วิวาห์ร้อนเจ้าชายทมิฬ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,373 Views

  • 201 Comments

  • 1,367 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    445

    Overall
    131,373

ตอนที่ 33 : บทที่ 6 (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

บทที่ 6 (4)

 

                องค์หญิงทรงมีพระเมตตา ทรงพระทัยกว้าง ไม่ถือพระองค์ แต่ไม่ได้หมายความว่า จะทรงคิดอะไรเกินเลยกับเบน

 

                   องค์หญิงไม่ทรงคิดหรอก แต่เบนเนี่ยสิ

 

                   เบนจะต้องดูแลตัวเอง นายก็อยู่เฉยๆ สงบปากบ้างเถอะ

 

                   นี่เธอด่าฉันเหรอชูการ์

 

                   ก็ใช่น่ะสิ ชอบพูดอะไรเรื่อยเปื่อย บางเรื่องไม่ต้องพูดก็ได้ เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง

 

                   ดักลาสไหวไหล่เล็กน้อย เขาไม่ได้ขุ่นเคืองศกุนตลาเพราะทราบว่าอีกฝ่ายตักเตือนด้วยความหวังดี เขาไม่ได้อยากทำให้ตัวเองเดือดร้อน แต่บางครั้งเขาก็ห้ามปากตัวเองไม่ทัน

 

                   ฉันรู้แล้ว ขอบใจที่เตือน

 

                   ศกุนตลาไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องของเบน บางเรื่องควรปล่อยให้เจ้าของเรื่องจัดการด้วยตัวเอง หากเธอเป็นเบนก็คงไม่ชอบใจนักที่มีคนคอยตามสอดส่องเรื่องส่วนตัวและกล่าวถึงมัน

 

                   พวกเราจะออกไปข้างนอกกันใช่ไหม ไปเถอะ ฉันเริ่มหิวแล้วละ

 

                   ผมขอตัวดีกว่า วันนี้อยากจะพัก

 

                   แล้วคุณมีอาหารมื้อเย็นหรือยังซา ถ้ายังไม่มีฉันกับดักลาสจะซื้อเข้ามาให้

 

                   มีแล้วครับ ขอบใจนะชูการ์

 

                   ด้วยความยินดี ถ้างั้นพวกเราก็ไปกันเถอะดักลาส นายคงต้องเป็นคนขับรถแล้วละ

 

                   ศกุนตลาโบกมือให้ซา แล้วก็เดินไปพร้อมกับดักลาส วันนี้เป็นวันที่ต้องออกไปซื้ออาหารมาตุนไว้ในกระโจม ปกติแล้วศกุนตลาจะไม่ได้ออกไปทุกวัน เธอจะออกไปสัปดาห์ละสองครั้ง เลือกซื้อขนมปังเป็นส่วนใหญ่เพราะเก็บได้

 

                   ฉันว่าพวกเราแวะถามเบนกันก่อนไหมว่าเบนจะซื้ออะไรหรือเปล่า

 

                   ตามใจนาย

 

                   ศกุนตลาบอกกับดักลาส ดักลาสก็เลยเดินตรงเข้าไปหาเบนและองค์หญิง ดักลาสชอบมองพักตร์องค์หญิง แต่ก็ต้องลอบมองไม่ให้เป็นที่สังเกตจนกลายเป็นการไม่ให้เกียรติพระองค์

 

                   เบน ฉันกับชูการ์จะออกไปซื้ออาหารมาตุนไว้น่ะ นายจะฝากซื้ออะไรไหม

 

                   ฉันลืมไปเลยว่าขนมปังหมด

 

                   จะออกไปเลือกซื้อเองไหมล่ะ

 

                   เชิญตามสบายเลยนะคะเบน ฉันกลับไปที่กระโจมที่พักเองได้ค่ะ

 

                   องค์หญิงมารีเบลลารับสั่งอนุญาต การออกไปข้างนอกกับดักลาสและศกุนตลาเป็นเรื่องสมควรทำ แต่เบนก็สมควรต้องไปส่งองค์หญิงเสียก่อน

 

                   แต่ผมต้องไปส่งองค์หญิง

 

                   ไม่เป็นไร เดี๋ยวไปส่งให้

 

                   ซาเดินตามมา แล้วก็เอ่ยปากอาสา ในเมื่อซาอาสาก็เหมือนเป็นการตีกรอบให้เบนต้องตอบรับคำชวนของดักลาสกลายๆ

 

                   ถ้าอย่างนั้นผมก็รบกวนคุณด้วยนะซา

 

                   ครับผม

 

                   องค์หญิงล่ะคะ อยากลองชิมขนมปังอร่อยๆ ไหมคะ

 

                   ชูการ์มีความสามารถเรื่องสรรหาของกินครับ รับรองว่าฝากซื้ออะไรแล้วไม่ผิดหวัง

 

                   ดักลาสกล่าวถึงคุณสมบัติของศกุนตลา องค์หญิงมารีเบลลาแย้มสรวลให้หญิงสาว ก่อนจะพยักพักตร์ตอบรับ

 

                   ถ้างั้นรบกวนด้วยนะชูการ์

 

                   ไม่รบกวนเลยค่ะ ฉันเต็มใจบริการ

 

                   ขอบใจจ้ะชูการ์

 

                   งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ

 

                   ดักลาสเอ่ยปากชวน แล้วสองหนุ่มหนึ่งสาวก็ปลีกตัวเดินออกไป ปล่อยให้หนึ่งหนุ่มกับอีกหนึ่งสาวต้องเผชิญหน้ากันตามลำพัง

 

                   จะยืนอยู่ตรงนี้อีกนานไหมมารีเบลลา

 

                   คุณต้องเรียกฉันว่าองค์หญิงสิคะ

 

                   ทำไม

 

                   ตอนนี้คุณคือสามัญชนผู้ต่ำต้อย

 

                   องค์หญิงมารีเบลลาน้อยพระทัยนัก กับคนอื่นท่านชายซามาทิสก็มีน้ำพระทัยกว้างขวางมอบให้ แต่กับพระองค์ทำไมถึงได้ทรงพระทัยคับแคบเสียเหลือเกิน

 

                   อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ฉันจะไม่เป็นบ้าไปตามคำพูดของเธอหรอก

 

                   ทรงกล้าดียังไงมาว่าหม่อมฉันเป็นบ้าเพคะ

 

                   ก็บ้าจริง

 

                   ท่านชายนั่นแหละ ตรงหน้าหม่อมฉันเนี่ยเป็นท่านชายหรือเป็นใครกันแน่

 

                   ฉันเป็นใคร เธอก็ทราบอยู่แล้ว มันเปลี่ยนแปลงไม่ได้หรอกมารีเบลลา

 

                   แย้มสรวลอ่อนหวานกับผู้ชายคนอื่น แต่กับท่านชอบทำตัวแง่งอนจนน่าฟาดอยู่เรื่อย ก่อนหน้านั้นทรงคิดไปได้ยังไงกันนะว่าองค์หญิงมารีเบลลาคือสตรีสาวแสนงามผู้เรียบร้อยอ่อนหวาน แท้จริงแล้วซ่อนหนามแหลมเอาไว้ทั้งตัว แตะนิดต้องหน่อยก็พร้อมที่จะทิ่มแทงให้ท่านชายต้องเจ็บปวด องค์หญิงฤทธิ์มากเกินพระพักตร์เลอโฉมที่หลอกลวงคนรอบข้างให้คิดว่าพระองค์เป็นหญิงงามผู้อ่อนโยน

 

                   ใส่แหวนด้วย?”

 

                   ถ้าทรงไม่โปรด หม่อมฉันถอดเก็บก็ได้เพคะ

 

                   องค์หญิงทำท่าจะรูดแหวนออกจากนิ้วเรียวสวย ทว่าท่านชายก็รวบจับพระหัตถ์เอาไว้เสียก่อน มิหนำซ้ำยังทำสีพระพักตร์บึ้งตึงใส่พระองค์อีกต่างหาก

**********************************

ขอให้อ่านอย่างมีความสุขนะคะ

 

                  

 

                                     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

0 ความคิดเห็น