ภาค II Waiting for you รักนี้มีแค่เจ้า

ตอนที่ 43 : ตอน สายตามันฟ้อง (1) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    24 ก.พ. 62

 

  
    


ข้าทนไม่ได้ที่ต้องเห็นนางเป็นของผู้อื่น...

ข้าทนไม่ได้ที่จะไม่เอื้อมไปสัมผัสเมื่อนางยืนอยู่ใกล้ ๆ....

ข้าทนไม่ได้หากต้องเห็นนางมีความสุขกับชายอีกคน...

ยิ่งชายผู้นั้น เป็นเสด็จพี่ของข้า....ข้ายิ่งทนไม่ได้


 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

            เสียงเคาะบานประตูที่อยู่ด้านนอกดังเป็นจังหวะเน้น ๆ สามครั้ง  ก่อนที่เสียงหวานของเหล่านางกำนัลจะดังขึ้นเชิงอนุญาตเข้าไปด้านใน

 

ขออนุญาตเจ้าค่ะคุณหนูดาริน....ท่านขุนนางฮิวต์มาหาเจ้าค่ะ  

 

ขุนนางฮิวต์งั้นเหรอ?  มาหาเราทำไมแต่เช้าเชียว

 

            “ พี่แมร์รี่เตรียมน้ำท่าต้อนรับทีนะจ๊ะ // เจ้าค่ะท่านดาริน

 

            ร่างอรชรที่ถูกปลุกให้ตื่นมาอาบน้ำอาบท่าแต่งเนื้อแต่งตัวตั้งแต่ยันไม่ทันรุ่งสางเลิกคิ้วคู่สวยด้วยความฉงนใจ  ก่อนจะจัดทรงองค์เครื่องให้เรียบร้อยและนั่งรออยู่ในห้อง  ไม่นานขุนนางหน้าตายิ้มแย้มก็สาวเท้าเข้ามาในที่พำนักชั่วคราวของคุณหนูดาริน คาร์เตอร์พร้อมกับวาดพัดคู่ใจไปมา

 

            ถวายความเคารพเจ้าค่ะท่านขุนนางฮิวต์....เสียงใสขานรับด้วยความนอบน้อมก่อนจะผายมือไปยังเก้าอี้ว่างตัวหนึ่งเชิงเชื้อเชิญตามมารยาท  ในขณะที่แมร์รี่เองก็ประเคนน้ำพลาสม่าในเหยือกรินให้แขกผู้ใหญ่ไปพลาง ๆ

 

            ข้ามาแจ้งบททดสอบขั้นที่ 2 เท่านั้นขอรับ...เสร็จก็จักกลับไปว่าราชการต่อแล้ว

 

บททดสอบ!?

 

            ร่างบางตกใจเล็กน้อย  ไม่นึกไม่ฝันว่าบททดสอบขั้นต่อไปจะได้หัวข้อใหม่ไวปานฉะนี้  ดวงใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ  แม้นจะรู้อยู่เต็มอกว่าเธอต้องหาลู่ทางให้หลุดจากพิธีคัดเลือกเร็ว ๆนี้ด้วยตัวเองก็ตาม!!

 

            “ หัวข้อต่อไปคือ การประลองอีกสามวันนับจากนี้ขอให้ท่านตักเตรียมร่างกายและฝีมือให้พร้อมนะขอรับ....

 

            “ สามวัน...?ไวชะมัด ยังงี้ก็หวานเราน่ะซิ :) มีไอเดียดี ๆ ที่จะทำให้ถูกคัดออกแล้วสิเรา  หญิงสาวลอบยิ้มด้วยสายตาระยิบระยับ  ทำเอาข้ารับใช้สาวถึงกับใจฟ่อ 

 

เอาอีกแล้วรอยยิ้มแบบนี้...คุณหนูท่านต้องคิดหมายจะทำอะไรอีกเป็นแน่นอน!!

 

            ถ้าอยากจะฝึกบรือฝีมือ  ทางกรรมการกลางอนุญาตให้ใช้สนามฝึกได้ขอรับ  อนุญาตใช้ได้ตั้งแต่ 7 โมงยาวไปจนถึงแค่เที่ยงเท่านั้นนะขอรับ

 

ฝึกอะไรรรรร  ไม่ต้องงงงงง  ไม่จำเป็น 555555

 

เรื่องอะไรจะไปฝึกฝีมือกันล่ะ  รีบ ๆแพ้เสียตั้งแต่ยกแรกเสียก็จบข่าว!!!

 

หวานล่ะรินเอ๊ยยยยย โอกาสทองมาแล้วต้องคว้าเอาไว้ให้มั่น!!!

 

            “ เจ้าค่ะ  ขอบพระคุณเจ้าค่ะ สาวเจ้ายิ้มรับจนเห็นไรฟัน  ก่อนที่จะขันอาสาเดินไปส่งแขกผู้ใหญ่จนถึงหน้าบานประตู  ขณะที่เท้าของขุนนางฮิวต์กำลังจะก้าวจนพ้นประตูใหญ่  ท่านก็ฉุกนึกเรื่องสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้!

 

            “ อ๋อ...จริงด้วย!

 

            “ ??? ”

 

            “ วันนั้นฝ่าบาทมีพระบรมราชานุญาตให้เหล่าสมาชิกภายในตระกูลใหญ่ทั้งหมดสามารถเดินทางมายลการประลองนี้ด้วยนะขอรับ....ฝ่าบาทคงอยากให้พวกท่านประลองฝีมือกันอย่างเต็มที่  ขอให้โชคดีนะขอรับคุณหนูดาริน

 

ผ่างงงงงงงงงงงงงงงงง!!!?

 

            “ มะ  มาหมดเลยงั้นหรือเจ้าคะ?! ” สีหน้าที่ชะงักไปของร่างบางทำให้ขุนนางฮิวต์นึกขบขัน  นึกว่าอีกฝ่ายคงดีใจจนอ้ำอึ้งจนพูดไม่ออก

 

            “ ขอรับ  ต้องได้กำลังใจฮึดสู้ดีเสียยิ่งกว่าได้ยาชูกำลังเป็นไหน ๆ เชียวขอรับ หึ หึ ๆ(   ^ ^) ”

 

เฮือกกกกกกกกกกกกกกก!!! 


แสดงว่าคุณหญิงป้ากับคุณลุงก็จะมาเหรอ?!!!!

 

ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!  


ถ้าแพ้ตั้งแต่รอบแรกมีหวังโดนฆ่าแน่เลยเรา T___T

 

            ข้ามิรบกวนเวลาพักผ่อนแล้วขอรับ...ขอตัวล่ะ  

 

            “ แฮะ ๆ เจ้าค่ะ  เอวบางหัวเราะเสียงแห้งก่อนที่นางกำนัลผู้ติดตามของขุนนางฮิวต์จะสาวเท้าออกไปแล้วอาสาปิดประตูให้อย่างเรียบร้อย

 

แอ๊ดดดดดดดดดด  ปังงงงงง!

 

            “ พี่แมร์รี่....ถ้าข้าเกิดแพ้การประลองขึ้นมาล่ะ!?  ” ประตูปิดผนึกได้ยังไม่ถึงเสีย้ววิ  เสียงหวานก็พรวดคำถามรวนขึ้นมาเสียยิ่งกว่าสาดกระสุน!

 

            “ หูยยยย คุณหนูเจ้าขา  ขายขี้หน้าแย่เลยเจ้าค่ะ แวมไพร์สาวเอ่ยพลางเก็บแก้วน้ำที่ใช้รับแขกไปพลางตอบไปพลาง  โดยไม่ได้หันมาเห็นเลยว่าคุณหนูท่านตอนนี้แสดงสีหน้าซีดเสียยิ่งกว่าไก่ถูกเชือด!

 

เฮือออออกกกกกก

 

            “ ทำไมอ่ะ?  ทำไมถึงขายหน้า?  หรือเป็นเพราะ...เพราะท่านพี่จาริสเก่งหรอ?

 

            “ มิใช่แค่ท่านลอร์ดจาริสหรอกเจ้าค่ะ  แต่เพราะตระกูลคาร์เตอร์นั้นมีชื่อเรื่อง  การประลอง กันมาทุกรุ่นเลยเจ้าค่ะ  ความคาดหวังจากเหล่ากรรมการกลางและขุนนางตนอื่น ๆก็คงจะสูงอยู่พอตัว

 

มีชื่อเรื่องประลองทุกรุ่น!!!!

 

 แว๊กกกกกกก ตายแล้ว ตายแล้ว ตายแล้วววววว!!!!

 

            “ T____T  พี่ก็รู้ว่าข้าอ่อนการประลอง!!! ดูจากที่ข้างัดข้อกับท่านพี่เมื่อคราวนั้นสิ  ข้าสะบักสะบอมขนาดไหน!!!  ทำไงดี ทำไงดี!!!! ”  ดารินร้อนรนทำอะไรไม่ถูก  เธอเป็นเพียงแค่แวมไพร์ของก็อป!!!  ยังใช้พลังปีศาจอะไรนั่นไม่คล่องมือเลยด้วยซ้ำ!!! แล้วแบบนี้จะไปสู้แวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ที่เป็นปีศาจมาตั้งแต่เกิดได้ยังไง!!!!? ไม่มีทาง!!!!! ไม่มีทางเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ!!!!

 

            “ เจ้าค่ะข้าทราบดี  ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง...คุณหญิงป้า นายท่าน และท่านลอร์ดจาริส คงเสียหน้าน่าดูเลยเจ้าค่ะ ประโยคสุดท้ายนั้นช่างบั่นทอนความรู้สึกหญิงตัวน้อยจนเจ้าตัวถึงกับจกอยู่ในอก  ฝ่ามือเล็กกำเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัวครั้นนึกถึงสีหน้า   รอยยิ้มเย้ยหยันและแววตาที่มองเธอด้วยความรังเกียจก็นึกหวาดหวั่นใจ

 

ถ้าทุกคนต้องเสียหน้าต่อแวมไพร์หมู่มากเพราะเรา?

 

ไม่นะ...ตระกูลใหญ่พวกนั้น....

 

คงได้เหน็บแนมเรื่องนี้ไปไม่รู้อีกกี่ร้อยกี่พันปี...

 

ไม่นะ...ไม่เอา....

 

แค่นึกก็รู้สึกแย่  แทนท่านพี่และคุณป้าคุณลุงมากพอแล้ว

 

            แต่ก็ดีนะเจ้าคะ คุณหนูจักได้มิต้องถูกคลุมถุงชนอย่างไรเล่าเจ้าคะ  

 

ถ้าเราแพ้...เราก็อาจจะได้อิสรภาพกลับคืนมา

 

แต่ทำไมนะ  พอรู้ว่าคนในตระกูลคาร์เตอร์ที่อุตส่าห์สร้างชื่อมาจะต้องมาป่นปี้เพราะเรา

 

เรากลับรู้สึกแย่ และไม่อยากจะแพ้การประลองในครั้งนี้เอาเสียเลย

 

            “………..”

 

            “ เช่นนั้นวันนี้ไปวาดรูปกันดีรึไม่เจ้าคะคุณหนูท่าน....ยังเหลืออีกตั้งหลายที่ที่คุณหนูยังมิได้ไปเลยเจ้าค่ะ

 

            “ ไม่

 

            “ อ้าว ทำไมล่ะเจ้าคะ?

 

            “ ข้าอยากไปลานฝึก...

 

            “ หือออออ!! อะไรนะเจ้าคะ!!? ”

 

            “ ไปพี่แมร์รี่  เร็วเข้า...ข้าจะไปลานฝึก

 

สีหน้าและท่าทางที่แลดูตึงเครียด  แถมยังเอาจริงเอาจังจนข้ารับใช้สาวนึกตกใจไม่นึกไม่ฝันว่าการที่เธอใช้คำพูดนี้ตะล่อมและเกลี่ยกล่อมคุณหนูตามที่ท่านจาริสแนะไว้จักได้ผล?!!!

 

            ครั้นหากเห็นว่า จนปัญญาจักจุดไฟให้ดารินล้มเลิกการยอมแพ้พ่ายต่อพิธีคัดเลือก...ก็ลองใช้ประโยคเมื่อครู่ดูสักหนก็พอ  เสียงทุ้มต่ำของผู้นำตระกูลดังขึ้นพลางกำชับเป็นมั่นเป็นเหมาะ

 

          “ แค่บอกว่า  คุณหญิง นายท่านและท่านลอร์ดจาริส  คงเสียหน้า แค่นี้น่ะหรือเจ้าคะ? ข้ารับใช้สาวเอ่ยถามด้วยความแคลงใจ  แต่ก็มิได้นึกเถียงหรือเกี่ยงแง่

 

          “ นั่นน่ะสิจาริส...นางยิ่งรั้นหัวชนฝาอยู่ด้วย คุณลุงพูดแกมติดตลก  เมื่อนึกถึงสีหน้าของชายายามต้องบ่นปากเปียกปากแฉะลั่นคฤหาสน์อยู่เป็นนิจ

 

          “    เห็นนางอย่างนั้น  แต่จริง ๆนางรักครอบครัวนะขอรับ...บุตรชายขยายความด้วยสีหน้าแย้มบานและอ่อนโยน  จนคุณหญิงท่านนึกขัดคอด้วยความหมั่นไส้

 

          “ รักงั้นรึ?  หึ  รักแต่เจ้าเสียมากกว่ากระมัง 

 

นางต้องเสียปู่แท้ ๆ ของนางไปตั้งแต่ยังน้อย...โตมาก็มีเพียงข้าที่คอยชุบเลี้ยง....ถ้าได้ยินประโยคนั่นคงจักพอสะเทือนใจนางได้บ้าง  มิมากก็น้อย

 

“…………..” ความหลังที่มาที่ไปของสาวน้อยดังกล่าวถูกชายผู้เป็นลูกหลุดปากเล่าออกมาด้วยน้ำเสียงเศร้า  จนทุกผู้ที่อยู่ ณที่นั้นได้แต่นิ่งอึ้งพูดอะไรไม่ออก

 

          “ ถึงรินจักดื้อด้านและเอาแต่ใจไปสักนิด... คงเป็นเพราะนางต้องกำพร้าเสียตั้งแต่ยังเด็ก  ลึก ๆคงมิอยากเสียใครไปอีกหรอกขอรับ... 

 

          “ งั้นหรือ...กำพร้าแต่เล็กนี่เอง  ถึงว่าดีดเป็นม้าดีดกระโหลดได้มากถึงเพียงนั้น คุณป้าว่าด้วยความปากร้าย  แต่กระนั้นน้ำตาท่านก็คลออยู่ที่หางตาเล็กน้อย  ก่อนจะแสร้งใช้เรียวนิ้วทำเป็นปัดไรผม  แต่จริง ๆท่านกำลังซับน้ำตากับความเป็นมาเป็นไปแสนน่าสะเทือนใจของหญิงสาว

 

          “ ฝากด้วยล่ะแมร์รี่

 

          “ เจ้าค่ะ

         

ไม่คิดวาจะต้องใช้ประโยคที่ว่าเร็วถึงปานนี้...

 

ขอโทษด้วยเจ้าค่ะคุณหนูดาริน

 

ข้าอยากเห็นคุณหนูมีอนาคตที่สดใสและมั่นคงเจ้าค่ะ

 

            พี่แมร์รี่!!! ” คุณหนูดารินร้องเรียกเสียงแข็งพร้อมยู่หน้าดุเต็ที  ข้ารับใช้สาวจึงรีบกูรีกูจอพับเสื้อผ้าไปสำหรับผลัดเปลี่ยนเพื่อฝึกการประลองใส่กระเป๋าสะพายโดยพลัน  พลางวิ่งพรวดไปด้วยความเร็วสูง!

 

            “ เจ้าค่า!!! คุณหนู เสร็จแล้วเจ้าค่ะ!!! ” 


เมื่อเห็นแวมไพร์สาวตักเตรียมของที่จำเป็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ฝีเท้าของหญิงตัวเล็กก็เดินจ้ำ ๆ ลงไปยังด้านล่างของตำหนักใต้ทันที...แมร์รี่รีบนำแผนที่ส่งไปให้คณหนูท่านได้พินิจมองตำแหน่งของสนามฝึกทันททีโดยที่เจ้าตัวไม่ต้องออกคำสั่ง  ฝ่ามือเล็กรับมาพลางกวาดสายตาและเรียวนิ้วไล้ตำแหน่งเปรียบเทียบความไกลความใกล้ของเส้นทางจากจุดที่เธอพักอยู่  เมื่อสมองของหญิงไหวพริบดีคิดคำนวณเส้นทางที่ย่นระยะเวลาได้แล้วเสร็จก็ยื่นแผนที่ไปให้แมร์รี่เก็บมันลงไปในกระเป๋าสะพายดังเดิม

 

อย่างน้อยถ้าจะแพ้ต้องแพ้ให้สมศักดิ์ศรีวงศ์ตระกูล

 

จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาดูถูกท่านพี่ คุณหญิงป้าและคุณลุงเด็ดขาด!

 

 ไม่มีวัน

 

นัยน์ตาสีฟ้าที่เคยฉายแววทะเล้นกำลังมุ่งมั่นและจริงจังเสียจนเหล่าทหารกล้าที่ทำหน้าที่อารักษ์ขาอยู่ด้านนอกหันมามองตากันเป็นพัลวัน  ที่วันนี้คุณหนูผู้เริงร่าและเรียกเสียงหัวเราะผู้นั้นแลดูเครียด ๆ และจริงจังเสียจนผิดวิสัย?

 

คุณหนูดารินเจ้าคะ  ช้า ๆเจ้าค่ะ  เดินช้า ๆ แมร์รี่เอ่ยเตือนด้วยความหวังดี  เมือ่เห็นคุณหนูท่านใจร้อนถึงขนาดเดินฉับ ๆ ไม่รักษากิริยาจนกระโปรงยาวนั้นโบกไปโบกมาไม่น่ามอง

 

โทษที...ข้ามัวแต่คิดอะไรเพลินไปหนะ...ว๊ายยยยยยยยยย!!  ขณะที่ร่างอรชรบ่ายหน้ามาหาข้ารับใช้สาวอยู่นั้น  ความประมาทเนื่องมาจากการเหม่อลอยก็ทำให้เจ้าตัวไม่ทันได้ระวังร่างกำยำของใครบางคนที่เดินสวนทางมาจากทางแยกของทางเดิน!!!  เสียงโขกดังสนั่นพร้อมกับร่างของสาวน้อยที่เสียหลักเซไปด้านหลังเล็กน้อยเนื่องมาจากแรงกระแทกอย่างจังเมื่อครู่!

 

            “ คุณหนูดาริน!!!!? ”

 

ผลั่กกกกกกกกกก    โป๊กกกกกกก!!!

 

หมับบบบบบ!?

 

อั่กซ์!!! เจ็บๆๆๆๆๆๆ

 

            อ่า...หัวฉัน! บ้าจริง!!!

 

            เป็นฝ่ายเดินมาชนข้าแท้ ๆ เสียงทุ้มต่ำติดกลั๊วหัวเราะในลำคอแบบนี้...ทำไมถึงได้คุ้นหูนัก

 

เสียงแบบนี้ หรือว่า...?!!

 

          “ อ๊ะ!! จะ  เจ้าชาย?! ” เสียงหวานอุทานลั่นเมื่อพบว่าคนที่เธอชนสะเต็มแรง  แถมอีกฝ่ายยังอาสาใช้ท่อนแขนคว้าไว้ทันนั้นเป็นชายที่เธอไม่ถูกชะตาเอาเสียเลย!!!  ผู้ชายผมบลอนต์ทองและสีตาเป็นเอกลักษณ์เหมือนกับของจอมราชันย์  พระอนุชาพระองค์เดียวของฝ่าบาท! เจ้าชายแดเนียล!!!!

 

          “ เมื่อไหร่เราจักเลิกเจอกันแบบนี้เสียทีนะ...ดาริน คาร์เตอร์  

 

 


____________________________________________________________________________________________________________

Writter:  ไรต์ห่างหายไปหลายวันเนื่องจากคนที่บ้านล้มหมอนนอนเสื่อนะคะ  เลยไม่ว่างมาอัพเลย  สงสารทุกคนอยู่เหมือนกัน  ไว้พรุ่งนี้ว่าง ๆจะมาปั่นรัว ๆนะคะ  รักษาสุขภาพกันด้วยนะ เป็นห่วง 

 แล้วเจอกันค่า 

        


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #104 moon_lovers (@moon_lovers) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:17

    แดเนียล เธอต้องการอะหยังงงงงงง

    แต่จาริสก็น่ารัก่อะ =///= ลุคนิ่งแต่อบอุ่น งื้อ รักน้องสาวจริงไรจริง

    ขอออิจฉาแปปนะคะ อย่าให้จาริสของเค้าต้องน้ำตาร่วงนะไรต์! ได้โปรดดดดด

    #104
    0