ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 2 : ภรรยายอดพิศวาส - บทนำ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18394
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 438 ครั้ง
    17 ก.ค. 61



จะไม่หันมามองหน้ากันหน่อยเหรอคนสวยของพี่

คนที่นั่งเฝ้ามองปฏิกิริยาของอรอาภาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มติดจะยียวนเล็กน้อย มุมปากหยักยกยิ้มกรุ้มกริ่ม ดวงตาคมกริบกวาดมองเจ้าของเรือนกายขาวผ่องแล้วรู้สึกไม่ชอบใจนักกับชุดที่เธอสวมใส่ กางเกงยีนขาดๆ นั่นสั้นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว มองแล้วรู้สึกหงุดหงิดชะมัด แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องให้ความสนใจในยามนี้ เพราะเด็กดื้อที่หนีไปเรียนไกลถึงอังกฤษต่างหากที่เขาควรให้ความสำคัญมากกว่า ถ้าเป็นเด็กจะจับมาพาดตักแล้วตีก้นเสียให้เข็ด แต่นี่เธอโตแล้วเขาจึงต้องใช้วิธีจัดการที่รุนแรงกว่านั้น

อรอาภาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า ไม่รู้ว่าแค่การเผชิญหน้ากับเขาทำไมใจต้องเต้นแรง ขอบตาต้องร้อนผ่าวด้วย อาจเป็นเพราะที่ผ่านมาเธอพยายามหนีเขามาโดยตลอด...

“พี่ทัพพ์”

เสียงอ่อนหวานเรียกชื่อเขาแผ่วเบาในยามที่หันไปเผชิญหน้า ภายใต้สีหน้าและแววตาที่ราบเรียบนั้นเธอซุกซ่อนความรู้สึกที่หลากหลายเอาไว้มากมาย แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นไม่ใช่ความรู้สึกที่เข้มแข็ง อรอาภาหลุบเปลือกตาลงเสหลบตาคมทรงเสน่ห์ ระยะเวลาเกือบสามปีที่ไม่ได้พบหน้า เขายังเหมือนเดิมทุกอย่าง ยังคงเป็นนายหัวทัพพ์ วรากรกุล ที่หล่อเหลาคมเข้มและมีเสน่ห์เหลือร้ายจนใจของเธอเต้นแรงไม่ต่างจากเดิม

นึกว่าหลงหนุ่มเมืองฝรั่งจนลืมพี่ซะแล้ว

นายหัวทัพพ์มองใบหน้าหวานซึ้งของหญิงสาวที่ถวิลหาแทบขาดใจด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความยินดีและมาดหมาย ถึงเวลาแล้วที่จะต้องต้อนน้องน้อยเข้าสู่กรงทองเสียที หลังจากปล่อยให้โบยบินจากอกไปเกือบสามปี หมดเวลาของการมีอิสรภาพแล้ว

ความจริงก็เกือบจะลืมแล้วล่ะค่ะ เพราะไม่มีอะไรน่าจดจำ

อรอาภาช้อนดวงตาขึ้นมองสบตาเขาแล้วตอบเสียงเรียบ แสร้งทำเหมือนว่าตัวเองนั้นเข้มแข็งนักหนา ทั้งที่ความจริงเธออ่อนแอไม่ต่างจากเมื่อหลายปีก่อน

ปากดีเหลือเกิน ดีจนน่าจูบแรงๆ ให้ช้ำจะได้ไม่ต้องพูดอะไรที่ไม่เข้าหูออกมา

ชายหนุ่มคิดพลางกัดฟันกรอดกับความพยศที่เริ่มก่อตัวขึ้นของน้องน้อยอย่างอรอาภา มุมปากหยักได้รูปกระตุกยิ้มร้ายในยามที่มองใบหน้างดงามที่เชิดรั้นอย่างถือดี ให้ตายเห็นแล้วน่าจับปล้ำชะมัด!

แต่พี่คิดว่าแอลลี่ไม่น่าลืมพี่ได้ง่ายๆ

ไม่เพียงแต่พูดเข้าข้างตัวเอง แต่เจ้าของเรือนกายสูงยังขยับเข้าไปหาเพื่อหวังประชิดตัวอรอาภา ทว่าสาวเจ้ากลับขยับถอยหนีจนชิดประตูทันที กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้เธอหนีเขาได้พ้นหรอก เพราะนายหัวทัพพ์จะไม่ยอมให้ปล่อยหญิงสาวไปไหนอีกแล้ว

การถูกตอบกลับด้วยความจริงที่ยากจะปฏิเสธทำให้อรอาภานิ่งเงียบ เธอมองนายหัวหนุ่มที่เริ่มคุกคามทางสายตาด้วยความไม่ไว้ใจ หดขาเรียวเสลาไปด้านหลังเพื่อหลีกหนีแววตาคมที่ทำให้รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ทั้งสองแก้มนวลยังซับสีระเรื่อขึ้นทีละนิด

พี่ทัพพ์จะทำอะไรคะ ถอยออกไปนะ

เธอถลึงตาใส่เมื่อชายหนุ่มเข้าตัวเข้ามาหาทีละนิด ดวงตาคู่หวานกลอกไปมาเพื่อหาทางเอาตัวรอด แต่ดูเหมือนจะไม่มีสักทางเพราะรถกำลังแล่นอยู่ อีกทั้งยังมีที่กั้นระหว่างคนขับกับผู้โดยสารอีกต่างหาก ไม่คิดเลยว่าการกลับบ้านโดยที่ไม่ยอมบอกพี่ชายล่วงหน้าจะทำให้ต้องพบเจอกับสถานการณ์ที่ยากจะรับมือเช่นนี้ อรอาภาคิดว่าตัวเองหนีผู้ชายคนนี้พ้น แต่ความจริงมันคือสิ่งตรงข้าม เธอไม่เคยหนีเขาได้เลยสักครั้ง

พี่ก็จะจัดการกับเด็กดื้อที่บังอาจหนีพี่ไปยังไงล่ะ” 

เสียงทุ้มติดจะพร่ากระซิบขณะกวาดสายตามองเด็กดื้อของตัวเองตาปรอยอย่างมาดหมาย วันนี้ล่ะที่นายหัวทัพพ์จะทำให้อรอาภารู้ซึ้งถึงโทษของการหนีเขาไปว่ามันน่ากลัวเพียงใด

แอลลี่ไม่ได้หนี แต่แอลลี่ไปเรียนหนังสืออรอาภาทำตัวเป็นผู้ร้ายปากแข็ง โต้เถียงแล้วทำปากเชิดใส่เขา  

เหรอเขาแสยะยิ้มสำทับเพื่อบอกว่าไม่มีทางเชื่อ ไม่หนี แต่ตัดช่องทางการติดต่อพี่ทุกทาง แบบนี้หมายความว่ายังไง อรอาภา

คนถูกตัดรอนความสัมพันธ์เริ่มตีรวนเสียงเข้มพร้อมมองอย่างคาดคั้นด้วยสีหน้าจริงจัง   

ก็หมายความว่าไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยไงคะอรอาภาตอบอย่างไม่ต้องคิดให้เสียเวลา แล้วเมินหน้าหนีคล้ายชังน้ำหน้าเขานักหนา แต่ความจริงแล้วเธอไม่อยากให้เขาเห็นความอ่อนแอในแววตา

ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับพี่งั้นเหรอ ฮึ!”

นายหัวทัพพ์หัวเราะในลำคอเบาๆ ริมฝีปากได้รูปยกยิ้มในยามที่ขยับเข้าไปใกล้ร่างแน่งน้อยมากขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่รวยรินเข้าจมูกนั้นช่างยั่วยวนใจจนเขาอยากจะเข้าไปสูดดมใกล้ๆ นัก

เสียงหัวเราะในลำคอและรอยยิ้มคล้ายกำลังเยาะเย้ยของเขานั้นทำให้อรอาภากำมือบอบบางเข้าหากันแน่นด้วยความหมั่นไส้ ขณะที่ใจก็เต้นตึกตักเพราะชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นกายอย่างบุรุษและแผงอกกำยำที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชิ้ตยีนอยู่รำไร

บอกเลยว่ามันไม่ง่ายหรอกแอลลี่ เพราะเธอต้องยุ่งเกี่ยวกับพี่ไปตลอดชีวิตนั่นละ




พี่คะ มาแบบนี้น้องก็กลัวนะคะเนี่ยยยยยย แถมพี่ยังหลงตัวเองมากอีกต่างหาก ว่าแต่จะให้น้องยุ่งเกี่ยวกับพี่ไปตลอดชชีวิตนี่คือยังไงคะพี่ทัพพ์คนหล่อ

ขโมยน้องสาวเขาไปแบบนี้ พี่อาชว์จะว่าายังไงหนอ

กราบขออภัยที่นายไปน๊านนนนนานนน เดี๋ยวจะพยายามอัปบ่อยๆ นะคะ ทวงได้ ไม่กัดเน้อ 555

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 438 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #57 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 16:42

    พพี่คะใจเย็นคะ

    #57
    0
  2. #41 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 08:20
    ถามพี่เค้ารึยัง 555
    #41
    0
  3. #29 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 23:23

    พี่ชายเค้าหวงมาก ขอบอก

    #29
    0
  4. #28 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 22:21
    มาอัพต่อแล้วดีใจจังเลย ปล่อยให้น้องงอนหลายปีเลยนะพี่ทัพ
    #28
    0
  5. #27 supat18 (@supat18) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:45
    พี่อาชว์อยู่ไหน ช่วยน้องด่วนนน
    #27
    0
  6. #26 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:38
    พี่จะปราบพยศน้องได้มั้ยคะ
    #26
    0
  7. #25 happysp (@happysp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:29
    เถึ่อนนน
    #25
    0
  8. #24 Fang_ju (@reesa_jongkook) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:29
    นายหัวทัพท์สายรุก
    #24
    0
  9. #23 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:24
    เจอหน้าก็รุกใส่เลย
    #23
    0
  10. #22 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2561 / 19:13
    พี่จะไม่ปล่อยให้พลาดหล่ะ ครั้งนี้
    #22
    0