เล่ห์ร้าย สายใยสวาท

ตอนที่ 8 : ปรับตัวครั้งใหญ่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,136
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    20 มี.ค. 61

 




แม้ตัวคุณภูมิชาติเองไม่ได้ห้ามปรามเรื่องนี้เลย ท่านขอให้เธอใช้ชีวิตตามปกติ ขอเพียงแค่ให้ช่วยดูแลบุตรชายท่านให้ดีก็พอ แต่เธอก็ไม่เคยเอาเรื่องนี้มาคิดให้ตัวเองต้องปวดหัว

 

“บัวยังไม่คิดเรื่องนั้นหรอกค่ะ”

ตอบไปยิ้มๆ เข้าใจดีว่าป้าอุไรหวังดี

 

“คิดไว้บ้างก็ดีนะคะคุณบัว”

คนหวังดีกล่าวอย่างเสียดายแทน

 

“คุณจะอยู่อย่างนี้ไปตลอดเลยหรือไงคะ? อีกหน่อยคุณภีมก็โต แกก็จะไปมีเพื่อนฝูงมีชีวิตของแกเอง ถึงตอนนั้นคุณจะเหงาว้าเหว่เอา ลองมองหาเพื่อนคู่คิดของตัวเองเผื่อไว้สักคนเถอะค่ะอนาคตอะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอน”

 

หญิงสาวยังไม่ทันได้ตอบว่ากระไร เธอก็ได้ยินเสียงกระแอมกระไอดังข้างหลัง และเมื่อหันไปดูก็เห็นภูวฤทธิ์ยืนหน้าบึ้งตึงอยู่ เธอไม่รู้ว่าเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่ และทันได้ยินอะไรไปบ้าง

 

“ไปได้หรือยังครับคุณบัวชมพู นายภีมลูกชายคุณกระโดดขึ้นไปรอบนรถนานแล้วนะ”

เขาย้ำสถานะให้เธอรู้ว่าตัวเองเป็นใคร...ไม่ใช่ผู้หญิงตัวเปล่าเล่าเปลือยแต่มีลูกอยู่อีกคน

 

เรื่องที่บังเอิญได้ยินเข้าทำให้เขาอดจะฉุนขึ้นมาไม่ได้ แม้ไม่คิดจะหวงห้ามหากหญิงสาวจะมีสามีใหม่ในอนาคต แต่ต้องไม่ใช่ในเร็วๆ นี้แน่

 

บิดาของเขาเพิ่งจากไปยังไม่ถึงปี และภีรภัทรก็ยังเล็กเกินกว่าที่จะมีพ่อเลี้ยงในตอนนี้ด้วย ไม่ทันไรเธอก็คิดจะหาสามีใหม่เสียแล้วหรือ?

 

ให้ตายสิเขาไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนี้เลย...ความรู้สึกบางอย่างบอกว่าเธอเป็นพวกผู้หญิงไวไฟ ไม่ธรรมดาเอาเสียเลย

 

“ค่ะ”

บัวชมพูพยักหน้ารับอย่างเกรงใจ ก่อนจะหันมาทางป้าอุไร

 

“บัวฝากบ้านด้วยนะคะป้า แล้วจะแวะกลับมาดูบ่อยๆ”

 

ป้าอุไรจับมือหญิงสาว บีบเบาๆ แม้จะเห็นภูวฤทธิ์ในช่วงเวลาสั้นๆ แต่นางก็ไม่ใคร่ถูกชะตากับลูกชายคนโตของคุณภูมิชาติเอาเสียเลย ท่าทางหยิ่งๆ มองคนอย่างดูถูกหมิ่นแคลน ทำให้นางเดาว่า บัวชมพูต้องไม่มีความสุขนักในบ้านหลังนั้น... และสักวันจะต้องกลับมาอยู่ที่นี่

 

 

 

“ทำไมนายไม่ทานล่ะ ผักมีประโยชน์นะ”

ภูวฤทธิ์ถามน้องชายต่างมารดาที่มาร่วมโต๊ะอาหารเย็นด้วยกันเป็นครั้งแรก เมื่อเห็นเด็กชายเขี่ยถั่วฝักยาวที่เขาตักให้ ไปไว้ที่ขอบจาน

 

เมื่อมาถึงเขาก็แนะนำบัวชมพูและภีรภัทรให้คนในบ้านรู้จัก ที่นี่มีคนทำงานอยู่ห้าคน...ป้าแจ่มหรือนางจรุงจิต แม่บ้าน หนุงหนิงและต้นหอมมือขวาและมือซ้ายของป้าแจ่ม ลุงเกษมคนสวน และเจ้าจ่อยลูกชายป้าแจ่มที่ช่วยขับรถให้เขาในบางครั้ง

 

ทุกคนได้รู้จักภีรภัทรในฐานะน้องชายต่างมารดาของเขา และบัวชมพูในซึ่งเป็นมารดาของเจ้าหนู

 

“ก็หนูไม่ชอบทาน มันไม่อร่อย”

ใบหน้าเล็กเงยหน้ายุ่งมาตอบ

 

สรรพนามเรียกตัวเองของน้องชาย ทำให้คนเป็นพี่ย่นคิ้วนิดๆ

 

“ทำไมไม่เรียกชื่อเล่นตัวเอง...ทำไมต้องเป็นหนู”

 

ภีรภัทรทำตาปริบๆ กับคำถามของคนตัวโตกว่า

 

“ก็แม่บัวกับป้าไรเรียกอย่างนี้”

 

อื้ม!นะ สำหรับเด็กที่โตในสภาพแวดล้อมที่มีแต่ผู้หญิง และไม่ค่อยใกล้ชิดพ่อมากนัก แถมแม่ของแกก็ยังตามใจ ไม่กินผักก็ไม่ยอมหัดให้กิน ...

 

และจะว่าไป เขาก็คือคนแปลกหน้าสำหรับน้อง ภูวฤทธิ์กำลังคิดหาหนทางตีซี้สนิทสนมกับเจ้าหนูให้มากกว่านี้

 

“พรุ่งนี้เราไปเที่ยวกันไหม?”

ถือว่าเป็นการผ่อนคลายความเครียดจากตัวเลขและตัวหนังสือที่คร่ำเคร่งมาหลายวันด้วย

 

ภีรภัทรตาโตขึ้นมาเมื่อได้ยินคำเอ่ยชวน เพราะไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวนอกบ้านบ่อยนัก

 

“ไปเที่ยวที่ไหนครับ?”

ท่าทางกระตือรือร้นถามขึ้นมา

 

“ก็ที่สวนสนุกไง”

เขาห่างหายจากสถานที่พวกนั้นมานานมากแล้วเช่นกัน

 

“ไปเล่นม้าหมุน กับบ้านบอลด้วยได้ไหมครับ”

เด็กชายรีบบอกสายตาเต็มไปด้วยความหวัง

 

“ได้สิ”

เขาผงกหน้าอย่างใจดี

 

“ชวนแม่บัวไปด้วยนะครับ”

หัวคิ้วเข้มกดลึก ดวงตาคมแลเหลือบมองขึ้นชั้นบนอย่างนึกขัดเคืองใจ

 

ภีรภัทรติดแม่เอามากๆ ขนาดที่แทบจะไม่ยอมลงมาทานข้าวเย็นร่วมกับเขา คุณบัวชมพูก็ขอตัวจัดห้องที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในวันนี้ อ้างว่าไม่หิว เจ้าลูกชายก็เลยพลอยจะไม่ยอมลงมาทานไปด้วย

 

คุณไม่ลงไป แล้วนายภีมจะได้ทานไหม? ทำไมรังเกียจร่วมโต๊ะกับผมงั้นหรือ?

เขาถามอย่างหงุดหงิดหัวใจ

 

ฉันต้องรีบจัดห้องค่ะ

 

เดี๋ยวให้ป้าแจ่ม ต้นหอมกับหนุงหนิงมาช่วยก็ได้

 

อย่าเลยค่ะ ดิฉันเกรงใจ อีกอย่างจัดเองเวลาหยิบจับจะได้ง่ายด้วย

เจ้าหล่อนอ้าง แต่ภูวฤทธิ์รู้ดีว่าเธอเองไม่ต้องการเผชิญหน้ากับเขา

 

ตาหนูไปทานข้าวกับพี่ฤทธิ์เถอะนะจ๊ะ เดี๋ยวแม่จัดห้องเสร็จจะตามไปนะครับคนเก่งของแม่

 

นั่นแหละ ภีรภัทรถึงยอมให้เขาจูงมือลงมา...แต่คนเป็นแม่ก็ไม่ยอมตามลงมาเสียที

 

และบางทีเธออาจจะงดข้าวเย็น ตามประสาผู้หญิงที่รักษารูปร่าง ซึ่งจะว่าไปบัวชมพูก็ไม่ได้อ้วนอะไร ดูออกจะผอมไปเสียด้วยซ้ำ

 

ผู้หญิงมักรักสวยรักงามก็เพื่อจะเป็นอาหารตาให้ผู้ชายในความคิดของเขา

 

และแม้ไม่ชอบความคิดงดข้าวเย็นของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกไป พยายามที่จะยุ่งหรือสุงสิงกับผู้หญิงคนนี้ให้น้อยที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น