ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 53 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 10 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5245
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    4 ต.ค. 61

ซีรีส์ยอดดวงใจนายหัว

ลำดับที่ 1 ภรรยายอดดวงใจ (นายหัวอาชว์ & ศิศิรา)

ลำดับที่ 2 ภรรยายอดพิศวาส (นายหัวทัพพ์ & อรอาภา)

หนังสือมีวางจำหน่ายที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด และ B2S (บางสาขา) แล้วนะคะ 

e-book คุณอาชว์กับน้ำค้างก็พร้อมโหลดแล้วค่า

คลิก >> https://bit.ly/2Ol1ymp

หรือกดที่ Get in now ได้เลยค่า


บทที่ 10

หลายวันถัดมา หลังจากเลิกงานแล้วกลับมาถึงบ้านนายหัวทัพพ์ก็รู้สึกว่าวันนี้บ้านเงียบผิดปกติ เจ้าของร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก็อตและกางเกงยีนสีเข้มเดินตรงไปที่ห้องครัวทันทีโดยที่ไม่ต้องถามเด็กในบ้าน เนื่องจากรู้ว่าอรอาภาคงใช้เวลาว่างในการทำสิ่งที่รัก นั่นก็คือการทำขนม ชายหนุ่มพิงกายกับกรอบประตูมองคนที่กำลังก้มๆ เงยๆ อยู่หน้าเตาอบแล้วยกยิ้มเล็กน้อย แววตาคมเต็มไปด้วยความรักใคร่ในยามทอดมอง ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาอย่างเงียบๆ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวนำขนมเข้าเตาอบเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ทำอะไรอยู่

นายหัวทัพพ์สวมกอดร่างอ้อนแอ้นแสนนุ่มละมุนของภรรยาจากทางด้านหลัง ก่อนประทับจุมพิตลงบนท้ายทอยของคนที่มัดรวบผมเป็นมวยไว้กลางศีรษะเบาๆ สูดดมกลิ่นกายสาวผสมกลิ่นเหงื่อเข้าปอดด้วยความชื่นใจ กลิ่นกายของเมียเขานั้นช่างหอมเย้ายวนใจเหลือเกิน ยิ่งผสมกลิ่นเหงื่อแบบนี้ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบๆ ในตัวได้ดีนัก

ปล่อยเถอะค่ะ ตัวแอลลี่มีแต่เหงื่อ” 

อรอาภาตีท่อนแขนแกร่งที่โอบรอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ เบาๆ แล้วเอี้ยวใบหน้าไปหาเขา เธอขลุกอยู่ในครัวทั้งวัน ตัวมีแต่เหงื่อยังมากอดอีก

กลิ่นแบบนี้เร้าใจออก” 

ชายหนุ่มว่าด้วยน้ำเสียงและสีหน้ากรุ้มกริ่ม ก่อนลดใบหน้าลงหอมแก้มนวลที่ปราศจากเครื่องสำอางหนักๆ ด้วยความมันเขี้ยว เมียเขาช่างสวยชวนมองแม้ในยามหน้าสด

พี่ทัพพ์ ห้ามมาหื่นในครัวนะ

ปรามเสียงหวานแล้วย่นจมูกใส่ แต่คนหื่นหาได้สนใจคำพูดของเธอ จูบฟัดแก้มนุ่มและซุกไซ้ลำคอขาวผ่องแรงๆ จนรู้สึกจั๊กจี้ เมื่อพอใจแล้วจึงผละใบหน้าออกห่างเล็กน้อยพร้อมทั้งมองเธอด้วยแววตาที่ไม่น่าไว้ใจ ทั้งมือหนาที่เลื่อนลงลูบไล้ต้นขาเรียวสวยยังทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบ พลันแก้มนวลก็ร้อนผ่าวและแดงระเรื่อเพราะคำพูดต่อมาที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของสามี

แต่เราก็เคยจูบกันในครัวมาแล้วนะ

กระซิบด้วยน้ำเสียงแปร่งปร่าแล้วอมยิ้ม ทำให้ถูกภรรยามองค้อนอย่างน่ารัก นายหัวหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ เพราะกิริยาเอียงอาย ก่อนจะขยับปลายเท้าไปด้านหลังเล็กน้อย แล้วใช้สะโพกพิงกับขอบโต๊ะ ให้เจ้าของกายอรชรอ้อนแอ้นเข้ามายืนแทรกระหว่างขาแกร่งแล้วโอบกอดไว้อย่างหลวมๆ หลุบเปลือกลงตามองเรียวขาขาวนวลที่เบียดชิดกับท่อนขาแกร่งเล็กน้อยแล้วช้อนดวงตาคมทรงเสน่ห์ขึ้นมองคนในอ้อมแขน

“กางเกงสั้นๆ นี่ใส่บ่อยจังนะ ไม่ต้องอ่อยพี่ก็จัดให้บ่อยๆ อยู่แล้วทูนหัว”

เขาว่ากึ่งจริงจังกึ่งเย้าหยอกแล้วตีก้นคนที่ชอบแต่งตัวขัดใจผัวเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว บอกหลายทีแล้วว่าอย่าใส่กางเกงขาสั้น แต่เด็กดื้อเคยฟังที่ไหนกันล่ะ

อรอาภาถึงกับอ้าปากค้าง อึ้งกับถ้อยคำห่ามๆ ที่หลุดออกมาจากปากสามีจนพูดไม่ออก ขณะที่ความร้อนผ่าวขึ้นกระจัดกระจายไปทั่วใบหน้า เธอไม่ได้ใส่เพื่ออ่อยเขาเสียหน่อย เห็นว่ามันคล่องตัวเลยชอบใส่แบบนี้บ่อยๆ แล้วคนอย่างนายหัวทัพพ์นั้นก็ไม่จำเป็นต้องอ่อยก็ทำเอาเธอแทบหมดเรี่ยวหมดแรงจากการรองรับอารมณ์ร้อนแรงของเขาแทบทุกคืน ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเขาแทบไม่เคยว่างเว้นเรื่องบนเตียงเลย จนตอนนี้เธอแทบจะติดเชื้อหื่นมาจากเขาแล้ว

“เลิกใส่ซะ ก่อนที่พี่จะเอาไปเผาทิ้ง” ขู่ด้วยน้ำเสียงจริงจัง กางเกงที่ใส่แล้วโชว์ขาขาวๆ ละชอบดีนัก ใส่ให้ผัวดูคนเดียวจะไม่ว่าอะไรเลย คนหวงเมียคิดอย่างไม่ชอบใจ

“เผาได้ไง แอลลี่ซื้อมาตั้งแพงนะ” อรอาภารีบแย้งหน้างอง้ำ รู้ว่าสามีเป็นคนพูดจริงและทำจริงมากแค่ไหน

“เศษผ้าขาดๆ แบบนี้น่ะเหรอที่ว่าแพง ผ้าขี้ริ้วในครัวยังดูดีกว่าเลย” คนหวงเมียว่าอย่างไม่ยี่หระ ต่อให้แพงแค่ไหนถ้าเขาไม่ชอบมันก็ไม่ต่างจากเศษผ้าชิ้นหนึ่งหรอก

“พี่ทัพพ์!” 

คนขี้อายแว้ดใส่สามีอย่างเหลืออด เขาก็ช่างเปรียบเทียบซะจนกางเกงแบรนด์ดังของเธอดูไร้ค่าไปเลย อุตส่าห์หอบหิ้วมาไกลจากอังกฤษเชียวนะ

นายหัวทัพพ์หัวเราะในลำคอก่อนว่าอย่างเอาใจ “เดี๋ยวพี่จะซื้อให้ใหม่ยกตู้เลย เห็นแล้วมันขัดหูขัดตาจริงๆ ใส่กระโปรงสวยๆ ดีกว่า พี่ชอบ”

อรอาภาพยักหน้ายอมแพ้แต่โดยดี บางอย่างที่หลีกเลี่ยงการปะคารมกันได้เธอก็ยอมอ่อนให้ แต่ต้องมีความสมเหตุสมผล หากมากเกินไปหญิงสาวก็จะแย้ง บางครั้งก็อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แล้วคนที่ยอมอ่อนให้ก็เป็นเขาตลอด

“แอลลี่นึกว่าพี่ทัพพ์ชอบผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่ๆ ซะอีก”

ดวงตาหวานซึ้งมองสามีพลางอมยิ้ม เอนกายเข้าหาเขาอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ อรอาภาค้นพบว่าเมื่อเธอลองเปิดใจ เลิกปิดกั้นตัวเองเหมือนอย่างที่ชมพูนุชเคยบอก แล้วละทิ้งความกลัวว่าจะเจ็บปวดลง ให้โอกาสนายหัวทัพพ์ได้พิสูจน์ตัวเอง มันทำให้มีความสุขในยามที่อยู่เคียงข้างเขา หญิงสาววคิดว่าตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ ควรทำในสิ่งที่อยากทำ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป นั่นคือการรักเขาอย่างที่เคยรักมาตลอด ไม่ปิดกั้นความรู้สึกในใจ ไม่เก็บเอาอดีตที่เคยเจ็บมาสร้างความกลัวให้กับตัวเอง

“ชอบมองคนอื่นใส่ แต่ไม่ชอบให้เมียใส่เพราะหวง จบไหม”

นายหัวทัพพ์เอ่ยออกมาตรงๆ แล้วยักคิ้วให้อย่างเจ้าเล่ห์ เมียคนนี้ชายหนุ่มหวงมาก ทั้งรักทั้งหวงทั้งเอ็นดูเลยก็ว่าได้ เพราะคอยดูแลประคบประหงมราวกับไข่ในหินมาตั้งแต่เกิด แทบไม่เคยให้ผู้ชายคนไหนได้เฉียดกายเข้ามาจีบ เนื่องจากจะเก็บเอาไว้ครอบครองและเชยชมเพียงคนเดียว

“จบก็จบค่ะ” 

อรอาภรย่นจมูกใส่สามีที่ทั้งตรงทั้งห่ามด้วยความหมั่นไส้ พอรู้ว่าเขาหวงใจก็ยิ่งฟูฟ่องขึ้น หญิงสาวคิดว่าตัวเธอคงจะลอยแน่ๆ ถ้าไม่ได้อ้อมแขนแกร่งโอบกอดไว้





หลังจากหายไปนาน(ไม่กล้านับเลยว่านานเท่าไร) พี่ทัพพ์ก็กลับมาพร้อมกับความหื่น ห่าม หวงเมีย แค่ใส่กางเกงขาสั้นเอง ทำไมต้องขู่เอาของน้องไปเผาล่ะคะพี่ขา หวงอะไรขนาดนั้นนน

อัปให้ส่งท้ายนะคะ บทที่ 10 มีประมาณ 3-4 ตอนย่อยค่ะ

ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ คลิก >> ทาสสวาทอสูร เริ่มอัปแล้วค่ะ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #809 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 16:13
    คิดถึงงงงง กลับมาอ่านละน้าาาา
    #809
    1
  2. #792 muttanaseemawong (@muttanaseemawong) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 19:33

    คิดถึง คนหื่น จะแย่ หุหุหุ
    #792
    0