Ririan Story แต่ละวันของเราก็เป็นเช่นนี้ล่ะ

ตอนที่ 2 : คือเราต้องเปิดอารัมบทเริ่มต้นก่อนใช่มั้ย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 เม.ย. 61




      สวัสดีคุณคงรู้จักเราจากหน้าแนะนำตัวละครกันแล้วใช่มั้ย เราเลยจะมาแนะนำประวัติย่อๆที่ต้องมีเกริ่นนำเสียก่อนในหน้านี้


      "อย่าหนีนะนังหัวขโมย!!!"เสียงข้างหลังตะโกนไล่ตามเรามา เรากลอกตาเซ็ง เอาเป็นว่าไม่ต้องไปสนใจมันหรอก มาฟังประวัติเราต่อกันดีกว่า


      ณ อาณาจักรแห่งหนึ่ง มีคนรับใช้แสนสวยที่หลงรักองค์ราชินี-...อ๊ะ อา อย่าพึ่งโกรธกันสิ เราไม่เล่นแล้วก็ได้


      ริเรียล อควาเดเรียล คืออดีตชื่อของเรา พอคุ้นกันบ้างรึเปล่าหรือจะเอาฉายาเราดีล่ะ แต่ว่ามันก็มีหลายฉายานะไม่ว่าจะเป็น


      ท่านหญิงไร้ค่า


      เศษสวะ


      ยัยบ้าผู้ชาย


      ไร้ยางอาย


       ความน่าอับอายของอควาเดเรียม


       อ่านถึงตรงนี้คงพอเดากันได้แล้วใช่มั้ย ใช่แล้วล่ะ เราคืออดีตท่านหญิงที่ไร้ค่าที่สุดที่เคยมีของอควาเดเรียม


        ริเรียลยังจำวันนั้นได้ดี


       วันที่ผู้หญิงคนนั้นถูกสรรเสริญทั้งที่ทำตัวไร้ยางอายขนาดนั้น



       วันเธอถูกขับไล่อย่างไม่เป็นธรรม



        เธอไม่เข้าใจเลย ทั้งที่เธอไม่ผิดแท้ๆ แล้วทำไมถึงได้เป็นเธอที่ถูกทำร้ายกันนะ


         ...


         ..


         .


        ในงานเลี้ยงแสนหรูหราที่ริเรียลเคยชอบ วันนั้นวันที่หยาดน้ำตาหรั่งริน


        "ผมขอประกาศถอนหมั้นกับริเรียล อควาเดเรียล แล้วหมั้นกับโรซาลิน มองค์"


        ริเรียลตะโกนตัดพ้อด่าท้ออย่างเกรี้ยวกราด พยายามเข้าไปทำร้ายโรซาลินอย่างทุกที แต่ถูกขัดขวาง


      สายตาที่มองมาอย่างสมเพช 


       ริมฝีปากที่เหยียดยิ้มเยาะ


        ทำไมกันนะ  ทำไม


        "ท่านถึงได้ใจร้ายขนาดนี้กันเพคะองค์ชาย"



***

Fa talk


เตือนแล้วนะคะว่าฟาแต่งสนองความมึนตัวเอง






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น