(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 18 : *Fluttering Feelings ; 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 443 ครั้ง
    26 ส.ค. 60


16

 

 

            สายของวันนี้พวกมันสามตัวบุกมาคอนโดเขาเพื่อเริ่มอ่านหนังสือ และทำรายงานไปด้วย เพราะประกาศงดเซคเมื่อคืน เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมงที่เราถกเถียงกันเรื่องหัวข้อต่างๆ  จนยูตะเริ่มเลื้อยลงไปกองกับพื้นห้องตามวิถีซังนัมจาที่มันแสนภาคภูมิใจ...ส่วนโดยองเองพอเห็นคู่หูกุมารทองของตัวเองเริ่มขี้เกียจ ก็อยากจะเอาบ้าง...

 

 

            "หิวอ่ะ จ้อน มึงสั่งพิซซ่ามาแดกดิ้ ช่วงนี้โปรหนึ่งแถมหนึ่งพอดี" หันไปเห็นไอ้จอห์นนี่กำลังกดโทรศัพท์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พนันได้เลยว่าแม่งกำลังคุยกับแทยงอยู่แน่ๆ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูตูดขนาดนั้นอ่ะ 

 

 

            "เออ ดีเหมือนกัน กำลังอยากแดกอยู่พอดี" ซอ ยองโฮกดสั่งออนไลน์ผ่านทางไอโฟนของตัวเองด้วยความรวดเร็ว 

 

 

            "ไอ้ชีทเวรนี่ ต่อให้มาเป็นภาษาเกิดกูก็อ่านแม่งไม่รู้เรื่องล้ะ นี่เสือกเป็นภาษาอังกฤษอีก โอ้ยยย...ชิบผาย แล้วตรงนี้อะไรวะเนี่ย...โดยอง มึงจดสไลด์นี้ไว้ป่าววะ หน้าสามอ่ะ" หนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นที่นอนกองอยู่กับพื้น เริ่มยกแข้งขาขึ้นมาก่ายพาดโดยองที่เลื้อยอยู่บนโซฟาตัวยาว

 

 

            "ถามห่าอะไรกู คิดว่ากูเรียนไง๊? วันนั้นกูยังขายแครอทให้มึงในไลน์บราวฟาร์มอยู่เลยทำเป็นลืม"

 

 

            "เออว่ะ..." นึกได้ดังนั้นจึงงัดร่างตัวเองขึ้นมา แล้วเกยหัวหนักๆไว้กับโต๊ะตัวเล็ก เพื่อหันไปหาเจ้าของห้องที่น่าจะเป็นบุคคลตั้งใจเรียนที่สุดแทน "มึงจดไว้ป่าววะชีทเนี้ยๆหน้าสาม" ว่าแล้วก็ยื่นชีทไปให้เพื่อนดู

 

 

            แจฮยอนกวาดสายตามองแล้วหยิบชีทที่ยูตะต้องการส่งไปให้...ฝ่ายคนได้รับก็ตาลุกวาว เมื่อเห็นเนื้อหาบนกระดาษที่เพื่อนจดอ่านแล้วเข้าใจง่ายกว่าที่อาจารย์สอนซะอีก

 

 

            ทว่าตอนนั้นเองที่เจ้าหนูช่างสังเกตบังเอิญเหลือบไปเห็นมุมบนขวามือของชีทที่ถูกเขียนเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษด้วยปากกาลูกลื่นสีน้ำเงิน

 

 

            'J'

 

 

            ยูตะจิ้มนิ้วน้อยๆของตัวเองไปที่ตำแหน่งอันน่าสงสัย 

 

 

            "อ่าว ทำไมมึงเขียนแค่เจอ่ะ เห็นปกติมึงเขียนเป็นอังกฤษมึงไม่ใช่อ่อ...อะไรนะ เจฟเฟอร์มะ?" 

 

 

            "ไอสัส555555555 เจฟเฟอร์นั่นร้านเสต็ก55555555 เคยจำชื่อห่าอะไรถูกบ้างวะมึงอ่ะ เจฟฟรี่เว้ย เจฟฟรี่!" ลำบากคู่หูคนเดิมที่นอนขำท้องแข็งอยู่บนโซฟาต้องคอยแก้ให้

 

 

            "สงสัยกูหิว55555555555 เออนั่นแหละ555555...ทำไมเหลือแค่เจย์อ่ะ?"

 

 

            "ถ้าเอาเวลาสงสัยเรื่องไร้สาระมานั่งอ่านหนังสือ...มึงน่าจะเก็ทเอทุกตัว"

 

 

            "โหหหหห ด่ากูว่าขี้เสือกเลยเถอะ5555555555555

 

 

            "แต่ก็น่าสงสัยอยู่นะ ปกติกูก็เห็นมึงเขียนชื่อทีไรก็เขียนเจฟฟรี่ตลอด อยู่ดีมาเปลี่ยนเหลือแค่เจย์...มีอะไรป่าวว้า?" ครั้งนี้ซอยองโฮเลือกทีมเมนเทอร์ยูตะ

 

 

            "หรือว่า...เกี่ยวอะไรกับเตนล์อ๊ะป่าวว ฮั่นน้อวววววว" โดยองเองก็เริ่มสนุกในการกวนประสาทเพื่อนหน้านิ่งของตัวเอง...ปกติแล้วแจฮยอนมันเป็นพวกไม่ค่อยสนใจโลกสนใจใครเท่าไหร่ แต่พอเป็นเรื่องของเตนล์ล่ะมึงเอ๊ยยยยยย55555 ใส่ใจชิบผาย ใส่ใจทุกรายละเอียด

 

 

            จะเม้าท์ให้ฟัง ถ้าจำวันที่พวกเขายกโขยงกันไปช่วงเตนล์กับเพื่อนทำฉากที่สตูดิโอได้...วันนั้นไอ้แจมันแวะเซเว่นเพื่อซื้อขนมไปให้เตนล์ เขาแอบเห็นมันหยิบใบเสร็จยับๆออกมาจากกระเป๋าตังค์สีดำที่เขามั่นใจว่าไม่ใช่ของมันแน่ๆ ล้ะคิดว่ามันจะมีกระเป๋าตังค์ใครอีกล่ะ ถ้าไม่ใช่ของคนที่มันเก็บได้อ่ะ...แล้วแม่งก็เพ่งๆอ่าน ก่อนจะหยิบขนมนู่นนี่มาเต็ม พอเอาไปให้เตนล์ ก็ได้ยินเตนล์พูดว่า...

 

 

            "ซื้อมามีแต่ของชอบกูนะเนี่ย"

 

 

            "หรอ?"

 

 

            แล้วมันก็ตีหน้าซื่อตาใสใส่ คือแบบโอ้ยยย555555555555 อยากเดินไปแฉให้หมด อยากรู้ว่าแม่งจะทำหน้ายังไง แต่สงสาร55555555

 

 

            ยัง ยังไม่หมด! ย้อนไปวันแรกที่เขาเจอเตนล์...วันที่มันกับเตนล์นั่งแดกตามสั่งกันอยู่แถวยูแสควร์

            

 

            "อ้าว ไอ้แจ...บอกเย็นนี้ไม่ว่าง ที่ไหนได้แอบมาแดกข้าวกับใครเนี่ย" วันนั้นเขาบังเอิญเหลือบไปเห็นว่ามันเดินมากับผู้ชายตัวเล็กๆคนนึง เลยจะเข้าไปดูหน้าใกล้ๆ แต่พอเห็นแล้วก็ต้องร้องอ๋อในใจ...ไปหลอกล่ออิท่าไหนให้เขามาแดกข้าวกับมันได้วะเนี่ย555555555555

 

 

            "อ้า! ชิตพล ลี้ชัยพรกุลใช่มั้ย!

 

 

            "หวัดดี เราชื่อเตนล์"

 

 

            "กูโดยองนะ...เนี่ย ไอ้แจมันเก็บกระเป๋ามึงได้ กระวนกระวายชิบผาย กลัวไม่ได้คืนเจ้าของ บอกว่าตะโกนเรียกมึงแล้ว แต่ตอนนั้นเหมือนมึงกำลังรีบเลยเรียกไม่ทัน พวกกูเลยเสนอให้ลงโพสต์ลงในเฟสเองอ่ะ" เขาเล่าให้เตนล์ฟัง

 

 

            "แถมเมื่อเช้านะ ที่มึง..."

 

 

            "หุบปากไปได้แล้วมึงอ่ะ"

 

 

            แจฮยอนขัดขึ้น ขณะเขากำลังจะฝอยต่อ อ่ะ เพื่อนเบรคนาจา5555555 ก็เลยแค่ยิ้มกรุ้มกริ่มเป็นนัยบางอย่างที่รู้กันสองคนกับไอ้แจ เตนล์ก็ดูงงๆนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

 

            จริงๆประโยคที่จะพูดต่อก็คือ "แถมเมื่อเช้านะ ที่มึงไปเอากระเป๋าตังค์ที่คณะช้ากว่าที่นัดไว้อ่ะ ไอ้แจฮยอนมันออกมารอหน้าห้องเลยเพื่อจะคืนให้ แต่อาจารย์แม่งควิซเฉย ก็เลยเป็นอย่างที่เห็น"

 

 

            แต่คืนกันอิท่าไหนไม่รู้จู่ๆเอ้าแม่ง 555555 กลายเป็นสัญญาทาสผูกมัดเตนล์เฉยยยย5555555555555 เออ เคยมีใครบอกมะว่ามันร้ายยยย จองแจฮยอนเจ้าเล่ห์จะตายห่า 5555555555

 

 

            "ฮั่นน่ะ เงียบว่ะ ใช่แน่ๆ เกี่ยวกับเตนล์แน่ๆ" ยูตะแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ พอแจฮยอนจะอ้าปากด่า ไอ้คนรู้ทันก็ชิงพูดก่อน "ไม่ต้องด่าว่ากูเสือก เพราะกูเสือก5555555555555555"

 

 

            "จำได้ว่าชื่อไลน์มึงก็ใช้ตัวเจป้ะ?" ยองโฮเองจู่ๆก็ความจำดีขึ้นมากะทันหันงั้นแหละ

 

 

            เจ้าของห้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยท่าทางรำคาญอย่างเต็มทน จริงๆไอ้เรื่องตัว J มันก็ไม่ได้เป็นความลับระดับชาติที่จะต้องปิดกันหรอก เพียงแค่พวกแม่งไม่ใช่คนที่เขาอยากให้รู้ถึงความหมายของตัว ก็เท่านั้นเอง...แต่เพื่อตัดความน่ารำคาญ...

 

 

            "เจเป็นอักษรตัวที่สิบ"

            

 

            "???"

 

 

            "สิบชื่อใคร...ก็คนนั้นแหละ"

 

 

            "ฮั่นน้อววววว!!! ตั้งแต่ได้บอกชอบเค้านี่เอาใหญ่เลยนะ" ยองโฮเผลอกัดชีทด้วยความลืมตัว...ใครจะไปรู้ว่าเพื่อนแจของเขาจะมีมุมแบบนี้ด้วยเหมือนกัน

 

            

            "โอ้ยยย ไม่มีอีกแล้วเรือไม้จิ้มฟัน...นี่มันไททานิค!!" โดยองถึงกับยกนิ้วโป้งให้ด้วยความชื่นชม

 

 

            "แต่เป็นไททานิคที่ติดผักตบชวาอยู่ที่แม่น้ำท่าจีน 555555555555555555555" และแน่นอนว่าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจาก...นากาโมโตะยูตะ ผู้เป็นกำลังใจให้เพื่อนรักมาโดยตลอด

 

 

            "มึ้งงงงงงง เพื่อนเค้าทำเต็มที่แล้วมั้ย 55555555555555555555555555555" 

 

            

 

            *

            *

            *

 

 

 

            ผ่านไปครึ่งชั่วโมงทั้งโดยองและยูตะก็รับหน้าที่เดินลงมารับพิซซ่าที่สั่ง...ทั้งห้องจึงเหลือเพียงแค่แจฮยอนและยองโฮสองคน

 

 

            "แล้วเรื่องซอลฮยอน มึงเอายังไงอ่ะ?" ยองโฮถามเรื่องที่เขาเองก็เป็นห่วงเตนล์ไม่ต่างกัน แล้วยิ่งเป็นเพื่อนแมวเมี้ยวด้วยแล้วล่ะก็ เขาก็ยิ่งกะตือรือร้น 

 

 

            "เมื่อวานกูไปคุยกับเค้ามา...ก็ยอมรับว่าทำ กูก็เลยบอกไปว่ากูไม่ได้คิดอะไรกับเค้า และถ้ากูรู้ว่าทำอีก หลักฐานทั้งหมดที่มี...ซอลฮยอนไม่รอดแน่"

 

 

            "แล้วไม่โวยวายตายห่าหรอวะนั่นอ่ะ"

 

 

            "มึงก็รู้ว่าซอลฮยอนห่วงภาพลักษณ์ตัวเองจะตาย แล้วยิ่งกำลังจะได้เข้าวงการด้วย คงไม่กล้าแล้วแหละ เตนล์เองก็ไม่คิดจะเอาผิด กูก็เลยปล่อยไป"

 

 

            "อ้อ...แล้วกับเตนล์ตอนนี้เป็นไงวะ? คบยัง?"

 

 

            "ยัง..."

 

 

            "ห้ะ? จริงป่ะเนี้ย"

 

 

            "เออ...ว่าแต่เรื่องที่กูให้สืบอ่ะ ว่าไง?" แจฮยอนหันไปมองหน้าเพื่อน เพื่อถามถึง 'เรื่อง' ที่รู้กันสองคน...หลังจากวันที่พวกเขาไปนั่งร้านกาแฟกัน และได้ฟังบทสนทนาจากพวกโดยองยูตะ รวมถึงคำพูดของยองโฮบางประโยคที่ทำให้เขาเอะใจ ถึง 'คนแต่งฟิคจอห์นแจ' ที่เขาอยากรู้มาตลอดทั้งเทอม จนกระทั่งพักหลังๆที่มีเรื่องอีกคนให้มาวุ่นวายใจ ก็ทำให้ลืมนึกถึงไปบ้าง

 

 

            แต่บางอย่างที่พอเอามาปะติดปะต่อกันแล้ว ก็อดคิดไม่ได้ว่าคนแต่งฟิคคนนั้น...

 

 

            น่าจะเป็นคนใกล้ตัว...

 

 

เย็นวันนั้นเองที่เขาบอกให้ยองโฮไปช่วยวานเพื่อนต่างภาคอีกครั้ง...คนที่แฮ็คข้อมูลให้กระทั่งรู้ว่าซอลฮยอนเป็นคนอยู่เบื้องหลังการกลั่นแกล้งเตนล์ผ่านเว็บไซต์จีบอยอะไรนั่น...ให้ช่วยแฮ็คข้อมูลของไรเตอร์จอห์นแจคนนี้

 

 

            "เออกูบอกมันให้แล้ว...เดี๋ยวลองทักไปถามแปบว่ารู้ตัวไรเตอร์คนนั้นยัง" ว่าแล้วก็รีบพิมยิ๊กๆลงไปในแชทไลน์ทันที "พอเห็นมึงเดาว่าน่าจะเป็นคนใกล้ตัว  กูก็เริ่มอยากรู้ด้วยเลยเนี่ย

 

 

            ตือดึ๊ง

 

            ทว่าจู่ๆซอยองโฮที่พิมด้วยหน้าตาชื่นบานอยู่เมื่อครู่ก็เริ่มใบหน้าถอดสี...เผลอเงยหน้าขึ้นมาเหลือบมองเขาที่จ้องมันอยู่ แล้วรีบหลบสายตาอย่างเก็บพิรุธไม่มิด

 

 

            "รู้แล้วใช่มั้ยว่าใคร?"

 

 

            "เอ่อ...ค คือว่า...มึง..."

 

 

            "เป็นคนใกล้ตัวจริงๆใช่มั้ย?!" แจฮยอนพุ่งพรวดเข้ามาใกล้แทบจะในทันที แต่ยองโฮที่ไว กว่ารีบล็อคหน้าจอโทรศัพท์แล้วซ่อนไว้ด้านหลัง

 

 

            "ยังมึง..." ตอบไปด้วยเสียงแผ่วเบา

 

 

            "สัส มึงอย่ามาโกหก...บอกมาว่าใคร?"

 

 

            "ถ้ารู้แล้วมึงจะทำอะไรเค้า?"

 

            

            "บอกมาก่อนว่าเป็นใคร!" แจฮยอนพยายามเข้ามาแย่งไอโฟนที่เพื่อนพยายามซ่อนไว้ด้านหลัง

 

 

            "มึง...กูว่าเอาจริงนะ คือแบบ เค้าก็แค่แต่งฟิคเองมึง ก็ขำๆอ่ะ ฟิคก็สนุกดีออกนะ กูก็ชอบ"

 

 

            "กูไม่ชอบ"

 

 

            "แต่ว่าแบบ...ใครๆเค้าก็ชอบกันนะ เนี่ย ทำให้คนรู้จักพวกเราเยอะเลย ไหนจะมีเพจคู่ของเราอีกไง"

 

 

            "กูไม่ชอบ"

 

 

            "แต่มึ้งงงงง..."

 

 

            "จะกวนตีนกูอีกนานมั้ย?" เจ้าของห้องเริ่มหมดความอดทนกระโดดขึ้นไปคร่อมร่างเพื่อนที่ลีลาไม่ยอมบอกตัวตนของคนแต่งฟิคมาสักที...ส่วนยองโฮเองก็ไม่ยอมรีบยัดไอโฟนใส่กระเป๋ากางเกง และด้วยแรงที่มากกว่าทำให้แจฮยอนต้องตกไปอยู่เบื้องล่างอย่างช่วยไม่ได้...

 

 

            บัดนี้ร่างสูงใหญ่ของซอ ยองโฮ กำลังคร่อมร่างของแจฮยอนอยู่...

 

 

            โซฟาที่เคยตัวใหญ่ดูเล็กลงไปถนัดตา...

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            "โอ้ยยยยยยย 5555555555555 ไอ้เชี่ยแจ คิดได้ไงวะ ตัวเจเป็นตัวอักษรตัวที่สิบ ที-อี-เอ็น  เท็น เตนล์...เสี่ยวแดก กูเป็นเตนล์อ้วกแตกตายห่าไปแล้ว555555" ยูตะยืนหัวเราะเสียงดังจนคนที่เดินผ่านไปมาต้องหันมามอง

 

 

            "เออ แต่มึงไม่ใช่เตนล์ไง ไม่ต้องไปอ้วกแทนเค้า55555555555 เก็บไว้อ้วกตอนแพ้ท้องกับฮันซลเถ้อะะะะ"

 

 

            "ไอ้เพื่อนเฬววววว เดี๋ยวกูเตะด้วยแข้งให้! สาสสสส"

 

 

            ยูตะวิ่งไล่เตะคู่หูกุมารทองกันเป็นเด็กๆ ไม่ถึงห้านาทีรถพิซซ่าดิลิเวอร์ลี่ก็มาจอดขัดจังหวะเสียก่อน...โอซาก้าบอยจึงยอมพักยกชั่วคราว ตอนนั้นเองที่บังเอิญหันไปเห็นเตนล์กำลังโบกมือทักทายทั้งสองคนมาแต่ไกล ดูท่าทางน่าจะเพิ่งเลิกเรียน...ก่อนจะเดินเข้ามาหา

 

 

            "ไง มาติวที่ห้องแจฮยอนกันหรอ? หู้ว สั่งพิซซ่าหรอ หิวเลยอ่ะ"

 

 

            "ใช่...กินด้วยกันดิ แล้วไม่มีเรียนบ่ายอ่อ?" โดยองควักเงินจ่ายพลางตอบและถามคำถามไปด้วย ในขณะที่ยูตะช่วยรับพิซซ่าทั้งหมดกับบรรดาของกินอย่างอื่นมาถือไว้คนเดียว

 

 

            "อื้อ แต่กลับมาเอางานอ่ะ เดี๋ยวจะออกไปทำงานกับเพื่อนที่หอต่อ งานโคตรเยอะเลยช่วงนี้...ยูตะ เดี๋ยวกูช่วยถือ" เตนล์ยื่นมือมาช่วยยูตะถือของ ถ้าให้ยูตะถือนานไปมากกว่านี้อาจจะไม่ได้กิน เพราะอีกนิดกล่องสีเขียวนั่นก็ใกล้จะสไลด์ตัวลงไปกองกับพื้นแล้ว

 

 

            "เออ พวกกูก็เหมือนกัน..." พอโดยองจ่ายเงินทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยก็มาช่วยถืออีกคน

 

 

            "เตนล์คุง เคยเห็นตัวเจที่ไอ้แจมันเขียนชื่อที่ชีทมันมะ?" จู่ๆยูตะก็ถามคำถามขึ้นมาขณะกำลังเข้ามาในลิฟต์

 

 

            "ไอ้นี่5555 มึงก็ไม่เลิกกับตัวเจซะทีนะ"

 

            

            เตนล์ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง และเริ่มนึกไปถึงกองชีทที่ชอบวางรกๆกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะแจฮยอน หรือบางทีก็เกลื่อนอยู่แถวโซฟา...จะว่าไป ก็เหมือนเคยเห็นอยู่นะ

 

 

            "อื้อออ เคยนะ แล้วทำไมอ่ะ? ก็ชื่อมันตัวแรกป้ะ?"

 

            

            "ไม่ใช่เว้ย รู้ป่ะว่าตัวเจนั้นอ่ะ เป็นอักษรตัวที่สิบในภาษาอังกฤษ"

 

 

            "อ่าฮะ แล้วไงต่ออ่ะ?" เตนล์ถามด้วยท่าทางสนอกสนใจ ก่อนจะก้าวออกจากลิฟต์ก่อนเป็นคนแรก แล้วตามมาด้วยอีกสองคนที่เหลือ

 

 

            "มันบอกว่า...สิบชื่อใคร...ก็คนนั้นแหละ"

 

 

            "???"

 

 

            "คนที่มันชอบอ่ะ"

 

 

            กระทั่งมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องที่คุ้นตา แต่ไม่ทันที่เตนล์จะเปิดประตูห้องก็หันมาหายูตะขมวดคิ้วเป็นปมอย่างไม่เข้าใจ

 

 

            "สิบ?" เตนล์มองตาปริบๆอย่างคนกำลังประมวลผล(ไม่ทัน)

 

 

            "ชื่อมึงไงครับ เตนล์จังงงง" ยูตะเฉลยให้อย่างระริกระรี้

            

 

            พอปริศนาตัว J ถูกอธิบายให้กระจ่างเท่านั้นแหละ เจ้าของชื่อก็หน้าขึ้นสีแดงโดยอัตโนมัติแถมลามยาวมาถึงใบหูสองข้างนั่นอีก...คนตัวเล็กที่สุดชักมืออกจากประตู แล้วเดินดุ๊กๆมาก้มหน้างุดหลบอยู่ข้างหลังยูตะและโดยองแทน

 

 

            "พวกมึง...เข้าไปก่อนดิ"

 

 

            ทั้งสองคนหัวเราะกับท่าทางของเพื่อนตัวเล็ก...แม่งไม่แปลกใจล้ะ ว่าทำไมไอ้แจฮยอนถึงชอบแหย่เตนล์นัก

 

 

            ก็เขินทีน่ารักชิบผาย เพื่อนกูถึงได้หลงหัวปักหัวทิ่มอยู่นี่ไง5555555555555555 

            ไปไหนไม่รอดแล้วไอ้แจเอ๊55555555

 

 

            แล้วจะบอกให้นะ เตนล์ทำหน้างงดูมันน่ารักน่าเอ็นดู คือเห็นหน้าเตนล์งงมันน่าแกล้ง...ถ้าเป็นอย่างไอ้เชี่ยยูตะ หรือไอ้ยองโฮทำหน้างง เห็นแล้วอยากจะซ้ำเติมความเอ๋อของมันมากกว่า5555555

 

 

            แอด...

 

            โดยองทำหน้าที่เปิดประตูออก...ทว่าตอนนั้นเองที่ผู้เข้ามาทั้งสามคนตาแทบถลนออกจากเบ้า!!

 

 

            !!!

 

 

            เมื่อเห็นเพื่อนสนิทของคน...คนหนึ่งอยู่โพสิชั่นบน อีกคนอยู่โพสิชั่นล่างกำลังจ้องหน้าจ้องตากันอยู่!

 

 

            "เชี่ยยยย!! พวกมึ้งงงง รอพิซซ่าไม่ไหวจนต้องแดกกันเองเลยหรอ!!" ยูตะร้องเสียงโหยหวนครั้นจะเอามือกุมอกกุมใจก็ไม่ถนัดนักเพราะพิซซ่าที่รับผิดชอบอยู่ก็เต็มไม้เต็มมือซะเหลือเกิน

 

 

            เตนล์กวาดสายตาขึ้นลงมองหน้าเหวอๆแจฮยอนสลับกับยองโฮไปมา ซึ่งทั้งสองคนเองก็กำลังหันมาทางพวกเขาพอดี 

 

 

            เหยดดดดเข้ โมเม้นจอห์นแจมาว่ะ มาว่ะๆๆ มาต่อหน้ากูเล้ยยย โอ้ย แม่เจ้าาาา! ไม่มีอีกแล้วฉากมุ้งมิ้ง มีแต่ความร้อนแรงเผ็ดมันส์เต็มห้องนั่งเล่น!

 

 

            แล้วมุมนี้แม่งโคตรได้อ่ะ กำลังดีเลย ฟิคตอนต่อไปนี่...ต้องฟัดกันบนโซฟาแน่ๆ แน่นอนนนนน!

 

 

            "เอ่อ ขอโทษที่ขัดจังหวะ...พวกกู...ต้องออกไปแดกข้างนอกมั้ย?555555555" โดยองหยอก

 

 

            "ไอ้สัส!!" แจฮยอนสบถคำหยาบออกมา แล้วเอาเท้ายันเพื่อนตัวสูงออกไปแทบจะในทันที ก่อนจะลุกมาช่วยเตนล์ถือของ

 

 

            "ทำไรกันอยู่หราาาา?" เตนล์ถามอย่างล้อเลียน แล้วเดินตามแจฮยอนมานั่ง

 

 

            "อยากรู้เดี๋ยวกูสาธิตให้ดูป่ะล่ะ?" มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วยียวนกวนตีน จนมือเล็กๆต้องผลักหน้าหล่อๆออกไปด้วยความหมั่นไส้

 

 

            "เอาหน้าออกไปห่างๆเลยมึงแม่ง" เตนล์บ่นงุบงิบ พอนึกถึงไอ้ความหมายตัว ขึ้นมา หน้าก็พาลจะร้อนๆอีกจนได้ ไม่อยากจะโดนแจฮยอนล้อ เลยรีบหนีมากวาดชีทต่างๆลงกระเป๋าเพื่อจะเอาไปทำงานที่หอเพื่อน

 

 

            แต่เอ้ะ เดี๋ยวนะ ถ้าจำไม่ผิด...ก่อนออกจากห้องเขาวางโน้ตบุ้คไว้บนโต๊ะนี้นี่นาแล้วทำไม มันถึงไปอยู่บนเตียงได้?

 

 

            เชี่ย!!หรือว่า...

 

 

            "มึงทำอะไรกับโน้ตบุ้คกูรึเปล่า?!" เขาวิ่งพรวดออกมาหาแจฮยอนด้วยท่าทางตื่นตระหนก 

 

 

            "ย้ายที่เฉยๆ พอดีเมื่อบ่ายกูจะใช้โต๊ะตัวนั้น"

 

 

            "แค่ย้ายใช่มั้ย?" เตนล์ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ทั้งๆที่ในใจตุ้มๆต่อมๆ กลัวความจะแตกอยู่รอมร่อ

 

 

            "กูสงสัยมานานล้ะ...โน้ตบุ้คมึงมันมีอะไรกันแน่?" แจฮยอนสาวเท้าเข้ามาใกล้ แล้วเล่นจ้องตากับเขาอย่างต้องการจับผิด ส่วนคนอย่างกูที่ทำห่าอะไรก็เนียนชิบผายวายวอด...ก็กลอกตาแทบจะครบสามร้อยหกสิบองศา...ขานี่ก็ซอยเท้าหนียิ๊กๆๆ

 

 

            "มะ ไม่...ไม่มี" สุดท้ายก็โดนต้อนให้จนมุมไปตามระเบียบ

 

 

            "ก็ตั้งรหัสไว้ไม่ใช่หรอ? แล้วจะกลัวอะไร?" มันยกยิ้มมุมปาก

            

 

            เออว่ะ...ก็จริงของมัน

 

 

            คิดได้ดังนั้นเตนล์ก็โล่งอก ผลักมันออกแล้วเดินไปเก็บของต่อ...หลังจากโกยงานทั้งหมดพร้อมโน้ตบุ้คเสร็จเรียบร้อยเขาก็ร่ำลาพวกมัน แล้วออกจากคอนโดแจฮยอนมาหาไอ้ฮันซลกับแทยงที่รออยู่ในรถ...และตอนที่กำลังจะเปิดประตูรถนั้นเอง...

 

 

            เอ้ะ แปบนะ...

 

 

            แจฮยอนรู้ว่ากูใส่รหัสแมคบุ้ค?

 

 

            แสดงว่า....

 

 

            ไอ้เชี่ยยยย!!!! นี่มึงแอบยุ่งกับโน้ตบุ้คกูไปแล้วจริงๆใช่มั้ย!!! ส้าสสสสสสสสส!!

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

            หลังจากเพิ่งปั่นงานล็อตแรกส่งไปจนหมดภายในช่วงเย็นที่หอฮันซล...ก็ขอรีแลกซ์เพื่อรอไปสู้กับงานล็อตสุดท้ายอาทิตย์หน้าก่อนไฟนอลแล้วกัน...ตอนนี้เป็นเวลาเกือบห้าทุ่ม ณ ที่เดิม คอนโดแจฮยอน...เตนล์อยู่ในชุดนอนแขนสั้นกางเกงขาสั้นแล้วเดินลากสลิปเปอร์มานั่งแหมะอยู่บนโซฟา...

 

 

            พร้อมแมคบุ้คคู่ใจ

 

 

            การแต่งฟิค ก็ถือเป็นสิ่งที่ทำให้เขาผ่อนคลายจากเรื่องเรียน ถึงแม้ว่ามันค่อนข้างจะทำให้คนที่อยู่ในห้องน้ำตอนนี้ไม่พอใจก็เถอะ55555555...

 

 

            เขาไถทัชแพดโน้ตบุ้คขึ้นลงอย่างเลื่อนลอย กำลังคิดอยู่ว่าจะเอาฉากที่จอห์นแจขย่มกันบนโซฟาเมื่อบ่ายมาใส่ในเหตุการณ์ต่อไปยังไงดี พลางหยิบเฟรนฟรายด์เหี่ยวๆที่แจฮยอนซื้อทิ้งไว้ให้เป็นเสบียงมื้อดึกมางับเข้าปาก 

 

 

            เออ ตอนที่แล้วมันยังไงแล้วนะ เริ่มลืมเนื้อเรื่องแล้วเนี่ย...ว่าแล้วก็สลับมาเปิดซาฟารีอ่านเนื้อหาฟิคที่เปิดค้างไว้อยู่พอดี...เขากวาดสายตาอ่านอย่างลวกๆกระทั่งถึง...

 

 

            "ไม่ทันพูดจบประโยค ริมฝีปากอิ่มก็ถูกบดขยี้รสจูบ...แม้จะพยายามขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล"

 

 

            โห นี่กูอ่านในใจออกมาเป็นเสียงแจฮยอนเลยหรอวะ?

 

 

            "เพราะรู้ดีว่าหากซอ ยองโฮโมโห การกระทำก็ยิ่งรุนแรงกว่าเดิมอีกหลายเท่า..." 

 

 

            เอ้ะ เดี๋ยวนะ...

 

 

            ทำไมเสียงมันดังอยู่...ข้างหู

 

 

            

            เตนล์ค่อยๆเลื่อนหน้าตัวเองไปทางต้นเสียงอย่างช้าๆ...

 

 

            และก็ได้พบกับ

 

 

            !!!

 

 

            จอง แจฮยอน!!

 

 

            ชิบผายยยยยย!!!!

 

 

            เขาพับหน้าจอลงดังป้าบทันที ก่อนถอยกรูดมาอีกฝั่งหนึ่งของโซฟา...ฝ่ายแจฮยอนมองเขาก่อนยกคิ้วข้างหนึ่งด้วยท่าทางสบายๆ แล้วใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดผมที่เปียกซ่ก...

 

 

            ในขณะที่เตนล์หลับตาปี๋กอดแมคบุ้คในมือตัวเองแน่นด้วยหัวใจที่เต้นรัว...ชิบผายแล้วกูๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตายโหงแน่ๆ แจฮยอนเอากูตายแน่ๆ 

 

 

            "มึงอ่านฟิคคู่กูกับไอ้จอห์นด้วยอ่อ?" มันถาม และเดินอ้อมมานั่งบนโซฟา...

 

 

            "ห้ะ??" เอ้ะ ทำไมไม่เกรี้ยวกราดวะ? เขาค่อยๆลืมตาข้างนึงเพื่อหรี่มองปฏิกริยาอีกฝ่าย

 

 

            "ก็เห็นชื่อเรื่องอ่ะ อะไรสักอย่างจอห์นแจ...ฟิคป้ะ?"

 

 

            เอ้ะ หรือความจะยังไม่แตกวะ? เออ ไหลตามน้ำไปก่อนแม่ง

 

 

            "เออออ ชะ ใช่ๆๆ กะ ก็...ก็เห็นยูตะ กับ กะ กับ...โดยะ ยองอ่าน เลยอยากอ่านบ้าง!"

 

 

            ไอ่ห่า เสียงจะสั่นระดับสิบจุดแปดริกเตอร์!

 

 

            "แล้วเป็นไงสนุกมะ?"

 

 

            "หะ โห สุดยอดเลยมึง มึงต้องลองอ่านดู...กูว่าดี" เขายกนิ้วโป้งให้ เออ ฟิคกูก็ขออวยหน่อยล่ะ เอ้ะ หรือมันจะเริ่มมาสนใจฟิคจอห์นแจวะ? ต้องขายของมั้ย? งานการตลาดพีอาร์ต้องมารึเปล่า?

 

 

            "กูเห็นมีฉากเรทด้วยนี่...ใช่ป่ะ?"

 

 

            "เออ ก็นิดหน่อยแหละมึง อรรถรสสสส" โอโหหหห เหงื่อมาจากไหนเยอะแยะ แจฮยอนจะนึกว่ากูแอบลงไปวิ่งรอบคอนโดมันมารึเปล่าเนี่ย

 

 

            ตอนนั้นเองที่มันเริ่มกระเถิบเข้ามาใกล้เขามากขึ้น...ในขณะที่เขาไม่สามารถเถิบตูดหนีไปไหนได้อีก...และแจฮยอนก็ค่อยๆพาดแขนมาทางด้านหลัง ถึงแม้จะวางแขนของมันไว้บนโซฟา แต่ก็เหมือนกึ่งๆเป็นการโอบเขาไว้ทั้งตัวนั่นแหละ

 

 

            "แต่งเก่งขนาดนี้ เอาประสบการณ์มาจากไหนวะ? เน้อะ ว่ามะ?" มันหันมาพยักหน้าเน้อะกับเขา

 

 

            "กู...จะไปรู้ได้ไงวะ" เขาส่องสายตาล่อกแล่กพยายามหาข้อแก้ตัวและบ่ายเบี่ยงประเด็นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

 

            ทว่าแจฮยอนไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ตรงนั้น...ล่าสุดแม่งขยับมาเบียดกูเข้าไปอีกกก! อะไรมึงเนี่ยยย ที่ตรงนั้นเหลือตั้งเยอะ เว้นไปปลูกข้าวหรอสาสสส จะมาใกล้กูทำไม! แง 

 

 

            "เอาจริงนะ แค่จูบเนี่ย ไรเตอร์เคยรึยังเห้อะ" แจฮยอนพูดเสียงสูง พลางแสยะยิ้มกรุ้มกริ่ม...

 

 

            เป็นยิ้มที่โคตรไม่น่าไว้วางใจ

 

 

            ก่อนแจฮยอนยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาจนห่างเพียงแค่คืบ...เตนล์กลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก...และรู้สึกได้ถึงลมหายใจมันที่กำลังเป่าเฉียดข้างแก้ม นั่นยิ่งทำให้เลือดในร่างกายสูบฉีดหนักกว่าเก่าเสียอีก...และกลับเป็นเขาเองที่เผลอหยุดหายใจ

 

 

            ดวงตาคมกวาดสายตามองใบหน้าน่ารักที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เจ้าตัวเค้ารู้ตัวบ้างมั้ยว่าเป็นที่รู้สึกยังไงก็แสดงออกมาทางสีหน้าจนหมด...แถมหน้าที่ซีดเซียวอยู่ในตอนแรกก็พลันขึ้นสีระเรื่อลามไปยันหู...

 

 

            แจฮยอนยกยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์อีกครั้ง แล้วขยับเข้าไปกระซิบข้างหูคนตัวเล็กเบาๆ

 

 

            ประโยคสั้นๆที่ทำให้คนฟังเบิกตากว้างแทบถลนออกจากเบ้า!!!

 

 

 

         "ให้กูช่วยหาประสบการณ์มั้ย?"

 

 

         "................."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         "ไรเตอร์เตนล์"

 

 

 

 

            !!!!!!!!!!!

 

 

            เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!! 

 

            

            สัตว์เลื้อยคลานมากมายแทนความรู้สึกเตนล์ได้ดีที่สุดในตอนนี้

 

 

 

 

         "กูมีให้สองทางเลือก...ไหนไรเตอร์เตนล์ลองเลือกมาสิครับ"

 

         

         "....................."

 

 

         "ระหว่าง โดนเหยียบให้จมดิน...หรือ...."

 

 

         "....................."

 

 

 

 

 

 

 

 

         "โดนกดให้จมเตียง?"

 

 

            !!!!!!!!!!

 

 

 

 

ขี้เกียจเม้นท์ #ฟิคไรเตอร์เตนล์ ได้นะฮับบ

 

ช่วยไรเตอร์เตนล์เค้าเลือกหน่อยนะคะ มาช้าอีกแหล่ว พอดีอาทิตย์ที่แล้วไปช่วยงานที่คณะมาค่ะ เพิ่งว่างมาปั่น แล้วก็น่าจะได้รวมเล่มนะคะ ถ้ายังไงจะมาแจ้งรายละเอียดอีกครั้ง 

 

แล้วก็ ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกแท็ก ทุกกำลังใจเลยนะฮ้าบบบบ อ่านวนๆเวียนๆทบทวนกันไปก่อนนะคะ5555555

 

 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 443 ครั้ง

1,245 ความคิดเห็น

  1. #1243 tenchiblink (@tenchiblink) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 19:32
    เลือกอันที่2 สิลูก555
    #1243
    0
  2. #1240 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 20:07

    กรี๊ดดดด จมเตียง ><

    #1240
    0
  3. #1227 BNINE (@f-kkw) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 19:47
    จะ..จมเตียง!!!
    #1227
    0
  4. #1220 คริ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:16

    เฮรือกกกกกกกกกกก จมเตียงไปเรยลูกกกก T_____________T

    #1220
    0
  5. #1209 KK2806 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:15

    อัันที่2เนี่ย เป็นทางเลือกที่ดีนะไรเตอร์เตนล์ ได้ทั้งประสบการณ์ ไม่โดนกระทืบอีก แถมได้ผั...อุ๊ปส์

    แงงงงงง กูเขินอีบ้าาาาาาาา

    #1209
    0
  6. #1207 เซบาย (@peeplovely05) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 00:02
    กดเลยค้าาา น้องไม่ต้องเลือกคนอ่านเลือกใฟ้ งื้อออ เขิงงงไปฟมดดด
    #1207
    0
  7. #1200 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 11:07
    เลือกทางที่สองสิคะไรเตอร์เตนล์
    #1200
    0
  8. #1192 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:26
    กริ๊ดดดดดดดไม่ไหวแล้ววววววววว
    #1192
    0
  9. #1177 Galaxy-lBaimon (@Galaxy-lBaimon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 00:44
    เกร๊ดดดดดดดใจช้านน!!!!
    #1177
    0
  10. #1174 amsprite (@amsprite) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 00:19

    55555555 คิดว่าแจฮยอนคงจะเลือกทางที่สองไว้ให้แล้ว ไม่รอดแน่ ๆ ไรเตอร์เตนล์

    #1174
    0
  11. #1163 Dearczm (@Dearczm) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 15:47
    เอาแล้วววว ไม่รอดแน่55555
    #1163
    0
  12. #1137 Peaceful Moonshine (@KiHae_KyuMin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 15:32
    ตายละไอน้อง55555
    #1137
    0
  13. #1133 itsmexf_ (@fahhxqz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:06
    น๊องงงงงงง
    #1133
    0
  14. #1129 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 06:00
    5555555
    #1129
    0
  15. #1111 Mhhope_LB (@Bird--gg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 08:10
    ตร้กกกก
    #1111
    0
  16. #1103 Meme_kf (@meme_kf) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 17:05
    -เชี้ยยยย
    #1103
    0
  17. #1096 chocody96 (@chocody96) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 04:49
    เอาแล้วๆๆๆๆๆๆ ร้ายหว่ะนายเจ
    #1096
    0
  18. #1084 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:53

    ฮรื้ออออเขินนนนน

    #1084
    0
  19. #1067 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:17
    ยัยหนู!!! จะรอดไหมละนั้นพ่อ
    #1067
    0
  20. #1041 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 07:03
    น้อนว้อยยยยยยยย
    #1041
    0
  21. #1025 jjjkmyg (@jjjkmyg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 15:22
    อกอิแม่จิแตกกก มันมั่ยหวัยจริมๆฮรือ้มสาดกวงตน้
    #1025
    0
  22. #1011 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 08:41
    ง่อวววว ตัย ตัย น้องตรัยยย
    #1011
    0
  23. #1001 mook1802 (@mook1802) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 14:44
    ว้ายยยยย
    #1001
    0
  24. #988 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 07:34
    กรี๊ดดดดดดดดด ฟหกกด่าสว
    พี่จะตายไหม หัวใจจะวาย
    #988
    0
  25. #968 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 12:11
    กรี๊ดดดดดดดดดดดเเดดดดดดดดด
    #968
    0