(END) (nct) JaeTen ; Fluttering Feelings #ฟิคไรเตอร์เตนล์

ตอนที่ 11 : *Fluttering Feelings ; 09

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8810
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 430 ครั้ง
    20 ส.ค. 60


09

 

 

 

            "เย็นนี้ไปเล่นสงกรานต์กันป่ะ" 

 

 

            "ไอๆๆๆ" ยูตะรีบตอบรับโดยองทั้งๆที่ข้าวยังเต็มปาก ในขณะที่แจฮยอนและยองโฮส่ายหัวเบาๆปฏิเสธ

 

 

            "มีเมคอัพคลาสเย็นนี้ว่ะ" ยองโฮว่าพลางสาวเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปาก แล้วหันไปทางแจฮยอนเป็นเชิงว่าเรียนด้วยกันทั้งสองคน

 

 

            "โห่ เสียดายว่ะ แล้วจะตามมาทีหลังมะ?" โดยองยังไม่ละความพยายามที่จะให้เพื่อนไปด้วยกันทุกคน

 

 

            "อื้อๆ อั่นอิ" 

 

 

            "คงไม่...คนเยอะ" แจฮยอนตอบเสียงเรียบตามสไตล์เจ้าตัว

 

 

            "ถ้าไงเดี๋ยวกูตามไป"

 

 

            "ดีๆ มึง"

 

 

            นั่นคือบทสนทนาเมื่อตอนกลางวันที่เขาพอจะนึกได้...เขาไม่ชอบคนเยอะ มันวุ่นวาย และยิ่งไอ้ตำแหน่งเดือนคณะ กับคิวท์บอย ยิ่งทำให้เขาเป็นที่รู้จัก...รู้จักมากเกินไป จนขี้เกียจจะออกไปไหน

 

 

            กระทั่ง...

 

 

            ตือดึ้ง

 

 

         Doyoung [#ทีมแจเตนล์] : Sent a photo

            slide for more

 

 

            กรุ๊ปไลน์ของพวกเขาเด้งขึ้นมาขณะเริ่มเรียนไปได้สิบนาที...ชื่อกรุ๊ปที่มาจากการกวนตีนของไอ้จอห์นนี่ แต่ก็นั่นแหละ...

 

 

            ขี้เกียจเปลี่ยน เลยปล่อยเลยตามเลย

 

 

            โดยองส่งรูปบางอย่างมา...เขาเพียงแค่เหลือบหางตามอง แต่ไม่ได้คิดจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดอ่าน และหันกลับไปสนใจบทเรียนหน้าห้องต่อ

 

 

            คงจะเป็นผู้หญิงสวยๆ สักคนที่พวกแม่งถ่ายส่งมาให้ดูเหมือนทุกครั้ง

 

 

 

            Doyoung : 

            ดูสิ้ ใครมาาาา...

            ใส่ขาสั้นด้วยนะเว้ยยย น่ารักสัสๆ

 

 

         Yuta N :

            อย่าาา เพื่อนตั้งใจเรียนอยู่

            55555555555555555555555555555555

 

 

         Doyoung :

            เปลี่ยนใจมาตอนนี้ยังทันนะครัช ตอนนี้เค้ายังอยู่กับเพื่อน

 

 

         Yuta N :

            ถ้าอยู่คนเดียวเมื่อไหร่ล่ะมรึงเอ๊ยยยยย

            กูว่าโดนรุมจีบอ่ะ

 

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            เฮ้ยยยย แมวเมี้ยวววว ทำไมแต่งตัวน่ารักแบบนี้วะ 

            กุเขิลเรยเนี้ย -///-

 

 

         Doyoung :

            เมื่อกี้กูเห็นมีคนเดินมาขอเบอร์แมวเมี้ยวมึง

            หึหึ โดนคาบไปแดกแน่

 

 

 

            "มึงงงง ไอ้โดยองบอกว่ามีคนมาขอเบอร์แมวเมี้ยวด้วย" ยองโฮสะกิดเพื่อนที่กำลังตั้งใจเรียนยิ๊กๆ หลังจากเปิดอ่านข้อความในไลน์ สติก็กระเจิดกระเจิงไม่เป็นอันเรียนอีกต่อไป...ก็ใจตอนนี้มันไปลอยไปอยู่กับคนในงานสงกรานต์แล้วนี่นา

 

 

            เมื่อเห็นว่าเพื่อนแจฮยอนไม่คิดจะสนใจตัวเอง...ซอ ยองโฮจึงยื่นรูปที่โหลดขึ้นมาไปจ่อหน้าเพื่อนแทน...ช่วยไม่ได้ที่แจฮยอนจะต้องยอมมองภาพที่ถูกเปิดขึ้นมา...

ถึงแมวเมี้ยวจะไม่ได้มีผลอะไร แต่รับรองคนเสื้อดำอีกคน จะต้องทำให้ไอ้คนตั้งใจเรียนสติแตกกันบ้างแหละวะ...

 

 

            "กัปตันคิดว่าไงครับ?"

 

 

            ผู้ชายสามคนเดินอยู่ด้วยกัน...สองคนใส่เสื้อลายดอกตามธีมงานวันสงกรานต์ กับอีกคนที่ตัวเล็กสุดแต่งตัวต่างกับคนอื่นเขา...เสื้อยืดสีดำ และกางเกงขาสั้น...

 

            

            กางเกงขาสั้น...

 

 

            สั้นเกินไปป่ะวะ

 

 

            แม่ง...

 

 

            แล้วทำไมต้องยิ้มไปเรื่อยแบบนั้นด้วยวะ

 

 

            แจฮยอนปิดหน้าหนังสือที่กางไว้ลง และรวบของทุกอย่างเข้าด้วยกัน...

 

 

            "มึง..."

 

 

            "..........."

 

 

            "โดดกัน"

 

 

            "พ้มกำลังรอคำนี้อยู่เลยครับ!"

 

 

            มันต้องอย่างงี้!

            ลูกพี่แจฮยอนไม่เคยทำให้จ้อนผิดหวัง!!

 

 

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            ไม่เกินสิบนาทีแจกัน ลูกพี่กำลังจะซิ่งบีเอมปัยหา

 

 

         Yuta N :

            โอ้ยยย ขี้หวงเว้ออออ5555555555

 

 

         Doyoung :

            เปงผัวอ่อ มาหวง555555555555555555555555            

 

 

         พี่จ้อนของแมวเมี้ยว :

            เปงผัวมั้ยไม่รุ้ แต่เปงเมียจ้อน

            คริคริ

 

 

         J removed พี่จ้อนของแมวเมี้ยว from the group

 

 

         Doyoung :

            แจย้อนนนนเมิ้งงงง55555555 

            ไล่เพื่อนออกจากกรุ้ปทำไม๊           

            5555555555555555555555555555555

 

 

         Yuta N :

            ไปซะแล้วบักจ้อนนนน ลาก่อย โอ้ยยยย5555555555555555555555

 

 

 

            .

            .

            .           

 

 

 

            "ว่าแต่...มึงมาเล่นทั้งงี้เลยหรอ? ไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า?" 

 

 

            นั่นคือคำถามที่เจ้าของเสื้อยืดสีดำกับกางเกงขาสั้นถามตอนเจอหน้า

            แต่เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบมันออกไปยังไง...

 

            

            ก็รีบมาเพราะใครล่ะ...

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            หลังจากเตนล์ตอบตกลงที่จะให้แจฮยอนไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอ แทนการกลับไปทั้งตัวเปียกๆ...เราสองคนก็เดินมาตามทางโคฟเวอร์เวย์ด้วยกัน เวลาตอนนี้ก็ปาไปสองทุ่มครึ่ง แม้บริเวณที่จัดกิจกรรมจะยังคงคึกคัก แต่ทางเดินกลับหอค่อยๆเงียบสงบลงเรื่อยๆ

 

 

            "หนาวมั้ย?" 

 

 

            "เย็นๆ แต่ก็...ฮะ ฮาดดด ฮาดชิ้ว"

 

 

            เตนล์มองแจฮยอนที่ส่ายหัวอย่างเอือมระอา ก่อนมือหนาเอาเสื้อช็อปที่เพิ่งรับคืนไปมาคลุมให้เขา...

 

 

            "เดี๋ยวเสื้อมึงเปียก"

 

 

            "ช่างเถอะ คลุมไปก่อน"

 

 

            "แล้วไหนเมื่อกี้มึงบอกหนาวไง" เตนล์ตั้งท่าจะเถียง

 

 

            "นิดหน่อย แต่กูไม่ได้เพิ่งหายป่วย...อย่าถามมาก รีบๆเดิน"

 

 

            "ดุจังนะมึงอ่ะ" เตนล์หรี่ตามองอย่างหมั่นไส้ ก็จริงอ่ะ คนอะไรดุได้ดุดี 

 

 

            "ดื้อจังนะมึงอ่ะ" มันยอกย้อนกลับ

 

 

            "จะว่าไปมึงก็ดูอยู่กับเพื่อนบ่อยนะ แฟนไม่ว่าอ่อวะ?" เตนล์เริ่มหาเรื่องชวนคุย แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงหลุดถามเรื่องแบบนี้ไป เขาก็แค่ไม่อยากให้บรรยากาศมันเงียบเท่านั้นเอ๊ง 

 

 

            "ไม่มี"

 

 

            "หื้มมมม จริงป่ะเนี้ยยยยย หล่อๆอย่างมึงเนี่ยนะไม่มีแฟน" เขาถึงกับหยุดเดินแล้วหันมามองหน้าแจฮยอนไล่แบบหัวจรดตีน โอโหหห ขนาดเปียกซ่กไปทั้งตัว แต่ออร่าความหล่อยังกระจายไม่เผื่อแผ่ใคร ไม่น่าเชื่อ...ไม่น่าเชื่อ

 

 

            "คบๆเลิกๆ เลยเบื่อ...ตอนนี้ก็ยังไม่ได้มีใคร"

 

 

            "อ้อออออออ หล่อเลือกได้ว่างั้น" 

 

 

            แจฮยอนยิ้มมุมปากแล้วยักคิ้วข้างเดียวให้...

 

 

            จ้าาา พ่อคลหล่ออออ หล่อเหลือเกิน  รำค้านนนน นี่ไง...เตนล์เป็นคนแบบนี้ไง เห็นหล่อกว่าตัวเองหน่อยแล้วเหม็นหน้า ถ้าแจฮยอนไม่ทำตัวหล่อเกินไป เขาคงไม่แต่งฟิคขึ้นมาหรอก //โทษมันให้หมด

 

 

         "ตอนนี้ก็จีบๆคนนึงอยู่นะ"

 

 

            "เหยดดดด ใครวะ?" 

 

 

            เตนล์หรี่ตามองแจฮยอน แล้วยิ้มกริ่มอย่างคนขี้เสือก(เหมือนฮันซล) //โทษเพื่อนอีก...แจฮยอนเองก็มองกลับอย่างไม่ลดละเช่นกัน อ่า ตามองตาสายตาก็จ้องมองกันรู้สึกเสียวซ่านหัวใจ...

 

 

            แม้ใบหน้าแจฮยอนจะยังคงเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ แต่สายตาที่กำลังมองอยู่นั้น มันมีอิทธิพลมากเสียจนทำให้คนถูกมอง...

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

            อ่าว แล้วใจกูเต้นทำไมเนี่ย

 

 

            เขาพยายามเรียกสติตัวเองกลับมา แล้วแกล้งเบนสายตาไปทางอื่นแทน...ในหัวมีเต็มไปด้วยความสับสนและสงสัย ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่กับแจฮยอนด้วยวะ! มันบอกไม่ถูกอ่ะ แค่รู้สึกหวิวๆ วูบๆ ใจมันเคว้งๆ เชี่ยยย หน้าก็ร้อนๆชาๆ...และเสียงหัวเราะหึจากแจฮยอนเรียกให้เตนล์หันไปหาอีกครั้ง

 

 

         "เดี๋ยวมึงก็รู้เองแหละ..."

 

 

            "เมื่อไหร่วะ?" 

 

 

            เอ้าไอ้สัส ปากไวอีก โอ้ยยยย นี่กูจะขี้เสือกเหมือนฮันซลไม่ได้นะ! ปล่อยให้โลกนี้มีไอ้ฮันซลคนเดียวเถอะ ;___;

 

 

            แจฮยอนยิ้มกรุ้มกริ่ม

            ...แล้วมองหน้าเตนล์อีกครั้ง

 

 

         "เร็วๆนี้แหละ...มั้ง"

 

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

 

            แล้วกูจะใจเต้นทำไมวะ...เค้าไม่ได้หมายถึงมึงมั้ยล่ะเอ้อออ

            พอเถอะ ขอร้อง หยุดเต้นได้แล้ว รู้สึกไม่มีแรงจะเดินต่อ ;_____;

 

 

 

            ใช้เวลาประมาณสิบกว่านาทีก็ถึงหอเตนล์ จริงๆควรจะถึงเร็วกว่านี้ แต่ที่ช้าเพราะเตนล์ไม่มีแรงจะก้าวขา...ตามกฎของหอในแล้ว หากจะพาคนนอกเข้ามาจะต้องลงชื่อและวางบัตรนักศึกษาไว้ตรงโต๊ะป้ายามใต้หอก่อน...เขามองแจฮยอนที่กำลังก้มตัวเขียนชื่อตัวเอง สักพักน้ำก็หยดแหมะลงบนกระดาษเพราะตัวเปียก ก่อนจะเปลี่ยนสายตามาโฟกัสตามมือคนตัวสูง ที่กำลังวางบัตรนักศึกษาลงบนตะกร้าที่ถูกเตรียมไว้ให้

 

 

            แอบจิ๊กบัตรแจฮยอนบ้างดีมั้ยน้ออออ...//เหล่มอง

 

 

            "ถ้าคิดจะขโมยบัตรกูล่ะก็...บัตรมึงที่เหลือทั้งหมดหายสาบสูญแน่!"

 

 

            TT_____TT กลัวๆๆๆๆ กูขอโทษ จะไม่คิดอะไรไม่ดีอีกแล้ว คนอะไรทำไมหยั่งรู้ความคิดกูได้ดีเหลือเกิน ฮืออออ

 

 

            แจฮยอนส่งยิ้มหล่อๆ หว่านเสน่ห์ให้ป้ายาม...เฮ้ยๆ ป้าแกผัวหนึ่ง ลูกสามแล้วนะว้อยยย มึงจะส่งยิ้มหวานๆ ไปทั่วแบบนี้ไม่ได้!

 

 

            "แฟนกันหรอลูก?"

 

 

            สาบานได้ว่าถ้าเตนล์กำลังกระดกน้ำเข้าปาก ฉากนี้น้ำจะต้องพุ่งพรวดเป็นเมอร์ไลออนแน่ๆ...หน้าเหมือนคนรักกันมากหรอครับป้าาาา

 

 

            "เพื่อนก็พอครับป้า แหม่..."

 

 

            ป้าแกไม่ได้ตอบอะไรต่อ เพียงแค่ยิ้มน้อยๆให้...

 

 

            ให้แจฮยอนอ่ะนะ... 

 

 

            "น้องเตนล์นี่มีแต่เพื่อนหล่อๆนะลูก...วันหลังพามาบ่อยๆนะ ป้าชอบ"

 

 

            ถ้าผัวป้าแกมาดักตีหัวมัน ก็รู้เลยนาจาาาาาา

 

 

            หลังจากที่ป้ายามมองแจฮยอนจนอิ่มอกอิ่มใจแล้ว เตนล์ก็เดินนำแขกคนสำคัญสำหรับค่ำคืนนี้ขึ้นลิฟต์มายังชั้นห้า แล้วเดินตรงเข้ามาห้องสุดท้าย...เขาล้วงกุญแจที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงออกมาไข

 

 

            ไฟทั้งหมดในห้องถูกเปิดสว่างวาบ...อย่างที่เคยบอกไว้ว่าเตนล์เหมาห้องพักคนเดียว เลยสามารถทำอะไรได้อิสระตามใจ...ห้องเป็นเพียงห้องเล็ก เตียงสองเตียง โต๊ะสองโต๊ะถูกดันชิดติดกัน กับหนึ่งห้องน้ำ และลานซักล้าง...แจฮยอนหยุดยืนอยู่บริเวณหน้าประตูแล้วกวาดสายตามองไปรอบห้อง

 

 

            "เดี๋ยวมึงไปอาบนะ..."

 

 

            "มึงอาบก่อน" มันแทรกขึ้นมาก่อนที่เตนล์จะพูดจบ

 

 

            "ไม่เป็นไร มึงอ่ะ อะ...."

            

 

            "ไม่งั้นอาบพร้อมกัน"

 

 

            "เฮ้ย!"

 

 

            เตนล์สบตามองร่างสูงที่กำลังยกยิ้มมุมปาก โชว์ลักยิ้มบุ๋มๆข้างแก้มนั่น...สัส โคตรชั่วร้าย 

 

 

            "เอ้า ตกใจอะไร มีก็เหมือนๆกัน ผู้ชายเค้าก็อาบน้ำด้วยกัน ไม่เห็นมีอะไร" มันว่าพลางสาวเท้าเข้ามาใกล้

 

 

            "แล้วมึงจะขยับเข้ามาใกล้กูทำไมวะเนี่ย!" เตนล์ก้าวถอยหลังแล้วเผลอหดคอโดยไม่รู้ตัว

 

 

            "หรือว่า...มึง...หึหึ"

 

 

            "กะ กูทำไมวะ?" 

 

 

            "จู๋เล็ก?"

 

 

            สัส!เดี๋ยวปั๊ดควักโชว์ตรงนี้!

 

 

            "มึงสิเล็ก!"

 

 

            เออ แล้วทำไมกูต้องมาเถียงเรื่องอะไรแบบนี้ด้วยว้อยยยยย ;_____;

            รีบๆ ไปอาบน้ำไป๊ จะได้จบๆ

 

 

            "ถ้าไม่อยากอาบกับกู มึงก็ไปอาบก่อน...เดี๋ยวนี้..." ไอ้หล่อมันยื่นหน้ามาใกล้มากๆ จนเขาสามารถมองใบหน้าใสๆ ไร้รูขุมขนของมันแบบชัดเจน เออ รู้แล้วว่าหล่อโว้ยยย หล่อชิบผาย 

 

 

            "............."

 

 

         "ก่อนที่กูจะเปลี่ยนใจ...ลากมึงเข้าไปอาบด้วยกัน"

 

 

            จบประโยคของแจฮยอน...ล่าสุดกูก็วิ่งคว้าผ้าเช็ดตัวพุ่งเข้าห้องน้ำอย่างไม่คิดชีวิต TT_______TT ฮือออ ตะกี้เกือบลื่นผ้าเช็ดเท้าหน้าประตูหัวฟาดพื้นตาย 

 

 

            ใครจะไปรู้ว่าอาจจะเป็นแผนแจฮยอนล่อลวงเตนล์เข้าไปจับหัวกดลงชักโครกก็ได้...เมื่อเย็นก็มายืนทำหน้าบึ้งหน้าตึงอย่างกะเตนล์เดินไปเหยียบตีนงั้นอ่ะ

 

            

            นี่กูแต่งฟิคหรือเป็นฆาตกรวะ ทำไมชีวิตถึงได้อยู่ท่ามกลางความหวาดระแวงอะไรเบอร์นี้ ฮือออออออออ //นั่งร้องไห้ข้างชักโครก

 

 

            ซ่า

 

 

            เตนล์เอื้อมมือไปเปิดฝักบัว น้ำวันนี้ไหลแรงพุ่งได้ใจ...เขาปล่อยความคิดทั้งหมด ไม่ว่าจะเรื่องเรียน เรื่องงานให้ไหลไปกับสายน้ำ...สมองตอนนี้ปลอดโปร่งโล่งสบายลืมเรื่องรอบตัวไปได้ชั่วขณะ

 

 

            ใช้เวลาประมาณสิบห้านาทีกับการอาบน้ำในแบบฉบับลูกผู้ชายของเตนล์...คว้าผ้าเช็ดตัวเช็ดผมให้หมาดๆ พลางใส่เสื้อผ้า

 

 

            อืม ว่าแต่ตอนนี้แจฮยอนจะทำอะไร? หนาวตายไปรึยัง?

 

 

            ห้องเขาก็ไม่มีอะไรให้ทำซะด้วยสิ โทรทัศน์ก็ไม่มีให้ดู...มีแต่ตู้เย็น เอ หรือแจฮยอนจะนั่งดูตู้เย็นเล่น? พร่องส์สิ คนบ้าอะไรนั่งดูตู้เย็น โว้ะ...มือถงมือถือเค้าก็มีมะ เออ จะทำอะไรก็ช่างแม่งเหอะ อย่ายุ่งกับโน้ตบุ้คเตนล์ก็พอ...

 

 

            พูดถึงโน้ตบุ้ค...

 

 

 

 

 

 

            ชิบผาย!! ลืมเก็บโน้ตบุ้ค!!!

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

            เขากวาดสายตามองไปรอบห้องเพื่อสำรวจ พลางถอดเสื้อที่เปียกออก แล้วเอาพาดไหล่ไว้...ผิดคาดนิดหน่อย ที่ดูน่าจะเป็นประเภทรักความสะอาด แต่ไม่เลย ห้องรกใช้ได้...ห้องเด็กนิเทศศาสตร์เค้าเป็นแบบนี้เองหรอ?  เหนือโต๊ะขึ้นไปเต็มไปด้วยคอร์สเอาท์ไลน์กับโพสอิทเดธไลน์งาน

 

 

            ชั้นวางอัดแน่นไปด้วยหนังสือเรียน อีกฝั่งเป็นชีทเรียน เหมือนไม่เคยขนอะไรกลับบ้านเลยตั้งแต่เข้าปีหนึ่งมา ที่รู้ก็เพราะเห็นชีทวิชาบังคับที่ทุกคณะต้องเรียนพร้อมกันตอนปี1...

 

 

            ส่วนโต๊ะก็...รกดี

 

 

            บังเอิญเหลือบไปเห็นสมุดวาดรูปที่หนีบอยู่กับกระดานไม้ เขาจึงถือวิสาสะแอบหยิบมันออกมาเปิดดู...กระดาษแต่ละแผ่นอัดแน่นไปด้วยภาพวาดหลากหลายแนว พอมองสลับกับข้าวของที่กระจายเต็มโต๊ะก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ ว่าน่าจะเป็นคนชอบวาดรูปอยู่พอตัว เพราะบนโต๊ะรกๆมีทั้งถาดสีน้ำ สีชอล์ค สีโปสเตอร์ ดินสออีกเป็นสิบแท่งกระจัดกระจายอยู่

 

 

            ภาพวาดก็ดูสมกับเป็นเจ้าตัวเค้านั่นแหละ

 

 

            แปลกๆ...

 

 

            เขามองโต๊ะสองตัวถูกดันชิดติดกัน...ตัวนึงรก ในขณะที่อีกโต๊ะกลับสะอาดเกลี้ยง ไม่มีแม้แต่ฝุ่นเกาะ

 

 

            มีเพียง Macbook ที่ถูกพับหน้าจอลงวางไว้...ดูท่าทางจะหวงมาก ถึงขนาดเอามาวางแยก แถมยังไม่มีอะไรกองระเกะระกะเหมือนกับโต๊ะอีกตัว

 

 

            เขาเอื้อมมือไป...ไม่ทันจะได้สัมผัสกับตัววัตถุ เสียงประตูห้องน้ำก็เปิดออกมา เจ้าของห้องที่หัวเปียกลู่กำลังยืนทำหน้าตาตื่นๆ มือขวายื่นออกมาเป็นเชิงห้ามบางอย่าง

 

 

            "เชี่ยยยยย!!อันนั้นไม่ได้นะ!"

 

 

            พลั่ก

 

 

            รู้ตัวอีกที...เจ้าคนตัวเล็กก็พุ่งชนเขาอย่างเต็มแรง Macbook ที่เคยวางอยู่บนโต๊ะ บัดนี้มันไปอยู่ในอ้อมกอดของเจ้าของเขาเสียแล้ว...อะไรจะหวงของขนาดนี้วะ นี่ก็ไม่ได้จะขโมยมั้ยล่ะ 

 

 

            "หวงอะไรขนาดนั้นวะ?" เขาถามออกไปด้วยความสงสัย

 

 

            "เอ่อ หะ หวงดิ...ของใคร ใครก็หวงป่ะวะ"

 

 

            "หรอ?" เขาทำหน้าไม่เชื่อ แล้วมองอีกฝ่ายพลางสาวเท้าเข้าไปใกล้...มองคนตัวเล็กกว่าที่ดวงตานี่ส่ายล่อกแล่ก หน้าก็เหวอซะจน...

 

 

            เออ  

 

 

            พิรุธสุดๆ เขาไม่ได้เป็นคนดูคนออกหรอกนะ แต่ถ้ามายืนมองคนตรงหน้านี้แบบเขา เป็นใครก็ดูออกว่าแม่งมีพิรุธ หึ ไม่แกล้งแล้วก็ได้วะ กลัวช็อคตายไปก่อน...

 

 

            "กูอาบน้ำล่ะ"

 

 

            เตนล์ที่หน้าเหวอในคราแรก...ตอนนี้ให้คูณสิบเข้าไปอีก... ดูเหมือนเจ้าตัวน่าจะเพิ่งได้สติ ดวงตากลมๆกวาดสายตามองท่อนบนเขาที่ถอดเสื้อออก ปฏิกริยาอีกฝ่ายที่ตาแทบถลนออกจากเบ้า...ใบหน้าที่เคยซีดๆ ตอนนี้แดงลามยันหู

 

 

            หึ ตลกดี...

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ แจฮยอนหุ่นดีเชี่ยๆ ขาวเชี่ยๆ 

 

 

            ประโยคนี้วนเวียนอยู่ในหัวเตนล์มาได้พักหนึ่งล้ะ...ยุบหนอ พองหนอ...ยุบหนอ พองหนอ ลมหายใจเข้า ลมหายใจออก ดอกไม้บาน...ร่างอ้วนที่เห็นเป็นเพียงภาพลวงหลอกตา ที่เธอสร้างขึ้นมาให้ชั้ลตายใจ ว้อยยยย จะร้องเพลงเพื่อออออ 

 

 

            แต่โชคดีที่เตนล์ออกมาจากห้องน้ำได้ทันเวลา เกือบไปแล้ว ตะกี้เหมือนเห็นแจฮยอนทำท่าจะเปิดโน้ตบุ้คด้วย ฮืออออ หรือว่า...แจฮยอนจะเริ่มสงสัยแล้ว โอ้ยยย ให้ตายเถอะ ฮันซลเองก็รู้เรื่องนี้ด้วยอีก ทุกอย่างจะเป็นความลับต่อไปได้อีกนานแค่ไหนกันวะ ไม่รู้แหละ ยังไงก็ตาม...เตนล์จะต้องจบฟิคเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด!

 

 

            แกร๊ก

 

 

            ประตูห้องน้ำถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างสูงของแจฮยอนในเสื้อผ้าของเตนล์เอง...เป็นเสื้อที่ไม่ค่อยได้ใส่ เพราะตัวใหญ่เกินไป ใส่ทีก็ไหลตกไหล่ตลอด คอก็กว้าง แต่ก็น่าจะพอดีตัวกับแจฮยอน 

 

 

            ครืด

 

 

            "อืมว่า?" แจฮยอนหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นรับสาย พลางเช็ดผมไปด้วย งือออ เหมือนหมาตัวใหญ่ๆเลย 

            .

 

            "มาส่งเด็กเข้านอน"

            

 

            พูดแล้วก็เหล่มองมาที่เขา...

            อะระ หมายถึงกูหรอ ใครเด็ก ไม่เด็กแล้วเถอะ ยี่สิบขวบแล้ว เข้าผับได้แล้วด้วย!

            .

 

            "อืม ไม่เกินครึ่งชั่วโมง...เคได้"

 

 

            มันยัดสมาร์ทโฟนลงกระเป๋ากางเกง(ของเตนล์อีกนั่นแหละ) แล้วยัดเสื้อผ้าเปียกๆของตัวเองใส่ถุงที่เขาเตรียมไว้ให้...ก่อนจะเงยหน้ามองเขา

 

            

            "ลงไปส่งหน่อยดิ"

 

 

            เตนล์พยักหน้าหงึกหงักแล้วเดินลงมาส่งใต้หอตามคำขอของเจ้าตัว...สายตาเขาก็มองบัตรนักศึกษาแจฮยอนอย่างมีความหวัง...

 

 

            หวังว่าจะขโมยมาเป็นตัวประกันบ้าง ฮืออออ

 

 

            "อ่ะ" มันยัดบัตรนักศึกษาเข้ากระเป๋าหนังของตัวเอง ก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นบางสีขาวออกมาแล้วยื่นให้เขา "ใบเสร็จเซเว่นในกระเป๋าตังค์มึง"

 

 

            "ไม่ได้โมเมจะฝากกูทิ้งขยะถูกมะ?"

 

 

            "ของมึงแหละ แลกกับที่อุตส่าห์ให้มาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่หอ"

 

 

            "โห ไม่ได้คุ้มค่าน้ำค่าไฟกูเล้ยยยย"

 

 

            มันไม่ตอบอะไรเพียงแค่หัวเราะน้อยๆ...

 

 

            "เออ ไปได้แล้ว" เขาไล่ชิ่วๆ

 

 

            "ฝันดี"

 

 

            เตนล์มองแจฮยอนที่หันหลังแล้วเดินลงฟุตบาธหน้าหอไปตามทางเดิน...กับแผ่นกว้างที่เขามักชอบแอบมองเวลาเดินตามอยู่ข้างหลัง เพราะมันสามารถบังเตนล์ได้มิดทั้งตัว...ยอมรับว่าเตนล์รู้สึกแปลกๆ เวลาอยู่กับแจฮยอนสองคน...

 

 

            มันแปลกกว่าเวลาอยู่กับคนอื่น...

 

 

            กระทั่งร่างสูงเดินลับสายตาไป...ริมฝีปากบางเผลอหลุดประโยคบางอย่างออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ...มือเล็กกำแผ่นกระดาษไว้แน่น

 

 

 

         "อืม มึงก็...ฝันดีนะ"

 

 

 

 

            *

            *

            *

 

 

 

 

 

            "ขอประแป้งหน่อยนะครับ"  ผู้ชายรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาขออนุญาตเจ้าของใบหน้าน่ารัก...แจฮยอนช้อนตามอง พร้อมส่งยิ้มให้ ทว่าไม่ทันจะได้ตอบอะไร ก็มีใครบางคนเดินเข้ามายืนซ้อนทางด้านหลัง

 

 

            "ไม่อนุญาต"

 

 

            ดวงตาคมจ้องมองอย่างไม่พอใจ...ราวกับกำลังมีเพลิงไฟระอุอยู่ในดวงตาคู่นั้น ฝ่ายคนมองถึงกับต้องกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ลงคอ แล้วรีบเอาแป้งในมือปาดหน้าซ้ายขวาของตัวเอง

 

 

            "ขะ ขอโทษครับๆๆพี่" ฝ่ายรุ่นน้องรีบก้มหัวขอโทษตะกุกตะกัก แล้ววิ่งปรู๊ดออกไป

 

 

            แจฮยอนหันมาหาเจ้าของคำไม่อนุญาต แล้วยู่ปากใส่งอแง แต่กลับดูน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกินในสายตาของซอ ยองโฮ

 

 

            "หน้าเรานะ...ยองโฮมีสิทธิ์อะไรมาไม่อนุญาต"  

 

 

            "สิทธิ์ความเป็น..."

 

 

            "อะไร เป็นอะไร พูดให้ดีนะ" นิ้วชี้ป้อมๆยกขึ้นขู่

 

 

            "เป็นคนที่ทำให้แจฮยอนนอนครางทุกคืน"

 

 

            "ทะลึ่ง!​" กำปั้นหนักทุบเข้าที่อกแกร่ง ฝ่ายคนถูกกระทำกลับหัวเราะชอบใจ แล้วยกมือขึ้นวางบนกลุ่มผมนุ่มนิ่ม

 

 

            "แฟนใคร...ใครก็หวง"

 

 

            "หรอ? เราเป็นแฟนยองโฮหรอ?" เบ้ปากให้ด้วยความหมั่นไส้

 

 

            "เป็นเมียก็ได้"

 

 

            "นี่!"

 

 

            เสียงหวานกำลังจะดุใส่ โทษฐานที่พูดจาไม่สมควรกลางพื้นที่สาธารณะ แต่เสื้อช็อปตัวคุ้นเคยของคนตรงหน้ากลับถูกวางลงบนหัวเสียก่อน

 

 

            ฟุ่บ!

 

 

         "ฝากหน่อย"

 

 

         "เห็นกูเป็นที่รับฝากของไง๊"

 

 

            ปากบ่นอุบอิบ แต่ก็ยอมถือเสื้อช็อปให้มัน...

 

 

            เฮ้ยๆๆๆๆๆ เดี๋ยวๆๆๆ ไม่ใช่ล้ะๆๆ นี่มันบทสนทนาของกูเมื่อเย็น

            ละ แล้ว...หน้ากูลอยมาแทนที่หน้าแจฮยอนตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!

 

 

            เชี่ยยยยย

 

 

            ส่วนหน้ายองโฮก็กลายเป็น....

 

 

 

 

            ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก

 

 

 

 

 

            ไปนอนดีกว่าว่ะ

            -////////////-

 

 

 

 

 

 

ขี้เกียจเม้นแท็ก #ฟิคไรเตอร์เตนล์ ได้นะคับ

 

ต่อลมหายใจให้ไรเตอร์เตนล์ค่ะ แจฮยอนยังไม่รู้ความจริง รอดตัวไป55555 แต่เอาล่ะสิ้ หวั่นไหวแล้วถูกมะอิอิ...แจฮยอนนางมีเหตุผลของนางนะ ที่ไม่บอกชอบซะที เหตุผลไรไม่รู้ แจฮยอนไม่ยอมบอกเราเหมือนกันค่ะ //หลอกๆ 55555555

 

 

ฮือออ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะหายไปนานขนาดนี้ ตอนแรกเรากะว่าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเคลียร์งานล็อตแรกหมด เราว่างแน่ๆ ปรากฎกรุ้ปไลน์เด้งมา เพิ่ลๆเรามีทำงานทั้งอาทิตย์ตั้งแต่สี่ครึ่งถึงสองทุ่มนะ เราแทบลงไปดิ้นกลางทางเลยค่ะ555555

ชีวิตนักศึกษาปีสามนี่ สุดยอดเลยค่ะทุกคนน55555555 เศร้ามาก อยากทวงคืนเวลาซักผ้าของตัวเองคืนมา55555

O W E N TM.
O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 430 ครั้ง

1,245 ความคิดเห็น

  1. #1188 AlwaysJ (@Sptfon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 00:52
    แจยอนนิ้วป้อมมมขำ555555555
    #1188
    0
  2. #1169 amsprite (@amsprite) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 15:51

    ดูเหมือนช่วงนี้ฟิคของไรเตอร์เตนล์จะไม่ค่อยราบรื่นเลยนะคะ 5555555

    #1169
    0
  3. #1159 tenoutoften (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:56

    แต่งแบบนี้เดี๋ยวเขาก็รู้หมดอ่ะเตนล์ เรื่องจริงไปอีก 555555

    #1159
    0
  4. #1148 FUTA HAYATO (@freze) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:14
    ชอบมากเลย ทำไงดี
    #1148
    0
  5. #1132 itsmexf_ (@fahhxqz) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 13:20
    โป๊ะแตกมั้ยเนี่ย
    #1132
    0
  6. #1122 แมวน้อนจัง (@sosicesos) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 04:48
    #ฟิตไรเตอร์เตนล์
    #1122
    0
  7. #1102 Meme_kf (@meme_kf) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 12:09
    น้องงงงง
    #1102
    0
  8. #1059 sai suju&tvxq5 (@yusai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 15:51
    น้องเตนล์ แจฮยอนเค้าก็จีบหนูไงลูก
    #1059
    0
  9. #1034 phanuchn (@phanuchn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 06:14
    เดี๋ยวได้โดนหรอกตะเร้กกกกก
    #1034
    0
  10. #1008 Thxxt (@nam_petchnp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 07:32
    รีบแต่งให้จบนะคะ คุณไรท์เตนล์ นุกลัวโดนจับได้มาก 5555
    #1008
    0
  11. #981 Fairy wings (@justnewly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:55
    สงสัยไรท์เตอร์เตนล์จะไม่ไหวแล้วนะคะ
    #981
    0
  12. #961 เมย์ต๋าาาาาา (@meyoung402) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 10:53
    น้องเตนล์ลูกแม่ฮือออออออออเ
    #961
    0
  13. #925 LittleKwangxx (@LittleKwangxx) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 20:49
    ไรท์เตอร์สับสนแล้วว
    #925
    0
  14. #880 // Mr.SiMBA // (@kevin-satyr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 21:52
    หนูเริ่มเขินแล้วใช่ม้ายยยยย
    #880
    0
  15. #831 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 23:43
    อ๊ายยย~ ที่แท้กัปตันแจโดดเรียนมาคุมเตนล์นี่เอง อิอิ

    ใจเต้นเลย ลุ้นมากว่าแจจะรู้ความลับจากโน๊ตบุ๊คไหม รอดไปอีกนะ ดีที่เตนล์ออกมาทัน ลุ้นแทน 555
    #831
    0
  16. #819 sweet-sister (@sweet-sister) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:16
    เตนล์ลูก หนูแต่งงี้แจมันก็รุ้สิว่าหนูเป็นไรเตอร์
    #819
    0
  17. #806 aOunie J. (@weremain) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 22:40
    เขินอะ เตนล์ลูก หนูเริ่มชอบแจฮยอนแล้วชะม้าาา
    #806
    0
  18. #774 ~~แมวน้ำ งุงิ>w<~~ (@SoOhee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:46
    แหมมมมม ว่าแล้วต้องมีคนโดดเรียนมาเฝ้าน้อง แหมมมม นังนี่มันร้ายนะคะหัวหน้า ไม่พอยังเนียนเข้าห้องเขาอีก ดีนะไม่ได้กำไรมากกว่านี้ ไม่งั้นน้องเตงขาดทุนแย่เลย หุหุ
    #774
    0
  19. #708 MARKTUAN190 (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 14:47
    ถ้าแต่งงั้นเตนล์เสี่ยงบ้านบึ้มเลยนะ5555
    #708
    0
  20. #699 krislayxingfan (@krislayxingfan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 09:35
    มีความเขิลล
    #699
    0
  21. #561 Kymwkblink (@Kymwkblink) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 07:05
    กรี้ดล้านตลบพร้อมตีลังกาอ่าน โอ้ยยเขินนน!!!
    #561
    0
  22. #549 whatupnan (@whatup_nan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 17:23
    โอ้ยยย ไรเนี่ยยย รีบบอกเลยนะแจ
    #549
    0
  23. #260 SeowooPark (@the01yunosama) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 20:51
    เริ่มสับสนแล้วสินะลูกขา
    #260
    0
  24. #250 LionPrincess,*๑o๒ (@hanjaeri) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 15:46
    ถ้าเตนล์จะแต่งตามไดอะล็อดตัวเองขนาดนี้อ่ะลูกกกกกกกก เป็นพี่ พี่ก็รู้ว่าใครเป็นไรท์เตอร์ ฟฟฟฟฟฟฟ (//^//)
    #250
    0
  25. #237 nukniknaknek (@earthnaka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 08:55
    ชอบมากค่ะะะะะะ
    #237
    0