ภาค II Waiting for you รักนี้มีแค่เจ้า

ตอนที่ 10 : ตอน น้องสาว(บุญธรรม) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 243
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61



ดาริน เคท


  

             ทันทีที่ข้านึกองค์เหนือหัวก็แสยะยิ้มเย้ยหยันจนกระทั่งปีเตอร์  ลุงหนวดร่างอวบอ้วนเข้ามาทักทายฝ่าบาทที่เป็นผู้มีพระคุณของคนที่นี่ก่อนจะพาไปเยี่ยมชมหมู่บ้าน  ในขณะที่เขาเองก็อมยิ้มแล้วเดินไปยังที่ที่ตนเองต้องไปต่อ... ไม่นานเขาก็นั่งพักอยู่ในห้องรับรองแขกภายในอาคารชั้นเดียวที่ที่เป็นสถานที่รับเลี้ยงและเยียวยาเด็กกำพร้า หรือเด็กฐานะยากจนภายในชุมชน  มีซิสเตอร์วัยกลางคนนำแก้วน้ำเข้ามาบริการแก่เขาจนชายหนุ่มมาดผู้ดีค้อมศีรษะเป็นการขอบคุณ   ฝ่ามือหนาแสร้งทำเป็นยกน้ำเปล่าขึ้นมาจิ๊บก่อนจะกวาดสายตาไปรอบบริเวณ  มีกระจกบานใหญ่ที่ประดับอยู่ครึ่งกำแพงที่มองเห็นเด็กตัวกระจิดริดที่ค่อย ๆ ทยอยเข้ามายังห้องที่เต็มไปด้วยของเล่นหลายชนิดทีละคนสองคน  และเมื่อเด็กน้อยใหญ่เข้ามาในห้องจนครบซิสเตอร์สูงวัยที่เป็นผู้ไปต้อนรับเขาในทีแรกก็ก้าวเข้ามายังตัวห้อง

 

ถ้าอยากรู้รายละเอียดเด็กคนไหนก็ถามได้เลยนะคะ....แม่ยินดีตอบให้   ข้าแสร้งทำเป็นครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยถามตามนุ้นนี้เพื่อให้เกิดความแนบเนียน

 

เด็กๆไม่เห็นผมเหรอครับ?

 

ไม่ค่ะ  เป็นห้องที่เราเอาไว้รับรองผู้ที่จะรับเด็กๆไปอุปการะโดยเฉพาะ    พอได้ยินคำตอบร่างสูงก็พยักหน้ารับอย่างเข้าใจก่อนจะสุ่มชี้ถามเด็กหัวน้ำตาลบ้าง หัวดำบ้าง หัวทองบ้าง  จนกระทั่งสายตาไปสะดุดที่เด็กน้อยที่กำลังเล่นตุ๊กตาหมีหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งเข้าจนแม่ชีสูงวัยทันสังเกตเห็น

 

อ่อ  นั้นดาริน   เคทค่ะ  เธอเสียพ่อและแม่ไปตั้งแต่ยังเล็กนักตอนนี้อยู่กับคุณตาคนเดียว....ซึ่งสุขภาพท่านก็ย่ำแย่แล้วล่ะ    


ในร่างใหม่ของท่านซาเลียน่ามีนามว่า  ดาริน  หรือนี่? 


สูญเสียพ่อกับแม่ตั้งแต่เยาว์เหมือนเดิม....ช่างน่าสงสารนัก

 

ผมขอเข้าไปทำความรู้จักเธอหน่อยได้ไหมครับซิสเตอร์ ? ร่างสูงผู้เป็นเศรษฐีหนุ่มหันมายิ้มอ่อนโยนก่อนจะมองเด็กสาวด้วยแววตาเอ็นดูทำเอาแม่ชีสูงวัยถึงกับใจอ่อน  เดินนำหน้ามาหาเด็กสาวที่นั่งเล่นตุ๊กตาอยู่มุมหนึ่งของห้องทันที

 

ดารินลูก....เล่นอะไรอยู่จ๊ะ เสียงคุ้นของซิสเตอร์ทำให้เด็กหญิงเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะยกตุ๊กตาหมีตัวโปรดให้ดู

 

เล่น....ขายของ...กับบราวน์ เด็กตัวน้อยเอ่ยทีละคำกว่าคนตัวโตจะจับความหมายก็ปาไปหลายนาทีอยู่  ฝ่ามือเล็กๆหยิบแขนตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลขึ้นมาพร้อมกับพูดคุยในห้วงแห่งจินตนาการราวกับกำลังสนุก


นี้คือบราวน์เหรอ?....สวัสดีบราวน์   ราชมณูผู้มาดขรึมเผลออมยิ้ม  ก่อนจะเอ่ยทักทายตุ๊กตาหมีน้อยที่นั่งหันหน้ามาทางเขาด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตร  เด็กตัวน้อยหันมายิ้มหวานให้ชายแปลกหน้าที่เธอรู้สึกถูกโฉลกเป็นครั้งแรก  ทำเอาซิสเตอร์ถึงกับยิ้มออกเพราะปรกติแล้วดารินจะไม่ค่อยยอมพูดคุยกับคนแปลกหน้าที่เธอไม่รู้จักตามวิสัยที่ถูกชุบเลี้ยงมาโดยคุณตาขี้หวง

 

ร่างสูงลูบศีรษะไปมาราวกับเอ็นดู  ในขณะที่ในใจนั้นนึกถึงแต่องค์ฝ่าบาท...ที่เอาแต่โหมงานหนักมาตลอดกว่าสองพันปีนับแต่ท่านจากไป  นัยน์ตาคมทอแสงอ่อนทั้งดีใจที่ได้มีโอกาสพบเจอดวงใจของพระองค์อีกครั้ง  แต่ก็สลดใจกับเหตุการณ์แสนเลวร้ายที่ท่านซาเลียน่าจะต้องพบเจอเรื่องร้ายๆตั้งแต่ยังแบเบาะ

 

ผมจะรับเธอมาเป็นน้องสาวบุญธรรมครับ...รู้สึกถูกชะตาอย่างบอกไม่ถูก   แม่ชีสูงวัยยิ้มอ่อนอย่างดีใจ แต่ก็ลอบถอนหายใจอย่างหนักอกในเวลาเดียวกัน  คิ้วโก่งได้รูปของราชมนูจึงขมวดขึ้นเมือเห็นปฏิกิริยาดังนั้น

 

มีอะไรรึครับซิสเตอร์...รึผมไม่มีคุณสมบัติครับ?

 

เปล่าจ้ะ  แม่แค่กังวลน่ะเพราะว่าตาของดารินนั้นหวงหลานสาวมาก....ไม่รู้ว่าแกจะยินยอมให้ใครรับไปเลี้ยงรึเปล่าน่ะซิ 

 

งั้นพาผมไปหาท่านหน่อยครับ....

 

แต่ว่า.......แม่ชีสูงวัยได้แต่หนักใจ  เพราะรู้จักนิสัยของผู้ปกครองเด็กน้อยเป็นอย่างดี  แต่พอเห็นแววตามุ่งมั่นของเศรษฐีหนุ่มที่ดูจะมีจิตเมตตาอยากรับเลี้ยงเด็กน้อยอย่างแท้จริง จึงยินยอมที่จะนำทางไป

 

....งั้นตามแม่มาแล้วกันนะคุณคาร์เตอร์

 

ครับ  เสียงทุ้มขานรับอย่างหนักแน่นก่อนจะหันมาทอดมองเด็กตัวน้อยที่เป็นเป้าหมายสำคัญอย่างตั้งมั่น  ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็จะต้องหาหนทางนำท่านซาเลียน่ามาอยู่ในตระกูลเราให้จงได้  เพื่อปูทางพระองค์ขึ้นไปเคียงข้างฝ่าบาทในอนาคต...ภารกิจนี้จักต้องสำเร็จ  !

 


  บ้านไม้หลังหนึ่ง



            ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

               

ตาเคท....นี้แม่ชีเองนะ   เปิดประตูหน่อยแม่ชีมากอายุเคาะเรียกคุณตาเพียงเคาะเรียกแค่สามครั้งและบอกว่าเป็นซิสเตอร์มาเยี่ยมเยียน  คุณตาร้องเหวยๆขานรับก่อนจะออกมาเปิดประตูฃต้อนรับด้วยสีหน้าใจดี  แต่พอเห็นชายหนุ่มมาดเศรษฐียืนอยู่ด้านหลังก็ถึงกับดึงหน้าก่อนจะมองตาขวาง

 

เจ้าหนุ่มนั่นใครกัน....มีธุระอะไร

 

เข้าไปคุยข้างในเถิดหนา  แดดแรงนักแม่ร้อนเหลือเกิน ดีที่ซิสเตอร์เบี่ยงประเด็นได้สำเร็จ  คุณตาจึงเปิดประตูหน้าบ้าให้เขาและแม่ชีได้เดินเข้าไปนั่งยังโซฟาเก่าๆที่เอาไว้รับแขก  เพียงแค่จะเข้ามาทักทายหมายจะเจรจาก็ดูเหมือนจะพบกับอุปสรรคชิ้นโตเข้าเสียแล้วสิ....เจ้ามนุษย์นี้มองเขาตาถลึงอย่างกับจะฆ่าแกงกันเสียอย่างนั้น

 

วันนี้แม่มาเป็นคนกลางนะตาเคทเอ๋ย  นี้คุณคาร์เตอร์เป็นผู้บริหารของบริษัทใหญ่โตที่ผลิตรถคลาสสิค...

 

แล้วคนใหญ่คนโตร่ำรวยล้นฟ้ามีธุระอะไรที่บ้านเก่าๆที่จะพังแล่ไม่พังแล่นี้กันล่ะ!!! ” เสียงกึ่งตวาดของชายชราทำให้จาริสรับรู้ถึงความฉุนเฉียวดูท่าแล้วตาแก่นี้คงจะไม่ยอมยกหลานสาวให้เขาไปอุปการะเป็นแน่นอน  คงต้องหาอะไรมาต่อรองหรือโน้มน้าวใจสินะ

 

 สาวตาคมทอดมองไปยังบริเวณ....มีใบนัดตรวจโรคประจำตัวอะไรสักอย่างโผล่แลบออกมาจากลิ้นชักตรงโต๊ะที่อยู่ด้านหลัง  ถัดไปทางด้านนั้นมีแก้วหน้าที่พร่องน้ำเปล่าไปจนเหลือค่อนแก้ว  มีตลับเล็กๆวางอยู่ข้างๆเสียด้วย ดูท่าแล้วชายชราคนนี้คงจะป่วยเป็นอะไรสักอย่างสินะ  ว่าแล้วหูของเขาก็ได้ยินเสียงชีพจรและจังหวะการบีบตัวของหัวใจของชายชราที่เต้นเหมือนผิดจังหวะแทรกอยู่กรายๆ  ทำให้เขาทราบทันทีว่าชายแก่ขี้โมโหผู้นี้ป่วยเป็นโรคหัวใจแน่ๆ


ไม่เอาหน่าตาเคท...คุณคาร์เตอร์เขามาดี  ซิสเตอร์ยังคงพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ช่วยให้ชายชราผู้นี้หัวร้อนน้อยลงแม้แต่น้อย

 

คิดจะมาซื้อที่จากข้ารึไงเจ้าหนุ่ม !!! ข้าบอกเอ็งไว้เลยนะว่ายังไงสะข้าก็ไม่ขาย!!! ”

 

เลยเถิดไปกันใหญ่แล้วตาเคท...ใจเย็นๆก่อน  

 

เสียงตวาดและความโมโหที่ดูจะพวยพุ่งทำให้จาริสคิดว่าบ่ายเบี่ยงเลี่ยงประเด็นไปก็คงป่วยการเช่นนั้นก็เข้าประเด็นกันซึ่งๆหน้าไปเลยสะจะดีกว่ากระมัง

 

ผมมาวันนี้ไม่ได้จะมาซื้อหรือเป็นนายหน้าที่ดินหรอกครับคุณตา  แต่ที่มาวันนี้เพราะผมมีความประสงค์อยากจะขอรับหลานสาวท่านไปเป็นน้องสาวบุญธรรม

 

ผงะ!!!

 

อะ...อะไรนะได้ผลกว่าที่คาด  สายตาเกรี้ยวกราดเมื่อครู่มลายสิ้นเมื่อตาเฒ่านี้ได้ยินจุดประสงค์ที่แท้จริงของเขาจนได้ 


คุณคาร์เตอร์.....ซิสเตอร์หันมาปรามชายเบาๆที่ดันผลีผลามไม่เข้าเรื่อง

 

จะหัวเด็ดตีนขาดยังไง   ก็ไม่ขายหลานสาวหรอก!!! ไสหัวออกไปจากบ้านข้า!!!! ”  พอเห็นชายชราตรงหน้าดูเหมือนจะมีแรงฮึดโมโหเป็นช้างฟาดงวงฟาดงาไล่แห่ก็ทำเอาจาริสถึงกับชะงัก  เอ้า...นี้เขาดันไปแหย่รังแตนรึนี้?!

 

ออกไป!!!! ออกไปให้พ้น!!!! ” ซิสเตอร์เองก็ถูกไล่เตพิดออกมาเช่นกัน

 

ว๊าย....ใจเย็นๆก่อน


คุณตาครับ  ฟังผมก่อน....ผมจะชุบเลี้ยงหลานคุณตาให้ไม่ต้องตกระกำลำบากเองครับ

 

ไม่ต้องพูดอะไร!!! ออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้!!!”

 

ผมจะส่งเสียให้เธอเข้าเรียนสูงๆ  มีชีวิตที่ดีขึ้นและจะช่วยเหลือจุนเจือฐานะทางบ้านของคุณตาด้วยครับ ...ผมรับรอบว่า.....แต่ทว่าชายหนุ่มที่พยายามดื้อดึงจะอธิบายให้ตาเฒ่าสูงวัยนี้เข้าใจก็ดันทำให้โรคประจำตัวของเขากำเริบขึ้นมาเสียได้!

 

หุบปากกกก!!!! ข้าบอกให้เอ็งออก......อั่ก!??”

 

ตึงงงงงงงงงงงงง!!!

 

                ร่างสูงคว้าร่างของชายแก่ได้ทัน   ทำให้ชายชราไม่ต้องล้มหน้าขม่ำไปกองกับพื้นสีหน้าเจ็บปวดจนถึงขีดสุดทำให้ซิสเตอร์หวีดร้องเหวยๆด้วยความตกใจ!

               

                คุณตา คุณตาครับ!!! //  ตายแล้ว....พระผู้เป็นเจ้าช่วยด้วย!!”

 

 บ้าเอ๊ย  เกิดมนุษย์แก่นี้เป็นอะไรไปขึ้นมาข้าจะมองหน้าท่านซาเลียน่ายังไง!!?



นัยน์ตากว้างรีบควักโทรศัพท์มือถือที่พกติดตัวขึ้นมาหมายจะโทรเรียกรถโรงพยาบาล  แต่ทว่าเสียงแหบพร่าของชายชราที่กำลังสั่นเทาและกุมฝ่ามือที่หน้าอกแน่นคล้ายกับกำลังหายใจไม่ออกก็พยายามเอ่ยบางอย่างด้วยความยากเย็น

 

                ยะ....ยา....ยา....

 

ขวับ!!?

 

ซิสเตอร์ครับ  ตลับยาอันนั้น!!!”  จาริสเผลอร้องเสียงกึ่งตวาด 

 

นี้จ้ะพ่อหนุ่ม!! ”  ทำให้ซิสเตอร์ที่กำลังตกอกตกใจได้สติก่อนจะรีบกูรีกูจอไปหยิบตลับยาที่วางอยู่ริบๆพลางยื่นให้กับชายหนุ่ม  จาริสเปิดตลับยาออกมาก่อนจะหยิบยาป้อนปากคุณตาที่กำลังทุรนทุรายคล้ายกับจะขาดใจตายลงตรงนั้นด้วยความรีบร้อน  และแล้วเมื่อได้รับยาระงับอาการคุณตาเฒ่าก็หยุดสั่นระงมพร้อมกับหายใจเป็นปกติอีกครั้ง  ชายหนุ่มมาดขรึมรีบประคองร่างของตาเฒ่าไปยังโซฟาพร้อมกับโทรเรียกแอชตันให้เอาหมอฝีมือดีมาที่นี้เป็นการด่วนอีกรอบเพื่อเช็คอาการ

 

ท่านจาริสเกิดอะไรขึ้นขอรับ...ได้รับบาดเจ็บอะไรรึขอรับ!?’

 

ไม่ต้องถามมากหน่า ที่นี่มีคนป่วยโรคประจำตัวคือโรคหัวใจ  หนักประมาณ 60-70  สูง170เซน  อายุประมาณ75-80ปีได้  หาหมอเฉพาะทางมาที่นี่ด่วนก็พอ  แค่นี้แหละ!!!”  วางสายเสร็จชายหนุ่มมาดผู้ดีก็ยืนดูอาการที่ดูจะเข้าที่เข้าทางของผู้เป็นถึงคุณตาของท่านซาเลียน่าด้วยความกังวล  ยังไงสะก็จะประมาทไม่ได้เด็ดขาดเขาจะอยู่ดูอาการจนกว่าหมอฝีมือดีจะมายืนยันอาการหนักเบาของชายชราตรงหน้าว่าร้ายดีขั้นไหนกันแน่


ไม่ต้องทำเป็นเรื่องใหญ่เลยไอ้หนุ่ม....ข้าไม่มีเงินจ่ายหรอก  รีบๆไสหัวกลับไปได้แล้ว

 

ผมจ่ายค่ารักษาเองครับ  คุณตานอนนิ่งๆรอหมออยู่ที่นี่แหละ

 

หน็อยคิดจะเอาเงินฟาดหัวข้าเรอะ!! 

 

ไม่เอาหน่าตาเคท....เพิ่งจะดีขึ้นแท้ๆ ซิสเตอร์ออกปากปรามเพราะสุดจะทน  จาริสหันมาปรายตานิ่งอย่างเด็ดขาดก่อนจะตัดสินใจพูดแทงใจดำ

 

ให้หมอตรวจสักหน่อยเถอะคุณตา  เกิดเป็นอะไรขึ้นมาใครจะดูแลดาริน?   พอเจ้าหนุ่มนั้นเอ่ยขึ้นมาแบบนี้ชายชราหัวร้อนก็ถึงกับชะงักไปนิดหนึ่งพร้อมเอ่ยฮึดฮัดอย่างขัดใจ

 

  ไม่นานแอชตันก็นำหมอเฉพาะทางมาได้ในที่สุด  คุณตาโดยคณหมอเทศน์เป็นการใหญ่เมื่อซักประวัติแล้วคุณตาไม่ได้ไปตรวจอาการกับหมอประจำตัวมาได้ครึ่งค่อนปีเข้าไปแล้ว  มิหนำซ้ำยังซื้อยามารับประทานเองโดยไม่อยู่ในวินิจฉัยของแพทย์สะด้วย  โดนเอ็ดจนหูชาเสร็จแอชตันก็ขันอาสาไปส่งคุณหมอยังคลินิก  โดยที่รอท่านจาริสที่ยังดูจะติดธุระสำคัญบางอย่างจึงละไปส่งคุณหมอยังรถเสียก่อน

 

“ เอาอย่างนี้ครับคุณตาลองทบทวนข้อเสนอของผมดู ถ้าเปลี่ยนใจเมื่อไหร่ก็โทรมาได้ทุกเมื่อเลยครับ” ว่าแล้วร่างสูงผมดำขลับก็ให้นามบัตรอย่างนอบน้อม  ก่อนจะขอตัวผละออกไปจากห้องดังกล่าว  ฝ่ามือเหี่ยวของชายวัยชราพลิกนามบัตรที่ดูหรูและเรียบง่ายขึ้นมาพินิจมองอย่างสองจิตสองใจ  เจ้าหนุ่มนั้นบอกว่าแค่ลงเป็นหนังสือใหเป็นลายลักษณ์อักษรรับรองไว้ก็ได้ว่าเมื่อสิ้นคุณตาแล้ว  อนุญาตให้เขารับดาริน เคทไปเป็นน้องสาวบุญธรรม  ระหว่างนี้เจ้าหนุ่มนั้นก็บอกอีกเป็นนัยๆว่าจะมาเยี่ยมใหม่อีกต่างหาก   ถึงข้อเสนอที่หยิบยื่นมาจะไม่ได้น่าเกลียด 

 

คิดถึงเจ้ารินมากๆนะตาเคท....ล้มหายตายจากวันนี้พรุ่งนี้ก็ยังไม่รู้เลย  แก่ปูนนี้แล้วใครจะเลี้ยงดูหลาน  ศูนย์ของแม่เองก็เลี้ยงดูได้แค่ถึง 10 ขวบเท่านั้นหน่า  ไตร่ตรองดูดีๆเถิดโอกาสดีๆไม่ได้มาเยือนบ่อยครั้ง 

 

แต่กระนั้นก็ประโยคสุดท้ายของซิสเตอร์ที่กำชับก่อนจะเดินออกไปก็ทำให้ชายแก่เป็นวิตก  ก่อนจะจำต้องนำนามบัตรนั้นเก็บไว้ในลิ้นชักด้วยความหนักใจ

 

สายตาที่พร่าเลือนตามกาลเวลาเหม่อมองไปยังปฏิทินที่แขวนอยู่ที่ฝาผนังด้วยความเจ็บปวด  ความหวังที่มีก็แสนริบหรี่ลงเข้าไปทุกที  ชายชราได้แต่ทิ้งตัวลงพิงไปยังหมอนอิงลูกใหญ่พลางขบคิดทบทวนสิ่งที่พ่อหนุ่มนั้นพร่ำเสนอเงื่อนไขบางอย่างขึ้นมาด้วยทีท่าสุขุมและน่าเชื่อถือ  เขาได้แต่ภาวนาให้ช่วงเวลาแห่งความสุขอย่าเพิ่งมอดดับลงไปเลย...มีเพียงหลานสาวคนเดียวเท่านั้นที่เหลืออยู่ในตอนนี้  ขอพระผู้เป็นเจ้าอย่าได้ใจร้ายกับชายแก่คนนี้นักเลย

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #12 wawawow555 (@wawawow555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 20:20
    สงสารปู่ T T
    #12
    0