ภรรยายอดพิศวาส

ตอนที่ 11 : ภรรยายอดพิศวาส - บทที่ 2 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 301 ครั้ง
    30 ก.ค. 61

 ซีรีส์ยอดดวงใจนายหัว

ลำดับที่ 1 ภรรยายอดดวงใจ

ลำดับที่ 2 ภรรยายอดพิศวาส



ฮือปล่อยแอลลี่

เสียงปรามของอรอาภาไม่สามารถหยุดยั้งคนที่ถูกความหื่นกระหายเข้าครอบงำอย่างนายหัวทัพพ์ได้เลย ชายหนุ่มรวบมือเล็กที่พยายามผลักไสต่อต้านไว้เหนือศีรษะได้รูปแล้วกดแนบกับผ้าปูที่นอนเย็นชืด จมูกโด่งคมฝังลงหาซอกคอขาว กลิ่นเนื้อสาวหอมอ่อนๆ ราวกับมวลดอกไม้ที่สูดดมนั้นปลุกกระตุ้นอารมณ์ปรารถนาในกายให้พลุ่งพล่านมากขึ้นเรื่อยๆ ความร้อนในกายพุ่งสูงขึ้นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่านายหัวหนุ่มกลับยังใจเย็น เพราะอยากให้อรอาภาพร้อมสำหรับการเป็นเมียเขามากที่สุด

พี่ทัพพ์ยะอย่า

หญิงสาวปรามกระท่อนกระแท่นด้วยสติที่ยังหลงเหลืออยู่น้อยนิด ร้อนวูบเมื่อริมฝีปากแสนร้ายขบเม้มผิวนุ่มจนรู้สึกเจ็บแปลบ เธอย่นลำคอพลางขยับตัวหนีแต่ทำได้ไม่มาก เพราะเรือนกายหนาหนักที่คร่อมทับอยู่ด้านบน ใจดวงน้อยสั่นรัวเมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แข็งและร้อนผ่าวที่นาบอยู่กับต้นขาแม้มีกางเกงยีนขวางกั้น

อย่าห้ามพี่เลย ยังไงวันนี้แอลลี่ก็ต้องเป็นเมียพี่

สิ้นคำพูด นายหัวทัพพ์ก็ไม่ยอมให้อรอาภาได้เปล่งวาจาใดๆ ออกมาอีก ปากร้อนประกบจุมพิตอย่างดูดดื่มและเร่าร้อนกว่าครั้งก่อนๆ จูบไซ้ริมฝีปากนุ่มสลับบดเคล้าเพื่อให้เธอเผยออ้ากลีบปากออกจากกันแล้วสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปภายใน กวาดต้อนเรียวลิ้นนุ่มที่พยายามหลบหนีแล้วดูดดึงด้วยความเสน่หา รุกไล่อย่างมีชั้นเชิงจนคนถูกจูบเริ่มหัวหมุน ตักตวงความหวานที่โหยกระหายตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้ลิ้มลองอย่างตะกละตะกลาม เรียวปากหวานละมุนของอรอาภาคล้ายมีแรงดึงดูดมหาศาลให้เขาจมดิ่งลงหา เมื่อได้เชยชิมแล้วอยากจะถอนใจ ชวนให้หลงใหล อยากตักตวงอย่างไม่รู้เบื่อ ยิ่งเมื่อได้รับการตอบสนองจากเรียวลิ้นนุ่มๆ ยิ่งทำให้แทบคลั่ง จนเขาเริ่มจะเสพติดความหวานละมุนนี้แล้ว

ขณะที่ปากร้อนยังวนเวียนอยู่กับความหวานล้ำ มือหนาก็ปลดข้อมือบางที่ถูกตรึงไว้เหนือศีรษะให้เป็นอิสระ ผละจุมพิตชั่วคราวเพื่อกำจัดเสื้อยืดเนื้อนิ่มออกจากกายอ้อนแอ้น เว้นช่วงให้หญิงสาวได้หายใจแล้วแนบปากร้อนชื้นลงหาอีกเรียวปากหวานฉ่ำอีกคราอย่างร้อนเร่า เขาลุ่มหลงในรสชาติหวานๆ นี้จนแทบไม่อยากจะห่างไปไหน ส่วนอรอาภานั้นแทบไม่รับรู้อะไรนอกจากหลับตาพริ้ม เอียงใบหน้ารับจูบดูดดื่มจากชายหนุ่มอย่างเผลอไผล ลุ่มหลงมัวเมาไปกับสิ่งที่เขาปรนเปรอให้ มือน้อยยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งเลื่อนขึ้นสอดไซ้เข้าไปในเส้นผมที่ถูกตัดสั้นได้รูป ขยุ้มหนักสลับเบาตามเกลียดคลื่นพิศวาสที่ถาโถมเข้าหา 

กว่านายหัวทัพพ์จะพึงพอใจก็ทำเอาหญิงสาวแทบขาดใจ หอบหายใจกระเส่าด้วยความวาบหวิว ปากร้อนชื้นละจากเรียวปากนุ่มละมุน ลากไล้ลงมาตามแนวคางเรียวสวย และเล็มผิวนุ่มอย่างหยอกเย้าระเรื่อยลงมาจนถึงลำคอระหง ขณะที่มือหนานั้นเริ่มเคลื่อนไหวไปบนเรือนกายนวลเนียนที่นุ่มละมุนไปทุกสัดส่วนที่แตะต้อง สัมผัสลูบไล้สร้างความหวามไหวรัญจวนให้แก่คนใต้ร่างด้วยสัมผัสที่ช่ำชอง

“ฮือ”

อรอาภาเปล่งเสียง...แผ่ว ขณะที่ลมหายยังหอบสะท้านเพราะรสจูบร้อนแรงและเอาแต่ใจ ใบหน้าหวานนั้นแดงซ่านและร้อนเห่อ ดวงตาคู่หวานปรือปรอย เรียวปากสีแดงที่บวมช้ำเผยอขึ้นรับลมหายใจเข้าปอด ขณะที่ความรุ่มร้อนนั้นลามเลียไปทั่วทั้งกาย ความร้อนแรงและซาบซ่านที่เขามองให้ทำให้สติของเธอหลุดลอย นายหัวทัพพ์ทำให้เธอยอมจำนนอย่างง่ายดายเพียงแค่ จูบและช่างน่าอายเหลือเกินที่เธอเผลอไผลตอบสนองจูบร้อนแรงของคู่หมั้นหนุ่มทั้งที่ย้ำนักย้ำหนาว่าต้องการจะถอนหมั้นกับเขา ช่างร้ายกาจเหลือเกิน ทำให้อ่อนไร้เดียงสาอย่างเธอยอมสิโรราบให้ทุกคราเพราะชั้นเชิงที่มีเหนือกว่า

“พะพี่ทัพพ์”

ยังไม่ทันที่สมองของอรอาภาจะได้คิดอะไรต่อจากนั้นก็ถูกปากร้อนก่อกวนด้วยการซุกไซ้ไล้เล็มลำคอขาวผ่อง ความหอมกรุ่นเย้ายวนใจที่ได้ดอมดมนั้นปลุกกระตุ้นความต้องการในกายของนายหัวทัพพ์ให้พุ่งขึ้นสูง ริมฝีปากร้อนผ่าวประทับจุมพิตลงบนลำคอขาว จมูกโด่งคลอเคลียไม่ยอมห่างด้วยความลุ่มหลง ก่อนจะลากไล้ต่ำลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดที่...ผลิพุ่งที่ถูกห่อหุ้มด้วยบราเซียร์ลูกไม้สีดำสุดเซ็กซี่ที่กำลังสะท้อนสะท้านขึ้นลงเบาๆ ตามแรงหอบหายใจ

ลมหายใจของนายหัวหนุ่มร้อนรุ่มขึ้นยิ่งกว่าเดิม แม้ถูกกรวยผ้าหุ้มห่อแต่ไม่อาปิดบังความงดงามราบกับดอกไม้แรกแย้มบานจากสายตาคมได้เลย เพียงแค่มองไฟปรารถนาที่คุกรุ่นก็ปะทุรุนแรง จรดจุมพิตลงบนเนิน...อวบอิ่มด้วยความเสน่หา ส่งผลให้อรอาภาสะท้านเฮือกไปทั้งกาย เรียวปากสีช้ำเม้มเข้าหากันสะกดกลั้นเสียง...ะอื้น มือบอบบางจิกลงบนผ้าปูที่แน่นด้วยความซาบซ่านรัญจวนเมื่อปากร้อนรุ่มแตะพรมจุมพิต ความร้อนก็ซึมแทรกเข้าสู่ผิวกายจนรุ่มร้อน

“แอลลี่ของพี่สวยเหลือเกิน”

เสียงแปร่งปร่าพึมพำชื่นชม ปากร้อนพรมจูบสลับขบเม้มอย่างเมามันในอารมณ์ มือหนาลากไล้ขึ้นมาตั้งแต่สีข้างเนียนนุ่มแล้วสอดเข้าไปใต้แผ่นหลังบอบบางเพื่อสะกิดตะขอบราให้หลุดออกจากกัน ...คู่งามดีดเด้งเบาๆ เมื่อได้รับการปลดปล่อย ก่อนที่บราเซียร์ตัวสวยที่หมดประโยชน์จะถูกเหวี่ยงลงจากเตียงอย่างไม่ไยดี ใบหน้าคมคล้ามผละห่างเพื่อยลโฉมความงาม ...อวบขาวผ่องที่ประดับด้วยเม็ดเชอร์ชี่สีหวานนั้นช่างงดงามจนตาของเขาพร่าเลือน มันชูชันราวกับกำลังเชิญชวนให้เชยชมจนต้องกลืนน้ำลายลงคอเมื่อจู่ๆ มันก็รู้สึกแห้งผากขึ้นมากะทันหัน นัยน์ตาคมทอดมองด้วยความกระหาย ทาบทับฝ่ามือหยาบกร้านลงบนผิวกายนุ่มลื่นที่แปรเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อนจาง ลูบไล้ด้วยสัมผัสที่เต็มไปด้วยความถนอมแล้วค่อยๆ ลากไล้สูงขึ้น

“หะห้ามมองนะ”

อรอาภาปรามกระท่อนกระแท่นปนหอบ ยกแขนขึ้นปกปิดกายท่อนบนด้วยความเอียงอายเมื่อต้องเปิดเผยกายให้เขาเชยชมเช่นนี้ ขณะที่เนื้อตัวนั้นสั่นระริกและร้อนผะผ่าว ความร้อนพวยพุ่งขึ้นสู่ใบหน้าจนร้อนจัดเมื่อพบว่าสายตาคมอันร้อนแรงนั้นมองจ้องไม่วางตา เธอผินใบหน้าไปด้านข้างเพื่อหลบเลี่ยงการสบตา แค่นี้ก็ทำให้ใจสั่นและรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งกายจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

ริมฝีปากได้รูปของนายหัวทัพพ์ยิ้มพราย อรอาอาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าในยามที่เอียงอายนั้นเธอน่าปรารถนามากเพียงใด ชายหนุ่มดึงแขนเรียวเสลาที่พยายามปกปิด...ทั้งที่ปิดอย่างไรก็ไม่มิดออกอย่างนุ่มนวล ลดใบหน้าทรงเสน่ห์ลงจูบแก้มแดงสุกปลั่งอย่างหนักหน่วง คลอเคลียสูดดมความหอมกรุ่นจากกายสาวอย่างอ้อยอิ่ง แล้วแตะพรมจุมพิตระเรื่อยลงมาจนถึง...อวบอิ่มที่กำลังชูช่องดงาม เพียงแค่ใช้ปลายจมูกโด่งคมปัดป่ายไปบนความนุ่มละมุนแล้วได้ยินเสียงครางแว่วหวานในลำคอ เลือดในกายก็สูบฉีดอย่างรุนแรง ...

ฝ่ามือร้อนผ่าวคลี่คลุมครอบครอบก้อนเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างเบามือแล้วเคล้าคลึงด้วยความทะนุถนอม มันช่างนุ่มละมุนดีเหลือเกิน เพียงแค่ได้แตะต้องก็ทำเอาระอุร้อนไปทั้งกาย ความต้องการในกายถูกกระตุ้นเร้าให้พุ่งขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว แต่เขายังคงกัดฟันทน แววตาคมที่หยาดเยิ้มเพราะแรงปรารถนามอง...กลมกลึงด้วยความลุ่มหลง ปากร้อนกดจูบลงบนก้อนเนื้อนุ่ม .... ... ผู้หญิงอะไรหวานหอมจนเขาคลั่งไคล้ ฮึกเหิมจนอยากครอบครองเป็นเจ้าของเธอเต็มกำลัง  

“ฮื้อ

สัมผัสจากริมฝีปากร้อนผ่าวและมือหยาบกร้านที่เคล้นคลึงอย่างถนอมทว่าเร้าอารมณ์นั้นทำเอาลมหายใจของอรอาภาหอบแรง บิดเร่าไปทั้งกายด้วยความทรมาน ใบหน้างดงามแดงปลั่งสะบัดส่ายไปมา ดวงตาหวานคู่หวานปรือฉ่ำ เรียวปากสีสวยบวมเจ่อเผยอขึ้นเปล่งเสียง...ผะแผ่ว กายอ่อนระทวยรวยแรงนั้นร้อนระอุเพราะไฟพิศวาสที่กำลังแผดเผา แผ่นหลังบอบบางแอ่นหยัดขึ้นรับการโรมรันจากปากและเรียวลิ้นร้อนชื้นอย่างหลงลืมตน ไม่อาจทานทนต่อสัมผัสที่เต็มไปด้วยความช่ำชองของนายหัวทัพพ์ได้เลย ตอนนี้เธอพ่ายแพ้ให้แก่เขาอย่างราบคาบแล้ว

“หวานเหลือเกิน เด็กดื้อของพี่” 




แอลลี่เอ้ยยยย ไม่รอดจากการเป็นเมียอิพี่แน่นอนนนน ยอมง่ายดายขนาดนี้ และพี่ก็คงไม่ปล่อยให้รอดเช่นกัน เพราะพี่รอมานานขนาดนี้ แถมพี่ยังรีบร้อนมาก เพราะพี่แก่แล้ว พี่ต้องรีบมีเมีย หุหุ

อ่านแล้วฝากคอมเม้นให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

รักมากมาย / อัยย์ญาดา

กดไลค์เพจเพื่อติดตามข่าวสารการอัพนิยายค่ะ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 301 ครั้ง

813 ความคิดเห็น

  1. #137 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 16:22

    อิพี่แก่แล้วพี่ต้องรีบ

    #137
    0
  2. #132 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2561 / 05:46
    5555+++ อย่ามาว่าพี่แก่นะ..เดี๋ยวพี่จะโชว์พลัง
    #132
    0
  3. #128 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 19:52
    ไม่รอดแน่เลย5555
    #128
    0
  4. #127 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 18:09
    หมั่นไส้ อิพี่ใจร้อน 555
    #127
    0
  5. #126 ฉันทนา ศัทโธ (@koo2507) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:54
    ค้างซิคะ!!!
    #126
    0
  6. #125 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:53

    ไไม่รอดแน่นอนเลย✌✌✌

    #125
    0
  7. #124 0999729948 (@0999729948) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:54

    เสร็จนายหัวทัพ555

    #124
    0
  8. #123 satafanorawan (@satafanorawan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:52
    พี่รีบไปไหม
    #123
    0
  9. #122 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:38

    ถ้าปล่อยน้องรอดกลับไปก็เสียชื่อนายหัวทับบบบบบบบบบบบ..เอ้ย ทัพพ์หมดดดดดดดด

    #122
    0
  10. #121 PhoRR (@PhoRR) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 16:16
    คนแก่ประสบการณ์เยอะ แอลลี่สู้ไม่ได้จริงๆ เสร็จเค้าแน่ๆแล้วลูก ><
    #121
    0