บ่วงรักจอมมารยา

ตอนที่ 2 : บทที่ 1 แรกพบสบตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,358
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    7 พ.ค. 61









1

แรกพบสบตา

 

 

ขณะที่คุณธัชมนกำลังดูแลความเรียบร้อยของอาหารอยู่นั้น สาวใช้นามว่าเล็กก็ค่อยๆ กระแซะเข้ามาใกล้ ท่านจึงเอ่ยถามออกไปอย่างรำคาญ

“อะไรอีกล่ะจ๊ะแม่เล็ก”

เล็กหัวเราะแหะๆ ก่อนกล่าวด้วยความอยากรู้

“เปล่าค่ะคุณผู้หญิง แต่ว่าคุณคนนั้นที่เป็นเพื่อนคุณริตน่ะค่ะ ล้อหล่อจังเลยนะคะ ยังกับพระเอกหนังแน่ะ หนูไม่เคยเห็นใครหล่อเท่านี้เลยค่ะ ตอนแรกหนูคิดว่าจะเหมือนคราวก่อนที่คุณริตพามาเสียอีก”

คุณธัชมนมองใบหน้าสาวใช้ที่ยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อพูดถึงวีรินทร์

“ยังไงล่ะจ๊ะ ที่คิดว่าจะเหมือนน่ะ”

สาวใช้ยิ้มแหยก่อนตอบ

“ก็แหมเมื่อคราวก่อนทั้งแก่ทั้งเชยเลยนี่คะ ถ้าไม่แก่ก็เชยระเบิด แถมคุณคนที่คุณริตเรียกว่าพี่เสกเนี่ยยังทำท่าจะสนใจคุณสาด้วยนะคะ หนูละเสียวไส้แทน ผิดกับคราวนี้ ไม่แก่และก็ไม่เชยแถมยังหล่อระเบิด คนผู้หญิงที่มาด้วยก็สวยนะคะ แต่หนูกำลังสงสัยว่าคนผู้หญิงท่าทางจะชอบคุณคนหล่อนะคะ”

คำวิจารณ์จากปากสาวใช้ทำให้คุณธัชมนส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนจะปรามด้วยน้ำเสียงดุๆ ออกไป

“พอเลยจ้ะ เรื่องของเขาเรานี่ช่างวิจารณ์จริงเชียว เสียมารยาทรู้ไหม ใครจะหล่อใครจะขี้เหร่ใครจะชอบใครก็ช่างเขาเถอะ แล้วที่หลังก็อย่าไปนั่งจ้องหน้าแขกแบบนั้นอีกรู้ไหม มันเสียมารยาท”

สาวใช้ขมวดคิ้วน้อยๆ ของหล่อนอย่างแปลกใจ เสียมารยาทตรงไหนหล่อนไม่ได้ว่าอะไรเขาเสียหน่อย นอกจากมองอย่างชื่นชม

“เสียมารยาทตรงไหนคะ หนูชมเขานะคะ ก็เขาหล่อออกอย่างนั้น นานๆ หนูจะได้เจอคนหล่อขนาดนั้นสักที”

สาวใช้ว่าพลางบิดมือม้วนไปมาด้วยความเขินอาย เป็นเหตุให้แม่ครัวใหญ่นามว่าเนียมเอ่ยปากดุหลานสาวที่เห่อดารารวมทั้งบ้าคนหล่อด้วยความหมั่นไส้เต็มที เช่นเดียวกับลูกมืออีกคนที่นั่งเด็ดผักอยู่ข้างๆ ซึ่งเป็นผู้ชายและมีหน้าที่ประจำคือทำสวนเพียงแต่ว่าทำเสร็จเรียบร้อยแล้วก็จะเข้ามาช่วยในครัวเป็นประจำก็ได้แต่มองค้อนอย่างหมั่นไส้

“ไม่เสียมารยาทได้ยังไง ก็เอ็งเล่นไปจ้องหน้าคุณเขาแบบนั้น คนเป็นแขกเขาอึดอัดรู้ไหม”

ป้าเนียมพูดพลางส่ายหน้าก่อนจะหันไปยิ้มให้กับคุณ    ผู้หญิงของตนด้วยแววตาที่แสดงถึงการขอโทษแทนหลานสาวที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่องกาลเทศะนัก แต่หลานสาวตัวดีเถียงกลับ

“ไม่จริงเลยป้า คุณคนนั้นเขายิ้มให้ฉันด้วยนะ ยิ้มเท่มาก

สาวใช้ทำท่าเคลิ้มฝันจนคนที่นั่งเด็ดผักอดรนทนไม่ไหวเผลอขัดคอออกมาจนได้

“น้อยๆ หน่อยเหอะ เห็นคนหล่อไม่ได้ อยากมองมานั่งมองพี่นี่”

คนทำสวนกระแนะกระแหนด้วยความหมั่นไส้ พลางคิดว่า กับคนอื่นล่ะชื่นชมจริง ทีพี่ล่ะเชิดใส่ เฮอะ ยิ่งคิดยิ่งหมั่นไส้ เดชปะลำปะเหลือก จึงถูกเล็กถลึงตาใส่

“ยุ่ง! เรื่องของฉัน”

“พอๆ ไม่ต้องเถียงกันเลย เร็วๆ เข้าเถอะ นี่ก็ใกล้จะได้เวลาแล้วเดี๋ยวคุณผู้ชายก็คงจะมา”

คุณธัชมนเอ็ดทั้งคู่ไม่ทันขาดคำ เสียงจังหวะการเบรกเอี๊ยดก็ดังขึ้น ครู่ต่อมาเจ้าของรถก็เข้ามาหยุดอยู่หน้าประตูห้องครัวด้วยใบหน้าเซ็งจัด

“อ้าว สาเองเหรอลูก แม่นึกว่าเป็นคุณพ่อเสียอีก”

คุณธัชมนเอ่ยทักบุตรสาวที่มายืนหน้าบูด แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนตัวบาง กวาดมองใบหน้าไม่สบอารมณ์แล้วเอ่ยถาม

“เป็นไรไปฮึเรา หน้างอเป็นม้าหมากรุกเลย”

ถามพลางหยิกเข้าที่แก้มนุ่มเบาๆ แล้วหันไปสั่งสาวใช้เรื่องความเรียบร้อยของอาหารก่อนพากันออกไปด้านนอก

“ว่าไงลูก ไหนบอกแม่หน่อย” คุณธัชมนถามสาธิตาพลางดึงมือเล็กนุ่มให้นั่งลงข้างตัว

“เปล่าคะคุณแม่ สาแค่เซ็งนิดหน่อย เบื่อพวกผู้ชาย งี่เง่าพูดไม่รู้เรื่อง!

คำบอกเล่าถึงเพื่อนชายของบุตรสาวทำให้คุณธัชมนนิ่วหน้าน้อยๆ เอ่ยถามออกไปอย่างเป็นห่วง

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าลูก”

“ก็เวทินนะสิคะคุณแม่ สาบอกกับเขาว่าเราคงไปกันไม่ได้ให้จบกันแค่นี้ เขาก็ทำท่าจะไม่ยอมลูกเดียว หนูเลยต้องตัดบทกลับมาเสียก่อนนี่แหละค่ะ”

หญิงสาวพูดอย่างมั่นใจในตัวเองสูง ทำให้มารดาเริ่มมองอย่างไม่สบายใจนัก

“แม่ว่าหนูคบใครจริงจังได้แล้วนะลูก ลองมองเขาไปนานๆ หน่อย ไม่ใช่เดือนสองเดือนเลิก มันไม่ดีกับตัวหนู คนอื่น….

“เขาจะมองว่าหนูเป็นคนไม่ดี” สาธิตาต่อให้อย่างรู้ทัน

“แหม...คุณแม่ขา ยุคนี้สมัยนี้แล้วนะคะ ผู้หญิงมีสิทธิ์เลือก ใครไม่ดีก็ไม่เห็นจะต้องไปแคร์ ยิ่งเราสนใจเขามากเท่าไรเขาก็ยิ่งได้ใจ เราเสียอีกที่จะเสียเปรียบนะคะ”

คำพูดของบุตรสาวทำให้มารดาชักปวดหัวก่อนจะบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“แม่รู้ ว่าผู้หญิงเดี๋ยวนี้เก่ง มีสิทธิ์เลือก แต่ด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงและยิ่งถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นเพศแม่แล้ว เรายิ่งต้องรักษาภาพพจน์และศักดิ์ศรีของความเป็นผู้หญิงไว้ให้มาก ถ้าเราทำตัวให้มีคุณค่าของที่ดีมีคุณค่าก็จะมาหาเราเองนั่นแหละ”

สาธิตานิ่งฟัง ครุ่นคิด เริ่มคล้อยตามและรู้สึกผิด นานครั้งมารดาจะพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น และเมื่อใดที่ใช้น้ำเสียงแบบนี้ต้องหมายความว่าหล่อนผิด

“สาขอโทษค่ะ งั้นต่อไปนี้ถ้าสาจะคบใคร สาจะคิดให้มากกว่านี้ จะไม่วู่วามอีกแล้วค่ะ”

หญิงสาวกล่าวพลางสอดแขนโอบกอดเอวของมารดาแน่น ก่อนจะผละออกมาเมื่อได้ยินเสียงกระแอมกระไอที่ดังเข้ามาใกล้ของผู้เป็นพี่ชาย

“อะแฮ่ม! แหมจี๋จ๋ากันได้ทุกวันเลยนะแม่ลูกคู่นี้”

ธาริตเดินเข้ามานั่งฝั่งตรงข้าม มองน้องสาวอย่างล้อเลียน จึงถูกแขวะกลับมาบ้าง

“อิจฉาละสิ”

“เฮอะ! ใครเขาอิจฉา ว่าแต่วันนี้ไปไหนมา เที่ยวได้ทุกวัน โตจนป่านนี้แล้วยังเที่ยวอีก หัดอยู่บ้านเป็นแม่ศรีเรือนเหมือนผู้หญิงคนอื่นเขาบ้างสิจ๊ะคนสวย”

สาธิตาทำหน้ายู่ยี่ทันทีที่ถูกพี่ชายบ่น

“ใครจะเหมือนพี่ริตล่ะคะที่ขยันเสียจนอยู่ไม่ติดบ้าน แล้ววันนี้วันเสาร์ทำไมยังต้องไปมหาวิทยาลัยอีก”

“ช่วงนี้ทางมหาวิทยาลัยเปิดสอนภาคพิเศษขึ้น พี่ก็เลยต้องสอนทุกเสาร์”

“แล้วไหนล่ะคะเพื่อนพี่ริต สาไม่เห็นเลย” หญิงสาวกวาดตามองไปรอบๆ ธาริตยิ้มกริ่มพลางตอบ

“อยู่ศาลาริมน้ำแน่ะ เดี๋ยวก็คงจะตามมา พอดีพี่จะเข้ามาดูว่าคุณพ่อมาหรือยัง”

“เดี๋ยวคงมาจ้ะ ริตไปตามเพื่อนมาเถอะ มาทานของว่างกันก่อน”

เมื่อคุณธัชมนกล่าวเช่นนั้น สาธิตาก็เบิกตากว้างรีบพูดออกมาทันที

“ถ้ายังงั้นสาขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะคะ ขืนอยู่ต่อเกรงว่าจะคุยกันไม่รู้เรื่อง”

พูดจบก็รีบลุกขึ้น แต่กลับถูกพี่ชายที่นั่งฝั่งตรงข้ามลุกเดินมานั่งข้างแล้วกดไหล่นุ่มของน้องสาวให้นั่งลงที่เดิม เป็นเหตุให้เจ้าหล่อนโวยวาย

“พี่ริตมาจับสาไว้ทำไมคะ ปล่อยเลย ไม่เอาแล้วนะสาไม่อยู่คุยด้วยแล้ว”

หญิงสาวทำท่าดิ้นขลุกขลักจะลุกขึ้น จึงถูกพี่ชายมองอย่างขบขัน ส่วนมารดาได้แต่ส่ายหน้า

“ทำไมกลัวขนาดนั้นเลยเหรอ เถอะน่าคราวนี้ไม่เหมือนคราวก่อน รับรองได้ถ้าสาเห็นแล้วต้องตาค้าง”

“ในความหล่อไม่เสร็จของเพื่อนพี่ริตนะหรือคะ โอ๊ยไม่เอาด้วยหรอกค่ะ! ไม่ใช่ว่าสารังเกียจ แต่สาไม่ชอบให้ใครมานั่งมองไม่วางตาแบบนั้น”

“แม่ว่าหนูควรจะลงมานะ เอาเป็นว่าไปอาบน้ำอาบท่าก่อนแล้วกัน คุณพ่อมาถึงเดี๋ยวแม่จะให้เด็กขึ้นไปตาม”

“แต่ว่า” หญิงสาวทำหน้าเมื่อย พยายามต่อรองแต่กลับถูกมารดาพูดดักเอาไว้เสียก่อน

“มารยาทที่ดีของเจ้าของบ้านลูก แล้วเดี๋ยวแม่จะให้ยัยเล็กขึ้นไปตาม”

สาธิตาถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะพยักหน้ารับคำอย่างจำใจ

“ก็ได้ค่ะ ที่หลังไม่ต้องพามาแล้วนะคะ ชอบทำให้น้องเดือดร้อนอยู่เรื่อยเลย”

ว่าแล้วหญิงสาวก็แหวกพี่ชายที่นั่งขวางขึ้นไปบนห้องทันที ธาริตได้แต่มองตามหลังน้องสาวขึ้นไปด้วยสายตายิ้มๆ แล้วหันมากระเซ้ามารดาที่นั่งข้าง

“เห็นไหมล่ะครับคุณแม่นะตามใจจนไม่ยอมโตสักที ทั้งที่เรียนถึงปริญญาโทแล้วนะเนี่ย”

คุณธัชมนค้อนใส่เจ้าของใบหน้ายิ้มอ่อน

“เหรอจ๊ะ แม่คนเดียวเลยนะ ลูกไม่ตามใจเลยเหรอ แม่เห็นน้องอ้อนที่ไร เราก็ตามใจได้ทุกครั้งเหมือนกันนั่นแหละ”

ธาริตหัวเราะหึๆ แล้วส่ายหน้า อย่างว่าสาธิตาคือลูกคนเล็กของบ้านและถูกตามใจมานานจากคนทั้งบ้าน จึงค่อนข้างที่จะมีนิสัยแบบเด็กๆ ทั้งๆ ที่อายุก็ใกล้จะยี่สิบสี่อยู่แล้ว




เปิดจอง+โอน ---- รวมเรื่องรัก 3 ราคา 450 บาท ประกอบด้วยเรื่อง 4.เสน่ห์นางมาร 2 บ่วงรักจอมมารยา 3.คืนพันธนาการ

ขวัญของใจ (วศินี) ราคา 350 บาท  หากซื้อ 2 เรื่องคู่ลดเหลือ 750 บาทค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น