ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 29 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 6 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 229 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

เปิดจอง 'ภรรยายอดพิศวาส' แล้วนะคะ

ราคา 319 บาท จัดส่งฟรีลงทะเบียนค่า นักอ่านท่านใดสนใจติดต่อได้ที่เพจเลยนะคะ

อิงธารา อิงลดา อัยย์ญาดา

หน้าร้านวางจำหน่ายภายในเดือนนี้ค่า



บทที่ 6

เมื่อถึงเวลาที่ต้องกลับบ้านอรอาภาก็รู้สึกวูบโหวงในอกอย่างแปลกๆ หญิงสาวหันกลับไปมองคนที่เดินออกมาส่งหน้าบ้านด้วยสีหน้าที่ไม่ได้บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ทว่าแววตาเจือด้วยความอาวรณ์ ก่อนจะตัดใจเปิดประตูขึ้นไปนั่งบนรถเคียงคู่กับพี่ชาย ส่วนนายหัวทัพพ์ก็ตัดใจเดินกลับเข้าบ้านเช่นกัน จู่ๆ ขอบตาของอรอาภาก็ร้อนผะผ่าวขึ้นมาเมื่อขึ้นมาอยู่บนรถ ดวงตากลมสวยไหวระริกเหลือบมองพี่ชาย มือบอบบางยื่นเข้าไปจับมือหนามากุมไว้แนบแก้ม น้ำตาค่อยๆ รื้นขึ้นมา ความเข้มแข็งที่เคยมีพังทลายลงเพราะแววตาอ่อนโอนและเต็มไปด้วยความรักใคร่ทอดมองกลับมา

เป็นอะไร หืม” 

นายหัวอาชว์วางมือลงบนศีรษะของน้องสาวแล้วลูบเบาๆ เห็นน้ำตาที่คลอเบ้าแล้วร้อนวูบในอก อรอาภานั้นเปรียบเสมือดวงใจของเขา เห็นน้องเศร้าหมอง คนเป็นพี่ก็แทบทนมองไม่ได้

“พี่อาชว์ผิดหวังในตัวแอลลี่ไหมคะ” อรอาภาถามเสียงเครือ ริมฝีปากสีสดเม้มแน่น พยายามฮึบเอาไว้อย่างสุดความสามารถไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา

“ผิดหวังเรื่องอะไร เรื่องนี้เหรอ?”

เขาหมายถึงเรื่องความสัมพันธ์ของอรอาภาและนายหัวทัพพ์ เมื่อน้องสาวพยักหน้าทั้งน้ำตาที่จวนเจียนและพยายามกลั้นไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา นายหัวอาชว์จึงคลี่ยิ้มบางๆ ส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกับขยับเข้าไปมองสบตากลมโตที่ไหวสั่นใกล้ๆ มีประกายของความเศร้าและความรู้สึกผิดที่อัดอยู่ในนั้น หากเป็นการตัดสินใจของน้องสาว ไม่มีทางที่นานหัวอาชว์จะต้องรู้สึกผิดหวัง แล้วน้องสาวเขาก็ไม่ได้ทำตัวเลวแหลก อีกอย่างนายหัวทัพพ์เองก็เป็นคู่หมั้นที่ไม่นานจะต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว

“ไม่เลย แล้วแอลลี่ล่ะ เสียใจหรือเปล่า”

คำพูดของนายหัวอาชว์ทำให้ทำนบน้ำตาของอรอาภาพังทลาย ส่ายหน้าเบาๆ แทนคำตอบขณะน้ำตาร่วงพรูไม่ขาดสาย ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น ยิ่งพี่ชายพูดมาแบบนี้ เธอยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นกว่าเดิม

“ชู่ว์ อย่าร้อง”

นายหัวอาชว์ดึงตัวเนื้อตัวสั่นเทาจากแรงสะอื้นของน้องสาวเข้ามากอดปลอบ แนบใบหน้าคมคล้ามกับเรือนผมนุ่มพลางลูบแผ่นหลังบอบบางเบาๆ ชายหนุ่มรู้ว่าน้องไม่ได้เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่แคร์ความรู้สึกเขา กลัวว่าเขาจะผิดหวังมากกว่า อรอาภาทำให้เขาภูมิใจมาตลอด ไม่มีทางที่นายหัวอาชว์จะผิดหวังหรือเสียใจเพราะเรื่องแค่นี้ แม้มันอาจจะไม่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมเท่าไรนัก แต่อรอาภาก็โตพอที่จะใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้แล้ว แต่ถ้าหาว่ายังเด็กกว่านี้ ยังไม่มีวุฒิภาวะมากพอ ยังเรียนหนังสือไม่จบ ยังดูแลตัวเองไม่ได้ รับรองได้เลยว่าเขาจะตีให้ขาลายเลยล่ะ ที่ไม่รู้จักว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควรทำ

แอลลี่ทำตัวไม่ดีอรอาภาสะอื้นไห้อยู่กับอกแกร่งของพี่ชาย

ไม่เอา ไม่พูดอย่างนั้น น้องสาวพี่เป็นเด็กดีเสมอ” 

ชายหนุ่มไม่อยากให้อรอาภาโทษตัวเอง เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ได้ร้ายแรงเลยสักนิด หากมัวแต่ยึดติดแล้วจะมีความสุขได้อย่างไร

ศิศิราที่เฝ้ามองอยู่นั้นอกน้ำตารื้นไม่ได้ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวจึงไม่ค่อยเข้าใจความรักระหว่างพี่น้องเท่าไรนัก แต่นายหัวอาชว์และอรอาภาทำให้เข้าใจชัดเจนขึ้น สามีของเธอรักและมีความเข้าอกเข้าใจน้องสาวมาก ส่วนอรอาภานั้นก็ดูจะแคร์ความรู้สึกของพี่ชายไม่น้อย อรอาภาคงกลัวพี่ชายจะผิดหวัง แต่เธอยืนยันได้ว่านายหัวอาชว์ไม่ได้มีความรู้สึกนั้นเลย

“ไหนบอกมาสิว่าไอ้ทัพพ์มันทำอะไรน้องสาวพี่บ้าง เดี๋ยวจะส่งน้ำค้างไปจัดการให้”

เสียงทุ้มนุ่มกล่าวติดตลกเมื่อดันกายบอบบางออกจากอกแล้วเช็ดน้ำตาให้อย่างนุ่มนวล พานทำให้นึกถึงในยามที่อรอาภายังเป็นเด็ก วิ่งเล่นหกล้มนิดหน่อยก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นมาให้โอ๋ ในตอนนั้นเขาเป็นเหมือนโลกทั้งใบของอรอาภา ไม่ว่าจะทำอะไร จะไปไหนก็ต้องมีพี่ชายอยู่ข้างๆ เพื่อความอุ่นใจ

“เขาไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ” 

หญิงสาวบอกเสียงอู้อี้ขึ้นจมูกก่อนสูดน้ำมูกแรงๆ ใบหน้าง้ำงอเมื่อนึกถึงคนใจร้ายอย่างนายหัวทัพพ์

“คุณทัพพ์นิสัยไม่ดี แอลลี่ไม่ต้องไปปกป้องหรอก ถ้าเขาทำอะไรไม่ดีก็บอกน้ำค้างมาเลย เดี๋ยวน้ำค้างจะไปจัดการให้”

ศิศิราว่าด้วยน้ำเสียงและหน้าตาที่เต็มไปด้วยจริงจัง จนคนเป็นสามีอดยิ้มอย่างเอ็นดูไม่ได้ แม่คุณทูนหัวของเขาช่างตั้งตัวเป็นศัตรูกับนายหัวทัพพ์อย่างเสมอต้นเสมอปลาย ทั้งที่ครั้งหนึ่งเคยทำสัญญากับหมอนั่นเอาไว้แล้วว่าจะเลิกอคติ

“พี่น้ำค้างตัวเล็กนิดเดียว แถมมีเจ้าตัวเล็กในพุงอีก จะทำอะไรเขาได้คะ”

อรอาภาหันไปหาพี่สะใภ้แล้วยิ้มออกมาทั้งที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ เปลือกตานั้นบวมช้ำ จมูกแดงก่ำ ริมฝีปากแดงเรื่อ

“ก็ใช้อำนาจสามีจัดการไงคะ” 

ว่าที่คุณแม่ว่าเสียงใส พลอยทำให้เกิดเสียงหัวเราะขึ้นในรถ ก่อนที่นายหัวอาชว์จะพาดวงใจทั้งสามกลับบ้าน เพราะทุกคนที่นภคินทร์กำลังรอต้อนรับอรอาภาอยู่ โดยเฉพาะแม่บ้านเก่าแก่อย่างป้าอ่อนที่เลี้ยงดูเขาและน้องสาวมาตั้งแต่เด็ก 




พี่อาชว์มีความน่ารักมากกกก น่ารักเสมอต้นเสมอปลายเลยเนอะ น้องแอลโชคดีที่มีพี่ชายเป็นพี่อาชว์ ถ้าเป็นคนอื่นนะ อิพี่ทัพพ์ไม่รอดหร๊อกกกกก

สุขสันต์วันแม่นะคะ ถึงน้องแอลไม่มีแม่ แต่พี่อาชว์ก็เป็นให้ได้ทุกอย่างเลยนะเออ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 229 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #510 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:29

    พี่น้องเขารักกันดีจัง

    #510
    0
  2. #509 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:26

    รักเม่ย รักน้อง

    #509
    0
  3. #502 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 08:30
    พี่อาชว์อบอุ่นมาก ฮือออออ
    #502
    0
  4. #496 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:18
    สงสารคุณทัพพ์จังเลย
    #496
    0
  5. #495 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:17
    น่าร้ากกกกดดด
    #495
    0
  6. #494 NhooWaa (@sweetpastel) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 19:14
    อยากอ่านเล่มแล้ว
    #494
    0