ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 20 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 4 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12815
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 250 ครั้ง
    6 ส.ค. 61

เปิดจอง 'ภรรยายอดพิศวาส' แล้วนะคะ

ราคา 319 บาท จัดส่งฟรีลงทะเบียนค่า นักอ่านท่านใดสนใจติดต่อได้ที่เพจเลยนะคะ

อิงธารา อิงลดา อัยย์ญาดา

หน้าร้านวางจำหน่ายภายในเดือนนี้ค่า



บทที่ 4

พอได้แช่น้ำอุ่นๆ ร่างกายก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เมื่อออกมาจากห้องน้ำอรอาภาก็พบว่าเสื้อผ้าที่อยู่ในกระเป๋าเดินทางถูกจัดเข้าตู้เรียบร้อย ชุดชั้นในถูกเก็บไว้ในลิ้นชักอย่างเป็นระเบียบ หญิงสาวมองด้วยแววตาเคืองขุ่น ขณะที่พวงแก้มแดงเรื่อ คงไม่ต้องบอกว่าเป็นฝีมือของใคร นายหัวทัพพ์ทำเหมือนว่าเธอจะยอมอยู่ที่นี่ ทั้งที่ยังไม่ได้ตอบตกลง แม้จะตกเป็นเมียเขาแล้วก็ถามเถอะ อรอาภาไม่อยากถูกใครต่อใครครหาในทางไม่ดีว่าเก็บเสื้อผ้ามาอยู่กับผู้ชาย แม้ชายหนุ่มจะมีสถานะเป็นคู่หมั้นก็ตาม

หญิงสาวถอนหายใจออกมา แล้วส่ายหน้าเบาๆ เพื่อขจัดความคิดฟุ้งซ่าน เก็บพับมันเอาไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้สิ่งที่เธอควรทำคือแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วให้นายหัวทัพพ์พาเธอไปส่งที่บ้านเสียที ป่านนี้พี่ชายคงเป็นกังวลเพราะเธอยังไม่ถึงบ้าน จะโทร.หาให้มารับก็ไม่ได้เพราะมือถืออยู่ในกระเป๋าสะพายซึ่งหายไปไหนก็ไม่รู้ สงสัยจะตกอยู่บนรถนั่นละ

อรอาภาแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็เดินลงมาชั้นล่าง บ้านหลังใหญ่นั้นเต็มไปด้วยความเงียบสงบ ไร้เงาของเจ้าของบ้านที่เธอกำลังสอดส่ายสายตามองหา

เห็นพี่ทัพพ์ไหมคะ” 

เห็นสาวใช้กำลังทำความสะอาดอยู่บริเวณมุมหนังสือจึงเดินเข้าไปถามพร้อมยิ้มเล็กน้อย บ้านหลังนี้กว้างมาก เธอคงเดินตามหานายหัวทัพพ์โดยที่สภาพร่างกายบอบช้ำแบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ

นายหัวรอนายหญิงอยู่ที่โต๊ะกินข้าวจ้ะ เดินไปฝั่งซ้ายมือจะอยู่ตรงข้ามกับครัวนะจ๊ะ” 

อีกฝ่ายละมือจากการทำงานแล้วตอบอย่างยิ้มๆ นายหัวทัพพ์บอกว่าผู้หญิงสวยๆ ที่อยู่ในบ้านคือนายหญิง เธอจึงเรียกตามที่นายหัวบอก

คนถูกเรียกว่า ‘นายหญิง’ แก้มร้อนผ่าวและซับสีเรื่อขึ้นทันตา อรอาภาพยักหน้ารับเบาๆ แล้วหมุนตัวเดินออกมาด้วยความขวยเขิน นายหญิงอะไรกัน เธอไม่ได้อยากจะเป็นสักหน่อย แม้คิดเช่นนั้นแต่ก็ไม่ได้แย้งออกไป คงเป็นคนเผด็จการที่ยืนหันหลังให้อยู่ในตอนนี้นั่นละที่สั่งให้สาวใช้เรียกเธอแบบนั้น

แอลลี่จะกลับบ้านค่ะ

อรอาภากล่าวขึ้นอย่างไม่อ้อมค้อมขณะยกแขนขึ้นกอดอก พลางมองจ้องแผ่นหลังกว้างของนายหัวทัพพ์เขม็งด้วยหวังว่าชายหนุ่มจะยอมพาไปส่งที่บ้านเสียที เพราะเขาก็ได้ทุกอย่างตามที่ต้องการแล้ว และเธอไม่มีอะไรจะให้แล้ว

นายหัวทัพพ์ยกยิ้มเล็กน้อยแล้วหันไปเผชิญหน้ากับเมีย แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มติดจะห้วน “จะกลับไปทำไม มีผัวแล้วก็อยู่กับผัวสิ

แอลลี่ไม่ได้อยากมี พี่ทัพพ์บังคับแอลลี่” เสียงหวานแย้ง มองคนที่พยายามยัดเยียดความเป็นเมียของเขาให้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าสวยหวานเริ่มงอง้ำ

บังคับที่ไหน พี่แค่ทำให้แอลลี่สมยอม” 

ชายหนุ่มว่าเสียงระรื่น มองหน้างอๆ คนตรงหน้าด้วยความมันเขี้ยวปนเอ็นดู สองมือล้วงกระเป๋ากางเกง ขณะสองเท้าก้าวเข้าไปหาอย่างใจเย็น

จะอะไรก็ช่างเถอะค่ะ แอลลี่จะกลับบ้าน รบกวนไปส่งด้วยค่ะ ป่านนี้พี่อาชว์คงกำลังรออยู่” อรอาภาบอกเสียงเรียบพลางมองคนที่ก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ

ไอ้อาชว์มันคงไม่รอหรอก ป่านนี้คงหลงเมียจนลืมน้องไปแล้ว ไม่งั้นก็โทร.ตามแล้วล่ะสิ” 

นายหัวหนุ่มว่าด้วยสีหน้ายียวนพลางยกยิ้มเล็กน้อย รู้ว่าอรอาภาติดพี่ชายมากแค่ไหนจึงหยิบยกขึ้นมาเย้าแหย่เล่นๆ

อย่ามาพูดแบบนี้นะ!”

เสียงหวานแหวใส่แล้วทำหน้าจะร้องไห้ เพราะไม่ชอบให้ใครมาพูดแบบนี้ และรู้ดีว่าพี่ชายไม่มีทางที่จะเป็นอย่างที่เขาพูดหรอก แม้คิดเช่นนั้นทว่าก็อดพรั่นใจไม่ได้ สิ่งที่อรอาภากลัวที่สุดก็คือพี่ชายไม่รัก เพราะทั้งชีวิตของเธอมีแค่นายหัวอาชว์กับบิดาเพียงเท่านั้น แต่หญิงสาวก็ไม่เคยคิดว่าศิศิราเข้ามาแย่งความรักความสนใจจากพี่ชายไป เพราะความรักแบบพี่น้องและสามีภรรยานั้นต่างกัน

โธ่เด็กน้อยของพี่ ถึงไอ้อาชว์มันจะไม่สนใจ แต่ยังมีพี่นะ

แกล้งเมียเองก็ต้องรีบเข้าไปกอดปลอบโยนเอง เมื่ออรอาภาทำหน้าจะร้องไห้จริงๆ ทั้งยังฉวยโอกาสหอมแก้มเนียนนุ่ม สูดดมกลิ่นกายหอมกรุ่นของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ เข้าปอดอย่างชื่นใจ

แต่แอลลี่ไม่ต้องการพี่ทัพพ์ แอลลี่จะกลับบ้าน” 

อรอาภาผลักร่างสูงออกห่างเต็มแรง มองด้วยแววตากรุ่นโกรธ เขามันคนร้ายกาจ คิดจะตบหัวแล้วมาลูบหลังเธอหรือไงกัน

ความคุกรุ่นตีรวนขึ้นมาในอกอีกระลอกเมื่อโดนพยศใส่ นายหัวทัพพ์มองอรอาภาที่พยายามจะหนีเขาไปให้ได้ด้วยแววตาดุดัน แล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั้นห้วน

พี่ไม่ให้กลับ” 

ไม่เพียงแค่เอ่ยทว่ายังกระชากแขนเรียวเข้ามาหากาย บงการให้เดินไปยังโต๊ะกินข้าว ที่ตอนนี้มีกับข้าวที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ วางเรียงอยู่บนโต๊ะ มือหนาเลื่อนเก้าอี้ให้แล้วดันร่างอ้อนแอ้นให้นั่งลง ทว่าอรอาภากลับดื้อรั้นไม่ยอมทำตาม จนชายหนุ่มเริ่มจะไม่สบอารมณ์

นั่งลงแล้วกินข้าว อย่าให้พี่ต้องโมโห” 

เขาขู่เสียงเข้มพร้อมมองด้วยแววตาดุๆ แล้วดึงเก้าอี้มานั่งข้างๆ เกือบจะบ่ายสองแล้ว ทั้งเขาและเธอควรหาอะไรใส่ท้องหลังจากเสียพลังงานกันไปเยอะ

พี่ทัพพ์ก็ดีแต่ขู่” 

ริมฝีปากสีหวานบ่นพึมพำคล้ายตัดพ้อ ทำแก้มป่องอย่างแสนงอน ตอนนี้เธอตกเป็นรองของเขาอยู่หรอก ถึงได้ยอมอ่อนให้

อยากให้พี่ทำมากกว่าขู่ไหมล่ะ




พี่ทัพพ์คะ แกล้งน้องแรงไปนะ น้องแอลยิ่งติดพี่ชายมากอยู่ด้วย ปากอิพี่นี่มันน่าตบจริงๆ แถมยังชอบขู่น้องอีกต่างหาก แล้วจะทำมากกว่าขู่ ทำอะไรคะพี่

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 250 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #517 bangtanna (@bangtanna) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 20:03
    สงสารน้อง
    #517
    0
  2. #386 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 04:20
    พูดดีๆกับน้องดิ ปากร้ายตลอด
    #386
    0
  3. #380 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 19:45

    แแกล้งน้องทำไม!!

    #380
    0
  4. #379 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:53

    แกล้งน้องตลอดเลยนะ

    #379
    0
  5. #378 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 17:48
    จัยร้ายจัง
    #378
    0
  6. #377 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 14:47
    พึ่ทัพพ์ชอบแกล้งน้องตลอดเลย
    #377
    0
  7. #376 noo004 (@noonong004) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 14:14
    อยากเห็นโมเม้น น้ำค้าง-แอลลี่จัดการกับพี่ทัพพ์จริงๆ คงสนุกพึลึก
    #376
    0
  8. #375 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 13:28

    ต้องให้พี่ทำ อย่าขู่ 5555+++

    #375
    0
  9. #374 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 12:01
    อย่าท้าพี่เค้าลูกกกกก
    #374
    0
  10. #373 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 11:50
    เฮ้อ นายหัวทัพพ์ พูดเพราะๆก็ไม่ได้เนอะ ห่ามเบอร์นั้นใครเค้าจะชอบ
    #373
    0