FOREVER STOP LOVE U พ(ญ)ารักกับดักเพลย์บอย

ตอนที่ 2 : ✿✿♥ⓘⓝⓣⓡⓞ♥✿✿

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ต.ค. 60

     
     


            "อย่าไปบอกใครนะว่าเราคบกัน"

            ร่างสูงกำยำประคองคอฉันอย่างแผ่วเบาก่อนจะประกบริมฝีปากหนาสร้างรอยจูบบดขยี้อย่างหนักหน่วง ภายในร่างกายร้อนระอุ อารมณ์ของชายหนุ่มพุ่งพล่านพร้อมที่จะปะทุได้ทุกเมื่อ เขาสังเกตเห็นปฏิกิริยาฉันที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์เท่าไรนัก นั่นทำให้เขาหยุดชะงักไปชั่วครู่ ขยับเน็คไทสีเงินก่อนจะโดดขึ้นเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อน      

            "เป็นอะไร"

 

            น้ำเสียงแหบๆที่คุ้นเคยถามเหนื่อยๆ เขาถอนหายใจที่ฝ่ายตรงข้ามนิ่งก่อนจะพริ้มตาลงเตรียมหลับเพราะเริ่มรำคาญใจที่หญิงสาวไม่ตอบ ไม่รู้หรือไงว่าฉันยุ่งแค่ไหน เขาคิด      

            คนนี้คือ'ซีเทน'หรือ ศนพ.สุทธี บรมวงศ์ คุณหมอหน้าใส แห่งวงการระบบประสาท ดีกรีแพทย์ตัวอย่างของโรงพยาบาลอันดับต้นๆของประเทศ เป็นเรื่องแปลกที่จู่ๆ ก็ขอร่วมห้องนอนกันฉัน เพียงคืนเดียวเท่านั้นล่ะ เขาชอบฉันสนิทใจ ก่อนแวะเวียนมาหาฉันหลังเลิกเวรบ่อยๆและฉันก็ทำเขาสลบเหมือดคาห้องอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ หึ...

           "วันนี้จะนอนกันมั้ยเนี้ย... ขึ้นมา"เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลียปนดุ ไม่วายเอาเท้าที่ยังไม่ถอดรองเท้ามากวักเรียกฉันที่กำลังยีผมตัวเองจนยุ่ง ฉันทำหน้าเดินทำหน้าเซ็งก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงอย่างเต็มแรง

            "โอ้ย~"ร่างสูงบ่นเจ็บก่อนจะชะโงกหน้าขึ้นมาถลึงตาใส่ฉันหนึ่งทีก่อนปล่อยตัวลงนอนเพราะวันนี้เขาเหนื่อยมาทั้งวัน แต่ใจชายหนุ่มก็อดเป็นห่วงสาวข้างกายไม่ได้ ยิ่งเห็นเธอหลับตาไม่สนิท แถมหน้ายังยู่ยี่เหมือนไปโกรธใครมาอีกด้วย เขาก็อดไม่ได้ที่จะทักอีกรอบ    

            "แล้วนี่เป็นอะไรอีกละเนี่ย ดูทำหน้าเข้า หือ?"

            "รุ่นพี่บ่นมาอีกรึไง หือ?" เขาใช้มือลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา ก่อนที่ริมฝีปากหยักได้รูปจะประทับที่หน้าผากสวยๆของหญิงสาว นี่แหละสัมผัสอ่อนโยนที่ฉันตามหา

            "ก็พี่หวานอ่ะดิ บ่นส้มตั้งแต่เช้า หาว่าส้มไม่ทำงาน ทีตัวเองยังไม่ทำเลย"

            "ส้มก็เถียงมันไปดิ อย่าไปยอม"ว่าแล้วก็เอามือฉันขึ้นมาหอม

            "เถียงแล้ว เขาบอกว่าถ้าเขาทำ เขาก็ต้องทำต่อไป นักศึกษาคนอื่นก็ไม่มีกระจิตกระใจทำ อะไรไม่รู้ ยาววว"

            "ตบแม่งเลย"เขายิ้มกวน

            "จะบ้าหรอO_o"

            จะว่าไปฉันก็แค่เหนื่อยเท่านั้น ความจริงพี่หวานแกก็มีเหตุผลของแก แต่พูดตามตรงนะ ฉันเหนื่อยและก็เอือมระอากับแกมากๆ ขอพูดเลยว่าแทบจะไม่มีความสุขในการทำงานเลยก็ว่าได้ บางครั้งการที่จะมาสอนอะไรที่เกี่ยวกับผิดชอบชั่วดีเนี่ย โตๆกันแล้วคิดได้เองละมั้งเนอะ ไม่ควรจะมาบอกกล่าวทุกวันเหมือนเด็กน้อยที่ต้องรับฟังคำอบรมหรอกฉันว่า ยิ่งนึกถึงพี่หวานที่วอร์ดทีไร ประสาทฉันจะกินทุกที

            "ไม่ต้องเถียงกับตัวเองละค่ะ วันนี้เรามาขึ้นสวรรค์กันเถอะที่รัก"จบคำพูดฉาบคำหวาน ซีเทนก็สะบัดปอยผม เขาเลิกเสื้อคลุมสีชาอ่อนก่อนจะบรรจงริมฝีปากประทับรอบคอหญิงสาวราวว่าเป็นเสือที่ค่อยๆเลี้ยงถนอมลูกกวางก่อนที่วันนึงกัดกินด้วยความกระหาย

            "อื้อ~"

            ซีเทนถอนริมฝีปากออกจากคอ เขาใช้อุ้งมือหนารับน้ำหนักศีรษะฉันอย่างแผ่วเบาและส่งสายตาหวานสุดซึ้งยั่วคนตรงหน้าจนแทบละลาย เขาเผยอปากก่อนจะปลดปล่อยท่วงทำนองของอารมณ์ลงบนรอยจูบอย่างหนักหน่วง

            นี่ถ้าไม่รู้มาก่อนว่าเขาเป็นหมอ

            รอยจูบที่บรรจง รสจูบพิธีพิถันตั้งใจนั่น

            ฉันก็คิดว่าเขาเป็นเชฟเสียด้วยซ้ำ

            ตอนนี้ซีเทนลุกขึ้นมาตั้งหลักเพื่อถอดเสื้อ เขาสบสายตานิ่ง เริ่มด้วยเน็คไทสีเงินเรียบหรู ตามด้วยกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบาง เขาถอดเสื้อกล้ามตัวเก่งก่อนจะกระโจนลงบนเตียง และกำลังจะจัดการกับเสื้อผ้าของฉัน

            ติ้ด~ติ้ด~

            เขาหน้าเซ็งไปเล็กน้อยก่อนที่จะดึงโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง และเหมือนทุกทีที่เขาจะทำหน้านิ่งใส่โทรศัพท์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ซึ่งเป็นกับสายนี้ในช่วงเวลานี้เป๊ะๆ พอดูเสร็จเขาก็เก็บเข้ากระเป๋ากางเกงแล้วก็มาจัดการกับฉันต่อ

            หากวันไหนเขาไม่ได้ปลดปล่อยเขาก็คงจะไม่นอนที่นี่

            แต่ฉันอยากให้เขานอนที่นี่

            คืนนี้กับฉัน

            "อื้อ~"

            

ขอบคุณธีมสวยๆจาก★STAR

0 ความคิดเห็น