ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 4 : ภรรยายอดพิศวาส - บทนำ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 354 ครั้ง
    20 ก.ค. 61



“อยากถอนก็ถอนไปคนเดียว เพราะพี่ไม่ถอน”

เสียงเข้มห้วนนั้นบอกในยามที่มองสบตาอรอาภาด้วยแววตาดุดัน ความโกรธปะทุขึ้นมาในอกเมื่อพานคิดไปว่าที่หญิงสาวต้องการถอนหมั้นเพราะมีคนอื่น ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นใคร นายหัวทัพพ์ก็ไม่มีวันยกอรอาภาให้เด็ดขาด เพราะเธอเป็นของเขามาตั้งแต่เกิดแล้ว

ถึงยังไงแอลลี่ก็ยังยืนยันคำเดิมค่ะ

เธอตอบเสียงเรียบอย่างไร้เยื่อใย กลับถึงบ้านเมื่อไรจะให้พี่ชายไปคุยเรื่องนี้กับคุณนฤดี มารดาของนายหัวทัพพ์ทันที จะได้หมดพันธะต่อกันเสียที เขาอยากจะทำอะไรก็ทำได้ตามสะดวก ไม่ต้องแอบซ่อนเพราะเกรงใจคู่หมั้นอย่างเธออีก

นายหัวทัพพ์เลือกที่จะเงียบแล้วบดเบียดกรามแกร่งที่ล้อมรอบด้วยไรเคราเข้มเพื่อสะกดกลั้นความเดือดดาลที่ปะทุอยู่ในอก ดวงตาสีเข้มคมดุมองหญิงสาวที่ถูกอ้อมแขนแกร่งรัดแน่นนิ่ง ความหวงมันมีมหาศาลเมื่ออรอาภาต้องการตัดเหยื่อใย ไม่คิดถึงกันไม่พอยังคิดจะถอนหมั้นอีก ผู้หญิงอะไรช่างใจร้ายใจดำเสียจริงๆ

ปล่อยแอลลี่ลงจากตักแล้วให้คนขับรถไปส่งแอลลี่ที่บ้านด้วยค่ะ ป่านนี้พี่อาชว์คงกำลังรออยู่

อรอาภาออกคำสั่งเสียงแข็งกระด้างเมื่อรู้สึกว่าการนั่งอยู่บนตักเขานอกจากทำให้รู้สึกอบอุ่นแล้วยังไม่ปลอดภัยเป็นอย่างมาก ตอนนี้สองแก้มนวลร้อนวูบวาบไปหมดและคงแดงเถือก ใจพลอยเต้นโครมครามเสียงดัง ใช่ว่าหญิงสาวไม่เคยใกล้ชิดกับคู่หมั้นอย่างนายหัวทัพพ์ แต่ไม่ได้ใกล้จนช่องว่างระหว่างกายเหลือน้อยแบบนี้ อีกทั้งความทรงเสน่ห์ในระยะประชิดของเขาก็กำลังทำให้ใจเธอสั่นระรัวจนแทบทำอะไรไม่ถูก เพราะเหตุนี้ทำให้อรอาภาไม่ค่อยกล้าอยู่ใกล้ๆ เขาตั้งแต่เริ่มเป็นสาว

พี่ก็รอแอลลี่เหมือนกัน รอตลอดเกือบสามปีที่ผ่านมา

เขากระซิบเสียงนุ่มเมื่อความโกรธลดระดับลง มือหนายกขึ้นสัมผัสปลายคางมนแล้วเชยขึ้นเพื่อให้มองสบตาคมที่อ่อนแสงลง ส่วนอีกข้างนั้นยังโอบกอดร่างนุ่มละมุนไม่ยอมให้ห่างกาย นายหัวทัพพ์เฝ้ารอโดยที่แทบไม่รู้ความเคลื่อนไหวของอรอาภา คิดถึงน้องน้อยทุกลมหายใจเข้าออก ทรมานแทบขาดใจ แม้แต่เสียงหวานๆ ก็ยังไม่มีโอกาสได้ยิน อีกทั้งยังโดนนายหัวอาชว์ยั่วโมโหบ่อยๆ ด้วยการโกหกว่าหญิงสาวมีคนรักเป็นหนุ่มตาน้ำข้าว และอีกสารพัดที่ทำให้เขาแทบคลั่งเสียให้ได้

สัมผัสจากปลายนิ้วแกร่งแม้เพียงแผ่วเบาแต่ทำเอาอรอาภาสะท้านและร้อนวูบวาบไปทั้งกาย เสหลบแววตาคมที่ทำให้ใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ สติของเธอเริ่มดำเนินไปอย่างไร้ทิศทาง

ใครบอกให้รอคะ

เธอถามคล้ายไม่ใส่ใจ ทว่าก้อนเนื้อที่อกซ้ายกลับเต้นระริก รู้ทั้งรู้ว่าคนเจ้าชู้ปากหวาน ลมปากยากจะเชื่อถือ กระนั้นใจที่ไม่รักดีก็ไหวหวั่นไปกับเขาตลอด เรื่องของความรู้สึกนั้นมันอยู่เหนือการควบคุมจริงๆ

ใจของพี่มันบอก” 

นายหัวทัพพ์จับมือบอบบางไปวางที่อกข้างซ้าย ที่ตอนนี้หัวใจของเขากำลังเต้นอยู่ พลางมองสบตาหวานซึ้งนิ่ง ที่มันยังเต้นอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะรอแอลลี่อยู่

การเป็นคนเจ้าชู้แล้วต้องทำให้ผู้หญิงเชื่อใจนั้นเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน เพราะประวัติการใช้ชีวิตที่ผ่านมานั้นไร้ความน่าเชื่อถือ แต่เชื่อเถอะว่าต่อให้ผ่านผู้หญิงมากมายมายเพียงใด คนเดียวที่เขาอยากให้ครอบครองพื้นที่ในหัวใจก็คือเจ้าของฝ่ามือนุ่มที่วางอยู่บนอกข้างซ้ายของเขาตอนนี้นั่นละ

คำพูดและการกระทำของเขาทำให้อรอาภาใจสั่นหวิว โหนกแก้มสวยแดงซ่านด้วยความเอียงอาย พยายามจะชักมือบอบบางกลับคืนทว่านายหัวทัพพ์กลับไม่ยอมปล่อย อัตราการใต้ของหัวใจที่อยู่ใต้ฝ่ามือนั้นพลอยทำให้ใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

ปล่อยแอลลี่

ประท้วงเสียงแผ่ว พวงแก้มนวลร้อนผ่าวมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะความขวยเขินเพราะถูกมองจ้องด้วยแววตาล้ำลีก ในขณะที่ใบหน้าคมคล้ามเคลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว อรอาภาถึงกับกลั้นหายใจเมื่อปลายจมูกโด่งคมคลอเคลียอยู่ข้างขมับนิ่มแล้วไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ มือบอบบางที่วางอยู่บนอกแกร่งนั้นกำเข้าหากันแน่น ใจนั้นเต้นระทึก เลือดในกายสูบฉีดรุนแรง เรียวหน้าหวานเบี่ยงไปด้านข้างเพื่อหลบเลี่ยง กระนั้นก็ไม่อาจทำให้รอดพ้นจากสัมผัสร้อนผ่าว ซ้ำยังเป็นการเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มอีกต่างหาก

พี่คิดถึง

นายหัวทัพพ์จรดจุมพิตเข้าหาแก้มนวลด้วยสัมผัสที่เต็มไปด้วยความถนอม จูบซ้ำด้วยความถวิลหาสุดหัวใจ และทำซ้ำอีกครั้งเพื่อทำโทษเด็กดื้อที่บังอาจหนีไป คลอเคลียไม่ยอมห่างทั้งยังพ่นลมหายใจร้อนผ่าวรวยรินรดผิวแก้มเนียนนุ่มหอมกรุ่น วงแขนแกร่งโอบกระชับกายอ้อนแอ้นด้วยความรู้สึกหวงแหน คิดถึงเจ้าของร่างนุ่มๆ นี้ใจจะขาด แทบบ้าเมื่อรู้ว่าเธอไปเรียนไกลถึงอังกฤษโดยไม่มีแม้แต่คำร่ำลา กว่าจะรู้ก็สายเกินไปแล้ว  

คราแรกที่รู้ว่าหญิงสาวกลับถึงเมืองไทยแล้ว เขาแทบอยากจะไปฉกชิงตัวมากักขังในกรงทองให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ทำได้เพียงแค่รออย่างใจจดใจจ่อ เพื่อให้น้องน้อยเดินเข้าสู่กรงทองที่เขาเปิดเอาไว้รอด้วยตัวเอง และตอนนี้อรอาภาก็ได้ก้าวขาเข้ามาเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแค่ปิดประตูลงกลอนเพื่อกักขังไม่ให้โบยบินหนี

“คิดถึงมากนะรู้ไหม”

กลัวว่าน้องน้อยจะไม่เชื่อในลมปาก นายหัวทัพพ์จึงต้องย้ำทั้งคำพูดและการกระทำหนักๆ ริมฝีปากร้อนผ่าวและจมูกโด่งคมฝังเข้าหาแก้มเนียนนุ่มอีกระลอก ไม่ได้หอมมาตั้งนาน กลิ่นหอมละมุนนี้ยังคงถูกใจเขาเหมือนเดิม ให้ตายตอนนี้นายหัวทัพพ์ชักอยากจะทำมากกว่ากอดหรือหอม

ทั้งคำพูดและการกระทำของเขาทำเอาใจของอรอาภาสั่นคลอนรุนแรงยิ่งกว่าเดิม อ้อมกอดอุ่นจนเกือบร้อนนั้นก็ทำให้เริ่มหวั่นไหว สองแก้มนวลแดงและร้อนจัด ก่อนก้มหน้างุดเมื่อนายหัวทัพพ์ขยับใบหน้าคมคายเข้ามาหาหมายจะหอมอีกระลอก แค่นี้ก็ทำให้เธออายจนทำอะไรไม่ถูกแล้วนะ เขาจะหอมอะไรกันนักหนา

นายหัวทัพพ์ยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจเมื่อคนในอ้อมแขนหยุดพยศ ใช้ปลายนิ้วแกร่งปัดเส้นผมที่ตกลงมาบดบังเรียวหน้างามทัดใบหูให้อย่างนุ่มนวล แล้วเชยปลายคางมนขึ้นอีกรอบ แววตาคมพราวระยับในยามมองใบหน้าหวานซึ้ง ริ้วรอยของความอายที่ปรากฏเป็นสีระเรื่อบนสองแก้มนั้นทำให้เขาอยากหอมแรงๆ อีกสักรอบ

พี่คิดถึงแอลลี่นะกระซิบบอกเสียงนุ่มนวลในยามที่มองสบตาหวานซึ้งในระยะประชิด ความคิดถึงของนายหัวทัพพ์นั้นมาจากใจ

“แอลลี่ไม่เชื่อ พี่ทัพพ์มั่วไม่เลิกแล้วยังจะมาพูดว่าคิดถึงแอลลี่เหรอ”

อรอาภาพยายามฉุดยื้อตัวเองไม่ให้หลงคารมชาย แม้จะดีใจมากเพียงใดก็ตาม เธอไม่อยากทำตัวง่าย ไม่อยากกลายเป็นดอกไม้ริมทางให้เด็ดดมเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขา ถึงแม้จะมีสถานะเป็น คู่หมั้นแต่ก็ใช่ว่าจะสำคัญ

“พี่ไม่ได้มั่ว” คนถูกกล่าวหาว่าด้วยสีหน้าผ่อนคลายเมื่อเห็นปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปของคนบนตัก ริมฝีปากได้รูปแต้มด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

“แต่ก็เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า” 

บอกเสียงสะบัดติดเง้างอนไม่พอยังมองค้อนใส่ แม้จะอยู่ไกลถึงอังกฤษแต่อรอาภาก็รู้ว่าคนเจ้าชู้อย่างนายหัวทัพพ์เปลี่ยนผู้หญิงบ่อยมากแค่ไหน เพราะเขาหล่อ เขารวย จึงมีผู้หญิงมากมายพร้อมพลีกายให้ไม่ขาด

“ตอนนี้พี่เลิกหมดแล้ว”




โอ้ยยยยยย พี่ทัพพ์มีความละมุนแม้จะน่าหมั่นไส้ ถึงพี่จะร้ายแต่พี่ก็คิดถึงน้องแอลมากนะเออ รอมาน้องกลับมาเป็นเมียตลอดดดด แถมยังเลิกหมดแล้วววว เลิกจริงมั้ยคะพี่ทัพพ์ 

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 354 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #812 sdss (@sdss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:22
    ยากอ่านต่อ
    #812
    0
  2. #59 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 17:15

    พี่คะใจเย็นคะ

    #59
    0
  3. #49 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 01:02
    อ่านแล้วตัวจะแตก ><
    #49
    0
  4. #48 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 11:17
    น่ารักรอออค่ะ
    #48
    0
  5. #47 LekjungNaruk (@LekjungNaruk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 22:01
    ใกล้คลอดยังค่ะ รอเล่ม
    #47
    0
  6. #46 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:52
    เลิกหมดจริงหราาาาาาาคุณพี่
    #46
    0
  7. #45 kittyphoon (@kittyphoon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:36
    พี่เฝ้ารอ ด้วยความอดทนอย่างที่สุดดดดด
    #45
    0
  8. #44 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:27
    น้องต้องเชื่อพี่นะ..
    #44
    0
  9. #43 waewtaphuthamma (@waewtaphuthamma) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 20:22
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #43
    0