God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 21 : เรื่องเล่าบทที่20: เอลิออล เคียร์ราคา10,000ล้านเหรียญทอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,662 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


เพื่อความอยู่รอดของแดนปีศาจ

ต่อให้ต้องขายวังขายตัวเองข้าก็ยอม!


เมลวาส ราชาแวมไพร์แห่งแดนเหนือ


          วันที่ 31 เดือน1 ยุคใหม่ปีที่ 51 ร้านไนท์แมร์แห่งอาณาจักรไคม์ได้มีการจัดงานประมูลสมบัติระดับตำนานในรอบ 100 ปีขึ้นมา ปีศาจชั้นสูงจากทั่วทั้งทวีปมูและผู้คนจากต่างแดนล้วนหลั่งไหลเข้ามายังอาณาจักรไคม์


หนึ่งในนั้นคือ ‘เมลานี’ ราชินีมาร และ ‘โมโมซ’ ผู้นำของกลุ่มเคออส 2 ใน 5 ของหายนะผู้ปกครองทวีปมู หลังจากราชาปีศาจแห่งโซโลมอนถูกผนึก


และในการประมูลครั้งนี้ ราชินีมารและผู้นำจากเคออสล้วนมีเป้าหมายเดียวกัน


นั่นก็คือ...


“ได้ข่าวว่าเอลิออล เคียร์ยังไม่ตาย?” เมลานี กล่าวขณะจับจ้องสายตาไปยังสินค้าประมูลเบื้องบนเวที


ห้องประมูลของร้านไนท์แมร์ถูกสร้างขึ้นมาคล้ายกับสเตเดียมงานประลองครึ่งวงกลมที่สามารถบรรจุผู้คนได้มากกว่า 100,000 คน ด้านล่างสุดคือเวทีโชว์สินค้าประมูล ส่วนรอบๆ คือที่นั่งของผู้เข้าร่วมงานไล่ลำดับชั้นจากล่างขึ้นบน


ที่นั่ง VIP ชั้นหน้าที่ใกล้ชิดกับเวทีประมูลมากที่สุด ปรากฎร่างโดดเด่นสองร่างเคียงคู่ หนึ่งหญิงงามผมดำนัยน์ตาเลือด หนึ่งบุรุษหนุ่มรูปงามผมดำนัยน์ตาเลือด หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงราวฝาแฝด


“ข่าวลือไร้สาระ” โมโมซแค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน “เอลิออล เคียร์ตายไปตั้งแต่ 50 ปีก่อนแล้ว!”


“แล้วเรื่องที่กองทัพปีศาจนับล้านที่บุกทวีปเคียร์ถูกบดกระจายเป็นเศษเนื้อ กับเรื่องบุตรแห่งเคออสของเจ้าล้มตายไปร่วม 10 ชีวิตที่เมืองบลีฟจะอธิบายว่าอย่างไร?” ราชินีมารแย้ง


ราวๆ 7 - 8 วันที่แล้ว ตัวแทนจากรัฐบาลโลกมาติดต่อของยืมกองทัพปีศาจจากเธอเพื่อไปบุกยึดทวีปเคียร์ ไร้ซึ่งเอลิออล เคียร์ คอยปกป้อง เมื่อทวีปเคียร์ต้องเผชิญกับกองทัพปีศาจนับล้าน คงตีแตกได้ในวันเดียวเสมือนกดน้ำร้อนใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป


ไหนเลยจะคิดว่า…


“ท่านเมลานีกองทัพปีศาจถูกตีแตกแล้ว!”


“ท่านบาโฟเมตบาดเจ็บสาหัส!”


“กองทัพปีศาจพินาศสิ้นแล้ว!”


กองทัพปีศาจที่แสนเกรียงไกรกลับกลายเป็นเพียงกองทัพเศษเนื้อใน 1 วัน ชีวิตนับล้านดับสูญ ที่เหลือรอดกลับมามีเพียงปีศาจชั้นสูงไม่กี่ร้อยตนเท่านั้น


หนำซ้ำ ราชาแวมไพร์จากแดนเหนือตนหนึ่งยังคล้ายวิปลาส เอาแต่พึมพำว่า


‘เอลิออล เคียร์ยังไม่ตาย!’


และเมื่อ 1 สัปดาห์ก่อน ข่าวการตายของ ‘โคลว์ ลีสต์’ บุตรลำดับที่4 แห่งเคออสถูกส่งมายังทวีปมู และหลังจากนั้นไม่นานข่าวร้ายอื่นก็ตามมาติดๆ


บุตรแห่งเคออสร่วม 10 คนที่เธอส่งไปขัดขวางแพนโดร่าไม่ให้แย่งชิงวิญญาณของ ‘ฟีลอส คารอน’ ไปล้วนตกตาย บาดเจ็บกลับมายังฐานลับอย่างอเนจอนาถ


วิญญาณของฟีลอส คารอนถูกแย่งชิงกลับไปได้ นายเหนือหัวของพวกเธอ วิญญาณหลุดออกจากผนึกหายไปที่ใดก็ไม่อาจทราบ ซ้ำร้ายบรรดาบุตรแห่งเคออสที่รอดชีวิตกลับมายังเอาแต่พร่ำเพ้อคำว่า


‘เอลิออล เคียร์ยังไม่ตาย’


‘เอลิออล เคียร์กลับมาแล้ว!’


กล่าวประโยคเหล่านี้ซ้ำไปซ้ำมาคล้ายคนเสียสติ


ขณะที่เมลานีตกอยู่ในภวังค์แห่งความสับสน โมโมซก็ได้กล่าวขึ้นมาว่า “เอวา เอดิสันได้พลังเทพกลับคืนมาแล้วต่างหาก”


คำพูดประโยคนั้นทำให้เมลานีชะงักไป ก่อนโมโมซจะกล่าวต่อไปว่า “ดูเหมือนพวกแพนโดร่าจะหาคนทำลายคำสาปของเจ้าได้แล้ว”


“ใครกัน?” เมลานีถาม “คำสาปกลืนวิญญาณที่แม้แต่อนา เคียร์ยังลบล้างไม่ได้ ใครกันที่เป็นคนลบล้าง?” ยิ่งกล่าว สีหน้าของเมลานียิ่งไม่น่าดู


หากไม่ใช่ผู้ที่ดีพลังธาตุแสงเทียบเท่าเทพเจ้า ก็ต้องเป็นผู้ที่มีพลังแห่งความมืดไม่ด้อยไปกว่านายเหนือหัวของพวกเธอเป็นแน่


ทว่าจะอย่างไหนก็ล้วนเป็นศัตรูที่อันตราย!


“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร” โมโมซแค่นเสียงตอบ ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า “เสร็จจากงานประมูลศิลานักปราชญ์คราวนี้ค่อยยกกองทัพปีศาจไปไตร่ถามกับพวกแพนโดร่าที่ทวีปเคียร์ก็แล้วกัน! ข้าจะเป็นคนนำทัพเอง!”


+++++


“ยินดีต้อนรับท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่านเข้าสู่งานประมูลประจำเดือน1 ของร้านไนท์แมร์” เสียงทุ้มต่ำของผู้จัดการสาวร้านไนท์แมร์ดังขึ้น ขณะที่ร่างในชุดสีแดงร้อนแรงกำลังเยื้องย่าง เอ่ยเจรจาปราศรัยเปิดงานอยู่บนเวที


ด้านบนเวทีกำลังฉายภาพสินค้าที่จะถูกนำมาประมูลคืนนี้ทีละภาพอย่างช้าๆ จนกระทั่งถึงภาพของ เด็กหนุ่มผมดำนัยน์ตาสีฟ้าคนหนึ่งที่หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับผมเป็นอย่างยิ่ง


“รายการที่ 100 มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อยจาก ‘หลานชายของเอลิออล เคียร์’ เป็น ‘หนุ่มน้อยพรหมจรรย์เผ่าอิกดราซิล’ ” และคำพูดประโยคนี้ของไดน่าทำให้ผมที่กำลังนั่งสัปหงกอยู่ด้านหลังเวทีประมูลสะดุ้งตื่นทันที


ใครเป็นหนุ่มพรหมจรรย์ไม่ทราบ!?


ไม่ใช่สิ!


“หลานชายของเอลิออล เคียร์?” ผมสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ ภาพใบหน้าของเด็กหนุ่มที่คล้ายกับตนเองถึง 7 ส่วนลอยเข้ามาในห้วงความคิดทันที ก็ว่าทำไมหน้าตาถึงได้คล้ายตนเองนัก


ที่แท้ก็ลูกของไอเซน? ไม่สิ หรือจะเป็นลูกของอนา?


แต่จะเป็นลูกของใครก็ช่าง! ผมต้องไปตามเด็กคนนั้นกลับมาเดี๋ยวนี้!


“อืม หลานชายของเอลิออล เคียร์” ขณะที่ในหัวเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย จู่ๆ เสียงกังวาลใสคล้ายเด็กหนุ่มก็ดังขึ้นจากด้านหลัง


แกร๊ง…


ขณะที่กำลังจะหันกลับไปด้านหลัง จู่ๆ โซ่ที่ล่ามข้อมือของผมก็ถูกปลดออกด้วยฝีมือของ…


“หนีกันเถอะ” เสียงกังวาลใสนั่นดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมร่างของเด็กหนุ่มผมดำนัยน์ตาสีฟ้าที่ใบหน้าคล้ายร่างเก่าของผมถึง 7 ส่วน กำลังส่งยิ้มตาหยีอยู่ด้านหลัง


“...” ผมพลันพูดอะไรไม่ออกอย่างฉับพลัน


เมื่อมองเลยไปด้านหลังจึงพบกับ ‘ทาสมนุษย์’ ที่คล้ายอีกฝ่ายแอบไปสะเดาะกลอนช่วยมาอีกประมาณสิบกว่าคนพร้อมกุญแจพวงยักษ์ในมือ


“นาย…” ผมมองอีกฝ่ายเต็มสองตา ปากอ้าๆ หุบๆ คล้ายมีอะไรจะพูดแต่พูดไม่ออก


“ฉันชื่อ ‘อัลเกล เคียร์’ หลานชายของเอลิออล เคียร์ บุตรชายลำดับที่ 2 ของเจ้าหญิง อนา เคียร์ ตอนนี้ท่านลุงไม่อยู่แล้วฉันเลยมาทำหน้าที่ช่วยเพื่อนมนุษย์ในแดนปีศาจหนีแทน” เจ้าเด็กอัลเกลฉีกยิ้มระรื่นขณะอ้าปากพูดร่ายยาวประวัติของตัวเองออกมา


ผมมองอีกฝ่ายตาค้าง ช่างเป็นเด็กดีอะไรเช่นนี้…


ไม่ใช่สิ!


พอฟังอีกฝ่ายกล่าวประโยคนั้นจบ ผมก็นั่งบื้อใบ้อยู่บนพื้นคล้ายคนโง่ขณะกวาดตาสำรวจอีกฝ่ายขึ้นลงอย่างรวดเร็วและพบว่า…


“นายไม่มีพลังเวทย์?” ผมถามอีกฝ่ายเสียงสูง


“ไม่มีพลังเวทย์ แต่พลังกายเกิน10นะ!” อัลเกลยืดอกรับคำขณะเบ่งกล้ามโชว์อย่างภาคภูมิใจผิดกับผมที่หน้ามืดครึ้มไปทั้งแถบ


ก็ว่าทำไมเด็กคนนี้ถึงเข้าใกล้ผมได้โดยไม่รู้ตัว ที่แท้ก็ไม่มีพลังเวทย์เลยนี่เอง!


“นายเข้ามาในทวีปมูได้ยังไง? โดนลักพาตัวมาสินะ…” ผมพยายามนับ 1 ถึง 10 ในใจอย่างเยือกเย็น


เด็กอายุ 15 - 16 ไร้พลังเวทย์เดินหลงเข้ามาในทวีปมูโดยไม่โดนปีศาจกิน นับว่าสวรรค์เมตตาแค่ไหนแล้ว ผมต้องรีบส่งเขากลับทวีปเคียร์ เดี๋ยวนี้!


ทว่าคำตอบต่อมาของอัลเกลกลับทำให้ผมแทบสำลักลมหายใจตาย


“ตอนแรกก็โดนเคออสลักพาตัวมานั่นแหละ แต่ตอนหลังหนีออกมาได้ ไปๆ มาๆ โผล่มาทวีปมูได้ยังไงก็ไม่รู้ ฮะๆๆๆ” อัลเกลว่าพลางหัวเราะร่าอย่างไม่ทุกข์ร้อน


“ดูเหมือนท่านแม่จะบอกว่าฉันติดโรคหลงทิศมาจากท่านลุงหรืออย่างไรเนี่ยแหละ” อัลเกลกล่าว ขณะที่กลุ่มคนด้านหลังเริ่มพากันจิกสายตาใส่ผมอย่างดุดัน คล้ายอยากหนีออกไปเต็มแก่


นอกจากเป็นโรคหลงทิศแล้วเจ้าเด็กนี่ยังเป็นโรคไม่รู้ร้อนรู้หนาวอีก!


“เอาเป็นว่าออกไปจากที่นี่กันก่อน…” ผมข่มความรู้สึกอยากจับเด็กตรงหน้ามาตีก้นไว้ในใจก่อนจะลุกขึ้นเดินนำออกไป


“นายจะไปไหน? แค่ใช้ยันต์เคลื่อนย้ายนี่ก็กลับแพนโดร่าได้แล้ว!” อัลเกลเข้ามาจับข้อมือของผมไว้ขณะชูแผ่นยันต์สีเงินนับสิบแผ่นในอกเสื้ออกมา


“ฉันชอบหลงทางบ่อยๆ ฮิวโก้เลยให้ยันต์เคลื่อนย้ายไว้ สะดวกดีใช่มั๊ยล่ะ!” อัลเกลพูดจ้อไม่หยุดขณะหยิบยันต์สีเงินในมือเข้าไปแปะหน้าผากของทาสที่ตนช่วยออกมาทีละคนอย่างรวดเร็ว


“ท่านอัลเกล…” ทาสหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลทองนัยน์ตาสีฟ้ารูปร่างบึกบึนคนหนึ่งกำลังอ้าปากพะงาบๆ มองมายังร่างของอัลเกลอย่างตกตะลึงก่อนร่างจะจางหายไปอย่างรวดเร็วทันทีที่ยันต์สีเงินนั่นถูกแปะลงบนหน้าผาก


...คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็น ‘ฮิวโก้’ ผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ 5


รู้ว่าอัลเกลเป็นหลานของตัวเองว่าตกใจแล้ว


มารู้ทีหลังว่าอัลเกลเป็นลูกของอนาตกใจยิ่งกว่า


มารู้ว่าอีกฝ่ายไม่มีพลังเวทย์แล้วเดินเอ้อระเหยลอยชายอยู่ในทวีปมูโดยไม่ถูกปีศาจจับกินก็ตกใจสุดๆ


พอมาตอนนี้…


“อ้าว ยันต์เคลื่อนย้ายหมดซะแล้ว” อัลเกลอุทานขณะหยิบยันต์สีขาวสองใบที่เหลือมาพิจารณาดูใกล้ๆ


“นี่มันยันต์สร้างหลุมดำที่ท่านลุงไอเซนให้มานี่นา นึกว่ายันต์เคลื่อนย้ายไปซะได้”


“...”


ยิ่งฟังอัลเกลบ่นหงุงหงิง เกาหัวแกรกๆ สีหน้าไม่ทุกข์ร้อน สีหน้าของผมยิ่งมืดครึ้ม


เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงกล่าวเปิดงานของไดน่าด้านนอกหยุดลง และมีปีศาจทยอยเข้ามาด้านหลังเวทีเพื่อเข็นสินค้าประมูลออกไป…


“มานี่…” ผมรีบดึงร่างของอัลเกลมากอดไว้และร่ายเวทย์อำพรางกายให้อีกฝ่ายทันที รอจนกระทั่งปีศาจวัวสาวสวยหุ่นสะบึ้มเข็นสินค้าประมูล 10 ชิ้นแรกออกไปจนครบจึงหันมากล่าวกับอัลเกลว่า


“ฉันจะส่งนายกลับบ้าน”


สิ้นคำอัลเกลก็เงยหน้าช้อนตามองผมตาแป๋วก่อนจะถามว่า “นายมียันต์เคลื่อนย้ายเหรอ? ทำไมไม่ใช้หนีตั้งแต่แรก?”


“...” ผมมองอีกฝ่ายกลับอย่างโง่งมทันที


ยันต์เคลื่อนย้าย? จะไปมีได้อย่างไร!


จะพาหลานชายตัวเองกลับบ้าน? แต่ตัวเองดันเป็นโรคหลงทิศ! แล้วจะกลับได้อย่างไร!?


ยิ่งคิดก็แทบเอาหัวโขกพื้นตายให้รู้แล้วรู้รอด


สุดท้ายก็ได้แต่กางอาณาเขตกักพลังขนาด 1 ตารางเมตรออกมา…


“ไคม์ ออกมาเดี๋ยวนี้”


เพื่ออัญเชิญราชาปีศาจแห่งโซโลมอนออกมา!


สิ้นคำ บนพื้นก็ปรากฎวงเวทย์สีดำเรืองรองขึ้นมาพร้อมร่างของอีกาหกปีกนัยน์ตาเลือดตนหนึ่ง


“ท่านหายไปไหนมา!” ทันทีที่นัยน์ตาสีเลือดสบตากับผม ไคม์ก็กล่าวออกมาด้วยสีหน้าร้อนรน ขณะที่มือขวากำขวดเหล้าไว้แน่น “ข้าเป็นห่วงแทบแย่ เอิ๊ก!” เช่นเดียวกับกลิ่นตัวและกลิ่นปากที่ส่งกลิ่นเหล้าหึ่งออกมา


“...” ผมมองอีกฝ่ายด้วยสายตาว่างเปล่า จู่ๆ ผมก็พูดอะไรไม่ออก


ความตั้งใจที่จะช่วยไคม์กอบกู้ร่างกลับมามลายสิ้น


“พาฉันกลับแพนโดร่าเดี๋ยวนี้” ผมลุกขึ้นยืนขณะย่างสาวขุมเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยนัยน์ตาดำมืด


“เดี๋ยวก่อน! แล้วร่างของข้าล่ะ!” ไคม์กรีดร้องโวยวาย ถลาเข้ามาเกาะขาของผม


โชคดีที่ร่ายเวทย์เก็บเสียงไว้แล้ว ไม่งั้นปีศาจคงแห่มาด้านหลังเวทีทั้งโขยงแน่!


“พอท่านหายตัวไปข้าเครียดมากก็เลยไปดื่มเหล้าย้อมใจมา…” ไคม์เกาะขาผมแน่นขณะกล่าวต่อไป “ท่านได้ข้าไปแล้วก็ต้องรับผิดชอบให้ถึงที่สุดเซ่! ท่านจะมาทิ้งข้าไว้กลางทางแบบนี้ไม่ได้!”


ยิ่งฟังไคม์กล่าว สีหน้าของผมยิ่งมืดครึ้ม


มันพูดอย่างกับเสียพรหมจรรย์ให้ผมแล้วอย่างนั้นแหละ!


ขาซ้ายโดยไคม์เกาะร้องไห้คร่ำครวญไม่หยุด ด้านขวาอัลเกลก็กำลังมองมาที่ตนเองตาแป๋ว ผมยิ่งรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกโดยแท้จริง เจอสถานการณ์แบบนี้ให้ออกไปสู้กับกองทัพปีศาจยังดีเสียกว่า!


ก่อนจะถูกอัลเกลจะโพล่งคำถามหนึ่งใส่ “นายเป็นปีศาจเหรอ?”


“ไม่ใช่!” ผมตอบเสียงหลง “ฉันเป็นมนุษย์ปกติ!” แทบสะดุดอากาศล้มหน้าทิ่มเพราะคำถามของหลานชายตัวเอง


ขณะที่ผะวงหน้าผะวงหลังไม่ทราบว่าจะกลับแพนโดร่าเลยหรือแอบไปชิงร่างไคม์กับศิลานักปราชญ์ออกมาดี ปีศาจวัวสาวหุ่นสะบึ้มก็เดินเข้ามาด้านหลังเวทีอีกครั้งพร้อมยกสินค้าประมูลล็อตใหม่ออกไปหน้าเวทีเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงสินค้าล็อตสุดท้าย ซึ่งก็คือ…


“สินค้าลำดับที่ 100 เด็กหนุ่มพรหมจรรย์จากเผ่าอิกดราซิล!”


ก็คือผมเองครับ…


ไม่ใช่สิ! แปปเดียวประมูลสินค้าเสร็จไปร้อยชิ้นแล้วงั้นเหรอ!?


ผมนิ่วหน้า ขณะมองปีศาจวัวสาวคนงามสองตนกำลังยิ้มหวานย่างสามขุมเข้ามาหา


ผมหันมาจ้องไคม์ที่เกาะขาตนเองแน่นด้วยนัยน์ตาคมกริบก่อนจะกระชากตัวอีกฝ่ายขึ้นมาจากพื้นไปอยู่ข้างอัลเกล กางเขตแดนป้องกันเพิ่มอีก 9 ชั้นพร้อมร่ายเวทย์ผู้พิทักษ์แก่อัลเกลทับอีกรอบ


“?” แต่เห็นอัลเกลมองกลับมาตาแป๋วคิ้วขวาของผมก็กระตุกยิก รู้สึกไม่วางใจอย่างยิ่งคล้ายเห็นยมฑูตกำลังกวักมือเรียกเด็กคนนี้จากอีกฝากฝั่งของแม่น้ำ จึงหยิบ ‘เครื่องรางเป็นตาย’ ออกมาจากแหวนมิติสวมให้อัลเกลอีกรอบ


“ไคม์ ฝากดูแลเด็กคนนี้แทนฉันก่อน เดี๋ยวกลับมา!” สุดท้ายก็ได้แต่ออกคำสั่งฝากฝังหลานชายตัวเองกับไคม์ ก่อนจะเดินตามปีศาจวัวออกไป


ขณะที่กำลังเปิดม่านสีแดงเลือดเพื่อออกไปยังด้านหน้าเวที จู่ๆ ก็สัมผัสได้ถึงพลังเวทย์สายหนึ่ง พร้อมสร้อยสีเงินประดับอัญมณีสีแดงสดเม็ดโตก็ถูกสวมลงบนคอของผม


อ้อ แบบนี้อะไรๆ ก็สะดวกขึ้นเยอะ


“และสินค้าลำดับที่101 ศิลานักปราชญ์ของโซลาริส!”


สิ้นคำของไดน่า ร่างของเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีขาวโพลนนัยน์ตาสีทองก็ปรากฎตัวขึ้นกลางเวที ทั้งเรือนผม ผิวกาย แม้แต่ชุดที่สวมใส่ล้วนเป็นสีขาวโพลนราวรูปสลัก ตัดกับอัญมณีสีแดงสดเม็ดโตที่สวมใส่อยู่บนลำคอ


ทันทีที่ผมปรากฎตัวขึ้นรอบด้านก็บังเกิดเสียงฮือฮาดังกระหึ่ม


หมายถึงฮือฮาศิลานักปราชญ์นะครับ…


ผมกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องประมูลอย่างพิจารณา ขณะที่ในหัวกำลังประมวลทางหนีทีไล่หาทางขโมยร่างของไคม์ออกจากคลังเก็บสินค้า


“เจ้า…” แว่วเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหน้า ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นหน้าของราชาแวมไพร์ที่กำลังมองมายังร่างของผมอย่างตกตะลึง ผมจึงคลี่ยิ้มตอบกลับ


“สินค้าลำดับที่ 100 และ 101 จะถูกประมูลเป็นคู่ เริ่มต้นที่ 500 ล้านเหรียญทะ…”


“1,000 ล้านเหรียญทอง!”


ไดน่ากล่าวไม่ทันจบประโยค ราชาแวมไพร์ที่อยู่ห่างจากขอบเวทีไป 2 ช่วงก็ยกป้ายลำดับของตนเองขึ้นประมูลผมทันที ตัดหน้าชายหนุ่มผมทองในชุดนักบวชสีขาวที่กำลังยกป้ายอยู่ด้านข้าง


‘ดีมาก…’ ผมชื่นชมอีกฝ่ายในใจพลางส่งยิ้มหวานให้อีกครั้ง


...ทว่าราชาแวมไพร์ดันทำหน้าตื่นตกใจสุดขีดกลับมา


“1,500 ล้านเหรียญทอง!” ดีใจได้ไม่นาน จู่ๆ หญิงสาวนัยน์ตาเลือดที่นั่งอยู่หน้าสุดก็ยกป้ายประมูลขึ้นมา

ทันทีที่หญิงสาวคนนั้นเสนอราคาออกไป ไดน่าก็หยิบไมค์ขึ้นมาพากย์ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นยินดี


“ในที่สุดท่านราชินีมาร เมลานีก็เริ่มลงสงครามประมูลแล้วเจ้าค่ะ!”


“1,800 ล้านเหรียญทอง!” ราชาแวมไพร์ยกป้ายเสนอราคาต่อทันที


ทันทีที่ราชาแวมไพร์ยกป้ายประมูลเป็นครั้งที่สอง ราชินีมารก็หันหน้ากลับไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเชือดเฉือน


“ไม่คิดว่าท่านราชาแวมไพร์จากแดนเหนือจะอยากได้ศิลานักปราชญ์กับเขาด้วย” ราชินีมารกล่าวค่อนแคะขณะจ้องอีกฝ่ายกลับไปด้วยนัยน์ตาสีแดงเรืองรอง


‘เจ้ากล้าทรยศ แย่งชิงศิลานักปราชญ์กับข้างั้นเหรอ?’ ราชินีมารพร่ำด่าอีกฝ่ายในใจ


“เพื่อความอยู่รอดของทวีปมู ข้าจำเป็นต้องประมูลสินค้าชิ้นนี้!” ราชาแวมไพร์ เมลวาสตอบอีกฝ่ายกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง เช่นเดียวกับนัยน์ตาสีแดงเลือดของตนเองที่จ้องราชินีมารกลับไปอย่างดุดัน ขณะที่ในใจแทบร่ำไห้คร่ำครวญออกมา


‘พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าเสียสละเพื่อทวีปมูขนาดไหน!’


ผมเห็นค่าตัวตนเองกับศิลานักปราชญ์ขึ้นพรวดๆ ทีละร้อยล้านก็รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เงินเดือนผู้พิทักษ์ 10 ปีรวมกันยังไม่ได้ 10% ของราคาประมูลตอนนี้เลย…


“2,000 ล้านเหรียญทอง” ขณะที่สงครามประสาทระหว่างราชินีมารกับราชาแวมไพร์กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด จู่ๆ กลางห้องประมูลก็มีคนเสนอราคาใหม่ขึ้นมา


คนผู้นั้นถือแผ่นป้ายประมูลลำดับที่ 555 เป็นชายหนุ่มอายุราวๆ 25 - 26 ปีในชุดสูทสีขาวเรียบ เจ้าของเรือนผมสีขาวโพลนและนัยน์ตาสีแดงเลือด


ยามที่ผมได้สบเข้ากับนัยน์ตาสีแดงเลือดคู่นั้น สัญญาณเตือนภัยในหัวพลันร้องลั่น


‘มังกรออโรร่า!?’


ผมนิ่วหน้า ถึงจะกลายร่างเป็นมนุษย์ แต่ไม่ผิดแน่…


ก่อนจะถูกเสียงของราชาแวมไพร์ปลุกขึ้นจากภวังค์


“2,500 ล้านเหรียญทอง!”  ราชาแวมไพร์โพล่งขึ้นพร้อมกระแทกป้ายประมูลตัวเองลงบนโต๊ะ หันไปส่งสายตาอาฆาตแก่มังกรออโรร่า


“3,000 ล้านเหรียญทอง” ราชินีมารทุบโต๊ะ ตวัดสายตาเฉือดเชือนกลับไปให้ราชาแวมไพร์


“3,500 ล้านเหรียญทอง…” มังกรออโรร่าเสนอราคาใหม่อีกครั้ง


เมื่อเห็นว่าสินค้าชิ้นสุดท้ายกำลังถูกประมูลอย่างดุเดือด ไดน่าก็รีบยกไมค์ขึ้นมาพากย์อีกรอบ “งานประมูลเริ่มร้อนระอุขึ้นแล้วเจ้าค่ะ! มาดูกันว่าศิลานักปราชญ์ของโซลาริสที่หลอมจากเลือดของบุตรแห่งแสงสว่าง 666 คนชิ้นนี้จะตกเป็นของผู้ใด!”


จะว่าบรรยากาศในห้องประมูลกำลังดุเดือดคงเป็นไปไม่ได้ เพราะผู้ประมูลมีแค่ราชาแวมไพร์ ราชินีมาร และมังกรออโรร่า 3 คนเท่านั้น…


“3,800 ล้านเหรียญทอง!”


“4,000 ล้านเหรียญทอง!”


“4,200 ล้านเหรียญทอง!”


ได้ยินราคาศิลานักปราชญ์กับตัวเองขึ้นพรวดๆ จนเกือบเท่างบประมาณทวีป ไดน่าก็ฉีกยิ้มกว้างแทบถึงใบหู แค่นึกถึงกองภูเขาทองคำจากงานประมูลครั้งนี้ก็หุบยิ้มไม่ลงแล้ว!


เห็นราชินีมารกับมังกรออโรร่ายังสู้ไม่เลิก ราชาแวมไพร์ก็กัดฟันกรอด ตัดสินใจยอมทุ่มสุดตัว


“6,000 ล้านเหรียญทอง!”


สิ้นคำ ทั้งห้องประมูลพลันเงียบกริบทันที


ราชินีมารชะงักแผ่นป้ายที่กำลังจะยกขึ้นทันทีก่อนจะเงยหน้ามองราชาแวมไพร์ด้วยนัยน์ตาวาวโรจน์ ผิดกับราชาแวมไพร์ที่คลี่ยิ้มเยาะเย้ยตอบอีกฝ่ายกลับไป


‘เจ้าร่ำรวยสู้ข้าไม่ได้หรอก!’ ราชาแวมไพร์อ้าปากกล่าวช้าๆ โดยไร้เสียงส่งให้ราชินีมาร


“เจ้า!” ราชินีมารปรี๊ดแตก ลุกพรวดจากเก้าอี้แทบตรงปรี่เข้าไปวางมวยกับอีกฝ่าย ทว่าโดยโมโมซรั้งตัวเอาไว้เสียก่อน


“ช้าก่อน ให้มันประมูลไปแล้วเราค่อยแย่งชิงมาทีหลังก็ได้” โมโมซกล่าวขณะจ้องราชาแวมไพร์กลับไปด้วยนัยน์ตาสีแดงเรืองรอง


“มีใครให้มากกว่านี้มั๊ยเจ้าคะ?” เวลาล่วงเลยไปร่วมนาทีแล้วยังไม่มีใครเสนอราคาต่อ ไดน่าจึงเริ่มทำการกล่าวทวนราคา


“6,000 ล้านเหรียญทองครั้งที่ 1” ไดน่ากล่าวอย่างเชื่องช้าขณะสอดส่ายสายตาไปรอบๆ


“ศิลานักปราชญ์แห่งโซลาริสใช้เวลาสร้างร่วม 100 ปี และเด็กหนุ่มพรหมจรรย์จากเผ่าอิกดราซิลในรอบ1,000 ปี ราคา 6,000 ล้านเหรียญทองครั้งที่2…” คราวนี้ไดน่าไม่พูดเปล่าแต่ยังเอื้อมมือมาลูบๆ คลำๆ ตัวผมอีกด้วย


ลูบๆ คลำๆ อยู่สองสามที เชือกที่ผูกเสื้อก็หลุดลุ่ยออกจนเห็นแผ่นอกขาวนวลตัดกับศิลาสีแดงสดบนร่างตนเองให้โดดเด่นยิ่งกว่าเดิม


“...” ผมเหลือบตามองไดน่าที่อยู่ด้านหลังตนเองด้วยสีหน้ามืดครึ้ม พูดไม่ออกบอกไม่ถูกอย่างแท้จริง


รู้สึกว่าห่างหายจากการโดนผู้หญิงลวนลามมานานแล้ว…


ไม่ใช่สิ!


การกระทำทั้งหมดบนเวทีของผมตั้งแต่ยังไม่เริ่มก้าวเท้าขึ้นเวที มีเพียงรูปภาพบนหน้าจอโปรเจคเตอร์จนถึงบัดนี้ ล้วนตกอยู่ภายใต้สายตาของคนผู้หนึ่งมาโดยตลอด


“ท่านไอเซน…” คามิลร้องเรียกราชาจากทวีปเคียร์ที่กำลังแผ่ไอเย็นเยือกออกมาไม่หยุดอย่างหวาดๆ


ยิ่งมองมือเรียวของหญิงสาวที่กำลังลูบคลำร่างของคนที่ตนตามหาอย่างยากลำบากมาตลอด นัยน์ตาสีฟ้าคมกริบยิ่งวาวโรจน์


แล้วเจ้าคนน่าตายนั่นก็ยังยืนนิ่งเป็นรูปปั้นให้ลูบคลำได้อย่างไม่รู้สึกรู้สา!


“ทั้ง 2 ชิ้นนี้กำลังจะตกเป็นของท่านเมลวาส ราชาแวมไพร์แห่งแดนเหนือนะเจ้าคะ” ไดน่ายังคงกล่าวยั่วยุปลุกปั่นต่อไป ขณะที่กำลังจะทวนราคาเป็นครั้งที่ 3


“ 6,000 ล้านเหรียญทองครั้งที่…”


และในวินาทีสุดท้ายก่อนไดน่าจะกล่าวจบประโยค


“10,000 ล้านเหรียญทอง!” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่คล้ายคุ้นเคยและไม่คุ้นเคยก็ดังขึ้น


ทั่วทั้งห้องประมูลเงียบกริบ แว่วได้ยินเสียงสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บดังขึ้นไปทั่ว บรรดาปีศาจทั่วทั้งห้องประมูลล้วนหันหน้าไปยังทิศทางเดียวกัน เช่นเดียวกับผมที่เงยหน้าจากพื้นเวทีสอดส่ายสายตาไปยังต้นเสียงช้าๆ


10,000 ล้านเหรียญทอง?


ผมมองตามป้ายประมูลหมายเลข 444 ที่ถูกชูขึ้นก่อนจะพบกับร่างของคามิลที่กำลังส่งยิ้มแหยเกมาให้ และร่างของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองผู้หนึ่ง


...เป็นชายหนุ่มผมทองที่มีใบหน้าคุ้นตา คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง?


ทว่ายามที่สบเข้ากับนัยน์ตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้น


...โลกทั้งใบของผมก็เหมือนถูกหยุดเวลาเอาไว้









______________________________________________________________________________________

ปุจฉา: ไอเซนได้พบเอลิออลแล้ว?

วิสัชนา: ได้พบแล้วแต่จะได้ Skinship มั๊ยก็อีกเรื่อง...


เอลิออลได้รับหลานชายสติบิน 1 EA

เอลิออลได้รับน้องชายที่กำลังกลายเป็นน้ำแข็ง 1 EA

TALK

ขอโทษที่มาอัพช้านะครับ เพิ่งปั่นโปรเจคเสร็จเมื่อสิ้นเดือนนี้เอง ประจวบกับไม่ได้แต่งนิยายเรื่องนี้มา 2 อาทิตย์ก็เลยต่อไม่ติด ลบๆ แก้ๆ อยู่หายรอบเลย Orz

มาอัพตอนนี้แล้วจะมาอัพอีกทีหลังวันที่ 7 พ.ค. นะครับ เนื่องจากมีสอบไฟนอลต่อ TvT

ตอนนี้รีบแต่งมากให้ทันตี 3 แต่ก็ไม่ทันอยู่ดี ขออภัยในความล่าช้านะครับ QAQ

รีบแต่งมากๆ เดี๋ยวจะกลับมาตรวจทานให้ภายหลังนะครับ


แจ้งข่าว

เรื่อง God's Child and the guardian ไปคุยกับบ.ก.มาแล้วนะครับว่าจะเปลี่ยนจากออกทีละเล่ม เป็นแต่งจบแล้วออกรวดเดียว คาดว่าเรื่อง God's Child จะมี 3 ภาคครับ น่าจะแต่งจบ+รีไรท์เสร็จช่วงปลายปี เรื่องรีไรท์คือแต่งจบทั้งเรื่องแล้วค่อยรีนะครับ


ทุกคนสามารถติดตามข่าวสารนิยายเรื่องต่างๆ/สปอย/ตอนพิเศษ/Fan Art ได้ทาง

>>> Facebook <<<

>>> Twitter <<<

ขอบคุณที่ติดตามครับ ><



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.662K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3331 jinhaana (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 00:00
    อิฉันสู้ได้แค่หลักร้อยเองเจ้าค่ะ55555
    #3,331
    0
  2. #3193 Mihr (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:55
    /นั่งมองคนรวยสู้กัน
    #3,193
    1
    • #3193-1 bllam1880(จากตอนที่ 21)
      24 มิถุนายน 2563 / 18:41
      ทำใจเพื่อน // ตบไหล่
      #3193-1
  3. #2708 arainaka (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:58
    ถ้าบอกว่าเป็นลูกของเอลิออลชั้นก็เชื่อนะ 5555555
    #2,708
    0
  4. #2631 Eheh072 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 01:10
    มังกรออโรร่านึกว่าเป็นพวกเดียวกับราชินีมารซะอีก ทำไมต้องประมูลแย่งกัน นึกว่าจะเอาไปปลดผนึกราชามาเหมือนกัน55
    #2,631
    0
  5. #2434 你我 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:50

    น้องชายติดพี่สินะ สร้างฮาเร็มเลยไอหนุ่ม! ตบบ่า

    #2,434
    0
  6. #2335 ppanie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 17:02
    ปรากฏเรื่องนี้อินเซน
    #2,335
    0
  7. #2328 Baee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    บราค่อน55555
    #2,328
    0
  8. #2327 pondbambam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 23:32
    น้องนี่ซนได้โล่อ่ะ
    #2,327
    0
  9. #2326 tamutaminini (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 19:56
    เริ่มงงตัวละครละ5555
    #2,326
    1
  10. #2317 OTL_orz_HO (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:34
    ตระกูลนี้ไม่ปก...ไม่มีใครธรรมดาสักคน😂😂
    #2,317
    1
  11. #2316 ZiNE-Nw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:47
    ชิพคู่นี้จะผิดมั้ยยย
    #2,316
    1
  12. #2308 bai_tong034 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    นี่ถ้าไม่ติดว่าน้องชายมีลูกแล้ว นี่จะขึ้นเรือผีล่ะนะะะะ
    #2,308
    1
  13. #2307 ヨンヨン (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:23
    พี่ชายคดีติดตัวเยอะมาก น้องชายจะใจดีกับพี่เขาไหมเนี่ย 55555555555555555 แง มาอัพแล้วววว ขอบคุณนะคะ เราตามอีกเรื่องของคุณด้วย สู้ๆนะคะ เราจะรอ
    #2,307
    1
  14. #2306 DooMzdOomZ_F1202 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 15:59
    เหมือนจะจิ้นแบบไร้ศีลธรรมอีกแล้ววววววว
    พี่น้องงงง
    #2,306
    2
  15. #2305 Parkjimin19 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 12:32
    โอ๊ยยย ลุ้นมาตั้งหลายตอนกว่าจะเจอกัน5555555
    #2,305
    1
  16. #2304 Pikku. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:05
    ฉันรอฉากอย่างว่าอยู่ //กรีดร้อง
    #2,304
    1
  17. #2303 tongma323 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 10:56
    เอลิออด เคียร์ ได้รับความห่ยนะมา1ea
    #2,303
    1
  18. #2300 GokuH@y@ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:35

    เขาเจอกันแล้วค่าาาา

    #2,300
    1
    • #2300-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 21)
      2 พฤษภาคม 2562 / 23:37
      หลังผ่านมา20ตอนในที่สุดเขาก็ได้สบตากันแล้วครับ! // ปาดน้ำตา
      #2300-1
  19. #2299 Litesez (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    ตอนอ่านนี้อ่านแบบละเอียด อ่านช้าๆ กลัวจบ555555 ในที่สุดก็เจอกันแล้วว รอฉากแบบนี้มาเนิ่นนาน //ก้าวขาลงเรื---- แต่เดี๋ยวก่อนพระเอกยังไม่มา //ชักขากลับที่เดิม
    #2,299
    3
  20. #2298 Neoney (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 22:32
    ในที่สุดพ่อบุญทุ่มก็มาปิดท้ายยย
    #2,298
    1
  21. #2297 chanbaek_forever (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 22:03
    หนูจะยืนเฉยๆให้เขาลวนลามแบบนี้ไม่ได้555
    #2,297
    1
  22. #2296 คยองสู่สู่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:05
    สกินชิพจะค่อยๆมาไม่ต้องรีบร้อน
    #2,296
    1
  23. #2295 mumuninnin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:00
    สงสารเอลิออลอ่ะ หลานชายแบบ เด๋อด๋าสุด ปวดหัวแทนเลย
    #2,295
    1
  24. #2294 แสนฤทัย (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 20:03
    ทุ่มหมดตัวเลยไหมเนี้ย ไอเซน
    #2,294
    1
    • #2294-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 21)
      2 พฤษภาคม 2562 / 20:55
      เอางบประมาณทวีปมาเปย์พี่ชา—- แค่ก!
      #2294-1
  25. #2293 o นู๋ น้ำหวาน o (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:44

    ไม่ว่านานแค่ไหนก็จะรอไรท์...
    #2,293
    1
    • #2293-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 21)
      2 พฤษภาคม 2562 / 19:45

      ขอบคุณที่ติดตามนะครับ ><
      #2293-1