คลังเก็บ 'Character'

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,537 Views

  • 7 Comments

  • 8 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    5

    Overall
    1,537

ตอนที่ 42 : [Fic Reborn l KHR] Stelle บันทึกรักของมาเฟีย I Tsukiyomi No Mikoto I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 62





APPLICATION

 

 

ชื่อ :: สึคุโยมิ  โนะ มิโคโตะ  //  Tsukiyomi No Mikoto

ความหมาย ::  สึคุโยมิ (Tsukuyomi) หมายถึงชื่อของ เทพแห่งจันทรา

ส่วน มิโคโตะ (Mikoto) มีความหมายว่า ความงาม หรือ ชีวิต

และ โนะ (no) เล่นคำมาจากคำว่า ชินุ (shinu) ที่หมายถึง ความตาย

บท :: up to writer

ส่วนสูง :: 168 ซม.

น้ำหนัก :: 49 กก.

อายุ :: 24 ปี

อาชีพบังหน้า :: มิโกะ II นักดนตรี

อาวุธ :: กริซเงิน and ธนู (ขึ้นชื่อว่ามิโกะทั้งที่ต้องมีธนูสิ!)

สิ่งที่ชอบ :: พาร์เฟ่ต์ II ฤดูหนาว II ดวงดาวและหอดูดาว II สวนพฤกษศาสตร์

      เสียงดนตรีอ่อนๆ II ปุกปุยทุกชนิดโดยเฉพาะตัวเล็กๆน่ารักๆ

สิ่งที่เกลียด :: พริกหยวก II กฎเกณฑ์หรือข้อบังคบ II พวกที่ชอบข่มขู่และรังแกคนที่อ่อนแอกว่า

         คนเจ้าเล่ห์(เพราะมันเก่ง!!) II พวกกิ้งก่าได้ทองชอบโอ้อวด

นิสัย :: เพราะมิโคโตะถูกเลี้ยงดูมาด้วยความรักและการเอาใจใส่ ทำให้เธอเป็นคนเข้ากับคนอื่นได้ง่าย และยังสง่างาม แม้จะไม่ค่อยมีมารยาทสักเท่าไร แต่เธอก็ไม่เคยทำตัวเย่อหยิ่ง หรือทะนงตัวต่อซึ่งในทางกลับกันมิโคโตะออกจาก ซุกซน และเอาแต่ใจนิดๆ (แค่ไม่ค่อยจะแสดงออกมาให้ใครเห็น) มิโคโตะแม้จะไม่ใช่คนที่รักสงบ แต่เธอก็ไม่เคยทำอะไรฉุนเฉียว ออกหน้าออกตาหาเรื่องคนอื่นโดยไร้สาเหตุทางจิตวิทยา และเธอยังเป็นพวกที่ไม่ถือตัว ไม่พูดจาโอ้อวดใคร ไม่ว่าคนตรงหน้าจะยิ่งใหญ่หรือต่ำต้อยกว่าเธอรึเปล่าก็ตาม แต่เธอให้ความสำคัญกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกันเสมอ (ยกเว้นเสียแต่ว่าคนพวกนั้นทำตัว.กร่างน่าตืบเอง)

มิโคโตะไม่ชอบก่อความวุ่นวายให้กับคนในครอบครัวหรือคนรอบข้าง(เหรอ?) และเธอก็ไม่เคยคิดที่จะทำกิริยาหยาบกระด้างใส่ใครมั่วๆ เธอไม่ชอบคนที่วางท่าหยิ่งยโส และเธอก็ไม่ชอบมองคนด้วยสายตาเหยียดหยามใคร ไม่ว่าคนๆนั่นจะเป็นพระเจ้า หรือแม้แต่อมนุษย์ก็ตามที

มิโคโตะเป็นหญิงสาวที่พูดจริงทำจริง ทั้งเด็ดเดี่ยว ทั้งกล้าหาญ ไม่ชอบหนีปัญหา หรือทิ้งปัญหาไว้ให้ใคร แล้วเธอยังเป็นพวกที่หากได้คิดอะไรแล้ว ก็มักจะพูดในสิ่งนั่นออกมาโดยไม่มีการพูดอ้อมค้อม และไม่มีการเสแสร้งใดๆ แม้มันจะทำให้ใครหลายๆคนมองว่าเธอเป็นคนไร้หัวใจก็ตามที แล้วอีกอย่างมิโคโตะไม่ชอบที่จะขึ้นอยู่กับใครเป็นเวลานานๆ หรือทำตามคำสั่งใครง่ายๆ โดยเฉพาะกับคำสั่งที่เธอไม่ชอบหรือที่เธอไม่อยากจะทำ เธอก็จะไม่ทำและจะไม่สนใจมันด้วย

มิโคโตะเป็นคนที่เชื่อมั่นในตัวเองมาก กล้ายอมรับความผิดที่ตัวเองทำ แล้วยังใจใหญ่ถึงไหนถึงกัน เล็กๆ ไม่ ใหญ่ๆเธอชอบ! ยอมสละได้แม้กระทั่งเกียรติยศและชื่อเสียง เพื่อพวกพ้องพี่น้องและครอบครัวของตัวเอง ยอมทิ้งชีวิตเพื่อปกป้องคนที่เธออยากจะปกป้อง และจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เธอคนที่เธอรักต้องเจ็บปวด

ทว่ามิโคโตะเป็นพวกแพ้คนขี้อ้อน ขนมหวาน และสัตว์ปุกปุ่ยน่ารักๆ เพราะแม้เธอจะเป็นคนใจเย็นมากแค่ไหน สุดท้ายเธอก็แพ้ให้กับความหิว และความน่ารักอยู่ดี.... เธอนั่นเป็นคนที่ยินยอมพร้อมใจจะยกธงขาวให้กับ ความหิว และทุกคนที่ยิ้มตาแป๋วๆมาให้ (แต่ต้องเป็นการยิ้มที่สื่อออกมาด้วยสายตา ที่ เป็นการสื่อถึงความจริงใจและความบริสุทธิ์ใจจากฝ่ายตรงข้ามจริงๆเท่านั้น ) ปล. หากเป็นคนที่อ้อนเธอแบบเทพจริงๆ เช่นพูดด้วยอย่างน่ารักๆหรือแค่ช้อนตาให้คุณเธอเสร็จเรียบแล้วจ้า เอ้อ!! รวมถึงพวกสัตว์ตัวเล็กๆ หรือพวกสัตว์ปุกปุยน่ารักๆ แค่เธอได้เจอธงขาวก็ยกขึ้นมาแล้ว

แม้มิโคโตะจะเป็นผู้หญิงที่เก่งด้านการทำอาหาร การเล่นเครื่องดนตรีประเภทสายและเต้นรำในงานเทศกาลต่างๆได้เพแค่ไหน แต่เรื่องการเรียนพวกวิชาการหรือตัวเลขอักษรที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต อยากจะขอสารภาพให้รู้ว่าเลยว่า เธอก็ เปรียบได้กับปลิงทะเลดีๆนี้เอง ที่ต้องค่อยเกาะเพื่อนเพื่อเอาตัวรอดในหลายๆครั้ง แล้วที่สำคัญเธอโคตรจะของโคตรเทพและเก่งมากในเรื่องการหลงทางมาก แล้วไม่รู้ว่าเพราะอะไรทั้งๆที่เธอหลงทางเทพขนาดนั่น แต่ก็ยังเป็นคนที่ชอบท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆมากเหมือนกัน ซึ่งมันอาจจะเป็นพรแสวงที่พระเจ้ามอบให้โดยไม่ได้ตั้งใจ

ประวัติ :: เมื่อกล่าวขานถึงตระกูลผู้ที่มีหน้าที่รับใช้เทพเจ้ามากตั้งแต่โบราณ ก็คงจะไม่พ้นต้องกล่าวถึงตระกลูใดอีกนอกเสียจาก ตระกูลใหญ่ สึคุโยมิ  ตระกูลผู้มีหน้าที่ทำงานและคอยดูแลศาลเจ้ามายาวนานตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษจนมาถึงปัจจุบัน---แปปนะออกทะเลไปไกลล่ะตัดมาเข้าเรื่องดีกว่า…)

มิโคโตะ เป็นหลานสาวผู้มีสายเลือดของชาวโทวะและชาวเวลส์ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย(ซับยากไปป่ะ..?)ทำให้ตั้งแต่เกิดมาเธอก็มีสีผมและสีตาที่เด่นกว่าชาวบ้านเขา ทั้งๆที่แม่และพ่อของเธอก็มีผมสีดำแท้แต่ทำไหมพันธุกรรมมันมาเด่นชัดในร่างกายของเธอด้วย แต่กระนั่นแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหญ่อะไรสำหรับครอบครัวเธออยู่ดี เพราะทุกครั้งที่เธอเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เธอก็จะน่ารักขึ้นราวกับเทพธิดาตัวน้อยๆไม้ผิดเพี้ยน

ตั้งแต่ยังเป็นเด็กมิโคโตะนั่นถูกเลี้ยงมาด้วยความรักและการเอาใจใส่จากผู้คนในครอบครัว รวมไปถึงผู้คนรอบข้างด้วย ทำให้ช่วงเวลาในวัยเด็กของเธอนั่นเต็มเปรี่ยมไปด้วยความรัก รอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากผู้คนมากมายที่เธอได้รับ และความสุขต่างๆที่เธอได้มอบมันกลับไปให้พวกเขา ทำให้เธอนั่นกลายเป็นคนที่ชอบ ที่จะเห็นผู้คนที่เธอรักมีความสุขมากกว่ามีความโศกเศร้า แต่เพราะยังไงเธอก็เป็นถึงเด็กสาวผู้มีหน้าที่หน้าที่ดูแลศาลเจ้าจิ้งจอก(ศาลเจ้าอินาริ) มันเลยทำให้เวลาส่วนมากของเธอหมดไปกับการช่วยงานต่างๆภายในศาลเจ้า แต่ข้อดีในการช่วยงานที่เธอได้รับมาทั้งหมดคือการได้เรียนรู้ในการฝึกร่ายรำ และฝึกซ้อมเครื่องดนตรีประเภทสายต่างๆ และยังรวมไปถึง การอ่าน การเขียน หรือแม้กระทั้งมารยาทในการวางตัว และอื่นๆอีกมากมาย แล้วมันก็ดูจะไม่หนักหนาอะไรสำหรับเธอเลยสักนิด เพราะเธอเป็นพวกที่เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว และจดจำสิ่งต่างๆ ได้อย่างดี  แต่ก็ลืมมันทั้งสองอย่างได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน (อ้าว...เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาซะงั้น-_-) บวกกับนิสัยที่อยากรู้อยากเห็น และอยากลองในสิ่งต่าง ทำให้เธอไม่เครียดกับการเรียนของเธอสักเท่าไร ถึงแม้จะมี บางครั้งที่เธอไม่เข้าใจก็ตาม แต่พอวันเวลาผ่านไปเธอก็เริ่มเข้าใจมันขึ้นมาเองทีละเล็กทีละน้อย

จนกระทั่งมิโคโตะขึ้นมัธยมเธอก็กลายเป็นคนที่ครูต้องปวดหัวเป็นประจำเพราะเธอมักจะทำอะไรแปลกๆที่คนปกติไม่เคยทำ แล้วแม้ว่ามันจะสร้างเสียหัวเราะให้ใครหลายๆคน แต่มันก็สร้างปัญหาให้กับใครหลายๆคนด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะเพื่อนของเธอเอง ที่จะต้องคอยตามลากเธอกลับมาเข้าห้องเรียน เพราะทุกครั้งที่เธอเดินออกจากกลุ่มเธอหรือเดินไปไหนไกล ก็มักจะหายตัวไปในที่แปลกๆเสมอ ไม่พอยังได้สัตว์ตัวเล็กๆและสิ่งของเก่าๆโบราณๆ น่ากลัวๆ ติดกลับมาด้วยเป็นประจำ ซึ่งมันไม่ค่อยจะเข้ากับหน้าตาของเธอเลยสักนิดเดียว! ยังไม่พอแค่นั้นที่หนักสุดคงจะเป็นเรื่องเข้าค่ายหรือทัศนศึกษาเพราะเธอชอบเดินหลงอยู่คนเดียวเป็นประจำ แม้จะมีโทรศัพท์แต่มิโคโตะก็ไม่ค่อยจะสนใจเล่นมันสักเท่าไร (นางไม่ค่อยสนโลกของสิ่งของหรือพวกที่แสดงอยู่ในจอสี่เหลี่ยมหรอก นางสนแค่โลกที่ตัวเองต้องสัมผัสได้เท่านั้น)ทำให้การหาตัวเธอต้องคอยลำบากคนอื่นไปทั่ว ส่วนเรื่องเรียนอย่าได้ถามมันกับเธอเลย เพราะที่เธอรอดอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ก็เพราะมีเพื่อนๆและครูๆช่วยเป็นทั้งกำลังใจและแรงกดดันทั้งนั้น

หลังจากที่เธอจบการศึกษา(จนได้)เธอก็ได้ย้ายไปเรียนต่อที่ประเทศแห่งหนึ่งซึ่งของก็ได้เข้าไปอาศัยอยู่ในบ้าน(ปราสาท)ขนาดใหญ่ของญาติทางฝั่งพ่อของเธอ ซึ่งแน่นอนว่าหากที่ใดีเธอความซวยและเสียงหัวเราะต้องมาเยือนอย่างแน่นอนมิต้องสังสัย และเธอก็ได้รู้ความลับที่ไม่ลับของญาติทางฝั่งพ่อของเธอมาด้วย และแน่นอนว่าสายเลือดเดียวดันไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายหากเธอเลือกที่จะรู้ความลับนั้น แล้วชีวิตต่อจากนี้ของเธอจะไม่เหมือนเดิม ซึ่งแน่นอนว่าตัวของมิโคโตะรู้ดีว่า เส้นทางใหม่ที่โดนลากเข้าไปให้มีเอี้ยวนั้น มันคนล่ะเส้นทางกับชีวิตที่เธอได้เรียนรู้มาตั้งแต่เด็กจนจบการศึกษาม.ปลาย

แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับเธอมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร เธอจึงเลือกเดินทางต่อไปและพบกับเรื่องราวที่แปลกใหม่ไปเรื่อยๆ และเธอก็ได้รู้จักกับความรู้สึกมากมายต่างๆ จากเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน จนสุดท้ายมันก็ผ่านมาได้ถึง 6 ปี และเธอก็เป็น คนเดียวที่ถูกเรียกว่า คนทรยศ เพราะในทุกๆสิ่งที่เธอทำคือสิ่งที่มาเฟียหลายๆแฟมิลี่ไม่ทำ ซึ่งมันผิดต่อกฏของมาเฟีย แต่ทว่าใครจะไปรู้ได้ล่ะว่าเธอ คือหนึ่งในคนที่กล้าจะแหกกฏข้อบังคับ และหนีความเป็นจริงจริงเก่งที่สุด

 

ความสามารถพิเศษ :: เล่นเคื่องดนตรีประเภทสายได้ทุกชนิด

                                    เชี่ยวชาญและชำนาญในการหลงทางขั้นเทพ

                                    มีสัมผัสที่หกสามารถมองเห็นดวงวิญญาณของสิ่งมีชีวิตที่ตายแล้วได้

คู่ :: โรคุโด มุคุโร่

เพิ่มเติม :: - ยังคิดอะไรไม่ออก แต่ถ้ามีอะไรให้เราแก้ก็บอกได้จร้า

                  เพราะเรารู้สึกว่าเนื้อหามันจะออกทะเลนิดๆ

                - บทเราจะให้ไรท์เลือกเองตามสบายดีกว่า (ถ้าติดอ่าน่ะ)

                - มี่จังเธอไม่ค่อยจะสนใจเล่นโทรศัพท์หรือดูหนังและทีวีสักเท่าไร

                  ทำให้เธอไม่รู้หรอกว่าใครจะเด่นหรือใครจะดังหรือสิ่งของเสื้อผ้าจะดีเด่นอะไร

                  เพราะเธอแค่เลือกๆซื้อมันไปเท่านั้นแหละ เพราะเธอมาสายฟรีสไตล์จะอะไรก็ไม่เกี่ยง

                 - มี่จัง มักจะมองทุกอย่างที่ไม่ชอบตัวความว่างเปล่าและไร้ตัวตนเสมอ

                   หากเธอได้เกลียดอะไรและไม่อยากจะสนใจอะไรเข้าสักอย่าง

                   - มี่จังเป็นคนหนึ่งที่ชอบเดินทางเล่นดนตรีไปเรื่อยๆเช่นเดียวกับที่เธอชอบหลง

                 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

Question

สวัสดีค่ะ เราชื่อว่าแชมนะคะ แล้วคุณผู้ปกครองชื่อว่าอะไรหรอคะ?

-          สวัสดีกลับเช่นกันจ้า เราชื่อ เม่ยเม่ย :D

เป็นชื่อที่เพราะมากเลยค่ะ แล้วทำไมถึงมาสมัครเรื่องนี้หรอคะ

-          เพราะเป็นเรื่อง reborn หนึ่งในอนิเมะที่ครองใจเราจ้า

ทำไมถึงเลือกที่จะคู่กับคนนี้งั้นหรอคะ

-          ความจริงก็ว่าจะเลือกซันจัง แต่ลองเล่นอะไรแปลกๆหน่อยดีกว่า...

ถ้าไรท์อัพช้า หรือแต่งแล้วไม่ดีจะว่ารึเปล่าคะ

-          อัพช้า ไม่เป็นไร ขอแค่เธอไม่หายไป ก็เป็นพอ...

แล้วถ้าไม่ติดนี่จะโกรธไรท์รึเปล่าคะ ==;

-          อันนี้ก็ ไม่เป็นรายยยยยยย(เหรอ555)

 

ขอบคุณที่มาสมัครนะคะ (_ _)


0 ความคิดเห็น