God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 4 : เรื่องเล่าบทที่3: ทุกคนเคยเป็นเด็ก 5 ขวบมากก่อนทั้งนั้น ผู้พิทักษ์ที่ไส้ในอายุ 30 ปีก็เช่นกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,614 ครั้ง
    3 ก.ค. 62


 

หลับในสุสานไป50ปีจนตัวหดเหลือ5ขวบ 
กรุณาอย่าเรียกว่าตัวหด โปรดเรียกว่า
 ‘โหมดประหยัดพลังงาน

เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า)



หลังยุคแห่งการพิพากษา ทวีปเคียร์ก็กลายเป็นทวีปที่มีอำนาจมากที่สุดใน 9 ทวีป เพราะเป็นที่ตั้งฐานบัญชาการใหญ่ของแพนโดร่า ซึ่งมีระบบรักษาความปลอดภัยสูงเมื่อเทียบกลับทวีปและอาณาจักรอื่นๆ หลังผ่านยุคแห่งการพิพากษามาได้ไม่นาน องค์กรและบริษัทใหญ่ๆ ก็เข้ามาตั้งหลักปักฐานที่อาณาจักรต่างๆ ภายในทวีปเคียร์ แม้ว่าจะมีอาณาจักรใต้การปกครองเพียง 24 อาณาจักรก็ตาม



จนกระทั่งคืนที่365 ยุคใหม่ปีที่50



จันทราสีเลือดทอประกายสีแดงฉานเหนือน่านฟ้า มันคือสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นแห่งหายนะ ราวกับฝันร้ายจากอดีตกาลได้หวนกลับมาอีกครั้ง



เฉกเช่น50ปีก่อนที่จันทรากลายเป็นสีแดงฉาน ปลุกอสูรร้ายขึ้นจากขุมนรก



50ปีก่อนมนุษย์ชาติมีผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดคอยปกป้องเสมอมาจนรอดพ้นวิกฤตครั้งใหญ่ไปได้ โลกกลับมาสงบสุขพร้อมการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่



ผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดถือพัดเล่มเดียวบุกทะลวง72ปีศาจแห่งโซโลมอน สละชีพเพื่อมวลมนุษย์ และหลับใหลไปตลอดกาล ถูกฝังอย่างสมเกียรติภายในสุสานหลวงแห่งราชวงศ์เคียร์



พวกเราจะคืนชีพเทพแห่งสายลม



สารท้ารบที่ทำให้ไอเซน เคียร์ ราชาคนปัจจุบันแห่งทวีปเคียร์เดือดดาลถึงขีดสุด เพียงแค่ไม่ถึง10 นาทีที่พวกเขาได้เปิดอ่านจดหมายจากเคออสก็บังเกิดเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง



“สุสานหลวงโดนบุกรุก! รีบแจ้งท่านไอเซนเร็วเข้า!”



เคออสบุกรุกสุสานหลวง!



“แจ้งแพนโดร่า
! พวกเราต้องการกำลังสนับสนุน ศพของเอลิออล เคียร์กำลังโดนขโมย!”



เสียงตะโกนพร้อมเสียงหวอดไซเรนที่ดังเล็ดลอดเข้ามายังห้องลับใต้ดินทำให้ ไอเซน เคียร์ และคนอื่นๆ ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างตื่นตะหนกก่อนจะเร่งฝีเท้ากันขึ้นไปยังดาดฟ้าของแพนโดร่า



“นี่มัน!?”



ภาพท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ทอประกายสีแดงฉาย จากจันทราสีเลือดและฝนอุกาบาตที่กำลังเทลงมาสู่เขตแดนศักดิ์ของทวีปเคียร์ราวห่าฝน  เสียงระเบิดที่ดังกึ่งก้อง พร้อมเปลวไฟสีดำทมิฬที่ลุกโชนราวกับยุคแห่งการพิพากษาได้เปิดม่านขึ้นมาอีกครั้ง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน



เปรี๊ยะ!



เขตแดนปกติที่รายล้อมปกป้องทวีปเคียร์อยู่พลันเกิดรอยร้าวให้จากฝนอุกาบาตรที่เทลงมา คาดว่าอีกไม่นานคงจะพังทลายลง



“เปิดเขตแดนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเดี๋ยวนี้!” เซเรน่าหยิบคริสตัลสื่อสารตะโกนสั่งการอย่างเกรี้ยวกราด เธอคือคนที่ได้สติคนแรกก่อนจะวาร์ปไปยังแผงควบคุมเขตแดน



ทว่า50ปีให้หลัง มนุษย์ชาติได้สูญเสียผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดไปแล้ว



และจันทราสีเลือดได้หวนกลับมาอีกครั้ง



“รายงานข่าวด่วน! ขณะนี้มีปีศาจจำนวนมากบุกเข้ามายังทวีปเคียร์!”



ขอให้ประชาชนรีบอพยพไปยังศูนย์หลบภัยของแพนโดร่าโดยด่วน!”



หากประชาชนท่านใดไม่สะดวกอพยพ กรุณาหลบภัยอยู่ภายในบ้านของตนเอง ติดสัญญาณขอความช่วยเหลือซึ่งอยู่ในรูปดอกลิลลี่สีขาวไว้บริเวณประตูหรือหน้าต่างที่สามารถมองเห็นได้แล้วผู้พิทักษ์จากแพนโดร่าจะเข้าไปช่วยเหลือท่าน”



พร้อมคลื่นหายนะที่เลวร้ายกว่าเดิม



กองทัพปีศาจนับแสนกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ทวีปเคียร์จากทุกทิศทางอย่างมืดฟ้ามัวดิน ปะทะกับเขตแดนศักดิ์สิทธิ์จนส่งเสียงดังกึ่งก้อง เขตแดนทั้ง9ชั้นที่คอยปกป้องทวีปเคียร์มาตลอดบัดนี้กำลังสั่นคลอนอย่างน่ากลัว



เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วภายในเวลาไม่ถึง1ชั่วโมงไร้ซึ่งสัญญาณเตือน



เมื่อ1ชั่วโมงก่อนประชาชนทุกคนในทวีปเคียร์ล้วนนอนหลับอย่างสบายใจภายในผ้าห่มผืนหนา บัดนี้เต็มไปด้วยความตื่นตะหนก รีบเก็บข้าวของสัมภาระเพื่ออพยพ



ถนนที่เคยโล่งกว้างไร้ผู้คนสัญจรพลันติดขัดในชั่วพริบตา หนาแน่นไปด้วยรถยนต์และผู้คนที่เตรียมอพยพไปยังฐานหลบภัยของแพนโดร่า



ใครจะไปคิดว่าย่างเข้ายุคใหม่ได้แค่50ปี ฝันร้ายของวันสิ้นโลกจะกลับมาทักทายพวกเขาอีกครั้ง ทว่ายิ่งเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ถูกปกคลุมไปด้วยปีศาจและเหล่าอสูรกายร้ายน่าเกลียดน่ากลัวก็ยิ่งทำให้รู้สึกอกสั่นขวัญแขวน



ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่เขตแดนทั้ง9ชั้นนั้นจะถูกทำลาย...



ข่าวที่ทวีปเคียร์ถูกบุกแพร่กระจายออกสู่โซเซียลเน็ตเวิร์คอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็กลายเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลก

ท่ามกลางความสับสนอลม่านในชั่วข้ามคืนนั้น เช่นเดียวกับพระราชวังทิวากาลที่พำนักของราชาแห่งทวีปเคียร์ซึ่งเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด



“ท่านไอเซน ไม่มีอาณาจักรใดตอบรับที่จะให้ความช่วยเหลือเราเลยครับ” คามิล ผู้พิทักษ์ระดับSอันดับ4แห่งแพนโดร่ามองหน้าจอโฮโลแกรม พันธมิตร7คาบสมุทร ที่ว่างเปล่าและเอ่ยรายงานเหนือหัวคนปัจจุบันด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด



“แล้วแพนโดร่าสาขาอื่นล่ะ” คำถามจากเหนือหัวองค์ปัจจุบันผู้นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะประชุมยิ่งทำให้ใบหน้าของคามิลยิ่งกลืนไม่เข้าคายไม่ออก



“นอกจากท่านอนากับท่านเซเรน่าแล้วก็...” รายชื่อพันธมิตรยามคับขันที่ปรากฏเพียง2ชื่อจาก10 “...ไม่มีครับ”

สิ้นคำ ไอเซน เคียร์ก็แค่นยิ้มหยันออกมา



“ดี” ราชาแห่งทวีปเคียร์คนปัจจุบันหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ร่างสูงสมส่วนประกอบขึ้นด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรงภายใต้ชุดผู้พิทักษ์สีดำแห่งแพนโดร่าขับเน้นให้เห็นความองอาจของราชาแห่งทวีปเคียร์



ไอเซน เคียร์ ราชารุ่นที่39แห่งทวีปเคียร์ เจ้าของเรือนผมสีทองนัยน์ตาสีฟ้า หลังผ่านยุคแห่งการพิพากษามา หนุ่มน้อยน่ารักบอบบางในวันวานก็เติบใหญ่กลายเป็นหนุ่มหล่อ สูงถึกและบึกบึน หากเอลิออลยังมีชีวิตอยู่แล้วมาเห็นคงได้แต่ร้องไห้ซับน้ำตาด้วยความเสียใจในมุมมืดเป็นแน่



“ร่างของเอลิออลก็กำลังโดนขโมย พวกปีศาจก็กำลังบุกทวีป พันธมิตรที่เคยลั่นวาจาสัญญาไว้เสียดิบดีก็พร้อมใจกันเงียบหายน้ำเสียงที่เอ่ยออกมาเยียบเย็นถึงขีดสุด



ทวีปเคียร์เป็นแค่ทวีปเล็กๆ มีแค่24ประเทศในปกครอง ยามเอลิออล เคียร์ยังอยู่นับว่าเคยเป็น1ใน4ทวีปมหาอำนาจของโลก ทว่าหลังจากเอลิออล เคียร์จากไปก็ยังมีแพนโดร่าหนุนหลัง ยังคงติด1ใน4ทวีปมหาอำนาจอยู่



ทว่ายามนี้แพนโดร่าถูกกระจายอำนาจออกไป ผู้พิทักษ์ที่เก่งกาจล้วนกระจัดกระจายหายไปหลังสูญเสียเอลิออล เคียร์ บ้างถูกซื้อตัว บ้างลาออกจากการเป็นผู้พิทักษ์ โดยเฉพาะผู้พิทักษ์ระดับSที่หายสาบสูญไป แทบจะติดต่อไม่ได้ ผู้พิทักษ์รุ่นใหม่ที่มีฝีมือก็ล้วนถูกอำนาจและผลประโยชน์ชักจูงไป



มายามนี้ ทวีปเคียร์กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตครั้งใหญ่ นับว่าได้เป็นการช่วยคัดกรองมิตรแท้และศัตรูที่แอบแฝงในเงามืดมานานจริงๆ



หากผ่านวิกฤตครั้งนี้ไปได้เขาจะไม่ลืมตอบแทนแน่ๆ...



 “ท่านไอเซน” คามิลมองอดีตน้องชายของเพื่อนด้วยนัยน์ตาไหววูบ แม้อีกฝ่ายจะเติบโตขึ้นเป็นราชาที่สง่างามทว่าในสายตาของผู้พิทักษ์ที่เคยเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเอลิออล เคียร์ ก็ยังคงเห็นไอเซนเป็นเด็กน้อยอยู่ดี



ตั้งแต่สูญเสียเอลิออลไป บ่ากว้างนั่นแบกรับความหวังของทวีปเอาไว้หนักหนาเพียงใดเขารู้ดี



หากเอลิออลยังอยู่ล่ะก็...



“ถึงไม่มีเอลิออล ฉันก็จัดการได้” ราวกับล่วงรู้ความคิดของอีกฝ่าย ไอเซนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องไปพร้อมเหล่าผู้พิทักษ์



เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับกองทัพปีศาจ ยามที่เขตแดนทั้งหมดพังทลายลง



“คามิล” ก่อนทิ้งคำสั่งสุดท้ายให้กับผู้พิทักษ์อันดับ4 “ไปสมทบกับเอวา ปกป้องร่างของเอลิออลด้วย”



เรื่องเล่าบทที่3: ผมคือผู้พิทักษ์อันดับ1 ที่หลับนานไปหน่อยจนตัวหด



ภาพสุดท้ายคือใบหน้าเปื้อนน้ำตาของน้องชายและน้องสาวก่อนสติจะดับวูบไปแทนที่ด้วยความมืดมิด เสียงร้องเรียกชื่อปานจะขาดใจจากบุคคลรอบด้านแปรเปลี่ยนเป็นเสียงทุ้มต่ำของใครบางคนในความมืด



ร่างนั้นถึงขีดจำกัดแล้วสินะเปลวไฟสีขาวเรืองรองปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของผมก่อนแสงนั้นจะแปรเปลี่ยนไปคล้ายร่างของมนุษย์ที่มีเพียงสีขาวล้วน



ร่างของมนุษย์คงไม่อาจใช้เป็นภาชนะได้อีกแล้วมือที่มีเพียงสีขาวเรืองรองลูบไล้ไปทั่วร่างของผมจนทำให้รู้สึกอุ่นวาบไปถึงหัวใจ สถานการณ์ตอนนี้คล้ายกับเมื่อ15ปีก่อนที่เทพเจ้าได้ลงมาเยือนโลกมนุษย์และบุตรแห่งพระเจ้าได้ถือกำเนิดขึ้น



มือของ เทพเจ้าสีขาวเบื้องหน้าโอบอุ้มดวงวิญญาณของผมขึ้นมาอย่างอ่อนโยน เทพเจ้าที่มีเพียงสีขาวล้วนไร้ซึ่งใบหน้าแต่กลับรู้สึกได้ว่าเขากำลังแย้มยิ้มให้ผม



ข้าจะส่งเจ้าไปยังร่างใหม่ เทพเจ้ากล่าวก่อนดวงวิญญาณของผมจะลอยขึ้น



เจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้งที่ตายดวงวิญญาณของผมไหลไปตามกระแสไอวิญญาณสีขาวที่เทพเจ้าปล่อยออกมาราวธารน้ำเชี่ยวกราก เหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกับเมื่อ15ปีก่อนที่บุตรแห่งเทพเจ้าถือกำเนิด และผมกลายมาเป็นผู้พิทักษ์



แต่เจ้าต้องจ่ายสิ่งแลกเปลี่ยนทุกครั้งเช่นกันประโยคเดียวกับเมื่อ15ปีก่อนที่ทำให้ผมถูกตราหน้าว่าเป็นพวกหลงทิศระยะสุดท้าย ลูกไฟเล็กๆ สีน้ำเงินลอยจากดวงวิญญาณของผมไปอยู่ในอุ้งมือของเทพเจ้า



ภาพสุดท้ายคือร่างสีขาวยกมือโบกลาผม



ขอให้ใช้ร่างใหม่ให้คุ้มนะเด็กน้อย



ร่างนั้นเจ้าจะไม่ขาดสารอาหารตายเฉกเช่นร่างเดิมแน่นอน



ประโยคหลังคือคำพูดในใจของเทพเจ้าสีขาวที่ไม่ได้เอ่ยออกไป



ก่อนดวงวิญญาณของผมจะถูกพัดพาเข้าไปอยู่ใน ไข่สีขาวมันวาวดูเหมือนว่าร่างในโลงศพของผมจะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ไปเสียแล้ว หลังจากใช้ผนึก72ดารา พลังเทพของผมก็เหือดแห้งจนแทบไม่เหลือทำให้นอนหลับไม่ได้สติไปนาน



จนกระทั่งได้ยินเสียงอึกทึกคึกโครมดังลอดเข้ามา



“เร็วเข้า! รีบเอาร่างของท่านเอลิออลไปซ่อนไว้ใต้วิหารเร็ว!” เสียงตะโกนโหวกเหวกพร้อมแรงสั่นสะเทือนรอบกายทำให้ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในที่สุด



และพบว่ารอบด้านนั้นมืดสนิท เมื่อยื่นมืออกไปสัมผัสก็พบเพียงเปลือกแข็งๆเย็นเยียบรูปทรงโค้งงอคล้ายโดม



“เขตแดนต้านไว้ได้ไม่นานแล้ว เร่งมือเร็วเข้า!” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าที่คลับคล้ายคลับคล้ายเหมือนเสียงของเอวาดังขึ้นข้างผนังของโลงศพ ก่อนแรงสั่นสะเทือนจะเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อพวกเขาวางโลงศพของผมลงบนพื้น



ภายในชั้นใต้ดินของวิหารทิวากาล โลงศพของผมถูกวางลงบนแท่นอย่างเร่งรีบก่อนจะบังเกิดอักขระสีฟ้านับแสนตัวลอยขึ้นมาหมุนรอบโลงศพของผมเป็นวงกลมราวกำแพงที่ปกป้องสมบัติจากโลกภายนอก



“ขอโทษนะเอลิออล” แว่วได้ยินเสียงเอวาดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง ผู้พิทักษ์หนุ่มผมบลอนด์ใช้นัยน์ตาสีฟ้าจับจ้องโลงศพเบื้องหน้าด้วยสายตาเศร้าสร้อยสร้างความโศกเศร้าแก่ผู้พิทักษ์นับสิบจากแพนโดร่าที่อยู่รายลอบวิหารได้เป็นอย่างดี ความรู้สึกมากมายตีรวนอยู่ในอก



เพราะพวกเขารู้ดีว่าการถูกบุกโจมตีจากกองทัพปีศาจนับแสนคงไม่มีที่ที่ให้พวกเขากลับไปอีกแล้ว ทวีปเคียร์ที่เอลิออลเพียรพยายามปกป้องมาตลอดกำลังจะพังพินาศลงในรุ่นของพวกเขา



เอวาจับจ้องโลงศพสีขาวที่เก็บรักษาร่างของอดีตผู้พิทักษ์อันดับ1เบื้องหลังเขตแดนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะหันหลังกลับ ยุคสมัยที่ไม่มีเอลิออล เคียร์ยืนหยัดปกป้อง พวกเขาก็ต้องปกป้องตัวเอง!



 “ถ้าฉันรอดกลับมาได้จะพานายกลับไปยังสุสานหลวงแน่นอน” นั่นคือคำพูดประโยคสุดท้ายของเอวาก่อนที่เขาจะวิ่งนำผู้พิทักษ์ทั้งหมดออกไปจากวิหาร



ทิ้งไว้เสียงเสียงอึกทึกคึกโครมที่ดังลอดเข้ามาไม่หยุดหย่อน และผมที่นอนงงอยู่ในโลงศพ



ตั้งแต่ที่ลืมตาตื่นมาเมื่อกี้จนถึงตอนนี้ผมก็ยังไม่เข้าใจว่าเอวาดราม่าเรื่องอะไร แต่จับใจความได้ว่าเขาใช้คำผิด เอวาต้องพาผมไปส่งที่บ้านไม่ใช่สุสานหลวงสิ!



คิดไปคิดมาผมก็ไม่รอช้ารีบกะเทาะ ผนังแข็งๆรอบด้านออกทันที



เปรี๊ยะ!



เปลือกไข่สีขาวผมวาวที่ห่อหุ้มตัวผมถูกกะเทาะออกอย่างรวดเร็ว พร้อมเอื้อมมือไปดันฝาปิดโลงศพออก ภาพแรกที่ปรากฏในครรลองสายตาหลังตื่นจากการหลับใหลคือ เพดานสีขาวนวลและกำแพงอักขระสีฟ้าที่หมุนวนเป็นวงกลมคล้ายโดม ไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิต



ผมลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ก่อนเยื้องย่างเท้าสีขาวเปลือยเปล่าพาร่างของตัวเองออกมาจากโลงศพ เอื้อมมือไปด้านหน้าเพื่อจะสัมผัสกับกำแพงอักขระ ทว่ามือที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับเล็กและขาวราวกับมือของเด็ก...



“นี่มัน...” แม้แต่เสียงที่เปล่งออกมาก็ยังเล็กแหลมคล้ายเด็กแตกต่างจากเสียงทุ้มต่ำของตนเองอย่างสิ้นเชิง คิดได้ดังนั้นผมก็รีบหดมือกลับมา คลำสะเปะสะปะไปทั่วร่างกายของตนเองสักพักผมก็เสกกระจกน้ำแข็งขึ้นมา และภาพที่สะท้อนออกมาก็ทำให้ผมได้รับรู้ความเปลี่ยนแปลงทางร่างกายอีกหลายข้อ



ภาพที่สะท้อนออกมาจากกระจกน้ำแข็งคือร่างของเด็กผู้ชายผิวขาวนวล ที่มีเรือนผมสีขาวโพลนราวหิมะจรดข้อเท้า ร่างของเด็กเบื้องหน้าราวกับรูปปั้นสีขาวมีชีวิต เพราะแม้แต่ขนตาก็ยังเป็นสีขาวมีเพียงนัยน์ตาทั้งสองข้างเท่านั้นที่เป็นสีอำพันกลมโต



ราวกับตุ๊กตากระเบื้องสีขาว บอบบาง ดูยังไงก็ไม่น่าจะเกิน5ขวบ แถมยังเตี้ยมากอีกด้วย!



กะด้วยสายตาตัวเองแล้วไม่มีทางเกิน100เซนติเมตรแน่ๆ!



“ดูเหมือนสิ่งแลกเปลี่ยนกับเทพเจ้าคราวนี้ตัวผมจะหดลงไปเยอะเลยแฮะ” นึกย้อนกลับไปถึงเทพเจ้าสีขาวกับสภาพร่อแร่ของตัวเองหลังผนึก72ปีศาจแห่งโซโลมอนแล้ววกกลับมามองร่างใหม่ของตัวเองตรงหน้า



จินตนาการถึงเสื้อผ้าและพัดคู่มือทุกอย่างก็พลันปรากฏออกมาในเสี้ยววิ



“อย่างน้อยพลังก็ยังอยู่ครบเหมือนเดิม”



อาการร่อแร่เกือบไปเหยียบขอบประตูนรกแบบนั้นนึกว่าจะต้องใช้สิ่งแลกเปลี่ยนเยอะกว่านี้เสียอีก เพราะฉะนั้นแค่กลายร่างเป็นเด็ก5ขวบแบบนี้ก็ยังพอรับได้!



ผมคิดแล้วก็พยักหน้าให้กับการมองโลกในแง่ดีของตัวเอง แม้ไม่รู้ว่าสิ่งแลกเปลี่ยนจริงๆจะมีแค่นี้หรือไม่



ตูม!



มองวิหารที่ปราศจากสิ่งมีชีวิตแต่มีเสียงระเบิดโครมครามดังลอดเข้ามาไม่ขาดสายก็พาลให้ขมวดคิ้วยุ่ง



“ใครมาระเบิดวิหารเล่นหรือไง?” นึกย้อนไปถึงคำพูดแปลกๆ แฝงความดราม่าของเอวาเมื่อสักครู่ก่อนผมจะลืมตาตื่นก็พาลให้สงสัยความผิดปกติ



“หรือว่าพวกราชาโซโลมอนก็ตื่นขึ้นมาแล้ว?” ไม่แน่ใจว่าตัวเองหลับไปนานขนาดไหน สมองประมวลผลประติดประต่อเหตุการณ์ต่างๆ อย่างรวดเร็วแล้วจึงตัดสินใจก้าวเท้าออกไป เดินทะลุกำแพงอักขระออกมาตรงไปยังประตูทางออกที่มีเพียงประตูเดียว เสียงระเบิดและเสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวายก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ



ผมตัดสินใจเดินตามเสียงดังเหล่านั้นไปเรื่อยๆ พลางโบกพัดสีขาวในมือแก้ร้อนไป



เดินไปเรื่อยๆ จากวิหารทิวากาลชั้นใต้ดินพอรู้ตัวอีกทีผมก็โผล่มาที่ทะเลทรายรกร้าง คลับคล้ายคลับคลาจะเป็นชายแดนฝั่งตะวันตกของทวีปเคียร์



“เอ...จากวิหารทิวากาลมันต้องไปโผล่ที่เมืองหลวงไม่ใช่เหรอ” ผมมองทะเลทรายสีดำเบื้องหน้าอย่างมึนงง ไม่ทราบว่าทำไมเดินออกจากวิหารมาไม่ถึง1ชั่วโมงดันโผล่มาชายแดนฝั่งตะวันตกของทวีปเคียร์เสียได้ แถมรอบๆ เขตแดนของทวีปยังมีปีศาจหน้าตาน่ากลัวนับหมื่นตัวเดินกันให้ยั้วเยี้ยอีก



เปรี๊ยะ!



แถมเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ที่คลอบคลุมทวีปเคียร์ก็ยังส่งเสียงดังสนั่นคล้ายใกล้แตกหักจากการโดนกองทัพปีศาจนับหมื่นพุ่งเข้าปะทะ เขตแดนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่เพิ่งเปิดเมื่อสามชั่วโมงก่อนบัดนี้ถูกกองทัพปีศาจนับแสนจู่โจมจากรอบทิศทางอย่างมืดฟ้ามัวดินทั้งทางน้ำ ทางบก และทางอากาศจนแตกสลายเหลือเพียง6ชั้น



คาดว่าอีกไม่เกิน 6 ชั่วโมงเขตแดนทั้งหมดรอบทวีปเคียร์จะถูกทำลายสิ้น



“วันนี้แหละคือจุดจบของทวีปเคียร์!” คำพูดสุดคลาสสิคเหมือนกับวายร้ายในละครหลังข่าวดังขึ้นจากบาโฟเมตร่างยักษ์ร่วม10เมตรที่นำทัพอยู่ด้านหน้า อีกไม่นานโลกนี้ก็จะกลายเป็นของเราเหล่าปีศาจ!” สิ้นประโยคปลุกระดมสุดเบสิก เหล่าปีศาจด้านหลังก็ส่งเสียงโห่ร้องดังกึ่งก้อง



“พี่น้องเอ๋ย จงโห่ร้องยินดีให้กับชัยชนะครั้งนี้เสียเถิด!” บาโฟเมตตัวยักษ์ชูดาบสีดำอันยักษ์ขึ้นเหนือหัวราวกับนายกกำลังออกหาเสียงเลือกตั้ง



แต่ว่ายังไม่ทันได้เปิดศึกแล้วรู้ผลแพ้ชนะได้ยังไง?



50ปีที่พวกเราเหล่าปีศาจรอคอย เป็นเครื่องยืนยันแน่ชัดแล้วว่าเอลิออล เคียร์ มารผจญอันดับ1 ของเราถูกเหล่าราชาแห่งโซโลมอนร่วมแรงร่วมใจกำจัดจนสิ้น ไม่อาจหวนคืนกลับมาได้อีกแล้ว!” เหมือนบาโฟเมตจะรู้ความสงสัยในใจของผมจึงได้เอ่ยประโยคนี้ออกมา



ว่าแต่ผมหลับไป 50ปีเลยเหรอ ตอนแรกนึกว่าจะหลับไปแค่5วัน ถ้าหลับไปนานขนาดนั้นก็ไม่แปลกใจถ้าทุกคนคิดว่าผมตายไปแล้ว การขาดสารอาหารตายช่างร้ายแรงจริงๆ



“ยุคแห่งการพิพากษาที่พวกเราต้องอยู่อย่างอัปยศอดสู ได้แต่หดหัวอยู่ในทวีปมูด้วยความหวาดกลัวเอลิออล เคียร์ จะเป็นเพียงอดีตอันดำมืดที่ถูกฝังไปพร้อมศพของมัน!” ผมฟังประโยคปลุกระดมประโยคนี้แล้วรู้สึกทะแม่งๆ ยังไงไม่ทราบ



ฟังดูแล้วเหมือนกับผมกลายเป็นตัวร้าย คอยกดขี่ข่มเหงปีศาจอย่างไรก็ไม่ทราบ



“อีกไม่นานเหล่าราชาแห่งโซโลมอนก็จะเริ่มตื่นขึ้นมาจากผนึก!” บาโฟเมตประกาศข่าวการกลับมาดังกึ่งก้อง นับเป็นข่าวดีข่าวแรกเลยตั้งแต่ผมตื่นมา



ราชาแห่งโซโลมอนกำลังจะ เริ่ม ตื่นจากผนึก หมายความว่าผมตื่นขึ้นมาก่อนเป็นคนแรกสินะ แบบนี้ผมก็ ชนะพนันแล้ว



ดีนะที่ใช้ลูกแก้วเวทมนต์อัดวีดีโอไว้แล้ว จะได้เป็นหลักฐานเผื่อพวกนั้นตื่นขึ้นมาแล้วเบี้ยวของเดิมพัน ผมคิดแล้วก็พยักหน้าให้ตัวเอง



“วันนี้แหละคือวันล่มสลายของทวีปเคียร์!” พูดจบบาโฟเมตร่างยักษ์ก็หัวเราะออกมาอย่างชั่วร้ายยิ่งกว่าตัวร้ายในละครหลังข่าว “เอลิออล เคียร์เอ๋ย เจ้าจงมองดูความพินาศของบ้านเกิดจากบนฟากฟ้าให้เต็มตาเสียเถิด!”



อา...ตอนนี้ผมกำลังมองอยู่ แต่ไม่ได้มองจากฟากฟ้าหรอกนะ



“ข้าจะทำลายทวีปบ้านเกิดของเจ้าให้พินาศ ฉุดคร่าหญิงงามมาย่ำยี จับผู้ชายมาเป็นทาส และจะค้นหาศพของเจ้าให้เจอแล้วนำมาทำซาซิมิแจกจ่ายให้แก่ราชาแห่งโซโลมอนกิน!” พูดจบบาโฟเมตก็แสยะรอยยิ้มร้ายออกมา คำพูดแต่ละอย่างสมกับเป็นประโยคของตัวร้ายสุดคลาสสิคจริงๆ ราวกับท่องสคริปมา



ดูเหมือนว่าบาโฟเมตตนนี้จะเป็นปีศาจเก็บกดหรืออย่างไรไม่ทราบ พล่ามพรรณนา ปลุกระดมหาเสียงกับกองทัพปีศาจมาร่วมชั่วโมงแล้วยังไม่ตัดริบบิ้นเปิดงานโจมตีเขตแดนจริงๆ จังๆ เสียที



“ข้า บาโฟเมต จารีฮา ที่4’ แม่ทัพปราบบูรพาแห่งแดนทมิฬจะเป็นผู้นำทัพเหล่าปีศาจทั้งห้าพันกองร้อยบุกทะลวงเข้าไปยังชายแดนทิศใต้ของทวีปเคียร์เอง!”



อ้าว ทิศใต้หรอกเหรอ ผมนึกว่าทิศตะวันตกเสียอีก แต่ดูเหมือนเขาจะเริ่มโจมตีทวีปเคียร์แล้ว



“เมเทโอ...” ผมมองบาโฟเมตที่ตั้งท่าร่ายมหาเวทฝนดาวตกโจมตีใส่เขตแดนของทวีปเคียร์ ก่อนจะก้าวเข้าไปขวาง แต่เหมือนร่างใหม่ของผมจะสูงน้อยเกินไปทำให้เหล่าปีศาจรุ่นใหม่ที่ตัวใหญ่ยิ่งกว่ายักษ์ปักหลั่นทั้งหลายมองไม่เห็น หรืออาจมีบางตัวเห็นแต่ทำเป็นไม่สนใจ



เงยหน้ามองท้องฟ้าที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงส่งเสียงคำรามดังกึ่งก้องไม่น่าไว้ใจแล้วก็ไม่เสียเวลาพูดให้เปลืองน้ำลาย จัดการคลี่พัดในมือ สะบัดพัดออกหนึ่งที แล้วก็...



ครืน!



พัดมหาเวทย์ฝนดาวตกให้ปลิวหายไปสุดขอบฟ้า



“เอ๊ะ...” ท่ามกลางความงุนงงของบาโฟเมตที่อุทานออกมาอย่างน่ารัก “มหาเวทย์ฝนดาวตกของข้า...?” ท่ามกลางความเงียบของกองทัพปีศาจห้าพันกองร้อย



เพื่อความสงบสุขของทวีปเคียร์ ผมก็จัดการย่อขาเอื้อมมือสุดแขนเพื่อส่งแรงแล้วสะบัดพัดในมือออกอีก1ทีไปทางกองทัพปีศาจทั้งห้าพันกองร้อยที่บาโฟเมตว่า



ตูม!!



แรงส่งจากพัดที่ออกไปครั้งนี้ทำให้เกิดระเบิดดังกึ่งก้อง ปีศาจระดับต่ำหลายตนแปรสภาพกลายเป็นเศษเนื้อแล้วปลิวว่อนหลายไป ส่วนปีศาจระดับสูงคล้ายจะบาดเจ็บสาหัสจนกระอั่กเลือดก่อนจะถูกซัดปลิวไปไกลลิ่บเช่นเดียวกับฝนดาวตก



เพียงพริบตากองทัพปีศาจที่ปกคลุมทิศใต้ของทวีปเคียร์อย่างมืดฟ้ามัวดินเมื่อครู่ก็ถูกสายลมปัดเป่าหายไป ปีศาจครึ่งแสนที่เมื่อครู่กำลังร่ายเวทย์บุกโจมตีเขตแดนสววรค์เก้าชั้นฟ้ากลับกลายเป็นเพียงความว่างเปล่า



ผมมองพื้นทรายโล่งเตี้ยนที่เต็มไปด้วยหยาดเลือดแล้วเศษเนื้อด้วยสายตาเคร่งเครียด



“อา เหมือนจะออกแรงเยอะไปแฮะ”


 


___________________________________________________________________________________________

เจอกันทุกสิ้นเดือนครับ! 

ในที่สุดเอลิออทก็Comebackหลังโลกพบประสบการณ์เฉียดล่มสลายมาหลายปี

หลับนานจนตัวหดเป็นเช่นไรดูเอลิออทเป็นตัวอย่าง โชตะ มาแล้--- แค่ก! // โดนตบ

กาลเวลาผันผ่านจากหนุ่มน้อยรูปงามก็กลายเป็นหนุ่มล่ำสุดเถื่อนเป็นเช่นไรก็ดูเอวาเป็นตัวอย่าง 

 #เอวาไม่ได้กล่าวไว้

คราวนี้สิ่งแลกเปลี่ยนของเอลิออทเป็นอะไรนั้นในอีกหลายๆ ตอนจะปรากฎครับ #ฮา

ส่วนไอเซนค่าตัวแพงบทเลยน้อยครับ #กระแอม

ขอโทษที่มาช้านะครับ เนื่องจากสอบเสร็จแล้วผมไปธุระที่ต่างจังหวัดแล้วลืมพกคอมไปด้วย เพิ่งกลับถึงบ้านมาเมื่อวาน วันนี้เลยด้นสดรีบอัพ คำผิดยังไม่ได้ตรวจ ต้องขอโทษด้วยนะครับ จะกลับมาแก้ไขทีหลังให้ ; v ;


Happy New Years 2018นะครับ

ส่วนอีกตอนจะตามมาเร็วๆ นี้




31/12/60

#เอลิออทผู้พิทักษ์ฉบับพกพา

ขอบคุณที่ติดตามครับ :)




23/03/2561

แก้ไขเนื้อหาบทที่3ใหม่ แต่ยังไม่ได้เช็คคำผิด


31/12/2561

แก้คำผิด แก้ชื่อ 'เอลิออท' เป็น 'เอลิออล'


รีไรท์เนื้อหาตอนนี้ใหม่นะครับ เนื่องจากเซฟไฟล์ไว้หลายที่แล้วหาพล็อตไม่เจอเลยร่างใหม่

เพิ่งสอบเสร็จ ปิดเทอมเมื่อไม่นานนี้ ขออภัยที่หายหน้าหายตาไปนานนะครับ // สไลด์ขอขมา

ตอนนี้ปิดเทอมแล้วแต่วันจันทร์หน้าต้องไปฝึกงาน QAQ จะพยายามมาอัพทุกเดือนนะครับ

เอลิออท come back พร้อมโลกใกล้แตกอีกรอบ อุตส่าห์ปล่อยให้พวกปีศาจดีใจเก้อตั้ง50ปี 

ในที่สุดก็กลับมาเป็นมารผจ--- ขัดขวางการยึดครองโลกของปีศาจแล้ว

ราชาแห่งโซโลมอนคงพากันอกสั่นขวัญแขวนที่เอลิออทชนะพนัน ไม่กล้ามุดออกมาจากโลง #แค่ก

ขอบคุณที่ติดตามครับ


#เอลิออลผู้พิทักษ์ฉบับพกพา

18/05/2018

 

 

 

 

 

 

 

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.614K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3321 jinhaana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 09:51
    น้องงงง โบกทีเดียวตายเป็นหมื่นเป็นแสน55555
    #3,321
    0
  2. #3318 ชื่ออออ แป้งงง\'งงง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 13:04
    กลิ่นอายมีความเมไจ
    #3,318
    0
  3. #3314 icescreammmm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:31
    น้อนนนน55555 ตื่นมาคราวนี้ปีศาจได้สูญพันธ์เเน่ๆ555555
    #3,314
    0
  4. #3306 litnel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 07:23
    ชอบความแมรี่ชูของน้อนน
    #3,306
    0
  5. #3259 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:15
    555555555
    #3,259
    0
  6. #3225 meoumeou (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 13:25
    โหด มันส์ ฮา
    #3,225
    0
  7. #3211 piuppm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 00:16
    55555 น้อนนนนน มาสายฮาหรอเราอ่ะ อยากหยิกแก้ม
    #3,211
    0
  8. #3199 Lay_ya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 12:37
    โอ้ยน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิ่งพอเป็นเด็กยิ่งน่ารักกกกกก
    #3,199
    0
  9. #2961 Xialyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 11:53
    กลับมาเป็นน้องน้อยน่ารัก
    #2,961
    0
  10. #2940 pearrysis (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 17:50
    ใช้cm ถ้าCMมันดูแปลกๆค่ะ เหมือนไม่ใช่หน่วยวัดความยาว
    ที่ย่อมาจากเซนติเมตร(cm) ถ้าเป็นตัวพิมใหญ่ความหมายจะเปลี่ยนนะคะ Mใหญ่ ไม่ได้ย่อมาจาก คำว่าเมตร แต่จะหมายถึงไซด์กลางของเสื้อผ้าค่ะ เรียนวิทคณิตพอมาเห็นแล้วมันขัดๆกับการอ่านมากค่ะ
    #2,940
    0
  11. #2691 arainaka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 21:38
    ปีศาจร้องไห้แร้ว ยัยน้องมาทีเดียว 5555555
    #2,691
    0
  12. #2620 Eheh072 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 20:54
    น้องเทพมาก5555
    #2,620
    0
  13. #2236 overmiss2234 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:58
    อิน้องงงงเอ่ยไม่ใช้อิพี่พี่พี่พี่พี่
    #2,236
    1
    • #2236-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 4)
      27 เมษายน 2562 / 23:44

      เรียกปู่ก็ได้นะครับ! // โดนเอลิออลบีบคอ
      #2236-1
  14. #1999 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:01
    อย่าว่าเอวากาลเวลาทำให้เป็นแบบนั้น
    #1,999
    0
  15. #1797 minggg- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:47

    โอ๊ยยย ไม่รู้ว่าตอนปีศาจบุกจะเครียดหรือขำค่า

    น่ารักมากโดยเฉพาะเมื่อผ่านมุมมองคุณพี่ (หรือคุณน้องเอลิออท)

    น่ารักมากเลยค่าาา


    ชอบเรื่องนี้จังง :)

    #1,797
    0
  16. #1560 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 09:02
    แม่รี่ซูมาเอง555
    #1,560
    0
  17. #1240 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:16
    นางน่ารักจัง555
    #1,240
    1
  18. #1167 ohjesus (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:59
    ชอบความแมรี่ซูนี้จริงๆ สุดยอดมาก5555555
    #1,167
    0
  19. #1162 Little Finz. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:35
    น่ารักมากกกก
    #1,162
    0
  20. #1011 mothergod (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:35
    อ่านจบตอนแล้วรู้สึก โคตรน่ารักเลย555555
    #1,011
    1
    • #1011-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 4)
      5 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:53
      ขอบคุณที่ติดตามครับ XD
      #1011-1
  21. #833 まなみ. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 05:51
    น่ารักมากลูกคนของมี๊
    #833
    0
  22. #748 A T O M Y (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 08:57
    น้องแม่งลูกรักนักเขียนและพระเจ้าจริงๆ
    #748
    1
  23. #740 MitsukiCarto (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 06:01
    โชตะน้อยเทพกว่าเดิม~
    #740
    0
  24. #732 NoeynoeyEiei (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 19:45
    อ่านยังไงก็ตลกอะ555

    ชอบมากค่า
    #732
    0
  25. #724 ความตายสีขาว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 11:37
    น้องกลับมาแล้วววว
    #724
    0