(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 17 : *Fluttering Feelings ; 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 397 ครั้ง
    25 ส.ค. 60


15

 

 

 

            ซอ ยองโฮ มองดูแจฮยอนที่หลับไปแล้ว...แพขนตายาวยังคงชุ่มไปด้วยน้ำตา ใบหน้าน่ารักที่เขาชอบมอง บัดนี้มีรอยนิ้วมือข้างแก้ม ดูท่าทางจะถูกตบมาแรงอยู่ไม่ใช่น้อย แถมผิวแจฮยอนก็บอบบาง ถูกจับนิดๆหน่อยๆก็ขึ้นเป็นรอยแดงแล้ว...  อดไม่ได้ที่เขาจะเอื้อมมือไปสัมผัสเบาๆ ก่อนเลื่อนไปเช็ดคราบน้ำตาที่เลอะสองแก้มเนียน...

 

 

            "เราสองคน..."

 

 

            "........."

 

 

            "ห่างกันสักพักเถอะนะ"

 

 

            ประโยคที่แจฮยอนเอ่ยออกมา...รู้บ้างมั้ยว่ามันทำร้ายจิตใจเขามากแค่ไหน...ยอมรับว่าเขามีส่วนผิดที่ไม่เคยเล่าเรื่องคู่หมั้นให้ฟัง แต่เรื่องหมั้นหมายมันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ที่ตกลงกันเองตั้งแต่เขากับซอลฮยอนยังเด็ก เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในการตัดสินใจเลยสักนิด

 

 

            และแน่นอนว่าเขาไม่มีทางยอมหมั้นเด็ดขาด

 

 

            ก็เพราะคนที่เขารักอยู่ตรงนี้...

 

 

            "แจฮยอน...อย่าพยายามผลักไสกันเลยนะ...ฉันขาดนายไม่ได้จริงๆ"

 

 

            ริมฝีปากอุ่นประทับลงบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา...ก่อนจะปิดไฟทั้งหมด และออกจากห้องไป...พอแน่ใจว่าอีกฝ่ายออกไปเรียบร้อยแล้ว แจฮยอนจึงค่อยๆลืมตาขึ้นในความมืด น้ำตาก็พาลจะไหลมาอีกจนได้...

 

 

            เรื่องระหว่างเรามันคงเป็นไปไม่ได้หรอก ยองโฮ

 

 

            .

            .

            .

 

 

            "กูเห็นแจฮยอนแฟนมึงอยู่ผับ นัวเนียกับผู้ชายคนอื่นว่ะ...ตอนแรกก็นึกว่ามึงซะอีก เลิกกันแล้วหรอวะ?"

 

 

            ประโยคจากเพื่อนของเขาที่เอามาบอก...ทำให้ซอ ยองโฮ ต้องตามมาดูให้เห็นกับตา...สถานบันเทิงที่อยู่ติดกับมหาวิทยาลัย เป็นสถานที่ที่แจฮยอนบอกว่าไม่ชอบเข้า เพราะเหม็นกลิ่นบุหรี่ แต่ตอนนี้เขากลับเห็นคนรักของตัวเองกำลังนัวเนียกับผู้ชายหน้าตาดีที่คีบบุหรี่ไว้ในมือ

 

 

            แจฮยอนไม่ชอบดื่มเหล้า แต่เขากลับเห็นมือนุ่มนั่นกำลังกระดกเครื่องดื่มเข้าปาก...และโยกย้ายเรือนร่างตัวเองไปมา ไม่เหมือนแจฮยอนที่เขารู้จักสักนิด...

 

 

            หมับ

 

 

            เขาพุ่งตรงไปคว้าข้อมือคนรักแทบจะในทันที เมื่อเห็นริมฝีปากระเรื่อกำลังเข้าใกล้ผู้ชายคนนั้น

 

 

            "ปล่อย"

 

 

            "กลับกับฉันเดี๋ยวนี้!"

 

 

            "ไม่!...ก็บอกแล้วไงว่าให้ห่างกันสักพักอ่ะ"

 

 

            "ห่างกัน แต่ก็ยังไม่ได้เลิกกันป่ะวะ" เขาตะคอกใส่อย่างอารมณ์เสีย ยอมรับว่าเขาไม่ใช่คนใจเย็นนักหรอก ยิ่งถ้าเป็นเรื่องของคนๆนี้แล้วด้วยล่ะก็...

 

 

            "งั้นก็เลิกกะ อุ้บ...อื้ออออออ!"

 

 


            

*จิ้ม*

 

 

 

            talk ; หายไปนาน ก่อนอื่นอยากบอกว่า ถ้ายังอยากอ่านกันจนจบ ไม่ตามหากันเน้อะ สัญญาว่าจะมาต่อให้จนจบ หายไปเพราะยุ่งๆนิดหน่อย และขอบคุณที่คอยติดตามนะ :)

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            มือเล็กนั่งรัวแป้นพิมพ์โน้ตบุ้คด้วยท่าทางคล่องแคล่ว และก็อดไม่ได้ที่จะเผลอหลุดหัวเราะออกมา หลังจากนึกภาพตามคำบรรยายที่พิมลงไป 

 

 

            เอาไปเบาๆ สำหรับข้อหาที่ทำให้กูเขิน! นี่แค่ตักเตือน!!

 

 

            แม่งเอ๊ยยยยย ยิ่งนึกถึงคำพูดบนรถแม่งยังตามหลอกหลอนอยู่ในหัว หนักยิ่งกว่าตอนมันพูดต่อหน้าเพื่อนอีก...อีกอย่างคือหงุดหงิดใจบอกไม่ถูก แมนๆอย่างกูต้องเป็นฝ่ายพูดก่อนป่าววะ เอ๊อ! มาชิงสารภาพรักกับกูก่อนได้ไง โถ่ะ ไม่รู้แหละ ยังไงก็จะเตนล์แจอ่ะ ชื่อกูจะอยู่ข้างหลังไม่ได้เด็ดขาด! อย่ามาแจตงแจเตนล์นะ จะฟาดให้ //แมนๆเกรี้ยวกราด

 

 

            หัวเราะหงึๆอีกสามที ก่อนจะอัพเนื้อหาทุกอย่างลงในเว็บประจำ...และไม่ลืมที่จะแยกฉากคัทไปใส่ไว้ในบล็อคที่มาแบบกรุบกริบอิอิซ่าส์สิบห้าบวก เอาพอหอมปากหอมคอ...เอิ๊กๆ

 

 

            อ่อ คงจะถามแจฮยอนหากันอยู่ถูกมะว่าหายไปไหน ทำไมเตนล์ถึงมานั่งลอยหน้าลอยตาอัพฟิคได้หน้าชื่นตาบานแบบนี้...ตะกี้พอตอนที่ถึงคอนโดปุ้บ โดยองก็โทรมาหาบอกว่าหากุญแจห้องไม่เจอ ที่ไหนได้ มันทำตกไว้ในรถแจฮยอน ก็เลยเดือดร้อนไอ้รูปหล่อพ่อรวยมีรถขับโทรศัพท์ถ่ายรูปได้ต้องขับรถวนกลับเอาไปให้ เตนล์ก็เลยอาศัยตอนนี้ขอขึ้นห้องมันก่อน แล้ววิ่งสี่คูณร้อยมาเปิดคอมเพื่อพิมฟิคต่ออีกนิดหน่อย ก่อนจะอัพลงนี่แหละ 

 

 

            พอเช็คทุกอย่างเพื่อความแน่ใจแล้วว่าฟิคตอนล่าสุดที่ลงไปสามารถเปิดได้แน่นอน ไม่มีปัญหา...คนตัวเล็กก็เดินไปคว้าผ้าเช็ดตัววิ่งดุ๊กๆหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้สดชื่น 

 

 

            ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงาน...กับ Mac book เครื่องหนึ่งที่ถูกเปิดหน้าจอค้างไว้อยู่กลางห้อง...

 

 

            เพราะเจ้าของลืมปิด...

 

 

            จอง แจฮยอนเปิดประตูห้องของตัวเองเข้ามา หลังจากต้องขับรถกลับไปหาเพื่อนที่หอเพื่อเอากุญแจห้องไปให้โดยอง...เมาไม่พอ ยังมาสร้างความลำบากให้ชาวบ้านชาวช่องเค้าอีก 

 

 

            ร่างสูงโยนกระเป๋าตังค์และกุญแจรถลงบนโต๊ะตัวเล็ก ก่อนยืดกายลงบนโซฟา บิดขี้เกียจให้คลายความเมื่อยล้า...พอได้ยินเสียงน้ำดังออกมาและประตูห้องน้ำถูกปิดอยู่ ก็มั่นใจว่าผู้อาศัยในวันนี้คงจะกำลังอาบน้ำอยู่เป็นแน่...

 

 

            สไลด์หน้าจอโทรศัพท์กะว่าจะไถดูนู่นนี่ไปเรื่อยเปื่อยรอเวลาให้อีกฝ่ายอาบน้ำจนเสร็จก็จะไปอาบต่อบ้าง เพราะวันนี้อากาศร้อนเหลือเกิน แถมกลิ่นควันบุหรี่ก็ติดเสื้อผ้าจนเหม็นไปทั้งตัว...ทว่าสายตากลับไปสะดุดกับเจ้าเครื่องหนึ่งที่ถูกเปิดแอ้งแม้งไว้ไม่ห่างออกไปเท่าไหร่นัก...

 

 

            วันนี้ไม่เอาเข้าไปในห้องน้ำด้วยรึไง?...นึกแล้วก็ขำ เพราะปกติเจ้าตัวเค้าออกจะหวงแทบไม่เคยให้ห่างกาย ขนาดเข้าห้องน้ำยังจะอุ้มเข้าไปด้วย แล้วทำไมวันนี้กลับมาทิ้งแอ้งแม้งไว้กลางห้องแบบนี้ล่ะ?

 

 

            เขามองหน้าจอที่กำลังสว่างวาบอยู่ในคราแรก แต่จู่ๆก็มืดสนิทไป คาดว่าน่าจะตั้งพักหน้าจอเอาไว้...และถ้ามองไม่ผิดเหมือนจะกำลังเปิดหน้าเว็บบางอย่างค้างไว้ด้วยสิ...ความคิดเจ้าเล่ห์บางอย่างก็แวบเข้ามาในหัว หรือไอ้หน้าจอที่เปิดค้างไว้นั่น จะต้องเป็นสิ่งที่น่าสงสัยอยู่แน่ๆ

 

 

            ไม่รอช้า เขารีบพุ่งเข้าไปหาเจ้าเครื่องนั้นทันที!

 

 

            แจฮยอนลงปลายนิ้วสัมผัสทัชแพดให้หน้าจอสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้ง...ทว่ารอยยิ้มที่ผุดขึ้นในคราแรกต้องหุบลงฉับพลันเมื่อเห็นภาพตรงที่ปรากฎขึ้นมาตรงหน้า

 

 

 

 

 

            !!!

 

 

 

 

            อ่าวแม่ง...

 

 

 

            

 

            ให้ใส่รหัสผ่าน

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            "มึง แบบสอบถามกูถ่ายเอกสารมาล้ะ เดี๋ยวแบ่งกันไปแจก" แทยงหอบกระดาษปึ๊งใหญ่เดินเข้าในห้องเรียน...เช้าวันนี้เริ่มต้นด้วยวิชาวิจัยเบื้องต้น ซึ่งพวกเขากำลังเรียนวิจัยเชิงปริมาณ โดยจะต้องคิดหัวข้อกันมาแล้วแจกแบบสอบถามเพื่อเอาข้อมูลมาประมวลผลในขั้นตอนต่อไป ทั้งนี้กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาภาคปกติในมหาวิทยาลัย ซึ่งแต่ละคณะจะถูกคำนวณด้วยสูตรเพื่อหากลุ่มตัวแทนในการทำแบบสอบถาม

 

 

            "โห คณะวิทย์ตั้งสามสิบกว่าคน อ่ะ เตนล์มึงเอาไป...คณะศิลปศาสตร์สาวๆสวย เดี๋ยวกูเอาเอง...นิติก็เยอะ เตนล์มึงเอาไป...รัฐศาสตร์ก็เยอะ เตนล์มึงเอาไป" ไอ้ฮันซลทำการแบ่งสรรมอบหมายให้ทุกคนในกลุ่มรับหน้าที่ไปแจกแบบสอบถาม

 

 

            มึงเอามาให้กูทั้งหมดเลยก็ได้นะ สาสสสสสส!! //แดกหัวแม่ม

 

 

            "กูล้อเล่งงงง แฮร่" มันทำท่าแอ๊บแบ๊วใส่

 

 

            เดี๋ยวกูจะถีบมึงตกเก้าอี้แล้วบอกว่ากูล้อเล่ง แฮร่ บ้างง เดี๋ยวก่อนนนน

 

 

            "อ่ะ อันนี้เลย ต้องมึงเท่านั้น...ทันตะ!" มันหยิบกระดาษห้าแผ่นมากองไว้บนโต๊ะเลคเชอร์ของเขา

 

 

            "ทำไมต้องกูเท่านั้น?" เขาขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

 

 

            "เอ้า ก็มึงมีเด็กอยู่ทันตะไม่ใช่อ่อ...หน่ะ อย่าคิดว่าเพื่อนไม่รู้ ว่าไอ้น้องปีหนึ่งอะไรนั่นมันมาตามขายขนมจีบมึงอยู่"

 

 

            และแล้วหน้าใสๆของน้องลูคัสก็โผล่เข้ามาในความคิด...

 

 

            "จีบหอกอะไรล่ะ ก็แค่รู้จักกันมะ"

 

 

            "หู้ยยยย อย่ามาทำซึน กูรู้หรอก...ว่ามันมาตามวอแวกับมึงช่วงสงกรานต์อ่ะ ไม่งั้นพ่อมึงจะมาตามคุมหน้าคุมหลังแบบนั้นมะ"

 

 

            "พ่อกู? ไม่ใช่มึงอ่อ? ใครอีกอ่ะ?"

 

 

            "ทำเปงลืมมม...นอนกับเค้าอยู่ทุกคืน เอ้ะ ลืมไป ไม่ใช่พ่อ แต่เปง...ผะ"

 

 

            ผลัวะ!

 

 

            เตนล์ชิงตบหัวมันก่อนที่มันจะพูดจบประโยค

 

 

            "ไอ้เชี่ยเตนล์!! เมิ้งงงงง"

 

 

            "โอ้ยๆๆ พอเถอะๆ" ในที่สุดแทยงก็ต้องทำหน้าที่คุณแม่ที่ดี เข้ามาห้ามทัพไม่ให้พวกเขาสองคนกัดกันไปมากกว่านี้

 

 

            "สมหน้า แบร่!"

 

 

            สุดท้ายแล้วเตนล์ก็ได้แบบสอบถามในส่วนของคณะบัญชี เศรษฐศาสตร์ และ...

 

 

            ทันตะฯ

 

 

            ที่ไอ้ฮันซลมันยัดมาให้จนได้...

 

 

            เมื่อก่อนก็มีเจอลูคัสบ้าง แต่พักนี้เตนล์ไม่ค่อยได้กลับหอตัวเองสักเท่าไหร่ และน้องเองก็คงเรียนหนักเลยไม่ได้ทักมาเหมือนทุกครั้ง...เตนล์เลื่อนหาชื่อน้องในแชทเท่าไหร่ก็ไม่เจอสักที จำได้ว่าก็ไม่เคยลบพวกประวัติแชทนี่นา...

 

 

            หรือว่า...แจฮยอนจะเผลอลบตอนที่มันเอาโทรศัพท์เตนล์ไป?

 

 

            คาดการณ์ไว้แบบนั้นก็เลยลองนึกชื่อเฟสบุ้คน้องแล้วเสิร์ชหาแทน...แต่ทว่าหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ โชคดีที่แทยงค่อนข้างจะเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้มากกว่าเขา ก็เลยช่วยดูให้...อ่า 

 

 

            ลูคัสโดนบล็อค...

 

 

            กูว่าน่าจะมีอยู่คนเดียว...

 

 

            ก็ไอ้คนที่มันเอาโทรศัพท์เขาไปนั่งตอบแชทไล่บล็อคชาวบ้านเค้านั่นแหละเฟ้ย!!

            จอง แจฮยอน!!

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            หลังจากเตนล์ทักน้องไปก็ได้ความว่าบ่ายนี้น้องว่างและอยู่หอ...พอดีเลย เขาเองก็ว่างเหมือนกัน เลยถือโอกาสนี้กลับหอตัวเอง และเอาแบบสอบถามไปให้น้องช่วยทำ...เขาขึ้นลิฟต์มาชั้นแปด และมาหยุดหน้าห้องของน้องตามที่บอกมาในแชท

 

 

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

            รอไม่นานนักประตูห้องก็ถูกเปิดออก...เผยให้เห็นคนตัวสูงโปร่ง รูปร่างกำลังพอดีในเสื้อยืดกางเกงบ็อกเซอร์ที่ยืนงัวเงียหัวยุ่งๆชี้ไปคนละทิศละทางเหมือนคนเพิ่งตื่น

 

 

            "มากวนรึเปล่า?"

 

 

            "พี่บล็อคผมหรอ?"

 

 

            น้องตอบไม่ตรงคำถาม...

            หรือกูถามไม่ตรงคำตอบวะ?

 

 

            "เปล่า เพื่อนมันเอาไปเล่น สงสัยคงจะบังเอิญไปกดโดน" 

 

 

            แถมบังเอิญถูกคนซะเหลือเกิ๊นนนน

 

 

            "จริงหรอ?" ลูคัสเหล่ตามองอย่างไม่เชื่อเท่าไหร่นัก

 

 

            "จะโกหกทำไมเล่า...อ่ะ นี่นะ แบบสอบถาม ฝากทำด้วยแผ่นนึง แล้วก็ที่เหลือฝากให้เพื่อนทำที" เขายื่นกระดาษห้าแผ่นในมือส่งให้ไป แต่คนตรงหน้ากลับไม่ยอมรับไปสักที

 

 

            "ผมไม่ทำให้พี่ฟรีๆหรอกนะ" ลูคัสยิ้มกรุ้มกริ่ม

 

 

            "เดี๋ยวเลี้ยงขนมก็ได้"

 

 

            "เอางี้...บ่ายนี้พี่ว่างใช่ป่ะ?"

 

 

            "อื้อ ก็ว่าง...."

 

 

            "ไปเดินห้างกับผมหน่อย"

 

 

            "ห้ะ?"

 

 

            "อยากเจาะหูแบบพี่อ่ะ เท่ดี"

 

 

            ลูคัสชี้ไปที่หูเตนล์ ที่เต็มไปด้วยห่วงและจิวมากมายหลายรู...เจาะหูมันเป็นสไตล์ของแมนๆคุยกันครัชไง อ่ะ น้องอยากแมนๆแบบพี่เตนล์หรอ ขอมาพี่ก็จัดไป

 

 

            "เท่ใช่มั้ยล่ะ แน่นอนนนน" เตนล์ยิ้มกริ่ม "เดี๋ยวกูแนะนำร้านที่กูเจาะประจำให้"

 

 

            "โห จริงป่าวเนี่ยยย รอผมอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแปบดิ สิบนาที...เข้ามารอข้างในก่อนๆ"

 

 

            เตนล์ก้าวเข้าห้องลูคัสอย่างง่ายดาย และมานั่งจุ้มปุ้กอยู่บนเตียงของน้องมัน...ลูคัสหายเข้าไปอาบน้ำอย่างรวดเร็ว ส่วนเขาก็กวาดสายตามองห้องเด็กทันตะปีหนึ่งไปเรื่อยเปื่อย

 

 

            ก็ดูรกๆสมกับเป็นห้องผู้ชายทั่วไปนั่นแหละ....แต่ก็ดูสะอาดกว่าห้องเตนล์อ่ะ เอ้า! ก็เตนล์แมนๆไง แมนๆก็ห้องรกไม่เห็นแปลก หู้วว กูนี่มัน แมนจริงๆนะเนี่ยยย //เสยผม

 

 

            สิบนาทีเป๊ะ ไม่ขาดไม่เกิน...ลูคัสก็ก้าวออกจากห้องน้ำมาในเสื้อยืดสีดำกางเกงยีนส์รัดรูปพอดีตัวเข้ากับหุ่นสูงๆเพรียวๆนั้นดีเชียว อื้อหือ ดูดีจังวะ ตัดภาพมาที่กางเกงกู...ที่ม๊าต้องเอาไปตัดขาให้เพราะยาวเกินไป TT_____TT สัส ไม่ได้มีความยุติธรรม

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            'ลูกเพจขา!! ฟิคอัพแล้วววว!! คลิกเลยค่ะคลิกด่วนๆ (แนบลิงค์ http://www.dek-abcd.com/writer/story/view.php?.id=1234599) ใครไม่อ่านตอนนี้บอกเลยว่าพลาดมาก! เข้มข้มมาก เปิดตัวตัวละครใหม่มาอีกแล้ว คู่หมั้น อุ้บส์ ไม่สปอยดีกว่า ให้ไปอ่านเอาเอง อิอิ แต่รับรองความเข้มข้นค่ะ อ่านแล้วจะหมั่นพี่ยองโฮ คลใจรว้าย! ชอบทำร้ายน้อง!...อ่า ล่าสุดไรเตอร์ทอล์คว่า ไม่อยากให้พวกเราตามหาตัวไรเตอร์ค่ะ จริงๆเดี๊ยนก็รู้สึกผิดนะ ไรเตอร์อาจจะยุ่งๆเอาเป็นว่าไรเตอร์เองก็ยืนยันว่าจะไม่ทิ้งฟิค และจะแต่งให้จบ  เดี๊ยนคิดว่าเราไม่ควรจะสืบหาตัวกันแล้วเน้าะ - @มินเพจพี่จอห์นนี่คนดีกับน้องหมีแจฮยอน'

 

            2890 Likes 290 Comments 178 Shares

 

 

            96degree nonggatui ดราม่ามากกกกกค่ะแอดมิน โอ้ยยย เพิ่งจะหลุดจากดราม่าความเข้าใจผิดของพี่ยองโฮมาได้แปบๆ นี่ต้องมาเจอดราม่าเรื่องคู่หมั้นเรื่องครอบครัวต่ออีกหรอคะ ฮืออออ แล้วนั่นอะไร้ ยองโฮ! จะทำอะไรน้อง ชั้นจะฟาดด้วยไม้เรียวให้!

 

 

            Belphegor S เราเห็นด้วยกับการไม่ไปละเมิดสิทธิ์ส่วนบุคคลของไรเตอร์เค้านะคะ...แล้วก็ซอ ยองโฮ!! ขอลูกเราคืนด้วยค่ะ! น้องแจ ไม่ต้องแล้ว พอกันทีเลิกไปเลย นิสัยไม่ดี ทำไมต้องรังแกน้อง! น้องบอบบางนะเว้ย! เลิกเลยลูกเลิกเลย!!

 

 

            Ferin KW นรังซอลหะยอน รว้ายมั่กกคร๊ะ นิสัยมรั่ยดีเรย ปัยตบแจหะยอนทัมมัย พริ่ญ๊องโฮต้องดูแรณ๊องแจด้วยณ๊คร๊ะ แต่พริ่ญ๊องโฮจัยรว้ายมั่กๆเรย

         Ploynno 505 reply เป็นอะไรอ่ะ? ลิ้นเปลี้ยหรอ?

            Like 505

 

 

 

            "โถๆ...น้องแจฮยอนโดนเจ้าคุณพี่ยองโฮทำร้ายอีกแล้ว บอบช้ำไปทั้งตัวแล้วกระมัง" ยูตะส่ายหัวไปมา มือหนึ่งยกขึ้นกุมอกด้วยความเห็นอกเห็นใจ หลังจากเพิ่งอ่านฟิคในโทรศัพท์จบสดๆร้อนๆ พลางแสร้งทำเป็นลูบไล้เนื้อตัวเพื่อนเพื่อดูว่ามีส่วนไหนของร่างกายสึกหรอไปหรือไม่

 

 

            "ส่วนมึงแม่งก็งี่เง่าชิบผาย ไปจัดการกับคู่หมั้นของตัวเองไป๊ ไอ้ฟายยย" ส่วนไอ้โดยองตะโกนใส่โทรศัพท์ในมือจนน้ำลายสามฟองถ้วนกระเด็นติดหน้าจอ แล้วเงยหน้าขึ้นมาชี้ด่าเพื่อนตัวเองอีกคน

 

 

            "กูผิดอะไรเนี่ย?! ว้อททท!" คนถูกด่าทำหน้างงงวย ทำไมจอห์นนี่ซอทำอะไรก็ผิด เออ ล่าสุดตอนนี้เพื่อนยังไม่ลากกลับเข้าไปกรุ้ปเลย

 

 

            วันนี้บรรดาแก๊งพวกเขาสี่คนก็มาวนเวียนกันอยู่แถวๆร้านกาแฟข้างๆหอสมุด หลังจากช่วงบ่ายวันนี้ไม่มีเรียน...แจฮยอนเสียบหูฟังอย่างขี้เกียจจะฟังบทสนทนาเรื่องฟิคนี้เต็มทน ยิ่งได้ยินก็ยิ่งชวนขนลุก ถ้าไม่พูดถึงก็จะแกล้งๆลืมไป แต่พอพูดถึงก็ชวนให้หงุดหงิดอยู่ไม่น้อย

 

            

            ทว่าพอเข้ามาไถดูหน้าฟีดโซเชียลต่างๆก็...มีแจ้งเตือนสีแดงเด้งขึ้นมามากมาย กว่าครึ่งหนึ่งมีคนแคปรูปจากไอ้ฟิคบ้าบออะไรนั่นแล้วแท็กชื่อเขากับไอ้ยองโฮ หนึ่งในนั้นมีไอ้สองตัวที่นั่งอยู่ตรงหน้านี่แหละ 

 

 

            "มึงจะแท็กมาทำหอกอะไร!" เขาตะโกนด่าพวกมันสองตัวไป แต่ก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรพวกมันหรอก เห็นจากการที่มันไฮว์ไฟว์มือกัน ยิ่งโดนด่ายิ่งสนุกอีก...อ่ะ ลามมาแท็กในไอจีสตอรี่อีก

 

 

            บรรดาสาวๆที่ลัทธิจอห์นแจอะไรนี่ก็ชอบอกชอบใจตามมากดไลค์ คอมเม้นท์ แท็กเต็มไปหมด...นี่แจ้งเตือนล่าสุดที่แท็กมา เป็นรูปเขากับไอ้ยองโฮนั่งอยู่ข้างๆกันตอนนี้ก็เอา

 

              

            ตอนแรกก็เฉยๆไปแล้วนะ เห็นว่าหายไปพักนึง 

แต่ตอนนี้เริ่มกลับมาอยากรู้อีกล้ะ ว่าใครแม่งเป็นคนแต่งไอ้ฟิคห่านี่

เขายังยืนยันคำเดิมว่าจะเหยียบมันให้จมดิน ให้สมกับคำที่เคยประกาศกร้าวเอาไว้!

 

 

            "เออ มึง..." 

 

 

            "ว่า?" เขาหันไปตามแรงตีนสะกิดจากไอ้ยองโฮ จึงเงยหน้าไปหามัน ก่อนที่มันจะยื่นไอโฟนรุ่นล่าสุดของมันมาตรงหน้าเขา

 

 

            "เพื่อนกูส่งไลน์มาบอกว่ารู้แล้วว่าใครเป็นคนเอาข้อมูลเตนล์ไปลงเว็บจีบอย..."

 

 

            "ใครวะๆๆๆๆ!" โดยองกับยูตะเงยหน้าจากโทรศัพท์ในมือตัวเองในทันที แล้วขยับเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้

            

 

            หลังจากวันนั้นที่เตนล์ตัดสินใจเล่าเรื่องของโรคจิตทั้งหมดให้ฟัง แม้พวกมันไม่พูดอะไรในตอนแรกเพราะกลัวแผนที่วางไว้จะเสีย ซึ่งก็มาบอกเขาทีหลังว่า พวกมันแค่แกล้งปลอมเป็นโรคจิตโทรหาเท่านั้น

 

 

            แต่...ข้อมูลเตนล์ที่ถูกเอาไปใส่ในเว็บ แล้วมีคนทักมานัดเจอนั่น ไม่ใช่ฝีมือพวกมัน และหลังจากวันนั้นไอ้ยองโฮก็รีบไปให้เพื่อนมันช่วยแฮ็กตามข้อมูลให้ว่าเป็นฝีมือของใครกันแน่ ที่ไม่หวังดีกับเตนล์

 

 

            "ซอลฮยอน..."

 

 

            "ซอลฮยอน?" ยูตะทวนชื่อจากยองโฮซ้ำอีกครั้ง

 

 

            "ดาวคณะวิทย์ ที่เคยมาตามติดไอ้แจอยู่พักนึงอ่ะ"

 

 

            "เชี่ยยย!! จริงดิ! ไม่น่าเชื่อ!

 

 

            "อืม...แล้วมึงจะเอาไง" ยองโฮหันมาถามความเห็นจากเขา

 

 

            "เดี๋ยวกูจัดการเอง"          

 

 

            "ซอลฮยอนนี่ตัวจริงก็ร้าย ในฟิคก็ร้ายว่ะ" โดยองยกแก้วกาแฟขึ้นดูด แล้วบ่นกับยูตะสองคน

 

 

            "เออใช่ๆ ตัวจริงก็มาแกล้งเตนล์ สงสัยไม่พอใจที่มึงจีบเตนล์แน่ๆ ส่วนในฟิคก็ไปบุกไปตบมึง แถมยังทำให้มึงกับไอ้ยองโฮต้องทะเลาะกันอีก" ไอ้ลูกครึ่งวาซาบิบ่นยาวเป็นหางว่าว

 

 

            "โหหห นี่ซอลฮยอนยังตามไปโผล่ในฟิคด้วยหรอวะ?555555 จะว่าไปไรเตอร์ที่แต่งนี่เค้าก็รู้เรื่องพวกเราดีเหมือนกันเน้อะ" คำพูดของยองโฮทำให้เขาที่กำลังยกกาแฟขึ้นดื่มต้องชะงักและหยุดคิดตาม

 

 

            "ไรเตอร์เค้าอาจจะเป็นแฟนคลับจอห์นแจตัวยงไงมึง55555 แต่กูตลกสุดคืออะไรรู้มะ แม่งตอนล่าสุดใช่ป่ะ มีคนทักมาจีบไอ้แจมาเว้ย ถามว่ามีแฟนยังครับ มึงก็เอาโทรศัพท์มันไปตอบ!"

 

 

            "อ้อๆๆ กูนึกออกๆ กูก็ชอบอันนี้เว้ย55555555" โดยองที่นึกออกรีบหันมาหัวเราะกับคู่หู

 

 

            "แล้วไงต่อๆ แล้วกูตอบไปว่าอะไรอ่ะ" 

 

 

            "มึงบอกไปว่า ไม่ เค้าก็ถามกลับมาว่า ไม่มีแฟน?...มึงบอก เปล่า ไม่เอามึง 555555555 เชี่ย อย่างฮาอ่ะ555555"

 

 

            "แค่กๆ" เขาที่กำลังจิบกาแฟถึงกับต้องสำลัก

 

 

            เดี๋ยวนะ...

 

 

            มัน

 

 

            คุ้นๆ...ป่ะวะ?

 

 

            "เป็นไรมึง...เคยใช้มุกนี้อ่อถึงกับสำลักกาแฟ5555555555555555555" ไอ้โดยองหันมาแซ็วไปตามประสาพวกมัน 

            

 

            "55555555555 กวนตีนสัส ดีๆ กูจะเอาไปไว้ใช้บ้างเวลามีคนทักมาจีบแมวเมี้ยว"

 

 

            "แม่งเอ๊ย กูว่านะคนประเภทนี้ถ้ามีจริงๆต้องขี้หึงขี้หวงชิบผาย5555555555"

 

 

            "กูก็ว่างั้นแหละ55555555555 ว่าแต่...มึงไม่ขำอ่อวะ ตลกออก555555555555" โดยองหันมาถามเขาที่กำลังครุ่นคิดบางอย่าง

 

 

            ถ้าหากเรื่องที่พวกมันพูดมาทั้งหมดเป็นเรื่องจริงล่ะก็...

 

 

 

 

         "กูชักอยาก...รู้จักไรเตอร์คนนี้ขึ้นมาจริงๆแล้วสิ"

 

 

            

 

 

 

            "เออ ขอขัดจังหวะแปบนึงดิ" นากาโมโตะยูตะยกมือขึ้นสูงเพื่อขออนุญาต และโปรเจ็คเสียงก่อนอ่านข้อความบางอย่างในโทรศัพท์ให้ฟัง "อะแฮ่ม! ว้ายยย ตรั่ยแร้ววว เรือลำใหม่มาจอดเทียบท่าจย้าาา ใครใคร่ลงเรือลูเตนล์เชิญลง...ขอแนะนำ น้องลูคัส ทันตะปีหนึ่งสุดหล่อ และน้องเตนล์นิเทศศาสตร์ปีสอง ลูกขาของแอดมินเอง...ฮันเตนล์ แจเตนล์อะไรไม่รู้จักขอลืมแปบคร้าาา มีคนอินบ็อกซ์รูปนี้มาให้แอด ว่าแต่มาทำอะไรกันนะสองคน สนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่ อะไรยังไง ครุ่นคิสแปบบบบบ?"

 

 

            "โอ้โหหหหหห กัปตันแจครับ ยอมได้หรอครับ" ยองโฮร้องโห เมื่อฟังยูตะอ่านข้อความในเพจที่เพิ่งอัพเดทเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาให้ฟัง ซึ่งบางทีเขาก็คิดนะว่าเปลี่ยนจากเพจคิวท์บอยไปเป็นเพจรวมคู่ชิปมั้ย ยังไง? วันก่อนเขากับแทยงก็โดนเอารูปคู่มาลงเหมือนกัน

 

 

            รูปคู่ในที่นี้หมายถึง...รูปแทยงที่เซิ้งตอนไปขอเพลงที่มันมีงูออกมา

แล้วจ้อนศรีสามีที่ดีก็ต้องเข้าไปลากออกมาจากวงล้อมผู้คนมากมายนั่นแหละ

 

 

            เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนรู้มั้ยว่าแมวเมี้ยวอาละวาดห้องแทบแตก เพราะไม่ได้มีแค่ภาพไง มีคลิปอีก...วงวาร แต่ไม่รู้จะช่วยยังไง ได้แต่นั่ง...ขรรมส์555555555555 แล้วก็ต้องรีบหุบยิ้มเพราะแมวเมี้ยวพุ่งมาตะกายหน้า

 

 

            ขอฮาวทูเลี้ยงแมวยังไงให้เชื่องหน่อยครับ ;_____;

 

 

            แจฮยอนกวาดสายตาดูรูปที่ยูตะส่งเข้ามาในกรุ้ปไลน์...เป็นภาพสองคนที่ถูกถ่ายจากข้างหลัง คนนึงตัวสูงโปร่ง กับอีกคนตัวเล็กที่คุ้นตากันดี กำลังเดินพูดคุยหยอกล้อกัน และ...กระทั่งภาพสุดท้าย

 

 

            ภาพของไอ้เด็กทันตะตัวสูงนั่นเอื้อมแขนมาโอบไหล่คนตัวเล็กกว่า...แล้วนั่นก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไร แถมส่งยิ้มหวานให้อีก!

 

 

            พอโดยองเห็นเพื่อนตัวเองนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดมองรูปก็เริ่มสนุก...หันไปมองหน้าคู่หูตัวเองแล้วพยักหน้าให้กันราวกับรู้ใจ

 

 

            "เฮ้ยมึง ไม่ต้องคิดมากเว้ย...เอาจริงนะกูไม่ได้เข้าข้างเพื่อนนะ แต่กูว่าลูคัสอะไรเนี่ย สู้มึงไม่ได้หรอก ใช่มะยูตะ?"

 

 

            "ใช่ๆๆ หน้าตานี่กูให้สูสีเลยอ่ะ...แต่แบบ น้องเค้าก็แค่ดูเป็นมิตรกว่า ชวนคุยเก่งกว่า รู้จักเข้าหามากกว่า...โห้ยย แค่นี้เอ๊งเมิ้งงงง"

 

 

            "มึงลืมไปอีกอย่างๆๆ"

 

 

            "อะไรวะ?"

 

 

            "ลูคัสผอมกว่าด้วย55555555555555"

 

 

            "โอ้ยยยยยยยย กูขรรมส์ 555555555555555555555555 กัปตันแจหะหยอนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ถึงแม้ว่าจะสารภาพรักไปแล้วแต่เรือก็อับปางอยู่ดี55555555555"

 

 

            มองไอ้สองตัวที่เข้าขากันได้ดีเวลาแซ็วแจฮยอน...บางทีก็วงวารแจฮยอนนะ 55555555555 แต่อยากให้รู้ไว้ว่า ต่อให้ทุกคนจะทีมใครก็ตาม แต่จ้อนทีมแจเตนล์นะ //ตบบ่าปุๆ

 

 

 

 

 

 

            เพราะมันขู่ว่าถ้าไม่ทีมแจเตนล์

            จะฟ้องแมวเมี้ยวว่าจ้อนแอบเหล่มองสาวง่ะ

            

 

            

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            "บ่ายไม่มีเรียนหรอ?"

 

 

            ทันทีที่เตนล์ก้าวเข้าห้องมา ก็ต้องชะงักค้างด้วยประโยคคำถามของเจ้าของห้องที่ถามซะเสียงแข็งอย่างกะไปโมโหโกรธาใครมา...ส่วนเตนล์ก็ยังไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปนอนหอตัวเองอยู่ดี ก็เลยต้องกลับมาห้องมันแบบนี้

 

 

            "วันนี้กลับเร็วจัง" เขาถามกลับไป เพราะปกติแจฮยอนกว่าจะกลับทีก็นู่นทุ่มสองทุ่ม แต่วันนี้เพิ่งห้าโมงเย็นเองอ่ะ

 

 

            "บ่ายไปไหนมา"

 

 

            "วันนี้พวกยูตะโดยองไม่มาเล่นที่ห้องหรอ?"

 

 

            "เตนล์...ตอบคำถามกู..."

 

 

            แง

 

            เสียงแข็งเว่อร์

 

 

            เขาค่อยๆย่องถอยหลังทีละก้าว เมื่อแจฮยอนสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ...สุดท้ายก็หนีไปไหนไม่รอดเพราะหลังชนกำแพงเรียบร้อยแล้ว เย่ TT_____TT

 

 

            "ไปกับมันได้ยังไง?"

 

 

            "กะ ก็...น้องมันชวนอ่ะ"

 

 

            "ทีกูชวนบ้างไม่เห็นไป"

 

 

            อะระ ชวนอะไรตอนไหน อย่ามามั่วเถอะ! อย่ามาทำเป็นดราม่าตัดพ้อ //เบะปากใส่(ในใจ) 

 

 

            "ก็พอดีฝากงานไปให้น้องมันช่วยทำเฉยๆไง"

 

 

            "งานอะไร?"

 

 

            "ก็วิชาวิจัยอ่ะ มันต้องเอาแบบสอบถามไปให้แต่ละคณะทำ แล้วไอ้ฮันซลมันก็ยัดทันตะมาให้...กูก็ไม่รู้จักใครป่ะวะ ก็เลยฝากน้องไปทำแค่นั้นเอง"

 

            

            "แล้ววิศวะอ่ะ?"

 

 

            โหหหหห จะเอาให้ได้ช่ะมะเนี่ยยยย

 

 

            "ก็จารย์ให้เอาเฉพาะภาคปกติไง ภาคผิดปกติแบบพวกมึงเค้าไม่เอา"

 

 

            แจฮยอนเหล่ตามองทำเหมือนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง...ภาคผิดปกติในที่คือพวกมันเรียนอินเตอร์อ่ะนะ

 

 

            "แล้วเกี่ยวอะไรกับไปห้างด้วยกัน"

 

 

            "ก็น้องมันขอแลกเปลี่ยนว่าให้พามันไปเจาะหู แค่นี้เอง"

 

 

            "แล้วรูปนี้หมายความว่าไง?"

 

 

            แจฮยอนยื่นโทรศัพท์ในมือมาให้...ทันทีที่เขาเห็นรูปตัวเองกับลูคัสที่ถูกแอบถ่ายจากทางด้านหลังก็ตาแทบถลนออกจากเบ้า! เชี่ยยย ก็ว่าแม่งไปรู้มาได้ยังไงวะ!

 

 

            ไอ้เพจนี้มันกดแสปมตรงไหน๊!!! ชงเก่งขนาดนี้ ไปเปิดร้านขายกาแฟไป๊!

 

 

            "มึง...คือ แง"

 

 

            ไปไม่ถูกเลยกู...คือตอนนั้นน้องมันก็แค่แกล้งเล่นๆไง มันบอกว่าเตนล์ตัวเตี้ย ตัวเล็กงี้แล้วก็แกล้งโอบๆ บอกว่าเนี่ยดูสิ้ ให้กินเยอะๆ ไม่ได้มีอะไรเล้ยยยยย ไอ้รูปนี้ก็...แหมมมมม 

 

 

            "คำถามสุดท้าย..."

 

 

            สุดท้ายแล้วหรอ เหมือนกูยังไม่ค่อยได้ตอบอะไรเลย ฮือออ

 

 

            "ระหว่างวิศวะกับทันตะ..."

 

 

            "................"

 

 

            "มึงเลือกอะไร"

 

 

            โอโหหหหหหห ขอเปลี่ยนคำถามได้มั้ยยย? สาสสสสส คำถามห่าอะไร ฆ่ากันชัดๆ เลือกนิเทศศาสตร์ได้มั้ย กูรักคณะตัวเองงงงง

 

 

            "มึงงงงงง" เตนล์เริ่มงอแงใส่ แต่หน้าแจฮยอนตอนนี้เริ่มบอกว่าไม่สนุกด้วยเท่าไหร่เลยอ่ะ มันหน้านิ่งมากๆ แววตามันดูหม่นๆ เหมือนคนเสียใจยังไงยังงั้นเลย

 

 

            เออ ก็แบบ...ให้มาตอบอย่างงี้มันก็เขินป่าววะ ถึงแม้ในใจกูก็จะรู้ๆคำตอบตัวเองอยู่ก็เถอะ

 

 

            "เออ กูขอโทษที่เซ้าซี้" มันยกมือเสยผมตัวเองทำขึ้นเป็นเหมือนไม่ใส่ใจ และเสมองไปทางอื่น แต่เขาก็เดาได้ไม่ยากว่ามันคงน้อยใจอยู่บ้างแหละ...

 

 

            ตอนที่แจฮยอนจะหันหลังเพื่อเดินกลับเข้าห้องนอนไปนั่นเอง ที่เตนล์ตัดสินใจคว้าแขนมันไว้ก่อน...

 

 

 

         "เลือก...ก็ได้"

 

 

         "..............."

 

 

         "วิศวะ...แล้วกัน"

 

 

            อย่าถามว่าตอนนี้กูมองอะไรอยู่...ก้มหน้านับนิ้วตีนว่าครบมั้ยอย่างเดียวเลย ฮือออออออ 

 

 

            คนที่ได้ยิน จากใบหน้านิ่งเฉยไร้อารมณ์เมื่อกี้ก็เปลี่ยนไปทันตาเห็น...ลักยิ้มข้างแก้มโผล่ขึ้นมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะคืนสู่สภาพเดิมได้ง่ายๆ...เพราะไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะยอมตอบคำถามจนได้...ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์และถามอีกคำถาม

 

 

            "แล้ว..."

 

 

            "................."

 

 

         "แจฮยอน กับ แจฮยอนอ่ะ...เลือกอะไร?"

 

 

            "ตอบคำถามสุดท้ายไปแล้วว่อย!! พอ!!"

 

 

 

            สาสสสสสสสส!!! 

            คืนนี้กูจะนอนเตียงเดียวกับมันยังไงให้ไม่เขินนนนน!!

 

 

            "เออเดี๋ยว!" เตนล์เรียกแจฮยอนไว้อีกครั้ง "มึงบล็อคลูคัสใช่มั้ย?" เขาหรี่ตามองหน้ามันอย่างจ้องจ้องจับผิด แต่ไอ้หน้าหล่อก็ตีหน้าซื่อทำเฉย เลิกคิ้วขึ้นสูงหนึ่งข้างทำเป็นงุนงง ไม่เข้าใจ

 

 

            "หรอ? สงสัย...มือไปโดนมั้ง"

 

 

 

            ดูมันสิ!!! 

 

 

 

 

 

 

 

ขี้เกียจเม้นท์ #ฟิคไรเตอร์เตนล์ ได้นะคับ

 

รอบนี้ฉากคัทมีให้จิ้มจริงนาจาาา ให้อ่านขำๆ 55555 อิอิ มาช้าไปหน่อย แต่มาแล้วนะคับบ 55555 เราขออนุญาตยืมชื่อมาใช้ในเรื่องหน่อยนะคะ เพราะคิดชื่อไม่ออกแล้วจริงๆ ฮือออ หากใครไม่พอใจบอกเราได้นะ 

 

เช่นเคย ขอบคุณทุกคอมเม้นทุกกำลังใจเล้ยยยย 

O W E N TM.
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 397 ครั้ง

1,245 ความคิดเห็น

  1. #1219 คริ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 14:00

    น้อนเตนเลือกวิศวะไปเรยคร้าาาๆๆ เดี๋ยวทันตะพรี่เลือกเอง งิ๊ๆๆๆ >_<

    #1219
    0
  2. #1216 jomjjamm (@mildnaruk15) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:11
    คือลองจิ้มละมันก็เข้าได้จริงๆ 55555555555 สุดยอดมาก
    #1216
    0
  3. #1191 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:14
    ขรรมส์คือลองจิ้มตรงคำว่าจิ้มตัดเข้าได้555555555555 ไรท์สุดยอดอ่ะเป็นฟิคแจเตนล์ที่แถมจอนแจ55555555โครตบันเทิง//แจฮยอนมันร้ายค่ะหัวหน้า แหมๆๆๆ
    #1191
    0
  4. #1173 amsprite (@amsprite) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 23:52

    สงสัยไรเตอร์เตนล์จะโดนจับได้ซะแล้ว 5555555

    ขี้หวงนะแจฮยอน เป็นอะไรกับเค้าเหรอไปหวงเค้าอะ

    #1173
    0
  5. #1135 25252020 (@25252020) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:08
    เเหมมมมมม นี้ขนานยังไม่เป็นไรกันน้าาาาาา
    #1135
    0
  6. #1128 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 05:50
    แหมพ่อคูณณณหึงเก่งงงง
    #1128
    0
  7. #1104 Mnchar (@nuzz_waa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:36
    จิ้มตามไปป ตกใจเลยยแงงง
    #1104
    0
  8. #1083 mahbigbang (@mahbigbang) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:43

    กัปตันดักทางเก่ง5555555555

    #1083
    0
  9. #1065 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 17:32
    ขี้หึงจังเลยคุณกัปตัน
    #1065
    0
  10. #1040 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 06:57
    กัปตันอย่าไปยอม
    #1040
    0
  11. #987 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 07:15
    กัปตันแล่นเรือไงแล้วจ้า
    #987
    0
  12. #967 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 12:00
    จองแจอย่าบอกให้เลือกเลยค่ะ ใจบางทั้งสองคน
    #967
    0
  13. #945 BuaCN. :D (@bua1484) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 01:39
    น้องงงง555555555
    #945
    0
  14. #930 LittleKwangxx (@LittleKwangxx) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 22:08
    กัปตันรุนแรงมากๆเบยย
    #930
    0
  15. #888 // Mr.SiMBA // (@kevin-satyr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 08:07
    ขี้หึงมากๆๆๆ อยากเห็นสภาพแจตอนรู้ว่าไรท์คือใครจัง555
    #888
    0
  16. #844 เจย์ยยยย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 07:36
    <p>โง้ยยยย ตายอย่างสงบศพสีแดง</p>
    #844
    0
  17. #837 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 23:54
    กรี๊ดดดด~ คุณพี่แจฮยอนได้คืบจะเอาศอกนะคะ มีความหึงหวง น้อยใจเตนล์ บอกให้เลือกข้างอีก อ๊ายยย พอบอกชอบเขาไปแล้วนี่เอาใหญ่เลยน้าา อิอิ

    ฮายูตะกับโดยองมาก ลูกคู่แซะกัปตันแจ 555 ซงซานแจจัง 555

    เอาแล้วๆ ..เตนล์เอ๊ยย ชอทฟิคเข้าหูแจเข้าแล้ว งานนี้จะรอดไหมเนี่ย ฮือออ นับถอยหลังรอความลับแตก!
    #837
    0
  18. #813 aOunie J. (@weremain) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 21:36
    5555555 โอ้ยขี้หึงนะคุณ แหมมมม
    #813
    0
  19. #792 ammreb (@ammreb) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 15:00
    ใจหนึ่งก็กลัวน้องโดนจับได้ แต่อีกใจก็อยากให้แจรู้เหมือนกันน55555
    #792
    0
  20. #780 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:40
    โอยยยยยยย พ่อตัวดี ไหลเก่งนักนะจองแจ 55555555555555555
    ในที่สุดน้องเตงก็ยอมตอบละเด้อ หวังว่าจะมีผลในรูปคดีที่กำลังจะต้องเจอต่อไป ถ้าจองแจรู้ตัวคนเขียนแล้วก็ขอให้แคล้วคลาดนะยัยเตง 555555555555
    โอยย ตอนแจเดินเข้ามาเจอแมคบุ๊คเปิดอยู่นี่ใจร่วงไปถึงตาตุ่ม กลัวจะจับได้ตอนนั้นเลย ดีนะยัยหนูใส่รหัสไว้ 5555555555
    #780
    0
  21. #764 ใต้เตียงจต (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:54
    55555555555555555555ตอนฉากเปิดแมคบุคนี่เราชุ้นใจหายวาบเลยค่ะ ทีไหนได้ติดรหัส ตึงโป๊ะ!



    งู้ยยย เอาละครับพรี่เตงงงงงง วิศวะนะค้าบทวิศวะนะค้าบบบบ กิ้ดดดดดดพ
    #764
    0
  22. #717 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:42
    เตนล์ ทำไมหนูเด๋อออ555
    #717
    0
  23. #584 Kymwkblink (@Kymwkblink) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 01:26
    เขิมมมมมม เตงคือนิยามของผช.น่ารักที่แท้ทรู ไรท์แต่งได้น่ารักมากแงงงง
    #584
    0
  24. #558 whatupnan (@whatup_nan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 02:51
    อยากเห็นตะหนูบอกรักจัง
    #558
    0
  25. #275 Namtan_sgsw (@Namtan_sw) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:50
    ทำไมเตนล์ต้องเกรี้ยวกราด ทำไมไม่อ่อนโยน555555
    #275
    0