God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 6 : เรื่องเล่าบทที่5: จุดเริ่มต้นของกลียุคล้วนเริ่มจากมนุษย์ด้วยกันเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,933 ครั้ง
    13 ก.พ. 63

ว่ากันว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ภูตผีหรือปีศาจแต่เป็นมนุษย์ด้วยกันเอง
ยิ่งรุ่งเรืองสว่างไสวมากเท่าไหร่ เงามืดนั้นยิ่งชัดเจน


ไอเซน เคียร์(ราชาสูงสุดแห่งทวีปเคียร์)


หตุการณ์กองทัพปีศาจบุกถล่มทวีปเคียร์กำลังเป็นประเด็นร้อนของทุกประเทศทั่วโลกที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมอยู่ ฉะนั้นเหตุการณ์กองทัพปีศาจ ปลิวหรือ หายสาบสูญโดย พลังงานลึกลับบางอย่างก็ถูกบันทึกไว้เช่นกัน



ภาพกองทัพปีศาจนับล้านที่ถูกพลังงานบางอย่างซัดออกไปจนกลายเป็นเศษเนื้อสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้คนที่ชมการถ่ายทอดสดการล่มสลายของทว่าเคียร์อยู่หน้าจออุปกรณ์สื่อสารต่างๆ



ทว่าเหตุการณ์ราชาแวมไพร์กรีดร้องขวัญผวาและฉากที่ผู้พิทักษ์แห่งแพนโดร่าทั้งหมดพร้อมใจกันคุกเข่าแก่ วัตถุปริศนาสีขาวกลับถูกตัดออกไป



 

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านั้น



เหล่าผู้นำจากหกทวีปล้วนเฝ้ารอการล่มสลายของทวีปเคียร์อย่างใจจดจ่อ ใครบ้างจะไม่อยากได้อาวุธยุทโทปกรณ์และทรัพยากรมากมายที่ทวีปเคียร์ถือครองอยู่ แม้ว่าจะสิ้นสุดยุคพิพากษาและเปลี่ยนผ่านมายุคใหม่ได้ 50ปี แล้วแต่ทรัพยากรต่างๆ ก็ยังขาดแคลนหนัก



ผู้คนในหลายประเทศอดยากหิวโหย ผู้นำในบางประเทศกลายเป็นเผด็จการบ้าอำนาจ ช่องว่างระหว่างชนชั้นของโลกใหม่ยิ่งนานวันเข้ายิ่งเกิดความเหลื่อมล้ำอย่างหนัก คล้ายโลกกลับไปสู่กลียุค แม้เทคโนโลยีจะยังคงล้ำสมัย ทว่าจิตใจของผู้คนกลับยิ่งจมดิ่งดำมืด



ระบบการปกครองในหลายประเทศกลับไปสู่การปกครองแบบเก่าอีกครั้ง ผู้นำประเทศเพียงคนเดียวสามารถชี้เป็นชี้ตายชีวิตของประชาชนทุกคนได้ ระบบกษัตริย์และขุนนางถูกรื้อมาใช้อีกครั้ง ยุคใหม่ที่มีกฎหมายเก่าถูกยกมาปัดฝุ่นใช้ใหม่มากมาย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกฎหมายจากอดีตที่เลวร้าย กฎหมายจากยุคดึกดำบรรพ์ เช่น การที่กษัตริย์สามารถมีภรรยาได้หลายคน ระบบการส่งเจ้าหญิง/หญิงชนชั้นสูงไปแต่งงานเชื่อมไมตรีระหว่างอาณาจักรเองก็ถูกหยิบมาใช้อีกครั้ง



สิ่งที่เคยผิดกฎหมายในอดีตกลับตาลปัตรกลายเป็นไร้กฎหมาย ในหลายประเทศการค้าประเวณีถือเป็นสิ่งถูกกฎหมายถือเป็นสินค้าและบริการอย่างหนึ่ง แม้ว่าจะเป็นการค้าประเวณีเด็ก หรือการลักพาตัวคนมาค้าประเวณีก็ตาม การฆ่าคนในยุคใหม่เป็นเรื่องง่ายราวฆ่าผักปลา โดนเฉพาะในอาณาจักรจวินที่ให้อิสระเสรีแก่ผู้นำชนชั้นปกครองมากที่สุด



เว็บไซต์ใต้ดินที่แสนหายากในอดีตก็ผุดขึ้นราวดอกเห็ด คลิปวีดีโอและรูปภาพในเว็บเหล่านั้นล้วนเป็นหลักฐานชั้นดีของความดำมืดในจิตใจมนุษย์



ประชาชนชนที่ไร้ซึ่งพลังพิเศษและไม่ได้มาจากครอบครัวที่มีอำนาจล้วนอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวน ผู้คนมากมายล้วนต้องการหลบหนีออกจากทวีปของตนเองเพื่อเข้าไปอยู่ในทวีปเคียร์ แม้กระทั่งประเทศที่อยู่สุดชายแดนของทวีปเคียร์ ล้าหลังแค่ไหนก็ยังดีกว่าเมืองหลวงของอาณาจักรจวินเป็นอย่างมาก ทว่าก่อนจะหนีออกไปได้สำเร็จ ส่วนมากล้วนตกตายกลางชายแดนจากทหารรักษาการณ์และปีศาจที่แอบซ่อนตัวอยู่



แต่เลวร้ายที่สุดก็คือระบบทาสถูกรื้อกลับมาใช้อีกครั้ง และยังถูกยอมรับในหลายประเทศ



สำหรับผู้คนในประเทศที่ล่มสลาย แพ้สงครามหรือ คอร์(แกนพลังงานของประเทศ) ถูกทำลาย ผู้คนในประเทศเหล่านั้นจะถูกจับถูกตีตราทาสทันทีและรอให้รัฐบาลโลกมาจัดสรรปันส่วน นั่นคือกฎหมายที่6ทวีปทั่วโลกตกลงร่างสัญญากัน



ยกเว้นทวีปเคียร์ที่ต่อต้าน ไม่ยอมรับระบบทาส



หากเป็นเมื่อ 50ปีก่อน เอลิออล เคียร์ ยังมีชีวิตอยู่พวกเขาคิดจะทำอะไรต่อทวีปเคียร์ยังต้องยั้งมือไว้ไมตรี คิดแล้วคิดอีกกว่าจะเค้นคำพูดออกมาสักคำเพื่อไม่ให้ระคายหู



ทว่านั่นเป็นอดีตไปแล้ว ปีศาจเองก็เหลือแต่พวกกระจอกนานๆ โผล่มาที แม้ช่วง 5ปีหลังจะเกิดปรากฎการณ์แปลกๆ แต่ก็ส่งผลกระทบต่อชนกลุ่มน้อยบางส่วนเท่านั้นไม่ได้กระทบมาถึงระดับชนชั้นสูง ผู้พิทักษ์ระดับสูงในแพนโดร่าเองพอไร้เอลิออล เคียร์ก็สามารถใช้เงินซื้อตัวมาง่ายดายยิ่งกว่าปลอกกล้วย



แล้วก็เหมือนฟ้าประทานโอกาสมาให้ ตัวแทนของบุตรแห่งเคออสเดินทางมายังรัฐบาลโลกเพื่อเจรจาสงบศึกแลกกับร่างของเอลิออล เคียร์ และการ ขออนุญาตทำลายทวีปเคียร์ทิ้ง เพื่อแก้แค้นให้แก่72ปีศาจในอดีต ตบท้ายด้วยเซ็นสัญญาพันธมิตรกับเหล่าผู้นำจากหกทวีป พร้อมทำสัญญาเลือดที่ไม่มีใครกล้าบิดพลิ้ว



เงื่อนไข WIN –WIN ทั้งสองฝ่ายแบบนี้ใครเล่าจะไม่อยากได้ต่อให้รู้ว่าคนที่ทำสัญญาด้วยเป็นปีศาจก็ตาม



เพราะฉะนั้น วันนี้ผู้คนจากทั่วทุกทวีปจึงได้รู้สึกกระเหี้ยนกระหือรือมองฉากล่มสลายของทวีปเคียร์อย่างไม่คิดยื่นมือเข้าช่วยเหลือ และเฝ้ารอทาสจากทวีปเคียร์อย่างใจจดจ่อ



แต่ก่อนแพนโดร่ามีเอลิออล เคียร์หนุนหลัง มีเอวา เอดิสัน และฟีลอส คารอน ผู้พิทักษ์ระดับS สุดเก่งกาจคอยปกป้องคุ้มครอง เวลาที่ผู้นำต่างๆ อยากจะกระทำเรื่องชั่วยังต้องเก็บมือซุกไว้เงียบๆ



ทว่าตอนนี้เอลิออล เคียร์ สิ้นชีพไปกับการปราบ72ปีศาจแล้ว ส่วนฟีลอสก็โดนบุตรแห่งเคออสเล่นงานจนปางตายนอนนิ่งเป็นผักอยู่ในแคปซูลพยุงชีพ ส่วนเอวา เอดิสันก็ได้ข่าวว่าโดนคำสาปของราชินีมารเข้าจนใช้พลังเทพไม่ได้ ตอนนี้แพนโดร่าจึงไม่ต่างอะไรไปจากเสือกระดาษ



และในยุคใหม่เองก็ไม่มีกฎหมายคุ้มครองทาส นายจ้างจะกระทำอย่างไรต่อทาสก็ได้เพราะถือว่าทาสเป็นทรัพย์สินชนิดหนึ่ง โดยเฉพาะเชื้อพระวงศ์จากประเทศที่ล่มสลายล้วนไม่มีใครเคยมีจุดจบที่ดีสักคน แม้จะมีผู้นำในบางประเทศไม่เห็นด้วยกับกฎหมายนี้ทว่าสุดท้ายก็โดนเสียงส่วนใหญ่กลืนกินไป ได้แต่ก้มหน้ายอมรับความเลวร้ายของยุคใหม่ที่ว่ากันว่าเลวร้ายยิ่งกว่ายุคแห่งการพิพากษาเสียอีก



ยุคพิพากษามนุษย์ต้องเอาตัวรอดจากการรุกรานของปีศาจ ทว่ายุคใหม่มนุษย์กลับต้องเอาชีวิตรอดจากมนุษย์ด้วยกันเอง ซึ่งบางครั้งก็เลวร้ายเสียยิ่งกว่าปีศาจ



ผู้นำทุกคนจากหกทวีปและกองทัพพร้อมใจกันเดินทางมายังประเทศไนท์แมร์ซึ่งเป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในทวีปโอเชียน่า และอยู่ใกล้ชายแดนของทวีปเคียร์ที่สุด เฝ้ามองการถ่ายทอดสดร่วมกันในห้องโถงใหญ่ของพระราชวัง ในห้องนั้นเต็มไปด้วยอาหารเครื่องดื่มและหญิงงามมากมายที่เข้ามาบริการ



ราวกับพวกเขากำลังชมภาพยนตร์แสนสนุกเรื่องหนึ่งไม่ใช่ภาพเหตุการณ์ล่มสลายของทวีปที่เคยยิ่งใหญ่ที่สุด ทวีปที่วีรบุรุษที่เคยช่วยพวกเราจากกองทัพปีศาจเมื่อ50ปีก่อนถือกำเนิดขึ้นมา



หากเอลิออล เคียร์ ยังมีชีวิตอยู่แล้วเจอเพื่อนร่วมโลกที่เขาคอยปกป้องตื่นเต้นยินดีไปกับการล่มสลายของทวีปบ้านเกิดจะรู้สึกอย่างไรบ้างนะ



“เราไม่อยากทำแบบนี้เลยจริงๆ แต่ทรัพยากรในประเทศก็เหลือน้อยเต็มที” หมิงเทียน ราชาหนุ่มจากอาณาจักรจวินแสร้งถอดถอนหายใจอย่างเจ็บปวด ทว่าปากก็ยังคอยรับอาหารและเครื่องดื่มที่คนงามซ้ายขวาส่งมาให้ไม่ขาด



“การเสียสละของทวีปเคียร์ล้วนทำให้อีกหลายชีวิตอยู่ต่อไปได้” สายตาทอประกายวาววับอย่างตื่นเต้นยินดียามจับจ้องไปยังภาพกองทัพปีศาจนับล้านที่พุ่งชนเขตแดนของทวีปเคียร์จนเกิดเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง



“เอลิออล เคียร์เองก็คงจะยินดีกับการเสียสละเพื่อชาวโลกของทวีปเคียร์ครั้งนี้”



แต่น่าเสียดายที่เอลิออล เคียร์ตายไปนานแล้ว เพราะหากเขายังอยู่คงไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอย่างแน่นอน



“เอาล่ะ เรามาพูดถึงส่วนแบ่งครั้งนี้กันดีกว่า” เมื่อเห็นความล่มสลายของทวีปเคียร์อยู่แค่เอื้อม เรเชล ราชินีตัวแทนจากทวีปยูโรเปียนจึงลุกขึ้นมาอธิบายเงื่อนไขสัญญาส่วนแบ่งทรัพยากรแก่ทั้ง6ทวีปอีกครั้ง



“พอดีเลย ฉันว่าจะมาตกลงเรื่องเจ้าหญิงอนา เคียร์พอดี” หมิงเทียนรีบผละจากคนงามในอ้อมแขนเดินไปเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างโต๊ะประชุมอย่างกระตือรือร้น



ราชาจากอีก 4ทวีปเองก็ล้วนรีบขยับตัวประจำตำแหน่งอย่างแข็งขัน ไม่นานจอโฮโลแกรมถูกฉายขึ้นกลางโต๊ะ ฉายภาพบุคคลในราชวงศ์เคียร์ ได้แก่ ไอเซน เคียร์ ราชาคนปัจจุบันของทวีปเคียร์ อนา เคียร์ เจ้าหญิงเลือดบริสุทธิ์เพียงคนเดียวของทวีปเคียร์ หลังจากนั้นก็เป็นภาพของสนมเอก และสนมนางในอีกมากมายประมาณ 3,000คนของทวีปเคียร์



“สนมคนไหนที่เป็นบุตรสาวของราชาในอาณาจักรเราให้ส่งคืนบิดาพวกหล่อนไป ส่วนคนไหนที่ไม่ใช่ก็จัดแบ่งเป็นรางวัลให้แก่พวกทหาร” จัดการแจกแจงอย่างคล่องแคล่วราวกับเรื่องปกติ



“โห น่าเสียดายอ่ะ คนสวยๆ เพียบเลย” หมิงเทียนโอดครวญ “อย่างน้อยก็ให้ฉันเลือกก่อนยกให้พวกทหารสิ!”



หลังจากระบบทาสถูกนำกลับมาใช้ ยุคใหม่ก็ไร้กฎหมายเกี่ยวกับสิทธิมนุษย์ชน จุดจบของชนชั้นสูงที่ประเทศล่มสลายล้วนเลวร้าย โดยเฉพาะหญิงสาว หากไม่ถูกหยามเกียรติก็ถูกส่งไปที่ซ่องนางโลมและจบชีวิตลงในฐานะโสเภณี  ซึ่งส่วนใหญ่จะชิงฆ่าตัวตายกันไปก่อนเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของตนเอง



ยุคพิพากษาผู้คนกอดคอร่วมเป็นร่วมตายต่อต้านการรุกรานของปีศาจ ทว่ายุคใหม่มนุษย์กับเข่นฆ่าทำลายกันเอง แม้ไม่มีปีศาจยื่นมือเข้ารุกราน มนุษย์ก็สามารถทำลายกันเองได้จากภายใน



อย่างที่มีใครบางคนได้กล่าวไว้ว่า บางครั้งมนุษย์ด้วยกันยังน่ากลัวกว่าปีศาจ



“งั้นก่อนส่งไปค่ายทหารฉันให้พวกนายไปเลือกก่อนแล้วกัน” เรเชลมองรายชื่อหญิงงามแต่ละคนด้วยนัยน์ตาพราวระยับ “ถ้าเมื่อเมื่อไหร่ก็อย่าลืมส่งคืนให้ฉันละ เด็กที่หอโคมแดงระดับ Dขาดอยู่พอดี คราวก่อนพวกทหารยามเล่นรุนแรงไปหน่อยจนตายไปหลายคน เฮ้อ...” กล่าวจบก็แสร้งถอนหายใจออกมา



เรเชล คือราชินีผู้ปกครองทวีปยูโรเปียน ซึ่งทวีปยูโรเปียนขึ้นชื่อเรื่องทวีปแห่งหญิงงามและชายงาม ทุกหัวเมือง ทุกประเทศในทวีปล้วนเต็มไปด้วยสถานเริงรมย์ แหล่งท่องเที่ยวยามราตี รายได้หลักของทวีปก็มาจากแห่งเริงรมย์เหล่านี้นั่นแหละ



แน่นอนว่าหากเป็นคนของเธอ เธอย่อมดูแลเป็นอย่างดี ปั้นให้เป็นดาวเด่น รักและถนอมไว้บนฝ่ามือ ลูกค้าที่ใช้บริการได้ล้วนคัดแล้วคัดอีก ซึ่งนางโลมและนายโลมเหล่านั้นล้วนอยู่ในซ่องระดับ A วันๆ แค่รินชา ร้องเพลง ร่ายรำก็ได้เงินแล้ว นานๆ จึงรับแขกคนสำคัญ



ทว่าหากไม่ใช่คนของทวีปเธอแต่เป็นคนจากต่างแดน โดยเฉพาะแดนที่ล่มสลาย และถูกจับมาเป็นทาสล้วนถูกส่งไปยังซ่องระดับ D ซึ่งเป็นสถานเริงรมย์ระดับล่าง มีไว้สำหรับลูกค้าที่รายได้น้อยแต่ต้องการปลดปล่อยอารมณ์ ผ่อนคลายความเครียด เช่น ทหารยาม คนงานก่อนสร้าง กะลาสีเรือ ซึ่งนายโลมนางโลมส่วนใหญ่ล้วนถูกใช้งานอย่างหนัก และมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน มีคนตายจากการทำงานหนักแทบทุกวัน



“เหอะ เธอนี่มันโรคจิตตัวแม่เลย ระวังสักวันเวรกรรมจะตามสนอง” หมิงเทียนค่อนแคะ อย่างที่กล่าวไปว่าผู้นำระดับสูงบางคนไม่เห็นด้วยกับวิธีการบางอย่างที่ละเมิดสิทธิมนุษย์ชน



หมิงเทียนเองก็เช่นกัน เขาเป็นพวกรักหยกถนอมบุปผา หากเป็นไปได้เขาก็อยากรับช่วงต่อสนมทั้ง3,000คนนั้นจากราชาแห่งทวีปเคียร์เลยด้วยซ้ำ หญิงสาวที่ตกไปอยู่ในกำมือเรเชลก็เหมือนก้าวขาลงนรกไปแล้วครึ่งนึงนั่นแหละ



แม้อาณาจักรจวินจะมีปัญหาเรื่องความเหลื่อมล้ำมาก แต่สาเหตุนั่นเกิดจากเชื้อไวรัสซอมบี้ที่แพร่ออกมาจากดอกไม้โลหิตทำให้เขาต้องปิดตายเมือง ไท่หยางไว้เพื่อไม่ให้เชื้อกระจายออกไปที่อื่น ตัดเนื้อร้ายเพื่อรักษาร่างกายที่เหลือเอาไว้แล้ว



กลายเป็นว่าคนเอาไปเล่าลือกันผิดๆ จนเขากลายเป็นจอมวายร้ายรู้ตัวอีกทีก็โดนสถาปนาให้เป็นราชาประจำทวีปเอเชียน่าไปแล้ว!



อย่างที่บอกว่ายุคใหม่ราชาดีๆ อยู่ไม่รอดหรอก ถ้าไม่บ้าอุดมการณ์จนพาประเทศล่มจมก็โดนรัฐบาลโลกสั่งเก็บไปหมดแล้ว ที่เหลืออยู่ในห้องนี้ก็มีแต่ราชา ราชินี จิตวิปริตทั้งนั้น



บางทีเขายังคิดเลยว่ารัฐบาลโลกนั่นใช่ปีศาจปลอมตัวมาหรือป่าว ตั้งแต่เอลิออล เคียร์ตายไป ปีศาจก็เงียบหาย นานๆ โผล่มาที แต่ยุคนี้ ไม่ต้องถึงมือปีศาจ มนุษย์ก็จะฆ่ากันเองตายหมดแล้ว!



รัฐบาลโลกเองก็ก่อตั้งขึ้นหลังจากเอลิออลตายไปได้ 5ปี ก่อนมีรัฐบาลโลกทุกประเทศก็ยังสงบสุข มีกฎหมายคุ้มครอง ใช้ชีวิตอย่างราบรื่นดีหรอก แต่พอรัฐบาลโลกก่อตั้งขึ้นมาพวกผู้นำของแต่ละประเทศก็คล้ายถูกล้างสมอง เมตตาธรรมค้ำจุนโลก เน้นความเท่าเทียมในสังคมกลับตาลปัตรเป็นความบ้าอำนาจ สร้างความเหลื่อมล้ำในสังคม เสวยสุขบนความทุกข์ของคนอื่น



ระบบการปกครองแบบเก่าที่ถูกทิ้งไปแล้วถูกรื้อมาใช้ไม่พอ ยังลากเอาระบบทาสสุดเลวร้ายกับมาด้วย ผู้นำคนไหนไม่เห็นด้วยล้วนโดนเก็บ โดนยึดประเทศการเป็นทาสสงคราม ไม่ต้องถึงมือปีศาจ แค่มีรัฐบาลโลกสุดฉลาด ความล่มสลายของมนุษย์ชาติล้วนไม่ไกลเกินเอื้อม!



แพนโดร่าที่ว่าแน่ มีสาขากระจายอยู่ทั่วทุกทวีป ในอดีตเคยคานอำนาจกับรัฐบาลโลกอย่างสูสี แต่พอมาวันนี้ ผู้พิทักษ์ฝีมือดีล้วนถูกซื้อตัวไปจนหมด อีกไม่นานก็คล้ายจะล่มสลายไปพร้อมทวีปเคียร์



“ที่จริงฉันเองก็สนใจเปิดหอโคมแดงอยู่นะ ผู้หญิงคราวนี้ขอได้มั๊ย” ว่าแล้วหมิงเทียนก็เจรจาขอด้วยสีหน้าจริงจัง อย่างที่กล่าวไปข้างต้น ราชาดีๆ บนโลกใบนี้นอกจากไอเซน เคียร์ ก็ไม่มีชีวิตเหลือรอดแล้ว



ถ้าอยากให้ประเทศและประชาชนของตนเองมีชีวิตอยู่ต่อไปก็ต้องศีลเสมอกันกับราชาคนอื่น ถ้าเลวจากใจไม่ได้ก็ต้อง เลวจากภายนอกเท่านั้น



“แหม ฉันดีใจที่นายมีความคิดนี้สักทีนะ” เรเชลแสร้งอุทานมองเขาอย่างตื่นเต้นดีใจ “มัวแต่ฆ่าประชาชนในประเทศตัวเองเล่นแบบนั้นภาพลักษณ์จะเสียเอานะ สู้เอามาใช้งานดีกว่า”



หมิงเทียนยิ้มแม้ในใจจะกรีดร้องตะโกน



เน่าในเน่านอกขนาดนี้ยังมีภาพลักษณ์อะไรให้รักษาอีกเรอะ!?



ก็อย่างที่บอกไปว่าเชื้อซอมบี้แพร่ระบาดในเมืองไท่หยางทำให้เขาต้องตัดสินใจปิดตายเมืองแล้วจัดการ เผาทำลายทั้งเมืองเพื่อไม่ให้เชื้อแพร่กระจายออกไป จากเหตุการณ์นี้เขาจึงถูกสถาปนาขึ้นเป็นราชาแห่งทวีปเอเชียน่าจากราชาทั้ง191คนจาก 191 ประเทศ



ก็บอกแล้วว่าขอแค่ ชั่วก็กลายเป็นผู้นำที่ดีได้แล้ว



“ช่วงนี้ประเทศฉันงบประมาณขาดดุล ก็ต้องหาช่องทางเพิ่มรายได้บ้าง” ก่อนจะตอบไปอย่างมีหลักการแล้วแสร้งกวักมือเรียกสนมคนงามเข้ามานั่งตัก ซึ่งคนงามก็ทำหน้าที่ปรนิบัติเขาอย่างดี ไม่ให้โทสะปะทุจนโดนเก็บไปอย่างราชาคนอื่นๆ



หากทวีปเคียร์ล่มสลายจริง อย่างน้อยเขาก็จะช่วยอนา เคียร์ให้ได้ หากเขาช่วยไม่ได้ก็นับว่าผิดต่อวีรบุรุษผู้กอบกู้โลกเมื่อ50ปีก่อนอย่างมหาศาลแล้ว



ทว่าก่อนจะได้กล่าวเจรจาข้อตกลงมากไปกว่านั้นจู่ๆ ก็เกิดเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง



เสียงดังกล่าวไม่ได้ดังมาจากจอทีวีทว่าดังมาจากด้านนอกพระราชวัง ราชาทุกคนพลันตื่นตะหนกหันไปมองหน้าต่างอย่างพร้อมเพรียงกัน



ภาพวัตถุปริศนาคลับคล้ายคลับคลายเหมือนจะเป็นปีศาจจำนวนมหาศาลลอยละลิ่วออกไปคล้ายว่าวเชือกขาด ทว่าวัตถุปริศนาดังกล่าวล้วนทุกพัดมาจากทิศทางเดียวกันนั่นก็คือ...



“นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?” เรเชลกรีดร้องอย่างตื่นตะหนก



วัตถุปริศนาคล้ายปีศาจระดับสูงที่พวกเธอเคยเห็นตอนทำสัญญาสงบศึกกับบุตรแห่งเคออสตนแล้วตนเล่าลอยออกมาจากทิศทางเขตแดนของทวีปเคียร์!?



“ทีวี! ดูทีวีเร็วเข้า!” เอริค ราชาจากทวีปโอเชียน่าร้องลั่นราวเห็นผี



ทว่าภาพต่อมาที่ฉายบนจอทีวีนั่นก็ทำให้พวกเขาตื่นตะหนกถึงขีดสุด



รายงานข่าวล่าสุดจากชายแดนทวีปเคียร์ค่ะ จู่ๆ กองทัพปีศาจจำนวนมากก็ถูกพลังงานลึกลับบางอย่างซัดปลิวออกมา



ซ่า...



ภาพกองทัพปีศาจนับล้านที่เคยมืดฟ้ามัวดินปกคลุมทิศตะวันตกของทวีปเคียร์จู่ๆ ก็สลายกลายเป็นเศษเนื้อและทะเลเลือด เสียงระเบิดดังกึ่งก้องก่อนตามมาด้วยเสียงสาดกระเซ็นของเลือดและเนื้อจำนวนมหาศาลของกองทัพปีศาจ บางส่วนกระเซ็นมาติดกล้องและร่างกายของทีมผู้ประกาศข่าว 



เพียงพริบตากองทัพปีศาจก็ถูกป่นทำลายเป็นเศษเนื้อค่ะ อุ๊บ...



สีหน้าของผู้ประกาศข่าวสาวซีดเผือดคล้ายจะขย้อนของเก่าออกมา แต่ก็ยังฝืนร่างกายแล้วรายงานข่าวต่อไป



ส่วนปีศาจระดับสูงซึ่งคาดว่าเป็นหัวหน้าทัพในครั้งนี้เองก็ถูกซัดปลิวออกมาเป็นจำนวนมาก



กล้องซูมไปยังร่างที่คลับคล้ายคลับคลาบาโฟเมตหนึ่งในหัวหน้าทีมบุกทวีปเคียร์ กำลังถูกซัดลอยละลิ่วออกไปด้วยความเร็วแสงปานดาวตก...



ต้องขอบคุณคุณภาพระดับสูงของกล้องที่จับสโลว์โมชั่นและซูมจนเห็น วัตถุปริศนานั้นได้



ไม่ใช่สิ!



“นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น!?” ยิ่งมองภาพปีศาจที่ทยอยหายไปจากเขตแดนของทวีปเคียร์เรเชลคล้ายยิ่งสติแตก “หรือว่าแพนโดร่ามันยังซุกไม้ตายเอาไว้อยู่!?”



ภาพใบหน้าของเซเรน่า ผู้บัญชาการสาวคนแรกของแพนโดร่าแวบเข้ามาในหัวทันที “ต้องเป็นมันแน่ๆ! เซเรน่า แกรแฮม!!!” ยิ่งคิดนัยน์ตาของเธอยิ่งทอประกายแดงฉานคลุ้มคลั่ง



พระเจ้าช่วย! กองทัพปีศาจค่อยๆ สลายไปแล้วค่ะ



ยิ่งฟังคำรายงานข่าวในทีวียิ่งทำให้เหล่าราชาจาก6ทวีปตกตะลึงจนอ้าปากค้าง จู่ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี



หรือว่าทวีปเคียร์จะมีวิญญาณของท่านเอลิออล เคียร์ปกปักษ์รักษาอยู่จริงๆ!?



สิ้นคำภาพถ่ายทอดสดการล่มสลายของทวีปเคียร์เมื่อครู่ก็ดับลง...



“...” บรรยากาศรื่นเริงกลับตาลปัตรเป็นมาคุเคร่งเครียดในช่วงพริบตา



“ห๊ะ! ฉายต่อสิโว้ย!” เอริค เป็นคนแรกที่ได้สติแล้วกรีดร้องออกมา



ก่อนจะมีเสียงประกาศจากทีวีดังขึ้นว่า



เครือข่ายดาวเทียมเกิดสัญญาณขัดข้อง ไม่สามารถถ่ายทอดเหตุการณ์หลังจากนั้นได้ ขออภัยผู้ชมมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ



“...” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง



แล้วสรุปว่าทวีปเคียร์มันล่มสลายหรือยัง!?



เรื่องเล่าบทที่5: ผมคือผู้พิทักษ์อันดับ1 ที่กลับมาอีกครั้งในช่วงกลียุค



เพียงพริบตากองทัพปีศาจนับล้านที่ปกคลุมเขตแดนทวีปเคียร์ก็สลายหายไปเช่นเดียวกับนักข่าวจากประเทศต่างๆ ภาพถ่ายทอดสดการล่มสลายของทวีปเคียร์ นาทีประวัติศาสตร์ที่ทุกคนจากทั่วทุกมุมโลกกระเหี้ยนกระหือรือเฝ้ามอง จู่ๆ ภาพก็ถูกตัดหายไปท่ามกลางความสับสนงงงวยของผู้คน



ทว่ากลับมีคนบางกลุ่มที่ยังไม่รู้เรื่องราวชวนตื่นตะลึงภายนอก หนึ่งในนั้นก็คือเซเรน่า แกรแฮม อดีตผู้บัญชาการสาวแห่งแพนโดร่าที่กำลังใช้สมาธิถ่ายพลังเวทใส่คริสตัลคุ้มกันเขตแดนอย่างเคร่งเครียด



“ท่านเซเรน่า! กองทัพปีศาจหายไปหมดแล้วครับ!” ขณะที่กำลังถ่ายพลังใส่คริสตัลป้องกันเขตแดนก็คล้ายได้ยินเสียงตะโกนโห่ร้องยินดีอะไรบางอย่างจากข้างนอก



เมื่อเงยหน้าขึ้นจึงพบชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาล นัยน์ตาสีเดียวกันกำลังวิ่งกระหืดกระหอบตรงมาหาเธออย่างด้วยสีหน้ายิ้มไม่หุบคล้ายคนบ้า



หรือว่าปีศาจบุกมาเยอะเกินจนทำให้ผู้พิทักษ์เป็นบ้าไปแล้ว?



“นายคิดว่าฉันว่างพอมาฟังเรื่องล้อเล่นเรอะ!?” เซเรน่าตวาดแว้ด แต่มือก็ยังไม่หยุดส่งพลังออกไป



“อพยพประชาชนไปถึงไหนแล้ว?” ก่อนจะถามต่อไปไม่สนใจ “แล้วข้างนอกเอะอะเสียงดังอะไรกัน มันใช่เวลาเล่นสนุกมั๊ย!?” แล้วก็เทศนาออกมายาวเหยียดไม่สนใจสีหน้าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกของคามิล



“เราไม่จำเป็นต้องอพยพประชาชนแล้วจริงๆ ครับ” สิ้นคำคามิลก็เอื้อมมือมากอบกุมมือเรียวบางของผู้บัญชาการสาว



“นี่นาย!” เซเรน่าเตรียมด่ากราด ทว่าเมื่อสบกับนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนจริงจังคู่นั้นกลับทำให้เธอชะงักค้าง



“ปีศาจหนีไปหมดแล้วครับ” คามิลกล่าวย้ำอีกครั้ง



“เหอะ พูดอย่างกับเอลิออลผุดขึ้นจากหลุมมาช่วยไล่ปีศาจอย่างนั้นแหละ” เธอกล่าวค่อนแคะ ทว่าประโยคต่อมาของคามิลคล้ายน้ำเย็นสาดใส่หน้าเธอจนชา



“ท่านเซเรน่า” คามิลยิ้มให้เธอก่อนกล่าวอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอพลันรู้สึกตกตะลึงจนหัวสมองหยุดประมวลผล



“เอลิออล เคียร์ กลับมาแล้วครับ”



“ห๊ะ!?” จากนั้นหัวสมองของเธอก็เหมือนจะกลายเป็นสีขาวโพลน จนคามิลต้องเข้ามาประคอง ไม่รู้ตัวว่าเดินตามอีกฝ่ายออกมาตอนไหน หากคามิลเป็นสายลับแอบลวงเธอไปฆ่าเธอคงจะสิ้นชีพไปแล้วอย่างแน่นอน



รู้ตัวอีกทีก็มาหยุดอยู่หน้าห้องพักห้องหนึ่งในแพนโดร่า ห้อง4044 ที่คลับคล้ายคลับคลายว่าเป็นห้องของทีม Triple S ในอดีต



ห้องของ ฟีลอส คารอน, เอวา เอดิสัน และเอลิออล เคียร์ สมัยที่พวกเขายังเป็นแค่ผู้พิทักษ์ฝึกหัด สมัยที่เธอยังเป็นอาจารย์สอนอยู่ในแพนโดร่า...



คล้ายภาพในอดีตได้หวนกลับมาอีกครั้งยามคามิลเปิดประตูบานนั้นเข้าไป



เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในห้องยังคงเหมือนเดิม โทนห้องก็ยังคงเป็นสีขาวดำแสนเรียบง่ายดังเดิม



“เอลิออล! ฉันพาเจ๊เซเรน่ามาแล้ว!” ประโยคของคามิลคล้ายเข้าหูซ้ายแล้วสะท้อนออกไปหูซ้า



บนโซฟาห้องนั่งเล่นปรากฏร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตา เจ้าของห้องเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ ทว่ายามที่เธอก้าวเดินเข้าไปใกล้กลับเห็นร่างเล็กๆ สีขาวคล้ายเด็กนั่งอยู่บนตักของเอวา



“เจ๊เซเรน่า?” เสียงเล็กใสคล้ายเด็กนั้นดังขึ้นก่อนร่างสีขาวในอ้อมแขนของเอวาจะเงยหน้าขึ้น หันมาสบตากับเธอ



ภาพเด็กชายเจ้าของเรือนผมสีขาวราวแพรไหม ผิวขาวราวน้ำนม ตาสีทองกลมโต แก้มป่องนั้นคล้ายมีอะไรบางอย่างกระแทกใจเธออย่างรุนแรง



ยิ่งมองชุดที่เด็กคนนั้นใส่กับพัดสีขาวที่อยู่ในมือหัวสมองของเธอคล้ายหยุดประมวลผลอย่างถาวร



“ยะ อย่าบอกนะว่าเด็กคนนี้คือ” ยิ่งนึกถึงภาพชายหนุ่มผมดำตาฟ้าที่ชอบแจกยิ้มเรี่ยราด ยียวนกวนประสาทเป็นที่หนึ่ง หล่อเสียของเป็นที่สุดสลับกับภาพเด็กน้อยตัวขาวตาโตเหมือนตุ๊กตาในอ้อมแขนของเอวาแล้วคล้ายมีสายฟ้าผ่าเข้ากลางใจของเธอ



“ผมขอยืนยันว่าเขาคือ...”



“ไม่เจอกันนาน หางตามีรอยเยอะขึ้นนะครับ”



ไม่ทันที่คามิลจะได้กล่าวยืนยันตัวตนของเด็กน้อยตัวขาว ผมก็เอ่ยทักทายเจ๊เซเรน่าไปอย่างรื่นเริง ก่อนจะกระโดดลงจากตักเอวาเตรียมเผ่นหนี ทว่าเซเรน่ากลับไม่ได้วิ่งไล่ตามผมอย่างที่คิดไว้



 พอหันกลับไปจึงพบว่าเธอกำลังยืนนิ่งมองผมน้ำตาคลอไม่ขยับ ในใจพลันอ่อนยวบ



“โธ่ ผมล้อเล่น ไม่เจอกันนานเจ๊ยังสวยเหมือนเดิมนั่นแหละ” ว่าแล้วก็เดินเข้าไปกอดขาประจบอย่างออดอ้อนออเซาะ เนื่องจากอู้งานไปนานกลับมาอีกทีทวีปบ้านเกิดเกือบล่มสลายไปแล้ว ไม่รู้ว่าเซเรน่าจะรับผมเข้าทำงานอีกมั๊ย ถ้าไม่รับผมทำงานต่อก็คาดว่าอนาคตจะไม่มีเงินไปเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวน่ะสิ!



คิดเองเออเองเสร็จสรรพ รู้สึกตัวอีกทีเจ๊เซเรน่าก็รวบตัวผมเข้ามากอดแน่นก่อนจะระเบิดร้องไห้โฮออกมาเสียงดังปานฟ้าถล่มดินทลาย



“เจ้าบ้า!” ตบท้ายด้วยการด่าผมพอหอมปากหอมคอ “เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! เจ้าบ้า! ไอ้บ้าเอ๊ย!”



เหลือบเห็นคามิลที่ยืนมองอยู่ห่างๆ แอบยกมือขึ้นปาดน้ำตากับเอวาที่ส่งสายตามาให้เจ๊เซเรน่าเหมือนเห็นใจ



เอวาจะส่งสายตาเห็นใจให้เจ๊เซเรน่าทำไม เขาควรเห็นใจผมที่โดนด่าต่างหาก!



เมื่อกี้ตอนอยู่หน้าแพนโดร่าก็โดนผู้พิทักษ์ฝูงใหญ่ ทั้งหน้าคุ้นและหน้าไม่ค่อยคุ้นเข้ามารุมกอด แต่ละคนล้วนมองผมราวกับพบบิดาที่พลัดพรากจากกันไปนาน ก่อนจะมาถึงห้องนี้ผมก็แทบจะจมกองน้ำตาของบรรดาเด็กๆ จากแพนโดร่า ไม่คิดว่าหลับไปแปปเดียว กลับมาอีกทีจะกลายเป็นคนฮอตมีแต่คนรายล้อมอยากใกล้ชิด ป็อปปูล่ายิ่งกว่าเน็ตไอดอล



ดีที่อาศัยเกาะหุ่นล่ำๆ ของเอวาจึงขึ้นมาถึงห้องพักได้โดยสวัสดิภาพ



 “ผมหลับไปแค่แปปเดียวเอง เจ๊คิดถึงผมจนร้องไห้หนักแบบนี้ผมก็เขินแย่” สิ้นคำเจ๊เซเรน่าก็หยุดสะอื้นเหมือนโดนปิดสวิสต์ เธอเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคาบน้ำตามองผมด้วยสายตาเหมือนคนเห็นผี เช่นเดียวกับเอวาและคามิลที่หันมามองผมอย่างแปลกๆ ทันที



“นายคิดว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน” คราวนี้เซเรน่าจับไหล่ทั้งสองข้างของผมแล้วเค้นถามออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง



ผมจึงนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่



50ปีที่พวกเราเหล่าปีศาจรอคอยมาร...



ประโยคที่บาโฟเมตกล่าวก่อนตัดริบบิ้นเปิดงานถล่มทวีปเคียร์



50ปี...มั้ง?”



“นั่นแกนอนรึซ้อมตาย!?” เจ๊เซเรน่าตวาดแว้ด เชื่อว่าหากผมตอบไปว่า 2 – 3 วัน คงไม่โดนแค่ด่า แต่จะโดนฝ่ามืออรหันต์ของเจ๊เซเรน่าตามมาตบเป็นของแถม



หลังจากคิดทบทวนมาหลายนาที แล้วมองร่างใหม่ของตัวเองในกระจกไปหลายรอบ ก็ได้ข้อสรุปว่า



“ผมน่าจะตายแล้วกลับมาเกิดใหม่มากกว่า” ก่อนจะกล่าวประโยคต่อมาที่ทำให้ทุกคนในห้องชะงัก



“อ้อ เหมือนคราวนี้เทพเจ้าบอกว่าผมจะต้องจ่ายสิ่งแลกเปลี่ยนเพิ่ม”



ไม่เพียงเจ๊เซเรน่าที่เกิดอาการแตกตื่นลนลาน แม้กระทั่งเอวากับคามิลที่นั่งนิ่งเมื่อครู่ยังผุดขึ้น เข้ามาจับแขนจับขาผมสำรวจเป็นการใหญ่



“นายแลกเปลี่ยนอะไรไป” สีหน้าเอวาฉายชัดถึงความเคร่งเครียดยามใช้มือจับผมไว้แล้วหมุนซ้ายขวาสำรวจราวกับผมเป็นเด็ก จนใจให้ตอบกลับไปว่า



“เดินเล่นรอบเมืองสัก2 – 3 วันเดี๋ยวก็คงรู้” สรุปง่ายๆ ว่าผมเองก็ไม่รู้ครับว่าแลกเปลี่ยนอะไรไป



ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทันทีที่ผมกล่าวจบก่อนเจ๊เซเรน่าจะได้สติแล้วกรีดร้องออกมา



“ยังมีอะไรหนักกว่าโรคหลงทิศของนายอีกเรอะ!?”



_____________________________________________________________________________________________
Happy New Year 2019ล่วงหน้านะครับทุกคน 
เอลิออลไม่ต้องกลัวว่าจะตกงานไม่มีตังค์เลี้ยงดูน้องๆ นะครับ เพราะตอนนี้น้องชายกลายเป็นราชาประจำทวีปไปแล้ว รวยขนาดเลี้ยงสนมได้ตั้ง3,000คน เลี้ยงพี่ชายตัวน้อยๆ คนนึงขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก ( ̄▽ ̄)~
ปุจฉา: ยังไม่อะไรหนักกว่าโรคหลงทิศของเอลิออล?

ส่วนนิยายเรื่องนี้ เนื่องจากสปีดการอัพค่อนข้างช้า(มาก) แต่ก็จะพยายามปั่นให้บ่อยขึ้น
หลังจากนี้จะพยายามอัพทุกอาทิตย์นะครับ ที่หายไปนานเนื่องจากช่วงนั้นมหาลัยงานเยอะมาก 
ลง6วิชา มีโปรเจคใหญ่ทุกวิชา บันเทิงเริงใจมากๆ ครับ ヽ(=´▽`=)ノ 
คาดว่า God's child and the guardian ภาคแรกน่าจะแต่งเสร็จก่อนเดือนเมษายนปีหน้า 
ภาคแรกประมาณ 30ตอนบวกลบไม่มาก

ทุกคนสามารถติดตามข่าวสารนิยายเรื่องนี้และเรื่องอื่นๆ ได้ทางเพจ
Kiriyu_Kura  นะครับ เพจของผมเอง แต่ช่วงหลังๆ ค่อนข้างร้างเพราะไม่มีอะไรจะโพส Orz

ปล.แก้ไขชื่อ 'เอลิออท' เป็น 'เอลิออล' นะครับ
ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามนะครับ
#เอลิออลผู้พิทักษ์ฉบับพกพา ( ̄▽ ̄)~


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.933K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,364 ความคิดเห็น

  1. #3322 jinhaana (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 11:37
    ระบอบเผด็จการนี่มีทุกยุคทุกสมัยจริง ๆ เจอแบบนี้ทีไรรู้สึกโกรธทุกที
    #3,322
    0
  2. #3307 litnel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 07:51
    พาร์ทข้างบนค่อนข้างหดหู่ แต่พาร์ทของน้องก็มาเยียวยาจิตใจ น้องน่ารักมากก
    #3,307
    0
  3. #3250 _bedgasm_2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 12:32
    ถ้าให้ตัวเองตกระกำลำบากนิดหน่อย ไม่เจอพรรคพวกไวขนาดนี้ ให้ประสบกับยุคกลียุคด้วยตัวเองบ้าง ตอนกลับมาคงสะในกว่านี้เยอะ
    #3,250
    0
  4. #3172 Beam-_- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 14:13

    hard moed npc อ้าวนี้คนแต่งคนเดียวกันรึ พึ่งรู้ มายยยก็อดด //ไปแต่งต่อบ้างนะรออยู่

    #3,172
    1
  5. #2963 Xialyu (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 12:13
    น้ำตาคลอเบาๆ
    #2,963
    0
  6. #2693 arainaka (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 22:21
    55555 ยังมีอะไรร้ายแรงกว่าโรคหลงทิศของหนูอีกอ่ะลูก
    #2,693
    0
  7. #2623 Eheh072 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:15
    ไอเซนคะ สนมเยอะไปนะ555
    #2,623
    0
  8. #2609 Pissuda627 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 11:52
    น่ารักอ่ะ อ่านไปยิ้มไป
    #2,609
    0
  9. #2457 PCYB614 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 20:20
    น้องงงงงงงงงงน่ารักกน่าหยิกกก
    #2,457
    0
  10. #2150 neooooo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:55
    อ่านแล้วเศร้าเรื่องทวีปต่างๆมากๆเลยค่ะ มิตรแท้หายากจริงๆ ปีศาจยังดูน่ารักกว่าอีก
    #2,150
    0
  11. #2086 หมาป่าผู้กระหายเลือด (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:34
    อืมม.... สิ่งที่ต้องแลกเปลี่ยนอาจจะเป็นการเปลี่ยนตำแหน่งจากผัวเป็นเมียสินะ.....
    #2,086
    0
  12. #1799 minggg- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 02:06

    โอ๊ยยยยย ชอบเรื่องนี้ค่าา

    คราวนี้ความหล่อเสียของน่าจะยิ่งทวีความรุนแรงกว่าเดิมนะ

    แต่ก้น่ารักเพราะอยู่ในร่างเด็กน้อยยยย 5555

    #1,799
    0
  13. #1614 PikazZA (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 09:33

    5555 แต่ละคนจะโดนเด็กตกแน่เลย

    #1,614
    1
  14. #1580 Tiara O. Nalass (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 11:35
    ความจริงอาจจะไม่มีอะไรหายไป แต่น่าจะได้ผัวเพิ่มขึ้นมา.. แค่ก
    #1,580
    0
  15. #1563 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 09:13
    ฮื่อ เราทัชที่กลุ่มเพื่อน 3 คนมากอ่ะ
    #1,563
    0
  16. #1242 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:45
    น้องน่ารักกกก ว่าแต่...พระเอกเรื่องนี้อยู่ไหนที่ไหนนะ?
    #1,242
    0
  17. #1013 mothergod (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:56
    ตลกคอมเมนท์อะ555555 อืมม อะไรหายไปนะ?
    #1,013
    0
  18. #750 A T O M Y (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 09:16
    เตี้ยตลอดไปละมั่ง....
    #750
    0
  19. #742 MitsukiCarto (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 06:43
    ฮอตขึ้นมาทันทีเลยนะน้อง~ ยิ่งลุคนี้ก็ยิ่งน่ากอดน่าฟัดน่าลักกลับบ้านขึ้นกว่าเดิม-..-
    #742
    0
  20. #726 ความตายสีขาว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:53
    เพิ่งเม้นไปเมื่อ​ 10 นาทีที่แล้วว่ายังไงก็จะเปย์

    เพราะงั้นรอพรีออเดอร์นะคะะะ
    #726
    1
    • #726-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 6)
      15 มกราคม 2562 / 13:12
      ขอบคุณที่ติดตามนะครับ จะพยายามอัพอย่างสม่ำเสมอ ภาคแรกน่าจะจบช่วงเมษานี้ครับ // โค้งรัวๆ
      #726-1
  21. #696 l'hiver (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 23:44
    ฉากตัดสัญญาณคือซิทคอม555555
    #696
    0
  22. #682 defosw25 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 11:13
    น้องชายตอนเจอพี่นี่จะทักกันด้วยคำไหนนะ
    #682
    1
    • #682-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 6)
      13 มกราคม 2562 / 22:05
      ส่วนพี่ชายก็ทักน้องผิดครับ #แค่กๆ
      #682-1
  23. #595 pumpui-p (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 14:32
    เป็นกำลังใจให้มาลงบ่อยๆ คอยค่ะ
    #595
    0
  24. #571 Aidan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 14:58
    แง้ หลงทิศว่าแย่แล้วจะมีอะไรเพิ่มเข้ามาอีกกกก
    #571
    0
  25. #562 o นู๋ น้ำหวาน o (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 21:55
    สนพ.นี้มีแต่เรื่องที่เราตามอ่าน//ดีใจที่จะมีเล่มแล้วว ไม่ต้องกลัวว่าจะดองแล้วมั้ยนะ?
    #562
    1
    • #562-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 6)
      1 มกราคม 2562 / 22:17
      ตามอ่านหลายเรื่องเหมือนกันครับ แฮ่ ได้ฤกษ์ทุบไหดอง #แค่กๆ
      #562-1