God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 20 : เรื่องเล่าบทที่19: พบเจอราชาแวมไพร์เพื่อนรัก+อวดแฟนอาร์ต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,823
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,236 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร

ศัตรูในวันนั้นคือกระเป๋าสตางค์เคลื่อนที่ในวันนี้


เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1 แห่งแพนโดร่า)


ภาพเหตุการณ์ตั้งแต่เอลิออล เคียร์ เหยียบลงทวีปมู แปลงร่างเป็นเด็กผมขาวอายุ 16 ปีเปลือยกายล่อนจ้อน เดินเข้าไปยังเมืองไคม์ นั่งหาข้อมูลในร้านเหล้า เจอใบปลิวงานประมูลไปจนถึงภาพการกินซาลาเปาล้วนตกอยู่ในสายตาของเซเรน่า แกรแฮม และเอวา เอดิสันผ่านกระจกส่องกาลชั้นบนสุดของตึกแพนโดร่า


เข้าไปเมืองไคม์ตามหาร่างของราชาปีศาจแห่งโซโลมอนเธอยังเข้าใจ เรื่องเอลิออล เคียร์ไม่ใช่มนุษย์เธอก็เข้าใจ เพราะร่างเดิมก็ไม่คล้ายมนุษย์อยู่แล้ว


แต่ภาพเด็กผู้ชายผมขาวกำลังทำหน้ามึนยอมให้หญิงสาวผมแดงเจ้าของร้านไนท์แมร์พาไปขังในห้องกระจกเตรียมตัวเป็นสินค้าประมูลในแดนปีศาจ…


...เธอไม่เข้าใจ!


“เอวา ไปพาตัวเจ้าโง่นั่นกลับมาเดี๋ยวนี้!” เซเรน่ากรีดร้อง ยิ่งเห็นเอลิออล เคียร์ยอมทอดกายนอนเกลือกกลิ้งจิบชาในห้องกระจกของร้านไนท์แมร์เธอก็แทบกระอั่กเป็นลิ่มเลือดออกมา


แทบอยากทะลุกระจกเข้าไปบีบคอเจ้าคนหน้ามึนนั่นให้ตาย!


“พาคามิลกับเจ้านี่ไปด้วย!” เซเรน่ากล่าวพลางชี้ไปยังร่างของบาเอลที่นอนกอดโลหิตมารตัวอ้วนกลมต่างหมอน เอกเขนกจิบไวน์ โยนองุ่นเข้าปากอย่างไม่รู้สึกรู้สาอยู่ด้านข้าง


“เจ้านายแกหลงทางไปถึงทวีปมูใจคอจะไม่เป็นห่วงบ้างเลยหรือไง!?” ยิ่งเห็นท่าทางไม่ทุกข์ร้อนของบาเอลเซเรน่าก็ยิ่งปรี๊ดแตก ตวาดถามออกมาด้วยสีหน้าถมึงทึง


“มีอะไรต้องเป็นห่วงกัน? ราชาปีศาจ 72 ตนรุมยังไม่ตาย” บาเอลว่าพลางโยนองุ่นดำเข้าปากด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายก่อนจะกล่าวต่อไปว่า “ที่น่าเป็นห่วงคือปีศาจในเมืองพวกนั้นมากกว่า”


“...” เซเรน่าพูดไม่ออกโดยฉับพลัน


จู่ๆ ภาพฝูงปีศาจกรีดร้องโหยหวน วิ่งหนีตายเตลิดเปิดเปิงก็ผุดขึ้นมาในหัว


จะว่าไปปีศาจในเมืองพวกนั้นก็เสี่ยงสูญพันธุ์จริงๆ นั่นแหละ…


ไม่ใช่สิ!


ในขณะที่เธอกำลังสู้รบตบตีกับความคิดในหัวอยู่นั่นเอง เอวาที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์จากคามิลก็กล่าวขึ้นมาว่า “ท่านเซเรน่าตอนนี้คามิลตามท่านไอเซนไปทวีปมูเรียบร้อยแล้วครับ”


“ท่านไอเซนถึงทวีปมูแล้วงั้นเหรอ!?” เซเรน่าร้องเสียงหลง เพิ่งผ่านไปไม่ถึง 6 ชั่วโมงก็เดินทางจากทวีปเคียร์ที่อยู่คนละซีกโลกไปถึงทวีปมูแล้วเรอะ!?


“แต่ท่านไอเซนรู้เหรอว่าเอลิออลอยู่ที่ไหน?” เซเรน่าถาม สีหน้าเป็นห่วงยิ่งกว่าตอนที่รู้ว่าเอลิออลหายตัวไปเสียอีก


ราชาทวีปเคียร์บุกเดี่ยวไปแดนปีศาจกับผู้พิทักษ์แค่คนเดียวจะไม่ให้ห่วงก็บ้าแล้ว!


“ผมให้GPSท่านไอเซนไปแล้ว…” เอวาตอบ สีหน้าคล้ายหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ก่อนหน้านั้นตอนอยู่หน้าพระราชวังทิวากาล ระหว่างที่พวกเขากำลังสับสนลนลานกับการหายตัวไปของเอลิออล จู่ๆ ไอเซน เคียร์ ก็เดินเข้ามาฉก GPS ติดตามตัวของเอลิออลออกจากมือเขาหน้าตายเฉย


อีกฝ่ายเล่นจ้องมาเสียขนาดนั้น จะไม่ให้ก็ไม่ได้!


สุดท้ายก็รู้แค่ว่าอีกฝ่ายจะบุกเดี่ยวไปทวีปมู โชคดีที่คามิลไหวตัวทันจึงรีบทิ้งงานเอกสารแล้วตามไปอารักขาทันที


เซเรน่าพลันพูดไม่ออก คามิลกับไอเซนไม่อยู่…


“แล้วตอนนี้ใครเป็นคนดูแลพระราชวังทิวากาล!?” เซเรน่าร้องเสียงหลง ยิ่งนึกถึงอสรพิษเกือบ 3,000 คนในวังหลังของไอเซนก็ขนลุกพรึ่บ ถ้าให้เธอไปช่วยจัดการสนมพวกนั้นเธอยอมบุกเดี่ยวเสี่ยงตายไปทวีปมูยังดีเสียกว่า!


“ท่านอนาเป็นคนจัดการครับ” เอวาตอบ


ปัง!


สิ้นคำประตูห้องก็ถูกผลักออกดังปัง ก่อนร่างบอบบางของหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีทองหยักศก นัยน์ตาสีฟ้าครามจะเดินเข้ามาอย่างรีบร้อน


‘อนา เคียร์’ น้องสาวคนสุดท้องของราชาแห่งทวีปเคียร์ เธอเข้ามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของเซเรน่า แกรแฮมด้วยสีหน้าเคร่งเครียด


“เจ้า!?” บาเอลเด้งตัวลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาทันที ขณะอ้าปากพะงาบๆ ชี้ไม้ชี้มือไปยังร่างของอนาอย่างตกใจ


นี่มันตัวตนเหตุที่ทำให้อาณาจักรมิดไนท์ของมันโดยเอลิออล เคียร์ ตีแตกในสามวันไม่ใช่เรอะ!?


อนา เคียร์เพียงเหลือบมองไปที่ร่างของบาเอลแวบนึงอย่างแปลกใจ ก่อนจะหันกลับมายังเซเรน่าตามเดิม


“ท่านอนา?” เซเรน่าเอ่ยเสียงแผ่ว เงยหน้าสบนัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นกลับไป จู่ๆ คิ้วขวาก็กระตุกกึก สังหรณ์ใจไม่ดีอย่างยิ่ง จนกระทั่งน้ำเสียงนุ่มนวลประโยคหนึ่งถูกเอ่ยออกมาจากปากของอนา


“ท่านเซเรน่า…” อนากล่าว สีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติวิสัย


อย่าบอกนะว่าสนมพวกนั้นก่อเรื่องอีกแล้ว!?


เซเรน่าคิดแล้วก็กรีดร้องในใจ ทว่าสีหน้ายังคงสงบราบเรียบเช่นเดิม รอฟังอนากล่าวต่อไป


ทว่า…


“อัลเกลไม่กลับพระราชวังมา 3 วันแล้ว” อนากล่าว น้ำเสียงสั่นพร่า


พอประโยคนี้ถูกกล่าวออกมาร่างของเซเรน่าก็แข็งทื่อ นัยน์ตาเบิกโพลง


“ท่านอัลเกลหายไป 3 วันแล้ว!?” เซเรน่าผุดลุกขึ้นจากเก้าอีกอย่างตื่นตระหนก


อัลเกล เคียร์ เจ้าชายลำดับที่2 พระโอรสของเจ้าหญิงอนา เคียร์


ภาพของเด็กหนุ่มผมดำนัยน์ตาฟ้าจอมหลงทางผุดขึ้นมาในหัวทันที


แม้จะบอกว่าเป็นบุตรชายของอนาก็เถอะ แต่ อัลเกล เคียร์ ยิ่งโตก็ยิ่งเหมือนเอลิออล เคียร์ อย่างกับแกะ! ทั้งหน้าตา ทั้งบุคลิกเอื่อยเฉื่อยลอยไปลอยมา ถ้าไม่ใช่คนช่วยทำคลอดให้อนาเองกับมือเธอคงนึกว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นลูกนอกสมรสที่เอลิออล ไปไข่ทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่งแล้ว!


แม้แต่โรคหลงทิศยังเหมือนเอลิออล! แต่ดีกว่าเอลิออลตรงที่แยกซ้ายขวาได้


ไม่ใช่สิ!


“ฮิวโก้ไม่ได้อยู่กับเขาเหรอ! ทำไมถึงปล่อยให้ออกไปไหนมาไหนเองแบบนี้” เซเรน่าถามสีหน้ายิ่งเคร่งเครียดตาม นึกถึงผู้พิทักษ์ระดับS อันดับ5 ที่ตนส่งไปคุ้มครองว่าที่รัชทายาท


ได้ฟังคำถามของเซเรน่าแล้วอนาก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อวางลงบนโต๊ะ


“กลิ่นนี่มัน…” บาเอลอุทาน ทันทีที่กระดาษแผ่นนั้นถูกหยิบออกมาบาเอลก็ผุดลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเข้ามาชะโงกดูทันที


เซเรน่าคลี่กระดาษสีขาวแผ่นนั้นออกก่อนจะปรากฎอักษรเลือดขึ้นมาชุดหนึ่ง…


...อักษรเลือดที่เป็นรหัสลับของแพนโดร่า


‘เคออสจับตัว ทวีปมู’


“!?” เซเรน่ากับเอวาพลันสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ


รหัสลับชุดนี้คล้ายถูกตวัดขึ้นมาด้วยความรีบร้อน คาดว่าฮิวโก้เป็นผู้เขียนก่อนจะรีบร้อนจากไป


“จดหมายแผ่นนี้พวกสาวใช้บอกว่าฮิวโก้เป็นคนยื่นมาให้ก่อนจะรีบร้อนจากไป” อนากล่าว “ก่อนหน้านั้นจดหมายฉบับนี้ตกอยู่ในมือของสนมเอกแมรี่ กว่าเราจะรู้ก็ผ่านไป 3 วันแล้ว” ยิ่งพูดนัยน์ตาสีฟ้าก็ยิ่งวาวโรจน์อย่างคับแค้นใจ


“ข้อความในจดหมายนั่นหมายความว่าอย่างไร…” อนาถาม


เซเรน่าค่อยๆ เงยหน้าสบตากับอนา ในใจกู่ร้องว่าโชคดียิ่งที่ฮิวโก้ในรหัสลับระดับ S หากอนารู้คงได้สติแตกวิ่งพล่านบุกเดี่ยวเข้าทวีปมูตามไอเซนไปติดๆ เป็นแน่!


“วางใจเถอะ เรื่องนี้พวกฉันจะจัดการเอง” เซเรน่ากล่าวพลางผุดลุกขึ้นไปกอดปลอบอนา ในขณะที่กำลังจะกล่าวประโยคต่อไปนั้นเอง…


“นี่มันกลิ่นของปีศา…” จู่ๆ บาเอลก็โพล่งขึ้นมาจนเอวายกมือตะครุบปากของมันแทบไม่ทัน


“ปีศาจ?” อนาทวนคำเสียงสูง สีหน้าแตกตื่นตกใจยิ่ง


“ท่านอนาไม่ต้องเป็นห่วงไป พวกเราส่งเอลิออลไปช่วยอัลเกลแล้ว!” เซเรน่ารีบตะโกนออกมาเสียงดัง


“ระหว่างนี้ก็ไปเยี่ยมฟีลอสที่โรงพยาบาลในแพนโดร่าพลางๆ เถอะ ส่วนเรื่องวังหลังไม่ต้องเป็นห่วงเดี๋ยวฉันส่งเอวาไปช่วยจัดการแทน” เซเรน่ากล่าวรัวเร็วอย่างไม่หยุดพักหายใจก่อนจะส่งสายตาให้เอวาเป็นคนพาอนาออกไป


“พี่เอลิ? เดี๋ยว! ท่านเซเรน่า…” อนาร้อง ขณะโดนเอวาพาออกไปจากห้องด้วยสีหน้ามึนงงสับสน


เมื่อเอวากับอนาออกไปจากห้องแล้วเธอจึงเริ่มกรอเทป ย้อนดูภาพในกระจกส่องกาลอีกครั้ง


ย้อนไปดูเงาร่างสีดำร่างหนึ่งที่วิ่งสวนกับเอลิออล เคียร์หน้าร้านไนท์แมร์ ก่อนจะจัดการซูมเข้าไป…


...ซูมเข้าไปจนเห็นใบหน้าของเด็กผู้ชายผมดำคนนั้น


“ว่าแล้วเชียว” เซเรน่าสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ


เมื่อภาพที่ปรากฎอยู่ในกระจกส่องกาลคือเด็กผู้ชายอายุราว 15 - 16 ปี เจ้าของเรือนผมสีดำ นัยน์ตาสีฟ้าคราม ใบหน้าที่คล้ายคลึงกับเอลิออล เคียร์ สมัยยังเป็นนักเรียนของแพนโดร่าถึง 8 ส่วน!


อัลเกล เคียร์!


“เจ้าพวกตระกูลเคียร์งี่เง่า…” เธอแทบยกมือกุมขมับแล้วกรีดร้องออกมาดังๆ


ทั้งเอลิออล เคียร์ ทั้งไอเซน เคียร์ มุ่งหน้าไปทวีปมูยังไม่พอ


ตอนนี้รัชทายาทอันดับ 2 ยังโดนจับตัวไปถึงทวีปมูอีก! ถ้าพวกปีศาจรู้เข้าคงจบสิ้นแล้ว!


เซเรน่าเดินไปเดินมาในห้องอย่างเคร่งเครียดคล้ายหนูติดจั่น ยิ่งจินตนาการถึงความเป็นไปได้ที่แล้วร้ายที่สุดอย่างเช่น 5 หายนะแห่งทวีปมูและปีศาจชั้นสูงจาก 72 ดินแดนในทวีปมูร่วมมือกัน...


“ผู้พิทักษ์ระดับA อันดับ 1 - 10 มารวมตัวที่ห้องจันทร์เสี้ยวเดี๋ยวนี้!” ว่าแล้วเซเรน่าก็กดปุ่มสื่อสารบนโต๊ะสั่งการระดมพลผู้พิทักษ์ทันที


+++++



“เผ่าอิกดราซิล?” ผมทวนคำ สีหน้าสับสนงงงวยอย่างยิ่ง


“เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์งั้นเหรอ?” ไดน่าถามเสียงสูง ขณะจับจ้องนัยน์ตาสีแดงเลือดมองมาที่ผม


“ข้าก็ไม่แน่ใจหรอกว่าเจ้าใช่เผ่าอิกดราซิลมั๊ย แต่เจ้าไม่ใช่มนุษย์แน่ๆ” ไดน่ากล่าวขณะใช้นิ้วมือเรียวยาวของตนเองเฉยคางผมขึ้นมา พลางวิเคราะห์ต่อไปว่า “แต่ผมสีขาว นัยน์ตาสีทองของเจ้าคล้ายลักษณะของเผ่าอิกดราซิลยิ่งนัก แล้วยังมีกลิ่นหอมนี่อีก” ไดน่าไม่พูดเปล่าแต่ชะโงกหน้าเข้ามาสูดดมใกล้ๆ ซอกคอขอผมอีกด้วย!


“...” โดนสาวผมแดงมาดมซอกคอตัวแบบนี้ผมยิ่งพูดอะไรไม่ออก


“ข้าเองก็ไม่ได้เจอเผ่านี้มาหลายร้อยปีแล้ว” ไดน่ากล่าวพลางผละหน้าออกไป “ตอนแรกนึกว่าสูญพันธุ์ไปแล้วเสียอีก”


ยิ่งฟังไดน่าพูด ในใจผมก็รู้สึกคันยุบยิบ สงสัยที่มาที่ไปของร่างปัจจุบันอย่างยิ่ง


“ท่านไดน่า! ท่านเมลวาสมาถึงแล้วขอรับ!” ในขณะที่เตรียมอ้าปากเอ่ยถามออกไป จู่ๆ ปีศาจวัวด้านนอกก็ตะโกนขึ้นมา ทำให้ไดน่ารีบจับผมโยนเข้าไปในห้องกระจก


“เจ้านอนเล่นในนั้นไปก่อนเดี๋ยวข้ามา!” สิ้นคำ ไดน่าก็โยนหนังสือเล่มหนึ่งมาให้ผมก่อนจะรีบร้อนออกจากห้องไป


“...” ผมมองหนังสือสีเขียวเล่มหนาสามนิ้วในมือด้วยสายตาว่างเปล่า หน้าปกเป็นรูปต้นไม้สีเงินกับตัวอักษรยึกยือที่ผม…


...อ่านไม่ออก!


คะแนนวิชาภาษาโบราณสมัยอยู่แพนโดร่าก็คาบเส้นเกือบได้ D+ มาครอง นอกจากภาษาปีศาจระดับพื้นฐานแล้ว ภาษาอื่นอย่าว่าแต่ให้อ่านสักหน้าเลย แค่ชื่อหนังสือยังต้องพึ่งพาเครื่องแปลภาษา!


คิดแล้วก็วางหนังสือเล่มเขียวลง แล้วนอนแผ่บนโซฟาสีแดงเข้ม


อากาศภายในห้องกระจกนี้ก็เย็นสบายยิ่งนัก กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่สามสี่รอบก็เริ่มเคลิ้มหลับ


ในขณะที่กำลังเคลิ้มๆ ใกล้หลับนั้นเองจู่ๆ ทั้งห้องก็มืดสนิทพร้อมแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!


คล้ายพื้นกำลังหล่นวูบลงไปข้างล่าง ผมผุดลุกขึ้นมานั่งบนโซฟาฉับพลัน เรียกพัดสีขาวมาถือไว้ในมือเตรียมสะบัดออกไป…


พรึ่บ!


แต่แล้วรอบด้านพลันสว่างวูบขึ้นมาอีกครั้ง


“และนี่คือสินค้าประมูลชิ้นพิเศษในค่ำคืนนี้…” ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มต่ำของไดน่าดังขึ้นมา


ผมกระพริบตาถี่ๆ หลายรอบก่อนจะพบว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ในห้องห้องหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยปีศาจนับสิบตัวที่แต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหราคล้ายขุนนาง ชนชั้นสูงของทวีปยูโรเปียนสมัยก่อน


ด้านหน้ามีปีศาจวัวตัวเดิมกำลังกดชัตเตอร์ถ่ายรูปผม คล้ายถ่ายรูปโฆษณาสินค้าอย่างไรชอบกล…


ผมกวาดตามองไปรอบๆ อย่างมึนงง ปีศาจที่อยู่ในห้องนี้ล้วนมีรูปร่างหน้าตาเหมือนมนุษย์ไม่ผิดเพี้ยน หนึ่งในนั้นคือชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำ ในชุดเสื้อคลุมสีดำคอตั้งที่กำลังใช้นัยน์ตาสีแดงเบิกโพลงมองมายังร่างของผม


“เจ้า…” ชายหนุ่มคนนั้นอ้าปากพะงาบๆ จนเห็นเขี้ยวคมแหลม ขณะจับจ้องสายตามาที่ผมด้วยสีหน้าตื่นตระหนกราวเห็นผี


พอใช้นัยน์ตาสีทองกลมโตของตนเองจ้องอีกฝ่ายกลับไป ชายหนุ่มผมดำตาแดงคนนั้นก็ถอยหลังกรูด


คลับคล้ายคลับคลาเหมือเคยเจอที่ไหนมาก่อน…


ไม่ทันได้อ้าปากถาม เสียงของไดน่าก็ดังขึ้นเสียก่อน


“เด็กน้อยจากเผ่าอิกดราซิลในตำนาน” ไดน่าผายมือมาทางผมพลางกล่าวโฆษณาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “หน้าตางดงาม บริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใย”


ว่าแล้วปีศาจวัวก็รีบใช้กล้องซูมหน้าผมฉายขึ้นจอที่อยู่ด้านบนห้องทันที


ที่แท้ก็โฆษณาสินค้ารอบพรีเซลล์นี่เอง…


“เผ่าที่ได้รับความรักจากจิตวิญญาณโลกอย่างเหลือล้น นอกจากนี้ของเหลวต่างๆ ภายในร่างกายยังมีประโยชน์สามารถน้ำไปปรุงยาได้อีกด้วย” ไดน่ายังคงกล่าวโฆษณาต่อไปโดยไม่ทันสังเกตสีหน้าของลูกค้าบางคนที่ซีดแล้วซีดอีกคล้ายจะเป็นลมล้มตึงเสียเดี๋ยวนั้น


“แม้แต่น้ำเชื้อของเขาก็ยังสามารถไปปรุงเป็นยาเสน่ห์ แม้แต่ราชาปีศาจที่โหดเหี้ยมที่สุดยังต้องสยบแทบเท้า” ไดน่ากล่าวโฆษณาด้วยสีหน้าภาคภูมิยิ่ง ในขณะที่ผมพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ภายในห้องกระจก


สยบอยู่แทบเท้าผมจริง ไม่ใช่เพราะยาเสน่ห์หรอกแต่เพราะแพ้พนันต่างหาก!


“สมกับเป็นร้านไนท์แมร์ แม้แต่ภูตหายากเช่นนี้ยังจับมาประมูลได้” ชายหนุ่มผมทองในชุดนักบวชสีขาวกล่าวอย่างชื่นชม พลางใช้นัยน์ตาสีเลือดวาววับมองมาที่ผม


ก่อนชายหนุ่มคนนั้นจะกล่าวต่อไปว่า “งานประมูลคราวนี้ข้าทุ่มสุดตัวแน่”


“เป็นเกียรติมากค่ะท่านลูดาโน่” ไดน่าแสร้งปิดปากหัวเราะเสียงสูง “แค่ราชาแวร์วูฟเช่นท่านมาเยือน ก็ถือว่าให้เกียรติร้านซอมซ่อแห่งนี้แล้ว”


ฟังคำกล่าวของไดน่าแล้วภาพเจ๊เซเรน่าปิดปากหัวเราะเจรจาภาษาดอกไม้กับราชินีจากทวีปยูโรเปียนก็ลอยเข้ามาในหัวทันที


“ถ้าเช่นนั้นเชิญแวะไปชมสินค้าห้องถัดไปกันดีกว่า…” ยกยอปอปั้นกันไปมาสองสามกระบวนความ ไดน่าก็อัญเชิญปีศาจชั้นสูงเหล่านั้นเดินออกจากห้องไปทันที


เหลือทิ้งไว้เพียงร่างของชายหนุ่มผมดำนัยน์ตาสีเลือดที่ยืนนิ่ง ใช้นัยน์ตาสีเลือดของตนเองจ้องมายังร่างของผมเขม็ง ไม่นานชายหนุ่มคนนั้นก็สาวเท้าเข้ามาใกล้ แทบแนบหน้าไปกับกระจกห้อง


“...” ผมมองการกระทำแปลกๆ ของอีกฝ่ายแล้วพูดอะไรไม่ออก


ลักษณะท่าทางคล้ายโรคจิตยิ่ง…


“เจ้า! เจ้า!?” จนกระทั่งอีกฝ่ายจ้องจนแน่ใจแล้วก็ผงะถอยหลังไปด้วยสีหน้าแตกตื่น


รอจนตั้งสติได้จึงตะโกนขึ้นมาด้วยเสียงแหบพร่าสั่นเครือว่า…


“เจ้าคือเอลิออล เคียร์!?”


“อ้อ…” ผมอุทาน


จู่ๆ ภาพของปีศาจชั้นสูงที่บุกรุกทวีปเคียร์เมื่ออาทิตย์ก่อนก็ลอยเข้ามาในหัว


ยิ่งพิจารณานัยน์ตาสีแดง ผมสีดำ แต่งกายคล้ายขุนนางชั้นสูงของอีกฝ่ายก็คล้ายกับปีศาจที่ตกใจลนลานเอาหัวโขกพื้นตนนั้นอย่างยิ่ง พอนึกออกจึงส่งยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วกล่าวคำทักทายไปประโยคหนึ่ง...


“ที่แท้ก็ราชาแวมไพร์นี่เอง”


“ว๊ากกกกกกกกก” สิ้นคำอีกฝ่ายก็ถอยหลังกรูด กรีดร้องออกมา


“ชู่ววววว เดี๋ยวคนอื่นก็ตกใจหรอก” ผมรีบร่ายเวทเก็บเสียงแล้วกระโดดออกจากห้องกระจกไปปิดปากอีกฝ่ายทันที


ยามที่มือของผมแนบลงบนริมฝีปาก ร่างของราชาแวมไพร์พลันสั่นสะท้านอย่างหนัก


“จะ เจ้ามาทำอะไรที่นี่!?” ราชาแวมไพร์ถามเสียงสั่น “หรือว่าจะมาขโมยศิลานักปราชญ์!?” ยิ่งถาม สีหน้าของราชาแวมไพร์ยิ่งซีดเผือด


เห็นแล้วผมก็อดจุ๊ปากไม่ได้ ก่อนจะเปิดปากอธิบาย


“เปล่า ช่วงนี้เงินเดือนผู้พิทักษ์ไม่พอใช้”


ผมกล่าวต่อไปว่า “ก็เลยมาหารายได้เสริม เอาตัวเองมาประมูลขาย…”


“ตอแหล!” ผลที่ได้คือคำต่อว่าจากราชาแวมไพร์ที่สีหน้าหวาดผวาถึงขีดสุด


“เจ้าคิดจะล้างบางเผ่าปีศาจแล้วใช่มั๊ย!?” ราชาแวมไพร์ถามพร้อมร่างที่สั่นหนักขึ้นกว่าเดิม


ผมยิ้ม ขณะทอดสายตามองร่างสั่นสะท้านไม่หยุดของอีกฝ่ายจู่ๆ ก็นึกเรื่องดีๆ ออก


“ใช่แล้ว” ผมคลี่ยิ้มหวานรับคำกล่าวหานั่นเสียงใส


“เจ้า! เจ้า! เจ้า!?” ราชาแวมไพร์พลันตกตะลึงจนพูดไม่ออก หน้าที่ซีดอยู่แล้วแทบกลายเป็นกระดาษ


“ถ้าไม่อยากให้เผ่าปีศาจสูญพันธุ์ล่ะก็…” ผมใช้พัดเชยคางราชาแวมไพร์ตรงหน้าขึ้นมา


ก่อนกล่าวต่อไปด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง “ประมูลฉันแล้วส่งกลับไปทวีปเคียร์ซะสิ”


“!?” ราชาแวมไพร์เบิกตาโพลง


ก่อนจะฟังประโยคต่อมาของผมแล้วเป็นลมล้มตึงไป


“ไหนๆ ก็พูดถึงศิลานักปราชญ์แล้ว ก็ขอเป็นของแถมส่งกลับไปทวีปเคียร์ด้วยแล้วกัน” ผมกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเป็นมิตรอย่างยิ่ง ก่อนจะเดินกลับไปนอนเล่นในห้องกระจกตามเดิม


+++++


“ท่านไอเซนจะหนีไปทวีปมูแล้ว!”


เพราะคำพูดประโยคนั้นของเอวาทำให้คามิลต้องละมือจากกองงานบนโต๊ะแล้วสวมเครื่องแบบผู้พิทักษ์วิ่งตาลีตาเหลือกตามไอเซน เคียร์ขึ้นยานบินทันที


น่ากลัวว่า หากเอวาไม่ติดต่อมาบอกเขาล่วงหน้า ราชาทวีปเคียร์ผู้นี้คงบุกเดี่ยวไปตามพี่ชายกลับบ้านด้วยตัวคนเดียวเป็นแน่!


ทวีปมูคือแดนปีศาจที่ใช้ผู้พิทักษ์ระดับ S รวมพลังปิดตายเอาไว้!


ไม่ใช่สวนสัตว์แถวบ้านที่คิดจะไปก็ไป จะกลับก็กลับหรอกนะ!


นั่นคือสิ่งที่คามิลคิดในใจขณะทำหน้าที่สารถีขับยานบินต่อไปให้ไอเซน


“ชักช้า…” ซึ่งผลที่ได้กลับมาคือคำต่อว่าของราชาทวีปเคียร์


สุดท้ายคามิลจึงจำใจสละที่นั่งนักบินให้ไอเซน จากนั้นคามิลก็ไม่รับรู้อะไรอีกต่อไป…


ไม่รู้ว่าไอเซน เคียร์ขับยานด้วยความเร็วขนาดไหนถึงย่อระยะเวลาจาก 12 ชั่วโมงในการเดินทางจากทวีปเคียร์มาทวีปมู เหลือ 6 ชั่วโมงได้!


พอถึงที่หมายก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง ถอดชุดคลุมรุ่มร่ามของตัวเองออกเหลือเพียงเสื้อผ้าและกางเกงทะมัดทะแมงราวกับพร้อมไปสู้กับฝูงปีศาจ!


ไอเซนกวาดตามองGPS ในมือรอบหนึ่งแล้วจึงเดินเข้าประตูเมืองไคม์เข้าไปทันที


“ท่านไอเซน!” คามิลร้องลั่น เพิ่งลงจากยานหันไปอ้วกได้ไม่ถึงเสี้ยววิ อีกฝ่ายก็เดินหายไปไกลลิบแล้ว!


คามิลรีบจับไอเซนสวมแหวนกลบกลิ่นอายมนุษย์ ปลอมแปลงกาย


จากนั้นจึงพาท่านราชาจากทวีปเคียร์เดินปะปนเข้าเมืองไปกับพวกปีศาจด้วยการ…


“นี่ค่าผ่านทาง 10 เหรียญทอง” คามิลฉีกยิ้มประจบปีศาจวัวตัวยักษ์หน้าประตูเมืองพร้อมยัดถุงเงินให้


...ด้วยการติดสินบนปีศาจ!


“เชิญครับนายท่าน” ปีศาจวัวส่งยิ้มหน้าบานให้อีกฝ่ายพร้อมโค้งตัวแทบจรดพื้น อัญเชิญพวกเขาเข้าเมืองไปอย่างรวดเร็ว


นี่แหละอำนาจของเงินตรา! แม้แต่ปีศาจ(บางตัว)ยังต้องสยบ!


คามิลได้แต่กู่ร้องในใจ น้ำตาจวนเจียนจะไหล


หลังจากทำงานเป็นผู้พิทักษ์ควบตำแหน่งเลขาให้ไอซน เคียร์มาหลายปีในที่สุดเขาก็รู้ซึ้งถึงสัจจะธรรมข้อนี้!


เวลาไปเยือนต่างแดน หากมีค่าน้ำร้อนน้ำชาอะไรก็สะดวกขึ้นทันตา!


“ท่านไอเซนรอผมด้วย!” คามิลร้องลั่น พอติดสินบนปีศาจเสร็จ ไอเซนก็เดินลิ่วเข้าไปในเมืองแล้ว!


ไอเซนก้มหน้าก้มตาดู GPS ในมือด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จริงจังยิ่งกว่าคัดเลือกนางสนมคนใหม่เข้าวังหลัง


ไม่สิ! เรื่องนั้นท่านไอเซนไม่เคยสนใจอยู่แล้ว มีแต่โยนมาให้เลขาอย่างเขาจัดการ!


คามิลพร่ำเพ้อในใจทั้งน้ำตา เดินตามหลังไอเซนต้อยๆ จากตะวันแปรเปลี่ยนเป็นจันทรา ร่างของไอเซนก็มาหยุดอยู่หน้าอาคารทรงโดมสีขาวแห่งหนึ่งที่เขียนว่า…


“ร้านไนท์แมร์?” คามิลทวนชื่อป้ายร้านที่ถูกเขียนด้วยอักษรของพวกปีศาจอย่างงุนงง


“นี่มันร้านประมูลไม่ใช่เหรอ?” คามิลพึมพำ สีหน้างุนงง ทว่าพอหันไปอีกรอบก็พบว่าไอเซนกำลังเดินเข้าไปในร้านแล้ว!


“โปรดแสดงบัตรเชิญก่อนเข้าไปในงานประมูล” ร่างของปีศาจวัวสองตนเดินเข้ามาขวางไอเซนเอาไว้ด้วยสีหน้าทมึงถึง คามิลเห็นภาพนั้นในใจพลันร่ำร้องว่าแย่แล้ว


“นายท่านของข้ารีบร้อนมางานยิ่งนัก เนื่องจากกลัวไม่ทันประมูลสินค้าสำคัญจึงไม่ได้เอาบัตรเชิญมา” คามิลรีบเอาตัวไปขวางหน้าไอเซนไว้ทันที พลางกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงพิน้อมพิเทา ยื่นถุงเงินก้อนโตออกมาส่งไปให้ปีศาจวัวพลางกล่าวว่า


“ไม่ทราบว่าสิ่งนี้พอจะแทนบัตรเข้างานใบใหม่ได้หรือไม่?” คามิลกล่าวถามด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ขณะที่ในใจกรีดร้องคลุ้มคลั่ง


มารดามันเถอะ! เอลิออลจะมาอยู่ในร้านแบบนี้ได้อย่างไร! GPS นั่นพามาหายนะโดยแท้!


ปีศาจวัวรับถุงเงินไปเปิดดูก่อนจะหันไปกระซิบกระซาบกันด้านหลัง


“เจ้ารู้หรือไม่ว่าสินค้าในงานประมูลครั้งนี้มีอะไรบ้าง?” ปีศาจวัวหันกลับมาถามเขา


“เอ่อ ก็…” คามิลอึกอัก พูดไม่ออกโดยฉับพลัน ในขณะที่จะพูดสุ่มๆ ไปว่ามีประมูลทาส จู่ๆ ไอเซนที่เงียบมานานก็เปิดปากขึ้น


“ดาบเนเบอร์, ร่างของดูลาฮาน, ศิลานักปราชญ์” ไอเซนกล่าวออกมาด้วยสีหน้าราบเรียบ


ปีศาจวัวได้ฟังดังนั้นจึงรีบค้อมกายยื่นบัตรสองใบมาให้พวกเขาทันที


พลางกล่าวว่า “เชิญนายท่าน”


“...” คามิลพลันพูดอะไรไม่ออก ได้แต่รับบัตรที่เขียนหมายเลข ‘444’ กับหมายเลข ‘445’ มาติดไว้บนอกเสื้อ เดินขึ้นชั้นสองไปด้วยความสับสนมึนงง


ในขณะที่จะเอ่ยปากถามไอเซนว่ารู้รายละเอียดงานประมูลได้อย่างไรอีกฝ่ายก็ยื่นใบปลิวแผ่วหนึ่งมาเบื้องหน้าเขา


‘รายการประมูลสินค้า 101 รายการประจำเดือน 1 แห่งร้านไนท์แมร์’


“...” เพียงแค่อ่านหัวข้อของใบปลิวแผ่นนั้นคามิลก็เข้าใจทันที


ถ้าข้อมูลสินค้ามันจะหาง่ายขนาดนี้แล้วจะเอามาเป็นคำถามคัดกรองลูกค้าทำไม!


คามิลกรีดร้องในใจอย่างคลั่งแค้น หากเขาเป็นเจ้านายของวัวปีศาจสองตัวนั้นเขาจะไล่มันออกแน่ๆ!


ในขณะที่คิดสะระตะวุ่นวายอยู่ในหัว จู่ๆ ร่างของไอเซนก็หยุดลง


“ท่านไอเซน!?” คามิลอุทาน แทบเบรกเท้าไม่ทัน


ก่อนจะพบว่าสายตาของอีกฝ่ายกำลังจ้องมองไปยังภาพบนเวทีประมูล


“ยินดีต้อนรับท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่านเข้าสู่งานประมูลประจำเดือน1 ของร้านไนท์แมร์” แว่วได้ยินเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นมาจากหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงในชุดราตรีสีแดงร้อนแรงโชว์เนินอกอวบอิ่ม


“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ปีศาจชั้นสูงจากทั่วทุกทวีปมูได้มารวมตัวกันในวันนี้…” ไดน่า ผู้จัดการสาวของร้านไนท์แมร์เดินนวยนาดขึ้นเวทีงานประมูล กล่าวต้อนรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เอ่ยเจรจาปราศรัยเปิดงานร่วม 10 นาที ทว่าคำพูดอีกฝ่ายหาได้เข้าหูของพวกเขาแม้แต่น้อย


“ขออภัยที่ต้องที่งานประมูลคราวนี้ล่าช้า เนื่องจากเกิดเหตุไม่คาดฝันทำให้สินค้าบางส่วนหายไป…” พอไดน่ากล่าวประโยคนี้จบ ปีศาจครึ่งพันในห้องประมูลก็ส่งเสียงเซ็งออกมา


“รายการที่ 100 มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย จาก ‘หลานชายของเอลิออล เคียร์’ เป็น…” ไดน่ากล่าวขณะที่ภาพบนจอโปรเจคเตอร์ด้านบนเวทีกำลังปรับเปลี่ยนภาพไปมา


ฉายภาพสินค้าต่างๆ ทั้ง 101 ชิ้นที่จะนำมาประมูลในค่ำคืนนี้


ตั้งแต่ภาพของศิลาสีแดงเลือดขนาดเท่ากำปั้น ดาบคริสตัลสีเงินใสราวแก้ว ไปจนถึงถึงภาพเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง


“ท่านอัลเกล!?” คามิลร้องเสียงหลง เมื่อภาพเด็กหนุ่มที่ปรากฎอยู่บนหน้าจองานประมูลดันเป็นภาพของเด็กหนุ่มผมดำ นัยน์ตาฟ้าที่หน้าเหมือนเอลิออล เคียร์ถึง 8 ส่วน!


“ทำไมมาอยู่ที่นี่!?” คามิลอุทานหน้าซีดเผือด นึกถึงความเป็นได้ร้อยแปดวิธีจนกระทั่งภาพของกลุ่มคนชุดดำที่คล้ายมีความแค้นลึกล้ำกับแพนโดร่าผุดขึ้นมาในหัว


...เคออส!?


ไอเซนเห็นรูปหลานชายตนเองถูกฉายขึ้นเวทีประมูลสินค้าของปีศาจพลันขมวดคิ้วยุ่ง นัยน์ตาสีฟ้าครามพลันดำมืดลง


แต่ไม่นานภาพเด็กหนุ่มผมดำคนนั้นก็ถูกกากบาทออกไป


“หรือว่าท่านอัลเกลหนีไปได้แล้ว…” คามิลอุทาน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรนว่า “ทวีปมูอันตรายยิ่งนัก ผมจะออกไปตามหาท่านอัลเกล…”


วางใจเรื่องอัลเกล เคียร์ได้ไม่นาน ภาพเด็กหนุ่มผมดำบนจอก็ถูกแทนที่ด้วยเด็กหนุ่มอีกคน


“นั่นมัน…” คามิลร้องเสียงหลงอีกรอบ มองไปยังภาพเด็กหนุ่มตัวขาวผู้หนึ่งที่กำลังฉายอยู่บนจอนั่นอย่างไม่เชื่อสายตา


ก่อนจะยกมือขยี้ตาตนเองเสียหนึ่งรอบ ทว่าภาพที่ปรากฎยังคงเป็นภาพของเด็กหนุ่มอายุราว 15 - 16 ปี


เจ้าของเรือนผมสีขาวโพลน นัยน์ตาสีทองกลมโต ใบหน้าคมคายไม่สามารถระบุเพศได้


ภาพของเด็กหนุ่มที่ต่อให้ตัวสูงกว่านี้ มีมัดกล้ามบึกบึนขึ้นมาเหมือนเอวา เขาก็ไม่มีทางลืม!


ผมขาว ตัวขาว เป็นเอกลักษณ์คล้ายถั่วงอกเสียขนาดนั้น หน้ามึนไม่รู้ร้อนรู้หนาวนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟาในห้องกระจก ต่อให้อีกฝ่ายกลายร่างเป็นชายหนุ่มอายุ 30 ปีเข้าก็ยังจำได้!


ไอเซนจับจ้องสายตาไปยังภาพของเด็กหนุ่มผมขาวคนนั้นด้วยนัยน์ตาวาววับ


“เอลิออล…” ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งออกมาคำหนึ่ง


ราวกับเจอโอเอซิสกลางทะเลทรายที่ตนเองตามหามาเนิ่นนาน


ยิ่งมองนัยน์ตาสีทองกลมโตคู่นั้นที่ปรากฎอยู่บนโปรเจคเตอร์ จิตใจก็สั่นไหวอย่างรุนแรง ลำคอพลันแห้งผาก เต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายอัดแน่นอยู่ภายในจิตใจเป็นหมื่นล้านคำ


50 ปีที่รอคอย


ราวกับการเดินทางที่แสนยาวนานกำลังจบลง


สุดท้ายก็ได้แต่กล่าวประโยคหนึ่งออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า


“ฉันเจอนายแล้ว…”





__________________________________________________________________________________________

ปุจฉา: ตกลงเรื่องนี้ไอเซนเป็นพระเอก?

วิสัชนา: ท่านจอมมารร้องไห้อยู่ในมุมมืดแล้ว!


หลบทางหน่อยครับบราค่อนจะเดิน! // ยอดกระปุกจ่ายค่าตัวให้ไอเซน

ตอนหน้าไอเซนจะได้เจอเอลิออลมั๊ยน้า หรือว่าจะโดนมารผจญมาขัดขวางอี--- แค่ก! // โดนไอเซนบีบคอ

ปล.นอกจากน้องสาวแล้วเอลิออลก็ยังมีน้องสาวด้วยนะครับ! คุณพี่เขาหลับไปนานเกิน ตื่นมาอีกทีน้องๆ ทุกคนแต่งงานมีลูกมีสามี(?)กันหมดแล้ว!

ปล2. ตอนนี้ขออนุญาตรีบลงนะครับ ยังไม่ได้ตรวจทานอีกรอบ เดี๋ยวต้องไปทำ Final Project ต่อ TvT

ปล3. แต่งไปแต่งมาตอนนี้ยาวกว่าตอนอื่น

ปล4. มีใครจำราชาแวมไพร์ตัวประกอบตอนบทที่4 ได้บ้างครับ เป็นโรคกลัวเอลิออล เสมอต้นเสมอปลาย แม้เอลิออลจะใส่แหวนปกปิดพลังไว้แล้ว แต่ยังจำหน้าเอลิออลได้ฝังใจ 55555555

.

.

.

.

.

มาถึงช่วงอวดแฟนอาร์ตครับ

ในที่สุดเรื่องนี้ก็มีแฟนอาร์ตกับเขาแล้ว! // จุดพลุ


ขอบคุณรูปสวยๆ จากคุณ Pettes นะครับ

ภาพเอลิออล ร่าง EVO เป็นเด็ก 16 เอ๊าๆ น่าบีบแก้มมากเลย 555555


ขอบคุณรูปสวยๆ จากคุณ Pettes ครับ

ไอเซนกำลังถือ GPS เดินตามหาเอลิออล เครียดจนเส้นเลือดปูดเลย ಥ◡ಥ


ทุกคนสามารถติดตามข่าวสาร/สปอย/ตอนพิเศษ นิยายเรื่องต่างๆ ของผมได้ทาง

>>> FACEBOOK <<<

>>> Twitter <<<

ขอบคุณที่ติดตามครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.236K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,364 ความคิดเห็น

  1. #3351 namfonnpp12 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 19:36
    อ่าว ไอเซนไม่ใช่พี่น้องของเอลิออลเหรอ หรือนี่เข้าใจผิดเอง...
    #3,351
    0
  2. #3339 teate (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 19:34
    ไอเซนมีเเววพระรองมากกกกกเเม่!!~~
    #3,339
    0
  3. #3330 jinhaana (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 23:52
    นั่นใครรร ไอเซนที่ไม่ใช่ไอเซนใช่หรือไม่
    #3,330
    0
  4. #3269 rubyna (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:35
    เห้ยบบยยยย
    #3,269
    0
  5. #3258 Silabun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 23:59
    ต่อไปไอเซนประมูลแข่งกับราชาแวมไพร์
    #3,258
    0
  6. #3237 trp1021 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 12:53
    ประโยคคือคุ้นมาก
    #3,237
    0
  7. #3235 WaranyaCin (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 23:04
    รูปไม่ขึ้นค่ะ
    #3,235
    0
  8. #3192 Mihr (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 21:46
    ราศีพระรองจับมาก แงงงงง
    #3,192
    0
  9. #2959 PhimpinTT (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 20:52
    ประโยคนี้มันคุ้นๆ นะ เอ๊
    #2,959
    0
  10. #2707 arainaka (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 01:41
    พูดคำเดียวกับอิตาจอมมารเด๊ะ 5555555
    #2,707
    0
  11. #2684 KuppaKP (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 06:01
    จอมมารค่าตัวแพงง
    #2,684
    0
  12. #2642 จ้าวแมวน้อย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 18:02
    น้องชายยยยยยย เลือกเรือไม่ได้เลยเว้ยยย
    #2,642
    1
  13. #2435 你我 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 01:00

    อยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำ~ จัดหนักเลย!

    #2,435
    0
  14. #2413 Dream_in_A_Dream (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:03
    เขาประมูลของกันแบบนี้หรอ เอ็นดูรายการประมูลของอะ หลานชายของเอลิ5555
    #2,413
    1
  15. #2232 SHIKAMADOJI (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 01:20
    ให้พี่น้องกอดกันสักทีเถอะไรท์ 50ปีเลยนะะ สงสารพี่น้องเขาจากกันมานาน
    #2,232
    1
  16. #2214 marionette202 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 14:05
    แอบขนลุกตรง ฉันเจอนายแล้ว ไปนึกถึงราชาปีศาจเลย55555 ไป ถอยๆ บราค่อนมาแล้วววว
    #2,214
    0
  17. #2193 Khanittha.t (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 08:19
    สินค้ามีตำหนิ #ราชาแวมไพร์ได้กล่าวไว้ 5555 นี่เป็นการรีดไถ่แบบใหม่ใช่มั้ยลู๊กกกก
    #2,193
    0
  18. #2161 Say. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 08:43
    ในที่สุดดดด รอฉากน้องเจอท่านน้องชายอย่างใจจดใจจ่อ ><
    #2,161
    0
  19. #2160 Say. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 08:43
    ในที่สุดดดด รอฉากน้องเจอท่านราชาอย่างใจจดใจจ่อ ><
    #2,160
    0
  20. #2153 kami-chun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 13:54
    เอ้า!เพลงมา! อยู่ภายในใจเป็นหมื่อนล้านคำ บอกให้เธอฟังไม่ได้ซักคำ~
    #2,153
    0
  21. #2147 Lizzy_Lizz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:04
    งั้นขอหยอดกระปุกให้ทุกคนเลยนะคะ เรื่องนี้มันต้องเหมาเข้าฮาเร็มให้หมด!
    #2,147
    1
    • #2147-1 มินิส (จากตอนที่ 20)
      16 เมษายน 2562 / 08:13
      ใช่ๆฮาเร็มๆ
      #2147-1
  22. #2144 コーヒー (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 16:41
    จนถึงตอนนี้ ยังไม่รู้ว่าพระเอกคือใครเลยค่ะ อาเมน5555
    #2,144
    0
  23. #2143 aliankuma (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:33
    แนวแฟนตาซีแบบกาวๆ คือสนุกมาก รีบมาต่อนะ 555
    #2,143
    0
  24. #2142 Prince2438 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 20:32
    ทำไมเราต้องชอบบราค่อนด้วยยยแงงงงงเรือมาไม่หวาดไม่ไหวเลยแม่จ้าาา
    ขอลงเรือบราค่อนก่อนขอให้เขาได้เจอกันสักทีชอบบบบบบรออ่านน้าา
    #2,142
    0
  25. #2140 secret (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 19:16
    ความจริงก็คือ....เราเป็นพระเอกเองแหล..แค่กๆๆๆ อ้าวไม่ใช่เหรอ?
    มาตอนนี้ล่ะคือศึกชิงนายแล้วเธอเอ้ยยยย แต่ประเด็นนั้นคือจะเกิดอะไรต่อจากนี้ต่างหาก!!!
    #2,140
    0