God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 3 : เรื่องเล่าบทที่2: หลับไป 50 ปีตื่นมาอีกทีก็มีหลุมฝังศพเป็นของตัวเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,442
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,650 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


อย่างน้อยการ ฝัง ก็ดีกว่าการ เผา
ขอบคุณพิธีฝังศพของตระกูลเคียร์ที่ทำให้ร่างของผมยังอยู่รอดปลอดภัย


เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า)



วันนี้คือวันที่7ที่ผม(หลงทาง) เดินทางเข้ามายังทวีปมู ผ่านมาร่วม5ชั่วโมงกว่าแล้วที่ผมโดนโซ่ทาทารัสตรึงเอาไว้และโดนราชาปีศาจแห่งโซโลมอนซัดท่าไม้ตายต่างๆ 108กระบวนท่าเข้าใส่โดยไม่หยุดยั้งจนเสื้อผ้าของผมขาดวิ่นไม่เหลือชิ้นดี หากมองจากภายนอกก็คล้ายว่าสะบักสะบอมไม่น้อย



ทว่าความจริงนั้น...



“ทำไมแกไม่ตายสักทีวะ!” ราชาปีศาจบาเอลหอบแฮ่ก หลังปล่อยทะเลเพลิงนรกานต์ใส่ผมเป็นรอบสุดท้ายแล้วสุดกายนั่งลงกับพื้นราวกับหุ่นยนต์แบตหมด



“ถ้าไม่ตายก็ช่วยพูดคำว่ายอมแพ้ก็ยังดี!” วาสซาโกไม่สามารถคงร่างมนุษย์หนุ่มรูปงามได้อีกต่อไปจนกลับคืนสู่ร่างมังกรสีเลือดตัวยักษ์พร้อมคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น


 

โซ่ทาทารัสที่แม้แต่ราชาปีศาจยังหวั่นเกรงมหาเทพยังบินหนีอะไรกัน! ไหนว่ากักขัง ผนึกพลังเทพและปีศาจได้ดีเยี่ยม แล้วทำไมพวกเขาใช้พลังสามัคคีรุมโจมตีเอลิออล เคียร์ ร่วม5ชั่วโมงแล้วมันยังไม่มีเลือดสักหยด



เพิ่มเติมคือราชาปีศาจแห่งโซโลมอนพลังใกล้หมด!



มหาเวทย์ ท่าไม้ตายก้นหีบอะไรดีอะไรเด็ดก็ใช้ไปจนพลังแทบหมดเกลี้ยงแต่เอลิออล เคียร์กลับไม่มีบาดแผลสักขีด นอกจากเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง!



น่ากลัวจนพญามารมาเห็นยังต้องหลั่งน้ำตาพ่ายแพ้! เอลิออล เคียร์ ยังเป็นมนุษย์อยู่อีกเหรอ!?



ราชาปีศาจล้วนจ้องมองผมด้วยสายตาหวาดหวั่นราวกับผมเป็นสิ่งผิดปกติที่ไม่สมควรมีอยู่



“อา...คงได้เวลาแล้วสินะ” เมื่อเห็นว่าเหล่าราชาปีศาจล้วนได้ระบายอารมณ์ใส่ผม สมใจหมายจนหมดแรงกันไปหลายตนแล้วผมก็ลืมตาขึ้นมา



เคร้ง!



กระชากโซ่ทาทารัสที่พันธนาการร่างกายออกก่อนจะกลับมายืนเหนือพื้นดินอย่างสง่างาม ไม่หวั่นแม้เสื้อผ้าจะขาดรุ่งริ่งเหมือนผ้าขี้ริ้ว หรือราชาปีศาจแห่งโซโลมอนที่กำลังตาถลนมองมาทางตนเองเหมือนเห็นผี



ชุดผู้พิทักษ์สีขาวถูกพลังโจมตีของราชาปีศาจทำลายจนไม่ต่างไปจากผ้าขี้ริ้ว เนื้อตัวของผมเปรอะเปื้อนไปด้วยดินทรายและรอยถลอกปะปราย



“จะ เจ้าทำได้ไง!?” บาเอลชี้นิ้วมายังโซ่สีดำที่ถูกกระชากแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างตกตะลึง



โซ่ทาทารัสที่แม้แต่ราชาปีศาจยังขยาด ถูกกระชากออกอย่างง่ายดายราวกับฉีกขนมปัง!



เรือนผมสีดำของผู้พิทักษ์หนุ่มเบื้องหน้าพลิ้วไสวยามอีกฝ่ายก้าวเดิน แวบนึงที่บาเอลเหลือบเห็นนัยน์ตาสีฟ้าครามนั้นกลายเป็นสีทองอำพันทรงอำนาจน่าหวาดหวั่น



ยามสบเข้ากับนัยน์ตาสีอำพันสุกสกาว คล้ายสัญชาตญาณในตัวของเหล่าราชาปีศาจกู่ร้องให้พวกเขาศิโรราบ ความหวาดกลัวและความคุ้นเคยแปลกประหลาดแทรกซึมเข้าสู่ก้นบึ้งในจิตใจ



ทว่าก่อนที่ราชาปีศาจจะได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เอลิออล เคียร์ ก็ได้ก้าวมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของพวกตนแล้ว



 “เสียเวลามามากแล้ว เรามาจบการต่อสู้กันเถอะ” ผมกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง



ถ้าราชาปีศาจยังถ่วงเวลาต่อไปแบบนี้ ผมคงจะตายด้วยความหิวโหย



ดูท่าคอร์สอบรม การปรับทัศนคติที่ดีในวัน(โลกาวินาศ)พิพากษา ของผมจะไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ ถึงทำให้เหล่าราชาปีศาจยังมองผมอย่างเคียดแค้นราวศัตรูคู่อาฆาตไม่อาจอยู่ร่วมโลก



“ปีศาจแห่งโซโลมอนช่างร้ายกาจจริงๆ สู้ถ่วงเวลามา7วัน7คืนเพื่อให้ผมขาดสารอาหารตายสินะ” ยิ่งฟังคำสันนิฐานของผมอากาเรสพลันหน้ามืดครึ้มไปครึ่งแถบ



ข้าถ่วงเวลาให้เจ้าใช้พลังเวทย์หมดต่างหาก ไม่เคยคิดเรื่องให้ขาดสารอาหารตาย!’ อากาเรสได้สติกลับมาแล้วกู่ร้องในใจ



ตอนนี้ผมไม่ได้กินอะไรมา7วันแทบไม่มีแรงขยับตัว เห็นทีคงต้องใช้มาตรการเด็ดขาดอย่างที่ไอเซน น้องชายของผมเป็นคนสอนเสียแล้ว



เมื่อเจรจาดีๆ อย่างอารยะชนไม่สำเร็จ ก็ต้องใช้กำลังเข้าปราบปรามอย่างคนเถื่อน!



“ตามข้อตกลงถ้าผมผนึกพวกนายลงได้ก็ชนะสินะ” คิดได้ดังนั้นก็ทาบมือทั้งสองลงกับผืนดินแตกระแหงของทวีปมู



“เปิดผนึก72ดารา” บทเวทย์ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาพร้อมเส้นสายสีทองมากมายบังเกิดออกจากจุดที่ผมทาบฝ่ามือทั้งสองลงไป เส้นสายสีทองนั้นพุ่งอย่างรวดเร็วไปยังร่างของราชาปีศาจแห่งโซโลมอนทั้ง72ตน เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วมากจนพวกเขาไม่ทันได้ตั้งตัวหรือปัดป้อง แม้แต่ราชาปีศาจที่กำลังซ่อนตัวก็ถูกเส้นสีทองนั้นตรึงเอาไว้



“เจ้าจะทำอะไรพวกข้า!?” อากาเรสตะโกนถามอย่างตื่นตนกไม่เหลือมาดเสนาธิการ ไม่คิดว่าจู่ๆ ผมที่เป็นฝ่ายตั้งรับมาตลอดจะลงมือจู่โจม ยิ่งออกแรงขัดขืนเส้นพลังสีทองที่ตรึงร่างของเขาเอาไว้ก็ยิ่งรัดแน่น เช่นเดียวกับร่างกายที่ถูกดูดพลังอันเหลือน้อยนิดออกไปไม่หยุด คิ้วขวาของอากาเรสพลันกระตุกยิก สัมผัสได้ถึงหายนะที่กำลังมาเยือน



ผมไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย และยังคงร่ายเวทย์ต่อไป



“ขอพลังแห่งดวงดาราเป็นผู้ปกปักษ์ปีศาจผู้หลงทางเหล่านี้” ก่อนผมจะเริ่มวาดมือเป็นวงกลมเหนือพื้นดินมาบรรจบกัน เส้นสายสีทองจากเวทย์ผนึก72ดาราที่ตรึงร่างปีศาจแห่งโซโลมอนไว้บังเกิดอักขระเวทย์สีทองและสีเงินมากมายพุ่งเข้าไปโอบล้อมร่างของราชาปีศาจแต่ละตนไว้เป็นกำแพง



“จองจำพวกเขา” กำแพงอักขระวิ่งวนรอบตัวราชาปีศาจแต่ละตนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งหายเข้าไปในร่าง ไม่มีเสียงร้องของความเจ็บปวดมีเพียงสีหน้าตกตะลึงที่พวกเขาถูกเล่นงานอย่างไม่ทันตั้งตัว!



“หลับใหลภายใต้ทะเลดวงดาว” เมื่ออักขระตัวสุดท้ายซึมหายเข้าไปยังร่างของราชาปีศาจแห่งโซโลมอนตนสุดท้าย โลงศพสีทอง72โลงก็ปรากฏขึ้นจากเส้นสายสีทองเหนือพื้นดิน โซ่สีทองเส้นเล็กนับร้อยเส้นพุ่งออกจากโลงศพสีทองนั้นและพันธนาการร่างของราชาปีศาจเอาไว้อย่างรวดเร็ว ดึงร่างของราชาปีศาจทุกตนเข้าไปสู่ประตูโลงศพที่เปิดต้อนรับ แม้แต่ร่างมังกรสีเลือดใหญ่โตของวาสซาโกก็ยังถูกดูดเข้าไป



“เจ้ากล้าโจมตีพวกข้าทีเผลอเรอะ!”



เจ้าผู้พิทักษ์สารเลว!”



เอลิออล เคียร์ เจ้าผู้พิทักษ์ไร้ยางอาย!”



พร้อมคำด่าสรรเสริญมากมายที่ดังออกมาจากปากของราชาปีศาจแห่งโซโลมอนไม่หยุดหย่อน เพียงชั่วพริบตาสถานการณ์พลันกลับตาลปัตร



ที่วางแผนหลอกล่อให้มันใช้พลังจนหมดเกลี้ยงกลับกลายเป็นฝ่ายพวกมันเองที่ซัดพลังโจมตีออกไปจนร่อยหรอ สุดท้ายก็โดนแผนการของตนเองตีแสกหน้ากลับมา



ยิ่งคิดอากาเรสผู้เป็นเจ้าของแผนการก็แค้นจนแทบกระอั่กเลือด ได้แต่มองมายังร่างของผู้พิทักษ์อันดับ1 แห่งแพนโดร่าอย่างโง่งม สุดท้ายแล้วเอลิออล เคียร์ ผู้นี้ยังใช่มนุษย์อยู่แน่หรือ



ผมยังคงร่ายเวทย์ต่อไปไม่หยุด เมินเสียงก่นด่าคำว่า สารเลว ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ถูกเอ่ยออกมาจากปากของราชาปีศาจบาเอลและราชาปีศาจแห่งโซโลมอนตนอื่นๆ



“หลับใหลไปชั่วนิรันดร์” สิ้นคำ เสียงก่นด่าและอาการขัดขืนของราชาปีศาจแห่งโซโลมอนก็หยุดชะงักลง พร้อมสติสุดท้ายที่ถูกช่วงชิงไป โซ่สีทองฉุดรั้งร่างของราชาปีศาจทั้งหมดลงไปยังภายในโลงศพ ภายใต้คลื่นสีเงินเรืองรองมองไม่เห็นก้นบึ้ง



“เพื่อรอวันแห่งพันธะสัญญา” ก่อนประตูโลงศพสีทองจะปิดลงดังกึ่งก้อง ไม่นานโลงศพทั้ง72โลงก็ค่อยๆ สลายหายไปเป็นละอองสีทอง



พร้อมม่านพลังที่ปกคลุมทวีปมูเอาไว้สลายตัวลง เช่นเดียวกับร่างของผมที่ทรุดลงไปกองกับพื้นดิน



แม้ว่าพลังของ72ปีศาจแห่งโซโลมอนจะลดลงเกิน50%แล้วจึงสามารถใช้ผนึก72ดารากักขังพวกเขาเอาไว้ได้ แต่ก็ต้องแลกด้วยพลังเวทย์จำนวนมหาศาลเช่นกัน หากเป็นในเวลาปกติผมคงนั่งพักสัก3ชั่วโมงเพื่อดูดซับพลังจากธรรมชาติกลับคืนมาได้ ทว่าสถานการณ์ตอนนี้แตกต่างออกไป



สายตาของผมเริ่มพร่ามัว ทั้งหิวข้าวหิวน้ำแถมใช้พลังเวทย์ไปจนแทบเหลือศูนย์ ร่างผมไม่ต่างกับภาชนะเก่าๆ ที่มีแต่รอยรั่ว ดูดพลังมา100ส่วนล้วนกักเก็บได้ไม่ถึง10ส่วน เพราะร่างกายอ่อนแอถึงขีดสุดจากการขาดสารอาหารมาเป็นเวลาหลายวัน ถ้าเกิดโดนลอบทำร้ายตอนนี้ผมคงตายอย่างง่ายดาย



“เอลิออล เคียร์ จัดการราชาปีศาจแห่งโซโลมอนได้หมดแล้ว!?



“มันตายหรือยัง”



และตอนนี้ปีศาจมากมายในทวีปมูก็เข้ามาโอบล้อมร่างของผมไว้แล้ว



ถึงหัวหน้าจะตายไปแล้ว พวกมันก็ไม่คิดจะปล่อยผมไปสินะ



คิดแล้วก็กำพัดในมือแน่น เตรียมรีดเค้นพลังเฮือกสุดท้ายหมายเก็บกวาดให้สิ้นซาก ทว่าก่อนจะได้ตวัดพัดส่งพลังออกไปดังใจ ทั่วบริเวณที่ผมอยู่ก็พลันบังเกิดแสงสีเงินอร่ามตา



“เอลิออล!” พร้อมเสียงเรียกชื่อที่คุ้นเคยจากใครบางคน ภาพชายหนุ่มผมทองแสบตาที่กำลังวิ่งมาหาผมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตามหลังมาด้วยผู้บัญชาการเซเรน่าและผู้พิทักษ์ระดับSมากมายที่คุ้นหน้าค่าตา



ความระแวงของผมพลันลดลงไป1ส่วนอย่างง่ายดาย อย่างน้อยตอนนี้ก็มีคนรู้จักสามารถพาผมกลับไปส่งบ้านได้แล้ว ในขณะที่จะขยับปากเรียกเอวา ร่างของผู้พิทักษ์อันดับ2 ก็ปรากฏขึ้นในระยะประชิด ใบหน้าที่เคยยิ้มแย้มสดใสอยู่เสมอบัดนี้ซีดเผือด นัยน์ตาสีฟ้าของเอวามองสภาพผมที่นอนกองอยู่บนพื้นแล้วพลันแปรเปลี่ยนเป็นแดงกล่ำราวกับกำลังจะร้องไห้



“นานอย่าเพิ่งพูดอะไร รีบดื่มน้ำก่อนเร็ว!” ไม่นานร่างของผมก็ถูกประคองขึ้นมาพร้อมขวดน้ำขนาด1ลิตรที่ถูกเอวาจับกรอกใส่ปากอย่างทารุณจนเกือบสำลักตาย หางตาเหลือบไปเห็นน้องชายกับน้องสาวที่ยืนตาแดงจ้องมาที่ผมด้วยสีหน้าซีดเผือด



สู้กับราชาปีศาจมา7วัน7คืนไม่ได้กินข้าวไม่ได้อาบน้ำถึงไม่มีกระจกผมก็รู้ได้เลยว่าสภาพตัวเองตอนนี้อนาถมาก



“ทำใจดีๆ ไว้นะคะพี่! พี่ต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน” ผมมองร่างของ อนา เคียร์ น้องสาวที่ไม่ได้เห็นหน้าค่าตัวร่วมเดือนทรุดตัวลงกอดผม ร่ำไห้น้ำตานองหน้าแบบจับต้นชนปลายไปถูก สภาพเธอตอนที่วิ่งเข้ามาไม่เหลือเค้าโครงความน่ารักสดใส ผมเผ้าหยุ่งเหยิง ตาแดงกล่ำราวกับเผชิญเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรมา



และเหตุการณ์ที่ว่าคงไม่พ้นสภาพน่าอนาถของผม



“ตอนนี้สภาพพี่เหมือนซอมบี้เลย ไม่คิดเลยว่าผู้พิทักษ์อันดับ1 ก็จะมีวันนี้ได้เหมือนกัน” แม้แต่ ไอเซน เคียร์น้องชายนิสัยเสียร้อยวันพันปีไม่เคยคุยกับผมดีๆ ก็เข้ามานั่งกุมมือผมด้วยตาแดงกล่ำ ทว่าคำพูดยังคงจิกกัดไม่เสื่อมคลาย ผู้พิทักษ์ระดับSที่เคยเป็นเพื่อนร่วมงานแต่ละคนล้วนเข้ามาคุกเข่าทำความเคารพผมด้วยสีหน้าขมขื่นราวกับผมกำลังจะตาย



มองแล้วก็พาลให้คิ้วขวากระตุกยิกๆ รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง



เดี๋ยวก่อน! ผมยังไม่ตาย! แค่หิวข้าวจนหมดแรงกับใช้พลังเวทย์เกินโควตาไปหน่อยเท่านั้นเอง!



ทว่าตอนนี้สติกลับพร่าเลือนเหลือเกิน อยากจะยกมือลูบหัวน้องๆ ก็ไม่มีแรง



จากคำพูดว่า ผมยังไม่ตายก็กลายเป็น...



“ผมขอหลับสักครู่นะ” นั่นคือคำพูดสุดท้ายก่อนสติของผมจะหลุดลอยไปพร้อมลมหายใจสุดท้ายที่หยุดลง



และเป็นจุดเริ่มต้นของเสียงร่ำไห้ปานขาดใจของทุกคน



“เอลิออล!!!”

 






วันที่7เดือน7 ของยุคแห่งการพิพากษาปีที่10ได้เกิดเหตุการณ์ใหญ่2เหตุการณ์



เหตุการณ์แรกนั้นได้สร้างความปิติยินดีแก่มวลมนุษย์ชาติเมื่อ ราชาปีศาจแห่งโซโลมอนทั้ง72ตน ผู้นำภัยพิบัติมาสู่ยุคแห่งการพิพากษาได้ถูกกำจัดลงด้วยฝีมือผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า



เมื่อผู้นำถูกกำจัดไปจนหมดปีศาจน้อยใหญ่ต่างกระจัดกระจายหายไปราวมดแตกรัง ยากที่จะกลับมารวมกลุ่มสร้างความเดือดร้อนให้มนุษย์ได้อีก



นั่นหมายความว่า ยุคแห่งการพิพากษาได้จบลงแล้ว และโลกกำลังเข้าสู่ยุคแห่งสันติอีกครั้ง



ส่วนเหตุการณ์ที่สอง...



“เอลิออล เคียร์ จะเป็นผู้พิทักษ์อันดับ1ในใจของพวกเราตลอดไป” ผู้คนจากทั่วทุกทวีปต่างพร้อมใจกันสวมชุดไว้ทุกข์สีดำให้แก่ผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า ในฐานะวีรบุรุษผู้สละชีพ



ท่ามกลางความยินดีที่72ปีศาจแห่งโซโลมอนถูกกำจัด ถูกแทนด้วยน้ำตาแห่งความโศกเศร้าของผู้คนจากทั่วทุกทวีปที่ได้สูญเสียผู้พิทักษ์อันดับ1ของมวลมนุษย์ชาติไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ



หลังจากพาร่างของเอลิออลกลับมายังทวีปเคียร์ได้3วัน เซเรน่าก็ตัดสินใจประกาศข่าวดีและข่าวร้ายนั้นออกไป ในวันที่ทำการแถลงข่าวนั้นไม่มีผู้ใดไม่ร่ำไห้เสียน้ำตากับการจากไปของเอลิออล เคียร์ โดยเฉพาะบรรยากาศในประเทศแฟนท่อมบ้านเกิดของตระกูลเคียร์นั้นยิ่งเต็มไปด้วยม่านหมอกแห่งความโศกเศร้า



ยุคเก่าจบลงด้วยการสละชีพของผู้คน(และปีศาจ)มากมาย



ยุคใหม่เริ่มต้นด้วยน้ำตาของผู้คนกับการจากไปอย่างไม่หวนกับของเอลิออล เคียร์



แพนโดร่าจัดพิธีศพให้แก่ผู้พิทักษ์อันดับ1 อย่างสมเกียรติพร้อมสร้างอนุสาวรีย์เอลิออล เคียร์ให้แก่ผู้คนรุ่นหลังได้จดจำสืบต่อไป ตำแหน่งผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ1 ยังคงเป็นของเอลิออล เพื่อแสดงความเคารพและขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเขาได้สละชีพเพื่อช่วยเหลือมวลมนุษย์



เมื่อปีศาจแห่งโซโลมอนถูกกำจัดเหล่าผู้พิทักษ์ระดับSซึ่งเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของเอลิออลต่างก็แยกย้ายกันไป แม้ว่ายุคแห่งการพิพากษาจะจบลงแล้วทว่าพลังของเทพเจ้ายังคงอยู่ทำให้พวกเขาไม่แก่ไม่ตาย จึงแยกตัวออกจากสังคมมนุษย์แล้วเดินทางไปปราบปีศาจที่ยังเหลือรอดให้หมดสิ้น



หลังเสร็จพิธีศพของเอลิออล อนา เคียร์และไอเซน เคียร์ น้องสาวและน้องชายของเอลิออลก็เปลี่ยนไป อนาได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการแห่งแพนโดร่าต่อจากเซเรน่า ส่วนไอเซน ขึ้นเป็นผู้ปกครองของทวีปเคียร์ในฐานะเชื้อพระวงศ์ชายคนสุดท้าย ทั้งสองต่างทำงานอย่างหนักหามรุ่งหามค่ำ ราวกับไม่ต้องการมีเวลาไปคิดถึงสิ่งใด



ร่างของเอลิออล ถูกบรรจุในหีบศพที่ลงตราอักขระเวทย์ป้องกันโจรขุดสุสานไว้ถึง 24ชั้น โดนผู้พิทักษ์ระดับS และถูกฝังอยู่ในสุสานหลวงของราชวงศ์เคียร์ที่มีผู้พิทักษ์ระดับAมากกว่า50คนเฝ้าระวัง



หลังจากนั้นไม่กี่ปี ชีวประวัติของเอลิออล เคียร์ ก็ได้ถูกดัดแปลงเป็นหนังสือ นวนิยาย ภาพยนตร์และละครเพลงอีกหลายต่อหลายเรื่องและถูกนำมารีเมคโดยผู้กำกับชื่อดังในหลากหลายเวอร์ชั่นจนโด่งดั่งไปทั่วโลก





 

กลายเวลาผันผ่านเข้าสู่ยุคใหม่



เรื่องราวของบุตรแห่งเทพเจ้าและยุคแห่งการพิพากษาเริ่มจางหายไปตามกาลเวลา เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนคนรุ่นใหม่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้นมาอีกครั้งโดยสามารถใช้พลังพิเศษได้โดยไม่ต้องสืบสายพลังมากจากเทพเจ้า ผู้คนที่มีพลังพิเศษเหล่านี้ถูกเรียกว่า อัลฟ่า



ทวีปเคียร์ที่ถูกปกครองโดยไอเซน เคียร์ยังคงสงบสุขเสมอมาเพราะมีฐานบัญชาการของแพนโดร่าตั้งอยู่ ทว่าทวีปมูที่เคยเป็นฐานมั่นของเหล่าปีศาจกลับกลายเป็นทวีปต้องห้ามปิดตาย ถูกตรากฎว่าเป็นทวีปต้องห้าม ไม่อนุญาตให้บุคคลธรรมดาเข้าไปเหยียบย่าง



แต่มีผู้พิทักษ์รุ่นใหม่และเศรษฐีอวดดีไม่น้อยที่ต้องการท้าทายอำนาจรัฐคิดเข้าไปลองดี ทว่าพวกเขาเหล่านั้นก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย



ถึง72ปีศาจจะถูกกำจัดไปแล้ว ทว่าทวีปมูก็ยังมีปีศาจตนอื่นที่แข็งแกร่งเหลือรอดอยู่รวมถึงปีศาจแห่งหายนะทั้ง5ที่ราชาโซโลมอนจับพวกมันไปปล่อยไว้ยังทวีปต่างๆ เพื่อหวังกลืนกินมนุษย์ ได้แก่



ดอกไม้โลหิต ที่สามารถแพร่เชื้อไปในอากาศเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นซอมบี้ และเกิดสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ขึ้นมามากมาย



เบลเซบับ ปีศาจผู้นำกองทัพแมลง สามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นแมลง และดัดแปลงพันธุ์กรรม



ราชินีมาร ผู้นำกองทัพอสูรจากอดีตกาล ข้อมูลกล่าวว่านางใช้มนุษย์ผู้หญิงมาเป็นเครื่องผลิตทายาทอสูร



ตุ๊กตาอมตะ ตุ๊กตาต้องสาปที่ถูกเล่าขานว่าหากผู้ใดโดนมันแตะต้อง วิญญาณจะถูกจองจำไว้ในตุ๊กตาไม่มีวันได้ไปผุดไปเกิด



และ ต้นไม้แห่งความวิปโยค ต้นไม้แห่งการก่อกำเนิดบุตรแห่งปีศาจ



ในยุคแห่งการพิพากษาปีที่10 หายนะทั้ง5ก็ได้ถูกราชาปีศาจแห่งโซโลมอนไปหย่อนไว้ในทวีปต่างๆ แล้ว โชคดีที่ราชาปีศาจแห่งโซโลมอนโดนเอลิออลกำจัดไปเสียก่อน ประกอบกับไอเซน เคียร์ใช้อุบายหลอกล่อพวกมันให้กลับมายังทวีปมูได้ในที่สุด จึงสามารถกักขังพวกมันไว้ได้ ด้วยข่ายอาคมที่ผู้พิทักษ์ระดับSเข้ามาช่วยเสริมพลังทุกปี



 ใช่แล้ว...ข่ายอาคมนั้นจะมีผู้พิทักษ์ระดับSอย่างน้อย5คนเข้ามาช่วยเสริมพลังทุกปี



ทว่ายุคใหม่ปีที่40 ครั้งนี้ผู้พิทักษ์ระดับS กลับมีเพียง4...



ทุกวันที่1ของทุกปี อดีตผู้บัญชาการของแพนโดร่ารุ่นแรกจะนัดเจอผู้พิทักษ์ระดับSอย่างน้อย5คนเพื่อไปเสริมพลังให้ข่ายอาคม ทว่าปีนั้นกลับแตกต่างออกไป ร่างของผู้พิทักษ์ระดับS ภายในห้องประชุมลับใต้ดินของแพนโดร่ากลับมีเพียง4



“ว่าไงนะ! ฟีลอสหายตัวไปงั้นเหรอ!?” เซเรน่าเบิกตาโพล่งหลังได้รับรายงานการหายตัวไปของผู้พิทักษ์อันดับ3จากปากของคามิล ชายหนุ่มผมเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอ่อน อดีตผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ4ของแพนโดร่า



“ครั้งสุดท้ายที่ผมติดต่อเขาได้คือ3วันก่อนครับ ตอนนั้นฟีลอสกำลังสะกดรอยตามบุตรแห่งเคออสไปถึงชายแดนทวีปมูแล้วจู่ๆ การติดต่อก็ขาดหายไป” คำให้การของคามิลคล้ายปลุกลางสังหรณ์ที่ไม่ได้ใช้นานของเซเรน่าให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง



แม้สุดท้ายจะตามเอวามาช่วยเสริมพลังข่ายอาคมทันเวลา และออกภารกิจให้บรรดาผู้พิทักษ์ช่วยกันตามหาฟีลอส สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลว พวกเขาค้นหาทั่วทิศทั่วทุกทวีปกลับไม่พบแม้แต่เงาของฟีลอส



ทว่าในยุคใหม่ปีที่43กลับมีร่างของชายแก่ในสภาพปางตาย ทั่วทั้งร่างถูกไฟเผาจนแทบไม่หลงเหลือความเป็นมนุษย์ถูกนำมาแขวนไว้บนกำแพงเบื้องหน้าของสำนักงานแพนโดร่า พร้อมข้อความที่ถูกละเลงด้วยเลือด



ไร้ซึ่ง(ยันต์กันปีศาจ)เทพแห่งสายลม อีกไม่นานพวกข้าจะกลับมาทวงทุกสิ่งทุกอย่างคืน



ซึ่งสร้างความหวาดหวั่นให้แก่ผู้คนที่ผ่านไปมาอย่างยิ่ง คำขู่ที่คล้ายสารท้ารบถูกส่งมาให้แก่แพนโดร่า ทว่ายิ่งนำร่างชายแก่นั้นไปตรวจพิสูจน์ดีเอ็นเอ ความจริงที่ปรากฏกลับยิ่งทำให้หนาวเหน็บ



ร่างของชายแก่คนนั้นมีดีเอ็นเอตรงกับฟีลอส คารอน คำที่ออกจากปากของแพทย์สาวอันดับ1 แห่งแพนโดร่าล้วนทำให้ผู้ฟังรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงก้นบึ้ง



และในร่างของเขาดูเหมือนจะไม่หลงเหลือพลังเทพใดๆ อีกต่อไปแล้ว



แม้จะรอดมาได้แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ที่แผ่นหลังไหม้เกรียมของฟีลอสยังถูกสลักด้วยคำดูถูกเหยียดหมายมากมาย จนผู้พิทักษ์ระดับSคนอื่นมาถึงทวีปเคียร์และเห็นสภาพของฟีลอสก็แทบคลั่ง โดยเฉพาะเอวาที่โกรธจัดจนพลั้งมือทำลายตึกฝั่งขวาของแพนโดร่าหายไปทั้งแถบ



ข่าวของผู้พิทักษ์ระดับS ‘ฟีลอส คารอน บุตรเทพเจ้าแห่งความตาย ถูกขโมยพลังเทพไปโดยฝ่ายเคออส สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งทวีป



ทว่านั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหายนะ...



ยุคใหม่ปีที่45 ต้นไม้แห่งความวิปโยคจำนวนมากผุดขึ้นใจกลางของทวีปโอเชียน่าท่ามกลางความตกตะลึงของผู้คนจากยุคใหม่ แพนโดร่าส่งผู้พิทักษ์ระดับสูงจำนวนมากเข้าไปปราบปรามกำจัดนานถึงหนึ่งเดือน ในตอนแรกเริ่มการกำจัดต้นไม้แห่งความวิปโยคดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งวันที่45



ท่านอนา ตอนนี้พวกเราอยู่ที่เมืองบลีฟ อาณาจักรออสซี่ พบต้นไม้แห่งความวิปโยคจำนวน10ต้น ภายในเมืองไม่พบผู้ประสบภัยหรือสิ่งมีชีวิต บรรยากาศภายในเมืองตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีขาวหนาแน่นผิดปกติ อีก10นาทีผมจะนำทีมฝ่าออกไปยังจุดนัดหมายที่เมืองไวท์



นั่นคือเสียงรายงานสุดท้ายจากผู้พิทักษ์ระดับAผู้เป็นหัวหน้าหน่วยทีมช่วยเหลือผู้ประสบภัยก่อนการติดต่อจะขาดหายไป จนกะทั่งผ่านไป15วันก็ไม่สามารถติดต่อได้ แพนโดร่าจึงสั่งถอนกำลังที่เหลือทั้งหมดออกมาจากทวีปโอเชียน่า และส่ง เอวา ผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ2เข้าไปค้นหาผู้หายสาบสูญ



ทว่าสิ่งที่เขาพบเมื่อกลับไปยังทวีปโอเชียน่าอีกครั้งนั้นต้นไม้แห่งความวิปโยคทั้งหมดได้หายไป เช่นเดียวกับเมืองบลีฟทั้งเมืองที่หายไปกลายเป็นพื้นดินโล่งเตียน... ส่วนเมืองอื่นๆ ในทวีปโอเชียน่ายังคงปกติ ประชาชนสามารถกลับมาดำเนินชีวิตได้ตามเดิมทว่าความสังสัยและหวาดกลัวกลับเริ่มตกตะกอนอยู่ภายในใจของผู้คน



หลังจากนั้นก็กลายเป็นข่าวอึกทึกครึกโครมไปทั่วโลกถึงการหายสาบสูญไปของเมืองบลีฟ บ้างก็ว่าเป็นเพราะUFO บ้างก็ว่าเป็นเพราะปีศาจ ทว่าผู้คนจากยุคแห่งการพิพากษาล้วนทราบดีว่านี่คือสัญญาณเตือน



สัญญาณเตือนจากหายนะทั้ง5 มรดกสุดท้ายจากยุคแห่งการพิพากษาที่พวกเขาไม่อาจกำจัด



ยุคใหม่ปีที่46 นักวิทยาศาสตร์ยุคใหม่จากทวีปโอเชียน่าได้ค้นพบพืชสายพันธุ์ใหม่จากการเดินทางไปสำรวจแถวชายแดนทวีปมูซึ่งมีระยะห่างไกลจากบาเรียประมาณ300กิโลเมตร ลำต้นของมันเป็นสีแดงฉานสดราวกับโลหิตเช่นเดียวกับใบและดอกของมันจึงถูกตั้งชื่อว่า ดอกไม้โลหิต ก่อนจะถูกนำมาวิจัยในห้องแล็ปเพื่อตรวจสอบความปลอดภัย



และมันก็ผ่านการตรวจสอบ มีชนชั้นสูงมากมายต่อคิวเพื่อมาติดต่อขอซื้อดอกไม้โลหิตเพื่อไปสะสมทว่ากลับถูกหยุดด้วยคำสั่งจากแพนโดร่า ผู้พิทักษ์ระดับสูงถูกส่งมาเพื่อนำดอกไม้โลหิตเหล่านั้นไปทำลาย ทว่ากลับมีนักวิทยาศาสตร์บางคนเชื่อมั่นในการทดสอบของตนว่าดอกไม้โลหิตไม่มีอันตรายและนำมันไปแอบซ่อน



หลังจากนั้นไม่นานผู้คนในอาณาจักรจวินที่นักวิทยาศาสตร์คนนั้นนำดอกไม้โลหิตเข้ามาก็เกิดโรคระบาดสายพันธุ์ใหม่ ผู้ป่วยจะมีอาการตาแดง คุ้มคลั่งไร้สติ กระหายเนื้อดิบๆ จากสิ่งมีชีวิต มีอาการวิ่งเร็วผิดปกติ พาหนะคือเลือดและน้ำลายจากผู้ป่วย หากใครถูกกัดจะติดเชื้อทันที ข้อดีคือผู้ป่วยจะกลายเป็นอมตะฟันแทงไม่ตายนอกจากตัดหัวออกจากร่าง โรคระบาดชนิดใหม่นี้ถูกเรียกว่า ซอมบี้



ปัจจุบันยังไม่มียารักษา พื้นที่การแผ่ระบาดคืออาณาจักรจวิน ทวีปอาเซียน่า



ทั่วโลกล้วนปั่นป่วนจากหายนะทั้ง5 มรดกสุดท้ายจากยุคแห่งการพิพากษาที่เอลิออล เคียร์ไม่อาจกำจัด



หายนะและความวุ่นวายกำลังคลืบคลานเข้ามาสู่ยุคใหม่ ท่ามกลางความตึงเครียดถึงขีดสุดของแพนโดร่า ยุคใหม่ปีที่50 เคออสก็ได้ส่งสารท้ารบมาอีกครั้ง



 ‘เราจะคืนชีพเทพแห่งสายลม
ต่อไปคือยุคของเคออส
ยามจันทราสีเลือดปรากฏ
ราชาปีศาจจากบรรพกาลจะหวนคืน



และยามนี้



คืนที่365 ยุคใหม่ปีที่50



จันทราสีเลือดทอประกายสีแดงฉานเหนือน่านฟ้า ปรากฏสัญลักษณ์ของจุดเริ่มต้นแห่งหายนะ ราวกับฝันร้ายจากอดีตกาลได้หวนกลับมาอีกครั้ง 




____________________________________________________________________________________________


เอวา : หลับให้สบายนะเอลิออล ไม่ต้องห่วงเรื่องทางนี้ ฉันจะรับช่วงเป็นพระเอกต่อเอง

เอลิออล เคียร์: แค่หลับเฉยๆ ก็บอกว่ายังไม่ตายไงเล่า!


08/01/2019 แก้คำผิด

ทุกคนสามารถติดตามข่าวสารนิยายเรื่องต่างๆ ของผม ได้ทาง เพจ Kiriyu_kura นะครับ

#ผู้พิทักษ์ฉบับพกพา (ไม่ได้เล่นทวิตเตอร์แต่ก็อยากมีแฮชแท็กกับเขาบ้าง #แค่กๆ)

ขอบคุณที่ติดตามครับ  ヽ(=´▽`=)ノ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.65K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,364 ความคิดเห็น

  1. #3320 jinhaana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 09:44
    โอ้ยย สนุกกกก
    #3,320
    0
  2. #3185 lnwlกรียน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 22:22
    หนูหลับหรือซ้อมตายเนี่ยลูก555555
    #3,185
    0
  3. #2960 Xialyu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 11:40
    หลับนานไปแล้วลูก
    #2,960
    0
  4. #2954 PhimpinTT (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 19:24
    หลับอย่างตายเลยน้องง น้องตื่นสิลู๊กกกกก
    #2,954
    0
  5. #2938 keyga (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 16:07
    😭 ฟีลอส ฉันสร้างเรือนี้ขึ้นมาแล้วเธอจากไปคือไร หนูลูกรีบตื่นเร็วววว
    #2,938
    0
  6. #2690 arainaka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 21:20
    อิน้องงง จะหลับก็หายใจหน่อยสิลูก! คนเขาคิดว่าหนูตายกันหมดแล้ว 555555555
    #2,690
    0
  7. #2619 Eheh072 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 20:43
    น้องหลับยาวมาก555
    #2,619
    0
  8. #2280 Cholsa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 11:55
    พระเอกหลับไปกี่ปี5555
    #2,280
    2
  9. #2241 SATANGnaphatsorn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 11:38
    แต่แกยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ55555555
    #2,241
    0
  10. #2235 overmiss2234 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:50
    สนุกอะ
    #2,235
    0
  11. #1998 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 17:43
    เครียดมากทั้งที่พระเอกแค่หลับ
    #1,998
    0
  12. #1796 minggg- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:37

    คือว่าเรื่องทั้งหมดเกิดจากแค่การหลงทางเท่านั้นเองสินะ โถโถ

    5555555 ตื่นมาเร๊ววว


    ปีศาจขำน่ารักมากค่า

    #1,796
    0
  13. #1559 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 08:56
    ฟีลอสแงง
    #1,559
    0
  14. #1127 darkness999 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:29
    นั้นหลับหรือจำศีลคะลูก~~ตื่นได้แล้ว
    #1,127
    1
  15. #747 A T O M Y (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 08:42
    เอลิออท : ..ยังไม่ตายสักหน่อย
    #747
    0
  16. #739 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 05:04
    น้องยังไม่เดี้ยงค่ะลูก
    #739
    0
  17. #679 defosw25 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 10:53
    หลับนานเกินไปแล้ว!!!
    #679
    0
  18. #645 -Amaya- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 18:20
    เอ็นดูปีศาจอ่ะ555
    #645
    1
  19. #636 Cookie & Cream (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:07
    คำผิดเยอะมาก..
    #636
    1
  20. #355 ShamanWcat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 22:29
    นอนนานไปนิดนะ5555
    #355
    0
  21. #320 secret (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 08:02
    แค่ง่วงนอนเอง....
    #320
    0
  22. #231 K.Rai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:29
    ต้นเดือนใหม่แล้วค่ะ ได้โปรดอัพ//สนุกมากเลยอ่านค่ะ
    #231
    0
  23. #229 27112006 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 23:13
    อีก2วันจะสิ้นเดือนโปรดอัพนี่คือคำขอร้อง🙏🙏🙏
    #229
    0
  24. #223 ʕ•ﻌ•ʔ Bear No.2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:53
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #223
    0
  25. #222 ʕ•ﻌ•ʔ Bear No.2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:53
    รอค่าาาาาาาาา
    #222
    0