{ Ghost set } BABY GHOST ❤ จะ 'รักหรือหลอก' ช่วยบอกที.

ตอนที่ 3 : BABY ❤ {02} เห็นพ่อหนูมั้ย. (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 มิ.ย. 61



2
เห็นพ่อหนูมั้ย?



 

Genius University 09.34 น.


            ฉันลากคอเพื่อนปูนให้เดินกลับไปหาณิชาด้วยกันเพื่อจะให้มันไปขอโทษน้องตังค์อีกรอบที่ไปซัดเพื่อนน้องเขาซะจนเลือดกลบปาก แล้วก็จะไปดูสถานการณ์คู่นั้นด้วยว่าตอนนี้ตีกันตายไปแล้วหรือยัง

            แต่เหมือนจะผิดคาด เพราะทันทีที่เดินไปถึงโต๊ะหินอ่อนหน้าคณะที่เกิดเหตุเมื่อเช้า ก็เจอสองหน่อนั่งคุยกันนิ่งๆผิดวิสัยคนใจร้อนอย่างไอ้ณิชาสุดๆ

ไงมึง ดีกันยัง?” ณิชาทำเพียงส่ายหน้าฟึบฟับพลางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ ผิดกับอีกคนที่เอาแต่นั่งปั้นหน้ายักษ์จนดูน่ากลัว

 

อ๋อ เพราะตังค์ตังค์โกรธจริงจังแบบนี้ใช่มะ ยัยณิชาถึงไม่กล้าแผลงฤทธิ์ -_-

 

ไม่อยากดีด้วยเลยอ่ะพี่แค เพื่อนพี่งี่เง่าอ่ะตังค์ตังค์ว่าเสียงขุ่นแต่ก็ลอบมองหน้าเพื่อนฉันอยู่บ่อยๆ เหมือนกับคนที่อยากโกรธแต่ก็โกรธไม่ลงงั้นอ่ะ

ไอ้ตังค์

ไอ้ณิชาเจ้าของชื่อที่เผลอทำหน้าดุเมื่อกี้เปลี่ยนเป็นหงอลงอีกครั้งพอโดนฉันดุโดนน้องโกรธแล้วยังไม่เข็ดหรือไง? พูดกับน้องดีๆ ค่อยๆคุยกันดิวะ

ก็มันลืมนี่หว่าณิชาว่าพลางขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆเพื่อจะง้อแฟนตัวเองได้ถนัดขึ้น
ถอยไปเลย

ไม่เอาแบบนี้ดิตังค์ ก็ขอโทษแล้วไงณิชาเขย่าแขนคนน้องไปมาจนอีกคนต้องหันมาจ้องหน้านิ่งๆเหมือนกับกำลังพิจารณาอะไรอยู่ ขอโทษอีกทีก็ได้เนี่ย พี่ขอโทษ

“…”

ดีกันนะๆๆ

อือ ครั้งนี้ผมยอมก็ได้ แล้วก็เลิกใจร้อนได้แล้วนะ มีอะไรก็ฟังผมบ้าง

รู้แล้ว

เดี๋ยวไอ้อันมาก็ไปขอโทษมันด้วยณิชาพยักหน้าหงึกๆพลางก้มหน้าซบไหล่น้องตังค์ราวกับกำลังเร่งทำคะแนนชดเชยความผิด แต่ชื่อของอีกคนในประโยคกลับทำให้เพื่อนอีกคนของฉันดีดตัวพุ่งเข้าไปถามถึงอย่างไว

เออตังค์ เพื่อนมึงที่ชื่ออันดานี่เป็นผู้ชายจริงๆหรอวะ?”

ทำไมถามงี้อ่ะพี่?”

เปล่า กูแค่คิดว่าเขาเหมือนผู้หญิงมากกว่าอ่ะ

อ๋อ มันเป็นผู้ชายจริงพี่ แต่หน้ามันหวานไปหน่อย มีคนเข้าใจผิดหลายคนแล้ว แต่พี่เป็นคนแรกเลยนะพี่ปูน ที่เข้าใจผิดจนไปต่อยมันจนปากแตกอ่ะตังค์หัวเราะร่าเพราะเพิ่งเคยเห็นหน้าเหวอๆของพี่ว้ากที่ใครก็ว่าโคตรโหดอย่างไอ้ปูน

ก็กูไม่รู้อ่ะ

ไม่เป็นไรพี่ กลุ่มผมก็มีกันแค่สามคนนี่แหละ มีผม อันแล้วก็ไอ้แอลพอพูดกับปูนเสร็จตังค์ก็หันไปพูดประโยคท้ายๆกับคนข้างๆ แล้วก็ไม่ต้องคิดว่าผมจะไปชอบไอ้อันนะพี่ณิชา ผมไม่ได้ชอบผู้ชาย และที่สำคัญอันดามันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว

อ่าวจู่ๆไอ้ปูนก็อุทานออกมาเหมือนกับเสียดายอะไรสักอย่าง ก่อนจะทำหน้าเหี่ยวจนฉันแอบสงสัยไม่ได้ ใครวะ?”

บอกไม่ได้ว่ะพี่ ไอ้อันมันขอไว้ว่าไม่ให้บอกใคร นี่ขนาดไอ้แอลมันก็ยังไม่รู้เลยนะ

ขี้งก!” ปูนว่า

เออตังค์ตังค์ พี่ถามไรหน่อยดิพอได้ยินชื่อไอ้ตี๋นั่นเลยทำให้ฉันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ว่าไงพี่แค?”

เพื่อนตังค์คนที่ชื่อแอลนี่...เขาชอบผู้ชายหรือเปล่าอ่ะ?”

ผมชอบผู้หญิงครับ เสียงทุ้มของผู้มาใหม่ดังไล่หลังจนเผลอนั่งตัวเกร็งเพราะพอจะเดาออกว่านั่นเสียงใคร...

แอล!” เจ้าของชื่อเดินมานั่งที่ม้านั่งข้างๆฉันตามด้วยอันดา
เป็นไงมั่งวะอันดา เจ็บมั้ย?”ตังค์ตังค์ถาม

เจ็บดิวะ ไม่รู้นั่นหมัดหรือตีนอันดาว่าพลางแอบชำเลืองตามองไปที่ตัวต้นเหตุที่พอเห็นน้องมองมาเจ้าตัวก็สะดุ้งเฮือก

ขอโทษครับเป็นรอบที่ล้านของวันนี้ที่ฉันเห็นไอ้ปูนมันหงอขนาดนี้

กองไว้ตรงนั้นแหละ

เอ้า สรุปมึงจะเอาไงแน่อันดา ตอนพี่เขาไม่ขอโทษก็ว่าเขา แต่พอเขาขอโทษก็เสือกไม่รับ” แอลว่า

ยุ่ง!” อันดากระแทกเสียงใส่เพื่อนตัวเองก่อนจะลุกแล้วเดินขึ้นตึกเรียนไป

โดนเกลียดซะแล้วกูปูนบ่น ฉันเลยแอบเหน็บมันไปเบาๆ

ก็สมควร

ซ้ำเติมเก่ง

พ่อ!” จู่ๆเงาดำเล็กๆก็ปรากฏตัวขึ้นบนโต๊ะที่พวกฉันนั่งอยู่ ฉันเลยเผลอสะดุ้งตัวแรงจนไอ้ปูนกับแอลที่นั่งข้างๆพากันหันขวับมามองหน้าฉันอย่างงงๆ

 

ใจหายใจคว่ำหมดไอ้เด็กนี่!

 

เป็นอะไรวะแค?”

เปล่า ไม่มีไรฉันที่กำลังพยายามเรียกสติตัวเองกลับมาพลางนั่งมองการกระทำของเด็กผีที่เดี๋ยวก็เรียกไอ้น้องแอลว่าพ่อบ้าง เรียกฉันว่าป้าบ้างไปพลาง

ป้า คนนี้พ่อหนู

“…”

พ่อค้าบบบ พ่อออ

“…”

ป้า ทำไมพ่อไม่คุยกับหนู

“…”

ป้า พ่อไม่เห็นหนูหรอ? ทำไมพ่อไม่เห็นหนู

“…”

พ่อไม่เห็นหนูเพราะตาพ่อเล็กหรอครับป้า?”

“…”

ป้าครับป้าาาา

“…”



และอีกสารพัดป้า...ที่ถูกพ่นออกมาจากปากเจ้าก้อนร่างโปร่งใสตรงหน้าฉันจนนับไม่ถ้วน

 

"แค"

 "..."

ไอ้แค!”

หะ!?”

เป็นไรวะ? นั่งจ้องโต๊ะแล้วทำหน้าโหดอยู่ได้

“อะ เออ ไม่มีไรหรอก แล้วนี่ไม่มีรงมีเรียนกันหรอวะ มานั่งมองหน้ากันอยู่ได้ฉันพูดรวมๆแต่ก็แอบพาดพิงถึงคนข้างๆที่นอกจากจะไม่ตามเพื่อนไปแล้วยังเอาแต่นั่งมองหน้าฉันตาไม่กระพริบอีก

เออเรามีเรียนกันมั้ยวะแอล? กูลืมเลย

มีดิ แอลตอบตังค์ตังค์แต่ก็ยังเอาแต่นั่งมองหน้าฉันไม่เลิก

งั้นผมไปเรียนก่อนนะพี่ณิชา ไปนะครับพี่ๆ

เออไปไหนก็ไปไอ้ปูนตอบปัดๆก่อนจะโบกมือไล่ตามสไตล์มัน

ไปไอ้แอล โทรตามไอ้อันไปเรียนด้วย หายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้

เออๆ

“…”

แล้วเจอกันนะครับ พี่แครอท ;)ไอ้เด็กแอลว่าพลางส่งยิ้มหวานให้ ฉันเลยกรอกตาส่งกลับไปก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าฉันยังไม่ได้คืนของให้ไอ้ตี๋นี่

เดี๋ยวแอล!”

ครับ?”

เอาคืนไปฉันยื่นตุ๊กตาหมีที่ขอเขามาเมื่อกี้คืนให้เจ้าของเพราะถึงจะเก็บไว้ ไอ้ผีเด็กนั่นก็เล่นไม่ได้อยู่ดี เลยไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม

ไม่เป็นไร พี่เก็บไว้เถอะ ผมให้ไอ้เด็กแอลยิ้มให้ฉันอีกครั้งก่อนจะหันหลังกลับแล้วเดินกอดคอตังค์ตังค์ขึ้นห้องเรียนไปด้วยกัน “ให้แล้วก็ดูแลดีๆนะครับ

 

 

จ้า

ยิ้มเก่ง

จะยิ้มบ้ายิ้มบออะไรนักหนา เดี๋ยวปั๊ดเอานิ้วจิ้มให้ลักยิ้มแตกเลยนี่!




"ป้า พ่อหนูไปไหน? หนูไปกับพ่อไม่ได้"

"..."

"พ่อหนูล่ะป้าา? พ่อหนูอยู่ไหน?"

"..."

"ป้า เห็นพ่อหนูมั้ย?"

"..."

"หนูจะไปหาพ่อ พาหนูไปหาพ่อหน่อย"

"..."

"หนูอยากไปหาพ่อ"

"..."

"ป้า!"



โว้ยยยยยยยย! นี่ก็อีกคน ชีวิตฉันทำไมมันวุ่นวายแต่กับเรื่องของเด็กนักวะ!

ไม่มีใครรู้หรือไงว่าไอ้แครอทเกลียดเด็ก!!




#แอล : ดูแลดีๆนะครับ
.


.


.



        
(c) 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13 ความคิดเห็น

  1. #13 หมีหรือยักษ์? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 14:41

    รอนะคะ
    #13
    0
  2. #11 tangmay_y (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:39
    รอค่าาาาฮืออออ
    #11
    0
  3. #9 Pum1999 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 13:28
    เอาแล้วววว เสียงจริงตัวจริง รอค๊า
    #9
    0
  4. #7 wasana7749 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 07:57
    รอค่าาา
    #7
    0