ภาค II Waiting for you รักนี้มีแค่เจ้า

ตอนที่ 49 : ตอน รอได้(1) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    7 พ.ค. 62


แคสเปี้ยน


เมื่อเรื่องราวและปมข้อใหญ่ถูกคลายออกจนสิ้น  ร่างสมส่วนของสตรีสูงวัยก็ค่อย ๆ ทรุดกายลงยังเก้าอี้พำนักในเรือนรับรองสำหรับเชื้อพระวงศ์โดยมีมิลล่านางกำนัลคนสนิทประคองและคอยปรนนิบัติอยู่เคียงข้าง

มิลล่าจัดการเรื่องที่พักให้สกุลใหญ่ด้วย

 

เพคะพระหมื่นปี  นางกำนัลคนสนิทขานรับ  ก่อนจะเอี้ยวตัวไปตักเตรียมชาพลาสม่าร้อน ๆ มาถวาย

 

            “ ขุนนางฮิวต์  ข้าเกรงว่าฝ่าบาทคงจักรอจนกว่าเรื่องนี้จักซาลง...

 

พะยะค่ะ  เช่นนั้นกระหม่อมขอทูลลาร่างสันทัดของขุนนางฮิวต์ผู้ปราช์เปรื่องค่อย ๆย่อตัวแล้วถวายความเคารพอย่างนอบน้อมก่อนจะผละออกไปจากเรือนรับรองกว้าง  เหลือเพียงมิลล่านางกำนัลคนสนิทที่ทำหน้าที่ถวายชาพลาสม่าร้อน ๆ ให้พระหมื่นปีทรงเสวยเพื่อผ่อนคลายความเครียด

 

ตึก  ตึก  ตึก ตึก  แอ๊ดดดดดดด

 

            เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของบุคคลที่เดินไล่เข้ามายังเรือนรับรองใหญ่  ทำให้ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยรอยริ้วของหญิงสูงศักดิ์ค่อย ๆ ลดแก้วทรงกระเบื้องของตนเองลงก่อนจะปรายหางตาหาคนสนิทของตนเองที่ถูกถ่ายทอดคำสั่งให้ออกไปรอข้างนอกทันทีเมื่อร่างของผู้ที่ทอดน่องเข้ามานั้นคือ ชายผมบลอนต์เทาผู้มีอำนาจสูงสุดในดินแดน 

 

            “ มิลล่าเจ้าออกไปก่อน...

 

            “ เพคะฝ่าบาท มิลล่าค้อมศีรษะลงพร้อมกับค่อย ๆ ปลีกกายออกไปรอด้านนอกเรือนรับรองเพื่อให้นายเหนือหัวทั้งสองพระองค์ได้เสวนากันตามลำพัง

 

            ฝ่าบาท....หญิงสูงวัยเห็นดังนั้นจึงพยายามจะหยุดกายขึ้นจากเก้าอี้หมายแสดงควาเคารพตามกฏมณเฑียรบาล 

 

หมับ

 

            “ มิต้องหรอกพระหมื่นปี...นั่งเถิด พระสุรเสียงตรัสเสียงทุ้มก่อนจะค่อย ๆ ประคับประคองร่างของพระนางให้ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ดังเดิม  ร่างสูงค่อย ๆ ผละมือก่อนจะทรุดกายประทับลงบนเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ตัว  นัยน์ตาสีสกาวของหญิงสูงวัยค่อย ๆ ใช้หางตาเหลือบสายตามอง

 

            “ อาการท่านเป็นอย่างไรบ้าง... จอมราชันย์ตรัสถามด้วยสีหน้าและน้ำเสียงนิ่งงัน  จนพระหมื่นปีค่อย ๆ ผุดรอยยิ้มจาง ๆ ขึ้นมาบนใบหน้า  ก่อนจะใช้เรียวนิ้วยกถ้วยน้ำชาพลาสม่าขึ้นมาจิ๊บชิม

 

            ขอบพระทัยเพคะฝ่าบาท...ข้าทุเลาขึ้นมากแล้ว เมื่อเหลือกันอยู่เพียงสองพระองค์ทำให้พระหมื่นปีไม่พูดจาอ้อมค้อมอีกต่อไป

 

            “ เรเชล...นางฆ่าตัวตายเมื่อครู่นี้เอง  

 

ตายงั้นรึ  บังอาจตัดช่องน้อยแต่พอตนนัก!

 

นังเด็กบ้า  เจ้ายังมิทันได้ชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้กับข้าเลย!

 

กึก...

            แม้นน้ำชาพลาสม่าจักพร่องลงไป  แต่ความสดชื่นและความหวานที่ซ่านไปทั้งโพรงปากจักไม่ได้ช่วยทำให้แรงคิดแรงแค้นที่อยู่ในอกนั้นบางเบาลงไปได้เลย

 

            ช่างน่าเศร้า คำเอ่ยนั่นไม่ได้มีน้ำเสียงแห่งความสลดใจเจืออยู่ในคำสามคำนั้นเลยแม้แต่น้อย  แต่จอมราชันย์ก็ทรงเข้าพระทัยในความรู้สึกนึกคิดของสตรีผู้เป็นแม่อยู่ไม่น้อย  ถูกทรราชย์ทรยศยังไม่พอ  ยังถูกมันแว้งกัดเสียจนพระองค์เกือบตายก็มิแปลกที่เสด็จแม่จถึงกลับโกรธาเป็นฟืนเป็นไฟ

 

            พรุ่งนี้ถ้าร่างกายมิไหวก็มิต้องเสด็จลานทับทิมเดือด

 

            “ หนึ่งในสี่ตระกูลขั้วอำนาจถูกพระองค์รับสั่งโทษประหาร  ถ้าข้ามิไปเห็นทีจักเป็นเยี่ยงอย่างที่มิดีเพคะ

 

เช่นนั้นก็อย่าฝืน

 

 “ ทูลฝ่าบาทแล้วเรื่องพิธีคัดเลือก...พระหมื่นปีเปลี่ยนประเด็นหัวข้อด้วยสีหน้าและแววตานิ่งงันสำแดงให้เห็นว่าพระองค์จริงจังกับวาจาเมื่อครู่มากขนาดไหน  แต่ประโยคคำถามยังไม่ทันได้เปรยจนจบประโยคน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยเย็นยะเยือกก็เปลี่ยนจนเป็นโทนกระด้าง

 

จักให้ข้าตบแต่งกับหญิงที่มิมีใจและคิดจักถวายงานให้งั้นรึ จอมราชันย์ยอกย้อนด้วยน้ำเสียงห้วนสนิท  ทำเอาพระหมื่นปีเองก็จำต้องหยิบยกเหตุผลที่มีน้ำหนักมากกว่าขึ้นมาบ้าง

 

แต่นางมีภาษีที่ดีกว่า ”  

 

เกี่ยวดองกับสกุลคาร์เตอร์ไว้ให้แน่นแฟ้นยิ่งกว่าเดิม...ข้ามิเห็นว่าจักมีผลเสียที่ตรงไหน! เมื่อเห็นว่าพระมารดามีความคิดเห็นขัดแย้งแถมยังมิคิดจักยอมผ่อนปนนับตั้งแต่ครั้นทอดพระเนตรการประลอง  ความอดทนที่กดเอาไว้ก็ชักจะเหลือน้อยลงไปทุกที!

 

จักเอาแบบนี้จริง ๆ สินะ แคสเปี้ยน

หึ  ฝ่าบาทคงลืมไปแล้วกระมังว่าใครมีอำนาจสูงสุดในวังหลัง พระหมื่นปีจงใจขู่เพื่อให้จอมราชันย์รู้สึกว่ายังต้องเกรงใจพระทัยพระนางบ้าง  เนื่องมาจากพระนางมีอำนาจตัดสินทุกอย่างภายในวังหลังทั้งหมด  มิหนำซ้ำยังเป็นพระมารดาของพระองค์อีกด้วย!

 

ถึงท่านจักขึ้นชื่อว่าเป็นพระมารดาแห่งข้า  พระหมื่นปี....บัดนี้ข้าคือจอมราชันย์แล้ว  สิทธิ์เสียง  อำนาจและวาสนาที่กล่าวมาทั้งหมดในวังหลังของท่านก็เป็นเพียงเสี้ยวเล็ก ๆเท่านั้นในวังหลวง เมื่อเห็นว่าเจรจาต่อไปก็มิมีอะไรดีขึ้น  จอมราชันย์จึงจำต้องใช้ไม้แข็งเมื่อเห็นว่าพระมารดาชักจะล้ำเส้นของเขามากเกินกว่าจักยอมนั่งนิ่งอยู่เฉย ๆ

 

จอมราชันย์!!! ” พระหมื่นปีฉุนขาดเมื่อประโยคเมื่อครู่ของพระโอรสองค์โตกล่าวออกมาด้วยความเยือกเย็นเสียจนดวงใจของคนเป็นแม่นั้นปวดหนึบ 

 

เห็นทีคงจักใช้อารมณ์เป็นเครื่องชี้นำมิได้ 

 

ต้องเอ่ยความนัยและแสดงอีกด้านที่เขาอุตส่าห์ปิดซ่อนไว้เผื่อจะทำให้พระองค์ยอมเห็นใจบ้าง

 

          เสด็จแม่... คำสองพยางค์ที่แทบจะไม่ค่อยได้ยินจากปากของพระโอรสองค์โตบ่อยครั้งนัก  นับตั้งแต่พระองค์กำชับให้ใช้สรรพนามเรียกพระนางให้เหมาะสมกับตำแหน่ง  ครั้นเมื่อพระองค์รับตำแหน่งเป็นถึงองค์ราชินี

 

            ถึงเจ้าจักมาไม้นี้...ข้าก็มิเอนอ่อน! เรียกขานสรรพนามให้ถูกด้วยเพคะจอมราชันย์

 

            “ ข้ามิได้รักแพทริเซีย...ไม่ว่าสตรีหน้าไหนก็มิเคยมีใครทำให้ข้าสั่นไหวได้  พระองค์ก็ทราบดี

 

รู้ซิ  ก็ข้าชุบเลี้ยงเจ้ามาเองกับมือ ใยข้าจะดูไม่ออก  

            “……………”

 

            ตลอดสามพันปีที่ครองราชย์มา  ข้าเหมือนกับตายทั้งเป็น...แม้นน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่ากับนัยน์ตาที่ทอแสงอ่อนของชายผู้เป็นแก้วตาดวงใจกำลังสะท้อนความเจ็บปวดที่สะกดเอาไว้เพียงลำพังมานานแสนนานให้พระมารดาได้มองเห็น  แต่กระนั้นพระองค์ก็ขบเม้มริมฝีปากล่างพลางสะบัดหน้าปฏิเสธอย่างไร้ปราณี

 

            “ แต่วิถีการของเจ้า...นั่นแหละคือสิ่งที่ข้ามิอาจยอมรับได้

 

            “ เช่นนั้นข้าขอทูลถามท่านในทางกลับกันดูบ้าง...ถ้าครานั้นเสด็จพ่อมิใช้กลเม็ดเพื่อช่วงชิงเสด็จแม่ด้วยใจที่มุ่งมั่นและรักจริง  จวบจนมาถึงบัดนี้จักยังมีข้าและแดเนียลยืนตระหง่านอยู่ตรงนี้หรือไม่พะยะค่ะ

 

ไม่...

 

คงไม่มีทางที่พวกเจ้าจะมายืนอยู่ตรงหน้าข้า

 

            “…ฮึก  ฮึก พระหมื่นปีมิตอบพลางส่ายหัวและปิดเปลือกตาก่อนจะส่ายหน้าระรัวไปมาด้วยความคะนึงถึงพระสวามีจนสุดหัวใจ  เมื่อเห็นพระหมื่นปีกำลังโศกศัลย์จอมราชันย์จึงโผเข้ามากอดปลอบประโลมพระองค์อย่างอ่อนโยน  น้ำตามากมายพรั่งพรูจนใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยริ้วพลันเจิ่งนองครั้นนึกถึงเรื่องราวในอดีตมากมายที่ร่วมเผชิญกับอดีตจอมราชันย์แดร็คคิวล่า 

 

 บิดาของข้าเป็นชายหัวโบราณที่มิปล่อยให้สกุลน้อยใหญ่นอกคอกต้องเข้ามามีส่วนทำให้สายเลือดบริสุทธิ์ของสกุลดีแลยของท่านต้องมัวหมอง  จึงเห็นชอบให้ตัวข้าลิลลี่ และลอเรนซ์น้องชาย  สองพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกันนั้นตบแต่งกันเองเพื่อสืบสายเลือดแวมไพร์บริสุทธิ์  สามเดือนก่อนวันจัดงานสมรสข้าได้มีโอกาสได้เจอะเจอแวมไพร์รูปงามตนหนึ่งในงานประจำปีของแดนใต้  ชุดคลุมสีทึบที่ปกคลุมจนทั่วร่างมิอาจบดบังรัศมีความหล่อเหลาของชายตรงหน้าข้าไปได้เลย  เราสองจ้องตากันไปมาราวกับถูกมนต์สะกด  เพียงเสี้ยววินาทีที่ร่างของเราทั้งสองกำลังจะเดินสวนทางกันอย่างผ่านเลย  จู่ ๆ ชายตนนั้นก็คว้าท่อนแขนของข้าเอาไว้แน่นจนตัวข้านั้นจำต้องชะงักฝีเท้าและเหลียวหลังหันกลับไปมอง 

 

เจ้าชื่ออะไร ?

 

คิดจะถามชื่อผู้อื่น  โดยไม่แนะนำตนเองให้ผู้อื่นรู้จักก่อนหรือไร  ช่างพิลึกคนนักหญิงสาวผมบลอนต์เป็นประกายเอ่ยยอกย้อน  ความใจกล้าของสตรีตรงหน้าที่ทำให้ชายผู้เป็นฝ่ายเข้ามาทาบทามก่อนนั้นถึงกลับหัวเราะรวนด้วยความชอบใจยิ่งขึ้นไปอีก

 

ลิลลี่…!! เสียงเพรียกหาของคุณหญิงดีแลนดังขึ้นเมื่อนางหันซ้ายแลขวาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของลูกสาวคนโต

 

ดูเหมือนว่าข้า...จักมิจำเป็นต้องถามชื่อเจ้าเสียแล้วซิ ชายผู้นั้นแย้มที่มุมปาก  ผ้าคลุมที่เคยปกปิดใบหน้าค่อย ๆ ถูกแสงของโคมห้อยระย้าสาดส่องจนเห็นใบหน้าคมสันและดวงตาสีเอกลักษณ์ที่ติดตราตรึงใจจนก้อนเนื้อที่เต้นอยู่นั้นพลันกระตุก

 

ข้าขอตัวก่อน...ข้าจำต้องจากลาจากชายลึบลับตนนั้นโดยที่ใจนั้นยังเต้นไม่เป็นส่ำอยู่มิหาย  แม้นจักรู้สึกเสียดายที่ไม่ทันได้รู้จักชื่อเสียงเรียงนามซึ่งกันและกัน  แต่ทว่าในที่สุดงานวิวาห์ระหว่างเราสองจำต้องล่มลงเมื่อบิดาแห่งข้าจำต้องถวายตัวบุตรีเข้าวังหลวงตามกฏมณเฑียรบาล  ซึ่งทางราชสำนักเจาะจงระบุตัวข้าให้เป็นตัวแทนแห่งสกุลดีแลนในการเข้ารับพิธีคัดเลือกและไม่นานจอมราชันย์แดร็คคิวล่าก็เลือกให้ ข้า ดำรงตำแหน่งพระสนมเอก...

 

หมับ

 

เชื้อพ่อของเจ้าแรงจริง ๆ ลูกข้า....พระหมื่นปีใจอ่อนในที่สุด  พระองค์เอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าคมสันของบุตรชายที่แคสเปี้ยนนั้นถอดแบบพระบิดาของตนเองมาเต็ม ๆ ทั้งสีผม  ดวงตา  กรอบหน้าและนิสัยในอีกหลาย ๆ ด้าน  ความเด็ดขาด  ความบ้างานราชการ  รักความสงบและนิสัยรักใครรักจริงแบบนี้  ยิ่งทำให้พระนางถวิลหาพระสวามีที่ล่วงลับเพิ่มเป็นทวีคูณ

 

...โปรดทบทวนคำร้องขอจากข้าดูใหม่อีกสักหนเถิด คำวิงวอนจากบุตรชายผู้ไม่เคยเรียกร้องสิ่งใดจากพระองค์  ทำให้พระหมื่นปีนิ่งงันไปชั่วครู่ก่อนจะตรัสถาม

 

            แล้วแพทริเซียกับคาร่า พระองค์จักปล่อยผ่านไปงั้นรึ?

 

            “ แพทริเซียนางมีใจให้แดเนียล...ทั้งข้าและขุนนางอีกหลายตนนั้นก็พอจักดูออก

 

แล้ว คาร่า หลานสาวของข้าล่ะ...เจ้ามิคิดจักเกี่ยวดองสัมพันธ์กับสกุลดีแลนที่ระหองระแหงกับราชวงศ์มานับตั้งแต่สมัยพระบิดาเจ้าเลยงั้นหรือ ?! คำพูดแดกดันของเสด็จแม่ที่เอ่ยอยู่นั้นนั้น  ทำให้ทั้งจอมราชันย์นิ่งงันอยู่เพียงครู่ก่อนจะตัดสินใจตอบคำถามอย่างตรงไปตรงมา

 

แก้วที่ร้าวแล้วยากจักผสานให้เหมือนเดิม

 

“ ฝ่าบาท!!!! แล้วฝ่าบาทคิดจักทำให้ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ยอมรับสกุลคาร์เตอร์ที่ส่งบุตรีบุญธรรมได้อย่างไรกัน!?...พวกนั้นมิใช่ลูกไก่ที่พระองค์คิดจักบีบให้ตายก็ตายคาพระหัตถ์

 

            มีซิ...มีแน่ ร่างสูงไม่พูดเปล่า  ทว่ารอยยิ้มปนแสยะนั้นกลับผุดขึ้นมาบนใบหน้าของตนเองอีกด้วย  เรียวคิ้วได้รูปของพระหมื่นปีพลันขมวดเข้าหากันจนเป็นปมใหญ่นึกไม่ออกว่าบัดนี้  จอมราชันย์มีแผนการณ์อะไรอยู่ในดวงหทัยกันแน่!? 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #110 Patima666 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:49
    คุณพี่อัพนิยายเเล้ว ดีใจจังเลย ยังไม่อ่านเม้นก่อน555
    #110
    2
    • #110-1 Patima666(จากตอนที่ 49)
      6 พฤษภาคม 2562 / 22:01
      น้องชายสุดที่ รักกกกกหายไปไหน
      #110-1
    • #110-2 mystical1(จากตอนที่ 49)
      6 พฤษภาคม 2562 / 23:54
      เดี๋ยวมาแล้ววว ใจเย็นๆ คริคริ
      #110-2