เล่ห์ร้าย สายใยสวาท

ตอนที่ 38 : รู้สึกแปลกๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    6 เม.ย. 61

 



มือบางค่อยบรรจงใส่ยาทาแผลสดที่หัวเข่าและตามน่องของลูกชาย

 

“เจ็บอ่า...หนูเจ็บ”

 เจ้าตัวเขย่าขาดิ้นเร่าๆ สำออยเสียจนน่าหมั่นไส้

 

“พี่ฤทธิ์เป่าให้หนูหน่อย...เป่า...เป่า”

 ภีรภัทรออดอ้อนคนเป็นพี่ ที่รีบห่อปากเป่าแผลให้ทันที

 

บัวชมพูถือไม้พันสำลีชุบยาใส่แผลชะงักค้าง มองพี่น้องที่พอกัน พอคนหนึ่งอ้อน อีกคนก็รีบเอาใจ เธอจึงส่งต่อให้พี่ชายเจ้าหนู

 

“งั้นคุณก็ช่วยใส่ยาให้ตาภีมแล้วกัน”

 

“มา”

เขารับเอาไว้ ก่อนจะป้ายยาทาแผลให้น้องชาย ที่คราวนี้ไม่ร้องสักแอะ

 

“แม่บัวมือหนักใช่ไหมนายภีม”

เงยหน้าไปถามน้องชาย ก่อนจะเหลือบแลตามองมาที่เธอ ดีที่ภีรภัทรไม่บ้าจี้ไปกับพี่ชายด้วย เด็กชายเพียงยิ้มๆ

 

“ไปเล่นกันพี่ฤทธิ์”

ยังมีหน้าไปชวนอีก

 

“พอแล้วลูกแผลยังไม่ทันหายยังจะไปเล่นอีกหรือ ไปอาบน้ำได้แล้วไป เดี๋ยวจะได้มาทานข้าว”

 

“คุณก็เข้มงวดกับลูกจัง เด็กวัยนี้ห่วงเล่นห่วงสนุกเป็นเรื่องปกติ”

 ดูสิดู เข้าข้างกันเข้าไป

 

พอถูกแม่มองตาขวาง ภีรภัทรก็กระโดดเข้าหาพี่ชาย

“ไปอาบน้ำก็ได้ พี่ฤทธิ์อาบให้หนูหน่อยนะ”

 

นายตัวแสบหันไปอ้อนพี่ชาย ที่รีบพยักหน้ารับโดยไว ก่อนจะอุ้มร่างเล็กนั่นลุกขึ้น

 

“แม่บัวใจร้ายเนอะนายภีม ขอเล่นอีกนิดก็ไม่ได้”

เขาพยักพเยิดหน้ากับลูกชายที่ผงกหน้ารับว่าเห็นด้วย

 

“เดี๋ยวเถอะ ทั้งสองคน”

พอเธอเงื้อมือขึ้น ภีรภัทรก็ร้องลั่น กอดลำคอหนานั่นแน่นเข้า

 

“พี่ฤทธิ์หนีๆ หนีเร็วๆ”

 

ชายหนุ่มอุ้มพาน้องชายวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นบน พร้อมเสียงหัวเราะประสานกันของหนุ่มต่างวัยทั้งสองคน บัวชมพูมองตามไปด้วยรอยยิ้มมีความสุข

 

ภูวฤทธิ์เหลียวหน้ามองข้ามไหล่มายิ้มให้เธอเมื่อขึ้นไปถึงชั้นบน เขาขยิบตาให้อย่างล้อเลียน ก่อนจะพาภีรภัทรลับกายหายเข้าไปในห้องนอน

 

“มาๆ มาถอดเสื้อเร็วเข้านายมอมแมม”

 

มือหนาดึงเสื้อผ่านออกทางศีรษะเล็กทุย แล้วถอดกางเกงให้เจ้าหนู แล้วจึงอุ้มพาไปหย่อนในอ่างอาบน้ำ เปิดน้ำจากฝักบัวให้

 

“พี่ฤทธิ์มาอาบด้วยกัน”

 

“เดี๋ยวมา ขอไปถอดเสื้อผ้าก่อนสิ”

 

ร่างสูงรีบกลับออกไปถอดเสื้อผ้าในส่วนของห้องแต่งตัว  พันผ้าขนหนู แล้วหยิบอีกผืนหนึ่งมาเผื่อน้องชาย

 

เมื่อกลับเข้าไปในห้องน้ำ ภีรภัทรกำลังวักน้ำในอ่างเล่นส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวชอบใจ เด็กๆ ชอบเล่นน้ำ สมัยเด็กๆ เขาก็เป็นเหมือนกัน ใบหน้าเล็กแหงนเงยมองเขา

 

“เร็วๆ พี่ฤทธิ์ เดี๋ยวหนูถูหลังขัดขี้ไคลให้”

 มือเล็กๆ กวักชวนพร้อมขันอาสา

 

ภูวฤทธิ์พาดผ้าขนหนูไว้ แล้วจึงปลดผืนที่พันอยู่ออกพาดไว้ด้วยกัน เขากำลังจะก้าวลงอ่างไปด้วยอีกคน แต่พอเห็นดวงตากลมดำแป๋วแหว๋วจ้องตาไม่กะพริบ ก็รู้สึกขัดเขินขึ้นมา เพราะปกติเคยมีแต่สาวๆ เท่านั้นที่มองความอลังการใหญ่โตของเขาด้วยสายตาทึ่งเช่นนี้ให้เขาได้ภาคภูมิใจว่าผู้ชายไทยก็ไม่แพ้ชาติใดในโลก

 

“มองอะไรนักหนาฮึ”

ครางฮึ่มในคอ เมื่อก้าวลงไปในอ่างกับน้องชายที่ขยับที่ให้

 

“ฉันก็มีเหมือนนายนั่นแหละ”

 

“ไม่เหมือน”

เสียงแจ๋วแย้งขึ้นมา

 

“ไม่เหมือนยังไง?”

ใบหน้าเล็กก้มลงมองของตัวเอง ก่อนจะงึมงำ

 

 “ปิ๊กกาจู้หนูเล็กกว่า”

คนใหญ่กว่า...หัวเราะขบขันกับความไร้เดียงสา

 

“ก็นายยังตัวเล็กอยู่นี่นา ถ้านายโตปิ๊กกาจู้นายก็จะโตขึ้นตามตัวนั่นแหละ”

 

“แต่ของหนูไม่มีผม”

 

คนมีผมสะดุดหู ก้มลงมองของตัวเองบ้าง ก่อนจะหัวเราะขำ ส่ายหน้าเบาๆ กับความไร้เดียงสา ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร ถึงกับไปไม่เป็นเลยทีนี้ มันทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า ภีรภัทรไม่เคยเห็นผู้ชายที่โตเป็นผู้ใหญ่โป๊เปลือยเลยหรือไร ถึงได้ทำหน้าประหลาดใจนัก

 

“ไว้เดี๋ยวโตนายก็จะมีทุกอย่างเหมือนกันเองแหละ นี่นายไม่เคยอาบน้ำกับพ่อเลยหรือไง?”

 เพราะตอนเป็นเด็กเขาได้อาบน้ำกับพ่ออยู่บ่อยครั้ง

ภีรภัทรส่ายหน้าดิกๆ ตาใสแป๋ว

 

“ไม่เคย...พ่อไม่ค่อยมาหาหนู”

 ดูเหมือนว่าบิดาเขาจะไม่ค่อยมีเวลาให้บุตรชายคนเล็กเลย ยิ่งฟังเขาก็ยิ่งสงสารน้อง จนอยากดูแลและทำทุกอย่างให้แกแทนท่าน มือหนาดึงฝักบัวจากมือน้องชาย มาอาบให้

 

“มาๆ รีบมาอาบน้ำให้เสร็จเร็วๆ เดี๋ยวแม่บัวจะดุเอาอีก”

เขาเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้น้องรู้สึกสะเทือนใจ

 

“แม่บัวไม่ดุหรอก...แม่บัวใจดี...แม่บัวทำขนมให้กิน...อาบน้ำให้หนู แต่งตัวให้หนู เล่านิทานให้หนูฟัง”

เจ้าตัวแย้งขึ้นมาพร้อมเล่าจ้อยๆ ถึงความดีความชอบของแม่บัว ดูเหมือนว่าความทรงจำของภีรภัทรจะมีแต่กับแม่คนเดียว

 

“แล้วพ่อไม่เคยเล่านิทานให้นายฟังบ้างหรือไง?”

อดที่จะสงสัยไม่ได้

 

ใบหน้าเล็กส่ายดิกจนหัวแทบหลุด หน้ามุ่ย

“ไม่เคย พ่อไม่เคยนอนกับหนู ไม่เคยนอนค้างที่บ้านโน้น”

 

คิ้วเข้มขมวดอย่างสงสัย บิดาของเขาไม่เคยพาน้องชายเข้านอน ไม่เคยเล่านิทานให้ฟัง ทำไมเป็นอย่างนั้น เพราะตอนเด็กๆ จำได้ว่าทั้งแม่และพ่อจะคอยผลัดกันเล่านิทานให้เขาฟัง และที่สำคัญภีรภัทรบอกว่าพ่อไม่เคยนอนค้างคืนที่บ้านนั้น ทั้งๆ ที่มีลูกเล็กๆ และภรรยาที่ทั้งสาวทั้งสวยออกขนาดนั้น มันฟังดูแปลกๆ

 

“เดี๋ยวหนูถูหลังให้พี่ฤทธิ์นะ”

เสียงแจ๋วดึงเขาให้หลุดจากภวังค์ความคิด ร่างสูงนั่งลงในอ่างน้ำ ปล่อยให้น้องชายได้ช่วยถูหลังผลัดกันถู อาบน้ำด้วยกันจนสะอาดดีแล้ว จึงพากลับไปแต่งตัวที่ห้อง

 

 

 

คนที่กุกกักค้นลิ้นชักเพื่อเตรียมเสื้อผ้าให้บุตรชายหันขวับกลับมาเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าด้านหลัง นึกประหลาดใจที่นายตัวซนไม่วิ่งตึงตังมาอย่างทุกครั้ง

 

“อาบน้ำเสร็จแล้วใช่ไหมลูก”

 

ใบหน้านวลหันกลับมาทัก แล้วก็ต้องตัวแข็งค้าง เมื่อเห็นร่างสูงผึ่งผายพันกายด้วยผ้าเช็ดตัวผืนเดียวกำลังอุ้มลูกชายเธอยืนตระหง่านท่ามกลางแสงไฟสว่างกลางห้อง

 

เรือนร่างของผู้ชายที่โตเต็มที่เปลือยเปล่าช่วงบน อวดมัดกล้ามสวยงามกำลังดี แม้จะเคยเห็นแบบเดียวกันนี้ที่สระว่ายน้ำของสปอร์ตคลับมาบ้าง แต่ก็ไม่ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบ และเหมือนเลือดในตัวทั้งหมดกำลังพุ่งขึ้นหัวจนร้อนฉ่าแก้มสองข้างแดงแจ๋ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

 

ภูวฤทธิ์อดจะประหลาดใจไม่ได้เหมือนกัน เมื่อเห็นท่าทางขัดเขินราวกับผู้หญิงไม่เคยเห็นผู้ชายโป๊ของแม่นายภีมอีกคน และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่บัวชมพูมีอาการอย่างนี้ ท่าทางเก้อกระดากอายเป็นธรรมชาติทำให้เขาเขาเกือบเชื่อหมดใจว่าเธอไม่เคยเห็นอะไรๆ แบบนี้มาก่อน

 

“คุณฤทธิ์”

ใบหน้านวลก้มงุดแต่ก็ไม่อาจปิดบังสีแก้มที่แดงปลั่งชัดนั่นได้

 

“ผมเอานายภีมมาส่ง”

 

“ขอบคุณค่ะ”

เธอยังไม่เงยหน้าขึ้นมามองเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยังคงยืนอยู่ที่เดิม

 

ภูวฤทธิ์ปล่อยให้น้องลงยืนกับพื้น แต่ยังไม่ไปไหน เขาอยากดูว่าเธอจะทำยังไงต่อไป แต่พอนายตัวจ้อยก้าวเข้าไปในบริเวณห้องแต่งตัว คุณแม่เจ้าหนูก็รีบไถบานประตูเลื่อนปิดเสีย ก่อนที่แก้มร้อนๆ ของเธอจะระเบิดตูมออกมา

 

เขาเผลอหัวเราะในลำคอ ขบขันท่าทางของเธอ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ ออกมาจากห้องนอนของสองแม่ลูก

 

ท่าทางกระดากอายของบัวชมพูเหมือนกับไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ และคำพูดหลายๆ อย่างของภีรภัทรทำให้เขานึกสงสัยหลายๆ เรื่อง


ชอบก็อย่าลืมกดหัวใจด้านล่าง 

และคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้คนเขียนด้วยนะจ๊ะ


              วางแผงสดๆ ร้อนๆ 
ใครอยากฟิน   แบบเต็มแม็ก กดลิงค์เลยค่า ^^          

เล่ห์ร้าย สายใยสวาท
รัชริล
www.mebmarket.com
เมื่อแม่เลี้ยงวัยกระเตาะ จูงมือน้องชายต่างสายเลือดเข้ามาแสดงตัว ชีวิตของหนุ่มโสดเจ้าสำราญอย่างเขาก็เปลี่ยนไปตลอดกาล ^^      เธอตะเกียกตะกายหนี แต่ไม่ทันที่เท้าจะก้าวลงไปจากเตียง มือไวเป็นลิง ก็คว้าชายกระโปรงพร้อมกระชากอย่างแรงแคว่ก!เสียงที่ดังพร้อมกับรอยขาดแล่งยาวเป็นทาง เปิดเปลือยเผยเรียวขานวลเนียนขาวออกมาอวดสายตา ใบหน้าหื่นกระหายฉายรอยยิ้มกระหยิ่มคว้าหมับจับข้อเท้าเล็กกระชากกลับ ร่างบางไถลเข้าไปใต้ร่างของเขาที่ตามมาคร่อมตะครุบเอาไว้“ตื่นเต้นดีชะมัด”         ใบหน้าคร้ามเหม็นเหล้าหึ่งชะโงกเข้ามาใกล้...ท่าทางตื่นกลัวสุดขีดกำลังกระตุ้นอารมณ์เบื้องลึกที่มืดดำของเขาให้ยิ่งฮึกเหิมเผียะ!เสียงฝ่ามือบางฟาดฉาดเข้าที่หน้า คมเล็บกรีดแก้มจนเป็นรอยจางเลือดซิบ"ซี้ดดดดด...." กลีบปากหยักหนาสูดปากเบาๆ หรี่ดวงตาวับวาวลงจ้องเขม็งมองมา“ไม่ยักรู้ว่ารสนิยมชอบความรุนแรงเสียด้วย”มือหนาพุ่งมาจับต้นแขนเรียวแน่นแล้วกระชากเข้าหาตัว พร้อมฉกใบหน้าลงไปซุกไซ้หา ใบหน้านวลบ่ายเบี่ยงเลี่ยงหลบพัลวัน“อย่านะคุณฤทธิ์ ฉันเป็นแม่เลี้ยงของคุณนะ”        ยิ่งเธอดีดดิ้นเท่าไหร่ เสื้อผ้าที่สวมใส่ยิ่งหลุดลุ่ย ภาพที่เห็นปลุกปั่นอารมณ์หื่นกระหายให้พวยพุ่งยิ่งขึ้นไปอีก...         เขาไม่เคยนึกอยากปลุกปล้ำใครเท่านี้มาก่อน แต่สำหรับผู้หญิงจอมมารยาคนนี้ เธอกระตุ้นเลือดนักล่าท้าทายให้มันกำลังเต้นระริกขึ้นมาทีเดียว“อย่ามาลำเลิกตอนนี้หน่อยเลย...คุณเป็นเมียพ่อผม...ในเมื่อท่านตายแล้ว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของท่านก็ต้องตกเป็นของผมในฐานะทายาทโดยชอบธรรมไม่ใช่หรือ?” เสียงทุ้มต่ำเข่นเขี้ยวถามคำรามอยู่ในลำคอ“ไม่เว้นแม้แต่คุณ”          พูดจบร่างบางก็ถูกกดราบลงบนที่นอน ใบหน้าร้อนฉ่าตามลงมาซุกไซ้อย่างหื่นกระหายดุดันบัวชมพูกรีดร้องลั่นหากภูวฤทธิ์คิดว่าเธอเพียงดีดดิ้นเพื่อจะแสดงให้สมบทบาท ริมฝีปากร้อนเลื่อนไล่ตามประกบติด ยิ่งใบหน้างามส่ายสะบัดขัดขืนเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งบดบี้ขยี้ริมฝีปากลงไปหนักหน่วงเท่านั้นในเมื่อเธอความชอบรุนแรง...เขาก็จะตอบสนองให้ถึงใจ...



กดติดตามผลงานของนักเขียนได้ที่เพจนี้นะจ๊ะ 

จะได้ไม่พลาดการติดตามน๊า ^^


 

      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น