God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 22 : เรื่องเล่าบทที่21: จากกัน 50 ปี น้องชายกลายเป็นราชาทวีปเคียร์ไปเสียแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,370 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


จากกัน 50 ปี พบพานเพียงเสี้ยววินาที

ทุกอย่างคล้ายม่านหมอกเลือนลางราวฝันตื่นหนึ่ง


ไอเซน เคียร์(ราชาแห่งทวีปเคียร์)



“10,000 ล้านเหรียญทอง!” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจประโยคนั้นคล้ายสะกดทุกคนในห้องประมูลเอาไว้ เสียงพูดคุยเซ็งแซ่พลันหยุดชะงักลง ก่อนทุกสายตาจะเลื่อนไปจับจ้องร่างของชายหนุ่มผมทองคนนั้น


และทุกสายตาที่ว่านั้นรวมถึงตัวผมด้วย…


ชายหนุ่มผมทองหน้าตาหยิ่งยโสที่อยู่ข้างกายคามิลผู้นี้ยิ่งมองก็ยิ่งคุ้นตา นัยน์ตาสีฟ้าครามคมกริบของอีกฝ่ายเขม็งมองมายังร่างของผมไม่วางตา ความรู้สึกยามโดนจับจ้องเช่นนี้คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยประสบพบเจอในอดีต


ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน ไดน่าพลันได้สติกลับมาคนแรกกล่าวด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า “นะ หนึ่งหมื่นล้านเหรียญทอง?”


เธอจ้องมองชายหนุ่มผมทองตาฟ้าผู้นั้นเขม็ง แม้จะมีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย แผ่รัศมีของชนชั้นสูงออกมาแต่ก็ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยแม้แต่น้อย ไม่คล้ายบรรดาปีศาจชั้นสูงที่เธอเชิญมาแม้แต่เศษเสี้ยว และเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นลำดับประมูลของอีกฝ่ายสีหน้าของไดน่าพลันมืดครึ้มลงฉับพลัน


ป้าย 444? นั่นมันป้ายของผู้เข้าร่วมชั้นธรรมดาไม่ใช่เหรอ!?


“ไม่ทราบว่าท่านชายท่านนี้…” ไดน่าแสร้งกระแอมไอ


มีเงินพอจ่ายหรือไม่’ ประโยคหลังเธอได้แต่กู่ร้องอยู่ในใจแต่ไม่กล้าเอ่ยถามออกไป ในขณะที่สมองเรียบเรียงประมวลผลหาคำพูดจาภาษาดอกไม้อยู่นั้น จู่ๆ ราชินีมารก็ลุกพรวดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นตะหนก


“เจ้า!?” ราชินีมารเมลานีร้องลั่น ชี้นิ้วสั่นเทาไปยังร่างของชายหนุ่มผมทองผู้นั้น นัยน์ตาสีเลือดเบิกกว้างยามมองทะลุเวทแปลงกายของอีกฝ่ายเข้าไป


เสียงร้องของราชินีมารทำให้คิ้วขวาของผมกระตุกยิก คล้ายสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์บางอย่าง


...ไม่หรอกมั้ง


“ที่แท้ก็คนรู้จักของราชินีมารนี่เอง…” ไดน่าถอดถอนใจอย่างโล่งออก ขณะจับจ้องสายตาไปยังร่างของราชินีมารสลับกับชายหนุ่มผมทองผู้นั้น


หากเป็นคนรู้จักของราชินีมาร ความร่ำรวยย่อมไม่ด้อยไปกว่ากันแน่นอน!


ไดน่าอ้าปากเตรียมกล่าวปิดประมูล “ถ้าเช่นนั้นสินค้าหมายเลข100และ101ตกเป็นของท่านชาย…”


“ไอเซน เคียร์!?” ราชินีมารกรีดร้อง


สิ้นคำร่างของปีศาจทุกตนในห้องประมูลก็พลันชะงักกึกราวสับสวิทซ์ ทั่วทั้งห้องประมูลตกลงสู่ความเงียบอีกครั้ง


ทว่าเป็นความเงียบที่แฝงไปด้วยไอสังหารเข้มข้น...


“ตกเป็นของท่านไอเซน เคียร์” แต่ไม่นานความเงียบนั้นก็ถูกทำลายลงเมื่อไดน่ากล่าวต่อไปจนจบประโยค


“ฮะๆๆ ที่แท้ก็ไอเซน เคียร์นี่เอง” ไดน่าแสร้งหัวเราะด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ


ยิ่งทวนชื่อก็ยิ่งคุ้นหู นามสกุลคลับคล้ายคลับคลาเหมือนนามสกุลของหลานชายเอลิออล เคียร์ที่เธอจับมาอย่างไรชอบกล แถมยังมีตาสีฟ้าเหมือนกันอีก…


ไม่นานภาพใบหน้าของท่านราชาสูงสุดแห่งทวีปเคียร์ก็ลอยเข้ามาในหัว พาลให้เหงื่อแตกพลั่กทั่วแผ่นหลัง


ไม่หรอก…


ราชาแห่งทวีปเคียร์คนนั้นไม่มีทางมาอยู่ที่นี่ได้หรอก…


ราชาที่แสนหยิ่งยโสแถมระวังตัวแจคนนั้นไม่มีทางบุกเดี่ยวเข้าทวีปมูมาคนเดียวหรอก!


ไดน่าคิดเช่นนั้นจนกระทั่ง


“แหวนวงนี้ไม่มีประโยชน์เลยจริงๆ” ไอเซน เคียร์กล่าวพลางถอดแหวนแปลงกายออกจากนิ้วนางข้างขวาแล้วโยนไปยังเวที กระทบเข้ากับศีรษะของผมอย่างพอดิบพอดี…


“...” ผมมองอีกฝ่ายสลับกับแหวนที่ถูกโยนมาด้วยสายตาว่างเปล่า เชื่อเถอะว่าแรงที่ปามาเมื่อครู่อัดแน่นด้วยความรักเต็มเปี่ยม น่ากลัวว่ากางบาเรียช้ากว่านี้แหวนนั่นอาจจะเจาะทะลุกระโหลกผมไปแล้วก็เป็นได้...


เห็นความรักรุนแรงที่อีกฝ่ายส่งมาให้ เจ้าหนุ่มผมทองหน้าตายิ่งยโสตรงนั้นคือน้องชายผมไม่ผิดแน่!


คามิลเห็นไอเซนโยนแหวนแปลงกายทิ้งอย่างไม่คิดปิดบังตัวเองก็ได้แต่อ้าปากค้าง ร่ำไห้ในใจอย่างไร้เสียง


ภาพใบหน้าหล่อเหลาคมคายของราชาแห่งทวีปเคียร์ถูกเผยออกมาให้ประจักษ์ชัดแก่สายตาของเหล่าปีศาจในห้องประมูล


ไม่นานกลิ่นไอสังหารในห้องก็ทวีความเข้มข้นยิ่งขึ้น นัยน์ตาของเหล่าปีศาจค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิตจับจ้องไปยังร่างของไอเซน เคียร์ที่อยู่กลางห้องอย่างคลุ้มคลั่งราวเห็นศัตรูอาฆาต


ไอเซนยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง สีหน้าไม่สะทกสะท้าน ยังคงจับจ้องสายตามายังร่างของผมไม่วางตาราวกับปีศาจเหล่านั้นเป็นเพียงอากาศธาตุ


ผมนิ่วหน้ามองเขา ในใจพะว้าพะวง


เขาไม่สนแต่ผมสน! ปีศาจพวกนั้นแทบจะเขมือบเขาลงท้องแล้ว!


“เอลิออล” ไอเซนเรียกผมด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แตกต่างจากเสียงใสกังวาลของเด็กหนุ่มในวันวาน ก่อนจะกล่าวออกมาเพียงสองคำ เป็นสองคำที่มีความหมายเรียบง่ายแต่สะท้านใจผมยิ่งนัก


“กลับบ้าน”


ท่ามกลางสายตาอาฆาตของปีศาจนับพัน ไอเซนกล่าวจบก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับรอคอยให้ผมเดินไปหา เย่อหยิ่งอหังการไม่ต่างไปจากเด็กน้อยในวันวาน จู่ๆ ก็รู้สึกราวมีก้อนสะอื้นจุกอยู่ในคอ กลืนน้ำลายได้ยากลำบากเหลือเกิน


เคยจินตนาการถึงฉากพบกันไว้มากมาย แต่พอได้พบกันอีกครั้งกลับพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ยืนบื้อใบ้ราวคนโง่ จะกล่าวประโยคง่ายๆ อย่าง ‘กลับมาแล้ว’ ยังทำไม่ได้


ผมตกอยู่ในภวังค์เหม่อมองไอเซนอย่างโง่งมจนกระทั่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงดังขึ้น


“ไอเซน เคียร์! เจ้ากล้าบุกมาหยามข้าถึงทวีปมูเชียวเรอะ!?” ราชินีมารเมลานีกรีดร้อง เป็นเวลาเดียวกับที่ปีศาจเกือบทั้งหมดในห้องผุดกายลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ด้วยสีหน้าถมึงทึง


นัยน์ตาทุกคู่ล้วนกลายเป็นสีแดงฉานทอประกายคลุ้มคลั่ง กลิ่นไอสังหารและประจุเวทย์มนตร์เข้มข้น ลอยขะมุกขะมัวไปทั่วห้องประมูลร้านไนท์แมร์ คล้ายว่าจะเกิดสงครามขึ้นในไม่ช้า


ไดน่าที่ยืนอึ้งอยู่บนเวที เมื่อได้สติกลับมาก็ร่ำร้องในใจว่าแย่แล้ว!


“ทุกท่านโปรดสงบใจลงก่อน! ห้องประมูลไนท์แมร์ของเราไม่ใช่สถานที่ต่อสะ…”


ตูม!!!


สิ้นคำพลังสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาไอเซน ปะทะเข้ากับบาเรียที่คามิลกางไว้จนบังเกิดเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง


“ท่านไอเซน! รีบหนีก่อนเถอะ!” คามิลร้องเสียงหลง เมื่อเห็นว่ามีพลังโจมตีอีกหลายสายกำลังพุ่งตรงมาที่ตน ทว่าไอเซนไม่ตอบ เขายังคงเอาแต่จับจ้องสายตามายังร่างของผมอย่างดื้อดึง


ผมทั้งฉิวทั้งขัน คล้ายว่าหากผมไม่ไปกับเขา เขาก็จะยืนอยู่ที่เดิม


“อัลเกล!” ผมวิ่งกลับไปหลังเวทีก่อนจะดึงตัวหลานชายผมดำตาฟ้าที่นั่งตาแป๋วอยู่ข้างไคม์ขึ้นมา


“ร่างของนายอยู่ในคลังเก็บสินค้าชั้น4 หลังจากนี้ไปจัดการเอาเองก็แล้วกัน” ผมหันมากล่าวกับไคม์ด้วยสีหน้าจริงจัง “ถ้าได้ร่างคืนมาแล้วค่อยมาเจอฉัน!”


กล่าวจบก็อุ้มอัลเกลพาดบ่าแล้วออกวิ่งทันทีไม่รอให้ไคม์ประท้วงโวยวาย


เมื่อผมก้าวขาออกมาหน้าเวทีอีกครั้ง สภาพห้องประมูลก็ราบเป็นหน้ากอง


หลุมดำขนาดน้อยใหญ่จำนวนนับสิบหลุมถูกเรียกออกมากลางอากาศดูดกลืนทั้งปีศาจและสิ่งของในห้องประมูลเข้าไปอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาห้องประมูลไนท์แมร์ที่แสนโอ่อ่าหรูหราก็กลายเป็นซากปรักหักพัง


ร่างของบรรดาปีศาจในห้องประมูลพลันหายสาบสูญเหลืออยู่ไม่ถึงร้อย แม้แต่ร่างของมังกรออโรร่ายังหายไป เช่นเดียวกับร่างของราชาแวมไพร์เพื่อนยากที่ช่วยประมูลผมเมื่อครู่ยังหายสาบสูญ ไม่ทราบว่าโดนหลุมดำดูดเข้าไปหรือเผ่นแนบไปแล้ว...


ใจกลางหลุมดำคือร่างของไอเซนที่ยังคงยืนนิ่ง ส่วนคามิลกำลังทำหน้ากระวนกระวายอยู่ไกลลิบ คล้ายว่าโดนไอเซนกันออกไปจากบริเวณหลุมดำ


จู่ๆ คิ้วขวาของผมก็กระตุกยิก มองหน้าไอเซนสลับกับหลุมดำด้านหลังก่อนจะมองเลยไปยังบันได้ทางออกที่เหลือแต่ซาก


ไม่ใช่ว่าเผลอดูดห้องคลังสินค้าที่เก็บร่างไคม์ไปด้วยหรอกนะ…


“คิดว่าหลุมดำพวกนี้จะทำอะไรข้าได้งั้นเหรอ” แว่วได้ยินเสียงหัวเราะเย้ยหยันของราชินีมารดังขึ้นก่อนใต้พื้นดินจะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ไม่นานก็แมงมุมโลหิตสีแดงฉานตัวใหญ่ยักษ์ร่วมสิบเมตรขึ้นมาจากพื้นดินทีละตัว


การปรากฎตัวของแมงมุมโลหิตทำให้ร้านไนท์แมร์พังพินาศอย่างแท้จริง ไม่ใช่แค่ห้องประมูลแต่อาคารทรงโดมสูงใหญ่ร่วมสิบเมตรบัดนี้ถูกแมงมุมโลหิตที่ราชินีมารเรียกมาพังทลายออกเป็นสองซีก


“ม่ายยยยยยย” แว่วได้ยินเสียงหวีดร้องของไดน่าดังมาจากที่ไหนสักแห่งก่อนจะเงียบหายไป


คาดว่าไดน่าคงช็อกจนเป็นลมล้มตึงไปแล้ว…


แมงมุมโลหิตค่อยๆ ผุดขึ้นจากพื้นดินทีละตัวจนครบสิบตัว คราวนี้ไม่ใช่แค่ร้านไนท์แมร์ที่พังทลาย แต่ยังลามไปถึงอาณาเขตอื่นๆ ในเมืองไคม์อีกด้วย


พอแมงมุมโลหิตตัวใหญ่ยักษ์ร่วมสิบเมตรนับสิบตัวมารวมตัวกันล้อมรอบร่างของไอเซน หลุมดำที่เขาเรียกออกมาก็กลายเป็นลูกโป่งอันเล็กน่ารักไปเลย…


“คามิลฝากเด็กนี่ด้วย!” ผมเห็นไอเซนตกอยู่ในวงล้อมของแมงมุมโลหิตก็ได้แต่ร้อนรน โยนอัลเกลที่พาดบ่าตนอยู่ให้คามิลอุ้มไว้ ก่อนจะกระโดดลงไปหาไอเซน


“นั่นมันท่านลุงไอเซน!?” อัลเกลตาโต ไม่ทันได้กล่าวอะไรไปมากกว่านั้นก็โดนจับโยนตัวปลิวจนหูอื้อตาลายไปชั่วขณะ


“ท่านอัลเกล!? มาอยู่นี่ได้ไง! เดี๋ยวก่อนเอลิ…” คามิลรับร่างของอัลเกลมาไว้ในอ้อมแขน พอเห็นหน้า ‘เด็กนี่’ ที่ว่าก็ตกใจจนตาเหลือก สมองคล้ายหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ


ก่อนจะได้สติอีกครั้งตอนที่เห็นร่างของเอลิออล เคียร์กระโดดเข้าไปยืนเคียงข้างไอเซน เคียร์กลางวงล้อมของแมงมุมโลหิต


คามิลหยิบดาบสีขาวเล่มหนึ่งโยนมาให้ผมพลางตะโกนว่า “ฉันให้ยืม!”


ผมรับดาบที่อีกฝ่ายส่งมาให้อย่างมึนงง


หรือว่าเขาจะไม่อยากให้ผมใช้พัด?


“โอ้ เกือบลืมสินค้าประมูลชิ้นสำคัญไปเสียได้” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นเบื้องหน้าก่อนจะปรากฎร่างของชายหนุ่มผมดำนัยน์ตาเลือดที่มีใบหน้าคล้ายราชินีมารราวฝาแฝด


“เคออส?” ผมหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างพิจารณา พลังมืดที่แผ่ออกมาจากร่างไม่ด้อยไปกว่าบาเอลเลยสักนิด บางทีอาจจะเหนือกว่าขั้นหนึ่งด้วยซ้ำ คิดแล้วก็ขยับตัวเองออกมายืนบังหน้าไอเซนทันที


“ส่งศิลานักปราชญ์มาให้ข้า” โมโมซ หัวหน้าเคออสกล่าว


สิ้นคำ รอบด้านก็ปรากฎหมอกสีดำทะมึน คล้ายกับหมอกที่เคยเจอที่เมืองมิสต์แต่พลังรุนแรงกว่าถึงสิบเท่า!


“ปราการลม!” ผมเรียกปราการขึ้นมาล้อมร่างของไอเซนไว้ทันทีก่อนจะกำชับอีกฝ่ายเสียงเข้มไปว่า “หลบอยู่ในนั้น ห้ามออกมาเด็ดขาด!” ผมตะโกนบอกอีกฝ่ายโดยไม่หันกลับไปมอง


ก่อนจะกระชับดาบในมือแล้วตวัดออกไปครั้งหนึ่ง หมอกสีดำจึงสลายไปบางส่วน


ที่จริงแล้วนอกจากวิชาอักษรโบราณ วิชาดาบของผมเองก็สอบผ่านแบบคาบเส้น ได้ C มาเหมือนกันครับ…


“สลายหมอกพิษของข้าได้เชียวหรือ?” โมโมซกล่าวพลางจับจ้องสายตามายังร่างของผมด้วยนัยน์ตาวาววับ

“ที่แท้ เผ่าอิกดราซิลทำอะไรได้มากกว่าที่ข้าคิด”


สิ้นคำ แมงมุมโลหิตที่ล้อมรอบผมอยู่ก็พลันเปล่งเสียงกู่ร้องเสียงแหลมสูงชวนปวดประสาทออกมา มันอ้าปากกว้างโชว์เขี้ยวสีขาวมุกแหลมคมในปาก ในลำคอมีท่อสีโลหิตสายหนึ่งคล้ายว่าอีกไม่นานจะมีบางสิ่งบางอย่างถูกพ่นออกมา


ผมกระชับดาบสีขาวในมือแน่น พิจารณาเจ้าแมงมุมยักษ์สิบตัวตรงหน้า ย่อขา เตรียมวาดดาบออกไป...


ตูม!!!


ทว่าจู่ๆ ก็มีพลังสายหนึ่งพุ่งผ่านศีรษะของผมออกไป บังเกิดเสียงระเบิดดังกึ่งก้อง ไม่ทันที่ผมจะได้ตวัดดาบ แมงมุมโลหิตทั้งสิบตัวก็ระเบิดกลายเป็นเศษเนื้อปลิ่วว่อนอยู่ในอากาศ


เศษเลือดและเนื้อของมันปลิวว่อนกระทบใบหน้าแล้วลำตัวของผม ย้อมร่างขาวซีดด้วยสีแดงฉาน


ศีรษะของแมงมุมโลหิตใหญ่โตร่วมเมตรถูกระเบิดออกจนกลายเป็นเศษเนื้อเละๆ หยาดโลหิตพวยพุ่งออกมาราวฝนเลือด ไม่นานร่างใหญ่ยักษ์เหล่านั้นก็ล้มแน่นิ่งลง


ผมชะงักอยู่ในท่าจับดาบ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องเขม็งมาด้านหลัง


“หลบอยู่ในปราการ?” น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลัง ทันทีที่พบหันหน้ากลับไปก็พบกับรอยยิ้มเหยียดหยามของไอเซน


อีกฝ่ายโน้มตัวลงมา ตอนนี้ร่างของไอเซนสูงกว่าผมเกือบ2ช่วงศีรษะ เขาใช้นัยน์ตาสีฟ้าจับจ้องมายังใบหน้าของผมด้วยนัยน์ตาวาววับ


ก่อนผมจะสัมผัสได้ถึงนิ้วมือเย็นเยียบของไอเซนที่ลูบไล้ไปตามคาบเลือดบนใบหน้าของผม


ลูบจนเลอะกว่าเดิม!


“คิดว่าฉันเป็นเด็กน้อยหรือไง” ไอเซนแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยัน


สิ้นคำรอบด้านก็ปรากฎแรงกดดันมหาศาล เพียงพริบตาร่างของแมงมุมสีเลือดก็แห้งกรอบลงและสลายเป็นฝุ่นอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับหมอกสีดำหนาแน่นที่สลายหายไปในพริบตา


ผมอ้าปากพะงาบๆ มองไอเซนสลับกับร่างของคามิลอย่างต้องการคำตอบ


จากกัน 50ปี น้องชายของผมกลายเป็นเทพเจ้าไปแล้วครับ!


ตอนนี้ความตกใจของผมกำลังพุ่งไปถึงขีดสุด รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ไอเซนเดินมาบังหน้าผมไว้แล้วดันตัวผมเข้าไปหลบในปราการเสียเอง


“สมกับเป็นราชาแห่งทวีปเคียร์” ราชินีมารเหยียดยิ้ม “แมงมุมโลหิตตัวน้อยๆ เหล่านี้ย่อมไม่คณามือ”


สิ้นคำ พื้นดินของเมืองไคม์ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนจะบังเกิดกลุ่มก้อนโลหิตสีแดงข้นคลั่กก่อตัวขึ้นจากพื้นดิน แปรเปลี่ยนเป็นกองทัพมนุษย์โลหิตร่วมสามเมตรผุดขึ้นมานับพันร่าง


แม้แต่เบื้องบนท้องฟ้าก็ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีดำทะมึน เพียงพริบตาม่านหมอกเหล่านั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างของยมฑูตนับสิบที่มีเพียงหัวกระโหลกกลวงโบ๋ ถือเคียวสีคำคมกริบสะท้อนแสงจันทร์ตรงดิ่งลงมาเบื้องล่าง!


ไม่ไกลออกไปบนน่านฟ้าก็คล้ายมีกองทัพปีศาจฝูงยักษ์กำลังตรงดิ่งมายังจุดที่พวกผมอยู่เช่นกัน รอบๆ เมืองไคม์ที่พวกผมอยู่ตอนนี้เองก็ยังรับรู้ได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมา


ทั้งราชินีมารและผู้นำแห่งเคออสล้วนอัญเชิญกองทัพของตนออกมาแล้ว


“นำศิลานักปราชญ์มาให้ข้า!” โมโมซและเมลานีตวาดกร้าว


สิ้นคำ กองทัพมนุษย์โลหิตและบุตรแห่งเคออสก็พุ่งโจมตีมายังไอเซน ผมโยนศิลานักปราชญ์เข้ามิติเก็บของของตนเองก่อนจะกระโดดมายืนอยู่เบื้องหน้าไอเซน มือขวาตวัดดาบฟาดฟันกองทัพมนุษย์โลหิตอย่างรวดเร็ว มือซ้ายกุมมือของไอเซนเอาไว้ก่อนจะใช้เวทลอยตัวแล้วออกวิ่ง


ทว่ากองทัพมนุษย์โลหิตเมื่อโดนฟันไปแล้วก็ยังสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว คล้ายกับกองทัพเกเดียนของเด็กโคลว์ สุดท้ายผมจึงได้แต่แช่แข็งพวกมันเอาไว้แล้วดูดไปทิ้งในหลุมดำ


ส่วนยมฑูตนับสิบตนที่ผู้นำแห่งเคออสเรียกมากลับลอยนิ่งอยู่กลางอากาศไม่ขยับมองมายังร่างของผมด้วยแววตาตื่นตะหนก คล้ายถูกพลังเมื่อครู่แช่แข็งไปด้วย


แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากองทัพปีศาจขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งมายังเมืองไคม์อย่างมืดฟ้ามัวดิน!


“นายรีบกลับแพนโดร่าเดี๋ยวนี้!” ผมตะโกนบอกไอเซนขณะพาเขาไปรวมตัวกับคามิล


“ถ้าฉันกลับนายก็ต้องกลับ” ไอเซนกล่าวเสียงเย็น


คำตอบของเขาทำเอาผมแทบสะดุดอากาศหน้าทิ่มพื้นกระทันหัน


“พี่ยังมีภารกิจต้องทำต่อ” ผมกล่าวโดยไม่สบตาเขา “ถ้าเสร็จแล้วต้องไปหานายแน่นอน”


อย่างน้อยก็ต้องรู้ข้อมูลของจอมมารจากพวกปีศาจให้ได้ ประโยคหลังผมไม่ได้กล่าวออกไป


สิ้นคำ แรงที่กำมือของผมอยู่ก็พลันบีบแน่นขึ้น


“คราวก่อนนายก็พูดแบบนี้” ไอเซนแค่นหัวเราะเย้ยหยัน นัยน์ตาสีฟ้าจับจ้องแผ่นหลังเล็กตรงหน้าอย่างคลุ้มคลั่ง


‘พี่มีภารกิจต้องทำ ถ้าเสร็จแล้วจะรีบกลับแน่นอน’


เมื่อ 50 ปีก่อนเอลิออล เคียร์ก็พูดเช่นนี้


สุดท้ายสิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงการรอคอยอันว่างเปล่า…


ยิ่งคิด แรงที่กำมืออีกฝ่ายเอาไว้ยิ่งบีบแน่น จนมือเล็กๆ นั่นยิ่งขาวซีด


ผมเหลือบหางตามองสีหน้าดื้อดึงของไอเซนแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา สุดท้ายก็หยุดชะงักฝีเท้าลงแล้วบิดข้อมือตนเองออกจากการเกาะกุมอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้สองแขนจับร่างของไอเซนอุ้มท่าเจ้าสาวแล้วออกตัววิ่งไปหาคามิลทันที


“...” ไอเซนมองผมด้วยสายตาว่างเปล่าฉับพลัน


“คามิล พาไอเซนกับอัลเกลกลับแพนโดร่าไปเลย” ผมกล่าวขณะยัดร่างของไอเซนกลับไปให้คามิลอย่างนุ่มนวล ก่อนลูบกลุ่มผมสีทองนั่นอย่างแผ่วเบาพลางกล่าวต่อไปว่า


“เดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง”


สิ้นคำ ผมก็รีบหันหน้าเตรียมกระโจนลงไปขู่กรรโชกรีดข้อมูลจากราชินีมารต่อทันที


แต่เพียงแค่ก้าวขาออกไปร่างกายก็ชะงักกึก เมื่อจู่ๆ ท้องฟ้ายามค่ำคืนของเมืองไคม์บังเกิดเสียงกู่ร้องแปลกประหลาด


เสียงหวีดร้องแหลมสูงน่าขนลุกดังขึ้นเหยียดยาว เสียงนั่นไม่เพียงทำให้ผมหยุดชะงัก แต่ยังทำให้ราชินีมาร ผู้นำแห่งเคออส และปีศาจที่อยู่โดยรอบเมืองไคม์บังเกิดสีหน้าตื่นตะหนก


ท้องฟ้ายามราตรีบังเกิดสายฟ้าสีแดงฉานแล่นแปลบปลาบ ก่อนจะปรากฎรอยแยกสีแดงเรืองรองขึ้นเหนือน่านฟ้า คลื่นพลังมหาศาลไม่ทราบที่มาแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วบริเวณ


“อา…” ราชินีมารมองรอยแยกที่ปรากฎเหนือน่านฟ้าแล้วก็กรีดร้องเสียงดัง สีหน้าแววตาฉายชัดถึงความตื่นเต้นยินดีอย่างปิดไม่มิดก่อนจะรีบลนลานคุกเข่าลงกับพื้น


ไม่นานเหล่าปีศาจเกือบทุกตนในทวีปมูก็พร้อมใจกันคุกเข่าหมอบคำนับลงอย่างรวดเร็ว


คลื่นพลังที่แผ่ออกมาจากรอยแยกนั่นรุนแรงจนทำให้บรรยากาศโดยรอบสั่นไหว


คล้ายกับเหตุการณ์ ‘ครั้งนั้น’ ในโลกกลับด้าน!


“ปราการสวรรค์เก้าชั้นฟ้า” ผมรีบเสกปราการมาคุ้มกันพวกไอเซนไว้อย่างรวดเร็วพร้อมโยนดาบสีขาวเล่มนั้นคืนไปให้คามิล ก่อนจะหยิบพัดสีขาวคู่ใจมาไว้ในมือ


กล่าวกับไอเซนด้วยน้ำเสียงจริงจังประโยคหนึ่งว่า “ครั้งนี้ ถ้าขยับออกจากปราการแม้แต่ก้าวเดียวพี่จะโกรธนาย”


ผมกล่าวโดยไม่ละสายตาไปจากรอยแยกมิติบนท้องฟ้า เพียงพริบตารอยแยกบนท้องฟ้าก็ถูกขยายออกอย่างรวดเร็วด้วยกรงเล็บสีขาวคู่หนึ่ง


เพียงแค่กรงเล็บคู่นั้นโผล่ออกมา สีหน้าของเหล่าปีศาจก็ยิ่งคลุ้มคลั่งยินดี


มังกรออโรร่าหายไปก็เพราะเช่นนี้เองสินะ!


ผมคิดในใจอย่างเคร่งเครียด


จนกระทั่งร่างมังกรสีขาวงดงามตนหนึ่งโผล่พ้นรอยแยกมิติออกมาจนหมด มันกู่ร้องเสียงดังราวกับจะประกาศศักดา


แต่สิ่งที่ทำให้ผมกังวลไม่ใช่มังกรออโรร่าตนนั้น


แต่เป็นชายหนุ่มนัยน์ตาสีทองเรืองรองผู้หนึ่งบนหลังมันต่างหาก!


ไม่นานปีศาจเหล่านั้นก็ตะโกนก้องออกมาคำหนึ่ง


“ท่านจอมมาร!”



______________________________________________________________________________________

ปุจฉา: เมื่อไอเซนกับจอมมารมาเจอกันจะเกิดอะไรขึ้น?


สอบเสร็จแล้ว กลับมาอัพนิยายแล้วครับ // จุดพลุรัวๆ

ไอเซนบราค่อนสายS--- แค่ก! เหมือนจะยันแต่ยันไม่สุดครับเพราะสู้แรงเอลิออลไม่ได้ 55555 // ปาดน้ำตาให้ท่าอุ้มน้องชายของเอลิออล

ผ่านมา 50 ปีแล้วน้องชายน้องสาวก็ต้องเทพขึ้นเป็นธรรมดาครับ! แต่ในสายตาของพี่ชายอย่างเอลิออลก็ยังเห็นน้องๆ เป็นเด็กตลอด ยังห่วงเหมือนสมัยที่น้องๆ ยังเด็ก ตอนที่ตัวเองเพิ่งจากไป(?)

ลึกๆ อีกส่วนคือความละอายที่ทิ้งน้องไปถึง 50 ปีครับ ถ้าไม่ได้เจอกันในงานประมูลครั้งนี้เอลิออลอาจจะเปลี่ยนอาชีพจากผู้พิทักษ์ไปเป็นสตอกเกอร์แอบส่องน้องแทนเพราะไม่กล้าเข้าไปหา 55555


ปล. ติดแท็ก #ผู้พิทักษ์ฉบับพกพา ในทวิตได้นะครับ ผมชอบเข้าไปส่อง (〃∀〃)ゞ

ปล2. ขอโทษครับ ผมแอบชิป ไอเซนxเอลิออล แต่งเองชิปเอง เรือบาปมาก ไว้ค่อยงอกฟิค 555555



ทุกคนสามารถติดตามข่าวสาร/สปอย/ตอนพิเศษ/แฟนอาร์ต/ทวงนิยาย(?)

นิยายเรื่องต่างๆ ของผมได้ตามช่องทางด้านล่างนะครับ ><

>>> FACEBOOK <<<

>>> Twitter <<<

ขอบคุณที่ติดตามครับ

16/05/2019




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.37K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3332 jinhaana (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:05
    เปิดตัวได้อลังการมากพี่เอ้ยย
    #3,332
    0
  2. #3204 Lay_ya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 20:36
    เอ~ เอลิออนตอนสู้เนี่ยแต่งตัวรึยังนะ
    #3,204
    0
  3. #3194 Mihr (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 22:06
    ... แย่งซีนกันสนุกสนาน
    แต่ที่ไอเซนไปยัวะราชินีมารนี่ หวังผลชักดาบไม่จ่ายเงินประมูลหรือเปล่าคะ /หรี่ตา
    #3,194
    0
  4. #2937 Redviolet (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 14:38
    ไม่มีอะไรกดเอลิออลได้นอกจากจอมมารค่ะ!!!
    #2,937
    1
    • #2937-1 นุ้งโม(จากตอนที่ 22)
      16 สิงหาคม 2562 / 23:43
      เห็นด้วยยย
      #2937-1
  5. #2709 arainaka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 02:09
    เรือบาปนี่น่าขึ้นยิ่งนัก! พายไปเลย อย่าไปกลัว นรกก็แค่ชื่อน้ำพริก!!!
    #2,709
    0
  6. #2676 After_TeaTime (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 17:26
    ในที่สุดเราก็สอบเสร็จ!! ฮูเร่!! กลับมาอ่านแล้วค่ะ! ฮืออออ เห็นอัพทีไหร่ก็ปวดใจ อยากอ่านมาก แต่ทำมิได้//กระซิกๆ T T ตอนนี้กลับมาแล้วนะคะ!!
    #2,676
    1
    • #2676-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 22)
      14 มิถุนายน 2562 / 18:21

      ดีใจด้วยครับที่สอบเสร็จแล้ว >< // จุดพลุ ขอให้โชคเอทุกวิชานะครับ
      ส่วนผมยังรอคุณ after_teatime ที่ท่าน้ำเหมือนเดิม... // เดี๋ยว
      #2676-1
  7. #2632 defosw25 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 19:53
    ประทับใจฉากพี่น้องเจอกันจริงๆค่ะ5555555555555
    #2,632
    0
  8. #2467 PCYB614 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 02:48
    พี่เขยกับน้องเมียจริงๆนั่นแหล้ะะะะ เอลี่ซัดให้หมอบเลยนว้อง!
    #2,467
    0
  9. #2454 พัดของน้องเอลิ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:21

    ขออนุญาตคอมเมนต์รวดเดียวเลยนะคะ อยากพูดอะไรหน่อย อย่าว่าเราเลยนะคะ แง อันนี้เป็นความคิดของเราเอง ;_; 

    เราค่อนข้างชอบพล็อตและตัวคาแรคเตอร์ตัวละครมาก ภาษาก็อ่านง่าย สนุกมากจริงๆค่ะ555555 

    แต่เราติดใจหลังจากเอลิออลกลับมา ก็ไปวาบช่วยฟีลอสเลย สู้เป็นเรื่องเป็นราว อันนี้เข้าใจเพราะเหตุจำเป็น และเป็นการเปิดตัวจอมมารด้วย แต่พอช่วยเสร็จ กลับมาแพนโดร่าไม่ถึงวันก็วาบหายไปอีกแล้ว 55555555 เราเลยรู้สึกว่ามันค่อนข้างล่องลอยอ่ะค่ะ แง

    คือพอโดนวาบไปแล้วถึงค่อยมีภารกิจก็มีเหตุผลให้สู้ ให้ทำอันนู้นอันนี้ เจอคนนู้นคนนี้ ตรงนี้สนุกค่ะ55555 แต่เราแค่ติดใจตอนก่อนไปอ่ะค่ะ แง แบบ เอ้า ไปแล้วเรอะ 55555555 เราเลยรู้สึกว่ามันเจอแบบล่องลอยนิดๆ แบบไปอีกแล้ว ไปทำไม ไปทำอะไร กลับมาแค่สองเอง ไม่พูดคุยจัดการเรื่องราวที่แพนโดร่าหน่อยเหรอ5555555 แบบเรายังจับสาเหตุในการไปเจออะไรต่างๆไม่ค่อยได้ 5555 นี่ไม่ใช่ว่าเดี๋ยวพอช่วยคนเสร็จกลับแพนโดร่าเดี๋ยวน้องเอลิต้องวาบไปหาราชาปีศาจคนอื่นๆต่อไปเรื่อยๆงี้5555555 (แซวววว55555)


    แต่ยืนยันว่าสนุก ชอบคาแรคเตอร์ ชอบพล็อตเรื่องนะคะ คิดว่าน่าจะมีปมอะไรกับจอมมารตรงสมัยเป็นผู้พิทักษ์ฝึกหัด รึไม่ก็ชาติก่อนๆของน้องเอลิ (มั่วเอา555555)


    ไม่รู้ว่าเรารีบวิจารณ์ไปไหม เห็นว่ามี3เล่ม แต่เห็นว่า20ตอนแล้วเลยขออนุญาตแสดงความเห็น แฟนคลับอย่าพึ่งด่าเรา อันนี้ความคิดเราเฉยๆ555555 เราอาจจะต้องคอยติดตามไปเรื่อยๆก่อน ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ


    ปล.เหมาเรือค่ะ เลือกไม่ได้ ชอบทุกผู้555555555

    #2,454
    1
    • #2454-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 22)
      31 พฤษภาคม 2562 / 15:45
      หลังจากเอลิออลกลับมาจากโลกลับด้านแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะลงรายละเอียดในแพนโดร่า ตระกูลเคียร์แล้วก็จอมมารเหมือนกันครับ TvT แต่แต่งไปแต่งมาแล้วมันไหล 555555 ตรงส่วนนี้หลังจากแต่งจบเรื่องจะทำการรีไรท์เก็บรายละเอียดอีกทีนะครับ >< ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นมากๆ เลยครับ อันที่จริงตรงช่วงรอยต่อไปทวีปมู ผมก็ลอยจริงๆ 555555 ปกติจะมาร์คไว้เฉพาะฉากสำคัญครับ ระหว่างทางไม่ได้ทำทรีตเม้นไว้ บางครั้งจุดเชื่อมฉากเลยตันไปต่อไม่ค่อยถูก ในส่วนนี้ก่อนตีพิมพ์จะมีการแก้ไขเก็บรายละเอียด+บรีฟเนื้อเรื่องใหม่อีกทีครับ ขอบคุณที่ติดตามนะครับ :)
      #2454-1
  10. #2453 Ploymugda (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 09:05

    ระหว่างรอก็อ่านวนใหม่อีกรอบ สนุกมากค่ะ
    #2,453
    0
  11. #2451 shino2810 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 22:03

    อยากอ่านต่อค้างงงงง มากกกกกกก!!!?

    #2,451
    0
  12. #2450 Muffin_Kun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:07
    วิสัชนา : มันคงเป็นการพบกันของน้องเมียกับว่าที่พี่เขยงั้นสินะ
    #2,450
    0
  13. #2449 shino2810 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:35

    รอนะคะ ทำไมเเต่ละฉากจอมมารมันดูหล่อ เท่ เก่งจังว่ะครับ เเล้วจอมมารเป้นพระเอกรึเปล่าอะ? ปล. อยากให้เป้นจะดีมากกกกก

    #2,449
    0
  14. #2448 sommah7777 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 23:45
    ขึ้นเรือไหนดีคะเนี่ย?!!! พี่น้องก็ดีนะค-แค่กกกกกก
    #2,448
    0
  15. #2445 So-say (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 14:17

    จอมารคุกเข่ามอบความรักให้เอลิออลคงมีอึ้งกันบ้างเเหละ55555555

    #2,445
    0
  16. #2443 lythim (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:28
    รออออออออ
    #2,443
    0
  17. #2442 silver_มังกร (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:15
    ตัดจบแบบละครไทยมากกก แงงงง
    #2,442
    0
  18. #2441 phetlovrwwww (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 03:44

    ไม่ใช่จอมมารมาคุกเข่าต่อหน้าเธอลิออลนะคงช็อกกันไปซักแปปเลยแหละ
    #2,441
    0
  19. #2439 ヨンヨン (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    ไอเซนโดนพี่อุ้มเป็นเด็กน้อยเลย 555555555555
    #2,439
    0
  20. #2438 dswnxxn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:02

    รออยู่เสมอ
    #2,438
    0
  21. #2437 loveless000006 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:51
    น้องมีเรือหลายลำมากกกเลือกไม่ถูกเลยทีเดียว555
    #2,437
    0
  22. #2433 你我 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:41

    ทำไมน้องกินคู่กับอะไรก็อร่อยไปฟมด เลือกไม่ถูกเลยขร่ะ

    #2,433
    0
  23. #2432 09fg (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 08:56

    สนุกมากเลย
    #2,432
    0
  24. #2430 tmamilk666 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 22:36

    ดีใจด้วยเธอได้เจอน้องชายที่มิได้พบหน้าถึง50ปี

    #2,430
    0
  25. #2429 SHIKAMADOJI (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    ปลื้มมาก-..-
    #2,429
    0
  26. #2426 coolskyatsee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 18:33
    จริงๆเราชิปเรือบาปน่ะไรต์ แต่สงสารจอมมาร
    เหมือนรักพี่เสียดายน้อง มโน3pละกัน รวบหมด555
    #2,426
    1
    • #2426-1 KR-Rainstorm(จากตอนที่ 22)
      18 พฤษภาคม 2562 / 08:09

      เห็นด้วยๆๆๆ งอกฟิคแบบนี้มาเพิ่มเถอะน้าาา
      #2426-1