บ่วงรักจอมมารยา

ตอนที่ 23 : บทที่ 8 ติดบ่วงนายพราน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 พ.ค. 61












 “ก็ปกติครับ แค่ทานข้าวกันธรรมดา ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ”

วีรินทร์ออกตัว เขาเหลือบมองวริศราเพราะเมื่อพิมพ์รดาพูดมากเท่าไร อีกฝ่ายก็ยิ่งเงียบลงไปเท่านั้น แต่ไม่นานนัก อาจารย์สาวทั้งสองก็ออกไปเมื่อถึงชั่วโมงสอน

วีรินทร์ผ่อนลมหายใจโล่งอก แต่เมื่อไม่มีใครอีกเขาก็คิดถึงสาธิตา ไวเท่าความคิด มือเรียวได้รูปกดโทร.ออกทันที

กริ๊งงง

เสียงโทรศัพท์บ้านดังกังวาน สาวใช้ในชุดทะมัดทะแมงวิ่งปรือเข้ามายกหูโทรศัพท์ขึ้นรับสาย

“สวัสดีค่ะ บ้านวิสิฐการค่ะ”

“ฉันเอง คุณสายังอยู่หรือเปล่า”

“กลับไปแล้วค่ะ”

วีรินทร์เงียบไปอึดใจ ก่อนถามออกมาอีกครั้ง

“ให้คนรถไปส่งหรือเปล่า”

“ขึ้นแท๊กซี่กลับไปเองค่ะคุณวี หนูบอกให้คนรถไปส่ง แต่เธอไม่ยอมให้ไปส่งค่ะ”

สาวใช้รายงานเสียงรัวเพราะกลัวความผิด หากเจ้านายคิดว่าหล่อนไม่ทำตาม ชายหนุ่มเงียบไปอึดใจก่อนตอบออกมาเบาๆ

“ไม่เป็นไร ขอบใจมาก แค่นี้ละ”

เสียงตัดสายดังตื๊ด สาวใช้ดึงโทรศัพท์ออกมามองแล้วส่ายหน้าเบาๆ พลางคิดว่าผู้หญิงที่ชื่อสาธิตาคงมีความสำคัญกับนายหนุ่มไม่น้อย ไม่เช่นนั้นคงไม่พาเข้าบ้านแถมยังพาเข้าไปนอนในห้องของตัวเองทั้งๆ ที่มีห้องรับแขกอีกตั้งหลายห้อง เสร็จแล้วก็อัปเปหิตัวเองออกไปนอนห้องอื่นแทน...

 

คนที่กำลังแอบย่องเข้าบ้านถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อเสียงเรียกดังขึ้นจากเบื้องหลังไม่เบานัก

“ไปไหนมาสา!?

ใบหน้าหวานเผือดสีลงทันทีเมื่อหันกลับมาสบตาคมดุของมารดา ก่อนจะค่อยๆ สาวเท้าเข้ามาหาคนที่นั่งหน้าตูมอยู่บนโซฟาตัวใหญ่สีเลือดหมูนั่น

“เอ่อ... คือ สา สาไปค้างกับเพื่อนมาค่ะ”

ตอบแล้วหลบตามารดาด้วยสำนึกผิด เมื่ออีกฝ่ายจองมองไม่วางตา

“เพื่อนที่ไหนกัน ผู้หญิงหรือว่าผู้ชาย!?

คำถามนั้นสร้างความวิตกกังวลให้กับคนทำผิดขึ้นไปอีก หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสบตามารดาแล้วกระแซะเข้าไปนั่งข้างท่านอ้อนเหมือนอย่างที่เคยอ้อน

“โธ่คุณแม่คะ ทำไมต้องทำหน้าดุอย่างนั้นด้วยล่ะคะ สาก็เคยค้างกับเพื่อนคุณแม่ก็ไม่เห็นว่าเลย”

คุณธัชมนหรี่ตามองบุตรสาวตัวดีแล้วค้อนขวับ พลางกวาดสายตาสำรวจร่างกายราวกับจะดูว่าบุบสลายตรงไหนบ้าง ยิ่งทำให้คนที่ร้อนรนอยู่แล้วร้อนตัวเข้าไปอีก

“มองอะไรหรือคะคุณแม่”

“ตอบแม่มาตามความจริง... ลูกไปค้างกับเพื่อนคนไหนมา อย่าโกหกนะ”

หญิงสาวใจกระตุกพลางยิ้มเจื่อนครั้นถูกมารดาคาดคั้น จึงตัดสินใจพูดปด

“สาไปค้างกับเพื่อนจริงๆ ค่ะแม่ เพื่อนเป็นผู้หญิง พอดีว่ากำลังจะไปต่างประเทศ เราเลยฉลองกันนิดหน่อย สาดื่มมากไปนิดเลยเมา นอนค้างที่บ้านเพื่อน สาขอโทษนะคะที่ไม่ได้โทร.มาบอกกับคุณแม่ก่อน แต่สัญญาว่าจะไม่ทำตัวเหลวไหลอีกแล้วค่ะ อีกอย่างคุณแม่ลองคิดดูสิคะ ถ้าสากลับทั้งยังเมาแบบนั้นก็จะอันตรายมากเลยนะคะ”

หญิงสาวอธิบาย ไม่ทิ้งช่องว่างให้มารดาได้ซักไซร้ไต่ถาม ก่อนจะยกมือขึ้นป้องปากทำท่าหาวหวอดๆ

“คุณแม่ค่ะ สาง่วงจังเลย บ่ายนี้มีเรียนด้วย สาขอตัวไปนอนก่อนนะคะ”

ว่าแล้วหญิงสาวก็ก้มลงหอมแก้มมารดาฟอดหนึ่งก่อนเดินแกมวิ่งขึ้นไปบนห้องโดยไม่รอให้มารดาเรียกเอาไว้เหมือนคราวก่อนๆ ซึ่งคุณธัชมนเองก็ได้แต่มองตามแผ่นหลังบุตรสาวไปด้วยสายตาอ่อนอกอ่อนใจ และเป็นห่วงเช่นทุกครั้ง...










#รวมเรื่องรัก 3 ส่งภายในเดือน พค.61
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น