เสน่ห์นางมาร

ตอนที่ 21 : บทที่ 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,392
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    24 พ.ค. 61












 

เวลา 21.32 นาฬิกา

        บลินดารอคอยรพีด้วยหัวใจร้อนรุ่ม ดึกป่านนี้ทำไมเขายังไม่กลับมาเสียที หรือจะมัวไปเอ้อระเหยที่บ้านครูนั่น เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา

        ความรู้สึกเศร้าหมองยังไม่คลาย เสียงรถยนต์ของรพีก็เข้ามาจอด ร่างสูงใหญ่เดินขึ้นเรือนพร้อมกับกลิ่นเหล้าโชยมาด้วย แต่ชายหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะเมาสักนิด

        พี่พีไปไหนมาคะกลับดึกจังบลินดาเดินตามชายหนุ่มและหยุดอยู่แค่หน้าประตูเมื่อรพีเข้าไปข้างใน เขาไม่พูดไม่จาแต่ถอดเสื้อผ้าต่อหน้าหล่อนหน้าตาเฉย

บลินดารีบหันหลังให้ ใบหน้าร้อนวาบ แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะก้าวออกจากหน้าประตู แขนเรียวเล็กก็ถูกชายหนุ่มดึงเข้าไปภายในห้องพร้อมกับปิดประตูลงฉับพลัน!

        พี่พี!      

ร่างบางถูกเหวี่ยงลงมายังเตียงกว้างขณะที่รพีเยื้องย่างเข้าหาด้วยสีหน้าดุดัน สร้างความหวาดหวั่นให้แก่บลินดาที่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาต้องโกรธมากมายขนาดนี้ แต่รพีรู้ดี เพราะเมื่อเขากลับออกมาจากบ้านของมนชยา ชายหนุ่มก็แวะเข้าไปที่ตลาดเพื่อหาซื้อเครื่องมือซ่อมรถแทร็คเตอร์ แต่เรื่องที่เขาได้ยินทำให้ชายหนุ่มถึงกับอยากจะกลับฆ่าผู้หญิงที่กำลังทำให้ชื่อเสียงของแม่เขาเสียหายนัก!

        ไม่น่าเชื่อเลยน ะว่าแม่ผกาก็จะเป็นไปกับเขาด้วย โธ่ปล่อยให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาทำเรื่องงามหน้า ไม่เหมาะไม่ควรกลางทุ่งกลางท่ากับลูกชาย แล้วไหนจะหนูมนอีกล่ะ น่าสงสารจริงจริ๊ง

        ว่าแต่หนูมนกับลูกแม่ผกานี่เขาชอบๆ กันอยู่เหรอ

        รพีฟังได้แค่นั้นก็หมดอารมณ์ซื้อของ เปลี่ยนใจกลับบ้านทันที แต่ระหว่างทางได้เจอเพื่อนบ้านที่เรียกเขาไปไถ่ถามเรื่องดังกล่าว ทว่าเขาไม่ได้ตอบแต่อย่างใด นอกจากดื่มและดื่ม ได้แต่เก็บกักความโกรธกรุ่นมาไว้สำหรับบลินดาโดยเฉพาะ!

        เช่นเดียวกับบลินดาที่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะยั่วเขาเหมือนคืนก่อนๆ อีกแล้ว อาจเป็นเพราะดวงตาวาวโรจน์ที่ดูน่ากลัวผิดปกติ และความเงียบขรึมต่อเนื่องจากวันที่เกิดเรื่อง ทำให้หญิงสาวรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว

        เอ่อ พะ พี่พี มีอะไรหรือเปล่าคะบลินดาพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ขยับลุกหาทางหนีทีไล่เมื่อร่างสูงเดินเข้ามา แล้วต้องสะดุ้งอีกรอบเมื่ออีกฝ่ายรูดซิบกางเกงจนสุดทาง นั่นเองที่ความกลัวกำลังครอบงำหญิงสาว จึงรีบหันหลังคลานหนีเขาอย่างรวดเร็ว แต่กลับถูกรพีกระตุกข้อเท้าลากกลับมาอย่างรวดเร็ว ทำให้หญิงสาวหวีดร้องด้วยความตกใจ

ว้ายย!!

        หัวใจดวงน้อยของบลินดากระตุกวาบ กลัวเขาจับใจ ยิ่งอีกฝ่ายไม่พูด ไม่ด่า เอาแต่จ้องมองด้วยแววตากระด้างแบบนี้ ก็ยิ่งกลัว...

หญิงสาวเย็นยะเยือกในอก ให้เขาดุด่าหรือโวยวายอย่างที่ผ่านมาเสียยังจะดีกว่าที่ท่าทางนิ่งๆ แต่เอาจริงแบบนี้

        พี่พีจะทำอะไร ปล่อยดานะบลินดาชักขาหนีแต่กลับถูกชายหนุ่มกดเอาไว้ด้วยขาข้างหนึ่งอย่างหนาแน่น พร้อมกับน้ำเสียงคำรามที่เพิ่งหลุดจากปากของรพี

        กลัวเหรอ คนอย่างคุณกลัวเป็นด้วยเหรอ กล้าสิ อยากเป็นเมียผมมากไม่ใช่เหรอ ถ้าอยากเป็นเมียผม ก็อย่ากลัวสิกล้าให้เหมือนที่คุณเคยกล้ามา เพราะตอนนี้ผมก็ชักอยากจะรู้ซะแล้วว่าผู้หญิงอย่างคุณถ้าได้มาเป็นเมียแล้วจะมันหยดสักแค่ไหน!

        คำพูดหยาบคายไม่ชินหูจากปากของรพีทำให้บลินดามองอย่างตกใจ เท้าทั้งสองข้างพยายามถีบให้หลุดพ้นจากพันธนาการก่อนจะร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อเรียวขาทั้งสองข้างถูกจับแยกออกจากกันพร้อมกับร่างหนาที่แทรกเข้าไปนั่งอยู่ตรงระหว่างปลีขาเนียนเสลาแทน!

        อย่านะ ปล่อยนะ บ้าแล้วปล่อยสิ

รพีหัวเราะกร้าวในลำคอ ฝ่ามือหยาบกร้านเพราะทำงานหนักลูบไล้ไปทั่วเรียวขางามลออหนักหน่วง ก่อนจะโน้มตัวลงไปกดแขนที่พยายามปัดป้องเขาอย่างหวาดกลัว

        ทำไมล่ะ จะร้องทำไม ไม่อยากเป็นเมียผมแล้วเหรอ ไม่เอาน่า เร่าร้อนหน่อยสิ ผมชอบผู้หญิงเร่าร้อน ช่ำชอง และผมเชื่อว่าคุณเป็นแบบนั้น!

        ทั้งคำพูดและแววตาที่มองกราดมาทั่วตัวทำให้บลินดาหายใจถี่หอบ หล่อนไม่ชอบที่เขาเป็นแบบนี้เลย มันดูน่ากลัว ไม่เหมือนรพีคนเดิม และเขากำลังทำให้หล่อนกลัวมากกว่าจะทำให้รู้สึกตื่นเต้น!

        พี่พีเมาแล้ว มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้ไม่ดีกว่าเหรอ ปละ... ปล่อยดาเถอะ ดาจะกลับห้อง

        ไม่!น้ำเสียงนั้นกร้าว จนหญิงสาวสะดุ้งเยือก ปล่อยทำไม ที่พาเข้ามานี่ก็เพราะอยากจะสนองเจตนารมณ์ของคุณหรอกนะ ก็ไหนไปบอกกับคนที่ตลาดว่าคุณเป็นเมียผมไม่ใช่เหรอ ผมก็มาเป็นผัวให้คุณแล้วไง

        ไม่หญิงสาวส่ายหน้า รู้แล้วว่าสิ่งที่ทำไปนั้นผิดมหันต์ ปล่อยนะ ฉันบอกให้ปล่อย

        ปล่อยก็โง่น่ะสิ ผมจะสั่งสอนให้คุณรู้ว่าคนอย่างผมไม่ชอบให้ใครมาแอบอ้าง ถ้าอยากจะเป็นจริงๆ ผมก็จะสนองให้!

บลินดาเบิกตากว้าง กรีดร้องออกไปอย่างตกใจและหวาดกลัว

        ไม่ ไม่อย่านะ ช่วยด้วย คะคุ…”

        น้ำเสียงของหญิงสาวถูกกลืนหายอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงเสียงอึกอักเมื่อริมฝีปากสีเข้มปิดประทับลงมาอย่างกระด้าง หนักหน่วง ร้อนรุ่ม เช่นเดียวกับฝ่ามือหยาบที่ลูบไล้ไปทั่วเนื้อตัวบอบบางอย่างคะนอง...

        โดยไม่คิดสักนิดว่าสาวไม่เคยมือชายต้องได้รับความอ่อนโยนทะนุถนอมสักเพียงไหน รพีรู้แต่ว่าผู้หญิงที่จัดจ้านเจนเวทีอย่างบลินดาคงจะผ่านใครต่อใครมาเสียจนพรุนไปหมดแล้ว และคำว่าอ่อนโยนคงไม่จำเป็นสำหรับหล่อนอีกต่อไป!

        ความโกรธกรุ่นที่หล่อนเป็นต้นเหตุให้มารดาต้องถูกนินทาเสียหาย ทำให้ชายหนุ่มโมโหจนหน้ามืด กระแทกกระทั้นจุมพิต เป็นนานกว่าริมฝีปากสีเข้มจะถอนออกจากเรียวปากละมุน พลันสองมือหนากระชากเสื้อนอนตัวบางจนขาดวิ่น ก่อนกระตุกกางเกงผ้าขาสั้นออกจากสะโพกผาย...

 













พร้อมจัดส่งปลายเดือนพฤษภาคม 2561

โหลดอีบุ๊กได้ที่นี่จ้า

กูเกิ้ลเพลย์ https://play.google.com
ไฮเทคส์ https://www.hytexts.com/
นายอินทร์ https://www.naiin.com/publisher/004920
อุคบี http://www.ookbee.com
อีบุ๊ก.อิน http://www.ebooks.in.th/niraon/



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #12 นฤมล (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 23:35

    สงสารนางเอกกกกกกก มากกก

    #12
    0
  2. #11 tangkwaeiei (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 14:25
    ค้างเบยยยยยยย
    #11
    0