อัจฉริยะฟ้าประทาน : Curse of jewel

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 5 เพราะข้าหล่อยังไงเล่า (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,856
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    4 มี.ค. 61

ครูฝึกคงหานจ้องมองชายหนุ่มอย่างโมโหอยู่ซักพักใหญ่


ด้วยความที่เป็นห่วงสหายจึงเดินไปตรวจร่างกายอยู่ก็เกิดอาการมึนงงเมื่อพบว่าสหายซี่โครงหักสองท่อน ครูฝึกคงหานใช้พลังปราณสำรวจร่างของซีกลับพบว่าไม่มีลมปราณเลยแม้แต่น้อย เป็นไปได้ยังไง มันเกิดอะไรขึ้น


                สหายหวังไห่เจ้าไม่เป็นไรนะครูฝึกคงหานส่งสายตาเป็นห่วงไปให้หวังไห่พร้อมกับหยิบยาขึ้นมาหนึ่งเม็ดส่งให้หวังไห่กิน


                ขะ...ขอบคุณมากสหายหานสำหรับยาเชื่อมกระดูกนี้หวังไห่พูดขึ้นอย่างยากลำบาก


                มันเกิดอะไรขึ้น


                ขะ...ข้าถูกเจ้านั่นทำร้ายทีเผลอหวังไห่ไม่กล้าพูดความจริงว่าแพ้ในกระบวนท่าเดียว


                เหอะๆเสี่ยวหลงส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วยแต่ครูฝึกคงหานไม่ได้สนใจเสี่ยวหลงอยู่แล้ว


                ครูฝึกคงหานเมื่อใช้ความคิดของตัวเองรวมเข้ากับคำพูดของสหายทำให้มั่นใจว่าอีกฝ่ายใช้แผนสกปรกอย่างแน่นอน


ครูฝึกคงหานหันไปมองซีที่กำลังยิ้มแย้มอยู่ก็โกรธจนหน้าแดงหนวดเครากระเพื่อม เจ้าไร้พลังปราณแต่กลับสามารถทำร้ายสหายข้าได้แสดงว่าเจ้าใช้แผนสกปรก


                แผนสกปรกงั้นเหรอ ถ้าเจ้าคิดได้แค่นั่นก็เรื่องของเจ้าซีส่งรอยยิ้มเฉยชาให้ครูฝึกคงหานที่กำลังโกรธอยู่และเปรยตามองหวังไห่ด้วยหางตาอีกอย่าง การที่เจ้าหมาน้อยตัวนี้บอกจะหักกระดูกข้า มันก็สมควรแล้วที่ข้าจะหักกระดูกซี่โครงมัน อีกอย่างข้าลงมือเบาๆ แล้วนะ ไม่ได้ต้องการชีวิตหมาตัวน้อยๆ ซักหน่อย ...ข้าผิดตรงไหนกันซีพูดด้วยรอยยิ้มสดใส


                จะ...เจ้า!” หวังไห่ถึงกับกระอักเลือดออกมาด้วยความโกรธ ในชีวิตมันไม่เคยมีใครดูถูกมันขนาดนี้มาก่อนเลยซักครั้ง


จะเจ้า เจ้า ครูฝึกคงหานถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วครู่ใบหน้าโกรธหนวดเครากระเพื่อมรุนแรงกว่าเดิม


เป็นไปไม่ได้ที่คนไร้พลังปราณจะเอาชนะผู้ที่มีปราณ ยังไงข้าก็เชื่อว่าเจ้าใช้แผนสกปรกอยู่ดี ครูฝึกคงหานเชื่อมั่นใจความคิดตัวเองเป็นอย่างมาก เพราะไม่เห็นการต่อสู้ตั้งแต่แรก


                ส่วนหวังไห่โกรธแค้นจนแทบสลบเมื่อได้ยินสิ่งที่ซีพูด สะ..สหายเจ้าต้องช่วยข้าแก้แค้นมัน


หวังไห่เจ้าไม่ต้องกังวลข้าจะทำให้มันเจ็บปวดยิ่งกว่าเจ้า


 เจ้าหนุ่ม เจ้าคงไม่เห็นข้าคนนี้อยู่ในสายตาถึงได้กล้าทำร้ายสหายของข้า ข้าจะทำให้เจ้าได้รับรู้ความรู้สึกตอนกระดูกหักบ้าง


                ซียิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ขณะที่หวังไห่ยิ้มราวกับเห็นอนาคตอันดับวูบของซี สติเริ่มเลือนลาง


                เดี๋ยวก่อนครูฝึกคงหานเสี่ยวหลงรีบวิ่งมาด้านหน้า พลางมองชายหนุ่มที่ไม่รู้ชื่ออย่างเป็นห่วง


                มีอะไรเสี่ยวหลง ข้ากำลังจะสะสางกับไอ้หนุ่มนี้อยู่


                หวังไห่เป็นคนเริ่มก่อนนะ เสี่ยวหลงพยายามจะอธิบายแต่ครูฝึกคงหานกลับไม่ฟัง อีกอย่างครูฝึกคงหานมีพลังปราณก่อเกิดแล้วท่านจะรังแกคนไร้พลังปราณได้อย่างไร


                ไร้พลังปราณแล้วอย่างไร ข้าไม่สนใครเริ่มก่อนเริ่มหลัง เพียงแค่มันบังอาจทำร้ายสหายข้า มันต้องได้รับผลตอนแทนที่สาสมครูฝึกคงหานรู้นิสัยของเพื่อนตัวเองดีแต่ก็ยังเข้าข้างเพราะเป็นสหายกันมานาน


                ช่างเป็นตาลุงที่ไร้เหตุผลสิ้นดีซีคิดพลางมองบนสิ่งที่เห็นด้านบนก็คือท้องฟ้าที่เปิดโล่ง เมฆสีขาวเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า แสงแดดส่องกระทบใบหน้า สายลมพัดเอื่อยๆ ช่างเป็นเวลาที่น่านอนจริงๆ


                แต่แบบนี้เท่ากับท่านกำลังจะทำร้ายคนไม่มีทางสู้ และยังผิดกฎของสนามฝึก ถ้าท่านจะสู้ต้องไปสู้ที่สนามฝึกเท่านั้นเสี่ยวหลงหวังช่วยซี


                เสี่ยวหลงเจ้ายังเข้าข้างมันอีก ดี!” ครูฝึกคงหานโกรธมากที่เสี่ยวหลงหวังช่วยคนอื่น แต่กฎของสนามฝึกเข้มงวดอย่างยิ่งหากตัวเองโดนเข้าไปคงไม่พ้นโดนตัดเงินเดือนสามเดือน คงหานกรอกตาพริบตาเดียวก็นึกข้ออ้างได้


                แน่นอนว่าการประลองบาดเจ็บกระดูกหักก็แค่มีหมอมารักษาตราบใดที่ไม่พิการหรือตายครูฝึกคงหานก็อ้างได้ว่ากำลังสั่งสอนเท่านั่นเอง


...เจ้ากล้าประลองกับข้าในสนามฝึกหรือไม่


                เสี่ยงหลงช่วยเต็มที่แล้วหวังว่าชายหนุ่มจะไม่กระโดดเข้าไปในกับดัก


                เพราะการที่ชายหนุ่มไร้พลังปราณจะสู้กับครูฝึกคงหานที่มีพลังปราณก่อเกิดระดับสิบห้าได้อย่างไรไม่ว่าคิดในแง่บวกแค่ไหนก็เป็นไปไม่ได้ที่จะชนะ เสี่ยวหลงคิดไม่ตกและถึงแม้ครูฝึกคงหานจะรั้งฝีมือในอันดับท้ายๆ ในบรรดาครูฝึกก็ตามแต่ด้วยความเป็นครูฝึกย่อมไม่สามัญ ครูฝึกโดยทั่วไปจะมีความรู้ที่ลึกซึ้งจะชี้ถึงข้อบกพร่องต่างๆ ของวิชายุทธ รวมทั้งจุดแข็งจุดอ่อน


ฉะนั้นการที่ซีจะต่อสู้แล้วชนะนั้นย่อมเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ในความคิดของเสี่ยวหลง


                ประลองกับเจ้าแล้วข้าจะได้อะไรซีส่ายหน้าเบาๆ ไม่มีความรู้สึกอยากสู้เลยซักนิดเนื่องจากไม่มีแรงจูงใจ


ส่วนเสี่ยวหลงคาดหวังว่าชายหนุ่มเบื้องหน้าปฏิเสธคำท้า


                ได้อะไรอย่างงั้นเหรอเจ้าพูดมาได้ไง เจ้าหักกระดูกสหายข้า ข้าย่อมมีสิทธิ์ที่จะท้าประลองกับเจ้า หากเจ้ายังมีศักดิ์ศรีอยู่จงประลองกับข้าซะครูฝึกคงหานตะโกนลั่นใบหน้าแดงกล่ำ


                สำหรับโลกนี้แต่ละคนล้วนยึดมั่นในศักดิ์ศรีของตนเองเป็นอย่างยิ่ง


บางคนคำว่าศักดิ์ศรีมีค่ายิ่งกว่าชีวิตเสียอีก


แต่ซีย่อมเป็นซียังคงไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว อีกเหตุผลคือซีไม่ใช่คนยุคนี้ด้วย


                ศักดิ์ศรีอย่างงั้นเหรอน่าขำสิ้นดี ไอ้คำว่าศักดิ์ศรีของลุงมันกินได้ไหมละ ศักดิ์ศรีที่ว่ามันทำให้ลุงรอดจากพวกสัตว์อสูรหรือเผ่าปีศาจได้ไหม ศักดิ์ศรีที่ว่ามันทำให้ลุงรอดพ้นจากความตายได้ไหมหรือมันทำให้ลุงขึ้นสวรรค์ได้กันหะ ...ไอ้คำว่าศักดิ์ศรีสำหรับข้ามันเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระสิ้นดี ซีส่ายหน้าอย่างไร้ความสนใจ ก่อนจะหัวเราะออกมา


อดีตจอมโจรอย่างข้าจะมีศักดิ์ศรีไปทำไม


คำพูดของซีทำเอาเสี่ยวหลงแอบผิดหวังในใจไม่ได้ แต่อีกใจหนึ่งก็ยินดีที่ซีไม่ตกหลุมพราง


ครูฝึกคงหานชี้หน้าซีอย่างไม่สบอารมณ์นิ้วที่ชี้นั้นสั่นด้วยอารมณ์โกรธ


เจ้าคิดว่าศักดิ์ศรีเป็นเรื่องไร้สาระอย่างงั้นเหรอ... เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า เจ้ามันก็แค่คนฉวยโอกาสใช้แผนสกปรกเอาชนะเท่านั้น ที่เจ้าชนะหวังไห่คงเป็นเพราะเล่นงานมันทีเผลอนั่นหละ เจ้ามันก็แค่ขยะไร้พลังไม่กล้ารับคำท้าของข้าครูฝึกคงหานยังหนุ่มยังแน่นอายุเพียงสามสิบเกือบสี่สิบเท่านั่นเพียงแต่ไว้หนวดไว้เครา บางครั้งมักโดนเข้าใจผิดเรื่องอายุอยู่บ่อยๆอีกอย่างข้าไม่ใช่ลุงโว้ย


ซีหัวเราะลั่นกับคำว่าขยะของอีกฝ่ายพลางเมินคำพูดสุดท้าย โธ่ลุง หากลุงมีข้อเสนอดีๆ กว่านี้ข้าอาจจะประลองด้วยก็ได้นะ อย่างเช่นถ้าข้าชนะ...ลุงจะให้เหรียญทองซักพันหนึ่ง


ข้าไม่ใช่ลุง... หนึ่งพันเหรียญทอง เจ้าจะบ้าเหรอนั่นมันเงินเก็บทั้งหมดสิบปีของข้าเชียวนะครูฝึกคงหานพบว่ายิ่งคุยกับอีกฝ่ายมากแค่ไหนก็พบว่าตัวเองกำลังถูกโรคประสาทกลืนกินเท่านั้น


โธ่ๆๆ สุดท้ายลุงก็ไม่กล้า ลุงมีศักดิ์ศรีหรือเปล่าจะสู้ทั้งทีกลับไม่กล้าเดิมพันกลับบ้านไปเล่นกันหลานที่บ้านไป๊ ซีย้อนคำพูดกลับไปอย่างเจ็บแสบ สำหรับคนที่รักศักดิ์ศรีอย่างครูฝึกคงหานแล้วการโดนคำพูดนี้ตอกกลับไม่ต่างจากเอามือตบหน้าเต็มๆ


จะ....เจ้า เจ้า ไอ้เด็กเวรราวกับจี้จุดถูกใบหน้าคงหานแดงกล่ำ


ได้! ข้ารับคำท้าเดิมพันกับเจ้า แต่ถ้าเจ้าแพ้เล่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

146 ความคิดเห็น

  1. #11 kay30 (@kay30) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 16:07
    รอจ้าาา
    #11
    0
  2. #10 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 01:24
    5555หลุมมารอๆๆค่ะ
    #10
    0