เสน่ห์นางมาร

ตอนที่ 4 : บทที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 726
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    1 พ.ค. 61









บทที่ 3

 

 

          “คือดาเป็นภูมิแพ้ค่ะคุณป้า เมื่อตอนเย็นดาเจอฝุ่น ตอนนี้ก็เลยคัน ดูสิคะคุณป้า ผื่นขึ้นเต็มเลย” หญิงสาวชูแขนให้นางผกาดู

        “ตายแล้ว จริงๆ ด้วยลูก เต็มแขนเลย เอาอย่างนี้ไปอาบน้ำก่อน มีผ้ามาผลัดหรือเปล่า” นางถามอย่างเป็นกังวลเมื่อคิดได้ว่าหล่อนอาจจะไม่มีผ้ามาเปลี่ยน

        “อ๋อมีค่ะ ดามีเสื้อผ้ามาด้วย แต่อยู่ในรถเดี๋ยวดาไปเอาก่อนนะคะ” บลินดาทำท่าจะลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าสัมภาระแต่กลับถูกนางผการ้องเรียกเอาไว้เสียก่อน

        “เดี๋ยวลูก เดี๋ยวเอาผ้าถุงของป้าไปใส่อาบน้ำ รอเดี๋ยวนะ”

        คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นครุ่นคิดอย่างแปลกใจ

เอ๋ ทำไมต้องเอาผ้าถุงมาใส่อาบด้วย เดี๋ยวเข้าห้องน้ำก็ต้องถอดอยู่ดี อ๋อ หรือว่าจะให้หล่อนใส่ตอนออกมาจากห้องน้ำ โธ่คุณป้า ดามีเสื้อผ้ามา เดี๋ยวใส่ออกมาเลยก็ได้

บลินดายืนยิ้มขณะคิด

        “ได้แล้วจ้ะ แล้วใส่เป็นหรือเปล่าล่ะ” คำถามของนางทำให้หญิงสาวส่ายหน้ายิ้มๆ

        “ไม่เป็นค่ะ คือความจริงดาไม่ต้องใช้ก็ได้ เดี๋ยวดาเปลี่ยนจากห้องน้ำมาเลย”

        “บ้านผมไม่มีห้องน้ำ มีแต่ตุ่มใส่น้ำหลังบ้านกับห้องส้วมเท่านั้น”

คำตอบที่ดังมาจากด้านหลังทำให้หญิงสาวหันขวับกลับไปทันที พร้อมกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ

อะไรนะ! บ้านเขาไม่มีห้องน้ำหรอกเหรอ เป็นไปได้ไงเนี่ย ยุคไหนแล้ว...

        แต่เหมือนอีกฝ่ายจะล่วงรู้ความคิดของหญิงสาว เพราะเห็นสีหน้าที่แสดงอาการว่าไม่อยากจะเชื่อออกมา จึงอธิบายให้หญิงสาวได้กระจ่างมากยิ่งขึ้น

        “ที่บ้านผมเน้นความเป็นธรรมชาติ คุณเองก็ไม่ต้องกลัวว่าใครจะแอบมองหรอกนะ เพราะว่าที่อาบน้ำค่อนข้างทึบ คนอื่นไม่มีใครมาแอบดูเด็ดขาด”

        มีสิก็นายไงล่ะ หญิงสาวความคิดในใจอย่างขุ่นเคือง ก่อนจะหันไปยิ้มให้นางผกาอย่างอายๆ

        “เอ่อ คุณป้าขา ดาไม่ค่อยคุ้นห้องน้ำแบบเปิดโล่งน่ะค่ะ คุณป้าไปเป็นเพื่อนดาหน่อยได้ไหมคะ” บลินดาหันมาออดอ้อน                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       นางผกา ซึ่งก็ได้การตอบรับเป็นอย่างดี

        “ขอบคุณค่ะ งั้นไปกันเถอะค่ะ ดาคันไปทั้งตัวแล้ว” บลินดาหันไปประจบนางผกาโดยการเกาะแขน แล้วพากันเดินลงไป แต่พอนางเผลอ หญิงสาวก็หันมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่คนที่ยืนเต๊ะท่าทำหน้าขรึม จนคนที่มองตามถึงกับถลึงตาใส่ เมื่อบลินดาทำลิงหลอกเจ้า...

        สี่ทุ่มครึ่ง บลินดาเข้ามุ้งแม่เขานอนหลับไปเรียบร้อยด้วยความอ่อนเพลีย แต่แม่น้องสาวตัวดียังไม่โผล่ ชายหนุ่มจึงกดโทรศัพท์หาอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด

        “ยัยอรนะยัยอร เอาภาระมาโยนให้พี่ซะได้ ส่วนตัวเองก็หายหัวจ้อยไปเลย” ชายหนุ่มบ่นอุบ ก่อนจะกรอกเสียงลงไปเมื่อ อรพรรณรับโทรศัพท์

        “ว่าไงยัยตัวดี เมื่อไรจะมารับเพื่อนจอมยุ่งของเธอ”        อรพรรณหัวเราะแหะๆ ใส่โทรศัพท์ แล้วบอกความจำเป็นที่ทำให้หล่อนมาไม่ได้

        “แหมพี่พี อย่าเพิ่งดุอรสิคะ ก็อรเพิ่งจะกลับมาถึงบ้านเนี่ย ก็ไอ้ช่างบ้าน่ะสิ บอกอรเดี๋ยวเสร็จ เดี๋ยวเสร็จ ทำไปทำมา สี่ทุ่มเลย แล้วดาล่ะทำอะไรอยู่” รพีถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะตอบออกไป

        “หลับแล้ว นอนห้องแม่น่ะ”

        “เหรอ ดีแล้ว เอาเป็นว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้อรไปรับแต่เช้าก็แล้วกัน ฝากไว้อีกสักคืนนะคะพี่ชาย”

        “ทุกทีเลย พรุ่งนี้มาแต่เช้าเลยนะ”

        “เจ้าค่า...”

        รพีปิดโทรศัพท์พร้อมกับปรายตาไปยังห้องนอนของแม่เขา เมื่อตอนหัวค่ำ หล่อนผื่นขึ้นเต็มตัวแม่เลยจัดการช่วยทายา ท่าทางหล่อนจะไข้ขึ้นด้วย แม่ผิวบาง เจอฝุ่นนิดหน่อยทำเป็นสำออย น่าเบื่อชะมัด แม่เขาก็เป็นจริงดูแลดีเสียยิ่งกว่าลูกอีก เบื่อจริงๆ พวกผู้ดีเนี่ย! ชายหนุ่มเดินลงจากบ้านจัดการอาบน้ำอาบท่าเรียบร้อยจึงเดินเข้าห้องนอนของตนเองไปอย่างเงียบๆ

        ความจริงฐานะทางบ้านของเขาก็ไม่ได้ยากจนข้นแค้นอะไร ตรงกันข้าม ครอบครัวเขาถือว่าเป็นครอบครัวที่มีสมบัติทรัพย์สินและที่ทำกินมากมาย แต่เขาเลือกที่จะอยู่อย่างสมถะมากกว่า อีกอย่างทั้งบ้านก็มีแค่เขากับมารดา จึงไม่คิดจะต่อเติมอะไรให้มากเรื่อง มากความ...

        ร่างสูงใหญ่ล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้างอย่างผ่อนคลาย ก่อนจะนึกไปถึงร่างบางที่นอนอยู่ในห้องมารดา พรุ่งนี้ต้องรีบให้หล่อนกลับไปแต่เช้า จะได้เลิกมาวุ่นวายกับแม่เขาเสียที ดวงตาคมเข้มค่อยๆ ปิดลงอย่างเหนื่อยล้า มาตื่นอีกทีก็ตอนได้ยินเสียงไก่ขันในเวลาเกือบหกโมงเช้าของวันใหม่




โหลดอีบุ๊กได้ที่นี่จ้า

ไฮเทคส์ https://www.hytexts.com/



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น