God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 16 : เรื่องเล่าบทที่15: จากผู้พิทักษ์กลายเป็นเจ้าชาย ราชวงศ์เคียร์หวนคืนสู่ทวีปเคียร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,283 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62

หลับไป50ปี รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นลูกของน้องชายตัวเองแล้วครับ


เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1แห่งแพนโดร่า)


เหตุการณ์กองทัพปีศาจบุกถล่มทวีปเคียร์กลับกลายเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่ง เพียงพริบตากองทัพปีศาจนับล้านที่โจมตีปราการสวรรค์เก้าชั้นฟ้าของทวีปเคียร์ก็ถูกพลังงานลึกลับบางอย่างซัดปลิวหลายไปสุดขอบฟ้า บางส่วนก็สลายกลายเป็นเศษเนื้อและฝนเลือด ราวกับ...


“หรือว่าเอลิออล เคียร์มันยังไม่ตาย!?” เรเชล ราชินีแห่งทวีปยูโรเปียนกรีดร้องอย่างหวาดผวา


หลังจากกองทัพปีศาจสลายไป กองทัพพันธมิตรจาก6 ทวีปก็ได้แต่ตั้งฐานปักหลักรอดูท่าทีอยู่ที่เมืองไนท์แมร์ไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไป จากเดิมที่คิดจะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์หลังจากปีศาจบุกกลับกลายเป็นติดแหง่กอยู่ที่เดิมจนล่วงเลยมาถึงวันที่8แล้ว!


“เป็นไปไม่ได้ ก็พวกเราเห็นศพเอลิออล เคียร์ถูกฝังลงสุสานกับตา!” เอริค ราชาแห่งทวีปโอเชียน่าเอ่ยแย้ง


นับตั้งแต่วันที่กองทัพปีศาจสลายไปพวกเขาก็ไม่ทราบข่าวภายในของทวีปเคียร์อีกเลย ภายนอกยังคงมีเขตแดนคลอบคลุมไว้เหมือนเดิม คนในไม่ให้ออกคนนอกไม่ให้เข้า คล้ายว่ากำลังถูกกีดกันข้อมูล แม้แต่สัญญาณดาวเทียมก็เข้าไปไม่ถึง ที่สำคัญรายงานข่าวในทีวีและอินเทอร์เน็ตยังมีแต่พาดหัวข่าว


ปาฏิหาริย์! กองทัพปีศาจนับล้านถูกทำลาย’ ไม่ก็ ‘กองทัพปีศาจปะทะวิญญาณของเอลิออล เคียร์จนวิ่งหนีหางจุกตูด


เพ้ย! พาดหัวข่าวมั่วๆ ให้คนคลิกลิ้งค์เข้าไปดูเพื่อเอายอดวิวแบบนี้น่ะเหรอ? สื่อเดี๋ยวนี้ไร้คุณภาพสิ้นดี!


“อยู่ที่นี่ต่อไปไม่ดีแน่ เสบียงที่เราขนมาก็ใกล้จะหมดแล้วคงอยู่ได้ไม่เกิน3 วัน” หมิงเทียน ราชาจากอาณาจักรจวินเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด


แต่เดิมคิดว่าศึกครั้งนี้คงง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก วางแผนไว้ว่าพอกองทัพปีศาจบุกเสร็จจะเข้าไปเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ให้เสร็จใน3วัน ไหนเลยจะคิดว่าต้องติดแหง่กอยู่ที่เมืองไนท์แมร์เป็นอาทิตย์แบบนี้ กองทัพ10หมื่นที่ใช้เวทเคลื่อนย้ายมาก็ทำได้แค่นั่งกินนอนกินในค่ายทหาร ลาดตระเวนอยู่ที่เดิม เสบียงที่ขนมาเต็มคลังก็ร่อยหรอลงเรื่อยๆ


ถามว่าทำไมต้องขนทหารมามากมายขนาดนี้น่ะเหรอ? ที่จริงใช้แค่ทหาร10,000 นายก็ปล้นทวีปเคียร์ได้แล้ว แต่ที่ขนมาเยอะขนาดนี้เพื่อความสะใจของเรเชลล้วนๆ คิดจะไปเยาะเย้ยเซเรน่า แกรแฮม ผู้บัญชาการแห่งแพนโดร่าจนกลายเป็นปัญหาย้อนกลับมาที่ตัวเองในวันนี้!


“มาถึงขั้นนี้แล้วฉันไม่ยอมกลับไปมือเปล่าแน่ๆ” เรเชลโวยวาย เดินกลับไปกลับมาในห้องคล้ายหนูติดจั่นก่อนจะชะงักไปเมื่อเหลือบสายตาไปเห็นบางอย่างบนหน้าจอสังเกตการณ์


“เขตแดนสลายไปแล้ว!?” เรเชลอุทานเมื่อพบว่าจู่ๆ เขตแดนที่คลอบคลุมทวีปเคียร์ได้สลายหายไปจนหมดแล้ว ก่อนจะหันกลับมามองพวกเขาตาขวาง


“หมิงเทียน เอริคตามฉันมา!” นิ้วเรียวสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยสีทาเล็บสีแดงชี้มายังร่างของพวกเขา


“ห๊ะ? ตามไปไหน” หมิงเทียนเอ่ยถามด้วยสีหน้าสับสนมึนงง


“ตามฉันไปสืบข่าวในทวีปเคียร์ไง!” ว่าจบก็เตรียมตัวสั่งการข้ารับใช้ให้ออกเดินทางทันทีจนพวกเขาแทบเบรกไว้ไม่ทัน


“เดี๋ยวก่อน! เขตแดนหายไปกระทันหันแบบนี้ดูยังไงก็ไม่ชอบมาพากล เป็นกับดักชัดๆ” หมิงเทียนแย้งส่ายหน้าไม่เห็นด้วยสุดฤทธิ์


“ฉันถึงแบ่งให้ซัลลิแวน, ดักลาส, ไนเรลอยู่เฝ้าฐานไง” เรเชลแค่นยิ้มหยันก่อนกล่าวต่อไปว่า “ถ้าเป็นกับดักจริงค่อยส่งกองทัพสนับสนุนเข้ามาโจมตีทวีปเคียร์ก็แล้วกัน!” สิ้นคำก็เดินออกจากห้องไปทันทีโดนไม่ฟังเสียงคัดค้านของคนอื่นๆ


หมิงเทียนหันไปสบตากับเอริคด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ได้แต่ถอนหายใจออกมาแล้วก้าวตามอีกฝ่ายไป


“เออ ไปก็ไป”


+++++

หลังจากทำภารกิจเสี่ยงตายมา7วัน7คืนไม่หยุดพักร่างกายก็เหมือนถึงขีดจำกัด เมื่อคืนพออาบน้ำอาบท่าเสร็จ หัวถึงหมอนผมกับเอวาก็หลับเป็นตาย ลืมแม้กระทั่งบาเอลกับโลหิตมารที่ปล่อยไว้ห้องข้างๆ เสียสนิท หลับตั้งแต่ตี2ยันตะวันตั้งฉากกับฟ้าและกำลังลับฟ้าในอีกไม่ช้า...


ปังๆ!


หลับสนิทจนแม้แต่เสียงทุบประตูราวระเบิดลงก็ไม่เข้าหู


“ฟี้...” ผมยังคงนอนน้ำลายยืดซุกหมอนต่อไปเช่นเดียวกับเอวาที่นอนแน่นิ่งไม่ขยับราวซ้อมตาย หากกองทัพปีศาจบุกมาตอนนี้น่ากลัวว่าคงไม่เหลือแม้แต่ซาก เสียงเคาะประตูยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ ก่อนจะหยุดลงในที่สุด


ปัง!


ผ้าม่านรอบห้องถูกกระชากเก็บอย่างรวดเร็วจนแสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในห้อง


“ตื่นได้แล้ว! คิดว่านี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วฮะ!?” เสียงตะโกนเกรี้ยวกราดพร้อมร่างของผู้บัญชาการสาวแห่งแพนโดร่าในชุดเต็มยศที่ยืนจังก้าอยู่หน้าเตียง


“อือ...” ผมผงกศีรษะไปมองชั่วครู่ก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง “ขออีก50ปี ว่าเสร็จก็เอื้อมมือคว้าหมอนแถวนั้นมาปิดหัวตัวเองเพื่อป้องกันมลพิษทางเสียงและแสงแดดที่สาดส่องเข้ามา


ถึงแม้จะเกิดใหม่แล้วแต่ดูเหมือนโรคความดันต่ำจะยังไม่หายไป การปลุกคนที่ความดันต่ำแต่เช้าตรู่แบบนี้เป็นเรื่องไม่สมควรอย่างยิ่งนะครับ


“ขออีก50ปี? นั่นแกนอนรึซ้อมตาย!?” เมินเสียงตวาดแว้ดของเจ๊เซเรน่า ผมเอาหมอนปิดหัวขณะซุกตัวกอดก่ายหมอนข้างต่อไปอย่างง่วงงุน แต่ดูเหมือนหมอนข้างที่ผมกอดอยู่จะไม่ให้ความร่วมมือเท่าไหร่


“เอวา ปลุกเจ้านั่นเดี๋ยวนี้!” สิ้นคำ จู่ๆ หมอนข้างที่ว่าก็ยกสูงขึ้นตั้งฉากกับพื้นเตียงจนร่างของผมหล่นตุ๊บลงมาตามแรงโน้มถ่วงไปกองกับผ้าห่มผืนหนา ผมยันตัวลุกนั่งก่อนจะขยี้ตามองซ้ายมองขวาอย่างมึนงง จึงได้พบว่าหมอนข้างเมื่อครู่ก็คือเอวาที่กำลังขยี้ผมอ้าปากหาวอย่างง่วงงุนไม่แพ้กัน


พอหันไปมองนาฬิกาข้างๆ หัวเตียงจึงพบว่าตอนนี้บ่ายสองครึ่งแล้ว...


“แบบว่า...คิดถึงที่นอนของแพนโดร่ามากไปหน่อย” ผมโคลงศีรษะ พอเห็นเจ๊เซเรน่าแยกเขี้ยวขู่ก็รีบยกหมอนขึ้นมาเป็นเกราะกำบังทันที


“ว่าแต่บุกเข้ามาในห้องกะทันหันแบบนี้มีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่าฟีลอสฟื้นแล้ว?” ผมแสร้งถามขณะเกยคางลงบนหมอน ตีให้ตายก็ไม่ยอมลุกออกจากเตียง นอกเสียจากว่าจะมีศัตรูบุกเข้ามา...


“ฟีลอสยังไม่ฟื้น” เซเรน่าถลึงตามองผมก่อนจะย่างสามขุมเดินเข้ามาประชิดเตียง “แต่ศัตรูบุกมาถึงชายแดนทวีปเคียร์แล้ว!”


ราวกับเดจาวู พอได้ยินคำว่าศัตรูบุกทั้งผมทั้งเอวาก็ตาสว่างขึ้นมาโดยฉับพลัน


“ปีศาจบุกมาเหรอครับ” เอวาถามขณะดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตาผมกับเจ๊เซเรน่า เพียงพริบตาก็กลับมาอยู่ในชุดผู้พิทักษ์สีขาวของแพนโดร่า ก่อนจะคว้าชุดแถวนั้นมาเปลี่ยนให้ผมอย่างรวดเร็ว


“หัดมียางอายบ้างสิโว้ย!” แว่วได้ยินเสียงกรีดร้องด่าทอของเซเรน่าดังออกมา


“เอาน่า ตอนฝึกพิเศษก็เห็นกันมาหมดแล้ว” ผมว่าพลางยักไหล่ขณะที่เอวาจัดการมัดผมผูกริบบิ้นให้เสร็จสรรพครบหลักสูตรพี่เลี้ยงเด็ก


“ว่าแต่ปีศาจบุกมาเหรอ? แต่ผมจับสัมผัสได้ไม่ถึง50ตัวเองนะ” สิ้นคำเซเรน่าก็ชะงักไปแล้วหันกลับมามองผมด้วยสายตาตกตะลึงก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นยินดี


“เรื่องปีศาจค่อยว่ากันทีหลัง” สีหน้าคล้ายบรรลุธรรมของเจ๊เซเรน่าไม่ทำให้ผมเหงื่อตกเท่าสายตาวิบวับที่อีกฝ่ายกำลังมองตรงมา


“ศัตรูที่บุกมาคราวนี้เป็นสาวกของพวกรัฐบาลโลกต่างหาก!”


“ห๊ะ?” ผมอุทานอย่างมึนงงทันทีที่ได้ยินคำว่ารัฐบาลโลก หลับไป50ปี ดูเหมือนว่าโลกจะมีหน่วยงานแปลกๆ ก่อตั้งขึ้นเสียแล้ว


“เดี๋ยวอธิบายต่อ แต่ตอนนี้นายรีบมากับฉันก่อน” กล่าวจบผมก็โดนเจ๊เซเรน่าอุ้มขึ้นรถออกเดินทางไปทันที


“เฮ้ย! ก่อนจะไปก็ปล่อยพวกข้าออกไปก่อนเซ่!” แต่ด้วยความรีบร้อนจึงลืมบาเอลกับโลหิตมารที่ถูกขังอยู่ห้องข้างๆ ไปเสียสนิท แม้แต่เสียงตะโกนโวยวายของบาเอลก็ไม่ได้ยินจริงๆ ครับ


จากคำอธิบายของเจ๊เซเรน่า ดูเหมือนว่าหลังจากผมตายโลกก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แม้แต่ชื่อเรียกยุคสมัยยังเปลี่ยนจากยุคแห่งการพิพากษาเป็นยุคใหม่ ปีศาจกระจัดกระจายหายไป แผ่นดินสงบสุขดี จนกระทั่งรัฐบาลโลกถือกำเนิดขึ้นมา


กฎหมายทาสถูกนำกลับมาใช้ เช่นเดียวกับแนวคิดเรื่องการล่าอาณานิคม หวังรวมโลกให้เป็นหนึ่งเดียว คล้ายว่าโลกที่สงบและรุ่งเรืองเกินไปจึงพลิกกลับสู่ความขัดแย้งแตกแยกเช่นในอดีตอีกครั้ง


 “เป็นไปได้สูงว่ารัฐบาลโลกจะถูกปีศาจควบคุมอยู่เบื้องหลัง” หลังฟังเจ๊เซเรน่าร่ายยาวมาร่วมชั่วโมงผมก็คล้ายจะได้ข้อสรุป แม้ส่วนใหญ่จะเป็นประโยคยุยงด่าทอบรรดาราชาราชินีจาก6ทวีปก็ตาม


“พวกที่มาคราวนี้มีเรเชลจากทวีปยูโรเปี้ยน เอริคจากทวีปโอเชียน่า และหมิงเทียนจากอาณาจักรจวิน” เซเรน่ากล่าวต่อไปขณะอุ้มผมลงจากรถและก้าวเดินเข้าไปยังพระราชวังทิวากาล


“เปิดซ่องค้ามนุษย์ จับคนไปทดลองอาวุธเชื้อโรค แต่ละคนวีรกรรมดีงามจนซาตานในนรกยังอาย!” เจ๊เซเรน่ายังคงกล่าวค่อนขอดสบถด่าต่อไปเป็นระยะ


“ไหนบอกว่าอยู่ชายแดน?” ผมเลิกคิ้วถามขณะสอดส่ายสายตามองพระราชวังสีขาวโอ่อ่าเบื้องหน้า พระราชวังที่สมัยก่อนเป็นแค่โบราณสถานสำหรับพาเด็กมาทัศนศึกษา ดูเหมือนว่าจะถูกปรับปรุงขึ้นมาจนดูดีขึ้น10เท่า


ตลอดทางเข้าพระราชวังมีทหารในชุดสีดำคล้ายชุดเครื่องแบบของแพนโดร่าเฝ้าประจำอยู่ที่จุดต่างๆ พอเดินเข้ามาด้านในก็พบกับผู้พิทักษ์ของแพนโดร่าบางส่วนเดินขวั่กไขว่ไปมา บ้างก็ส่งยิ้มให้ผมบ้างก็เดินเข้ามาจับแก้มจนเจ๊เซเรน่าแทบเดินต่อไปไม่ได้...


สัมผัสได้ถึงความเป็นเน็ตไอดอลเลยครับ


กว่าจะฝ่ามาถึงห้องรับรองที่หมายก็ใช้เวลาไปร่วมสิบนาที


พอเปิดประตูเข้าไปจึงพบกับร่างของหญิงงามผมบลอนด์ในชุดเดรสสีแดงราวเปลวเพลิงนั่งจิบชาอยู่บนโซฟากลางห้อง ก่อนนัยน์ตาสีแดงเลือดละออกจากถ้วยชาในมือเงยขึ้นสบตากับเซเรน่าด้วยรอยยิ้ม


“ไง ไม่เจอกันนานนะ” ทันทีที่สบตากับอีกฝ่าย เรเชลก็เอ่ยคำทักทายแรกออกมาราวเพื่อนสนิทที่ไม่ได้พบหน้ากันมาแรมปี


“ลมอะไรหอบท่านเรเชลมาถึงพระราชวังทิวากาลเล็กๆ ซอมซ่อนี่กัน” เซเรน่ายิ้มรับ ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังร่างของชายหนุ่มผมดำตาดำในชุดสีดำด้านซ้าย กับชายหนุ่มผมสีน้ำตาลนัยน์ตาฟ้าด้านขวาของเรเชล


“แหม ท่านหมิงเทียนกับท่านเอริคอุตส่าห์มาเยี่ยนเยือนถึงนี่ กระทันหันไปหน่อยดิฉันจึงไม่ได้เตรียมชารสเลิศไว้ต้อนรับ ต้องเสียมารยาทแล้ว” กล่าวจบก็แสร้งถอดถอนหายใจออกมาอย่างเศร้าหมอง เยื้องย่างเข้าไปนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับอีกฝ่าย


โดยหิ้วกระเตงผมไปด้วย...


ส่วนเอวาก็ตามมาติดๆ ไปยืนตีหน้านิ่งประดุจองครักษ์ส่วนตัวอยู่ด้านหลัง


“ดิฉันได้ข่าวว่ามีกองทัพปีศาจจำนวนมหาศาลบุกเข้ามาที่ทวีปเคียร์” เรเชลกล่าวขณะมองเจ๊เซเรน่าด้วยแววตาเห็นอกเห็นใจ “ด้วยความเป็นห่วงจึงรีบยกกองทัพสิบหมื่นมาหวังจะช่วยเหลือ” เธอกล่าวเว้นช่วงไปชั่วครู่ขณะที่เหลือบสายตาลงมองผม


นัยน์ตาสีแดงเลือดนั่นมองอย่างพินิจสงสัยอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะละสายตาไป


“แต่ดูเหมือนว่าจะมาช้าไป” เรเชลแสร้งถอนหายใจก่อนจะกล่าวต่อไปว่า


“ไม่คิดเลยว่าทวีปเคียร์จะเก่งกาจถึงเพียงนี้ แม้จะไร้เอลิออล เคียร์คอยปกป้องก็ยังสามารถขับไล่กองทัพปีศาจนับล้านออกไปได้ ดิฉันมาขายหน้าแล้ว” น้ำเสียงหวานกล่าวคล้ายชื่นชม


แต่ความนัยที่แฝงอยู่ในประโยคมีหรือที่เซเรน่า แกรแฮมจะฟังไม่ออก


“ท่านเรเชลก็ชมเกินไป ตอนแรกพวกเราก็ไม่คิดว่าจะรอดเช่นกัน” เซเรน่าแสร้งถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม


“หากไม่ได้คนผู้หนึ่งมาช่วยไว้ เกรงว่าวันที่กองทัพปีศาจบุกมาคงเป็นจุดจบของทวีปเคียร์แล้ว” ว่าแล้วก็ลูบหัวผมราวลูบหัวลูกแมว...


“โอ้ ได้รับความช่วยเหลือคนผู้หนึ่งงั้นหรือ” ม่านตาของเรเชลพลันหดวูบก่อนจะกลั้นใจถามต่อไปว่า


“ช่างเก่งกาจยิ่งนักจนข้าอดคิดถึงท่านเอลิออล เคียร์ขึ้นมาเลย” เรเชลกล่าวด้วยสีหน้าเศร้าหมอง ก่อนจะแสร้งถามต่อไปว่า “หากไม่เป็นการเสียมารยาทจนเกินไป ท่านเซเรน่าพอจะบอกนามของผู้กล้าคนนั้นได้หรือไม่”


สิ้นคำเซเรน่าก็ยิ้มหวาน


 “คนผู้นั้นคือ...” ยกแก้วชาบนโต๊ะขึ้นจิบอย่างละเมียดละไม ลีลาร่วม5นาทีก่อนจะตอบไปว่า…


“เอลิออล เคียร์”


!?”


สิ้นคำใบหน้างามของเรเชลพลันซีดเผือด เช่นเดียวกับหมิงเทียนที่ตกใจจนเก็บอาการไม่อยู่โพล่งออกมา


“เป็นไปไม่ได้! เอลิออล เคียร์ตายไปแล้ว! ฉันเห็นศพของเขาถูกฝังกับตา!” คำพูดของหมิงเทียนกระแทกใจผมอย่างแรง


ใช่ครับ ร่างเก่าถูกฝังทำพิธีกงเต๊กไปแล้วผมเลยต้องมาใช้ร่างของเด็กตัวกระเปี๊ยกนี่แทนอย่างไรเล่า!


สีหน้าของบรรดาผู้นำจาก3ทวีป ประเดี๋ยวซีดประเดี๋ยวแดงจนเซเรน่ายิ้มหวาน กล่าวอธิบายเพิ่มไปอีกหนึ่งประโยค


“เอลิออล เคียร์ตายไปแล้วจริงๆ” เซเรน่ากล่าวด้วยสีหน้าเศร้าหมองก่อนจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมา กดอยู่สองสามทีก่อนจะปรากฎภาพโฮโลแกรมของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำนัยน์ตาสีฟ้ารูปงาม กำลังถือพัดโบกสะบัดไปมากลางอากาศ


“ตอนนั้นทุกคนสิ้นหวังกันมาก ดิฉันจึงเปิดรูปเอลิออล เคียร์ขึ้นมาหมายปลุกใจเหล่าผู้พิทักษ์รอบเขตแดน” ยิ่งฟังเจ๊เซเรน่าพูด คิ้วขวาของผมก็กระตุกแปลกๆ


“ไม่คิดเลยว่าพอฉายภาพเอลิออล เคียร์ขึ้นมา พวกปีศาจก็พากันเผ่นหนีป่าราบไปหมด” สิ้นคำบรรยายกาศทั่วทั้งห้องก็คล้ายตกลงสู่เดธแอร์ กระอักกระอวนจนพูดอะไรไม่ออก


“อุ๊บ...” พอหันกลับไปจึงพบว่าเอวากำลังหันหลังกลั้นขำจนไหล่สั่น


“ท่านเซเรน่าล้อเล่นแล้ว” เรเชลเพิ่งได้สติกลับมากัดฟันยิ้มหวาน “ดิฉันเข้าใจหากท่านไม่สะดวกใจเอ่ยนามของผู้ช่วยเหลือ”


“แต่ฉันว่าก็เป็นไปได้นะ” ขณะที่เรเชลเตรียมอ้าปากค่อนแคะ หมิงเทียนก็แทรกขึ้นมา


“ไม่เคยได้ยินสุภาษิต ‘ฉายภาพเอลิออลให้ปีศาจกลัว’ เหรอ แถมภาพโฮโลแกรมนั่นยังขยับพัดได้อีก... สิ้นคำทั้งห้องก็คล้ายตกลงสู่ความเงียบชวนกระอักกระอวนอีกครั้ง


เรเชลหันหน้ากลับไปถลึงตามองหมิงเทียน ทว่าในใจกลับเริ่มโอนเอียงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง


แต่ว่าแค่ภาพโฮโลแกรม จะทำให้ปีศาจชั้นสูงอย่างบาโฟเมตลอยละลิ่วเป็นว่าวเชือกขาดได้เลยงั้นเหรอ? แล้วยังกองทัพปีศาจที่กลายเป็นเศษเนื้อนั่นอีก...


“วิญญาณของท่านเอลิออล เคียร์คงจะปกปักษ์รักษาทวีปเคียร์อยู่จริงๆ” เรเชลแสร้งสรรเสริญชื่นชมก่อนจะเบนสายตาจับจ้องมายังร่างของผมที่นั่งอยู่บนตักของเจ๊เซเรน่าอีกครั้ง


“เด็กคนนี้น่ารักน่าชังยิ่งนัก ดิฉันมาเยี่ยมเยียนพระราชวังทิวากาลก็หลายครั้งแล้วเพิ่งจะเคยพบ” แค่อ้าปากเกริ่นนำประโยคแรกมาเซเรน่าก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการถามอะไร


“หรือว่าเด็กคนนี้จะเป็นลูกหลานของท่านเซเรน่า?” สิ้นคำผมก็ส่งยิ้มหวานไปให้อีกฝ่ายเตรียมอ้าปากตอบคำถาม ทว่าโดนเจ๊เซเรน่าหยิกเอวห้ามไว้เสียก่อน ได้แต่สูดปากดังซี๊ดด้วยความเจ็บแทน


“เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของดิฉัน” เจ๊เซเรน่าแสร้งยกมือลูบหัวผมอย่างเอ็นดู สวนทางกับการกระทำเมื่อครู่ที่หยิกเอวผมจนเนื้อเขียว


“แหม หากไม่เป็นการเสียมารยาท...” ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายถามจนจบประโยคคราวนี้เซเรน่าก็ยินดีตอบคำถามด้วยความเต็มใจยิ่ง


“เขาคือเจ้าชายเอลา เคียร์” ประโยคแรกทำให้ราชาและราชินีจากต่างแดนเบิกตากว้าง “บุตรชายลำดับที่5 ของท่านไอเซน เคียร์” ส่วนประโยคหลังทำให้ผมหันขวับไปมองเจ๊เซเรน่าตาถลน


เดี๋ยวก่อน! ผมไปเป็นลูกของน้องชายตัวเองตอนไหนกัน!?


ไม่สิ!บุตรชายลำดับที่5? ไอเซนมีลูกเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่!?


ประโยคแรกว่าช็อกแล้วพอเจอประโยคหลังเข้าไปสมองของผมคล้ายถูกโจมตีอย่างหนักจนหยุดประมวลผล เช่นเดียวกับสีหน้าตกตะลึงของเรเชล


“มะ แหม ไม่ทราบมาก่อนเลยว่าท่านไอเซนจะมีบุตรชายเพิ่มขึ้นอีกคน เทพเจ้าอำนวยพรโดยแท้” เรเชลแสร้งยกชาขึ้นจิบแก้เก้อ “อายุไล่เลี่ยกับลูกสาวคนเล็กของดิฉันเลย ว่าแต่ทำไมถึงมอบให้ท่านเซเรน่าดูแลกัน? มารดาของเขาไปไหนเสียล่ะ”


“ท่านหญิงเสียไปตอนประสูติเจ้าชายออกมา น่าเศร้าจริงๆ” เซเรน่าแสร้งถอดถอนใจอย่างเศร้าสร้อยจนผมต้องกรอกตามองบน


ครับ นอกจากจะกลายเป็นลูกของน้องชายตัวเองแล้วแม่ยังตายตอนคลอดอีก ตลกร้ายจริงๆ!


 “เนื่องจากเป็นบุตรชายคนสุดท้องที่ท่านไอเซนรักที่สุดจึงได้ฝากฝังให้ดิฉันดูแล” ก่อนเซเรน่าจะกล่าวประโยคต่อไปที่ทำให้นัยน์ตาของเรเชลวาววับ


“เพื่อเตรียมความพร้อมรับตำแหน่งรัชทายาท...โอ๊ะ!?” เซเรน่าแสร้งยกมือขึ้นตะครุบปากก่อนจะหันไปสบตากับเรเชลอย่างเคร่งเครียด


“ตายจริง ดิฉันเผลอพูดเรื่องไร้สาระไปเสียได้” ว่าเสร็จก็แสร้งหัวเราะกลบเกลื่อน “ตำแหน่งรัชทายาทอะไรกัน ท่านไอเซนยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการเลย ดิฉันช่างเลอะเลือนจริงๆ” เอ่ยตำหนิตัวเองพร้อมตีหน้าเศร้ากล่าวขอร้องกับเรเชลต่อไปว่า


“เรื่องเมื่อสักครู่ท่านเรเชลอย่าถือสาเป็นจริงเป็นจังไปเลย”


ถึงตอนนี้ผมขอมอบรางวัลตุ๊กตาทอง สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมให้เจ๊เซเรน่า คำพูดสบถด่าทอเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนแปรเปลี่ยนเป็นคำพูดจาภาษาดอกไม้ได้รวดเร็วไม่อายปากเลยจริงๆ


“คนกันเองทั้งนั้นท่านเซเรน่าไม่ต้องเกรงใจไป ดิฉันเข้าใจว่าเป็นความลับของราชวงศ์ย่อมไม่อาจแพร่งพราย” เรเชลยิ้มหวานรับคำ ขณะที่นัยน์ตาสีเลือดจับจ้องมายังร่างของผมด้วยสายตาวาววับราวจ้องเหยื่อก่อนจะหันไปสบตากับเอริค


“วันนี้ก็รบกวนเวลามามากแล้ว” เรเชลกล่าวด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้มก่อนจะหยัดกายลุกขึ้น


“เมื่อเห็นว่าทวีปเคียร์ยัง สุขสบายดี’ เช่นนี้ดิฉันค่อยยกทัพสิบหมื่นกลับประเทศได้อย่างสบายใจ” เอ่ยร่ำลาพร้อมโน้มกายลงเบื้องหน้าผม ใช้นิ้วมือเรียวหยิกแก้มผมอย่างเอ็นดูหากแต่สายตากลับคล้ายงูมองเหยื่อ


“ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง” เรเชลกล่าวขณะลูบไล้ใบหน้าของผม


ลูบหนึ่งครั้งก็คล้ายจะสัมผัสได้ถึงคำสาปที่แฝงมา 1บท ทั้งคำสาปสะกดใจ, คำสาปเยือกแข็งและคำสาปหนอนคุณไสยที่ออกฤทธิ์ตามคำสั่งของเจ้าของคำสาป ยัดเข้ามาคล้ายกลัวว่าเด็ก 5ขวบจะไม่ตาย


แต่น่าเสียดายที่ผมเป็นสัตว์สะเทินปีศาจสะเทินวิญญาณ คำสาปธรรมดาเลยทำอะไรผมไม่ได้


“ไว้มีโอกาส ดิฉันจะแวะมาเยี่ยมเยือนใหม่นะคะ” สิ้นคำเรเชลก็เดินนำหมิงเทียนและเอริคออกไป แต่ก่อนไปก็ไม่วายหันมากล่าวทิ้งทาย


“หากมีพิธีแต่งตั้งรัชทายาทเมื่อไหร่ หวังว่าท่านเซเรน่าจะให้เกียรติพวกเรามาร่วมอวยพรนะคะ”


เจ๊เซเรน่าอุ้มผมเดินไปส่งพวกเรเชลถึงหน้าพระราชวังทิวากาล ยามนี้ดวงตะวันคล้อยต่ำลาลับขอบฟ้าไปแล้ว แทนที่ด้วยบรรยากาศยามค่ำคืน แค่นั่งฟังเจ๊เซเรน่าพูดจาภาษาดอกไม้กับราชินีจากทวีปยูโรเปี้ยนก็หมดเวลาไป1วันแล้ว


และผมยังไม่เข้าใจว่าเจ๊เซเรน่าลากผมมาร่วมฟังด้วยทำไม นอกจากคำสาประดับพื้นๆ ก็ไม่มีสิ่งใดน่ากังวล จน

กระทั่ง...


“งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะ” เดินมาส่งเรเชลถึงหน้าพระราชวัง ในขณะที่ร่ำลากันอีกรอบพอหอมปากหอมคอเตรียมตัวหันกลับ


กร๊าซซซซซซ...


จู่ๆ ฝูงปักษาไม่ทราบที่มาก็ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้าของพระราชวังทิวากาล รูปร่างคล้ายนกสีดำทมิฬสูงใหญ่ร่วมหนึ่งเมตรจำนวนนับร้อยตัวบินว่อนเหนือศีรษะของเรเชล ส่งเสียงคำรามขู่ขวัญ


“แย่แล้ว! นั่นมันอีกาทมิฬ!?” เรเชลแสร้งกรีดร้องอย่างหวาดกลัว วิ่งหนีกลับมายังพระราชวัง เสียงกรีดร้องของเรเชลและเสียงคำรามของค้างคาวทมิฬทำให้ทหารทั่วทั้งพระราชวังตื่นตัวมุ่งหน้ามาทางนี้


อีกาทมิฬสัตว์ปีศาจผู้นำพาความตาย ว่ากันว่าบินผ่านศีรษะใครไปจะนำพาความตายมาเยือนในสามวัน แต่หลังจากจบศึกยุคแห่งการพิพากษาไปก็ไม่มีใครเคยเห็นมันอีกเลย...


ไม่นานความโกลาหลก็บังเกิดเมื่อจู่ๆ อีกาทมิฬนับร้อยค่อยๆ บินมารวมตัวกัน


ผมมองอีกาเบื้องหน้าที่รวมตัวกันอย่างหนาแน่นก่อจะแปรเปลี่ยนรูปร่างไปมา อาการเดจาวูพลันบังเกิด


‘ใครกัน…’ กลุ่มก้อนอีกาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นก้อนสีดำพร้อมเสียงพูดน่าขนลุก


ฉับพลันบรรยากาศกดดันไม่ทราบที่มาก็แผ่ขยายไปทั่วจนทำให้ทหารหลายคนถึงกับเข่าทรุด...


“เพราะแบบนี้ไงฉันถึงพานายมาด้วย” เจ๊เซเรน่ากระซิบบอกข้างหูผมก่อนจะบ่อยร่างของผมลงมาเหยียบพื้น


คิ้วซ้ายของผมกระตุกยิกขณะเงยหน้าขึ้นสบตาเอวาประมาณว่า ‘นายคิดเหมือนฉันไหมบี1?’


ใครกันที่บังอาจปลุกข้าขึ้นมา!’ ประโยคที่สองดังขึ้นพร้อมคลื่นพลังน่าขนลุกที่แผ่กระจายไปทั่ว


เอวาสบตาผมก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงว่า ‘ฉันเห็นด้วยบี2’


ผมจึงก้าวขาเดินออกไปเงยหน้าขึ้นมองกลุ่มก้อนสีดำทมึนเบื้องบน เพียงแค่ครั้งนี้ไปตัวเปล่าไม่ได้พกอาวุธไปแต่อย่างใด


“ท่านเซเรน่า! เด็กคนนั้นเป็นอะไรไป? รีบไปช่วยเขาเร็วเข้า!” เรเชลแสร้งกรีดร้อง ทำท่าจะถลาเข้ามาช่วยผมแต่โดนหมิงเทียนกับเอริครั้งไว้


แสดงได้สมจริงมาก หากผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังใช้คำสาปสะกดใจส่งผมเข้าปากปีศาจคงจะเชื่อเต็มร้อยแน่ๆ


เดินต่อไป จงยอมให้ปีศาจตนนั้นลักพาตัวเจ้าเสีย!’ แว่วได้ยินเสียงคำสั่งของเรเชลดังขึ้นมาในหัว


ผมนำคำพูดอีกฝ่ายมาประมวลผลอีกทีแล้วก็ได้แต่กรอกตามองบน ทำตัวเป็นเด็กดีเชื่อฟังคำสั่งต่อไปไม่ให้เสียความตั้งใจปลอมแปลงข้อมูลของเจ๊เซเรน่า


เจ้ามนุษย์โอหัง’ สิ้นคำ กลุ่มก้อนสีดำเบื้องบนก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างของมนุษย์ที่มีหัวเป็นอีกกาสีดำตัวใหญ่ หกปีก นัยน์ตาสีแดงเลือด


ข้าคือ ไคม์ ปีศาจลำดับที่53 แห่งโซโลมอน!’ อีกฝ่ายประกาศกร้าวบินโฉบมาเหนือหัวของผม


ก็ว่าทำไมถึงรู้สึกเดจาวู ที่แท้ก็ปีศาจแห่งโซโลมอนเพื่อนยากนี่เอง


“จงเสียใจที่บังอาจปลุกข้าขึ้นมาเสียเถอะ!” สิ้นคำอีกฝ่ายก็บินมาโฉบคอเสื้อผมขึ้นไป


ก่อนจะบินขึ้นฟ้าหายไป...


กลายเป็นพียงเงาร่างสีดำหายไปสุดขอบฟ้า...


ท่ามกลางความตกตะลึงของเซเรน่า แกรแฮม และเรเชล


“เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่ได้สั่งให้นายยอมให้จับแบบนั้นโว้ย!” เซเรน่ากรีดร้องอย่างหมดมาด ตาเหลือกล้มตึงจนเอวาต้องเข้ามาช่วยพยุง ขณะที่เรเชลเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน


“เดี๋ยวก่อน! ฐานทัพมันไม่ได้อยู่ทางโน้น!” สติแตกลืมสิ้นภาษาดอกไม้ที่เคยใช้ก่อนจะทำท่าเป็นลมตามเซเรน่าไปติดๆ จนหมิงเทียนกับเอริคต้องเข้ามาช่วยกันพยุง


ท่ามกลางความโกลาหลถึงขีดสุดหน้าพระราชวัง ในขณะที่ทหารกำลังวิ่งวุ่นไปมา


“เกิดอะไรขึ้น” ร่างของชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีทองนัยน์ตาสีฟ้าพลันปรากฏตัวขึ้นในชุดเต็มยศ เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นหนึ่งประโยค ความวุ่นวายตรงหน้าพลันสงบลงทันที


เซเรน่า แกรแฮม ที่นอนสูดยาดมอยู่บนตักของเอวา พอได้ยินเสียงของผู้มาใหม่ก็คล้ายเกิดอาการช็อกฉับพลัน แทบหมดสติหนีความผิดไปให้รู้แล้วรู้รอดเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยประโยคต่อไปออกมาว่า...


“เอลิออลอยู่ไหน?”


มารดามันเถอะ! เธอลืมไอเซน เคียร์ไปได้ยังไง!?




____________________________________________________________________________________________

สอบเสร็จแล้วครับ กลับมาอัพนิยายแล้วพร้อมเปิดอีเว้นเก็บปีศาจเข้าฮาเร็ม(?) (o ̄∇ ̄o)♪

ปุจฉา: ชะตากรรมหลังจากนี้ของปีศาจแห่งโซโลมอนจะเป็นอย่างไรต่อไป?

A: สนทนาภาษาดอกไม้ วันนี้อากาศดีเนอะ?

B: สนทนาภาษาเพื่อนสนิท ไม่ได้พบกันนาน สบายดีมั๊ย

C: หย่อนเอลิออลทิ้งไว้แล้วหนีไป

D: พากันหลงทาง เปิดตำนานผจญภัยบทใหม่


คุณน้องชายโผล่มาแล้วครับ! #จุดพลุ

แต่เหมือนนรกชังหรือสวรรค์แกล้งก็ไม่ทราบคาดกับเอลิออลอีกจนได้ // ซับน้ำตา

ส่วนเจ๊เซเรน่าก็ลืมไอเซนเป็นรอบที่สาม! // จุดธูปไว้อาลัย


สามารถติดตามข่าวสาร/สปอย/ตอนพิเศษนิยายเรื่องต่างๆ ได้ทาง

>>> Facebook <<<
>>> Twitter <<

ขอบคุณที่ติดตามครับ

#ผู้พิทักษ์ฉบับพกพา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.283K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3327 jinhaana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 18:23
    ไอเซนจะมีโอกาสได้เจอพี่ไหม55555
    #3,327
    0
  2. #3242 เด็กหญิง น่วมเนี่ยม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 13:29

    กไอเซนก็เป็นคนสำคัญนะแต่ทำไมโดนลืมตลอดเลย ฮ่าาา ถ้าช๊อตที่เจอปีศาจเหมือนบาเอล นี่คือจะตลกมากกก ที่เปิดประตูและปิดประตูเองอ่ะ

    #3,242
    0
  3. #3181 Beam-_- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 16:17

    โอ้ยยยยยยยยยยย ไอเซนแกกลายเป็นผีแล้วพึ่งฟื้นคืนชีพมาใช่มั้ยทุกคยเลยลืมนายไปหมดเนี้ยย

    #3,181
    0
  4. #2971 Xialyu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 15:36
    พี่น้องจะได้เจอกันไหม555
    #2,971
    0
  5. #2703 arainaka (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:48
    โว้ยยย เจ๊เซเรน่าแกจะโดนน้องชายเอลิออลสาปส่งมั้ยเนี่ย 5555555
    #2,703
    0
  6. #2629 Eheh072 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 23:47
    สงสารน้องชาย ฮรืออ555คลาดกันอีกแล้ว
    #2,629
    0
  7. #2322 defosw25 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:18
    โอ้ย วุ่นวายแท้5555555555555 กว่าพี่น้องจะได้เจอกัน
    #2,322
    1
  8. #2320 MIN&FRONG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 06:24
    ข้อ D หลงเหมือนกันเลยสินะ ตกลงน้องชายกับน้องสาวจะได้เจอเอลิไหมอ่ะ น้องสาวค่าตัวแพงกว่าอีกมั้ง555555
    #2,320
    1
  9. #2224 +Ei_Chuad+ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 03:20
    ทำไมเพื่อนน้องต้องทำให้อะไรๆมันวุ่นเนอะ
    #2,224
    1
  10. #2033 peace_in_apple (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:25
    cและdได้เลยทีเดียว
    #2,033
    0
  11. #2013 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 21:32
    และแล้วไอเซนก็ยังคงไม่ได้เจอเอลิ
    #2,013
    1
    • #2013-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 16)
      4 เมษายน 2562 / 21:41
      ไอเซนค่าตัวแพงพอๆ กับจอมมารเลยครับ... // ปาดน้ำตา
      #2013-1
  12. #1988 secret (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 13:27
    ขนาดนี้ก็ต้องDแล้วล่ะ เรื่องหลงทางไว้ใจเอลิออ...แค่กๆๆๆๆ
    #1,988
    0
  13. #1819 lcelovemom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 10:35
    cชัวววววว555
    #1,819
    0
  14. #1813 จะไม่เทพี่น้ำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:29
    ไม่ได้เจอซักทีเว้ยไอเซน55555
    #1,813
    0
  15. #1809 minggg- (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 03:27

    ได้คนใช้มาอีกหนึ่งไหมนะ 55555

    #1,809
    0
  16. #1683 Sweeteaster (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 22:35

    ถถถ พี่เซนของหน่องง555 #บุคคลที่ถูกลืม
    #1,683
    0
  17. #1682 polymerase (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 11:12
    D มั้ยลูก เปิดตำนานใหม่พร้อม55555555
    #1,682
    0
  18. #1681 P'est (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:44
    D เจ้าค่ะ.. ว่าแต่ เมื่อไหร่พี่น้องเค้าจะเจอหน้ากัน555
    #1,681
    0
  19. #1680 sci-ch (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:21
    พี่น้องเขาจะได้เจอกันตอนไหนเนี่ย
    #1,680
    0
  20. #1677 dswnxxn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 15:47

    BกับC
    ไรท์สู้ๆๆ
    #1,677
    1
    • #1677-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 16)
      19 มีนาคม 2562 / 19:50
      ใช่มั๊ยน้าาา 😂 ขอบคุณที่ติดตามครับ ><
      #1677-1
  21. #1676 สล็อตเป็นตะคริว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 13:10
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆๆๆ เมื่อไรนสจะออกสักที ฮรือออออ
    #1,676
    1
    • #1676-1 kiriyu_kura(จากตอนที่ 16)
      19 มีนาคม 2562 / 13:41

      รอปิดต้นฉบับภาค1เสร็จแล้วจะรีบแจ้งนะครับ TvT ขอบคุณที่ติดตามครับ XD
      #1676-1
  22. #1675 あき。。 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 22:30
    คนน้องก็ยังนกต่อไป
    #1,675
    1
  23. #1674 SHIKAMADOJI (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 16:24
    เจอกันไว้ๆเด้อสองน้องพี่น้อง
    #1,674
    1
  24. #1673 guinw55 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 14:59
    c. ไม่ใช่แค่หย่อนทิ้ง แต่น่าจะโดนเขวี้ยงทิ้งเลยที่เดียว
    /ปล. เอลิออลพ่อมาตามแล้ว
    #1,673
    1
  25. #1672 Spaghetti (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 11:56
    เมื่อไหร่จะได้เจอกัน 55555
    #1,672
    1
  26. #1534 ret_rot (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:43
    ขอให้นข เขียนภาค1 ให้จบก่อนค่อยตัดสินได้ไหมคะ 55555 สู้ๆค่ะ
    #1,534
    0
  27. #1533 nuang1 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:19
    สำหรับเราแบบนี้ก็ดี สนุก
    แต่ยังไงก็ตามใจไรท์ที่วางพล็อตไว้ล่ะกัน
    #1,533
    0
  28. #1531 Mind-MMM (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:46
    แบบนี้ก็ดีแล้วว ไม่ต้องรี ถ้าอยากรีเพื่อความสบายใจก็ค่อยรีตอนอัพจบบบ
    #1,531
    0
  29. #1530 NNam_1999 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:43
    จบก่อนนนนน
    #1,530
    0
  30. #1529 แมวจรจัดเตร็ดเตร่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:18
    คิดว่าแต่งให้จบค่อยรีทีเดียวดีกว่า... ผลจากการนิยายที่ยาวนานพบว่า เมื่อมีการรีไรทเกิดขึ้นการคัน... ไรท์เตอร์มักจะหายหัวไป

    + เรากลัวคุณหายอ่ะ =_= เรื่องเก่าดองในไหจนเจ็บช้ำน้ำตา😢
    #1,529
    0
  31. #1528 หมากฝรั่งตราแมวดำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:17
    เราคิดว่าดีแล้วค่ะ แต่ถ้าอยากรีรอจนจบก็ได้ค่ะ
    #1,528
    0
  32. #1527 svanya (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:45
    ขอจบภาคจ้า
    #1,527
    0
  33. #1526 LazyLady (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:45
    เรายังไงก็ได้ค่ะ ขอไม่ค้างก้พอใจแล้วว //ลงแดง
    #1,526
    0
  34. #1525 Aimarea (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 21:28
    รีจบภาคแรกดีกว่าค่ะ มันจะได้ไม่ค้างกับเนื้อเรื่องจนเกินไป
    #1,525
    0
  35. #1524 TORI_II (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:54
    มันดีแล้วค่ะ แต่ถ้าไรท์อยากรีจบภาคแรกค่อยรีทีเดียว

    ติดตามอยู่นะคะ =.=
    #1,524
    0
  36. #1523 คุณหญิง Ma-E (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:53
    เราว่ามันโอแล้วนะ แต่ถ้าไรท์อยากรีก็ขอจบภาคแรกก่อนเถอะนะ พลีสสสสส//เกาะแข้งเกาะขาไรท์
    #1,523
    0
  37. #1522 โยชิน่อน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:48
    ถ้าอยากรีลงให้จบภาคแรกก่อนดีกว่า
    #1,522
    0
  38. #1521 .:>~◇Yuukari♡~<:. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:44
    อยากได้ตอนต่อไปมากกว่า ไรท์ไม่ต้องรีหรอกค่ะ
    #1,521
    0
  39. #1520 tongma323 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:39
    เราคิดว่าลงภาคแรกนี้ให้จบก่อนจะดีกว่า เท่าที่อ่านมาเนื้อหาอะไรต่างๆก็โอเคอยู่นะ ถ้าอยากจะรีไรท์ก็คงต้องขอให้ไรท์ลงภาคแรกให้จบก่อนอะ แล้วค่อยรีไรท์
    #1,520
    0
  40. #1519 KillerKill (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:34

    เราว่ามันดีแล้วววว


    #1,519
    0
  41. #1518 siriwan_kook (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:33

    เราว่าดีแล้วนะ โอเคเลยนะ เนื้อเรื่องก็ไม่สับสนนะ ภาษาก็ดีด้วย
    #1,518
    0
  42. #1517 yuuki1452 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:17
    เราว่ามันดีแล้วไม่ต้องรีไรท์หรอก
    #1,517
    0
  43. #1516 MK1906 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:17

    ได้แล้วนะไม่ต้องรีหรอก
    #1,516
    0
  44. #1515 241048 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:05
    ok แล้วนะไม่ต้องรีไรท์หรอกค่ะ
    #1,515
    0
  45. #1514 tip123654 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 20:02

    ดีไม่รีไรท์ต้องหรอก
    #1,514
    0
  46. #1513 OumWanwisa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:39
    เราว่าโอเคแล้วไม่ต้องรีหรอกค่ะ
    #1,513
    0
  47. #1512 MaoGown (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:26
    เราว่าเนื้อเรื่องและภาษาการเขียนโอเคแล้วนะคะ ไม่ได้อืดยืดหรือน่าเบื่อ สำหรับเราไม่ต้องรีก็ได้ค่ะ
    #1,512
    0
  48. #1511 fahsai_W_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:24
    สำหรับเรา เราว่าโอเคดีนะ เอาที่ไรท์ว่าเหมาะสมละกันเนอะะ เหลือที่ติดค้างเราก็ว่าฉาก nc+ นี่แหละ แค่กๆ---
    #1,511
    0
  49. #1510 XINDEER (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:16
    เนื้อเรื่องโอเคน้าสำหรับเรา เพิ่มเติมคืออยากให้น้องโดนจับกิ- แค่กๆ พระเอกอยู่หน่ายยยยย
    #1,510
    0
  50. #1509 chim_123 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 19:13
    สำหรับเราดีแล้วค่าาา สนุกมาก แต่ก็แล้วแต่ไรท์ตามความเมาะสมค่าาา
    #1,509
    0