God's child and the guardian (Yaoi,BL)

ตอนที่ 15 : เรื่องเล่าบทที่14: Mission Completed! กลับแพนโดร่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,298 ครั้ง
    20 มิ.ย. 62


Mission Completed!
กลับบ้านเราเตียงนอนรออยู่


เอลิออล เคียร์(ผู้พิทักษ์อันดับ1 แห่งแพนโดร่า)


“โลหิตมาร?” ผมมองเจ้าลูกบอลสีดำตัวอ้วนกลมในอ้อมแขนอย่างไม่เชื่อสายตา


“เข้ามาที่นี่ได้ไง!?” ว่าแล้วก็รีบเงยหน้าขึ้นมองลูกตาสีแดงฉานกลางท้องฟ้าอีกครั้ง ก่อนจะพบว่าวงเวทย์อัญเชิญอสูรระดับตำนานยังไม่หายไป! เพิ่มเติมคือกรงเล็บสีขาวขนาดใหญ่คู่หนึ่งกำลังแหวกอากาศออกมา ฉับพลันที่กรงเล็บคู่นั้นปรากฏบรรยากาศรอบด้านก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง


ไม่นานท้องฟ้าสีแดงฉานเบื้องบนก็ค่อยๆ ถูกความมืดมิดกลืนกินอย่างรวดเร็ว


มุกิ๊ววววว


จู่ๆ โลหิตมารในอ้อมแขนก็ส่งเสียงร้องออกมาก่อนจะกระโดดลงไป เขมือบ ลูกไฟวิญญาณที่อยู่ด้านข้างฟีลอส


“เฮ้ย!?” ฟีลอสร้องลั่นก่อนจะโดนโลหิตมารตัวอ้วนกลมเขมือบลงเป็นรายต่อไป ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องแตกตื่นของผู้พิทักษ์คนอื่นๆ ที่โดนโลหิตมารเขมือบหายไปทีละคนสองคนจนหมด เหลือไว้เพียงผมที่ยืนโดดเดี่ยวประจันหน้ากับกองทัพภูตผีและสัตว์อสูรระดับตำนานที่กำลังโผล่พ้นมิติออกมา


“งั้นเหรอ...” ผมมองโลหิตมารตัวน้อยที่กระโดดกลับเข้ามาในอ้อมแขนด้วยสายตาขอบคุณ


“อย่างงี้นี่เอง ช่วยได้มากเลย ขอบคุณนะ” สิ้นคำแรงกดดันจำนวนมหาศาลไม่แพ้ตอนที่จอมมารปรากฏตัวก็แผ่กระจายไปทั่ว


กร๊าซซซซ!!!


ยามที่วงแหวนเวทบนท้องฟ้าสลายไป ร่างของมังกรสีขาวตัวใหญ่ก็พลันปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เกล็ดสีขาวเงางามสะท้อนแสงจันทร์ยามค่ำคืนจนเป็นประกายระยิบระยับจับตา ก่อนนัยน์ตาสีโกเมนของมันจะค่อยๆ จับจ้องมายังร่างของผม เช่นเดียวกับผมที่จ้องมองกลับไปอย่างตกตะลึง


มังกรออโรร่า สัตว์อสูรที่มีความสามารถในควบคุมและทำลายมิติระดับตำนาน!


ทันทีที่เสียงคำรามแรกของมันถูกเปล่งออกมา กองทัพวิญญาณที่มอบต่ำตัวสั่นงั่นงกอยู่บนพื้นดินเมื่อครู่ก็แตกสลายกลายเป็นละอองวิญญาณอย่างรวดเร็ว!


!?” ผมเบิกตาโพล่งมองกองทัพวิญญาณนับหมื่นที่สลายกลายเป็นละอองสีขาวบนพื้นอย่างตกตะลึง


หากโลหิตมารโผล่มาช้ากว่านี้อีกสักนิด น่ากลัวว่าชะตากรรมของพวกฟีลอสคงไม่ดีไปกองกองทัพภูตผีเป็นแน่!


“รู้ตัวมั๊ยว่าแกใช้ลูกน้องได้เปลืองมาก” ผมกล่าวค่อนแคะเป็นครั้งแรกขณะจับจ้องสายตาไปยังกลุ่มหมอกควันสีขาวที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่บนร่างของมังกรสีขาวเขม็ง


เจ้านี่ต่างหากที่เป็นลูกน้องของข้า สิ้นคำ เสียงคำรามระลอกสองของมังกรออโรร่าก็ดังขึ้นอีกครั้ง บรรยายกาศรอบด้านสั่นสะเทือนหนักขึ้นและหนักขึ้นเรื่อยๆ จนบังเกิดเป็นรอยร้าวขึ้นมากลางอากาศ ก่อนจะ...


เพล้ง!


“ชิบหาย!” ผมหน้าซีด ท้องฟ้ามืดมิดเบื้องบนร่วงกราวลงมาราวกระจกที่แตกร้าวเผยให้เห็นท้องฟ้ายามกลางวันสดใสและสภาพรกร้างบางส่วนของเมืองบลีฟก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วเพราะพลังซ่อมแซมตัวเองของโลกกลับด้าน


มันกำลังจะพังมิติหนีไป!


“จะทิ้งร่างและหนีไปเฉยๆ แบบนี้น่ะเหรอผมเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าและน้ำเสียงเคร่งเครียด ขณะที่ในหัวประมวลผลหาบทเวท 108วิธีในการผนึกจอมมาร


แน่นอน…’ เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างใบหูอีกครั้ง ก่อนประโยคต่อไปของมันจะทำให้ผมชะงัก


ได้เครื่องสังเวยครบเมื่อไหร่ ข้าจะกลับมารับเจ้าแน่นอน’ สัมผัสเย็นเยือกไล้ไปตามใบหน้าของผมอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อมังกรออโรร่ากู่ร้องออกมาเป็นครั้งที่3


เพล้ง!!!


มิติทับซ้อนและโลกกลับด้านถูกทำลายลงอย่างรวดเร็วราวกำแพงกระจกที่ร่วงกราว มังกรออโรร่าปรายตามองมายังผมเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะบินหนีไปอย่างรวดเร็วพร้อมร่างของจอมมารที่หายไป!


“ไป!” ไม่ต้องรอให้โลกกลับด้านซ่อมแซมตัวเองจนเสร็จผมก็กระโดดขึ้นพัดหมายจะตามออกไปอย่างรวดเร็ว ทว่าทันทีที่ใกล้ถึงประตูทางออกไปเมืองบลีฟ โลหิตมารในอ้อมกอด จู่ๆ ก็แปรรูปเป็นของเหลว เขมือบวิญญาณของผมเข้าไปทั้งตัว


สัมผัสได้ถึงแรงฉุดกระชากอย่างรุนแรงเพื่อดึงวิญญาณของผมกลับเข้าไปในร่าง


มุกิ๊วววววว


และทันทีที่โลหิตมารกระโดดพ้นออกมาจากเขตของโลกกลับด้านเข้าสู่เมืองบลีฟก็เปล่งเสียงร้องออกมาอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะจัดการ คายสิ่งที่เขมือบไปเมื่อครู่ทั้งหลายออกมา


“แค่กๆ เจ้าโลหิตมารทรยศ!” เสียงโวยวายของบาเอลดังขึ้นทันทีที่โลหิตมารคายสิ่งมีชีวิตทั้งหมดออกมา นอกจากบาเอลแล้วก็ยังมีร่างของเอวากับคามิลที่กำลังหันซ้ายหันขวาอย่างมึนงง ร่างวิญญาณของผมหายไปกลายเป็นร่างของเด็ก 5 ขวบ ผมขาวตัวขาวอีกครั้ง


ผมเงยหน้ามองฟ้า นัยน์ตาสีทองวาวโรจน์


“จะหนีไปไหน!” ก่อนจะรีบใช้เวทลอยตัวขึ้นไปบนอากาศ ตวัดพัดใส่ร่างของมังกรออโรร่าที่กำลังบินหนีทันที


เคร้ง!!!


กรงเล็บสีขาวตวัดใส่พัดของผมก่อนนัยน์ตาสีโกเมนจะเบนมามองผมด้วยนัยน์ตาวาววับ


โง่เขลา’ คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นเสียงของมังกรสีขาวเบื้องหน้า และคำพูดประโยคแรกที่ทักทายออกมาก็คล้ายคำด่าพิกล ปะมือกันไปหลายกระบวนท่าจึงพอคาดคะเนพลังอีกฝ่ายได้ พลังที่ปล่อยออกมาจากร่างของมังกรออโรร่าเหนือล้ำกว่าบาเอลไปไม่มาก หากจะสู้กันจริงจังต่างฝ่ายคงบาดเจ็บสาหัส


“ค่ายกลแปดทิศ!” คิดได้ดังนั้นก็ร่ายเวทผนึกออกมาทันที เส้นสายสีทองพุ่งมาจากทั้งแปดทิศหมายพันธนาการร่างของมังกรสีขาวเอาไว้ ทว่าก่อนที่เส้นสายเหล่านั้นจะพุ่งเข้าไปพันธนาการอีกฝ่าย จู่ๆ ร่างของมังกรออโรร่าก็หายวับไปกลางอากาศ!


!?” ผมเบิกตาโพล่ง สายตาแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดก่อนจะหลับตาเพ่งสมาธิค้นหามังกรออโรร่าอีกครั้ง ทว่าไม่ว่าจะเพ่งสมาธิหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ!


“หนีไปจนได้” ผมกลับลงมายืนบนพื้นก่อนสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บ สีหน้าอึมครึ้ม แทบทรุดตัวลงเอาหัวโขกพื้นตายหนีความผิดให้รู้แล้วรู้รอด


ช่วยเหลือฟีลอส คารอนและพรรคพวกได้สำเร็จ โดนมีของแถมเป็นการช่วยเหลือจอมมารแก่ๆ ออกมาดูโลก ถ้าเจ๊เซเรน่ารู้เข้าคงอดใจไม่ฆ่าผมไม่ได้แล้ว!


“นี่มัน...เมืองบลีฟ?” เอวาอุทานขึ้นเมื่อกวาดตามองสภาพเมืองร้างแสนคุ้นตา ก่อนสายตาจะเบนมาหยุดลงที่ร่างของผม


“ฟีลอส...”

“อยู่ในนี้” เอวาอ้าปากถามไม่ทันจนประโยคผมก็รีบชูโลหิตมารตัวอ้วนกลมในอ้อมแขนขึ้นทันที แม้ในใจอยากร่ำไห้ออกมาเป็นหมื่นครั้ง แต่คร่ำครวญต่อไปคงไม่ได้อะไรขึ้นมา จึงรีบเดินเข้าไปหาเอวาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดแทน


“วันนี้วันที่เท่าไหร่แล้ว...” สิ้นคำเอวาก็รีบก้มดูวันที่บนนาฬิกาข้อมือทันที


“วันที่7 เดือน1…” เว้นระยะไปครู่หนึ่งก่อนจะกรีดร้องออกมา “เหลือเวลาอีก7ชั่วโมง!?” ว่าแล้วเอวาก็รีบอุ้มผมขึ้นจากพื้นทันทีลืมสิ้นว่าร่างกายตัวเองหายเจ็บปวดจากคำสาปไปตั้งแต่เมื่อใด ก่อนจะหันไปมองคามิลด้วยสีหน้าแตกตื่น


“เราต้องรีบกลับแพนโดร่าเดี๋ยวนี้!”


เนื่องจากยานบินพังไปตั้งแต่เจอทะเลหมอก ทำให้ทุกคนต้องเปลี่ยนพาหนะการเดินทางเป็นพัดสีขาวสุดคลาสสิคที่ยืดได้หดได้ของผมแทน ทว่าพื้นที่ไม่พอให้ผู้ชายตัวโตๆ 4 คนกับโลหิตมารตัวอ้วนกลมนั่ง ผมจึงต้องไปนั่งอยู่บนตักเอวา ส่วนโลหิตมารก็จำใจต้องไปนั่งตักของบาเอล...


“แล้วทำไมแกไม่ไปนั่งตักคนอื่นวะ!?” บาเอลถลึงตามองโลหิตมารด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ก่อนจะตวัดสายตาน้อยใจ(?)มามองผม


“ช่วยไม่ได้ ก็ฉันต้องให้เอวาบอกทางนี่นา” ผมว่าพลางยักไหล่ก่อนจะชะงักไปแล้วเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีกระดับเมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานบางที่พุ่งตรงมา...


ลำแสงสีดำจำนวนสิบสายกำลังพุ่งไล่หลังมาทางพวกเขาอย่างรวดเร็ว...


“คืนวิญญาณของฟีรอส คารอนมาเดี๋ยวนี้!” ร่างในชุดคลุมสีดำนับสิบพุ่งไล่หลังพวกเราเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมเคียวสีดำคมกริบที่ตวัดลงมา...


 “พวกเคออส!?” คามิลหันกลับไปมองอย่างเคร่งเครียด ทำท่าจะลุกขึ้นร่ายเวทย์สกัดผู้บุกรุกด้านหลังเอาไว้ ทว่า...


ปัง!!!


ช้ากว่าผมไปก้าวหนึ่ง ผมลุกขึ้นยืน หยิบพัดสำรองออกมาจากแหวนเก็บของก่อนจะคลี่ออกแล้วตวัดออกไปด้านหลังจนสุดแรง


“อ๊ากกกกกก” ผลลัพธ์คือเสียงกรีดร้องเจ็บปวดดังขึ้นพร้อมร่างในชุดคลุมดำนับสิบที่ลอยละลิ่วราวว่าวเชือกขาด ปลิวหายไปสุดขอบฟ้า


“เรียบร้อย” ผมหุบพัดในมือก่อนจะกลับมานั่งแหมะลงบนตักของเอวาตามเดิม เมินสายตาว่างเปล่าที่จ้องมองมาของคามิล เช่นเดียวกับสายตาเลื่อมใสแปลกๆ ของบาเอล


“อา...” คามิลครางออกมาด้วยสีหน้าเลื่อนลอย บุตรแห่งเคออส 10 คนที่พวกเขาต่อสู้แทบเป็นแทบตายเมื่อครู่ โดนพัดที่เดียวปลิวง่ายๆ แบบนี้ก็ได้เรอะ!?


“ก็ปกตินี่...” เอวากล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉยขณะลูบเรือนผมสีขาวของผมอย่างเบามือ ราวการต่อสู้เสี่ยงตายก่อนหน้านั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน


“อืม ปกติ” คามิลพยักหน้าก่อนจะกรีดร้องออกมา


“ปกติก็เชี่ยแล้ว!”

+++++


หลังจากเร่งเดินทางทั้งวันทั้งคืนโดยไม่หยุดพักในที่สุดพวกเราก็มาถึงแพนโดร่าตอน4ทุ่มตรงของวันที่ 7 ผมจอดพัดลงบนดาดฟ้าของแพนโดร่าก่อนจะโดนเอวาใช้แขน หนีบร่างของผมวิ่งลงไปชั้นใต้ดินอย่างเร่งรีบ


ยามที่ก้าวขาพ้นประตูห้องแล็ปเข้าไปจึงพบกับร่างของเจ๊เซเรน่าที่ยืนรออยู่แล้ว ผมรีบกระโดดลงจะอ้อมแขนของเอวา คว้าโลหิตมารจากอ้อมอกของบาเอลแล้วเดินไปหยุดอยู่หน้าแคปซูลพยุงชีพทันที


“ได้วิญญาณของฟีลอสมาแล้วสินะ” เจ๊เซเรน่าเอ่ยถามขณะจับจ้องสายตามามองโลหิตมารในอ้อมแขนของผม


“เอาร่างฟีลอสออกมา ที่เหลือผมจัดการต่อเอง” สิ้นคำเจ๊เซเรน่าก็รีบรัวนิ้วบนแผงควบคุมทันที ไม่นานแคปซูลพยุงชีพก็ค่อยๆ ขยับมาตั้งขนานกับพื้น ฝาแคปซูลค่อยๆ เปิดออกส่งผลให้กลิ่นน้ำยาฉุนจมูกนั่นกระจายไปทั่ว


ซากมัมมี่นั่นยังมีชีวิตอยู่อีกงั้นเหรอ?” แว่วได้ยินเสียงค่อนแคะของบาเอลทำให้มือของผมที่กำลังจะเอื้อมลงไปในน้ำชะงักทันที ก่อนจะตวัดสายตามองอีกฝ่ายแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มหวานหยดว่า...


“เพราะฟีลอสแท้ๆ ถึงทำให้เราได้พบกันอีกครั้ง ดีใจมั๊ยล่ะ” กล่าวจบก็โยนโลหิตมารในอ้อมแขนลงแคปซูลพยุงชีพดังจ๋อมขณะที่บาเอลมองผมสลับกับร่างของฟีลอสแล้วทำหน้าคล้ายโดนบังคับให้กลืนยาขม


เซเรน่าจ้องมองร่างของชายหนุ่มผมดำหยักศก นัยน์ตาเลือดด้วยสายตาคืบแคลงสงสัย


“เจ้าหนุ่มหัวหยิกนั่นใครกัน” มองอย่างพิจาณาอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยถามเอวาอย่างอดไม่อยู่ ก่อนประโยคที่ได้จะทำให้เธอเบิกตาโพล่ง


“ราชาปีศาจบาเอลไงครับ” 


“ห๊า
!?”


เซเรน่าแทบตะครุบปากตัวเองไว้ไม่ทัน ก่อนจะหันไปมองร่างของ ราชาปีศาจบาเอลอย่างตกตะลึง พอจะหันไปถามเอลิออลก็ยิ่งตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่ เมื่อจู่ๆ โลหิตมารตัวอ้วนกลมกำลัง เขมือบร่างแห้งกรังของฟีลอส คารอนเข้าไปเคี้ยวเสียงดังกร๊วบ


“เดี๋ยวๆๆ นั่นนายกำลังทำอะไรน่ะ!?” เธอรีบปรี่เข้าไปยืดยุดฉุดกระชากกับโลหิตมารอย่างเร่งด่วน ทว่าเจ้าโลหิตมารตัวอ้วนยังคงไม่ยอมคายร่างของฟีลอสออกมา เคี้ยวเสียงดังกร๊วบอยู่ร่วม 10นาทีจนเธอเริ่มหน้าซีดเผือด


“ไม่เป็นไรหรอกครับท่านเซเรน่า” เอวาว่าพลางตบบ่า “โลหิตมารกำลังช่วยกินคำสาปของฟีลอส” ก่อนประโยคต่อมาจะทำให้เธอหันขวับมามองเอวาอย่างตกตะลึง


“คำสาปของราชินีมารที่ผมโดนก็ถูกกำจัดไปแล้วเช่นกัน...”


ถุย!


ไม่นานร่างขาวซีดร่างหนึ่งก็ถูกโลหิตมาร คายออกมา


กำจัดคำสาปด้วยวิธีฮาร์ดคอร์แบบนี้น่ะเหรอ!? เซเรน่าได้แต่กรีดร้องประท้วงอยู่ในใจ


บรรยากาศในห้องพลันเงียบกริบอย่างฉับพลัน จนกระทั่ง...


“แค่กๆ!” เสียงไอดังขึ้นก่อนร่างเปลือยเปล่าขาวซีดบนพื้นจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นแล้วมองไปรอบด้านอย่างตื่นตะลึง


“ที่นี่ที่ไหน...” น้ำเสียงทุ้มต่ำแม้จะแหบพร่าแต่ก็ฟังแล้วคุ้นหูเป็นอย่างยิ่ง สิ้นคำทุกสายตาในห้องก็พลันจับจ้องไปยังร่างขาวซีดกำยำบริเวณกลางห้องที่ค่อยๆ หยัดตัวขึ้นมา


ท่อนขาผอมบางกว่าในความทรงจำคู่นั้นยืนหยัดขึ้นมาทั้งๆ ที่สั่นระริก เรือนผมสีดำแผ่สลายเต็มแผ่นหลัง เช่นเดียวกับนัยน์ตาสีแดงเลือดคมปราดที่ค่อยๆ กระพริบขึ้นลงและกวาดมองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวง


“พวกนาย... ท่านเซเรน่า?” นัยน์ตาสีแดงฉานดุจเลือดไล่สายตาไปรอบๆ จับจ้องร่างของเอวา คามิล และเซเรน่า แกรแฮมอยู่เนิ่นนานด้วยแววตาแตกตื่น ทว่ากวาดมองเท่าไหร่ก็ไม่พบร่างของคนที่หา ก่อนจะเลื่อนสายตามาหยุดลงที่ร่างของเด็กผู้ชายผมขาวตัวขาวเบื้องหน้า


“เอลิออล?” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาคล้ายไม่แน่ใจ


“ฉันบอกแล้วไง” ผมสบตาอีกฝ่ายพลางคลี่ยิ้ม ก่อนจะโบกพัดในมือเบาๆ แก้เก้อแล้วกล่าวไปว่า


 “ถึงตัวตายกลายเป็นผี ก็ต้องเป็นผีของทวีปเคี---“ กำลังจะเก๊กหล่อพูดประโยคเท่ๆ ออกมาสักประโยคสองประโยคปลอบขวัญเพื่อน แต่ไม่ทันจบประโยคร่างของผมก็ลอยหวืดเข้าไปในอ้อมกอดของอีกฝ่ายเสียก่อน


!?” จู่ๆ โดนกอดโดนไม่ทันตั้งตัวทำให้ผมตกใจจนตาเหลือก ก่อนจะตวัดสายตากลับไปมองเจ๊เซเรน่าและบรรดาผู้คนด้านหลังเพื่อขอความช่วยเหลือทว่าสิ่งที่ได้กลับมาคือสภาพยืนตาแดงมองมายังร่างของผมกับฟีลอสน้ำตาจวนเจียนจะไหล พาลให้ผมรู้สึกเลิกลักหนักกว่าเดิม ขณะที่ไม่รู้จะเอามื้อไม้ไปวางไว้ที่ใด


 “อึ่ก...” ก็แว่วได้ยินเสียงร้องคล้ายกลั้นสะอื้นออกมา ร่างกำยำที่โอบกอดผมอยู่พลันสัมผัสได้ถึงความสั่นสะท้านเบาบางจนอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปกอดตอบอีกฝ่าย


“ไม่เป็นไรแล้ว...” ลูบหลังอีกฝ่ายแผ่วเบาก่อนจะสัมผัสได้ถึงแรงกอดรัดเพิ่มขึ้นอีกระดับ เอวามองมาที่พวกเราตาแดงก่อนจะเดินเข้ามาช้าๆ


“ยินดีต้อนรับกลับนะ” ก่อนที่ผมกับเอวาจะเอ่ยชื่อของอีกฝ่ายออกมาแผ่วเบา


“ฟีลอส”


+++++


หลังเสร็จสิ้นภารกิจฟีลอสก็ถูกส่งไปพักฟื้นในโรงพยาบาลอีกระยะหนึ่ง ก่อนที่ผมกับพวกเอวาจะโดนเจ๊เซเรน่าเรียกตัวไปคุยรายละเอียดของภารกิจครั้งนี้กลางดึก


นอกเหนือจากช่วยฟีลอส คารอน ออกมาสำเร็จแล้วยังสามารถช่วยเหลือวิญญาณของผู้พิทักษ์ระดับA ที่หายไปจากการทำภารกิจของเมืองบลีฟได้อีกกลุ่มใหญ่ แต่ว่าหาร่างไม่พบ...


“เรื่องภาชนะวิญญาณฉันจัดการให้เอง” เจ๊เซเรน่ารับปากด้วยสีหน้าจริงจังหนักแน่น


“แต่เรื่องจอมมารที่นายเจอในโลกกลับด้านนั่นน่ะ...” ก่อนจะเอ่ยปากถามเรื่องต่อไปที่น่ากลัวกว่าออกมา


“นายหมายถึงจอมมารตนไหนกันล่ะ?” สิ้นคำทุกคนในห้องพลันเงียบกริบ แม้แต่ผมเองก็ยังตอบไม่ได้


จะว่าไปแล้ว ปีศาจที่เข้ามาบุกโลกเคียร์ช่วงยุคแห่งการพิพากษานอกจากราชาปีศาจแห่งโซโลมอนแล้วก็มีไม่น้อยจริงๆ นั่นแหละ! แต่ส่วนใหญ่ดันเป็นลูกกระจ๊อกฝีมืออ่อนด้อยพวกเขาถึงไม่ทันได้สังเกต...


“นายรู้จักเจ้านั่นมั๊ย?” ว่าแล้วก็หันไปถามอดีตราชาปีศาจแห่งโซโลมอนทันที


“โผล่มาแค่ควันขาวๆ เทาๆ แบบนั้นข้าจะไปรู้เรอะ!?” บาเอลส่ายหน้าปฏิเสธ “อีกอย่าง ตั้งแต่ข้าทำพันธะสัญญากับเจ้าความทรงจำเรื่องท่านจ้าวปีศาจก็เลือนรางไปมาก...”


คนที่น่าจะรู้ดีที่สุดดันไม่รู้เสียได้ คิดแล้วก็อดถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้มไม่ได้


“เฮ้อออ...ผนึกยังเหลืออีก 5 – 6 ชั้นสินะ” เซเรน่าถอนหายใจออกมาอย่างกลัดกลุ้ม


“ตอนนี้ยังไม่เป็นไร ศิลานักปราชญ์เม็ดหนึ่งไม่ได้สร้างขึ้นมาง่ายๆ หรอกนะ ถ้าเรารู้ข้อมูลเครื่องสังเวยก็พอจะขัดขวางได้” ก่อนจะเอ่ยตัดบทไปว่า


“รอฟีลอสฟื้น พรุ่งนี้เราค่อยไปถามเขาก็แล้วกัน!” กล่าวเสร็จก็ลุกขึ้นยืน ก้าวเดินมาหยุดลงที่เบื้องหน้าพวกผม ไล่สายตามองสภาพยับเยิน เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง หน้าตามอมแมมคลุกฝุ่นหัวกระเซิงของแต่ละคนแล้วจึงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนลงว่า


“วันนี้พวกนายเหนื่อยมามากแล้ว ไปอาบน้ำอาบท่าพักผ่อนเถอะ” สิ้นคำพวกผมก็รีบยกมือทำวันทยหัตถ์แสดงความเคารพก่อนจะทยอยกันออกไปจากห้อง


“สำหรับภารกิจครั้งนี้ ขอบคุณมากจริงๆ” แว่วได้ยินเสียงขอบคุณแผ่วเบาดังลอดประตูออกมา ผมหันไปสบตากับพวกเอวาก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี


“เจ๊เซเรน่าพูดอะไรนะ ทำไมพวกผมได้ยินไม่ชัดเลย!” ว่าแล้วก็แสร้งตะโกนถามกลับไป


“ไปนอนได้แล้วไป!” ก่อนจะโดนเสียงหวานๆ นั่นตวาดแว้ดกลับมาไล่ไปนอน ก่อนจะจะยกมือเรียวสวยขึ้นกุมขมับกับเสียงหัวเราะร่าที่ดังลอดประตูเข้ามา


“เจ้าเด็กพวกนี้...” เซเรน่าถอนหายใจแต่ก็คลี่ยิ้มออกมาเบาบาง ก่อนจะชะงักไปเมื่อรู้สึกเหมือนลืมอะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆ


“ว่าแต่เอลิออลได้เจอไอเซนหรือยังนะ...” สิ้นคำเธอก็รู้สึกเหงื่อแตกพลั่กเต็มหลัง “ดะ ดึกแล้วนี่นา ไว้พรุ่งนี้ค่อยบอกแล้วกัน!” พูดเองเออเองเสร็จสรรพก่อนจะรีบวิ่งกลับไปห้องนอนตัวเองเป็นการด่วน


พวกผมมองตามร่างที่รีบร้อนจากไปของเจ๊เซเรน่าก่อนจะยิ้มบางอย่างเอ็นดู


“งั้นแยกย้ายกันตรงนี้นะ” คามิลเดินมาส่งพวกผมหน้าห้อง4044 โบกมือลาก่อนจะเดินโซซัดโซเซกลับห้องตนเองไปอย่างหมดเรี่ยวแรง ล่ำลากันเสร็จผมก็โดนเอวาหนีบเข้าห้องไปเช่นกัน


“ให้บาเอลนอนห้องฟีลอสไปก่อนแล้วกัน” กล่าวจบเอวาก็อัญเชิญบาเอลเข้าห้องฟีลอสทันทีพร้อมปิดประตูดังปัง


“ฉันอาบน้ำก่อนล่ะ” ก่อนจะจัดการถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นโยนลงตะกร้า หิ้วผ้าขนหนูเตรียมเข้าห้องน้ำ


ผมตาเหลือกทันที ไม่ได้การแล้ว!


“ขออาบน้ำก่อนได้ไหม...” ผมช้อนตาขึ้นมองเอวาอย่างเว้าวอน ยอมงัดมารยาเด็กมาใช้เป็นครั้งแรก


คลุกเลือดคลุกดินคลุกฝุ่นพิษจากโลกกลับด้านมา 7วันเต็มๆ ผมก็อยากอาบน้ำก่อนเหมือนกันนะเฮ้ย!


เอวาหรี่ตามองร่างมอมแมมของผมก่อนจะคลี่ยิ้มบางเบาออกมาก่อนจะ...


“งั้นก็อาบพร้อมกัน” หิ้วคอเสื้อผมเดินเข้าห้องน้ำไปเหมือนหิ้วลูกแมว!


ตูม!!


เพียงพริบตาก็ถูกเอวาจับลอกคาบจับราดน้ำถูสบู่ก่อนจะโยนลงอ่างน้ำร้อนที่เตรียมเอาไว้อย่างไรปราณี...


“แค่กๆ” ผมลุกพรวดขึ้นมาจากน้ำก่อนจะมองเอวาตาเขียว


ดูแลเด็กแบบนี้! ได้ตายก่อนวัยอันควรแน่ๆ!” ผมสบถ ทว่าเอวากลับคลี่ยิ้มตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้ตอบกลับมาว่า


“ยังไม่ตายสักหน่อย” กล่าวจบก็รวบตัวผมมานั่งบนตักแช่น้ำอย่างสบายใจ


“มาอาบน้ำรำลึกความหลังด้วยกันเป็นไง?” ก่อนจะบีบแชมพูบนขอบอ่างมานวดคลึงศีรษะผมอย่างแผ่วเบา คล้ายถูกตบหัวแล้วลูบหลัง


“แน่จริงก็ไปแช่บ่อน้ำร้อนแล้วรำลึกความหลังยกชั้นเลยสิ” ผมแยกเขี้ยว ทว่าสิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงเสียงหัวเราะแผ่วพร้อมคำพูดหยอกเย้า


“เป็นไงบ้างครับนายท่าน? สบายหัวมั๊ย?” กล่าวจบ นิ้วของเอวาก็จัดการนวดคลึงไปตามศีรษะของผมอย่างนุ่มนวล จนประสาทที่เครียดเกร็งจากการต่อสู้ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ลดความระวังตัวลงจนเกือบหมด ก่อนจะรู้สึกสบายจนเผลอครางออกมา


“ก็ดี...” ผมตอบกลับเสียงแผ่วออกมา รู้สึกสบายจนอยากหลับคาอ่างน้ำไปซะตอนนี้เลย


จะหลับไปก่อนก็ได้นะ” เอวาก้มลงกระซิบกล่อมข้างใบหู


“เดี๋ยวฉันอุ้มไปที่เตียงเอง” คล้ายว่ากำลังโดนความเหนื่อยล้าสะสมเล่นงาน พอได้ยินเอวาจะช่วยพาไปนอนที่เตียงก็รีบพยักหน้ารับหงึกหงักทันที โดยไม่ทันสังเกตแววตาที่เปลี่ยนไปของอีกฝ่าย


นัยน์ตาสีฟ้าครามที่แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเรืองรอง...


_____________________________________________________________________________________________

อ้าวเฮ้ย! ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา!?

ปุจฉา: เอวาคือเอวาใช่มั๊ย?

วิสัชนา: ไม่ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนแบบนี้!? ที่แท้ก็เป็นพวก #หน้าม่านคุณธรรมหลังม่านกามอารมณ์ สินะ!?


แจ้งข่าวครับ

อาทิตย์หน้าผมมีสอบ ไม่ได้อัพนิยายนะครับเจอกันอีกทีวันอาทิตย์ที่ 16 มีนาเลย ถ้าตอนนั้นยังไม่อัพมาทวงได้ทุกช่องทางนะครับ ไม่หนี ไม่มี ไม่อั--- แค่ก! ไม่หนี ไม่หาย กลับมาอัพแน่นอน!

ปล.บทที่แล้วเหมือนจะมีคนอ่านแล้วงงๆ หลายคน ถ้าผมแต่งจุดไหนแล้วอ่านไม่ค่อยเข้าใจบอกได้นะครับจะได้นำไปปรับปรุงแก้ไข หรือเนื้อเรื่องอืดไป ยืดไป หรือว่ารู้สึกออกทะเล ความสนุกดรอปลงบอกได้นะครับ จบภาคแรกแล้วอาจจะทำการรีไรท์อีกรอบ TvT

ปล2. ตอนหน้าคุณน้องชายออกโรง

สามารถติดตามข่าวสารนิยายได้ทาง

>>> Facebook <<<

>>> Twitter <<<

ขอบคุณที่ติดตามครับ

#ผู้พิทักษ์ฉบับพกพา

02/03/2019



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.298K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,363 ความคิดเห็น

  1. #3360 ยัยเด็กน่ารัก! (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:43
    อะอะเะอะอะเอ้าว อะออะอะเอวา ระระระหรือว่านาย
    #3,360
    0
  2. #3359 ยัยเด็กน่ารัก! (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:43
    อะอะเะอะอะเอ้าว อะออะอะเอวา ระระระหรือว่านาย
    #3,359
    0
  3. #3326 jinhaana (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 18:14
    เดี๋ยววว นั่นใครรร เอวาที่ไม่ใช่เอวา...
    #3,326
    0
  4. #3315 SP-A (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 12:25
    สงสัยเอวาลจะโดนจอมลวนลามปริศนาสิง
    #3,315
    0
  5. #3262 น้ำแข็ง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 00:47
    เอาละ ไม่ใช่เอาวาชัวร์
    #3,262
    0
  6. #3257 Silabun (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 14:59
    ตั้งแต่เปิดเรื่องมาเอวาได้เปียบสุด ทั้งอุ้ม ทั้งกอด

    ทั้งอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และกำลังจะได้นอนกอด
    #3,257
    0
  7. #3241 เด็กหญิง น่วมเนี่ยม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 13:10

    เเดี๋ยวนะ!

    #3,241
    0
  8. #3236 trp1021 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 12:03
    ...เลิ่กลั่กแล้วแม่
    #3,236
    0
  9. #3184 Bunny_Bunning (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:32
    งง????? (นี่ตั้งใจอ่านทุกตัวอักษรแล้วนะ)
    #3,184
    2
    • #3184-1 Bunny_Bunning(จากตอนที่ 15)
      18 สิงหาคม 2562 / 20:32
      เป็นมาหลายตอนละ
      #3184-1
    • #3184-2 kiriyu_kura(จากตอนที่ 15)
      18 สิงหาคม 2562 / 23:41
      ขอสอบถามได้มั้ยครับว่างงจุดไหนบ้าง จะได้นำไปปรับปรุงตอนรีไรท์ครับ ขอบคุณครับ
      #3184-2
  10. #2970 Xialyu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 14:43
    อุตะตกลงคืออารายยยยยยย
    #2,970
    0
  11. #2958 PhimpinTT (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 20:24
    เดี๋ยวน้าาา
    #2,958
    0
  12. #2873 riryuu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:14
    เลิ่กลั่ก***
    #2,873
    0
  13. #2702 arainaka (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:35
    ว้อททท ใช่เอวามั้ยเนี่ย!?
    #2,702
    0
  14. #2465 PCYB614 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 23:15
    เอวาที่เป็นไบโพล่า
    #2,465
    0
  15. #2431 09fg (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 06:58
    เกิดอันใดขึ้นกับเอวาทำไหม่ถึงตาสีแดง
    #2,431
    0
  16. #2321 defosw25 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 15:08
    ถ้าเจอไอเซนมันจะเป็นยังไงนะ555555555555555555
    #2,321
    1
  17. #2319 MIN&FRONG (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 06:06
    เอวา หรือ จอมมาร แล้วคนที่เถี่ยงกับจอมมารคือเอวา หรือคือใคร ในร่างเอวา แล้ว.........
    #2,319
    1
  18. #2240 AwkorMZ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 10:56
    เดี๊ยว!! งั้นเอวาไปไหน?!
    #2,240
    0
  19. #2227 Earn__00 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 23:09
    คล้ายๆกับอนิเมะที่เคยดูเลย
    #2,227
    1
  20. #2159 neooooo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 01:27
    เอวาที่ไม่ใช่เอเวา หรือจริงๆคือเอวา เอ๊ะยังไง
    #2,159
    0
  21. #2136 ลูกหมีสีขาวดำ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:51
    NANI!!!
    #2,136
    0
  22. #2131 mumuninnin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 18:26
    เอ๊ะ.....
    #2,131
    0
  23. #2093 หมาป่าผู้กระหายเลือด (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 21:22
    เอวานายโดนสิงแล้วแน่เลย....
    #2,093
    0
  24. #2032 peace_in_apple (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 22:06
    เอวาโดนสิงร่างชัวร์
    #2,032
    0
  25. #2023 Alinas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:15

    ตายเเล้วววว!

    #2,023
    0