God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 8 : เรื่องเล่าบทที่7: ทะเลหมอกแห่งเมืองมิสต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,645
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,853 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


เผลอหลับไป6ชั่วโมง รู้ตัวอีกทีเพื่อนก็พามาเที่ยวทะเลหมอก
เอ็กเฟ็กส์แสงสีเสียงครบครัน ทั้งเลือดสาด ทั้งเสียงร้องโหยหวน เร้าใจจริงๆ ครับ


เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า)



 “ใบนี้ใส่เสบียงไว้ ส่วนใบนี้เป็นพวกยากับอุปกรณ์ปฐมพยาบาล ส่วนใบนี้เป็นเสื้อผ้า...” มองเจ๊เซเรน่าที่กำลังจัดเตรียมสำภาระให้ผม เอวา และคามิลสลับกับกระเป๋าเกือบ10ใบที่วางเป็นระเบียบอยู่บนพื้นห้องคล้ายคุณแม่เตรียมของให้ลูกๆ ไปเข้าค่ายอย่างไรชอบพล



“สำภาระสำหรับเดินทางจัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีนี้ก็...” หลังตรวจเช็คสำภาระทั้งหมดอย่างพอใจแล้ว เจ๊เซเรน่าก็ลุกขึ้นมาประจันหน้ากับเอวา คามิล และผมที่โดนเอวากอดแน่น



“พวกนาย2คนห้ามลืมที่ฉัน ‘ย้ำ’ เด็ดขาด!” เจ๊เซเรน่ากวาดตามองคามิลและเอวาด้วยสีหน้าดุดันราวแม่เสือสาว “ห้ามปล่อยให้เอลิออลอยู่คนเดียวเป็นอันขาด!” ก่อนนิ้วเรียวนั่นจะชี้มายังผม



“ตอนนอนต้องทำยังไง!?ก่อนจะเปลี่ยนไปชี้หน้าเอวาให้ตอบคำถาม



“กอดเอลิออลไว้ครับ!” เอวาอกผายไหล่พึ่ง มือซ้ายทำท่าวันทยหัตถ์ส่วนมือขวาก็หนีบผมไว้แน่นไม่ปล่อย ตะเบ็งเสียงตอบเจ๊เซเรน่าราวทหารรับคำสั่งสำคัญจากผู้บัญชาการ



แต่รายละเอียดภารกิจคล้ายพี่เลี้ยงเด็ก ฟังแล้วระคายหู(ผม)อย่างไม่ทราบสาเหตุ



“ตอนเอลิออลกินข้าว เข้าห้องน้ำปลดทุกข์ต้องทำยังไง!?” ก่อนจะเปลี่ยนไปชี้หน้าฟีลอส



“ตามไปเฝ้าเอลิออลไว้ครับ” คามิลเองก็ตะเบ็งเสียงตอบเจ๊เซเรน่าด้วยความขึงขัง แต่เหมือนเจ๊เซเรน่าจะยังไม่พอใจในคำตอบจึงหยิบชุดหมีน้อยน่ารักที่คล้ายชุดเด็กเล็กแต่มีฮู้ดและสายจูงขึ้นมา...



ชุดที่ผมเห็นแล้วพาลให้คิ้วขวากระตุกถี่ยิบ...



“ผมจะไม่ปล่อยมือจากสายจูงเด็ดขาด” เห็นชุดหมีน้อยแล้วคามิลก็คล้ายนึกขึ้นได้จึงรีบต่อประโยคด้วยสีหน้าและน้ำเสียงขึ้งขังจริงจัง ราวกับกำลังรับภารกิจสำคัญระดับโลกมา



ผมมองชุดหมีน้อยที่แกว่งไปมาในมือเจ๊เซเรน่าแล้วก็อดแทรกปากพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้...



“ชุดธรรมดาแบบนั้นความทนทานต่ำ...”



“ผ้าชุดนี้ถูกสานขึ้นจากเส้นดายที่ผสมกับแร่มิธริล ทนทานความร้อนได้ถึง
10,000 องศา ต้านทานความเย็นได้ถึง -10,000องศา อาวุธธรรมดาฟันแทงไม่เข้า มีระบบทำความสะอาดตัวเอง ต่อให้ไปคลุกโคลนมาชุดก็ยังสะอาดเหมือนใหม่ ไม่ทันจบประโยคเจ๊เซเรน่าก็ร่ายสรรพคุณชุดหมีน้อยในมือออกมายาวเหยียด



ผมมองชุดหมีน้อยสีน้ำตาลเข้มในมือเจ๊เซเรน่าอย่างไม่เชื่อสายตา



เอาแร่ที่ใช้ทำศาสตราเทพมาทำชุดแบบนี้ พวกเทพบนสวรรค์รู้เข้าต้องหลั่งน้ำตาด้วยความเสียใจแน่ๆ!



“เอาล่ะ เวลามีไม่มากแล้ว พวกนายรีบไปเถอะ” หลังจากที่ทุกคนโยนสัมภาระไปเก็บในแหวนมิติเรียบร้อยแล้ว เจ๊เซเรน่าก็อุ้มผมออกมาจากเอวาแล้วจับใส่ชุดคลุมหมีน้อยที่โฆษณายืดยาวไว้เมื่อครู่ จัดการกลัดกระดุมให้ทุกเม็ด แถมยังทดลองเทสสายที่แปะไว้บนหลังผมให้อีก...



“อุ๊บ...” แว่วได้ยินเสียงให้คนกลั้นหัวเราะ พอเหลือบหางตาไปข้างๆ จึงพบเอวาที่กำลังกลั้นยิ้มจนใบหน้าบิดเบี้ยว กับคามิลที่เดินไหล่สั่นออกไปรอข้างนอก



คิ้วขวาผมกระตุกถี่ยิบ รู้สึกยันไม้คันมืออย่างไม่ทราบสาเหตุ



“เอลิออล” แต่ก่อนจะได้วิ่งออกไปบริหารข้อเท้ากับเพื่อนรักทั้งหลายเจ๊เซเรน่าก็เรียกชื่อผมขึ้นมาเสียก่อน



“ครับ?” ผมหันกลับมามองเจ๊เซเรน่าแล้วจึงพบว่านัยน์ตาสีฟ้าคู่งามนั่นกำลังมองมาที่ผมอย่างจริงจัง



“ฝากเอวา กับคามิลด้วยนะ” ก่อนจะเอ่ยปากฝากฝังออกมา



“ไว้ใจได้เลย!” ผมยิ้ม แต่ถึงไม่บอกผมก็ต้องช่วย ดูแล’ 2คนนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว



ทว่าก่อนจะได้ผละตัวจากไป เจ๊เซเรน่าที่เงียบอยู่นานเมื่อครู่ก็ดึงผมมากอดแน่น



“นายเองก็ดูแลตัวเองด้วย” มือเรียวเล็กนั่นกอดผมไว้แน่นจนสัมผัสได้ถึงความสั่นเทาจากอีกฝ่าย “ห้ามทำอะไรหักโหมเด็ดขาด ถ้าไม่ไหวก็ให้รีบติดต่อมา ทุกคนจะไปช่วยเอง” น้ำเสียงหวานนั้นเจือสะอื้นยามกล่าว เพราะโดนอีกฝ่ายกอดไว้แน่นผมจึงไม่อาจทราบว่าตอนนี้เธอกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่



จึงเอื้อมมือทั้งสองข้างออกไปกอดตอบอีกฝ่าย ซบใบหน้าลงไปกับกลุ่มผมสีทองที่หนานุ่ม สัมผัสกับกลิ่นอายที่คุ้นเคย แล้วกล่าวคำสัญญาออกมาอย่างมั่นคงว่า



“ผมจะกลับมาแน่นอน”



เรื่องเล่าบทที่7: ผมคือผู้พิทักษ์อันดับ1 ที่หลงทางในทะเลหมอก



เมื่อ3ชั่วโมงก่อนหน้านั้น



หลังจากอธิบายเรื่องโลกกลับด้านให้ทุกคนฟังเสร็จสรรพเรียบร้อย พร้อมเตรียมก้าวขาออกเดินทางไปยังทวีปกลับด้านซึ่งตั้งอยู่บนเมืองบลีฟ ทวีปโอเชียน่าคนเดียวอย่างมาดมั่น เจ๊เซเรน่าก็กระโดดเข้ามาขวางทางผมด้วยสีหน้าหวาดผวา



“นั่นนายจะไปไหน?” เจ๊เซเรน่าถามด้วยน้ำเสียงแตกตื่น และเมื่อผมชี้ไปยังทิศตะวันตกแล้วกล่าวว่า



“ไปทวีปโอเชียน่า” อีกฝ่ายก็แทบลมจับ เดือดร้อนให้คามิลต้องเข้ามาช่วยพยุง และเอวาต้องรีบวิ่ง4x100มาอุ้มผมกลับเข้าไปแพนโดร่า



“นั่นมันทางไปทวีปมู!” พร้อมเสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดของเอวา



บทสรุปสุดท้ายคือเจ๊เซเรน่ากลัวผมไปแล้วไปลับกลับมาไม่ได้จึงส่งเอวากับคามิลที่เป็นผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ2และอันดับ4 ติดตามมาด้วย โดยให้เหตุผลว่า



“บนโลกปกติกว่าแพนโดร่าจะหานายเจอยังปาไป3เดือน ถ้าเกิดนายไปหลงทางในโลกต่างมิติ 3ปียังไม่รู้จะหาเจอมั๊ย!”



และอีกอย่างคือ



“นายรู้ว่าฟีลอสอยู่ในโลกกลับด้าน นายรู้ว่าทางเข้าโลกกลับด้านอยู่ที่ไหน แต่นายจะไปถูกงั้นเรอะ!?” หลังโดนเจ๊เซเรน่าเทศน์ไปหลายบท ผลก็คือผมโดนเอวาหิ้วกระเตงราวผู้พิทักษ์พ่อลูกอ่อน กับคามิลที่ถือเชือกจูงผมเอาไว้ไม่ปล่อย



เอวาอุ้มผมขึ้นมานั่งบนยานบินขนาดเล็ก4ที่นั่ง โดนมีคามิลเป็นคนขับ



หลับไป 50ปี ทุกอย่างก็ดูทันสมัยขึ้นผิดหูผิดตา สมัยก่อนยานบินพวกนี้ไม่มีหรอกครับ จะมีก็แต่เรือบินขนาดใหญ่ที่จุคนได้เยอะแต่อืดอาดชักช้ากับเครื่องบินปกติสมัยยังไม่เข้าสู่ยุคพิพากษา



ไม่ใช่สิ! เอวาควรจะปล่อยผมลงจากตักได้แล้ว!



“ฉันจะไปนั่งข้างหลัง” ผมทำท่าจะสะบัดแขนเอวาทิ้ง



“ยานลำนี้แพนโดร่าซื้อมา10ล้านโกลด์ แต่คำพูดต่อมาของเอวาทำให้ผมชะงักกึก “ถ้านายขยับมั่วๆ ซั่วๆ ใช้พลังไม่รู้ตัวแล้วทำพัง” รีบกลับมานั่งพับเพียบเรียบร้อยเป็นเด็กดีบนตัวเอวาแทบไม่ทัน



“ฉันว่านั่งบนตักนายก็อบอุ่นดี!” ว่าแล้วก็รีบเอนหลังพิงกล้ามหน้าท้องแน่นๆ ของเอวาทันที ความเกรงจงเกรงใจอะไรผมไม่รู้จัก!



“เอวาจับเอลิออลดีๆ ล่ะ เราจะไปกันแล้ว” คามิลเหลือบมองมาทางพวกผมแล้วลอบยิ้มอย่างขบขัน ก่อนจะรัวนิ้วบนแผงควบคุมเบื้องหน้าตนเองอย่างรวดเร็ว จัดการเปิดโหมดอำพรางก่อนยานบินจะลอยขึ้นและพุ่งตัวไปยังทวีปโอเชียน่าอย่างรวดเร็ว!



“พวกนายจะหลับก่อนก็ได้นะ อีกประมาณ6ชั่วโมงถึงจะถึงเมืองบรีฟ” คามิลกล่าว แต่เผอิญว่าผมเพิ่งตื่นหลังหลับไป50ปีเลยไม่รู้สึกง่วงสักนิด



ทว่าตั้งแต่ที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมาก็ยังไม่ได้หยุดพักเลยเช่นกัน ช่วยปัดกองทัพปีศาจในทวีปเคียร์เสร็จยังไม่ทันหายเหนื่อยก็ต้องออกเดินทางตามหาวิญญาณของฟีลอสอีก



และต้องหาให้เจอภายใน7วัน



พลังของเทพฮาเดสคงเยื้อฟีลอสได้อีกแค่7วันเท่านั้น หากพวกเขาหาวิญญาณของอีกฝ่ายไม่เจอละก็...



“ต้องหาเจอแน่นอน” จู่ๆ เอวาที่เงียบไปนานก็พูดขึ้น ผมเงยหน้าขึ้นจึงพบว่าเอวากำลังก้มหน้าลงมามองผมเช่นกัน ขณะที่กำลังซึ้งกับคำปลอบใจอีกฝ่ายนั้นเอง...



“แต่ถ้านายมาคนเดียว 7วันก็คงยังไปไม่ถึงบลีฟ ความซึ้งใจก็แตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยประโยคนี้ของเอวา



ผ่านไป50ปีดูเหมือนว่านอกจากหุ่นจะล่ำขึ้นแล้วเพื่อนรักของผมยังจิกกัดได้เก่งขึ้นด้วย



“จะว่าไปเมืองบลีฟ ใช่เมืองที่พวกผู้พิทักษ์ระดับA หายไปเมื่อ5ปีก่อนหรือเปล่า” ขณะที่ผมรู้สึกคันไม้คันมืออยากตบเอวาเบาๆ สักหลายทีคามิลที่เงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้น พร้อมเปิดภาพแผนที่ทวีปโอเชียน่าขึ้นมาบนหน้าจอของเอวา



ก่อนจะทำการซูมเข้าไปที่อาณาจักรออสซี่ ทิศเหนือสุดที่เขียนว่า เมืองบลีฟ



“ใช่ เมืองเดียวกัน” เอวาตอบ



“แต่ว่าเมืองนั้นตอนนี้หายไปแล้ว” คามิลพึมพำก่อนจะชะงักไปราวเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก



“อย่าบอกนะว่า!?” พอคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่างก็รู้สึกหนาววูบขึ้นมา



“เมืองบลีฟมีพื้นที่เท่าไหร่” ผมรีบเอ่ยถาม จากบทสนทนาของคามิลกับเอวาเมื่อครู่พาลให้คิ้วขวากระตุกไม่หยุด นึกถึงภารกิจหมู่บ้านลับแลสมัยยังเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัดขึ้นมาอีกรอบ



ตอนนั้นโลกกลับด้านที่ดึงหมู่บ้านลับแลเข้าไปน่าจะแค่ระดับC แต่รอยรั่วเล็กๆ ก็สามารถดึงหมู่บ้านที่มีพื้นที่100ตารางกิโลเมตรเข้าไปได้แล้ว



แล้วหากโลกกลับด้านที่สามารถต่อต้านพลังของเทพเจ้าได้



“ประมาณ1,500ตารางกิโลเมตร ฟังคำตอบของเอวาแล้วความหวังที่ สิ่งมีชีวิตในเมืองบลีฟยังมีชีวิตอยู่คล้ายถูกพับเก็บ



“ถ้าโชคดี พวกเขาก็อาจจะยังมีชีวิตอยู่” แต่พอเหลือบเห็นสายตามุ่งมั่นแรงกล้าของเอวา คำพูดที่กำลังจะพูดออกไปเมื่อครู่ก็พลันแปรเปลี่ยน ผมเบี่ยงสายตาออกจากใบหน้าของเอวากลับมายังภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง



ยานเคลื่อนที่ผ่านทะเลทรายเวิ้งว้างไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานรุ่งเช้าก็มาเยือน พร้อมยานบินที่ร่อนลงจอดกระทันหันในป่ารกแห่งหนึ่ง



“เอลิออล! ตื่นได้แล้ว!” คล้ายได้ยินเสียงเอวาพร้อมแรงเขย่าอย่างรุนแรงจนร่างสั่นคลอน



“อือ ถึงแล้วเหรอ” ผมยกมือขึ้นมาขยี้ตาอย่างงัวเงีย เด็กๆ ก็งี้แหละครับวัยกำลังโต ต้องนอนเยอะๆ ถึงแม้จะนอนไป50ปีแล้วก็ตาม



ทว่าทันทีที่ผมลืมตาขึ้นมากลับพบว่าภายนอกยานกลับกลายเป็นสีขาวโพลน ราวถูกปกคลุมด้วยทะเลหมอก



“ฉันดีใจที่นายพามาเที่ยวทะเลหมอกนะ แต่ตอนนี้เราต้องรีบไปช่วยฟีลอสก่อน” คิดได้ดังนั้นผมก็รีบหันไปกล่าวเสียงขรึมกับคามิลทันที



“ทะเลหมอกบ้านแกสิถึงได้มีเอ็กเฟ็กส์เป็นเสียงร้องโหยหวนแบบนี้!” คามิลหันมาแยกเขวี้ยวตอบผม แต่พอลองเงียบเสียงฟังดูก็คล้ายจะได้ยินเสียงบางอย่างตามที่คามิลบอกจริงๆ...



ช่วยด้วย...’ 



ทรมานเหลือเกิน...’



จากนั้นก็มีเสียงร้องไห้ กรีดร้อง เสียงหัวเราะประกอบฉากอีกมากมายตามมา



เอวากับคามิลกวาดตามองไปรอบยานด้วยสีหน้าตรึงเครียดถึงขีดสุด ใครจะคิดว่าเผลอหลับไปแปปเดียวจะหลงเข้ามาในค่ายกลแปลกๆ เสียแล้ว



“ที่นี่ที่ไหน” มองทะเลหมอกสีขาวโพลนหนาแน่นนอกยานแล้วก็พาลให้หางคิ้วกระตุก แค่มองดูก็รู้ว่าไม่น่าไว้ใจ



“อาณาจักรออสซี เมืองมิสต์” เอวาตอบขณะปลดเข็มขัดออกจากตัวเองไปด้วย “ถ้าผ่านเมืองนี้ไปได้ก็จะถึงเมืองบลีฟแล้ว”



“มิสต์ที่แปลว่าหมอก?” ผมมองหมอกหนานอกยานแล้วหันมาถามเอวา



“ใช่” เอวาพยักหน้าตอบ “ปกติช่วงหน้าหนาวที่นี่คึกคักมาก มีนักท่องเที่ยวมากมายเดินทางมาดูทะเลหมอก...”



แผละ...



ไม่ทันจบประโยค กระจกเบื้องหน้าเอวาก็ปรากฏฝ่ามือเลือดสีแดงฉานดุจโลหิตพร้อมเสียงกรีดร้องโหยหวน มาแต่ฝ่ามือเปื้อนเลือดแต่ร่างเนื้อไม่ปรากฏ...



ผมจึงชี้มือไปทางฝ่ามือเลือดปริศนาแล้วถามต่อไปว่า...



“นั่นใช่นักท่องเที่ยวที่นายว่าหรือเปล่า?”



“ใช่ก็ผีแล้ว
!”



เอวาตวาด สีหน้าเคร่งเครียดจริงจังขึ้นเป็นเท่าตัว



“น่าจะผีนั่นแหละ” ผมมองรอยมือเปื้อนเลือดปริศนาบนกระจกแล้วก็พยักหน้าเห็นด้วย



“ใช่เวลามาพูดเล่นเรอะ!?” ผิดกับเอวาที่เหลือกตามองผมอย่างเข่นเขี้ยว



 คามิลเองก็รีบปลดเข็มขัดออกแล้วมายืนรวมกับพวกผม



“หรือว่าเราถูกดูดเข้ามายังโลกกลับด้านแล้ว” คามิลเบียดกระแซะเข้ามาหาผมจนแทบจะสิงร่างกันอยู่รอมร่อ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักยิ้มแย้มเสมอบัดนี้ซีดเผือด



คามิล คามิล่า ผู้พิทักษ์ระดับS ที่แสนเก่งกาจหนึ่งในผู้โค่นล้มมังกรทมิฬในยุคพิพากษา ปีศาจไม่กลัว ซอมบี้ไม่หวั่น มังกรไม่เกรง แต่ดันเป็นโรคกลัวผีระยะสุดท้าย



“คามิล ถ้านายกลัวมากจะเอาเอลิออลไปอุ้มก็ได้นะ” เอวามองคามิลที่เบียดเข้ามาจนแทบจะสิงร่างตนอยู่รอมร่อก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วส่งร่างของผมไปให้คามิลกอด ซึ่งคามิลเองก็ไม่ปฏิเสธน้ำใจเพื่อนรีบคว้าผมไปกอดแน่นส่วนเอวาเปลี่ยนไปจับสายจูงแทน



คล้ายว่าเห็นผมเป็นยันต์กันผี...



 “อาจจะใช่” ผมตอบพลางเรียกพัดสีขาวมีถือไว้ในมือด้วยความอุ่นใจ “แต่โลกกลับด้านคนละใบกัน”



ครืด...



พริบตาด้านนอกยานก็ปรากฏรอยขูดยาวพร้อมเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นเรื่อยๆ แผ่นเหล็กหนาถูกฉีกทึ้งราวกระดาษ ยานบินราคา10ล้านโกลด์คล้ายจะแปรสภาพเป็นเศษเหล็กในอีกไม่ช้า



ว่าแล้วผมก็รีบสร้างปราการลมคุ้มกันยานทันที แต่ดูเหมือนว่าเวทลมปกติจะไม่ค่อยได้ผลกับหมอกปริศนาเท่าไหร่



“โลกกลับด้านที่ฟีลอสอยู่ไม่ใช่ที่นี่หรอก” ผมว่าพลางมองหยาดเลือดที่สาดกระเซ็นเต็มกระจกแล้วหันหน้าไปกล่าวกับเอวาว่า



โลกกลับด้านไม่ใช่ว่าอันตรายอะไร หากแต่จะทำลายสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ ไม่งั้นรอยต่อของมิติอาจจะยิ่งขยายกว้างขึ้น หนักสุดอาจจะกลืนเมืองให้หายไปทั้งเมือง



ผมพิจารณาทะเลหมอกเบื้องหน้าด้วยนัยน์ตาวาววับ แวบแรกที่เห็นคล้ายจะเป็นโลกกลับด้าน แต่พิจารณาดีๆ ก็คล้ายค่ายกลฉุกเฉินที่เพิ่งถูกสร้างขึ้นมาเพื่อขวางทางมากกว่า แต่ก็ไม่สามารถยืนยันได้100%ว่ามันเป็นค่ายกล



ทางเดียวที่ทำได้ตอนนี้คือต้องรีบออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด



“นายขับยานต่อไป เดี๋ยวฉันช่วยฝ่าหมอกพวกนี้ให้เอง” ทว่าพอได้ยินผมเอ่ยออกไปแบบนั้น คามิลก็คล้ายหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก



“ถ้าทำได้คงไม่ลงจอดฉุกเฉินแบบนี้หรอก” คามิลว่า หน้าซีดแล้วซีดอีกยามจับจ้องไปยังรอยมือเปื้อนเลือดที่ตบลงมาบนกระจกยานอีกครั้งจนเกิดรอยร้าว



“เครื่องยนต์มันไม่ทำงานแล้วน่ะสิ!”



+++++



เซเรน่ามองยานบินสีเงินที่หายลับไปบนฟากฟ้ายามค่ำคืนแล้วก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้



ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอคิดว่าตนเองกำลังฝันอยู่ ตอนแรกเตรียมงานฉลองปีใหม่อยู่ดีๆ ก็เจอกองทัพปีศาจบุกถล่ม พอคิดว่าคงไม่รอดแน่ๆ จึงคิดใช้พลังทั้งหมดยื้อเขตแดนไว้แล้วให้พวกผู้พิทักษ์อพยพประชาชนหนีไป จู่ๆ คนที่คิดว่าตายไปแล้วก็ดันปรากฏตัวออกมา



แถมจัดการ ปัดไล่กองทัพปีศาจนับล้านออกไปได้อย่างสะอาดหมดจด



ยังไม่ทันได้ดีใจก็มารับรู้ข่าวร้ายว่าฟีลอสโดนขังอยู่ในโลกกลับด้าน! และยังมีชีวิตได้อีกแค่ 7วัน



ยังไม่ทันได้ป่าวประกาศการกลับมาของเอลิออล ให้ผู้คนในทวีปเคียร์รู้ เจ้าตัวก็รีบเร่งออกเดินทางไปเมืองบลีฟเสียแล้ว



ทว่ายิ่งคิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปสดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่เธอก็อดรู้สึกหนาววูบไม่ได้



“หากเอลิออลตื่นช้ากว่านี้สัก 1วันล่ะก็



ทวีปเคียร์คงโดนลบหายไปจากแผนที่!



คิดแล้วก็ได้แต่พร่ำขอบคุณสวรรค์ในใจซ้ำๆ หากจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางเสร็จเธอจะรีบไปแก้บน!



ว่าแล้วก็หมุนตัวกลับเข้าไปในแพนโดร่า



“เซเรน่า!” ทว่าทันทีที่เหยียบเข้ามาในห้องทำงานของตนเองได้ไม่ถึง 5นาที ประตูก็ถูกเปิดออกดังปังพร้อมร่างของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองสุกสว่าง นัยน์ตาสีฟ้าคมกริบที่ก้าวเข้ามาหาเธอด้วยความเร่งร้อน



พอเห็นหน้าอีกฝ่าย เธอก็รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเธอจะลืมเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง...



ไอเซน เคียร์ ราชาคนปัจจุบันของทวีปเคียร์ย่างสามขุมมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเธอด้วยสีหน้าดำทะมึนก่อนจะวางรูปของเด็กน้อยเจ้าของเรือนผมสาวโพลน นัยน์ตาสีทองกลมโต ตัวขาวแก้มป่องกำลังตวัดพัดส่งบาโฟเมตปลิว ลงบนโต๊ะอย่างรุนแรงจนเอกสารรอบๆ หล่นกระจาย



ยิ่งเงยหน้าสบกับนัยน์ตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้นเธอยิ่งเหงื่อแตกพลั่ก



“เอลิออลอยู่ที่ไหน!?” สาบานว่านี่คือประโยคคำถาม ยิ่งมองใบหน้าหล่อเหลาดุดันเบื้องหน้าเธอยิ่งรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เด็กน้อยในวันวานเติบโตเป็นเผด็จการผู้แข็งกร้าวไปเสียแล้ว



ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเธอลืมอะไร



ที่สำคัญคือเธอไม่ได้ลืมคนเดียว!



“คือว่า...” เธอกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ



เอลิออล เคียร์ ถึงนายจะรีบร้อนไปช่วยฟีลอสยังไงก็ไม่ควรลืมแวะไปทักทายน้องชายตัวเองก่อนเซ่!


____________________________________________________________________________________________

หลับ 1รอบ = เจอหายนะ 1 เรื่อง ( ̄▽ ̄)~ 

ปุจฉา: ถ้าเอลิออลเจอหน้าน้องชายน้องสาวจะทำอะไรต่อ?

A: วิ่งเข้าไปกอด

B: กระโดดกอด

C: เข้าไปกอดผิดคน


น้องชายที่ว่าแน่ยังแพ้มิตรภาพลูกผู้ชายของเอลิออลกับฟีลอส #แค่กๆ


สามารถติดตามข่าวสารนิยายเรื่องต่างๆ ได้ทางเพจข้างล่างนะครับ

Kiriyu_kura 


ขอบคุณที่ติดตามครับ

#ผู้พิทักษ์ฉบับพกพา

13/01/2562 (ฉบับยังไม่ตรวจทาน)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.853K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3336 bllam1880 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 11:41
    c...มั้ง?
    #3,336
    0
  2. #3298 primkhenchin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 22:33
    c อย่างแน่นอนเลยยย
    #3,298
    0
  3. #3174 Beam-_- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 14:39

    ต้องเป็นcอย่างแน่นอนอิอิ

    #3,174
    0
  4. #3173 Beam-_- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 14:30

    โถ่~~~~~~` 5555 ไอเซนที่น่าสงสารโดนลบตัวตนไปซะแล้วว 55555555

    #3,173
    0
  5. วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 14:43
    cกอดผิดคนแน่ๆ555
    #3,050
    0
  6. #2964 Xialyu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 12:31
    โธ่ลืมน้องงงงง
    #2,964
    0
  7. #2695 arainaka (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 22:50
    ยัยน้อนนนน นึกภาพหนูใส่ชุดหมีแล้วแบ่บ แอแง เอ็นดูววว
    #2,695
    0
  8. #2625 Eheh072 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:49
    ชอบความบราค่อนของไอเซน ฮรืออ555
    #2,625
    0
  9. #2459 PCYB614 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 20:57
    ขำ5555555555555555 อะไรน้องจะชิลปานนั้น555555
    #2,459
    0
  10. #2152 neooooo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:37

    เอ็นดูเอลิออล น้อนนนนนนนนน 55555555 น่ารักจังค้าบบบ ขอตุ้บเหม่งหน่อยค้าบบบบ
    #2,152
    0
  11. #2004 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 19:40
    ฟีลอสจะเป็นพระเอก
    #2,004
    0
  12. #1931 โคมวิเศษ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:00
    มีเขียนชื่อผิดนะคะ ถามฟีลอส แต่คามิลตอย เราว่าน่าจะถามคามิลใช่ไหมคะ?
    #1,931
    0
  13. #1801 minggg- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:18

    คือว่าผู้พิทักษ์มีใครปกติไหมคะ 555555

    #1,801
    0
  14. #1564 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 09:25
    น้องทั้งสอง555
    #1,564
    0
  15. #1552 Fa_Rem_TiA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 13:04

    อีกนิกก็จะคิดว่า​เอลิออลเป็นชิวาว่าแระ
    #1,552
    0
  16. #1249 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:00
    วงวารน้องทั้งสอง555
    #1,249
    0
  17. #1129 darkness999 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:14
    ชุดที่ดีมันต้องมีGPSตามตัวด้วยสิ เดี๋ยวหาน้องไม่เจอ5555
    #1,129
    1
  18. #1121 youaholic (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:34
    นี่มันไซเลนท์ฮิลล์55555
    #1,121
    1
  19. #1014 mothergod (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:12
    5555555555
    #1,014
    0
  20. #920 Dec_plant23 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2562 / 19:29
    c ความเป็นไปได้มันสูงใช่ย่อย555
    #920
    0
  21. #911 P'est (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 20:09
    C ค่ะ.. ไว้อาลัยเงียบๆ
    #911
    0
  22. #780 A T O M Y (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 07:43
    เอลิออลโคตรคุณปู่อะ..ล่องลอยไปมาไม่รู้ร้อนรู้หนาว ส่วนคำตอบคือ C ชัวๆ
    #780
    1
  23. #744 MitsukiCarto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 07:19
    Cแน่นอนค่ะ ดูได้จากเคสเอวา...
    #744
    0
  24. #737 Yume_Sorachi (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 22:41

    แอบเสียใจแทนน้องชายนะคะ ถถถถถ
    #737
    0
  25. #735 Prawduan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 18:36

    เเอลิออลอาจจะวิ่งไปกอด

    #735
    0