( os/sf ) nct | story markmin♡

ตอนที่ 3 : ( sf ) รุ่นพี่3/? - 1OO%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ส.ค. 60



รุ่นพี่

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

 

 

 

"อะไรนะ!!!!!!"

 

 

 

 

แหม

 

 

 

พูดพร้อมกันขนาดนี้นึกว่านัดกันมา

 

 

 

 

"โอ้ยพวกมึงจะตะโกนทำไมเนี่ย"

 

 

เออ จะตะโกนทำไมก็ไม่รู้ แสบหูไปหมดละเนี่ยไอ้พวกบ้า

 

 

"มึงบอก" < ไอ้นนท์

 

 

"จะไปกินข้าว" < ไอ้โน่

 

 

"กับพี่มาร์ค" < ไอ้กันต์

 

 

แล้วทำไมพวกมันจะต้องพูดทีละประโยคแบบนี้ด้วยวะ แจมงงโว้ย

 

 

"เอ้า แค่กินข้าวเอง"

 

 

อือก็แค่กินข้าวอะ นี่เพื่อนโตแล้วนะ ไม่ใช่ผู้หญิงด้วย พวกมันอะหวงผมเกินไปแล้ว แต่เรื่องห่วงน่ะผมเข้าใจนะว่าห่วง แต่นี่แค่ไปกินข้าวอะกินข้าว!!

 

 

"พวกกู" < ไอ้โน่

 

 

"เป็นห่วง" < ไอ้กันต์

 

 

"เข้าใจปะ" < ไอ้นนท์

 

 

 

ยังอีก

 

 

 

ยังไม่เลิก

 

 

 

"เออเข้าใจ มีไรจะรายงานตลอด เคปะ"

 

 

 

"เค"

 

 

 

 

ทีงี้ทำมาพูดพร้อมกัน ไอ้เวง!

 

 

 

 

วันนี้เหมือนจะเลิกเรียนไวกว่าปกติ เพราะผอ.บอกว่าวันนี้จะประชุมครูทั้งโรงเรียน คาบสุดท้ายจึงถูกยกเลิกไป ตอนนี้พวกผมก็เลยมาอยู่สนามบาสกันเนื่องจากไอ้เพื่อนสามคนอยากเล่น อืม แจมก็ต้องมาด้วยนี่ไง ถามว่าเล่นไหม ตอบเลยว่าเล่นครับ แต่แป๊บเดียวแหละ เหนื่อยง่ายอ่ะ55555555 ก็เลยมาพักอยู่ตรงสแตนเชียร์ข้างสนามดูพวกมันเล่นกับพวกรุ่นน้องรุ่นพี่แทน

 

 

 

แล้วอยู่ๆข้างๆผมก็มีคนมานั่งด้วย อะให้ทายว่าใคร

 

 

 

เชื่อสิว่าพวกคุณทายหวยไม่ถูกเหมือนเหมือนทายกับผมหรอก

 

 

 

พี่มาร์คยังไงล่ะ

 

 

 

และเหมือนพักนี้ดูจะเจอกันบ่อยนะ

 

 

 

"ไงเรา ไม่ลงไปเล่นหรอ"

 

 

"ลงไปเล่นแล้วเถอะ เหนื่อยจะบ้าแล้ว"

 

 

"หรอ เอ้านี่"

 

 

ขวดน้ำแร่เย็นๆถูกส่งมาข้างๆผม แจมหันไปมองพี่มาร์ค แต่พี่เขาก็ไม่ได้หันมามองแจมหรอก ก็เลยหยิบจากมือพี่เขามาแล้วบอกขอบคุณเบาๆ แล้วอยู่ๆพี่มาร์คก็ลุกขึ้นตะโกนขอเล่นด้วยกับคนในสนาม และในนั้นมีเพื่อนผมสามคน พี่เจย์ พี่จอห์น น้องจิน และน้องคิง ถ้ารวมพี่มาร์คก็แปดคนพอดี

 

 

ตอนนี้จึงแบ่งกันเป็นสองฝ่าย ส่วนแจมก็ถูกเนรเทศมาเป็นกรรมการคอยนับคะแนนซะงั้น เออเอาว่ะ จะได้ไม่เหนื่อย แล้วทีมตอนนี้ก็แบ่งเป็นไอ้สามหน่ออยู่ด้วยกันร่วมด้วยพี่เจย์อีกคน ส่วนอีกฝ่ายก็เป็นพี่มาร์ค พี่จอห์น น้องจิน น้องคิง

 

 

แจมเป็นคนโยนลูกให้และตอนนี้พี่เจย์เป็นคนได้ลูกไป พี่มาร์คเข้าไปแย่งลูกจากพี่เจย์ จังหวะที่พี่เจย์กำลังจะส่งลูกบาสให้ไอ้โน่พี่มาร์คก็แย่งกลับมาได้ ไอ้นนท์ที่เข้ามาสกัดพี่มาร์คแต่พี่เขาก็หลบได้อย่างคล่องแคล่วแล้วส่งลูกให้น้องจินที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วน้องก็ส่งกลับมาที่พี่มาร์คเพื่อให้พี่มาร์คชู้ดลงห่วงไปอย่างสมบูรณ์แบบ

 

 

 

 

3แต้ม!!!!!!!!!!

 

 

 

 

พระเจ้า

 

 

 

 

พี่มาร์คโคตรเก่ง

 

 

 

 

"เยสพี่มาร์ค!/โคตรเท่!!" น้องจินกับน้องคิงตะโกนขึ้นเมื่อพี่มาร์คชู้ดลูกสามแต้มได้

 

 

"เจ๋งว่ะไอ้ลูกสิงโต" พี่จอห์นเดินมาแปะมือกับพี่มาร์คแล้วกอดคอน้องจินกับน้องคิงเดินตามมา

 

 

"พี่มาร์คโคตรเก่ง"

 

 

"วิ่งเร็วชิบหาย"

 

 

"เออเห็นด้วย"

 

 

555555555555555555555555

 

 

ผมสงสารเพื่อนตัวเองอ่ะ จริงๆพวกมันก็เล่นเก่งนะ แต่เหมือนจะน้อยกว่าพี่มาร์คนิดหน่อย

 

 

"เสียดายที่มึงเป็นประธานฟุตบอล ไม่งั้นกูจับมึงมาอยู่บาสแล้วไอ้มาร์ค" พี่เจย์พูดขำๆ

 

 

"ฮ่าๆ ไม่เอาน่าพี่ ไปๆอีกตานึงปะน้อง"

 

 

พี่มาร์คหันมาถามพวกไอ้โน่ที่ยืนกินน้ำข้างๆผม พวกมันพยักหน้าแล้ววิ่งเข้าสนามไป

 

 

และแล้วแจมก็เป็นคนส่งลูกอีกตามเคย ตอนนี้พี่จอห์นได้ลูกอยู่แล้วก็กำลังเลี้ยงลูกไปที่แป้นแล้ว แต่โดนไอ้โน่สกัดไว้ได้ซะก่อน ไอ้โน่ส่งบอลไกลไปให้ไอ้กันต์แล้วมันก็รับได้แต่จังหวะที่จะส่งต่อให้พี่เจย์ น้องคิงก็ชิงลูกบาสตัดหน้าไปจนได้ โว้ยไอ้เพื่อนกาก55555555555

 

 

น้องคิงส่งไปให้พี่มาร์คที่สแตนบายรออยู่ก่อนแล้ว และพี่เขาก็รับได้อย่างสวยงาม ไอ้นนท์พยายามหาทางแย่งลูกกลับมาทีมตัวเองแต่พี่มาร์คก็สลัดหลุดแล้วส่งให้น้องจินเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แล้วน้องจินก็ส่งให้พี่จอห์นแต่พี่เจย์ที่วิ่งมาจากไหนไม่รู้เข้ามารับลูกบาสไปซะงั้น พี่เจย์เลี้ยงลูกมาแล้วเตรียมจะส่งให้ไอ้โน่แต่ก็โดนน้องจินคว้าไปได้ก่อน น้องจินเลี้ยงบอลส่งให้น้องคิงแล้วคนที่อยู่ใกล้ที่สุดก็พี่มาร์คนี่แหละ น้องรีบส่งให้พี่มาร์คทันทีที่มีโอกาส พี่มาร์คเลี้ยงลูกบาสไปเกือบถึงหน้าแป้นแต่พี่เจย์ที่อยู่หน้าแป้นทำให้พี่มาร์คต้องชู้ดไกลหน่อย แต่..

 

 

 

 

สวบ!!!

 

 

 

 

 

เห้ย..

 

 

 

 

 

 

 

 

3แต้ม!!!!!!

 

 

 

 

พี่มาร์คสามแต้ม!!!!!!!

 

 

 

มันจะเก่งเกินไปแล้วนะโว้ยยยย

 

 

 

ฟกดเว้ว้ลมกยไสไยไงวกยดมดงกไ

 

 

 

"โอ้ยกูยอมไอ้มาร์ค" พี่เจย์ทรุดตัวลงนั่งหน้าแป้นบาส

 

 

"พวกผมด้วย แฮ่กๆ"

 

 

ไอ้พวกเพื่อนผมนี่ลงไปนั่งกับพื้นแบบไม่ห่วงหล่อเลยครับ สงสาร55555555

 

 

"พี่มาร์คโคตรเก่ง/โคตรเท่อ่ะพี่!!!"

 

 

น้องจินกับน้องคิงน่าจะเป็นเอฟซีพี่มาร์คนะครับ ชมตลอดเลย แต่เออน่ารักดี

 

 

"ฮ่าๆ ไม่หรอก เมื่อก่อนเล่นบ่อยน่ะ"

 

 

"ทำมาถ่อมตัว ไอ้มาร์คสามแต้มอย่างมึงน่ะเทพเกินไปละ"

 

 

"เว่อร์ละพี่"

 

 

พี่มาร์คยิ้มขำกับประโยคของพี่จอห์นแล้วเดินเข้ามาหาผมที่ข้างสนาม

 

 

"พี่เล่นบาสเก่งอ่ะ"

 

 

"ไม่หรอก มีคนเก่งกว่าพี่เยอะแยะ"

 

 

พูดจบพี่เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ เสียงพูดคุยเล่นดังอยู่รอบๆตัว แต่เพียงแจมกับพี่มาร์คที่เอาแต่มองไปข้างหน้า ไม่ยอมพูดคุยกันซักที จนแจมหันไปหยิบขวดน้ำข้างตัวกับผ้าเช็ดหน้าสีน้ำตาลอ่อนยื่นไปให้คนข้างตัว

 

 

"เห็นพี่เหนื่อยๆอ่ะ กินน้ำหน่อยนะครับ แล้วก็ผ้าเช็ดหน้านี่ เอ่อ ให้ยืมอ่ะครับ"

 

 

 

โอ้ยไอ้แจม พูดแค่นี้จะก้มหน้าทำไมวะ

 

 

 

ไอ้บ้าแจมเอ๊ย แงงงง

 

 

 

เนี่ย ได้ยินเสียงพี่เขาหัวเราะด้วยอ่ะ น่าอายไหมล่ะ ฮือ

 

 

 

 

"ขอบคุณครับ"

 

 

โอ้ย เขินโว้ย

 

 

"เห้ยไอ้แจมแล้วน้ำพวกกูอ่ะ" เสียงไอ้นนท์ตะโกนมาจากในสนามไม่ไกลจากที่ผมนั่งอยู่

 

 

หึ กูไม่ใช่ทาสนะ!!

 

 

"ของกูด้วยไอ้หน้าแมว" ไอ้โน่อีกคน!

 

 

ถ้าไอ้กันต์อีกคน..

 

 

"น้ำพระเอกกูด้วยไอ้แจม"

 

 

ไอ้พวกเหี้ย!

 

 

 

 

 

 

 

 

"เออรอแป๊บ!"

 

 

 

เหอะไอ้พวกชอบใช้งานเพื่อน ไอ้พวกเห็นเพื่อนเป็นทาส กูจะงอนพวกมึงคอยดู!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mark's part.

 

 

ไงครับ ตอนนี้ผมนั่งพักอยู่ข้างสนามบาสที่ตอนแรกมีน้องแจมนั่งอยู่ข้างๆแต่โดนเพื่อนป่วนจนตอนนี้เดินเบะปากไปซื้อน้ำให้เพื่อนแล้วครับ ก็เนี่ยน่ารักแบบนี้ไงเพื่อนถึงได้ชอบแกล้ง555555555

 

 

พอลับสายตาของน้องแจม ผมก็เห็นเพื่อนน้องสามคนเดินตรงมาทางผม อ่า ก็รู้นะว่าคงจะต้องโดนถามนี่ล่ะมั้ง หวงเพื่อนน่าดูเลย ก็ดีครับ ชัดเจนไปเลยจะได้ไม่เสียเวลา

 

 

"พี่มาร์คครับ" น้องคนที่น่าจะชื่อโน่เป็นคนเรียกผมให้หันมามองทั้งสามคน

 

 

"พวกผมอยากถามอะไรสักหน่อย พอจะตอบพวกเราได้ไหมครับ"

 

 

อ่า ว่าแล้ว

 

 

"ครับ ถามได้เลย"

 

 

"พี่จะจีบไอ้แจมหรอครับ" สีหน้าจริงจังของน้องที่เหมือนจะชื่อนนท์ถามผมด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

 

 

"ครับ จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า"

 

 

"พี่จริงจังกับมันใช่ปะ ไม่ใช่ไรเว้ยพี่พวกผมเป็นห่วงมันอ่ะ" น้องคนชื่อกันต์พูดออกมากด้วยใบหน้าที่ดูเป็นห่วงเพื่อน เอออันนี้ผมเข้าใจ เพราะผมก็เป็นกับเพื่อนที่สนิทนี่แหละ

 

 

"ครับ จริงจัง"

 

 

"งั้นก็ฝากไอ้แจมด้วยนะครับ"

 

 

"ฝากด้วยครับพี่"

 

 

"อย่าทำมันโกรธนะพี่ เหมือนแมวขู่อ่ะ"

 

 

"ฮ่าๆ ครับ ขอบคุณนะครับ"

 

 

ผมว่าเพื่อนน้องเขาเป็นคนดีทุกคนนะ นอกจากน้องจะนิสัยดีแล้วเพื่อนทุกคนก็ดีด้วย รอบตัวน้องจะมีแต่อะไรดีๆใช่ปะ อ่อ รวมถึงพี่ด้วยดิเพราะนอกจากจะหน้าตาดีแล้วกีฬาก็ดีอีกด้วย ไม่อยากหลงตัวเองเลยครับ อยากให้น้องมาหลงมากกว่า

 

 

"ไอ้โน่ ไอ้กันต์ ไอ้นนท์! มาช่วยกูถือน้ำเลยนะ มันจะหกใส่กูแล้ว!!"

 

 

เสียงน้องแจมดังมาจากไกลๆทำให้เพื่อนน้องต้องรีบวิ่งไปช่วย ผมมองภาพนั้นแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ ก็นะ เพราะน้องเป็นแบบนี้แหละเพื่อนถึงได้หวง เออ ผมด้วยอีกคนแล้วกันที่หวงอ่ะ

 

 

"ไงล่ะมึง เพื่อนหวงน่าดู" พี่เจย์เดินมายืนข้างหน้าผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้พูดขึ้น

 

 

"ก็หวงแต่ผ่านมาได้ละ สบายมากว่ะพี่"

 

 

"สู้เว้ยไอ้มาร์ค"

 

 

ผมขำกับคำพูดของพี่จอห์นแล้วมองไปที่น้องกับกลุ่มเพื่อน และดูเหมือนตอนนี้ก็สี่โมงกว่าแล้วผมเพิ่งนึกได้ว่าวันนี้ชวนน้องแจมไปกินข้าวที่ร้านแถวโรงเรียน คือร้านนี้เมื่อก่อนเปิดแค่ตอนเช้า แต่ทีนี้ลูกค้าบอกอยากให้เปิดตอนเย็นด้วย ลุงแกก็เลยเปลี่ยนมาเป็นตอนเช้าขายข้าวต้มเลือดหมู ส่วนตอนเย็นเป็นอาหารตามสั่ง นอกจากจะได้เยอะแล้วยังราคาไม่แพงอีก ผมไปกินกับพวกพี่เจย์บ่อยครับ จะว่าร้านประจำเลยก็ว่าได้ ผมก็เลยอยากชวนน้องไปกินด้วยกัน

 

 

 

 

 

          หวังว่าเจ้าตัวจะชอบนะครับJ

 

 

 

 

         

 

 

          17:30 น.

 

          ตอนนี้ผมอยู่ที่ร้านกับน้องแจมแล้วครับ ในร้านตอนนี้คนก็เยอะประมาณนึงเพราะนี่ก็เลยเวลาเลิกเรียนมาสักพักใหญ่ๆแล้ว ปกติที่ร้านนี้จะปิดสองทุ่มครับ อย่างที่บอกไปครับว่าร้านนี้เปิดตอนเช้าด้วย เฮียเจ้าของร้านก็เลยปิดเร็วเพื่อที่จะได้เอาเวลาไปเตรียมของขายในตอนเช้าแทน

 

          เมนูที่ร้านก็ไม่มีอะไรมากครับอาจจะไม่ได้เยอะเท่าร้านอื่นแต่รับประกันความอร่อยจากไอ้มาร์คแน่นอนครับ

 

 

          ว่าไงเรา เลือกได้ยังครับ

 

 

          “อ่า ผมเอา..”

 

 

 

          น้องแจมเวลาเท้าคางขมวดคิ้วนี่มันน่าหยิกจริงๆเลยครับ

 

 

 

          หรือว่าผมโรคจิตวะ

 

 

 

          เออแต่น้องเขาน่ารักว่ะ

 

 

 

          ให้อภัยตัวเองแล้วกัน

 

 

 

          “ว่าไงครับสรุปอยากกินอะไร” ผมถามย้ำอีกที

 

 

          “เอาเป็นข้าวผัดกุ้งแล้วกันครับ แหะๆ”

 

 

          “คิดช้าจนนึกว่าไม่อยากกินแล้วซะอีก ฮ่าๆๆ”

 

 

          “พี่มาร์คอ่ะ ก็ผมไม่รู้จะกินอะไรนี่”

 

 

 

          ทำไมน้องเขาชอบเบะปากจังวะ

 

 

 

          ไม่รู้รึไงว่าคนมองเขาหมั่นเขี้ยว

 

 

 

          ร้ายกาจจริงๆเลยเด็กคนนี้L

 

 

 

          “อะๆไม่แกล้งละ”

 

 

          ผมเลิกแกล้งน้องเขาแล้วยกมือเรียกพี่พนังงานในร้านให้มารับเมนูจากผม เออลืมบอกว่าโซนที่ผมนั่งอยู่มันติดแอร์ ก็เลยไม่ร้อน อีกโซนนึงเป็นโซนเก่าครับเป็นโซนที่ขายมานานนั่นแหละ ฝั่งนี้ที่ทำเพิ่มเลยติดแอร์นั่งกันสบายเลยครับ เฮียเจ้าของร้านก็ใจดีอย่างที่บอกไปนั่นแหละครับ โซนเก่าก็จะมีแอร์ที่เป็นเหมือนไอน้ำรึเปล่าครับ เรียกว่าอะไรวะ เออผมไม่รู้ว่ะ... ฝากคนอ่านมาบอกผมด้วยนะครับ

 

 

          นั่งคุยไปสักพักนึงก็ได้รู้เรื่องน้องเขาหลายเรื่องเลยครับทั้งเรื่องเพื่อนกับเรื่องเรียน น้องเป็นคนที่เข้ากับคนง่ายดี อะไรหลายๆอย่างของน้องดูเป็นธรรมชาติมาก แต่ชอบที่สุดก็เวลาที่น้องเขายิ้มกับหัวเราะนี่แหละครับ โดนใจโพ้ม

 

 

          “อาหารที่สั่งได้แล้วครับ”

 

 

          ผมกับน้องหยุดคุยกันทันทีที่พี่พนักงานเอาอาหารที่สั่งไปมาส่งให้โต๊ะ ผมเห็นหน้าน้องตอนที่ได้ข้าวผัดกุ้งของตัวเองน้องดูตกใจมากครับ เหมือนไม่เคยกินมาก่อน เออตลกว่ะ5555555

 

 

          “มีอะไรรึเปล่า ทำไมทำหน้าตกใจแบบนั้น”

 

 

          “ทำไมได้เยอะจังอะพี่ กุ้งก็ตัวใหญ่ โห ไม่เคยเจอร้านไหนได้เยอะแบบนี้มาก่อนเลย”

 

 

          “ไอ้เด็กเห็นแก่กิน”

 

 

         

เอ้าชิบหาย

 

 

 

คิดดังไปหน่อย

 

 

 

 

“พี่ว่าผมหรอพี่มาร์คL” น้องแจมเอาช้อนขึ้นมาชี้หน้าผม

 

 

“ใครว่า พี่พูดเฉยๆ เราอะคิดมาก อะๆเนี่ยร้านนี้เฮียเขาขายมานานแล้วก็เลยให้เยอะเนี่ยจะบอกให้ว่าพี่เป็นลูกค้าประจำด้วย เท่ป่ะ”

 

 

 

อวยตัวเองไปอี๊ก

 

 

 

“หึ ไม่”

 

 

“ได้เลยครับน้องแจม ได้เลย”

 

 

แล้วผมก็แกล้งนั่งก้มหน้าก้มตากินไม่เงยหน้าขึ้นมาคุยกับน้อง แต่ดูเหมือนน้องจะเงยหน้ามามองผมบ่อยนะ ผมรู้สึกได้

 

 

ตอนนี้เราก็กินข้าวกันหมดแล้วครับแต่ผมก็ยังไม่เงยหน้าไปคุยกับน้องเลย ผมกับน้องก้มหน้าเล่นโทรศัพท์จนเวลาผ่านไปประมาณสิบนาทีได้มั้ง แล้วน้องก็วางโทรศัพท์ลงข้างๆตัว ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าน้องจะทำอะไรต่อ

 

 

“พี่มาร์ค งอนอ่อ”

 

 

“เปล่าครับ”

 

 

“พี่คุยกับผมหน่อยดิ”

 

 

ผมแกล้งเงียบ

 

 

“เดี๋ยวมื้อนี้ผมเลี้ยงพี่เองก็ได้ แต่เงยหน้ามาคุยกับผมหน่อยดิ”

 

 

ผมก็ยังเงียบ

 

 

“พี่มาร์ค แจมขอโทษ พี่มาร์คเท่ที่สุดในโลกของแจมเลยรู้ป่ะ”

 

 

 

....

 

..

 

 

 

??????????????????????????

 

 

อะไรนะ

 

 

 

ผมหูฝาดปะ

 

 

 

ให้น้องพูดอีกทีดิ้

 

 

 

วดำสวดำสวไดยไรยนบดไดไบ

 

 

 

ไอ้มาร์คน็อคเอ้าท์แล้วครับ

 

 

 

ตึ่งๆๆ





 end Mark's part

 

 














 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

talkwithme.
ฮัลโหวตัวเอ๊ง เค้ามาแล้วว เปิดเทอมแล้วเลยไม่ค่อยว่างแงๆ
แต่จะมาอัพเรื่อยๆเด้อ ตอนนี้เป็นไงกันบ้าง โลกของน้องแจมเลยนิ
พี่ม้าคน็อคไปละ5555555555555555 อะๆไม่คอมเม้นฟิคตัวเอง
อย่าลืมคอมเม้นท์+สกรีมลงทวิตเต้อเด้อจ้า ติชมกันได้ซัมเหมอ
#storyมม ฝากด้วยจ้า
ปล.1 ทีเซอร์เด็กดรีมออกแล้วเด็กๆหล่อมากเด้อ55555
ปล.2 ได้เห็นน้องแจมินแล้วมีกำลังใจแต่งต่อแล้วค่ะแง ดีใจT_T
ปล.3 ช่วยกันซับพอร์ทเด็กๆด้วยนะคะ 


T
B

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น