วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,427 Views

  • 201 Comments

  • 1,369 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    499

    Overall
    131,427

ตอนที่ 39 : บทที่ 7 (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    3 พ.ย. 61

บทที่ 7 (5)

                อบคุณค่ะ

 

                   ศกุนตลาส่งมือให้ชายหนุ่ม เมื่อเขายื่นมือไปหาเธอช่วยจับมือเธอระหว่างเธอก้าวลงจากรถม้า ศกุนตลาเป็นผู้หญิงที่ดูแลตัวเองได้ หากมีสุภาพบุรุษให้ความช่วยเหลือ หญิงสาวก็ยอมให้ช่วย แต่ถ้าหากไม่มีสุภาพบุรุษช่วยเหลือ เธอก็ช่วยตัวเองได้อย่างไม่เดือดร้อน เป็นผู้หญิงง่ายๆ สบายๆ และทำให้เขารู้สึกสบายใจเสมอเมื่ออยู่ใกล้เธอ

 

                   อากาศดีจัง

 

                   ศกุนตลาเดาว่าน่าจะเป็นที่พักของวาริค เป็นกระท่อมที่ทำจากไม้แผ่นใหญ่นำมาเรียงต่อกัน อยู่ท่ามกลางป่าไม้เขียวชอุ่ม แค่มองก็ชุ่มฉ่ำและสดชื่นมากเหลือเกิน

 

                   คุณพักอยู่ที่นี่เหรอคะ

 

                   แค่ชั่วคราว

 

                   วาริคกระชับนิ้วแข็งแรงเข้ากับมือเล็ก ศกุนตลาก็ไม่ได้พยายามดึงมือออกจากการเกาะกุมของเขา เธอชอบให้เขาจับมือก็เลยปล่อยให้จับ ไม่สะดีดสะดิ้งปฏิเสธเขาเหมือนคนปากไม่ตรงกับใจ

 

                   น่าอิจฉาคุณจังค่ะ ที่นี่อากาศดีมาก

 

                   ชอบอยู่กับธรรมชาติ?”

 

                   ค่ะ ฉันชอบใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายไม่ต้องยุ่งยาก ฉันไม่คาดหวังถึงความร่ำรวย แค่มีงานทำ มีเงินซื้ออาหารกินก็พอค่ะ

 

                   ไม่พ้นเรื่องกินอีกตามเคย

 

                   อ้าว คนเราต้องกินนี่คะ

 

                   ศกุนตลาเดินตามชายหนุ่มไปถึงบริเวณลำธาร หญิงสาวมองด้วยความสนใจ วาริคปล่อยมือเธอ เพื่อให้หญิงสาววางเป้ลงบนโต๊ะไม้ที่ตั้งอยู่

 

                   สวัสดีค่ะคุณผู้ติดตาม

 

                   หญิงสาวหันไปโบกมือทักทายจามินกับคาริค หญิงสาวไม่ทราบว่าทั้งคู่ชื่ออะไร แต่เธอก็จำทั้งสองคนได้ถึงแม้เขาจะปลอมตัวเหมือนกับวาริคก็ตาม

 

                   สวัสดีครับ

 

                   จามินและคาริคก้มศีรษะเพื่อตอบรับคำทักทายจากศกุนตลา ทั้งสองหนุ่มช่วยกันยกเอาเตาที่ทำจากอิฐแล้ววางอยู่บนแท่นเหล็กทรงสูงออกมาวางใกล้กับโต๊ะ

 

                   ชอบกินปลาไหม

 

                   นัยน์ตาของหญิงสาวเปล่งประกายวิบวับ วาริคหันไปรับอุปกรณ์ตกปลาจากคาริค แล้วก็กล่าวขึ้นมาลอยๆ

 

                   ของกินก็ต้องชอบทุกอย่างสินะ

 

                   ชอบมากค่ะ ฉันชอบกินปลา

 

                   วาริคเดินไปข้างหน้าแล้วก็ยื่นมือมาหาเธอ ศกุนตลาวางมือลงบนฝ่ามือของชายหนุ่ม เขาพาเธอเดินเลาะไปตามลำธาร จนไปถึงบริเวณที่วาริคจะขว้างเบ็ดเพื่อตกปลา

 

                   คุณจะตกปลาในลำธารเหรอคะ

 

                   ใช่ ลองดูไหม

 

                   ศกุนตลาพยักหน้าตอบรับทันที วาริคดึงตัวเธอมายืนด้านหน้าเขา ชายหนุ่มยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง แล้วก็สอนให้เธอใช้เบ็ดตกปลา

 

                   ทำแบบนี้เหรอคะ

 

                   ใช่วาริคตอบรับแล้วก็ช้อนมือเข้ากับมือของเธอ ชายหนุ่มลดใบหน้าลงต่ำ กระซิบบอกขั้นตอนชิดกับใบหูบอบบางจนศกุนตลาซนไม่ออก

 

                   มะไม่ตกแล้วดีกว่าค่ะ ให้คุณทำเถอะ

 

                   ทำไมจะให้ตอบยังไงล่ะ ตอนนี้เธอหูร้อนไปหมดเพราะลมหายใจของชายหนุ่มที่เป่ารินรด ผลกระทบที่ได้รับคือเธอกำลังเข่าอ่อน

 

                   ฉันนั่งรอเฉยๆ ดีกว่าค่ะ

 

                   ตามใจวาริคไม่เซ้าซี้ ชายหนุ่มปล่อยเธอออกจากวงแขน แล้วก็นั่งลงบนโขดหิน ศกุนตลาตามไปนั่งบนโขดหินเดียวกัน ใช้สายตาจ้องมองเบ็ดอย่างจดจ่อ

 

                   จะได้กินไหมคะ

 

                   ได้กินสิ

 

                   หญิงสาวยื่นหน้าเข้าไปหาเขา จนใบหน้าเกยลงบนลำแขนของชายหนุ่ม ศกุนตลาวางพาดใบหน้าของเธอกับลำแขนของเขาไว้แบบนั้น หญิงสาวนั่งมองอยู่ครู่หนึ่ง ก็เปลี่ยนไปนั่งพิงร่างกับแผ่นหลังของชายหนุ่มแทน

 

                   ถ้าตกปลาไม่ได้ กินอะไรกันดี

 

                   ขนมปังกับอาหารกระป๋องในเป้ของฉันค่ะ

 

                   คุณก็ต้องแบ่งให้ผมด้วยน่ะสิ

 

                   ฉันยินดีแบ่งค่ะ

 

                   ศกุนตลาชอบกินและหญิงสาวก็ไม่หวงของกินด้วย หญิงสาวหมุนตัวหันไปหาชายหนุ่ม และพอวาริคขยับตัวเพราะปลากินเบ็ด ศกุนตลาก็ตามติดชายหนุ่มด้วยความสนใจ

 

                   วันนี้คุณโชคดี

 

                   ฉันจะได้กินปลาสดๆ เหรอคะ

 

                   ศกุนตลาถามยิ้มๆ วาริคจัดการกับปลาที่ตกได้ ชายหนุ่มส่งปลาให้กับจามินแล้วก็ตกเพิ่มเพื่อให้พอเพียงสำหรับบุรุษสามคนและสุภาพสตรีที่รับประทานปริมาณเท่าบุรุษอีกหนึ่งคน ชายหนุ่มได้ปลาเพิ่มอีกสองสามตัว เขาก็เลิกตกปลา พาศกุนตลาเดินไปนั่งบนเก้าอี้ เพื่อรอจามินกับคามินเตรียมปลาสำหรับย่าง

*****************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

0 ความคิดเห็น