(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 7 : *Fluttering Feelings ; 05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 465 ครั้ง
    20 ส.ค. 60



05

 

            

 

 

            คุณเคยไม่ถูกชะตากับใครมั้ยครับ?

            ...ขอย้อนเวลากลับไปเมื่อปีที่แล้ว

 

 

            ลี แทยง นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ ปี กำลังประสบปัญหานั้น

 

 

            "55555555555555555555555"

 

 

            ผู้ชายตัวสูงใหญ่...หน้าตาดี และทรงผมแสกกลาง

 

 

            "เชี่ยยยยย! 555555555555555555"

 

 

            หัวเราะเสียงดัง...

 

 

            "เออออออใช่มะะะ 55555555555555555"

 

 

            'โคตรน่ารำคาญ' ในความคิดของแทยง

 

 

            วิชาพลเมืองกับความรับผิดชอบต่อสังคม...วิชาบังคับที่จะคละคณะ รันรายชื่อให้นักศึกษาได้มาเจอเพื่อนใหม่กันในหนึ่งห้องเรียน และในหนึ่งห้องเรียนก็จะถูกแบ่งออกเป็น 4 กลุ่มย่อย โดยใน กลุ่มย่อยนั้น จะถูกจับรวมกันเป็น กลุ่มใหญ่อีกที ซึ่งจะแบ่งกลุ่มหนึ่งทำโครงงานในมหาวิทยาลัย และอีกกลุ่มลงพื้นที่นอกมหาวิทยาลัย

 

 

            คนมีเป็นร้อยเป็นพัน...ในห้องมีอีกหลายสิบคน...

            ทำไมต้องมาอยู่กลุ่มเดียวกับมัน

 

 

            ซอ ยองโฮ ปี 1 รองเดือนคณะวิศวกรรมศาสตร์     บุคคลที่เขาหมายหัวว่าไม่ถูกชะตาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า...

 

 

            "ทำไมทำหน้าตาบึ้งตึงจังล่ะ แมวเมี้ยว"

                                      

 

            "กูชื่อ ลีแทยง"

 

 

            "แมวเมี้ยวคิดว่าเราจะทำโครงงานอะไรกันดี?"

 

 

            "..........."

 

 

            "ว้า แมวเมี้ยวทำหน้าตาบึ้งตึงอีกแล้ว"

 

 

            "............."

            

 

            "ทำไมไม่คุยกับเราอ่ะ แมวเมี้ยว?"

 

 

            "............."

 

 

 

 

            โว้ยยยย รำค้านนนนนน!!!

 

            .

            .

            .

 

 

            เวลาผ่านไป อะไรหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป จากนักศึกษาปี1 กลายมาเป็นนักศึกษาปี 2...และความคิดของคนเราก็เปลี่ยนไปได้เช่นเดียวกัน

            

            

            "ไอ้ผู้ชายคนนั้นใคร?"

 

 

            "รุ่นพี่ไง"

 

 

            "แล้วทำไมต้องยิ้มให้แบบนั้น ไม่ชอบอ่ะ"

 

 

            "เอ้า ก็ยิ้มปกติป่ะวะ"

 

 

            "ไม่เอาอ่ะ ยิ้มให้เราได้คนเดียว...เราหวง" ว่าแล้วมันก็คว้าเขาไปทั้งตัว

 

 

            "งี่เง่า..." เขาด่ามันอู้อี้ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนหรืออยากจะผลักอ้อมกอดนั้นออกแต่อย่างใด

 

 

            "ก็หวง"

 

 

            "รำคาญ..."

 

 

            "ถ้าด่าเราอีกที จับจูบตรงนี้นะ"

 

 

            "อย่าคิดว่ากูไม่กล้าถีบมึง ซอ ยองโฮ!"

 

 

            "ใจร้าย แมวเมี้ยวใจร้าย..." 

 

 

            เขามองคนตรงหน้าที่ยืนเบ้ปากน้อยใจ มันช่างดูขัดกับรูปร่างสูงใหญ่ของเจ้าตัวเสียเหลือเกิน ก่อนเผลอหลุดยิ้มออกมา...

 

 

            โบราณว่า...เกลียดอะไรได้อย่างนั้น

            ท่าทางจะจริง...

 

 

 

            เอาไว้ขอกูเป็นแฟนเมื่อไหร่แล้วค่อยมีสิทธิ์มาหวงกันนะ...

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

ติ๊ง

 

ประตูลิฟต์ถูกเปิดออก...เจ้าของใบหน้าน่ารักกำลังจะก้าวออกจากลิฟต์ แต่ทว่ากลับต้องชะงักกะทันหัน เมื่อพบกับใครบางคนที่ตั้งใจหลบหน้ามาทั้งอาทิตย์...กำลังยืนอยู่ตรงหน้า

 

 

ไม่ต้องรอให้หลบไปไหนได้ทัน...ร่างสูงโปร่งก็แทรกตัวเข้ามาในลิฟต์ ก่อนกระชากร่างเขาให้เข้ามาด้วยกัน...มือหนากดปิดลิฟต์และไม่ลืมที่จะล็อคมันไว้ เพื่อไม่ต้องการให้ใครมาขัดจังหวะ

 

 

"ปล่อยเรา!"

 

 

"ได้คนใหม่แล้วลืมคนเก่าอย่างฉันแล้วงั้นหรอ?" คำพูดที่ฟังดูเย้ยหยัน

 

 

"ถ้าคนเก่ามันโง่งี่เง่ามาก มันก็สมควรลืมไม่ใช่หรือไง?" แจฮยอนจ้องและเถียงกลับอย่างไม่เกรงกลัวสายตาคู่นั้น  ภายในใจของเขาตอนนี้มันเจ็บเจียนตายแล้ว เจ็บอีกสักนิดจะเป็นไรไป

 

 

"แล้วเป็นไง ลีลาคนใหม่สู้ฉันได้มั้ยล่ะ? เมื่อคืนคงจะจัดหนักกันน่าดูเลยสิ วันนี้ถึงได้ดูโทรมไปทั้งตัวแบบนี้"

 

 

"แทบไม่ได้นอนเลยล่ะ...โดยองเค้าเร้าใจมากเลยนะรู้มั้ย...แถมเมื่อคืน ยูตะยังมาร่วมสนุกกับพวกเราอีก..."

 

 

"แจฮยอน!" มือหนาบีบไหล่บางสองข้าง และดันติดชิดกับผนังลิฟต์ด้วยอารมณ์ที่ระอุ

 

 

"ทำไม? กลัวลืมชื่อกันงั้นระ อื้ออออออ"  ริมฝีปากหวานก็ถูกครอบครองอย่างไม่ทันตั้งตัว คำพูดทั้งหมดถูกกลืนหายไปจนหมด...

 

 

"ฮึ่ก...ฮือออ ยะ อย่า อื้ออออ"

 

 

มือบางพยายามผลักไสออก ทั้งทุบ ทั้งตี...แต่สุดท้ายแล้ว พอถูกอีกฝ่ายสัมผัสร่างกาย กลับรู้สึกวาบหวิวไปทั้งร่าง...แจฮยอนไม่เคยปฏิเสธสัมผัสของผู้ชายคนนี้ได้เลยสักครั้ง

 

 

แม้สมองจะพยายามปฏิเสธ แต่หัวใจกลับโหยหา...

 

 

ในที่สุด...

แจฮยอนก็เผลอโอนอ่อนต่อสัมผัส ยอมให้อีกฝ่ายรุกล้ำสอดแทรกลิ้นเข้ามาอย่างง่ายดาย

 

 

"เรียกชื่อฉันสิ..."

 

 

"มะ ไม่...อ้ะ"

 

 

"หื้ม"

 

 

"ยะ ยอง...โฮ อื้มมมมมม"

 

 

 

*จิ้มฉากคัท*

 

 

 

talk ; เตรียมทิชชู่ให้พร้อมแล้วจิ้มตามพิกัดไปเล้ยยยยย ^^ 

 

 

 

            .

            .

            .

 

 

 

 

 

            พี่บอกเธอแล้วใช่มั้ยแจฮยอน ว่าอย่ามาหือกับพี่...ถึงกระเป๋าตังค์พี่จะอยู่ในกำมือเธอ แต่ชื่อเธออยู่ในฟิคพี่นาจาาาาาาาา

5555555555555 กูได้สัมผัสถึงคำว่าผู้ชนะก็ตอนแต่งฟิคนี่แหละวะ 55555555555

 

 

            เอาล่ะ ใส่บทยูตะให้แล้วเรียบร้อยตามคำขอ...เตนล์นี่มันคนดีจริงๆเลย อ่อ ถ้าเป็นห่วงเขาเรื่องที่ว่ากลัวจะถูกจับได้ล่ะก็ สบายใจได้เลย เพราะมีคนคอมเม้นมาเหมือนกันว่าลุ้นอยากจะให้มีบทยูตะ...

 

 

            นี่มันฮาเร็มของแจฮยอนชัดๆ 55555555555555 //หัวเราะปีศาจ

 

 

            "ฮาดชิ้ว! ฟืดดดด

 

 

            น้ำมูกก็ไหลอยู่นั่นแหละ ล่าสุดเอาทิชชู่ยัดจมูก...แต่ไหลสองข้าง เลยยัดสองรูแม่ง

พบว่าหายใจไม่ได้  นี่กูโง่หรือเอ๋อ ฮือออ คนป่วยทำไรก็ไม่ผิดว้อยยยย ดึกแล้วกูไม่มีสติ!

 

 

            ยาก็ยังไม่กินเลย พอกลับมาก็รีบอาบน้ำ แล้วมานั่งปั่นฟิคจนนี่สี่ทุ่มแล้วเนี่ย...เออ ไหนๆก็พูดถึงยาแล้ว ขอลงไปซื้อเซเว่นแปบ...

 

 

            รีบตรวจทานคำผิดฟิคอีกรอบ แล้วลงเว็บไป วันนี้ขั้นตอนยุ่งยากหน่อยเพราะต้องไปลงฉากคัทในบล็อคไว้ให้คนจิ้มต่อด้วย...พับหน้าจอ Macbook ลงเป็นอันทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยสมบูรณ์...เขาคว้าเงินแล้วยัดลงกระเป๋ากางเกง ไม่ลืมที่จะหยิบกุญแจห้องลงมาด้วย...อากาศข้างนอกหลังฝนตกค่อนข้างเย็นนิดหน่อย หนาวเหมือนกันนะเนี่ย หรือไข้กำลังจะขึ้นวะ?

 

 

            เตนล์ไถโทรศัพท์ในมือเดินอ่านงานกรุ้ปไลน์ที่มาแทบทุกกรุ้ปที่เรียนในเทอมนี้ ขณะกำลังลงลิฟต์...ไหนจะคุยรูปแบบคอนเซ็ปต์โปสเตอร์สำหรับรณรงค์...ไหนจะแก้เนื้อหาใน proposal สำหรับส่งพรุ่งนี้...อ่า ล่าสุดงานใหม่ก็มา วิชาวิจัยเบื้องต้น ครึ่งแรกเรียนวิจัยเชิงปริมาณ แบบสอบถามเพิ่งผ่านอาจารย์ไป นี่ก็เหลือแบ่งกันไปแจกให้แต่ละคณะ

 

 

            งืมๆ...

 

 

            เขาก้าวออกจากลิฟต์เดินจ้องแต่โทรศัพท์โดยไม่ได้มองทางเดิน...ตอนนั้นเองที่มีใครบางคนเอามือยื่นมาบังหน้าจอโทรศัพท์เตนล์...เขารีบเงยหน้าขึ้นมองในทันที

 

 

            เตนล์ยืนจ้องหน้าบุคคลตรงหน้าอยู่สามวินาที...ผู้ชายที่น่าจะเป็นเด็กปีหนึ่ง ใบหน้าขาวใสน่ารักที่ดูคุ้นตา แววตาแม่งดูกวนตีนดี รอยยิ้มที่ส่งมาให้มันอืม หล่อดี แต่สู้กูไม่ได้ //ท่ด เหมือนจะนึกออกล้ะอีกนิดเดียว อีกนิดเดียววววว

 

 

            "เพิ่งเจอกันเมื่อตอนบ่าย...ลืมกันแล้วหรอครับ?"

 

 

            ตอนบ่าย...

            บ่าย?

            บ่าย?

 

 

            "เฮ้ย!" เขาเผลอตกใจยกนิ้วชี้คนตรงหน้า

 

 

            กะ ก็ไอ้คนตรงหน้าเขาตอนนี้ คือเด็กหน้าหล่อที่กวนตีนเขาตอนซื้อของที่ซุปเปอร์น่ะสิ!

นี่อะไร ตามมาหลอกหลอนถึงหอกูเลยเรอะ!

 

 

            "บังเอิญโคตรเลยอ่ะพี่ อยู่หอเดียวกันเลย"

 

 

            "เออ บังเอิญ" เขาพยักหน้าหงึกหงักเห็นด้วย

 

 

            "แล้วนี่จะไปไหนอ่ะ ดึกแล้ว เดี๋ยวไปเป็นเพื่อน"

 

 

            "ไม่เป็นไรๆ กูไปเองได้ เซเว่นแค่นี้เอง"

 

 

            "แค่นี้อะไร ตั้งไกล...เดี๋ยวเดินไปด้วย"

 

 

            ว่าแล้วมันก็ทำท่าจะเดินไปด้วยอย่างที่พูดจริงๆ...แต่ตอนนี้เขาเริ่มปวดหัว และง่วงเต็มทีแล้ว ก็เลยพยักหน้าตอบมันส่งๆไป 

 

 

            "พี่ชื่อเตนล์ ปีสองใช่ป่าว"

 

 

            "เชี่ยยย รู้ได้ไงวะ!" นี่เริ่มกลัวมันแล้วนะเนี่ย 

 

 

            "เอ้า...ผมก็ตามเพจคิวท์บอยมอเราอยู่นะ เห็นโพสต์รูปพี่เมื่อเย็นอ่ะ มีเฟสบุ้คไอจีด้วย"

 

 

            "อ้อออออ" ไอ้เพจหอยหลอดนี่อีกล้ะ "แล้วมึงอ่ะชื่ออะไร?"

 

 

            "พี่อยากได้แบบไหนอ่ะ ถ้าแบบจีน ก็ชื่อฮวงซู่ซี ถ้าเอาแบบฮ่องกงก็ชื่อหว่องยกเฮย ถ้าเอา..."

 

 

            "เอาแบบกูเรียกได้อ่ะ สาสสสส"

 

 

            มันกวนตีนกูป่ะวะ คนห่าอะไรชื่อเยอะชิบผาย มึงเอาง่ายๆ แบบชิตพล ลี้ชัยพรกุลได้มะ

 

 

            "55555555 เรียกลูคัสก็ได้พี่...อยู่ทันตะปีหนึ่งนะ" มันหัวเราะ 

 

 

            เหยดดดดดด ทันตะก็มาว่ะ

 

 

            "ฮาดชิ้ว! ฟืดดดด"

 

 

            "ไม่สบายอ่อพี่?"

 

 

            "อือดิ เลยจะมาซื้อยาเซเว่นอ่ะ ป่านนี้ร้านยาคงปิดหมดแล้ว"

 

 

            "อ่ออออ เออ...ผมแอดเฟสบุ้คพี่ไปนะ รับแอดด้วย" มันเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ แล้วแกว่งไปแกว่งมาให้ดูหน้าเฟสบุ้คที่เปิดทิ้งไว้ และคำร้องขอเป็นเพื่อนก็เด้งมาที่เครื่องเตนล์พอดี เขาก็เลยเปิดแอพแล้วกดรับคำขอให้ตอนนั้นเลย

 

 

            พอซื้อยาเสร็จก็เดินกลับมาพร้อมกัน...อยู่มาครึ่งเทอมแล้ว ไม่ยักจะเคยเดินสวนกับเด็กหน้าตาดีขนาดนี้ พอบังเอิญได้เจอกันครั้งนึง ก็ดันมาได้เจอกันอีกในวันเดียวกัน...แปลกดี...

 

 

            ลูคัสอยู่ชั้นแปด ในขณะที่เขาอยู่ชั้นห้า เตนล์ไม่มีรูมเมท เหมาห้องอยู่คนเดียว ส่วนลูคัสรายนั้นอยู่กับเมทคณะเดียวกัน...และลิฟต์ก็เปิดที่ชั้นของเตนล์ 

 

 

            "หายไวๆ นะครับพี่เตนล์...ฝันดี"

 

 

            "อื้ม ขอบใจ...ฝันดีเหมือนกัน"

 

 

            แมนๆ บอกฝันดีก่อนนอนว่ะ

 

 

            

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

            "ช่วงนี้ติดโทรศัพท์จังนะมึงอ่ะ" ฮันซลชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ แทยงเพื่อส่องว่ากำลังแชทคุยกับใครอยู่ เห็นเดี๋ยวยิ้ม เดี๋ยวหน้าตึง...นึกว่าเป็นไบโพล่าร์

 

 

            "เสือก!" แทยงดันหน้าไอ้เพื่อนตัวสูงให้ออกห่าง แต่แทยงแรงเยอะและเกรี้ยวกราดกว่าเตนล์ไง ฮันซลเลยไม่สามารถเสือกได้สำเร็จ

 

 

            สมน้ำหน้าขี้เสือกดีนักโดนด่าเลย

            เตนล์นั่งมองสองคนยื้อแย่งโทรศัพท์กันไปมา ก่อนแทยงจะลุกเปลี่ยนมานั่งข้างเตนล์แทน

 

 

            "ฮัดชิ้ว!

 

 

            "แล้วนี่ก็อีกคน...ไปตากฝนแทนที่จะรีบกลับหอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ไงล่ะ...ป่วยจนได้"

 

 

            "งืออออ แทยงอย่าบ่นดิ" เตนล์งอแงใส่แล้วเอาหัวเอนไปซบไหล่

 

 

            "เอาหัวออกไปห่างๆกูเลย กูยังไม่อยากโดนจับจิ้นเป็นผัวมึง" ว่าแล้วแทยงก็ดันหัวเตนล์ที่กำลังออดอ้อนผลักให้ออกห่าง 

 

 

            คลใจร้ายยยย!

 

 

            "เออ พูดถึงจิ้นๆ ใครริเริ่มจับกูกับไอ้เตนล์มาคู่กันวะ555555555 ตอนเห็นกูนี่ขำจนสำลักน้ำลาย55555555" ฮันซลหัวเราะเสียงดังลั่น พลางไถดูคอมเม้นที่พูดถึงตัวเองกับเตนล์เพิ่มมากขึ้นกว่าเมื่อวาน แล้วยื่นให้เขาดู

 

 

            เช่น...

 

 

            ' กรี้ดดดด น่ารักมากกก เตนล์ตัวเล็กน่าเอ็นดูเคะมากกก ส่วนฮันซลตัวสูงโคตรเมะ เหมาะสมกันจ้า '

 

 

เคะ เมะเขาวัดกันที่ส่วนสูงเรอะ! เคยได้ยินมะ ส่วนสูงไม่มีผลในแนวราบอ่ะ อย่านะ อย่าให้กูเกรี้ยวกราด จะจับฮันซลกดลงเตียงให้ดู!

 

 

            ' อ๊ายย ขอลงเรือคู่นี้ๆๆ เตนล์น่ารักมากกกกกก เห็นด้วยที่ว่าไปอยู่ไหนมาอ่ะ น่ารักขนาดนี้ '

 

 

            หล่ออออออออ พิมว่าหล่อเดี๋ยวนี้! โกรธ แง้ ไม่เอาน่ารักได้มั้ย แมนๆ เค้าไม่น่ารักกันหรอก

 

 

            ไม่เอาแล้ว ทำใจดูต่อไม่ได้ เจ็บปวดรวดร้าว ทำร้ายชิตพลเหลือเกิน!

แมนมาทั้งชีวิต ทำไมต้องมาเป็นเมียให้ฮันซลด้วย ไม่เอานะ! เชื่อแล้วว่าเวรกรรมมีจริง ติดจรวดมาหาเตนล์แล้วววว แจฮยอนมึงทนไปได้ยังง๊ายยย TT_____TT 

 

 

            ดูสายตาผู้หญิงกลุ่มนึงที่เดินผ่านโต๊ะเขาไปตะกี้สิ...แล้วไอ้ฮันซลที่นั่งอยู่ตรงข้าม เสือกสะเออะเดินมานั่งขนาบอีกข้าง...เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เตนล์กำลังนั่งอยู่ตรงกลางระหว่างฮันซลกับแทยง...ฮืออออ จะมีฮาเร็มเตนล์มั้ย ไม่เอานะ ร้องไห้ใส่เลยนะ

 

 

            "ฟืดดดด เอามือถือมึงคืนไปเลย ไม่อยากดูแล้ว" สูดน้ำมูกเข้าก่อนจมูกบานๆ ก่อนยื่นมือถือยัดใส่มือฮันซล

 

 

            ฮันซลรับคืนไปกดยิ๊กๆๆ อะไรของมันไม่รู้ ส่วนแทยงเองก็ติดแชท เห็นแชททั้งวัน...เอาจริงๆ แทยงอ่ะ มีคนเข้ามาคุยด้วยไม่ขาดสายหรอก ฮอตจะตาย แต่ไม่เคยเห็นมันจะยอมคบกับใครสักคน ก็ลุ้นอยู่ว่าจะมีใครมั้ยน้าที่เอาชนะใจมันได้

 

 

            ครืด

 

 

            โทรศัพท์เตนล์สั่นพร้อมฮันซลที่หัวเราะคิกคัก อย่างโคตรไม่น่าไว้วางใจ เตนล์รีบคว้ามาดู...ฮันซลแท็กเตนล์ในไอจีสตอรี่

 

 

            ตากระตุกยิ๊กๆเลยสาสสส นี่ไม่ใช่ลางดี เตนล์สัมผัสได้ 

            ไอ้เพื่อนเวรนี่หาเรื่องอะไรให้กูอีกแล้ววะเนี่ย!

 

 

            เขาเปิดไอจีในทันที...เป็นรูปที่ฮันซลแอบถ่ายเตนล์ตอนนั่งสูดน้ำมูก โอหออออ จมูกกูหรือรูถ้ำวะ ว้อยยยยยยย

 

 

            อันนั้นไม่เท่าไหร่...ไอ้ตัวอักษรสีขาวที่พิมไว้ข้างล่างว่า

 

 

            'เพื่อนรัก...รักเพื่อน

            @tennnn10

 

 

            ตอนนั้นเองที่ไอ้เพื่อนจอมกวนประสาทแม่งวิ่งปรู๊ดไปนู่นแล้ว

 

 

            "ฮันซลลลลล!! ลบเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย! ฟื้ดดดดด" ไอ้สัส น้ำมูกย้อยอีก ว้อยยย เกรี้ยวกราดแล้วนะ อยากจะมีฟิคเป็นของตัวเองอีกคนมั้ยห้ะะะ

 

 

            "ฮือออออ แทยงงงง ไปตีมันให้ที" //ฟ้องงงงง แต่ล่าสุดแทยงไม่สนใจ แง้ ต้องเอาปลาทูมาล่อมั้ย...นี่ก็อีกคน อย่าให้รู้นะว่าแอบคุยกับใคร เตนล์จะแฉให้หมดเลย TT______TT

 

 

 

            นี่ชิตพลหรือพจมาน? ทำไมโดนกลั่นแกล้งตลอด 

            ขอชะลอมหน่อยสิ้! ว้อยยยยยย //ทรุดตัวลงกับพื้น

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            "โอเค ตอนนี้พร็อบโพซอลเราผ่านแล้ว เดี๋ยววันนี้จะมาคุยเรื่องบท แล้วก็หน้าที่ของทุกคน" นายอนถูกแต่งตั้งให้เป็นโปรดิวเซอร์ของรายการในวิชาเรียนผลิตรายการโทรทัศน์เบื้องต้น หัวข้อในเทอมนี้คือรายการทอล์ค

 

 

            "ฮาดชิ้ว!"

 

 

            เตนล์จามเสียงดังจนทุกคนต้องหันมามอง...เขาส่งยิ้มแหยๆไปให้ ก่อนเพื่อนจะพูดต่อ

 

 

            "ไหวป่ะวะ แดกยายังเนี่ย? หือ ขี้มูกเยิ้มเว่อร์" ฮันซลทำหน้ารังเกียจ

 

 

            ชิ! แค่นี้ทำมาเป็นอี๋เพื่อน เดี๋ยวเช็ดแขนเสื้อมึงซะนี่

 

 

            ช่วงเย็นพวกเราต้องกลับมาคุยงานกันอีก ไอ้ฮันซลปั่นกระแส #ฮันเตนล์ จนแท็กโด่งดัง ถึงแม้เขาจะสั่งให้มันลบไปแล้ว แต่ก็มีคนแคปไว้ได้ทัน ล่าสุดไอ้เพจคิวท์บอยแม่งเอาเขากับมันไปลงอีกแล้ว 

 

 

            "เออไหวแหละ"

 

 

            "ไม่คือ...ไม่ได้เป็นห่วง...เพราะถ้ามึงป่วยหนักเดี๋ยวไม่มีใครไปช่วยกูทำฉาก"

 

 

            อ่าว สาสสสสส นี่เพื่อนไงจำไม่ได้หรอ กู...ชิตพลเพื่อนมึ้งงงง

 

 

            "5555555555 หยอกๆๆ" ว่าแล้วก็เอาขาหน้ามาโยกหัวเขาไปมา

 

 

            "เอามือออกไปเลย แง่งงง"

 

 

            พอโดนมองแรงจากเพื่อนที่เป็นโปรดิวเซอร์เราก็รีบเงียบปาก และหันกลับมาฟังงานต่อ เอาจริงๆ เขาไม่ค่อยถนัดงานคิดครีเอทแบบนี้เท่าไหร่อ่ะนะ คือปกติเป็นแต่ฝ่ายแรงงาน ฮือออ นี่แบ่งหน้าที่กันแล้ว...ขั้น pre-production ทำฉาก ขั้น production เขารับหน้าที่ไฟบน ส่วนฮันซลเป็นสวิตเชอร์ และ post-production ตัดต่อ ทั้งหมดทั้งมวลก็ทำกับไอ้ฮันซลนี่แหละ

 

 

            ไฟ "บน" ในที่นี้หมายถึง ห้อง Master Control เป็นห้องควบคุมสตูดิโอถ่ายทำอีกที โดยจะมีจอมอนิเตอร์ฉายภาพจากกล้องทุกตัว และคนทำหน้าที่สวิตเชอร์ก็จะคอยเลือกมุมภาพสำหรับออกอากาศตามที่เห็นสมควร ซึ่งหน้าที่นั้นเป็นของฮันซลนั่นเอง

 

 

            เตนล์น่ะหรอ...ก็แค่ปรับระดับค่าความเข้มอ่อนของไฟตามคำสั่งของเพื่อนที่จัดไฟด้านล่างอีกที หน้าที่ที่สุดแสนจะชิว แต่ปัญหาคือตอนนี้เรายังไม่ได้คอนเซ็ปต์รายการเพื่อบอกความเป็นรายการทอล์คได้ชัดเจนขึ้น

 

 

            เรานั่งประชุมไปเรื่อยๆ นี่ก็เป็นเวลาเกือบทุ่มนึงแล้ว ดีนะที่ก่อนออกมาเตนล์กับฮันซลแอบไปกินข้าวเย็นกันมาก่อน...ดูเหมือนทุกคนจะเริ่มเหนื่อย และอยากแยกย้ายกันไปกินข้าว เราเลยนัดใหม่อีกครั้งเป็นอาทิตย์หน้า

 

 

            ครืด...ครืด

 

 

            ขณะที่เตนล์และฮันซลกำลังเดินออกมาจากหอสมุด โทรศัพท์ของเตนล์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นเรียกร้องความสนใจขึ้นมา...หน้าจอขึ้นเป็นตัวเลขสิบหลัก ที่แม้จะไม่ได้เม็มเอาไว้ แต่เขาก็จำมันได้ดี

 

 

            ปีศาจมาแล้วจย้าาาา

 

 

            เตนล์รีบสไลด์หน้าจอเพื่อรับสาย จนลืมนึกไปว่า...

            ข้างกายตอนนี้มีปีศาจขี้เสือกยืนอยู่ด้วย...

 

 

         จี ฮันซล!

 

 

            "ฮัลโหล"

 

 

            (อยู่ไหน?)

 

 

            เตนล์สะดุ้งตกใจ เมื่อฮันซลแกล้งเอาคางมาเกยไหล่เขา...อะไรของมึงเนี่ยยยยย ขี้เสือกว่างั้น?...เตนล์พยายามดันหน้ามันออกไปห่างๆ แต่ก็ไม่เป็นผล เลยชะล่าใจปล่อยมันไว้อย่างนั้น

 

 

            "หอสมุดอ่ะ ออกมาคุยงาน"

 

 

            และตอนนั้นเอง...ที่ไอ้ฮันซลเสือกพูดประโยคบางอย่างออกมา ด้วยความจงใจให้ปลายสายได้ยิน!

 

 

         "อ่า เตนล์ เร็วสิครับ ผมอดใจไม่ไหวแล้วนะ..."

 

 

            "!!!!!"

 

 

            ไอส้าาาาาาสสสส!! มึ้งงงงงง พูดเหี้-อัลไร้!!

 

 

            เขาตกใจ รีบดันหน้าไอ้เพื่อนเวรนี่ออกไปห่างๆ แต่แม่งไม่เคยทันมันสักครั้ง...เราสองคนยื้อแย่งเครื่องมือสื่อสารสีดำกันไปมา...และในที่สุดโทรศัพท์เขาไปอยู่ในมือมันเรียบร้อย

 

 

            แถมเสือกรู้ดี เอาขาหน้ามาปิดปากเขาไว้อีก!

 

 

            "ฮันซล! อื้ออออ อันโอลลล อ่อยยยย"

 

 

            ฮืออออ ไอ้คลเฬวววว TT______TT จะฟ้องแทยงงงงง

 

 

            (ไหนว่าคุยงาน) ปลายสายเอ่ยเสียงเรียบ

 

 

            ฮันซลยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนเอื้อมโทรศัพท์ออกไปห่างเล็กน้อย แล้วพูดเสียงกระเส่า...

 

 

         "คุยกับใครอ่ะเตนล์ ตัดสายเถอะ...เราไม่ไหวแล้วนะเตนล์ อ่า อ่าส์ อื้อออ เตนล์ครับ..."

 

 

            จะครางหาพร้องงงงงส์ โว้ยยยยยย!!

 

 

            (สิบนาที กูต้องเห็นหน้ามึงที่สนามบาส ยิมเจ็ด!)

 

 

            ชิบผายอีกแล้วกู

 

 

            ตู้ด ตู้ด ตู้ด

 

 

            สายถูกตัดไปเรียบร้อยแล้ว

 

 

            "นี่คือบทลงโทษสำหรับคนแอบมีความลับกับเพื่อนฝูง"

 

 

            "มึงแม่งงงงงง ฟื้ดดดดด!" เถียงไปก็สูดน้ำมูกไป เอาทิชชู่ยัดจมูกแปบ

 

 

            จะมีสักวันมั้ยที่กูไม่โดนพวกแม่งกลั่นแกล้ง TT______TT ป่วยแล้วยังต้องมาสู้รบปรบมือกับพวกมึงอีกกกกก

 

            "แหมมม ทำมาเปงงงง อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะ ร้อยวันพันปีมีใครโทรหามึงบ้างนอกจากพวกกู...แอบไปอ่อยให้เบอร์ผู้ชายมาใช่มะ? ใช่จอง แจฮยอนอะไรนั่นมะ? มันแอบหลอกใช้อะไรมึงรึเปล่า?" มันหรี่ตามองอย่างจับผิด

 

 

            แสนรู้จริงนะมึงอ่ะ

 

 

            "ไม่มีเลย มึงอ่ะคิดมาก"

 

 

            ฮืออออ ไม่อยากเล่าให้ฟังอ่ะ กลัวเพื่อนฮันซลเป็นห่วง กลัวเพื่อนเกรี้ยวกราดแล้วคว้าหน้าสามไปบุกตึกวิดวะ เพราะเห็นว่าเตนล์ต้องไปเป็นแรงงานทาสให้คนอื่น

 

 

            "มึง...ไม่ต้องเป็นห่วงกูหรอกนะ"

 

 

            "เปล่า กูไม่ได้เป็นห่วง..."

 

 

            "อ่าว"

 

 

            "กูแค่อยากเสือก 555555555555555"

 

 

            ไอ้ส้าสสสสสสสสสสส!!! นี่กูเพื่อนมึ้งนะว้อยยยย

 

 

            "แต่...ถ้ามึงยังไม่ยอมเล่าล่ะก็...หึหึ"

 

 

            มันยิ้มกรุ้มกริ่ม ห่า โคตรไม่น่าไว้วางใจ แต่เตนล์ต้องทำใจดีสู้เสือเข้าไว้

            ว่าแต่...ตาขวากระตุกยิ๊กๆเลยว่ะ //บ้าหน่า ไม่หรอก เตนล์มึงอ่ะคิดม้ากกกกก

 

 

            "อะ อะไร กูไม่กลัวหรอก" ปากพูดไป แต่ขานี่สั่นพั่บๆเลย ฮืออออ

 

 

            และฮันซลก็ขยับเข้ามากระซิบข้างๆหู ให้ได้ยินกันเพียงสองคน...

 

 

         "กูจะแฉให้คนทั้งมอรู้..."

 

 

            "............."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         "ว่ามึงคือไรเตอร์ที่แต่งฟิคจอห์นแจ"

 

 

            "!!!!!!"

 

 

         "โดนบึ้มถึงบ้านแน่...ชิตพล"

 

 

 

            เชี่ยยยยยย!!! อะ ไอ้ฮันซลมันรู้ได้ยังไง้!!!

 

 

 

 

 

ขี้เกียจเม้นท์ แท็ก #ฟิคไรเตอร์เตนล์ ได้นะฮ้าบบบ

 

เปิดตัวคู่รองงงง จอห์นยงก็มาาา

สงสารชิตพลเค้านะคะ5555555 ก็ทำตัวน่าแกล้งไง เลยโดนแกล้งตลอดอ่ะ

ว่าแต่พระเอกนี่อกแตกตายไปรึยังคะ?5555555

ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ทุกกำลังใจ ทุกแท็กเลยค่าาาา รักๆๆๆ

 

 

 

 

 

O W E N TM.
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 465 ครั้ง

1,245 ความคิดเห็น

  1. #1236 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 17:41

    สงสารเตนล์ 555555555 โดนเพื่อนแกล้ง

    #1236
    0
  2. #1199 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 23:28
    เราเป็นคนเดียวรึเปล่าที่เผลอจิ้มตรงฉากคัท 55555
    #1199
    1
    • #1199-1 littleseal (@rapppizzz) (จากตอนที่ 7)
      15 มิถุนายน 2562 / 21:05
      ไม่เลยเราก็จิ้ม ม่างงงง555
      #1199-1
  3. #1184 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 23:35
    โอ้ยยยยยยทำไมมันตลกขนาดนี้
    #1184
    0
  4. #1168 amsprite (@amsprite) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 14:44

    ฮันซลลล อย่าทำเพื่อนนนน

    #1168
    0
  5. #1139 kpatheera2539 (@kpatheera2539) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 21:59
    สงสารน้อนนนนนนนน
    #1139
    0
  6. #1118 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 04:00
    วงวารรรรรร
    #1118
    0
  7. #1097 DarkTalL (@vararita) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 18:44
    ตลกตรงตอนฉากจอห์นแจแล้วมีให้จิ้มคัท อินี่ก็เผลอจิ้มจ้าาาา555555555
    #1097
    0
  8. #1094 chocody96 (@chocody96) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 02:40
    5555555555555วงวารรรร
    #1094
    0
  9. #1080 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:36

    น้องช่างโชคร้าย5555555

    #1080
    0
  10. #1054 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:39
    ฮันซลอย่าทำแบบนี้กับน้องเตนล์
    #1054
    0
  11. #1030 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 05:44
    อย่าแกล้งเตนนนนล์ 5555555
    #1030
    0
  12. #1014 DAHLA (@dahlajra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 08:27
    มโนว่าเตนล์เรียนถาปัตถ์มาตลอด 555
    #1014
    0
  13. #1006 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 06:43
    ฮันซลแกล้งน้องไมมม 5555
    #1006
    0
  14. #977 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:03
    เห้ย รู้ได้ไงคะพี่ฮันซล
    #977
    0
  15. #957 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 10:10
    น้องเตนล์ตายแล้วๆ ฮันซลไปรู้มาจากไหนนนนน
    #957
    0
  16. #920 mobilio_o_oh (@mobilio_o_oh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 22:53
    อ้าว ฮันซลรู้ได้ไง55555
    #920
    0
  17. #904 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 00:18
    เอาเเล้วววว โดนเข้าเเล้ววว 5555
    #904
    0
  18. #894 PCHC74 (@Ploy74) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 10:15
    รู้ได้ไง55555
    #894
    0
  19. #876 // Mr.SiMBA // (@kevin-satyr) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 20:29
    ขนลุกฉากจอนแจมากกกก ตลก555 ไม่ไหวแล้ว
    #876
    0
  20. #859 jammiexm (@__vvic64) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 23:21
    ฮันซลคนแสบ โว้ย555555
    พี่ชิตจะโดนบึ้มบ้านหรือไม่
    #859
    0
  21. #849 PUpPLUB (@PUpPLUB) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 00:41
    วงวารเตนล์เด้อ555
    #849
    0
  22. #843 _namyns (@_namyanisa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 01:07
    ฮา555555วงวารเตนล์
    #843
    0
  23. #827 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 21:40
    กรี๊ดดดด มีคนรู้ความลับของเตนล์แล้วอ่ะ><! เพื่อนสนิทไม่ใกล้ไม่ไกลนี่เอง ตายๆๆ ความลับเริ่มไม่มีในโลกแล้วนะเตนล์เอ๊ยยย นับถอยหลังรอถึงหูแจได้เลย หุหุ

    แล้วก็..ฮันซลปั่นกระแสมากจ้า แกล้งเตนล์ตอนแจโทรมาแบบนี้ เตนล์จะโดนอะไรไหมอ่ะ ซงซานนน~
    #827
    0
  24. #802 aOunie J. (@weremain) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 21:56
    ฮันซล รู้ได้ไงงงงง
    #802
    0
  25. #770 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:58
    จี ฮันโซ้ลลลลลลลลลลล กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    555555555555555555555555555555555555555555555555555555
    ว้อยยยยย อิพี่ฮันซล ทำไมได้ใจอิช้อยขนาดเน้ ฮือออออออออ ยิ่งกว่าบทโดยองในฟิคจอห์นแจของไรเตอร์เตนล์แน่ๆ 555555555555555555555
    แย่งซีนทุกคนเว่อร์ ไปแกล้งน้องแรงขนาดนั้น เดี๋ยวได้เพื่อนเขยไวตั้งแต่ยังไม่ได้เรียกสินสอดหรอกพี่จี้
    #770
    0