ตอนที่ 4 : บทที่ 1 | แมวจะนำบาดทะยักมาให้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1443
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    21 ก.ค. 61

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

Cr. มิว นิษฐา



อะไรอีกล่ะ? ไม่เห็นหรือไงว่าเธอไม่อินกับการเป็นฮีโร่เท่าไรนัก เธอรีบ! รู้จักไหมคำว่ารีบน่ะ ร.เรือ สระอี บ.ใบไม้ รีบ!  

มีอะไรคะ 

คุณโดนแมวข่วน 

อ๋อ ใช่ คุณโยนมันลงมา มันเลยตกใจข่วนฉันไง แต่แมวข่วนไม่ได้ทำให้เธอถึงตาย แต่ถ้าเธอไม่มีงานทำล่ะก็อาจจะอดตายได้ 

ผมไม่ได้โยนครับ มันดิ้นหลุดมือน่ะ แล้วคุณเป็นอะไรมากไหม ถึงเสียงเขาจะอู้อี้ แต่กระแสความเป็นห่วงก็ยังถูกส่งผ่านมาจนสัมผัสได้ 

ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอตัวนะ วิฬาร์ทำท่าจะเดินหนี แต่เขาก็รั้งแขนเธอเอาไว้เสียก่อน  

วิฬาร์ตวัดสายตามองมือเขาที่จับมั่นอยู่บนต้นแขนของเธอ และเหมือนชายหนุ่มจะรู้ว่าเขาเสียมารยาทกับเธอ เขารีบปล่อยแขนหญิงสาวแล้วพึมพำขอโทษ 

ผมว่าแผลคุณลึก น่าจะไปทำแผลเสียหน่อย แล้วนี่คุณฉีดบาดทะยักมากี่ปีแล้ว 

บาดทะยัก? 

พอเห็นสีหน้าฉงนของวิฬาร์ คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากัน อย่าบอกนะว่าคุณไม่เคยฉีดบาดทะยัก”  

ก็เคย ตอนเด็กๆ ล่ะมั้ง วิฬาร์อ้อมแอ้มตอบ เธอจำความไม่ได้ด้วยซ้ำว่าฉีดบาดทะยักครั้งสุดท้ายไปเมื่อไร 

ไปเลยคุณ 

เขาทำท่าจะเข้ามาจับแขนเธออีกรอบ แต่วิฬาร์เบี่ยงตัวหนีได้ทัน ไปไหน 

ไปหาหมอ คุณต้องฉีดยาบาดทะยัก 

บ้า! แค่แมวข่วนเนี่ยนะ 

คุณเล็บแมวนี่เชื้อโรคเพียบนะ แล้วเผลอๆ คุณยังต้องโดนฉีดพิษสุนัขบ้าด้วย สารคัดหลั่งมันอยู่ในน้ำลายก็จริง แต่คุณจะรู้ได้ไงว่าแมวมันไม่ได้เลียเล็บมันมา ไปกับผมเถอะ ผมรู้จักคลีนิกที่มีฉีดบาดทะยักใกล้ๆ นี้ 

วิฬาร์ฟังแล้วก็ได้แต่อ้าปากค้าง นี่มันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ไปได้อย่างไรกัน  

แมวคุณยังไม่ได้ฉีดยาหรอ เธอชี้ไปที่ลูกแมวซึ่งเขาอุ้มอยู่ 

นี่แมวจรจัดที่วัดใกล้ๆ พอดีผมเอาอาหารแมวไปถวายให้วัดแล้วเห็นว่าลูกแมวหายไปตัวหนึ่ง เลยออกมาตามหา 

โถพ่อคุณพ่อขนุนหนัง ประเสริฐขนาดนี้ทำไมเขาไม่พาแมวจรจัดพวกนี้ไปทำวัคซีนเสียล่ะ ให้มันมาซวยถึงเธอทำไมกัน?! 

อีกอย่าง อายุมันก็ยังไม่ครบเวลาทำวัคซีนด้วย แน่ะ! พูดอย่างกับอ่านใจเธอออกอย่างนั้นล่ะ 

นี่คุณ แผลมันนิดเดียวเอง คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง แค่โดนแมวข่วนเอง เรื่องแค่นี้ต้องไปหาหมอเชียวหรือ ปอดแหกไปหน่อยหรือเปล่า

ก็ถ้าแผลมันเกิดติดเชื้อรุนแรง คุณอาจจะโดนตัดเนื้อทิ้งเลยนะครับ 

เฮ้ย! ใครมันจะไปซวยขนาดนั้น พูดแล้ววิฬาร์ก็แทบสะอึกเสียเอง ก็ในปฐพีนี้คนที่ซวยขนาดนั้นอาจจะเป็นเธอเองก็ได้ “เอ่อคุณบอกว่าฉันต้องไปฉีดบาดทะยักงั้นหรือ 

ใช่ ถ้าคุณไม่เคยฉีด หรือไม่ได้ฉีดมาเกินห้าปี แล้วก็ต้องฉีดพิษสุนัขบ้าด้วย อีกอย่างแผลเลือดออกแบบนี้ต้องฉีดภูมิคุ้มกันเข้าแผลด้วย” แม้จะเห็นว่าวิฬาร์หน้าเจื่อนจนไร้สีเลือดแต่เขาก็ต้องพูด เรื่องแบบนี้ประมาทไปจะเป็นอันตราย ถ้าโชคดีไม่เป็นไรก็ถือว่าดีไป แต่ไม่ใช่ทุกคนจะโชคดีนี่ มีคนสาหัสเพราะประมาทเรื่องแมวข่วนมานักต่อนัก กันเอาไว้ย่อมดีกว่าแก้ เดี๋ยวเอาแมวไปไว้ที่วัด แล้วค่อยพาคุณไปฉีดยากัน 

วิฬาร์ไม่ทันได้ห้ามปรามเขา เพราะมัวแต่ช็อกกับจำนวนเข็มฉีดยาที่เธอจะต้องโดนแทงเข้าเนื้อในวันนี้ นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน เธอควรได้อานิสงส์จากการช่วยเหลือลูกแมวไม่ใช่หรือไง แล้วนี่ทำไมถึงได้กลายเป็นว่าเธอต้องมานั่งแท็กซี่กับผู้ชายที่เธอไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักหน้าด้วย เพื่อไปฉีดยาป้องกันบาดทะยัก รวมถึงพิษสุนัขบ้าบอนั่นอีก! 

ไงล่ะแมวจะนำโชคมาให้ เห็นได้ชัดเลยว่าเป็นโชคร้ายน่ะ 














นุ้งเหมียวมาล้าวววววว สงสารนาง ชีวิตเจอแต่ปัญหาและเข็มฉีดยา 55555555

 .•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•*´¨`*•.¸¸.•


เรื่องนี้เขียนขึ้นจากความเป็นทาสแมว เขียนแก้เครียด เขียนสนองนี้ดตัวเอง

แนวน่ารัก คอเมดี้ ขำๆ อ่านสบาย ใครชอบเชิญเสพค่า

แอดแฟนจิ้มที่รูปน้องเหมียวเลยค่าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

254 ความคิดเห็น

  1. #69 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:49
    สงสารรรร 555
    #69
    0
  2. #48 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:13
    เดี๋ยวโชคดีตัวใหญ่จะหล่นทับ
    #48
    0
  3. #27 runlarin (@runlarin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:54
    ใจเย็นๆ นะวิฬาร์
    #27
    1
  4. #14 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 22:15

    นำโชคไงอาจได้เจอเนื้อคู่

    #14
    0