(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 22 : *Fluttering Feelings ; 20 (The END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10354
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 261 ครั้ง
    13 พ.ย. 60


20

 

 

            ฤดูกาลสอบไฟนอล แม้นี่จะเป็นเวลาที่สมควรแก่การนอนพักผ่อนให้เต็มอิ่ม เพราะอีกไม่กี่นาทีก็จะข้ามไปอีกวันแล้ว แต่แถวนี้ก็ยังดูคึกคักเหมือนเพิ่งสองทุ่ม บรรดานักศึกษาเหน็บชีทเรียนหนาเตอะไว้ข้างกายเดินขวักไขว่หาของกินในยามดึก

 

 

            พวกเขาสองคนก็เช่นกัน...ที่เก่า เวลาเดิม กับคนเดิม...ร้านก๋วยเตี๋ยวตำลึงที่เปิดโต้รุ่ง แน่นอนว่าคนที่โทรไปวอแวให้นากาโมโตะ ยูตะ ต้องมานั่งกินมื้อที่สี่ของวัน ก็คือไอ้อดีตเดือนนิเทศศาสตร์คนเดิมอีกนั่นแหละ...แต่แปลกดีที่ตัวยูตะเองก็ไม่เคยคิดหาข้ออ้างอะไรมาปฏิเสธ อย่างมากก็แค่ด่าเพราะหนึ่งเดือนมานี้เขาน้ำหนักขึ้นไปถึงสองกิโล แต่ไอ้คนชวนก็ไม่เคยสะทกสะท้านอะไรหรอก พูดไปก็เปลืองน้ำลายเปล่าๆ

 

 

            "เหลือสอบอีกกี่ตัว?" เขาถามไอ้คนตัวสูงพลางดึงเก้าอี้แล้วนั่งลง

 

 

            "สามแหน่ะ มึงอ่ะ" มันตอบโดยสายตายังคงจับจ้องอยู่กับการจดรายการอาหารตรงหน้า และเขียนเมนูเดิมๆ ที่กินกันอยู่ทุกวันลงบนกระดาษ

 

 

            "กูเหลืออีกตัว วันศุกร์"

 

 

            "ปิดเทอมนี้กลับบ้านป่ะ?" มันยื่นกระดาษส่งให้ป้าเจ้าของร้าน แล้วนั่งเท้าคางด้วยมือข้างขวามองหน้าเขา

 

 

            "อืม คงกลับแหละ"

แต่เบื่อหน้ามันอ่ะ ขี้เกียจจะมอง เจอกันทุกวัน รำคาญ...นี่ก็เลยตอบแล้วแสร้งมองไปทางอื่นแทน

 

 

            "อยากไปเที่ยวญี่ปุ่นจังเลยยยยย"

 

 

            "ประเทศกูไม่ต้อนรับมึงหรอก"

 

 

            "ไม่พากูไปไหว้พ่อตาแม่ยายหน่อยหรอ?"

 

 

            "อยากกลับไปอ่านหนังสือสอบดีๆ หรือจะกลับไปด้วยน้ำตา?" เขาคว้าตะเกียบในกล่องจะตีหัวมัน ส่วนมันหัวเราะชอบใจ แล้วชักหัวตัวเองหนี

 

 

            "ทำไมน้องยูไม่อ่อนโยนเลย!"

 

 

            "อ่อนที่ตีนกูนี่!"

ถ้ามีให้เขียนประวัติส่วนตัวแบบสมัยมัธยมล่ะก็...บรรทัดงานอดิเรกของฮันซล อาจจะถูกเขียนลงไปว่า 'แกล้งยูตะ' ก็เป็นได้ แม้เมื่อก่อนมันอาจจะเป็น 'แกล้งเตนล์' ก็ตามที แต่ดูเหมือนเพื่อนเตนล์ของเขาจะมีคนใหม่มาคอยแหย่ให้มันหัวเสียแทนจีฮันซลแล้วล่ะ

 

 

            "แล้วสอบวันนี้เป็นไง? ทำได้หรือได้ทำ?" ยูตะวกกลับมาเรื่องมีสาระอีกครั้ง

 

 

            "เผลอหลับในห้องสอบ...นอนอิ่มที่สุดในรอบหนึ่งเดือน"

 

 

            "ฟาย5555555555555555555 แค่กๆๆ" เจ้าลูกครึ่งหลุดหัวเราะออกมาลั่น จนเกือบสำลักน้ำที่กำลังดูดจากหลอด

 

 

            "เออ กูลองแต่งประโยคภาษาญี่ปุ่นอันนึง ไม่รู้ถูกป่าว ช่วยเช็คแกรมม่าให้หน่อยดิ"

 

 

            "ไหนๆ มาดู...จะเรียนญี่ปุ่นไว้ดูเอวีไง๊?"

 

 

            อ่อ ช่วงนี้ฮันซลมันนึกครึ้มอะไรก็ไม่รู้ มาเห่อเรียนภาษาญี่ปุ่น ว่างๆ ก็มาให้เขาช่วยสอนให้ นี่มันก็จำตัวอักษรได้คล่องล้ะ กำลังเริ่มเรียนแกรมม่าระดับง่ายๆอยู่

 

 

            "ของแบบนั้นไม่ต้องแปลออกหรอก เค้าใช้อารมณ์ดูครับน้อง" มันยักคิ้วยียวนกวนตีนพร้อมทำหน้าทะลึ่งตึงตัง "น้องยูอยากใช้อารมณ์ดูร่วมกับพี่รึเปล่าล่ะครับ?"

 

 

            "ตีนกูนี่"

 

 

            "อ่ะหัวร้อนอีกล้ะ ไม่เคยอ่อนโยนกันเล้ยยยย...นี่ๆ" ว่าแล้วมันก็คว้ากระดาษปากกาสำหรับจดรายการอาหารที่วางไว้ข้างๆ มาเขียนยุ๊กยิ๊กเป็นภาษาญี่ปุ่นท่าทางตั้งอกตั้งใจ...เอาจริงๆ เห็นมันมีสมาธิจดจ่ออยู่กับอะไรสักอย่างก็ อืม มีเสน่ห์ดีอ่ะ...ฮันซลก้มหน้าเขียนสักพักก่อนจะฉีกกระดาษออกแล้วยื่นมาให้เขาดู

 

 

               ハンソルさん ユウタさん 好きです。

 

 

            ฝ่ายเจ้าของภาษากวาดตาปราดเดียวก็เข้าใจได้ทันที เบิกตากว้างพร้อมหัวใจที่เต้นระรัวอย่างผิดปกติ! มือไม้อีกข้างที่เคยประคองแก้วน้ำแสตนเลสถึงกับอ่อนแรงถูกปล่อยให้หลุดมือ ดีที่คว้าไว้ทันไม่งั้นน้ำคงหกราดกางเกงตัวเอง แล้วเงยหน้าขึ้นจากกระดาษในมือจ้องมองคนฝั่งตรงข้ามด้วยความไม่เข้าใจ

 

 

            ดวงตากลมจ้องมองลึกเข้าไปในแววตาอีกฝ่ายอย่างต้องการค้นหาคำตอบ และนาทีนั้นเองที่เลือดลมจากไหนไม่รู้สูบฉีดไปทั่วร่างยูตะ ใบหน้าร้อนฉ่าราวกับมีใครเอาไฟมาอัง แต่ฮันซลยังคงนั่งทำหน้าสงสัยคล้ายกับกำลังรอคำตอบจากเจ้าของภาษาอย่างเขา...

 

 

            "ไง?" ประโยคของฮันซลเรียกสติยูตะให้กลับมาอีกครั้ง พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มตามแบบฉบับของมัน

 

 

            "ไงอะไรของมึง" เขากำกระดาษในมือแน่น ก่อนหันหน้าหนีและหันหน้าตะแคงข้างออกนอกร้าน เพราะไอ้ประโยคบ้าๆนั่น! มันทำให้...ไม่กล้าที่จะสบตาอีกฝ่ายได้เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

 

            "เอ้า ตกลงกูเขียนถูกป่าวเนี่ย"

 

 

            "ไม่รู้เว้ย ลืมภาษาญี่ปุ่นไปหมดแล้ว"

 

 

            "อะไรวะ มึงนี่...เนี่ยๆ กูเขียนถูกใช่ป่าว ฮันซลซังวะ ยูตะซังก้ะ สุกิเดส" คนตัวสูงยังไม่ละความพยายาม เอื้อมแขนยาวๆของตัวเองสะกิดไหล่ลูกครึ่งญี่ปุ่น...ยิ่งเห็นปฏิกริยาอีกฝ่ายยิ่งอดไม่ได้ที่จะอยากแกล้งอีก

 

 

            "บอกว่าไม่รู้ไงเล่า" เจ้าของภาษาที่นั่งหันหน้าไปทางซ้ายออกนอกร้าน เปลี่ยนจุดโฟกัสสายตาเหลือบมาจ้องมือของตัวเอง ที่กำลังกำตะเกียบไว้แน่น

 

 

            ฮันซลเปลี่ยนจากไหล่แล้วเลื่อนลงมาใช้นิ้วชี้สะกิดหลังมือเล็กๆ ของยูตะ ข้างที่กำลังกำตะเกียบ...สะกิดไปก็อมยิ้มกับท่าทางของอีกฝ่ายไป ได้เห็นยูตะโหมดนี้เป็นครั้งแรก...

 

 

            รู้ตัวมั้ยน่ะว่าหูแดงเถือกเลย

            โคตรน่ารัก

 

 

            "เป็นไร" ถามก่อนจะพยายามยื่นหน้าไปใกล้

 

 

            "ไม่ได้เป็นไร เอาหน้าไปห่างๆไป" มือเล็กผลักหน้าแป้นแล้นอีกฝ่ายแทบหงายหลัง

 

 

            "น้องยู"

 

 

            "ใครน้องมึง"

 

 

            "น้องยูๆๆๆๆๆๆ"

 

 

            "เงียบโว้ยยยยยย"

 

 

            ในทีสุดยูตะก็ทนความรำคาญไม่ไหว ยอมหันกลับมาเผชิญหน้ากับฮันซลจนได้...แล้วพอจ้องหน้ากันตรงๆแบบนี้ ไอ้ประโยคบ้าๆนั่น ก็ไหลกลับเข้ามาในความคิดอีกครั้ง

 

 

            แม่งงงงงง!! ไอ้ฮันซล!!

 

 

            เขากำลังจะอ้าปากด่า จู่ๆ ไอ้เดือนนิเทศก็ทำหน้าจริงจังแล้วถอนหายใจออกมา...กวาดสายตาไปมาคล้ายกับอาการประหม่า ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงสายตาเขาพอดี...นิ้วชี้ของมันไม่ได้สะกิดแกล้งเขาเหมือนในคราแรก แต่ยังคงแตะและวางไว้นิ่งๆ บนหลังมือของเขา

 

 

            โอเค อาจจะสงสัยใช่มั้ยว่ามันแปลว่าอะไร?

            เขาจะบอกให้ก็ได้ มันแปลว่า...

 

 

         "กูบอกความรู้สึกกูไปแล้ว"

 

 

         "................."

 

 

         "แล้วมึงอ่ะยูตะ"

 

 

         "................."

 

 

         "คิดยังไงกับกู?"

 

 

            ประโยคภาษาญี่ปุ่นฉบับถูกหลักแกรมม่าเป๊ะๆ ของคนเพิ่งเริ่มเรียนได้สามเดือน ท่ามกลางร้านก๋วยเตี๋ยวโต้รุ่ง กับเวลาเที่ยงคืนสิบหน้านาที...

 

 

         ความหมายของประโยคนั้นก็คือ

 

 

 

 

 

 

 

 

         ...ฮันซลชอบยูตะ

 

 

 

 

            *

            *

            *

           

 

 

            หลังจากวันนั้นเขาก็กลับมาอยู่หอตัวเอง โดยให้เหตุผลว่าอยากมีเวลาอ่านสอบไฟนอล เพราะที่ผ่านมาเขาชินกับการอยู่ห้องแล้วอ่านคนเดียวมากกว่าการมีคนอื่นร่วมห้องด้วย...

 

 

            แต่ถามว่ามันงอแงมั้ย แม่งก็อ้อนให้เตนล์กลับไปอยู่กับมันทุกวันนั่นแหละ ขอโทษเถอะ พี่ไม่ใจอ่อนหรอก เพราะอยู่กับแม่งไม่เป็นอันอ่านกันพอดี นั่งๆอยู่เดี๋ยวก็เอาหัวมาไถแขนเขาบ้างล่ะ มานอนตักบ้างล่ะ เป็นอะไร กระดูกสันหลังไม่ดี? เลื้อยกูชิบผาย! โว้ะ!

 

 

            วันนั้นเองที่เขาตัดสินใจกลับหอ เพราะรำคาญแม่ง

 

 

            แต่ถึงแม้อย่างนั้น แจฮยอนก็ยังคงเทียวมาหอใน และพา เอ่อ เรียกว่าลากเขาไปกินข้าวด้วยทุกเย็น...

 

 

            และในที่สุด...วันที่เขารอคอยก็มาถึ!!

 

 

            กู

            สอบ

            ไฟ

            นอล

            เสร็จ

            แล้ว

            โว้ยยยยยยยยยยยย

            !!!!

 

 

            ต้องบอกว่าเป็นเทอมแรกที่เขาได้สอบเสร็จเร็วกว่าคนอื่น เพราะตารางสอบอัดแน่นไปตั้งแต่อาทิตย์แรกๆ เล่นเอาหืดขึ้นคอเหมือนกัน...ฮันซลกับแทยงดูเหมือนจะเหลืออีกคนละตัวสองตัวมั้ง เป็นตัวที่ไม่ได้ลงด้วยกัน แต่ล่าสุดแดกบุฟเฟ่ต์ฉลองล่วงหน้ากันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

            อ่อ ไม่ต้องถามหาไอ้พวกมนุษย์เสื้อช็อปหรอกนะ ป่านนี้คงตายคาหนังสือกันอยู่ เพราะดูเหมือนจะมีสอบพรุ่งนี้แต่เช้า เตนล์ก็เลยสั่งให้อยู่อ่านหนังสือกันทั้งสี่ตัว แล้วเดี๋ยวนัดฉลองอีกทีวันที่ทุกคนสอบเสร็จ

 

 

            ถ้าเรื่องกินก็ขอให้บอก มีเวลาให้เสมอ แค่ใจเราผอม จะฉลองสอบเสร็จด้วยชาบูกี่รอบก็ได้ 5555555555555555

 

 

            หลังจากฮันซลมาขับรถมาหย่อนเตนล์ไว้หน้าหอ ที่นานๆ จะเอาออกมาขับสักที เพราะมันบอกว่าเปลืองน้ำมัน ก็งงว่าเออ แล้วมึงจะมีรถไว้ทำไมวะ? เนี่ยเบนซ์สปงสปอร์ต ไหนลองเอามาให้กูขับแทน สัญญาว่าจะใช้ให้ทุกวัน แต่ปาดฟุตบาธปาดอะไรไปก็ว่ากันอีกเรื่อง55555555

 

 

            เขาไขกุญแจเข้าห้อง แหวกกองชีทที่วางระเกะระกะตามพื้น แล้วมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่กับโต๊ะ...มือง้างหน้าจอโน้ตบุ้คขึ้น ตั้งใจว่าจะนั่งดูอนิเมะโต้รุ่งสักหน่อย พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นโฟลเดอร์ที่ตั้งไว้หน้าเดสท็อป มันถูกตั้งชื่อว่า 'ฟิคไถ่บัตรปชช' และประโยคของแจฮยอนก็ลอยเข้ามาในหัวอีกครั้ง

 

 

            "แต่งฟิคคู่กูกับมึง ไม่มีเวลากำหนด เริ่มเมื่อไหร่ก็ได้ แต่งเสร็จ ส่งไฟล์ให้กู  มึงจะได้บัตรประชาชนคืนทันที"

 

 

            ".................."

 

 

            "อ้อใช่..."

 

 

            "................."

 

 

            "เอาฉาก 18+ 20+ มาด้วยก็ได้นะ"

 

 

            บวกพร้องงงงส์ แงงงงงงง เดี๋ยวเถอะ จะแต่งให้เลือดบวก!

 

 

            โอ้ยยย อุตส่าห์เลิกนึกถึงไปได้พักนึงแล้วนะ ยังจะตามมาหลอกหลอนกันอีก เนี่ย คือแบบ แต่งฟิคกูกับมึง กูกับมึง หอกไรเล่า! ใครจะไปแต่งได้! แล้วเสือกแลกกับบัตรประชาชนด้วยนะ จะไปทำใหม่ก็แบบ ขี้เกียจอ่ะ นี่ก็เพิ่งได้ทำใหม่ไปเอง...ถ้าแต่งฟิคจอห์นแจ ออลแจนี่จะไม่บ่นสักคำเลยนะ

 

 

 

            เอ๊ะ....

 

 

            หึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึหึ

            แจหะหยอนเอ๋ยยยยยยยยย เดี๋ยว-รู้-เลย!

 

 

            วินาทีที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมุมปาก...มือเล็กไถทัชแพดเข้าไปยังโฟลเดอร์สีฟ้า ซึ่งภายในมีไฟล์เวิร์ดอยู่ กดปุ้บไฟล์ก็เด้งขึ้นมาแทบจะในทันที...นิ้วทั้งสิบวางลงบนแป้นพิม และรัวจนตัวอักษรขึ้นวินาทีต่อวินาที

 

 

            บัตรประชาชนนนน...รอพี่ชิตพลก่อนนะครัช

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

            สี่วันต่อมา...

 

 

            วันนี้เตนล์หอบแมคบุ้คคู่ใจมาคอนโดแจฮยอนด้วย แน่นอนว่า...หึหึ เขาแต่งฟิค 'คู่มึงกับกู' เสร็จเรียบร้อยแล้วน่ะสิ

 

 

            แจฮยอนเองก็สอบเสร็จหมดทุกตัวเรียบร้อย ปิดเทอมกันอย่างเป็นทางการกันแล้ว...

 

 

            "เป็นอะไร เห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาตั้งแต่เมื่อกี้ล้ะ ดีใจที่ได้กลับมานอนกับกูขนาดนั้นเลยหรอ?" มันเข้ามายีหัวเตนล์จนยุ่งไปหมด เตนล์ที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนโซฟา ยกเท้าถีบขามันให้ออกห่าง ส่วนแจฮยอนก็ไม่สะทกสะท้านหรอกนะ หัวเราะชอบอกชอบใจที่เห็นเขายืดจนสุดขาเพื่อจะถีบมัน แค่มันขยับถอยไปก้าวเดียว ขาเขาก็ไม่ถึงแล้ว

 

 

            อย่าให้กูขายาวบ้างเถอะมึ้งงงงง!

 

 

            จู่ๆ ไอ้อดีตเดือนวิศวะก็ล้มทับเตนล์มาทั้งตัว ไอ่เชี่ยยยย ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆนะโว้ยยยย!

 

 

            "ทับกูทำหอกไรเนี่ยยย หนัก! คิดว่าเป็นเด็กรึไงห้ะ" เขารวบรวมแรงทั้งหมดที่มีเอามือดันหน้าอกมันให้ออกห่าง แจฮยอนเอามือยันเบาะโซฟาไว้เพื่อไม่ให้ทับเตนล์ทั้งตัว ในที่สุดเขาก็เป็นฝ่ายหลบสายตามันก่อน ถึงแม้จะคบกันแล้วก็เถอะ แต่ก็ไม่ชินเท่าไหร่ โดยเฉพาะเวลาอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้...ทุกครั้งที่สบสายตากับแจฮยอน...แม่งงงง

 

 

            กรุ้มกริ่มตลอดเวลาเลยโว้ยยยย!!

 

 

            "ลุกออกไปก่อนดิวะมึงแม่ง"

 

 

            มันหัวเราะหึหึในลำคอ ก่อนจะยอมลุกขึ้นมานั่งเอาหลังชนพนักพิงแทน ส่วนเตนล์ก็นั่งเป็นก้อนๆพิงอยู่อีกฝั่งของโซฟา กอดหมอนอิงไว้แน่น และเอาคางเกยบนหมอน

 

 

            "กูแต่งฟิคเสร็จแล้วนะ จะเอาเลยป่ะ"

 

 

            "หืออออ บนโซฟาเลยอ่อ?" //แจฮยอนยิ้มกรุ้มกริ่ม

 

 

            "ไม่ใช่เอาแบบนั้นโว้ยยยยย!!" ว่าแล้วก็ยกตีนยันแม่งเลย คนอะไรวกเข้าเรื่องแบบนี้ได้ตลอด! ตอนรู้จักกันแรกๆว่ากวนตีนแล้วนะ ตอนนี้อยากให้คูณสิบเข้าไปเลยอ่ะ ฮืออออ

 

 

            หันไปมองค้อนใส่ เมื่อได้ยินเสียงอีกฝ่ายหัวเราะชอบใจที่ทำให้เขาหัวร้อนได้ และแจฮยอนจะล้วงกระเป๋ากางเกงนักศึกษาเพื่อหยิบเอากระเป๋าตังค์ตัวเองออกมา ซึ่งแน่นอนว่าในนั้นมีบัตรอันสำคัญยิ่งของเตนล์อยู่...

 

 

            นิ้วชี้และนิ้วกลางคีบซองสีเงินสี่เหลี่ยมจัตุรัสแล้วชูขึ้น

            ถุงยางอนามัย...

 

 

            ไอ้สัสสสสส!! ไม่ใช่โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!

 

 

            "5555555555555 ดูหน้ามึงตอนนี้ดิ ตลกอ่ะ5555555555"

 

 

            "กวนตีนมากนัก เดี๋ยวกูจะหนีไปหาแฟนใหม่" แยกเขี้ยวยิงฟันขู่มันแง่งๆ เออ เปรียบซะตัวเองเหมือนหมาเลยเนี่ย

 

 

            "เตนล์" มันเรียกชื่อเขาด้วยเสียงต่ำเชิงดุ

 

 

            "อ่ะล้อเล่นขำๆสเก็ดด๊าวววว"

 

 

            แจฮยอนส่ายหัวดูท่าทางน่าจะเอือมระอาอยู่พอตัว ก่อนหยิบบัตรแข็งสีฟ้าขึ้นมาแทนที่ซองสีเงินสี่เหลี่ยมนั่น

 

 

            "ไฟล์เข้าไลน์กูปุ๊บ บัตรอยู่ที่มือมึงปั๊บ"

 

 

            สิ้นประโยคของแจฮยอน เขาก็กะตือรือร้นรีบคว้าแมคบุ้คที่เตรียมมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ...มือเล็กเปิดหน้าจออย่างคล่องแคล่ว ลื่นทัชแพดไปยังไฟล์ที่ต้องการ แล้วลากเข้ามาลงในช่องแชทของเจ้าของห้องด้วยความรวดเร็ว

 

 

            ครืด

 

 

            เสียงสั่นบนโต๊ะเป็นสัญญาณบอกว่าไฟล์เวิร์ดได้ถูกส่งเข้าแชทของอีกฝ่ายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...เตนล์เอื้อมมือไปคว้าบัตรประชาชนของตัวเองในมืออีกฝ่ายอย่างว่องไว ก่อนหอบแมคบุ้คไว้ในอ้อมกอดแล้วกระโดดลงจากโซฟาด้วยท่าทางซุกซน

 

 

            "เอ็นจอยรีดดิ้งนะครับ" เขายักคิ้วทำหน้าท่าทางทะเล้นและรีบวิ่งปรู๊ดหนีเข้าไปในห้องนอน ปล่อยให้แจฮยอนอ้าปากค้างอย่างรั้งไว้ไม่ทัน

 

 

            เสียงประตูห้องนอนปิดลง...ร่างสูงบนโซฟาส่ายหัวเบาๆกับการกระทำของเจ้าตัววุ่น และเอื้อมไปคว้าสมาร์ทโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้า ก่อนเหยียดขาให้ยาวสุดอีกข้าง เอนกายด้วยท่าทางสบายๆ

 

 

            นึกแล้วก็ขำดี...เขาเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่ารายนั้นน่ะ เป็นคนที่มีอะไรก็แสดงออกทางสีหน้าทุกอย่าง และเขาก็รู้ดีเลยล่ะ ว่าเจ้าตัวเค้าถูกขัดอกขัดใจแค่ไหนที่โดนห้ามไม่ให้แต่งฟิค

 

 

            เออ แต่บอกไว้ก่อนนะ ว่าเขาไม่ได้เป็นคนแบนฟิคของคุณไรเตอร์เตนล์เถอะ

แล้วเล่นสาดฉากบนเตียงกระหน่ำขนาดนั้น ก็สมควรโดนแจ้งแบนอยู่หรอก ทุกวันนี้ก็ยังอยากรู้อยู่ว่าตอนแต่งมันไปเอาประสบการณ์มาจากไหน555555555

 

 

            อ่ะ ว่าแล้วก็มาดูฟิคคู่เขาดีกว่า

            ดูท่าทางเจ้าตัวเขาน่าจะมีประสบการณ์ตรงแล้วนี่เน๊อะ

 

 

            เขาแสกนนิ้วมือกับปุ่มโฮมเพื่อปลดล็อค และเข้าแอพพลิเคชั่นสีเขียวที่มีแจ้งเตือนคนทักเข้ามามากมาย บรรดาสาวๆหน้าตาน่ารักตามรูปโปรไฟล์ที่เด้งขึ้นมานั้น กลับไม่ได้สร้างความน่าสนใจให้สักนิด...เพราะคนเดียวที่เขาให้ความสนใจก็คือเจ้าของรูปโปรโฟล์ที่ใส่เสื้อสีดำ สวมแว่นสายตา หน้าตามึนๆนั่นต่างหาก

 

 

         Ten10 :  

          

                              (คลิกที่รูป)

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            "นี่มันเรื่องเชี่ยอะไรเนี่ยยยย!!!"

 

 

            เสียงแหกปากของแจฮยอนดังจนคนอยู่ในห้องนอนได้ยิน

 

 

            "หงึ่ก...หงึ่ก...หงึ่กกกกก"

 

 

            ....

 

 

            "กร๊ากกกกกกกก555555555555555555555555555555555555555555555555" ว่าจะไม่นะ แต่กลั้นไม่ไหวแล้วโว้ยยยยย 555555555555555 ได้ยินเสียงแจฮยอนโหยหวนมะ ป่านนี้อกแตกตายไปแล้วมั้ง สงสารนะ แต่....

 

 

55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555 พี่เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่า ตราบใดที่ชื่อเธอยังอยู่ในฟิคพี่ พี่ก็จะ...ทำแบบนี้แหละ เอิ๊กๆๆๆ

 

 

            ตอนแต่งคือแบบ อ๋อออ รีเควสฟิคคู่กูกับมึงหรอ อ่ะได้ๆ จัดไป เนี่ยยยย กูกับมึง- มึงกับกูเลยนาจาาาาา

 

 

            บอกเลยว่าเล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับชิตพล ลี้ชัยพรกุล555555 ยังอ่อนหัดว่ะแจฮยอนเอ๋ยย เอิ๊กๆๆๆๆ

 

 

            แอบเสียดายนิดหน่อยที่ต้องรีบวิ่งหนีมาหลบแล้วล็อคอยู่ในห้องนอนแบบนี้ เพราะจริงๆก็อยากเห็นเหมือนกันว่าตอนอ่านมันจะทำหน้ายังไง รีดเดอร์แจฮยอนจะฟินแค่ไหนกันนะ 55555555 แต่ถ้าเขาไม่หนีมาหาที่หลบก่อนล่ะก็...มีหวังโดนเหยียบตายห่าอยู่หน้าทีวีนั่นแหละ TT____TT เอาเป็นว่ายังไงก็ตาม เตนล์ก็ได้บัตรประชาชนมาอยู่ในมือแล้ว ฮริ้งงง //เต้นปานามารอบห้อง

 

 

            แล้วฟิคที่แต่งให้นั่นแค่อินโทรนะ แต่ถ้าแจฮยอนขอมาอีก นี่ก็เต็มใจแต่งต่อให้จนจบแบบไม่คิดตังค์เล้ยยย เนี่ยยยย คือมีน้ำใจมากอ่ะ พูดเลย 555555555

 

 

            ปัง ปัง ปัง ปัง

 

 

            (ออกมานี่เลยนะตัวแสบ!)

 

 

            เสียงแจฮยอนโวยวาย แล้วเคาะประตูห้องดังลั่น

 

 

            "อะไรอ่า ก็มึงบอกให้แต่งฟิค กูก็แต่งให้แล้วไงเล่า" เขาแกล้งทำเสียงตัดพ้อ และตะโกนแข่งกันออกไปโดยมีประตูห้องนอนเป็นตัวกั้นกลางระหว่างเราสองคน

 

 

            (หัวหมอนักนะเราอ่ะ)

 

 

            "ไม่ได้เรียนหมอจะหัวหมอได้ไงงงงง"

 

 

            (แล้วกล้าแทนกูร่างบาง มึงร่างหนาเนี่ยนะ หนากว่ากระดาษหน่อยนึงหรอมึงอ่ะ)

 

 

            ส่วนมึงร่างบาง...บางกว่าหมูนิดนึงอ่ะ555555555555555555 หลอกๆ ไม่กล้าพูดออกไป กลัวตีนนาจา55555555

 

 

            "ได้ งั้นรอแปบ เดี๋ยวกูเปลี่ยนเป็นมึงร่างอ้วน กูเป็นร่างหนา วงเล็บหนากว่ากระดาษงี้มะ?"

 

 

            (ไม่ต้องโว้ยยยย!! ไม่ต้องเปลี่ยนเชี่ยไรทั้งนั้นแหละ! จะให้โอกาสเป็นครั้งสุดท้าย เปิดประตูให้ดีๆ หรือจะให้กูเปิดเข้าไปเอง)

 

 

            "โง้ยยย ก็มึงพูดไม่เคลียร์เองนี่นา บอกจะเอาฟิคมึงกับกู แล้วนี่ไม่มึงกับกูตรงไหนอ่าาา"

 

 

            (มึงรู้ความหมายของกูดี เล่นแบบนี้ใช่มั้ย...ได้เตนล์ ได้...)

 

 

            "มาโวยวายแบบนี้แปลว่ายังอ่านไม่จบช่ะมะ?"

 

 

            (ใครจะไปทนอ่านต่อไหววะ ขนลุกจะตายห่า)

 

 

            "นั่นไง ยังอ่านไม่จบจริงด้วย ไปอ่านให้จบก่อนไป!"

 

 

            เตนล์เอาหูแนบกับประตูห้องที่เสียงจากข้างนอกจู่ๆก็เงียบไป...อ่านยังไม่จบแล้วจะมาโวยวาย คนอะไรกัน ไว้รออ่านให้จบแล้วกูจะเปิดประตูให้ แบร่!

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

            ฝ่ายเจ้าของห้องที่ได้แต่ยืนหัวร้อนอยู่หน้าประตู หลังจากได้อ่านฟิคที่รีเควสไปเอง โอเค พลาดเองก็ได้ ยอมรับ แสบ โคตรแสบ! ไอ้ตัวแสบ! อย่าให้เข้าห้องได้นะ จะฟัดให้หายซ่า เอาให้พรุ่งนี้ลุกขึ้นจากเตียงไม่ได้เลย

 

 

            แล้วยังจะมีการมาบอกให้อ่านต่อจนจบอีกนะ ที่ทนอ่านมาได้เกินสิบบรรทัดโดยไม่วิ่งไปอ้วกในห้องน้ำก่อนก็บุญแค่ไหนล้ะ โอโหหหห กูโดนปล้ำเนี่ยนะ จะต้องโดนปล้ำด้วยฝีมือของไรเตอร์เตนล์ตัวแสบนี่อีกกี่เรื่องวะ!

 

 

            //ตัดภาพมาที่ชีวิตจริงสิ

 

 

            หึหึ

 

 

            เขาถอนหายใจ ยอมกลับมานั่งโซฟาที่เดิม และปลดล็อคโทรศัพท์...ไฟล์เดิมยังคงถูกเปิดค้างไว้ แกล้งหลับหูหลับตาไถมันอีกครั้ง หวังว่าจะมีอะไรจริงๆอย่างที่เจ้าตัวเขาอยากให้อ่านจนจบ


.

.

 

 

'อัลฟ่า' กลุ่มคนประเภทจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร หาได้ไม่มากนักในโรงเรียนของเขา ชนชั้นผู้นำและอยู่เหนือกว่าผู้อื่น...

 

 

ประธานนักเรียนคนปัจจุบัน...

 

 

"อื้ออออ พะ...พี่เตนล์..."

 


            TEN Talk ; อ่ะๆ ในที่สุดก็ฝืนอ่านมาได้ถึงตรงนี้55555555เก่งมากเจ้าแจฮยอนนนนน...แล้วเนี่ย จะให้กูแต่งฟิคคู่มึงกับกูทำไม ก็ไม่เมื่อเรื่องจริงมันมากกว่าฟิคอีกมั้ย เหลือเกินจังเลยนะมึงอ่ะ แต่กูก็แต่งให้เพราะเห็นว่ามึงอยากอ่านหรอกนะ55555555

 


            ฟิคมันก็แค่เรื่องแต่ง แต่เรื่องจริง คือกูกับมึงเป็นแฟนกัน ไอห่า พูดแล้วก็เออ กูเขินโว้ย สาสสสสสส

ยอมรับว่าแรกๆกูไม่ค่อยถูกชะตากับมึงเท่าไหร่ คนห่าอะไรมองกูด้วยท่าทางกวนตีนตลอดเวลา แถมหน้าก็นิ่งๆ ใช้งานกูเยี่ยงทาส กูไม่ใช่อิเย็นนะ! มึงแม่ง เดี๋ยวก็ร้าย เดี๋ยวก็ดีกับกู อะไรก็ไม่รู้ กูก็งงเป็นนะเว้ย มึงไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นก็สับสนแค่ไหน กูอยากหลบหน้ามึงให้พ้นๆ ไม่อยากเจอหน้ามึง แต่ทำไมแม่งก็ชอบหาเรื่องมาหาจังวะ ที่สำคัญไม่ว่ากูจะทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ ก็มีแต่หน้ามึงตลอดเวลา!!...พออยู่ใกล้ กูใจเต้นแรงกับมึง กูรู้สึกแปลกๆ กูไม่ชอบสบตามึง กูไม่กล้าคิด ไม่กล้าคิดอะไรเลยสักนิด เพราะกูกลัว...

 

 

            กระทั่งวันที่กูได้รู้ความรู้สึกของมึง...

 

 

            เหมือนหัวใจมันหยุดเต้นเลยว่ะ กูห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มไม่ได้ ตอนนี้ก็เหมือนกัน เชี่ยเอ๊ยย มึงอ่ะ แม่ง แล้วตอนนี้มึงยิ้มเหมือนกูป่าววะ

 

 

            จองแจฮยอน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา

ขอบคุณโชคชะตาที่เล่นตลกให้วันนั้นกูทำกระเป๋าตังค์ตก ทำให้เราได้รู้จักกันมาจนวันนี้ เคยคิดว่าทำไมกูต้องยอมให้มึงโขกสับเพื่อแลกกับบัตรทีละใบด้วยวะ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะลึกๆ กูเองก็รู้สึกดี...ที่ได้เจอมึง

กูอาจจะยังไม่เคยบอก แต่ก็อยากให้รู้ไว้

 

 

            เออออออออออออออออออออออ

 

 

         กูรักมึงชิบผาย

 

 

            ดูแลกูดีๆล่ะ นอกใจจับเชือดแน่! แง่งงงง

 

 

            จบเถอะ กูเขิน ไอ่สัส!!

 

            .

            .

            .

 

 

            ร่างสูงค่อยๆกวาดสายตาอย่างเชื่องช้าตั้งแต่ประโยคแรกจนกระทั่งตัวอักษรตัวสุดท้ายที่หมดลง...ทอล์คที่บอกความรู้สึกทั้งหมดของคนแต่ง ปนกับความโหวกเหวกโวยวายตามสไตล์เจ้าตัวเค้า ราวกับได้ยินเสียงเจ้าตัววุ่นมายืนอ่านให้ฟังอยู่ข้างๆ... เขาหยุดยิ้มไม่ได้ตั้งแต่บรรทัดแรกแล้วต่างหากล่ะ ไรเตอร์เตนล์

 

 

            ใครจะกล้านอกใจล่ะ บ้าๆบอๆมึนๆแบบนี้ ยังจะหาได้จากไหนอีก หื้มมม เพราะแบบนี้ไง เพราะมึงเป็นแบบนี้ไงเตนล์

 

 

         กูเลยชอบมึง...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         มาตั้งแต่ปี 1

 

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            "อ่านจบแล้วดิ?" ในที่สุดเตนล์ก็ตัดสินใจออกจากห้องมาดูผลงานตัวเอง...ได้เห็นแจฮยอนยิ้มไม่หุบแบบนี้ ดูท่าทางฟิคของเขาจะทำให้เจ้าตัวพอใจอยู่ไม่น้อย

 

 

            "แต่งเก่งนะเราอ่ะ ถึงว่าแฟนฟิคเยอะเชียว"

 

 

            "แน่นอน เนี่ย แต่งดีขนาดนี้ ต้องให้เปิดเรื่องใหม่แล้วแหละ"

 

 

            "อยากสลบคาอกกูอีกก็ลองดูสิ"

 

 

            นั่นไง ดีได้ไม่ถึงห้านาที! แง่งงง อุตส่าห์จะหลอกล่อตอนอารมณ์ดีๆซะหน่อย

 

 

จู่ๆแจฮยอนก็เอื้อมมาสัมผัสหลังมือของเตนล์ที่วางอยู่บนพนักพิงของโซฟาตัวกว้าง...และดึงมือเขาให้อ้อมมานั่งด้วยกัน...เขาเองก็ยอมทำตามอย่างว่าง่าย...ทันทีที่เตนล์หย่อนก้นตัวเองลงบนโซฟา แจฮยอนก็ทิ้งหัวตัวเองลงบนตักของเตนล์

 

 

            เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร และลูบกลุ่มผมนุ่มๆของแจฮยอนไปเรื่อยเปื่อย อีกฝ่ายดึงมือข้างที่ว่างของเขาไปจับไว้แน่น...เรามองหน้ากันโดยไม่มีใครพูดอะไร จนเขาเริ่มรู้สึกเขินๆ เลยเลือกละสายตาจากอีกฝ่ายมาเป็นการมองมุมปาก...ปากที่ชอบล่วงเกิน อ่า ไม่เอาดีกว่า อ่ะ มองปลายคาง...อ่า ไรหนวดที่แม่งชอบเอามาไถคอเขา งือออ นึกถึงแล้วก็...ไม่เอาๆ เลื่อนไปเป็นหน้าอก เชี่ย หกห่อยังติดตา หน้าร้อนผ่าวเลยกู ไหนลองต่ำลงกว่า....เอ่อ...พอเถอะ กลับมาจ้องตากันต่อนั่นแหละดีล้ะ

 

 

            "ขอบคุณนะ..."

 

 

            "หือ? อะไร? ขอบคุณเรื่องฟิค? ก็แลกบัตรประชาชนนี่"

 

 

            "เปล่า..."

 

 

            แจฮยอนเว้นวรรคไป...เขาเลิกคิ้วขึ้นด้วยความงุนงง และเราสองคนก็จ้องหน้ากันเงียบๆ

 

 

            "???"

 

 

            "ขอบคุณที่เข้ามาในชีวิตกูนะ"

 

 

            "................."

 

 

            "อยู่ข้างๆ กันแบบนี้นะเตนล์"

 

 

            "อืม...แจฮยอนก็เหมือนกันนะ"

 

 

            ภาพทุกอย่างถูกแทนที่ด้วยความมืดมิด เมื่อเตนล์หลับตาลงพร้อมกับสัมผัสนุ่มนิ่มของแจฮยอน...จูบที่ค่อยเป็นค่อยไป มือหนาลูบไล้แก้มเนียนด้วยความทะนุถนอม ประคองร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอด...สัมผัสที่อ่อนหวานและละมุนจากร่างสูง ช่างบอกเล่าความรู้สึกที่มีให้ต่อคนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี...

 

 

            เสียงหวานกระซิบเบาๆ ข้างหู ประโยคสั้นๆ แต่กลับทำให้คนฟังหัวใจพองโตและเต้นรัว จนหยุดยิ้มไม่ได้...

 

           

            "รักมึงว่ะ"

 

 

        

            .

            .

            .

 

 

            Comment :

            ไม่ชอบฟิค แต่ชอบทอล์คของไรเตอร์จัง ช่วยมาเขียนทอล์คให้ผมอ่านตลอดชีวิตเลยได้มั้ยครับ? :)

 

 

 

The End

 

 

 

 

 

?

?

?

 


แถม SPECIAL 

(ล้วงความลับสุดท้ายของแจฮยอนได้จาก Special ในเล่มนะจ๊ะ) 

 

         ใต้เตียงแจเตนล์

            3 hrs

            ฮันโหลล ใต้เตียงแจเตนล์วันนี้มีของดีมานำเสนอนะเจ้าคะ แท่นแท๊นนน

https://www.youtube.com/watch?v=rriQhkZOvUk

มีลูกเพจทำแล้วฝากมาแบ่งกันดูเจ้าค่ะ ฟินม๊ากกกกก ส่วนใครสงสัยว่าคลิปตั่งต่างมากจากไหน ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกจะเป็นคลิปจากวันโอเพ่นเฮ้าส์ที่ผ่านมาที่รวมๆเอาคิวท์บอยไปทำกิจกรรมเรียกน้องๆมัธยม วันนั้นมีให้คิวท์บอยมาทำอาหารขายด้วย ถ้าใครพลาดปีนี้ ปีหน้ายังมีนะเจ้าคะ พูดมากแล้ว ไปฟินกับคลิปกันเต๊อะะะ #เรือคืออะไรหรอคะพอดีขี่กระสวยอวกาศ #ใต้เตียงแจเตนล์

 

 

            เตนล์นั่งไถมองดูเพจที่แชร์ผ่านมาหน้าทล. เอออ่ะ ล่าสุด เพจคู่มาล้ะ สมใจกัปตันเขาแล้วล่ะ แล้วแม่งเสือกกดไลค์เพจด้วยนะ ฟายยย ไม่รู้เลยว่าคู่ไหนอ่ะ เชี่ยแจแม่ง ดีไม่ดีเห็นโพสต์นี้จะไปช่วยเขาแชร์อีกเนี่ย ขายของเก่งกว่าแอดมินก็อิกัปตันแม่งนี่แหละ ขี่กระสวยอวกาศทะลุออกนอกโลกไปไป๊!

 

 

            ครืด ครืด

 

 

            โทรศัพท์สั่นครืดๆ เขาก็คว้ามารับ แต่ทว่าเครื่องที่อยู่ในมือกลับหน้าจอสงบนิ่ง...ถ้าไม่ใช่เครื่องของเขา? เตนล์กวาดสายตาและเงี่ยหูฟังต้นเสียง พบว่าเป็นโทรศัพท์ของแจฮยอนที่สั่นครืดๆเรียกร้องความสนใจอยู่ตรงโต๊ะทำงาน

 

 

            แต่เจ้าตัวนั้น...ออกไปข้างนอกแต่เช้าแล้ว เห็นว่าเปเปอร์ยูตะมีปัญหาอะไรสักอย่างเลยไปช่วยดู สงสัยรีบจนลืมโทรศัพท์...

 

 

"ฮัลโหล" เขารับสายแทน หน้าจอปรากฎเป็นชื่อของยองโฮ

 

 

(กูลืมโทรศัพท์ไว้ที่ห้อง?...)

 

 

"ช่าย...แล้ว?"

 

 

(โล่งไป นึกว่าหล่นหาย...ส่งงานมาให้หน่อย อัลบั้มที่ชื่อว่า LE220 กูถ่ายรูปงานไว้ในนั้น ส่งมาไลน์ยองโฮเลย เดี๋ยวทักไป)

 

 

"เคได้"

 

 

(รหัสผ่านโทรศัพท์เป็นวันเดือนปีเกิดมึง)

 

 

"อ่ะ อื้อ..."

 

 

เตนล์ปลดล็อคไอโฟนของแจฮยอนได้อย่างง่ายดาย...รู้สึกว่าก่อนหน้านี้มันไม่ใช้รหัสนี้นะ แต่แจฮยอนคงรู้ว่าเตนล์เป็นพวกจำเลขได้ห่วยแตก เห็นได้จากการตั้งรหัสผ่านตัวเองเป็น1-2-3-4...นี่ก็คงเผื่อเวลามีเรื่องอะไรฉุกเฉิน มันคงรู้ว่าเตนล์จะไม่มีทางลืมวันเกิดตัวเอง...อืม ใส่ใจดีเน้าะ

 

 

ไลน์ของยองโฮเด้งขึ้นมา เขากดเข้าไปในแชท...และเลือกหาอัลบั้มตั้งชื่อตามที่แจฮยอนบอกมา มีอัลบั้มมากมายในไอโฟนของแจฮยอน ส่วนมากก็จะวิชาเรียนทั้งนั้น...

 

 

ทว่าตอนนั้นเองที่นิ้วมือของเตนล์ต้องหยุดชะงักลง...

 

...

 

10.10.16

 

 

โฟลเดอร์ที่ถูกตั้งชื่อด้วยวันที่...

 

 

ทำไมถึงได้มีแต่รูปของเขา...

 

 

ตอนปี 1 วันเฟรชชี่เกม

 

 

แสดงว่าแจฮยอนเองก็...

รู้จักเขามาก่อนหน้านี้?

 




ที่เหลือหลังจากนี้เจอกันในเล่มนะคะ ^^ 

ขี้เกียจเม้น #ฟิคไรเตอร์เตนล์

 

ไอ้ที่เป็นรูปกดนะๆๆๆ มีฟิคกูกับมึงให้อ่านจริงๆน้าาา แล้วก็ลิงค์จากเพจ อาจจะมีคนเคยดูแล้ว55555 เอามาฝาก จิ้มได้จริงนะคับ จิ้มกันด้วยนะอิอิ จบแย้ววว แง แอบใจหายนิดหน่อย อยู่ด้วยกันมายาวนานมากกกกจริงๆนะคะ ขอบคุณมากๆๆๆๆๆเลยนะคะอยู่ด้วยกันตั้งแต่แรกจนมาถึงตอนนี้ ฮืออ ถ้าไม่ได้กำลังใจจากทุกคนเราคงไม่สามารถแต่งจนจบได้ ส่วนฉากสุดท้ายที่ค้าง ไปเจอกันสเปในเล่มนะคะ อิอิ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เรารักและเราตั้งใจมากๆ ตอนแรกเราแต่งแบบไม่คาดหวังเลยค่ะ เราแค่หาฟิคอ่านไม่ได้เลยแต่งเล่น55555 แต่พอเห็นมีคนตามเยอะขนาดนี้เราขอบคุณมากจริงๆน้า เราก็ไม่คิดว่าตอนจบจะโดนทิ้งยาวมาเป็นเดือนขนาดนี้ เรางานเยอะมากเลยฮืออ5555

 

เราก็พูดไม่ค่อยเก่งอ่ะ5555 ไม่มีอะไรนอกจากคำว่าขอบคุณมากจริงๆค่ะ ^^

 

 

 

Pre-Order #ฟิคไรเตอร์เตนล์ สำหรับใครที่โอนก่อน 20 คนแรกเรามีของแถมสุดพิเศษให้โด้ยยย


https://docs.google.com/forms/d/1Fjfc4d1-i21ibpj9GLkC0oBOk6Q5XY4koanoaa4Giho/edit



O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 261 ครั้ง

1,245 ความคิดเห็น

  1. #1241 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 20:45

    แจฮยอนแอบชอบตั้งแต่ปี 1 กรี๊ดด

    #1241
    0
  2. #1202 Markmin_TY (@Markmin_TY) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 00:19

    พึ่งมาอ่านเเต่สนุกมากชอบมากๆอยากให้ลูคัสไม่หงอยเเล้วไปเจอจองอู ฮี่ๆๆๆๆ
    #1202
    0
  3. #1196 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 00:53
    น่ารักกกกกก อยากได้ฟิคไรท์ง่าาาาาา
    #1196
    0
  4. #1176 amsprite (@amsprite) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 03:23

    ไรเตอร์เตนล์มีมุมหวาน ๆ ด้วย

    เป็นฟิคที่น่ารักมาก ๆ เลย ขอบคุณไรเตอร์เช่นกันนะคะ

    #1176
    0
  5. #1134 supernui_01 (@supernui_01) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 12:25

    กลับมาอ่านกี่ครั้งก็ชอบ5555

    #1134
    0
  6. #1089 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:38

    ฮรื้อเป็นฟิคที่ชอบมากๆๆๆเลย น่ารักกกก><

    #1089
    0
  7. #1071 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 00:11
    น่ารักมากเลย><
    #1071
    0
  8. #1045 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 10:58
    ทำไมเพิ่งมาเจแฟิคแบบนี้ ดีมากกก แงงง
    #1045
    0
  9. #1013 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 09:23
    ฮือออ น่าร้ากก ขอบคุณมาก ๆ นะค้าาา <3
    #1013
    0
  10. #992 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 09:49
    น่ารักมาก ๆ เลย
    แจมีความลับนะเนี่ย
    #992
    0
  11. #971 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 13:01
    ดีมาก ฮือออออออออออ
    #971
    0
  12. #911 SehunMark (@ice_indy) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 16:42
    ชอบมากกกกกกกกกกกก
    #911
    0
  13. #910 // Mr.SiMBA // (@kevin-satyr) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 11:52
    น่ารักกกก(กรีดร้องโหยหวน)
    ขอบคุณมากๆที่เขียนเรื่องนี้ น่ารักมากๆ คนเขียนก็เก่งมากๆ ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้นะ
    #910
    0
  14. #868 jammiexm (@__vvic64) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:14
    หู้ยยย กัปตันแอบชอบเขามาตั้งแต่ปี1
    สมหวังสักทีใช่มั้ยกัปตัน! ฮิ้วววว
    ขอบคุณคุณไรท์ที่สร้างสรรค์ฟิคดีๆมาให้อ่านนะคะ ฟิคน่ารักมาก สนุกมากๆด้วย อ่านแล้วยิ้มตามตลอดเลย /ยิ้มจนตีนกาขึ้นเลยค่ะ ฮรุก &#10084;&#65039;&#10084;&#65039;&#10084;&#65039;
    #868
    0
  15. #841 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 23:33
    น่ารักมากแจเตนล์><~ คู่อื่นๆก็น่ารัก เฮฮามีสีสันมากค่ะ

    ขอบคุณที่ไรท์เตอร์สร้างสรรค์เรื่องราวแจเตนล์ได้ฮาและน่ารักขนาดนี้ เยี่ยมไปเลยค่ะ เป็นฟิคอีกเรื่องที่ชอบและประทับใจจัง อิอิ เป็นกำลังใจให้นะคะหวังว่าจะได้อ่านแจเตนล์เรื่องต่อๆไปค่ะ ไรท์เตอร์ไฟท์ติ้ง~
    #841
    0
  16. #788 saitybl101 (@arthittiyaa) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:19
    น่ารักกก ฮื้อออ
    #788
    0
  17. #785 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:07
    แสบจริงนะตัวแค่เนี้ย 5555555555555 ยัยน้องเอ๊ยยยยยยยยยยยยย
    #785
    0
  18. #753 shapehyunn (@shapehyun04) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มกราคม 2561 / 12:04
    แง เพิ่งโหลดเด็กดีกลับมาแาน โคตรน่ารักเลยอะะะ ฮืออออ อยากอ่านจัง อยากอ่านสเปในเล่มมม
    #753
    0
  19. #724 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 23:43
    โอ้ยญ ว่าแล้วต้องโดนร่างอ้วน555
    #724
    0
  20. #710 krislayxingfan (@krislayxingfan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 15:11
    โอ้ยยย. จบแล้วง่าาาา สนุกมากเลย
    #710
    0
  21. #686 Kuanlinee (@Kuanlinee) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 08:59
    ง่าาาาา น่ารักมากๆเลยค่ะ เราหาฟิคแจเตนล์ฟีลกู๊ดแบบนี้ไม่ค่อยได้เจอเลย555555555 ไม่มีเรื่องไหนโดนใจเท่าเรื่องนี้แล้ววว ขอบคุณที่เขียนผลงานดีๆมาให้ได้อ่านนะคะ ติดตามตลอดไปเลยเด้ออ&#9825;&#9825;&#9825;&#9825;&#9825;
    #686
    0
  22. #685 ManowLee. (@226142) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 01:54
    ฮื่ออออออ ไม่ไหวแล้วเขิลลๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สารภาพบาปว่าเพิ่งมาเห็นตอนจบ โอ้ยยชุ้นไปอยุ่ไหนมาาา!!! มันแบบเขินมากก เขินตัวบิด เขินแบบจองเมรุให้กุที เขินฉิบหะ เขินนนนนนนน ฟหหกดเ้่สววง รักฟิคเรื่องเนนนน้
    #685
    0
  23. #663 nnetx (@netnnnetnn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 16:29
    สนุกมากค่า ขอบคุณนะคะที่เขียนฟิคดีๆให้อ่าน รักนะคะ
    #663
    0
  24. #659 22PM (@zelogirlz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 23:37
    ชอบมากๆๆๆๆๆอ่านรวดเดียวจบเลย
    #659
    0
  25. #657 GaFiww9490_ (@fiw_kewalin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 03:55
    เป็นฟิคแจเตนล์ที่สนุกที่สุดเลย ทั้งขำ ทั้งสนุกในทุกตอน ไรท์ภาษาดีอ่านแล้วกระชับไม่น่าเบื่อ คีพคาแรคเตอร์ตัวละครดี ชอบมากๆ ชอบนิสัยเตนล์ ลูกจะโวยวายอะไรบ่อยๆพอนึกภาพตามก็เอ็นดูไปอีก ชอบจริงๆนะคะ ขอบคุณที่เขียนฟิคดีๆมาให้กระสวยอวกาศแจเตนล์คนนี้ได้ฟินนะคะ
    #657
    0