บ่วงรักจอมมารยา

ตอนที่ 21 : บทที่ 8 ติดบ่วงนายพราน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    23 พ.ค. 61










ติดบ่วงนายพราน

 

เมื่อแอลกอฮอล์ออกฤทธิ์ คนที่คิดว่าคอแข็งก็เริ่มคอพับ วีรินทร์กวาดตามองสาวสวยตรงหน้าแล้วส่ายหน้า คงทำแบบนี้มานักต่อนักโดยไม่สนเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากไม่มีสติ หรืออีกทีก็คงจะชินจนไม่สนใจว่าจะเป็นใครที่ตื่นขึ้นมาพร้อมหล่อนในตอนเช้าตรู่ของอีกวัน...

ทว่าความคิดของชายหนุ่มผิดคาด เพราะเป็นครั้งแรกที่สาธิตายอมดื่มเครื่องดื่มมึนเมา ไม่เคยนอนค้างอ้างแรมกับใครให้เสียหายแม้ปลายเล็บ แต่เพราะเป็นเขาหล่อนจึงไว้ใจ...

“คุณวีคะ สงสัยสาจะเมาแล้วแน่เลย...

สาธิตาเปรยเมื่อรู้สึกว่ารอบๆ ตัวหมุนติ้วไปหมด ศีรษะหนักอึ้งจนแทบจะทรงตัวไม่อยู่ วีรินทร์มองใบหน้าหวานๆ ที่แดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์แล้วหยุดนิ่งที่ริมฝีปากเต็มอิ่มอย่างเผลอๆ  พลางคิดว่าหากตัดนิสัยเอาแต่ใจและชอบเอาชนะทิ้งไป สาธิตาก็เป็นผู้หญิงที่น่ารักคนหนึ่ง...

พลันคิ้วหนาสีเข้มขมวดมุ่น รีบปัดความอ่อนไหวออกจากความคิด...

“นี่ก็ดึกมากแล้ว ค้างที่นี่สักคืนแล้วพรุ่งนี้ผมจะไปส่ง”

ชายหนุ่มขยับแนบชิดพลางกระซิบข้างนวลแก้มหอมกรุ่น แล้วแอบสูดความหอมเข้าปอดอย่างลืมตัว

หญิงสาวหัวเราะคิกเอียงคอหนีแล้วส่ายหน้า

“ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้... สาต้องกลับ... เดี๋ยวคุณแม่จะกริ้ว”

คนเมาตอบอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะทิ้งศีรษะลงบนไหล่หนาแล้วเอนซบด้วยความรู้สึกไว้วางใจ ดวงตาสีเข้มหลุบมองร่างนุ่มนิ่มที่แอบอิงแนบชิดตนแล้วผ่อนหายใจยาวกับสิ่งที่จะทำต่อจากนี้...

 

เจ็ดโมงเช้าของอีกวัน ร่างบางใต้ผ้าห่มผืนหนาขยับพลิกกาย เปลือกตาบางๆ ค่อยๆ ลืมตาแล้วไล่มองตั้งแต่เพดานลงมายังฝาผนังและเครื่องเรือนน้อยชิ้น บ่งบอกถึงรสนิยมและมูลค่า พลันเหตุการณ์ของคืนวานก็กระจ่างวาบ

หล่อนมากับวีรินทร์ที่บ้านของเขา คุยกันมากมายหลายเรื่อง รับประทานอาหาร ดื่มไวน์ แล้วหลังจากนั้นหล่อนก็

ร่างบางลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อร่างทั้งร่างปราศจากเสื้อผ้า! มือเรียวตะครุบผ้าห่มผืนหนาขึ้นปกปิดความอวบอิ่มนวลเนียนไว้แน่น หัวใจเต้นโครมคราม ใบหน้าเผือดซีด...

“อะไรกัน เราอยู่สภาพนี้ได้ยังไง หรือว่า...

ยิ่งคิดหัวใจก็ไหววิบกระตุกวาบ พยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นกับตนทุกรูปแบบ แต่ไม่เชื่อว่าเขาจะกลายเป็นผู้ชายชอบฉวยโอกาสกับคนที่หลับใหลไม่ได้สติ

ทว่าเมื่อนึกถึงบางตอนก่อนหลับ ใบหน้าอันซีดเผือดก็มีอันต้องแดงก่ำวูบวาบลามลงมาถึงบ่าไหล่อันบอบบางในทันที นิ้วเรียวยกขึ้นสัมผัสกลีบปากสีหวานของตนเองแล้ววาบหวาม เมื่อนึกถึงตอนที่ถูกครอบครองด้วยเรียวปากได้รูปจากเจ้าของบ้านหนุ่ม

เขาจูบหล่อน ตรงนี้... นิ้วเรียวไล้ปากอิ่มและไล่ลงมายังผิวแก้มสีสด ตรงนี้... เรื่อยลงมายังลำคอระหง และตรงนี้... หยุดลงตรงเนินอกอวบที่สะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ

หญิงสาวกำผ้าห่มสีขรึมแน่น ความร้อนซ่านแผ่กระจายทุกรูขุมขน กับบางสิ่งที่อาจเกิดขึ้นโดยที่ไม่รับรู้ เมื่อนึกถึงมารดาก็ใจหายวาบ

“ตายแล้ว!

หากท่านทราบว่าหล่อนเมามายจนเป็นเช่นนี้จะทำเช่นไร ไม่น่าเลย ทำไมถึงได้เหลวไหลแบบนี้ ทำไมจึงเชื่อใจผู้ชายคนนั้น เขาทำอะไรลงไประหว่างไม่ได้สติบ้างก็ไม่รู้ แล้วคราวนี้จะทำอย่างไร...

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังแทรกความคิดอันสบสน หญิงสาวกระชับผ้าห่มแน่นขึ้น แต่เมื่อปรากฏร่างของผู้มาใหม่หัวใจก็เหี่ยวแฟบ...

“ตื่นแล้วหรือคะ” สาวใช้คนนั้นสืบเท้าเข้ามาหยุดข้างเตียง ดวงตาของเจ้าหล่อนซอกแซก ก่อนบอก “นี่เสื้อผ้าคุณค่ะ คุณวีบอกให้เอามาให้คุณ”

“แล้วคุณวีล่ะ” ถามเสียงแผ่ว ขณะมองสาวใช้ด้วยความหวัง “

“ไปทำงานแล้วค่ะ แต่เธอให้บอกกับคุณว่าถ้าต้องการกลับบ้าน จะให้คนรถไปส่ง”

สาวใช้ตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม กวาดตาซอกแซกมองผิวผ่องเนียนละเอียดที่โผล่พ้นผ้าผืนใหญ่อย่างอยากรู้อยากเห็น พลางคิดว่าผู้หญิงของนายคนนี้ช่างงามแท้ ไม่มีส่วนใดในร่างกายที่มีตำหนิให้เห็นแม้เศษเสี้ยว ผมยาวสยายเคลียไหล่ทั้งนุ่มและหอม เครื่องหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ดวงตายามนี้ดูหวาดหวั่นราวดวงตาของเจ้ากวางน้อยที่ระแวดระวังภัยไม่มีผิด

“งั้นหรอ” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาบ่งบอกถึงความไม่มั่นใจ พลางสบตาสาวใช้ด้วยความรู้สึกอับอายปนขัดเขิน

“แล้วเมื่อคืน... เอ่อ”

สาวใช้ผู้ไม่ได้รับอนุญาตให้กล่าวสิ่งใดรีบตัดบท

“ห้องนี้เป็นห้องของคุณวีค่ะ ถ้าคุณต้องการจะพักผ่อนต่อก็ตามสบายนะคะ คุณวีสั่งไว้ว่าไม่ให้กวนคุณ หนูขอตัวก่อนนะคะ”

รีบพูดแล้วรีบออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว หญิงสาวมองตาม ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เมื่อคิดถึงสิ่งที่ อาจเกิดขึ้นกับตนเอง มิหนำซ้ำ เขาออกไปโดยไม่ปลุกหล่อนสักคำ แสดงว่าเขาจะไม่รับผิดชอบหล่อนอย่างนั้นหรือ คิ้วเรียวสวยย่นเข้าหากันเมื่อขบคิดถึงความผิดปกติในร่างกาย หญิงสาวขยับตัวทดสอบความรู้สึกบางอย่างที่อาจเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แม้สาธิตาไม่เคยปล่อยกายใจให้ใครเชยชมแต่ก็ไม่ไร้เดียงสาหรือโง่เง่าจนหลงลืมสิ่งที่เคยร่ำเรียนมา ว่าจะเกิดอะไรกับร่างกายของสาวบริสุทธิ์หากมีการร่วมสัมพันธ์กับใครสักคน หญิงสาวจึงทดสอบตนเองขยับตัว...

ปกติ... ไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่เจ็บ ไม่ปวด ไม่ยอก ไม่ขัด เอ๊ะ! หรือว่าเขาไม่ได้ทำอะไรมากกว่าตอนที่ยังมีสติ?

เมื่อคิดได้ดังนั้น หญิงสาวจึงสลัดผ้าห่มออกพ้นตัวแล้วคว้าเสื้อคลุมที่พาดอยู่ปลายเตียงขึ้นมาสวมใส่ คว้าเสื้อผ้าที่สาวใช้นำมาให้ติดมือเข้าไปในห้องน้ำ

แต่เมื่อเสื้อคลุมหลุดออกพ้นตัว รอยราคีกลับปรากฏกระจัดกระจายเป็นหย่อมๆ รอยจ้ำแดงทั่วผิวกายเกิดขึ้นได้อย่างไร ถ้าไม่มีใครมาทำไว้!?

เนินอก... หน้าท้องเรียบเนียน... หรือแม้แต่... ต้นขาอวบอิ่ม

ทุกที่ ล้วนทิ้งรอยแดงไว้เป็นจ้ำๆ ความร้อนวาบหวามซ่านกระจายทั่วกายเมื่อคิดถึง มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่หล่อนยอมให้จุมพิตและแตะต้องล่วงล้ำ แก้มผ่องแดงเรื่อ ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น หัวตาร้อนผ่าว แล้วจะทำอย่างไรต่อไป คิดสิ! เขาทำแบบนี้แสดงให้เห็นว่าหล่อนไม่มีคุณค่าในสายตาของเขาสักนิด เขาตื่นขึ้นโดยไม่ปลุกหล่อน ทิ้งไว้ให้ถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ จากสาวใช้ในบ้าน หญิงสาวกำมือแน่น บอกตนเองว่าต้องมีทางออกที่ดีกว่านี้







รอรับได้เลย//รูปเล่มใกล้หมดแล้วนะคะ



#รวมเรื่องรัก 3 (ขนาด A5) ราคาเล่มละ 450 บาท ส่งภายในเดือน พค.61
ประกอยด้วยเรื่อง เสน่ห์นางมาร บ่วงรักจอมมารยา คืนพันธนาการ
จัดส่งฟรีลงทะเบียน แถมปกใส ที่คั่น และโป๊สการ์ด

ชื่อบัญชี sumitra r. บัญชีออมทรัพย์ สาขาเซียร์ รังสิต
- ธนาคาร ไทยพาณิชย์ 364-228684-0 
- ธนาคาร กสิกรไทย 001-1-73374-3
โอนเงินเสร็จแล้วแจ้งชื่อที่อยู่พร้อมแนบสลิปโอนเงิน
มาที่ นิราอร บุ๊คส์ หรือ rosyroseapp@gmail.com














ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น