(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 8 : *Fluttering Feelings ; 06

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9067
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 582 ครั้ง
    20 ส.ค. 60




06

 

 

 

            ระหว่างทางที่เดินไปยิม 7 เตนล์ก็ยอมปริปากเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฮันซลฟัง...ส่วนไอ้เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดก็ฟังไปยิ้มประหลาดๆ ไป เป็นบ้าไรมึงเนี่ยยยย 

 

 

            "แล้วจะบอกได้ยังว่ามึงรู้ได้ไงว่ากู...แต่งฟิคสองคนนั้น" เขาแผ่วเสียงลงในช่วงท้าย กลัวเหลือเกินว่าจะมีคนได้ยิน

 

 

            "กูเคยแอบเล่นโทรศัพท์มึง...มึงเปิดแอพนิยายค้างไว้ กูก็เปิดนู่นนี่เรื่อยเปื่อยว่ามึงอ่านเรื่องไรอยู่...แล้วมันมี 'นิยายที่ฉันแต่ง' กูแค่ส่องเล่นๆ ไม่คิดว่าจะเจอของดี หึหึ"

 

 

            มึงนี่สายเสือกที่แท้ทรู

            อย่าให้เผลอหลับนะ กูจะแอบดึงขนหน้าแข้งให้! แง่งงง

 

 

            "เฮ้ย เดี๋ยวแต่กูล็อครหัสโทรศัพท์นะ"

 

 

            "ฟายยยย มึงกล้าเรียก 1-2-3-4 ว่าเป็นรหัสหรอวะ"

 

 

            "TT______TT แง้ ไร้มารยาทแล้วยังมาว่ากูอีก" เขาเบะปากใส่มัน ซึ่งที่แอบด่าไป ก็ไม่ได้ทำให้คนอย่างไอ้ฮันซลสำนึกหรอกนะ 

 

 

            "เอาเป็นว่ามึงอยู่เฉยๆ แล้วกูจะไม่แฉ..." ฮันซลแสยะยิ้มที่แบบ โคตรไม่น่าไว้วางใจ ก่อนเอาขาหน้ามันลูบหัวเตนล์ด้วยความเอ็นดู แต่ใครจะรู้ว่าในใจมันคิดอะไรอยู่ ที่แน่ๆ ไม่เคยเป็นเรื่องดีอ่ะ

 

 

 

            เราสองคนมาหยุดยืนอยู่หน้ายิมเนเซียม 7 เป็นยิมที่รวมชมรมต่างๆเกี่ยวกับกีฬาไว้ ไม่ว่าจะเป็นบาส วอลเล่ย์บอล ปีนหน้าผา ฟันดาบ เทควันโด เป็นต้น ตอนนี้เป็นเวลาทุ่มกว่า แต่ยังเต็มไปด้วยคนมากมายที่ฝึกซ้อมกีฬา

 

 

            เตนล์เดินนำฮันซลขึ้นบันไดมาชั้นสองก็พบกับสนามบาสในร่ม...เสียงลูกบาสดังสลับกับเสียงพื้นรองเท้าเสียดสีกับพื้น

 

 

            "มึงรู้ได้ไงวะว่าชั้นสองมีสนามบาสในร่ม กูอยู่มาก็เพิ่งรู้นี่แหละ"

 

 

            "กูเคยอยู่ฝ่ายสวัสตอนงานเฟรชชี่ไง เลยเอาพวกข้าวน้ำมาส่งนักกีฬาที่นี่"

 

 

            "อ้ออออ"

 

 

            ฟุ่บ 

 

 

            ใครบางคนสะบัดข้อมืออันแข็งแรง โยนเจ้าลูกสีส้มเข้าห่วงไปด้วยคะแนนสามแต้ม...เสียงเฮและปรบมือดังลั่น เรียกให้ทุกคนภายในบริเวณนั้นต้องหันไปมอง

 

 

         จอง แจฮยอน

 

 

            ในชุดบาสสีน้ำเงินเข้ม

 

 

            ก็ดูดีไปอีกแบบ...

 

 

            "วู้วววว สุดยอดดดด วันนี้เป็นไรวะ ชู้ตเอาชู้ตเอา ไม่แบ่งคนอื่นเลย" ยองโฮในชุดสีขาวเดินเข้ามากอดคอ และทำท่าจะแย่งลูกบาสในมือแจฮยอนไป

 

 

            ดูเหมือนแจฮยอนจะรู้ทัน กลายเป็นว่าทั้งสองคนกำลังแย่งลูกกันไปมา...แจฮยอนกางแขนและเดาะลูกลงพื้นเพื่อหลบ ในขณะที่ยองโฮแทบโอบแจฮยอนไปแล้วทั้งตัว

 

 

            โอ้ววววววว...

 

 

            ตอนนี้ในหัวเตนล์มีแต่...

 

 

 

            .

            .

            .

 

 

 

            และแล้วร่างสูงก็โอบร่างเล็กกว่าไปทั้งตัว...แจฮยอนดูจะขัดใจที่ถูกขัดขวางการชู้ตลูกให้ลงห่วง แต่ทว่ายองโฮกลับดูสนุกเหลือเกินที่ได้แกล้งคนตัวเล็กกว่า...

 

 

            ยองโฮรู้ว่าแจฮยอนชอบเล่นบาสเป็นชีวิตจิตใจ และรู้ว่าทุกครั้งที่หงุดหงิด หรือทะเลาะกัน แจฮยอนจะหลบมาระบายอารมณ์ที่นี่คนเดียว...วันนี้เขาเข้าใจเรื่องราวทุกอย่างแล้ว เขาคือคนโง่ ที่ไม่ยอมฟังเหตุผล 

 

 

            ยองโฮยอมรับผิดทุกอย่าง และหวังให้แจฮยอนยกโทษ หรือยอมมองหน้าเขาสักนิดก็ยังดี

 

 

            "อ๊ะ" จู่ๆคนตัวเล็กก็ถูกรวบเข้าไปทั้งตัวจากทางด้านหลัง "ปล่อยเรา...ยองโฮ"

 

 

            "มองหน้ากันหน่อยสิครับ"

 

 

            "ปล่อยเรา"

 

 

            "ขอโทษนะครับคนดี...เราขอโทษ" ใบหน้าหล่อเหลาเอาคางเกยไว้บนไหล่บาง

 

 

            "ทีตอนนั้นก็ไม่เห็นจะฟังกันเลย" เสียงหวานเอ่ยอย่างตัดพ้อ ยิ่งพูดก็พาลนึกถึงเหตุการณ์ที่เราทะเลาะกันอย่างรุนแรงในคืนนั้น น้ำตาก็พาลจะไหลออกมาอีก

 

 

            "ยองโฮผิดเองครับ...ยอมรับผิดทุกอย่างเลย จะทุบ จะตี จะต่อยกัน จะทำอะไรก็ได้..." มือหนาค่อยๆจับคนตัวเล็กกว่าหันมาหาตัวเอง แจฮยอนเองก็ดูโอนอ่อนอย่างว่าง่าย "...แต่อย่าเมินกันแบบนี้เลยนะครับ มันทรมานจะแย่อยู่แล้ว"

 

 

            ดวงตาสองคู่สบกันนิ่งๆ ยองโฮยอมรับว่าไม่สามารถรักใครได้มากเท่าคนตรงหน้านี้อีกแล้ว...แววตาคู่สวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาใส

 

 

            "หื้ม อย่าร้องสิครับคนดี" ยองโฮใช้ริมฝีปากจูบซับน้ำตาของคนขี้แงด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะหยุดและประทับมันลงกลางหน้าผาก...เลื่อนลงช้าๆกระทั่งทาบลงบนริมฝีปากของแจฮยอน

 

 

 

            .

            .

            .

 

 

 

            "เตนล์"

 

 

            ว่าแต่ อย่างแจฮยอนนี่...แม่งไม่เหมาะกับคำว่าร่างบางเอาซะเลย

            ตัวก็หนา คอก็หาย โว้ยยยยย อ้วน! นี่มันต้องร่างอ้วนแล้ว! 

 

 

            "มึง!"

 

 

            สองร่างค่อยๆผละออกจากกัน ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว...

            ร่างอ้วนก้มหน้างุดอย่างขวยเขิน

 

 

            พลัวะ!

 

 

            "ไอ้ส้าสสสสส ตบหัวกูทำไม๊!

 

 

            กูนี่สะดุ้งหลุดออกจากห้วงจินตนาการเลย แม่งงงง ตอนต่อไปกำลังมาเลยเนี่ยยยย

            ไอ้เพื่อนเว้รรรร

 

 

            "นู่น ไอ้ขี้เหร่มันมองมึงอยู่" 

 

 

            ถุ้ย! กล้าว่าเค้านะมึงอ่ะ

 

 

            ฮันซลชี้โบ๊ชี้เบ๊ให้เขาเห็น...แจฮยอนกำลังมองมาที่พวกเขาสองคนจริงๆ แถมมองด้วยสายตาที่ดูไม่พอใจเอามากๆ ว่าแต่...ไม่พอใจอะไรวะ? กูไม่ได้ทำอะไรให้ซะหน่อย นี่สั่งให้มาก็อุตส่าห์มานะเนี่ย

 

            

            "มึงอย่าบอกมันนะ ว่าเราเป็นเพื่อนกัน"

 

 

            "เอ้า ทำไมอ่ะ?" เขาทำหน้างงใส่

 

 

            "เหอะน่า เชื่อกู แล้วทุกอย่างจะดีเอง"

 

 

            ดีห่าอะไร เอาหายนะมาให้กูตลอดเนี้ยยยย!

 

 

            เตนล์กับฮันซลเลยเลือกเดินไปนั่งบริเวณแสตนด์ทางด้านขวามือ เขาบอกฮันซลว่า เดี๋ยวรอจนกว่าเกมการแข่งขันจะจบลง ค่อยเดินไปหาแจฮยอนเพื่อถามเหตุผลที่เรียกเขามา...ส่วนฮันซลได้แต่หัวเราะหึหึในลำคอ

 

 

            ตุ้บ!

 

 

            ทว่าวินาทีนั้นเอง ที่จู่ๆ...ลูกบาสก็พุ่งออกนอกสนามมาทางเราสองคน แต่ที่แน่ๆ แม่งเฉียดหน้าไอ้ฮันซลไปนิดเดียว ดีที่มันหลบทัน...

 

 

            หลบอยู่หลังกูเนี่ย! ว้อยยยย

            รักกูจังนะมึงอ่ะ

 

 

            "หู้ว เกือบไป ไอ้นี่มันร้ายจริงๆ" เตนล์มองฮันซลที่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แถมมองไปทางแจฮยอน

 

 

            "หมายความว่า?"

 

 

            "ก็ลูกเมื่อกี้ ไอ้แจฮยอนแม่งจงใจโยนมาทางกูแน่ๆ"

 

 

            "เฮ้ย ไม่ม้าง แจฮยอนจะทำแบบนั้นทำไม?"

 

 

            "เดี๋ยวนี้ปกป้องผู้ชายมากกว่าเพื่อนหรอ?"

 

 

            "ถ้าแจฮยอนปาโดนหน้ามึง กูจะวิ่งไปกราบด้วยซ้ำ ฟืดดดดด" เตนล์เบ้ปากใส่แรงๆ ก่อนสูดน้ำมูกอีกครั้ง

 

 

            "มึงอ่ะ..."

 

 

            "อะไร จะด่าอะไรกูอีก?"

 

 

            "กาก" มันหัวเราะในลำคอแล้วเอามือมาวางบนหัวเตนล์อีก

 

 

            ขอบน้ำใจ!

 

 

            "โอ้ะๆๆ เตนล์คุงนี่นา เตนล์คุงๆๆ" จู่ๆก็มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างแทรกกลางเข้ามานั่งเบียดจุ้มปุ้กระหว่างเตนล์กับฮันซลจากทางด้านหลัง

 

 

            "เอ้า ยูตะ?" เตนล์งงนิดหน่อยเมื่อเห็นยูตะเข้ามานั่งแทรก ทั้งๆที่ ที่นั่งทางด้านเตนล์ หรือฝั่งฮันซลมันว่างโล่งแบบยาวๆ คือแบบมึงสามารถลงไปนอนเล่นโยคะได้อ่ะ แล้วมาเบียดพวกกูทำไมว้อยยยย?

 

 

            ว่าแต่วันนี้ชื่อกูมีคุงๆ ห้อยท้ายด้วยวุ้ย 

 

 

            "เฮ้ยๆ แล้วมึงมานั่งเบียดพวกกูทำหอกอะไรเนี่ย?" ฮันซลโวยวายใส่ยูตะในทันที

 

 

            "เอ้า มีคนนั่งอยู่ตรงนี้ด้วยหรอ ไม่เห็นเลยนะเนี่ย" ยูตะหันไปทำหน้าตาบ้องแบ๊วใส่

 

 

            "เออ ตอนนี้เห็นแล้วก็ลุก อย่าให้กูต้องเตะออกไป"

 

 

            "คิดว่ามีขาคนเดียวรึไง กูก็กล้าเตะมึงเหมือนกันนะ!"

 

 

            เอ้า ชิบผาย มาตีอะไรกันตรงเน้!

 

 

            "เตนล์คุง นี่เพื่อนหรอ...ทำไมปากไม่ดีเลย"

 

 

            เออ กูก็ว่างั้นอ่ะ

 

 

            "ไม่ใช่เพื่อน...นี่ผัวเตนล์"

เสียงของฮันซลที่ตะโกนลั่นยิม ทำเอาทั้งสนามชะงักกันอย่างพร้อมเพรียง 

 

 

            ขลุ่ก ขลุ่ก~

 

            เสียงลูกบาสกลิ้งขลุ่กๆ ลงกับพื้น

            และทุกคนหันมามองพวกกูเป็นจุดเดียวกัน!

 

 

            ไอ้สัสสสสสสสตีปากมัน ตีปากมันเดี๋ยวนี้ ว้อยยยยย 

 

 

            "เฮ้ย ไม่ใช่ๆๆ ไม่ใช่ผัว...ตะ แต่...เป็นพะ" เขารีบปฏิเสธพัลวัน

 

 

            แต่ทว่าพูดไม่ทันจบก็ต้องอ้าปากพงาบๆค้างอยู่อย่างนั้น...

 

            สายตาที่ไอ้ฮันซลมองมา พร้อมทำปากขมุบขมิบ จับใจความได้ว่า 'โดนบึ้มบ้านแน่' แล้วมีท่าปาดคอประกอบ และแอบเหล่ตาไปหาใครบางคนในสนาม...เตนล์เหลือบมองแจฮยอนที่กำลังมองมาที่พวกเราเช่นกัน ก็ต้องกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่

 

 

            ฮืออออ อยากลงไปดิ้นกับพื้น แล้วร้องไห้แบบไม่ต้องให้ใครมาสนใจ 

 

 

            "เป็นผัวนั่นแหละ"

 

 

            มันแทรกขึ้นมาและยิ้มกริ่ม...

 

 

            เออ ขอบใจๆ

            แต่วันหลังไม่ต้องงงงง!!! ;_______;

 

 

            แค่เพื่อนก็เกินพอแล้วว้อยยยยยย!!

 

 

            "แต่ไม่แน่นะว่า...อนาคต..." แล้วฮันซลก็หันหน้าไปทางยูตะที่ยืนกะพริบตาปริบๆ เหมือนกำลังประมวลผลอยู่

 

 

            "??"

 

 

            "กูอาจจะเป็นผัวมึงด้วยก็ได้"

 

 

            "!!!"

 

 

            ยูตะช็อคค้างกลางอากาศไปแล้วตอนนี้...

            กูด้วยอีกคน...เชี่ยอะไรเมิ้งงงงงง!

 

 

            "กูมากกว่าม้าง ที่จะเป็นผัวมึงอ่ะ" ยูตะยิ้มยียวนกวนตีนกลับไป

 

 

            ดูท่าทางฮันซลจะได้เจอมวยถูกคู่แล้ว

            แต่เตนล์ขอ #ทีมยูตะนะ ฮันซงฮันซลอะไร ไม่รู้จัก ฮือออ

 

 

            "ไหนๆ ไปพิสูจน์กันเลยดีกว่า" มันทำท่าจะไปจูงมือเค้า แต่ยูตะกระโดดมาหลบหลังเตนล์ก่อน

 

 

            บักxนี่ก็กวนตีนดีเหลือเกิ้นนนน

 

 

            ยูตะจิ๊ปากไม่พอใจ และทำหน้าเหม็นเบื่อเพื่อนเขาเต็มทน กระแทกเท้าตึงตังเดินดุ่มๆไปหาแจฮยอนแล้วพูดอะไรก็ไม่รู้ แต่ดูเหมือนเดินไปฟ้องอ่ะ...

 

 

            ตัดภาพมาที่ไอ้ฮันซล เออ เป็นบ้าอะไรมึงเนี่ย ยืนยิ้มอยู่ได้ ทำหน้ากระหายมาก ตะกี้เห็นแอบแลบลิ้นแผล่บๆ ด้วย ฮืออ น่ากลัวววว มึงจะไปกินเค้าไม่ได้นะ นั่นเพื่อนนะ ไม่ได้!

 

 

            "เตนล์ กูกลับก่อนนะ พอดีไม่อยากใช้ออกซิเจนหายใจร่วมกับบางคน!"

 

 

            "หมายถึงเตนล์อ่ะหรอ?" ฮันซลถามด้วยสีหน้าบ้องแบ๊ว พลางชี้มาที่เขา

 

 

            มึงนั่นแหละ ไอ้สั้สสสส!

 

 

            ยูตะคว้ากระเป๋าสะพายตัวเองมา แล้วตีหน้านิ่วคิ้วขมวดเดินออกไป...ตอนนั้นเองที่ฮันซลหันมาสะกิดเตนล์ยิ๊กๆ 

 

 

            "มึง เดี๋ยวกูมานะ"

 

 

            ไม่ทันรอให้เตนล์อ้าปากตอบอะไร มันก็วิ่งปรู๊ดตามยูตะออกไปติดๆ

 

 

            หึหึหึหึหึหึ เอาแล้วเว้ยยยย ไอ้ฮันซลลลลล

 

 

            ในหัวเตนล์ตอนนี้กำลังหาเรื่องจับผิดไอ้เพื่อนเวรนั่นคืนบ้าง จะบอกไว้ตรงนี้เลยว่า คนอย่างฮันซลเป็นพวกยิ่งได้แหย่ชาวบ้านยิ่งสนุก ยิ่งถ้าเจอคนลับฝีปากด้วยตลอดเวลายิ่งชอบไปแกล้งเค้านักเชียว

 

 

            เตนล์ส่ายหัวพลางนึกถึงภาพสองคนนั้นทะเลาะกัน...ดูน่าจะเป็นคู่ที่เหมาะสมคู่นึงเลยว่าม้า...พอหันมาอีกทีก็พบกับ แท่นแท๊นนนน...

 

 

         "นั่นแฟนมึงอ่อ?"

 

 

            แจฮยอนคนเดิม เพิ่มเติมคือไฟในตาลุกโชน

            แล้วมาเกรี้ยวกราดอะไรใส่กูวววว ฮ่วยยยย

 

 

            "เอ่อ..."

 

                        

            "มึงอย่าบอกมันนะ ว่าเราเป็นเพื่อนกัน"

 

 

            คำพูดฮันซลผุดเข้ามาในความคิด ใจก็อยากจะอธิบายให้เคลียร์กันไปตรงนี้ แต่อีกใจก็กลัว...กลัวแจฮยอน ฮือออออ ถ้าฮันซลเอาเรื่องเขาไปแฉจริงๆ แม่งจะจับกูม้วนเป็นก้อนๆแล้วชู้ตลงห่วงแทนลูกบาสป่ะวะ 

 

 

            "อ่อ ไม่ใช่แฟน แต่เป็นผัว?" มันชิงพูดก่อนที่เตนล์จะตอบคำถาม

 

 

            ตบปากตามอายุเดี๋ยวนี้นะ! แง้

 

 

            "เป็นอะไรกันแล้วเกี่ยวไรกะมึงอ่ะ" เตนล์ทำใจดีสู้หมู เอ้ย สู้เสือ หลับหูหลับตาพูดออกไป การยอกย้อนกลับไปอาจจะเป็นหนทางที่ดีที่สุดในการเอาชีวิตรอดของเตนล์ตอนนี้

 

 

            แอบเหลือบมองแจฮยอนนิดนึง...มันดูอึ้งๆไปอ่ะ

            แง้ ไม่ได้จะด่าว่าเสือกเลยนะ แต่แบบ...แจฮยอนก็เสือกจริงๆอ่ะ ฮือออ

 

 

            "อืม เข้าใจล้ะ" มันพูดเสียงนิ่ง

 

 

            เข้าใจง่ายดีจัง .___.

 

 

            "แล้ววันนี้เรียกกูมาไมอ่ะ?" รีบเปลี่ยนเรื่องในทันที

 

 

            "ไม่มีไร..."

 

 

            "อ่าว?"

 

 

            "รออยู่นี่แปบ เดี๋ยวกูไปส่งที่หอ"

 

 

            เตนล์แอบได้ยินเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากคนตรงหน้า...แจฮยอนไม่ได้ซักไซ้ถามอะไรต่อ เตนล์มองไม่เห็นอ่ะ ว่ามันทำหน้ายังไงอยู่แล้วมันก็หันไปทางอื่นไม่ยอมสบตา คือเตี้ยด้วยไง มองไม่เห็นว้อย 

 

 

 

            

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            เตนล์มานั่งจุ้มปุ้กอยู่ตรงแสตนด์อีกครั้ง มองคนวิ่งแย่งลูกสีส้มกันไปมาบริเวณสนาม...แจฮยอนบอกว่าจะไปเปลี่ยนชุดก่อนแปบนึง เลยให้เขานั่งอยู่ตรงนี้...นี่ก็เลยทักไปบอกฮันซลแล้วว่าเดี๋ยวกลับเอง

 

 

            ขลุ่ก ขลุ่ก~

 

 

            จะบอกว่าเป็นครั้งที่สามแล้วตั้งแต่เตนล์มานั่งอยู่ตรงนี้...กูมีแรงดึงดูดลูกหรอห้ะ กลิ้งมาทางกูจังถึงจะด่าในใจแต่ก็ก้มหยิบลูกบาส แล้วโยนกลับให้ไป

 

 

            "ขอบคุณครับ" ผู้ชายรูปร่างดีคนนึงวิ่งมาเก็บลูก

 

 

            ทันทีที่ได้ลูกกลับไป...พวกในสนามก็เริ่มพูดอะไรบางอย่าง ที่โคตรจงใจให้เขาได้ยิน เพราะแม่งหันมาวิ้วๆ ทางกูกันทั้งสนามเนี่ย!

 

 

            "พวกกูก็ว่า...ทำไมทำลูกออกไปทางนั้นบ่อยจางงงงง...แบบนี้นี่เองงง"

 

 

            "วู้ววววววววๆๆๆๆๆ"

 

 

            เอาแหล่วววววว กูอีกแล้วเร้อะะะะะ? ;___;

 

 

            "ถ้าแจฮยอนออกมาได้ยิน พวกมึงตายยกสนามแน่ 555555555 เน้ออออ ตัวเล็กกก" เป็นเสียงยองโฮที่ตะโกนออกมา แล้วหันมาเน้อกับเขา ก่อนทุกคนจะหัวเราะชอบอกชอบใจ 

 

 

            ทำไมต้องแซวววว ฮืออออ ไปไหนก็โดนโห่ๆ ฮิ้วๆ วิ้วๆใส่ กูไปทำอะไรให้หรอ ถ้าชอบโห่ฮิ้วกันขนาดนี้ ไปรับจ้างแห่ขันหมากแถวบ้านกูมั้ย TT____TT 

 

 

            นั่นไง พูดถึงพี่ท่านก็มาเลย...เดินมาหน้านิ่ง เล่นเอากริบกันทั้งสนาม ทุกคนนี่หันกลับไปซ้อมกันต่อแทบจะในทันที

 

 

            ไม่เกี่ยวเด้อ .___.

 

 

            เตนล์เดินตามมาขึ้นรถบีเอ็มคันเดิมของแจฮยอน...ระยะทางระหว่างหอกับยิมเจ็ดไม่ไกลกันเท่าไหร่ ไม่เกินสิบนาทีก็ถึง...ตั้งแต่ขึ้นรถมา แจฮยอนก็ไม่พูดอะไรเลย เอาแต่ทำหน้านิ่งๆ จนเขาเริ่มรู้สึกอึดอัดอ่ะ 

 

 

            "ฟืดดดด"

 

 

            อ่ะ ว่าแล้วก็สูดน้ำมูกหน่อย อย่างน้อยมีเสียงน้ำมูกกูก็ยังดีกว่าเงียบตลอดทางแบบนี้

 

 

            "ฮาดชิ้ว!"

 

 

            เอ้า จามเฉย...ฮือออ แอร์รถมันหนาวง่ะ แต่ไม่กล้าบอก TT_____TT

 

 

            "ไม่สบาย?" ในที่สุดมันก็ถามออกมา พลางเอื้อมมือไปปรับแอร์ให้

 

 

            "อื้อ" เขาตอบอู้อี้ แล้วควักทิชชู่มาเช็ดน้ำมูกที่ทำท่าจะไหลออกมา

 

 

            เตนล์ มึงอย่าทำน้ำมูกเลอะเบาะเค้าเชียวนะเหวยยยย //บอกตัวเอง

 

 

            "ไปทำอะไรมา?"

 

 

            "ง่า...เอ่อ เมื่อวานตากฝนนิดหน่อย" ตอบไปตามความสัจจริง

 

 

            แจฮยอนเงียบไม่พูดอะไร...ขับมาเรื่อยๆ ทั้งๆที่ระยะทางก็ไม่ไกล แต่เตนล์กลับรู้สึกว่าใช้เวลานานเหลือเกินกว่าจะถึงหอ...กระทั่งรถมาจอดอยู่หน้าหอเตนล์

 

 

            "ขอโทษ"

 

 

            "???"

 

 

            "ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้ไปส่ง...มึงเลยต้องตากฝน"

 

 

            มันก็แค่ประโยคธรรมดา...

            แต่ทำไมเตนล์กลับรู้สึกแปลกๆ...

 

 

            "เฮ้ย แค่นี้เอง ก็กูบอกว่าจะกลับเองไง" 

 

 

            เขาพยายามดึงบรรยากาศไม่ให้ตึงไปมากกว่านี้...ทว่าจู่ๆ แจฮยอนก็เอื้อมมือมาแตะหน้าผากเขา...เตนล์ถึงกับชะงักค้างกับการกระทำของแจฮยอนไปชั่วขณะ และเผลอหยุดหายใจ...

 

 

            "ตัวอุ่นๆ นะ...กินยาด้วย หายไวๆ"

 

 

            "อื้ออออ" เขาตอบอู้อี้ในลำคอ

 

 

            ก่อนแจฮยอนจะเลื่อนมือขึ้นมือวางไว้บนหัวเขา แล้วโยกไปมา...

            ทั้งๆ ที่แจฮยอนทำเหมือนกับที่ฮันซลชอบทำกับเขาทุกอย่าง...

 

 

            ทำไมอ่ะ ทำไมไม่เห็นเหมือนตอนฮันซลลูบหัวเลย ตอนนั้นไม่เห็นจะ...

 

            

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

            เชี่ยยยย ใจเต้นแรงมาก!

            ไม่ได้การล้ะ เตนล์ต้องทำอะไรสักอย่าง...

 

 

            กูจะใจเต้นคนเดียวไม่ได้!...ตอนนั้นเองที่เขาตัดสินใจยื่นมือไปลูบหัวแจฮยอนบ้าง อือหือ ผมนุ่มจังวะ อิจฉาาาา...เอ้า ชิบผาย ข้างที่ลูบหัวมันเพิ่งแอบเกาก้นไปตะกี้...เลยรีบชักมือแล้วเปลี่ยนข้างแบบไม่ให้มันรู้ตัว...จุ๊ๆไว้นะทุกคน เดี๋ยวเตนล์โดนฆ่าหมกท้ายรถบีเอ็ม แง้

 

 

            มันเกร็งๆนิดหน่อยเมื่อถูกลูบหัว งืออออ แต่แจฮยอนเหมือนโกเด้นรีทรีฟเวอร์เลยอ่ะ...เปรียบเดือนวิดวะเหมือนหมานี่กูจะตายมั้ยวะ...ขณะเตนล์กำลังคิดอะไรเพลินๆต่อในใจ แจฮยอนก็พูดขึ้นมา

 

 

            "จริงๆ วันนี้ที่โทรไปหาอ่ะ..."

 

 

            "..............."

 

 

         "แค่อยากเจอ"

 

 

            "!!!"

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

            "อะ อื้อ..."

 

 

            เตนล์พยักหน้าตอบรับไปแบบเบลอๆ งงๆ แล้วเดินลงจากรถมา...

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

            ไอ้เสียงเวรใกล้ๆ หน้าอกนี่รบกวนเหลือเกิน...เตนล์ไม่มีสมาธิเลยสักนิด หัวมันอ๊องไปหมด แจฮยอนอยากเจอ เออ แล้วไงวะ แปลกตรงไหน...แล้วทำไมใจต้องเต้นตุ้บตั้บขนาดนี้ แง้ นี่กูเป็นอะไรเนี่ยยยย

 

 

            ยืนอยู่หน้าหอนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่เริ่มจิตใจกลับมาสงบเยือกเย็นได้อีกครั้งก็ตอนโดนยุงกัดแก้ม ฮือออออ แอบมาหอมแก้มกันพี่ไม่ว่า แต่มาสร้างตุ่มบนหน้าพี่...พี่ไม่ชอบคันนะว้อยยยย

 

 

            ขณะเตนล์กำลังจะเดินเข้าหอ...ก็นึกอะไรบางอย่างออก!

 

 

            อ่า กูรู้ล้ะ ว่าลืมอะไร...

 

 

            มึงยังไม่ได้คืนบัตรกูเลยว้อยยยยย!! กูอุตส่าห์ไปหานะ เอาบัตรมาาาาา

            กลับมาก๊อนนนนไอ้หล่ออออ!! //ยืนตะโกนอยู่หน้าหอจนกว่าแจฮยอนจะได้ยิน

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

            

 

 

            ตือดึ้ง

 

         Doyoung [4 คนอ้ายมา 4 คน] : Sent a photo

            slide for more

 

 

            โดยองส่งรูปบางอย่างมาในกรุ้ปไลน์...เขาเลื่อนเปิดดูด้วยอารมณ์ซังกะตาย ใจเหม่อลอยคิดอย่างอื่นไปเรื่อยเปื่อย 

 

 

             ภาพที่โหลดขึ้นมาเป็นภาพที่ถูกแคปมาจากเพจคุ้นตากันดีในเฟสบุ้ค...เพจคิวท์บอย

 

 

            ' กรี้ดดดดด นี่มันอะไรกันคะ! เด็กนิเทศไปทำอะไรที่คณะวิดวะน้อ แล้วดูสิ ตัวก็นิดเดียว ไปหลบอยู่ข้างหลังเด็กวิดวะแบบนั้น เค้าก็บังหนูมิดหมดสิลูกกกชิตพลลลล เดี๊ยนจะไม่อะไรเลยนะคะ ถ้าพ่อหนุ่มวิดวะขวัญใจเดี๊ยนทำหน้าเฉยๆ เหมือนทุกที แต่นี่กลั้นยิ้มซะจ้นนนนนน...จย้าาาา ใครสนใจลงเรือลำใหม่ เชิญด้านซ้ายเลยนะคะ //ผายมือ #ใต้เตียงแจเตนล์ #ใต้ความกลั้นยิ้ม #ใต้ความเรือใหม่ '

 

 

            รูปเมื่อวันก่อน...ที่เขาลากใครบางคนไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะ

แล้วพวกแม่งก็แซวกันยกโรงอาหาร

 

 

            Doyoung : 

            อุตส่าห์หันหลังให้เค้าแล้วกลั้นยิ้ม แต่เสือกโดนถ่ายรูปจากทางด้านหน้า     วงวารพี่เค้านะครับ

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว : 

            ยิ้มจนหน้าบาน ตัวลอยติดเพดานไปยางง่า

 

            Doyoung : 

            ไม่ลอยหรอก มันอ้วน!555555555

 

            J : 

            สัส

 

         Doyoung : 

            หยาบคายกลบเกลื่อนความฟิน

            อ่ะๆเรือแจเตนล์กันหน่อย

 

         Yuta N : 

            ไม่ต้องเอากูมาเป็นไม้กันหมาแล้วนะ! แม่ง ไอ้สูงนั่นกวนตีนชิบผาย

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว : 

            หย่าให้เหนอีกทีไปเปงเมียเค้า กุเหนนะมันยิ้มกุ้มกิ่มใส่เมิง

 

         Yuta N : 

            ฆรวยยย

            

         Doyoung : 

            อะไรยังไง เล่า!

 

         Yuta N : 

            ไม่ว้อย

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            แต่เมิงไม่ต้องห่วงนะ #ฮันเตนล์ เค้าเพิ่นกัล

            กุถามแมวเมี้ยวมาให้แร้ว

 

         Doyoung :

            เมื่อไหร่มึงจะพิมให้ถูกๆ อ่านยากชห

            แต่เดี๋ยวพวกกูช่วยปั่น #แจเตนล์ให้ 55555555 

 

         J :

            ไม่ต้องไอ้สัส

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            เขิลๆ

 

         Doyoung :

            แหนะๆ

 

            Yuta N : 

            กิ๊วๆ 

 

            Doyoung :

            ว้า งี้แม่ยก #จอห์นแจ ก็ใจสลายหมดน่ะสิ

 

            J :

            ดี!

 

            Doyoung :

            555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

 

            Yuta N : 

555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 //ก๊อปจากโดยอง

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            กุเสียจัย ;___; น้องแจไม่รั้กพี่จ้อน

            น้องแจทิ้งพี่จ้อนไปหาคลอื่น แล้วคืนนั้นของเลาคืออัลไล

 

            J :

         เดี๋ยวกูบอกแทยงให้นะ

 

            พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

         จอห์นแจห่าอะไร ยุคนี้เค้าต้อง #แจเตนล์ ครับ

            ใครไม่ทีมแจเตนล์ขอนุยาดไล่ออกจากกรุ้ป

 

 

            พี่จ้อนของแมวเมี้ยว changed group's name to "#ทีมแจเตนล์"

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            //ตัดภาพมาที่

 

 

            ว้อยยยยยยยย!! อะไรอีกวะเนี่ยยยยย ใต้เตียงแจเตนล์เชี่ยอัลไร้!

            นี่จะเป็นฮาเร็มชิตพลไม่ได้! ไม่ใช่ใต้เตียงด้วย นี่ใต้ถุนเรือนทาสแจเตนล์แล้ว!

            กูจะไปร้องไห้ที่ไหนดี แง้ ช่วยเตนล์ด้วย //นอนกอดโทรศัพท์ร้องไห้ 

 

 

            ครืด

 

            ง่ะ โทรศัพท์สั่น ใครไลน์มาแว้

 

 

         J :

            ฝันดี 

 

 

            แมนๆ ทักไลน์มาบอกฝันดีว่ะ

            งืออออ เหมือนแก้มจะระเบิดเลยอ่าาา

 

 

 

 

 

 

 

ขี้เกียจเม้นท์ แท็ก #ฟิคไรเตอร์เตนล์ ได้นะคับ

 

ยินดีกับจองแจเค้าหน่อยค่ะทุกคน555 มีแท็กแจเตนล์ เป็นของตัวเองแล้ว

ส่วนพี่จ้อนนี่น่าจะกัปตันเรือนะคะ555555

ขอบคุณทุกคอมเม้นมากๆๆเลยค่า

O W E N TM.
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 582 ครั้ง

1,247 ความคิดเห็น

  1. #1237 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:51

    งือ น่ารักมากกกก

    #1237
    0
  2. #1221 JJJACKJAE (@JJJACKJAE) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:23
    โอ้ย...น่ารักมากกกก..ไม่ไหวแล้ว
    #1221
    0
  3. #1206 เซบาย (@peeplovely05) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:59
    แงงง

    ทำไมน่ารักขนาดนเ้
    #1206
    0
  4. #1201 aom.☕ (@chotimant) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 13:54
    แงง ไม่ไหวแล้ว ยัยเตล์น่ารักมาก นายแจหะคือซึนสุดดดด
    #1201
    0
  5. #1185 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:49
    แจหะ คือบับบบบบไม่ไหวแล้ววววว เขินมาจ้าาาาาาาา
    #1185
    0
  6. #1157 tenoutoften (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:32

    ขิ้มจนปวดแก้มแล้วจ้าาาาาา

    #1157
    0
  7. #1119 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 04:15
    แก้มผมก็จะระเบิดเเล้ว
    #1119
    0
  8. #1081 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:46

    เรือแจเตนล์กันหมดแล้ววว><

    #1081
    0
  9. #1074 methakarn94 (@methakarn94) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 22:23
    ไรท์จะรู้มั้ยคะ ว่าฟิคไรท์ทำให้เรากลายเป็นคนบ้าไปแล้ว ยิ้มไม่หุบเลย เขินมากกกกกกกกกก
    #1074
    0
  10. #1055 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:51
    มีบอกฝันดงฝันดีด้วย เขิน -//-
    #1055
    0
  11. #1049 beam_bk12 (@beam_bk12) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:45
    งื้อออ เขินมากกกกกแดแ ตัวจะแตกตายยุแล้ววววว

    ////
    #1049
    0
  12. #1031 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 05:51
    ชิตพลลูกกกกกกก
    #1031
    0
  13. #1007 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 06:51
    ชอบ ๆ ใต้เรือนทาส
    #1007
    0
  14. #978 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:22
    น่ารักมาก ๆ เลย
    น้องป่วยดูแลน้องด้วย
    #978
    0
  15. #958 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 10:23
    น่ารักกกกกกก
    #958
    0
  16. #905 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:27
    หนูจะเปิดฮาเร็มไม่ได้นะลูกกก
    #905
    0
  17. #895 PCHC74 (@Ploy74) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 10:25
    เขินๆ;-;
    #895
    0
  18. #877 // Mr.SiMBA // (@kevin-satyr) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:43
    ฉากโอบเอวเนี่ยนึกว่าจะโอบแล้วตกใจว่าไม่รอบ5555//ไม่ๆพี่แซวเล่น สนุกมากเรื่องนี้
    #877
    0
  19. #828 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 22:34
    ชอบความมโนฟิคเมื่อมีโมเม้นแวบเข้ามา เตนล์นี่ก็สามารถจิ้นขึ้นมาเป็นฉากได้ทุกที่ทุกเวลา แม้กระทั่งสนามบาส ขำสรรพนามเรียกแจอ่ะ..'ร่างอ้วน' 555

    กรุ๊ปแชทฮามาก แซวแจกันใหญ่ ขยี้แจเตนล์กันเลย โดยเฉพาะพี่จ้อน พอแจจะฟ้องแท พี่จ้อนรีบกลับลำ ย้ายเรือทันที 5555
    #828
    0
  20. #803 aOunie J. (@weremain) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:07
    ขำร่างอ้วน 555555 สนุกมากกก
    #803
    0
  21. #791 ammreb (@ammreb) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 09:57
    ใจดีสู้หมู5555555555555555555
    #791
    0
  22. #771 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:10
    ขำร่างอ้วนแบบลืมตายอะ 5555555555555555555555
    แล้วคือตอนนี้พีคในพีค พีคแล้วพีคอีก อิพี่จี้ทำไมพีคขนาดเน้ ชงเข้มแบบกะว่าได้เพื่อนเขยภายใน 30 นาทีเลยทีเดียว ฮือออออออ
    แต่คือไม่เนียนไปเรียนมาใหม่ จะแอ๊บกินเพื่อนทั้งทีก็อย่าตามไปเต๊าะสาวมะพี่ซล แหม่ วิ่งตามเขาเร็วปรื๋อเลยคนเรา ทิ้งเพื่อนทิ้งฝูงเลยทีเดียว
    #771
    0
  23. #761 พิมทท (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:11
    ขำตอนร่างอ้วนมากไม่ไหวแล้ว6555555555555555 คุณแจเขาน่ารักจังเลยค่ะ น้องเตนล์ก็ตลกมากน่ารักมากกก
    #761
    0
  24. #739 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 22:50
    แจเตนล์มาแร้ววว /พาย
    #739
    0
  25. #731 Mind PM (@mind_55) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 10:58
    แมนๆคุยกัน เง้ออ
    #731
    0