บ่วงรักจอมมารยา

ตอนที่ 25 : บทที่ 9 อาละวาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    27 พ.ค. 61










ดวงตาคมกล้าฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์พิศวาส ก่อนเหลือบตาขึ้นมองดวงหน้าแดงก่ำที่ถูกเปลวไฟแห่งความปรารถนาครอบงำ เขาทำทุกอย่างอย่างมีสติ มือเรียวไล้ไต่ลงไปใต้ซับในตัวน้อย แต่ยังไม่ทันถึงจุดอ่อนไหว มือนุ่มก็ตะครุบหมับเข้าที่ข้อมือหนาของเขาไว้ทันท่วงที

“ปล่อย! ฉันไม่ยอมคุณอีกแล้ว คนบ้า!!

จบคำร่างหนาก็ถูกผลักออกห่างอย่างไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวกระเสือกระสนปัดกระโปรงลงปิดส่วนสงวนด้วยมือสั่นระริก น้ำตาไหลพรากอย่างน่าสงสาร เอื้อมมือติดตะขอยกทรงผิดๆ ถูกๆ

“โธ่โว้ย!!

คนตัวเล็กสบถดังลั่น เป็นเหตุให้คนที่ทรงตัวลุกขึ้นนั่งนึกขัน เมื่อคนที่เคยคิดจะจับเขาหันมาต่อต้านสุดฤทธิ์เมื่อถูกเขาแสดงออกว่าไม่คิดจะรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น

“ผมช่วย...

“ไม่ต้อง!!

ปฏิเสธทันควันพลางขยับหนี แม้แต่หน้าของเขาก็ยังไม่ยอมมอง ชายหนุ่มส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ

“ให้ผมช่วยเถอะ ปล่อยให้ติดเอง เย็นๆ จะเสร็จหรือเปล่าก็ไม่รู้ แล้วผมไม่ใช้พระอิฐพระปูน ที่จะมานั่งมองคนสวยๆ เปลือยครึ่งตัวล่อตาล่อใจได้เป็นครึ่งๆ วันแบบนี้นะ”

อารามรีบร้อนทำให้หญิงสาวลืมไปสนิทว่าเผลออวดโฉมโนมเนื้ออวบอิ่มล่อตาล่อใจคนตรงหน้าอยู่นานสองนาน หญิงสาวตะครุบหมับเข้าที่อกของตัวเองอย่างอับอาย เมื่ออีกฝ่ายจ้องมองไม่วางตา

“มองบ้าอะไร!?

“อย่างหนึ่งที่ผมยอมรับในตัวคุณคือความสวยงาม และผมไม่ปฏิเสธว่าผมก็ชอบมองของสวยๆ งามๆ”

ยิ่งได้ฟังหญิงสาวก็ยิ่งหน้าร้อน

“มาผมติดให้”

ว่าแล้วชายหนุ่มก็หมุนตัวหญิงสาวให้หันหลัง ดวงตาสีนิลกวาดมองแผ่นหลังขาวเนียนไร้ไฝฝ้าราคีด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะจนต้องปรามใจตนเองให้เบาลง เมื่อติดตะขอยกทรงให้หญิงสาวเรียบร้อย ชายหนุ่มไม่วายฝากจุมพิตสุดท้ายไว้ที่ต้นคอระหงอีกครั้งแล้วดึงเสื้อตัวนอกปิด

“รู้หรือเปล่า ว่าตัวคุณหอมมากแค่ไหน”

ร่างบางเกร็งรับสัมผัสวาบหวามขึ้นทั้งตัว เมื่อถูกฝากฝังจุมพิตก่อนสะบัดตัวหนีแล้วถอยห่างออกจากร่างหนา พร้อมกับลุกขึ้นยืนด้วยขาอันสั่นเทา หล่อนมาให้เขาลวนลามเอาแท้ๆ นอกจากจะไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ ยังต้องเสียท่าเขาอีก

ดวงตาคู่สวยวาววับนั้นรื้นไปด้วยน้ำตา เมื่อสบตาคู่คมที่หล่อนหลงชมมานานว่าทั้งสวยและจริงใจ

“ผู้ชายเฮ็งซวย!!

หญิงสาวฉวยโอกาสที่เขายืนอึ้งผลักอกกว้างแล้ววิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็วจนคนตัวโตตามไม่ทัน

วีรินทร์เดินแกมวิ่งตามมาจนถึงหน้ามุข ทว่ารถสปอร์ตคันสวยแล่นฉิวออกไปด้วยความเร็วตามอารมณ์ของเจ้าหล่อน ชายหนุ่มองตามด้วยสายตาเป็นห่วง ไม่สบายใจที่ปล่อยให้หญิงสาวขับรถออกไปด้วยอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเช่นนั้น

เขาทำแรงเกินไปหรือเปล่า

ชายหนุ่มครุ่นคิดอย่างมีกังวล ก่อนจะสะบัดหน้าแรงๆ เมื่อคิดว่าเขาทำถูกแล้ว

“คุณควรได้รับบทเรียนเสียบ้าง จะได้เลิกซ่าเสียที...

ท้ายประโยคนั้นแผ่วพร่า เพราะลึกๆ เริ่มไม่มั่นใจกับสิ่งที่ทำลงไป เขาบอกตนเองว่าหล่อนสมควรโดน แต่สิ่งที่เขาได้สัมผัสกลับฟ้องว่าหล่อนยังใหม่เอี่ยม ขัดกับพฤติกรรมที่แสดงออกอย่างก๋ากั่น เปรี้ยวฉูดฉาด...

สาธิตาขับรถกลับบ้านด้วยความโกรธและเสียใจเป็นอย่างยิ่ง หญิงสาวเสียน้ำตาให้กับความโง่เขลาของตนเองอย่างมิใช่ที่ เวลานี้จึงรู้แล้วว่าการเอาชนะผู้ชายคนนั้นไม่ง่ายเลย แต่หล่อนจะไม่ยอมให้คนที่ทำลายศักดิ์ศรีของตนลอยนวล

ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาวาววับ คิดถึงผู้หญิงทั้งหลายที่อยู่รอบกายเขา วีรินทร์จะไม่มีความสุขอีกนับจากนี้เป็นต้นไป!












#รวมเรื่องรัก 3 จัดส่งเรียบร้อยแล้วจ้าาาา <3 
ตรวจสอบสถานะได้ที่แฟนเพจ นิราอร บุ๊คส์ 
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #2 .hip9irl (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 16:19
    สนุกมากค่ะ ขอติดตามผลงาน
    #2
    0