P4 รักอันตรายของคุณชายสายเถื่อน

ตอนที่ 15 : ตอน ผู้หญิงคนนี้ของฉัน :) 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    22 ธ.ค. 61



[Kardos's Part]


ซ้าย ซ้าย ซ้ายขวาซ้าย 

เสียงร้องดังขึ้นเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันตามโปรแกรมฝึกตอนเช้า  ในขณะที่พวกไก่อ่อนของบลูอีเกลที่ถูกคัดส่งมาให้เป็นตัวแทนแข่งกีฬากลับถูกสตาฟของผมด่ากราดพร้อมกับแผ่จิตสังหารใส่!  โปรแกรมฝึกมีทั้งที่พวกฝึกกล้ามเนื้อขา  ฝึกความอึดและความเหนื่อยล้าต่างๆด้วยการวิ่ง  ฉะนั้นนี้จะเป็นสัปดาห์นรกของพวกไก่ที่ไม่มีขนติดปีกพวกนี้ที่ต้องเจอกับความโหดเหี้ยมไร้ความปราณีจากหอแบล็ควูฟ

 

‘ T_T  ไม่ไหวแล้ว....ผมไม่ไหวแล้ว   เสียงครวญของหนุ่มน้อยผอมแกนคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

 


ป๊าบบบบบบบบบ!! 


เสียงตบกบาลดังสนั่นหวั่นไหวจนเหล่าลูกไก่ทั้งหลายต่างสั่นระงก  ราฟาเอลที่เป็นสตาฟกวดขันกำลังวิ่งกวดเจ้าพวกนี้อยู่ด้านหลัง  พอได้ยินเสียงคร่ำครวญมันก็รีบเร่งสปีดขึ้นมาตบหัวจนหน้าสั่นก่อนจะตะคอกเสียงดังด้วยสีหน้าเคร่งเครียด!

 

วิ่งไป!!!!  ใครวิ่งช้าพ่อจะเตะไม่เลี้ยงเลย!!! ”  ภาพบรรยากาศสุดตลกนี้เริ่มฉายให้เห็นทีละนิด  ใครทีเห็นต่างก็ขบขันกันทั้งนั้น  แน่นอนว่านักกีฬาแต่ละคน แต่ละประเภทจะมีสตาฟของผมเป็นตัวกลางกวดขันโปรแกรมฝึก  ใครคิดจะเบี้ยวนี้พูดเลยว่าอีริกให้หอพักเราถือสิทธิ์ขาด...เข้ามาลากตัวขี้เกียจได้ถึงถิ่น  ก็นับเป็นเรื่องที่ดีเหมือนกันที่เจ้านั้นใจกว้างและมีเหตุผลมากกว่าที่คิด   ถึงแม้ตัวผมอยากจะขันอาสาตามไปลากคอเจ้าพวกขี้เกียจเบี้ยวซ้อมที่หอบลูอีเกลแค่ไหน  ก็ทำได้แค่มองสตาฟคนอื่นไปลากนักกีฬาในสังกัดของตนเองเท่านั้น 


ไปอาบน้ำดีกว่า...   ว่าแล้วร่างสูงก็คว้าผ้าคุณหนูประจำตัวแล้วเดินดิ่วเข้าห้องน้ำไป

 

ซ่าส์  ซ่าส์

 

          เห้ย คาร์....คาร์!!!เสียงเรียกจากประตูด้านหน้าดังขึ้น แต่ทว่าเสียงน้ำไหลจากฝักบัวทำให้ร่างสูงไม่ได้ยิน

 

            กูเข้าไปล่ะนะ...? เสียงทุ้มเอ่ยเชิงขออนุญาตเมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบ 

 

ซ่าส์  ซ่าส์

 

          เสียงน้ำไหลผ่านจำนวนมหาศาลกระทบร่างแล้วค่อยไหลลงบนพื้นทำให้เขารู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังอาบน้ำเลยไม่ได้ยินเสียงที่เขาเรียกนี้เอง

 

            เออ เดี๋ยวค่อยให้แม่งก็แล้วกัน หนุ่มผิวสีหน้าคมออกแนวลูกครึ่งแขกอย่างราฟาเอลเอ่ยสบถกับตนเอง  อุตส่าห์รีบบึ่งมานี้เพราะว่ามีสาวเจ้าที่ไหนไมรู้ฝากให้เอาของแฮนเมดมาให้คาร์ดอสหน่อยตั้งแต่เช้าตรู่  แต่ทว่ายังไม่ทันได้เยื้องย่างออกจากห้องส่วนตัว จู่ๆกองเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะของเจ้าของห้องก็หล่นหล่นลงมาเสียดื้อๆ

 

โครมมมมมมมมมม  ตุบ

 

            เอ้า....หล่นได้ไงวะ? ราฟาเอลสบถเมื่อตัวเขายืนห่างจากกองเอกสารหลายขุม แต่ทว่ากองเอกสารสำคัญที่วางไว้ดันหล่นระเนระนาดลงมาสะเอง?

 

            เห้อออออ  สร้างงานสร้างอาชีพอีกกู ฝ่ามือหนาอีกเก็บเอกสารเข้าหาฝ่ามือแบบลวกๆ พลางมองแฟ้มรายงานที่ก่ายกองอยู่บนโต๊ะแบบผ่านๆ

 

            เป็นประธานหอพักแม่งแฟ้มงานเยอะจังวะเห้ย?  หนุ่มขี้บ่นพร่ำอยู่ในใจก่อนจะรีบรวบแฟ้มเอกสารขึ้นมาเรียง  แต่ทว่า...

 

ฉึกกกกกกกก!??

 

          “ เวรเอ๊ยยยยยย...ไอ้แฟ้มเชี้ย  สันขอบคมๆของแฟ้มเหล่านี้บาดเข้าเรียวนิ้วของชายผิวสีแบบจังๆ  รอยบาดดูไม่ลึกมาก แต่ทว่าเลือดสีแดงชักจะเริ่มไหลออกตามง่ามนิ้วสะแล้ว  นัยน์ตาคมรีบกวาดเอกสารขึ้นไปกองไว้บนดังเดิม แวกัดฟันกรอดอย่างหัวเสีย  แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็ดันเหลือบไปเห็นของบางอย่างที่วางอยู่ในลิ้นชัก

 

          รูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีกระดาษบางๆห่อหุ้ม....

 

นั้นมันพลาสเตอร์แปะแผลนี่หว่า...

 

            ว่าแล้วราฟาเอลไม่รอช้ารีบคว้าหนึ่งในสองของพลาสเตอร์ยาขึ้นมาฉีกเพื่อใช้งานทันที

 

            โอ้โห.....สีแม่ง แต๋ว ชิบหาย”  

 

ชายผิวสียังไม่ทันได้ออกไปจากตัวห้อง  ชายผมบลอนต์ทองก็เดินขยี้เรือนผมที่เปียกชุ่มออกมาสะก่อนในสภาพเปลือยท่อนบน ปิดช่วงล่างด้วยนุ่งผ้าคุณหนู 

 

อ้าว  มีไรวะราฟ...?เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาในห้องส่วนตัวของเขาไม่ใช่ใครอื่นก็เลยเอ่ยถามส่งๆ ก่อนจะเดินไปที่ไดร์ร้อนเพื่อเป่าผมให้แห้งไวๆ

 

อ๋อ...เออใช่มีผู้หญิงฝากของแฮนเมดมาให้มึง ก็เลยเอามาให้วางไว้นี้นะเดี๋ยวกูลืม...ชายผิวสีเอ่ยพร้อมชูของในมือให้ดูเพื่อเป็นหลักฐานว่าเขาไม่ได้เข้ามาโดยพละการแต่อย่างใด  ร่างสูงละมือจากไดร์หันไปมองแบบผ่านๆ แต่ทว่านัยน์ตาสีน้ำตาลของเขาก็เหลือบไปเห็นพลาสเตอร์สีแจ่มจ้าแสนคุ้นตาบนเรียวนิ้วของเพื่อนชายสะก่อน!!

 

พลาสเตอร์ลายสัตว์โลกผู้น่ารักนั่น.....รึว่า!!!?

 

ร่างแกร่งเดินลิ่วไปยังลิ้นชักของตนเองที่ที่เพื่อนชายเขายืนสนทนาด้วยทันที!!! สายตาเจ้ากรรมเบิกกว้างเมื่อพบว่าของสำคัญสองชิ้นที่อุตส่าห์ได้มา...

 

สู้อุตส่าห์เก็บรักษาอย่างดี....

 

ถูกเพื่อนซี้ชิงตัดหน้าเอาไปใช้เฉยเลย!!!?

 


ไอ้ราฟ ไอ้เชี้ย!!! ไอ้เวรตะไล!! ”  ผมด่ากราดยังไม่ทันจบประโยค  บาทาก็ยกขึ้นมาถีบบั้นท้ายหนุ่มแขกแบบไม่ยั้งฝีเท้า!

 

ถีบกูทำไมวะไอ้ฟัค!? ราฟาเอลเอ่ยสบถก่อนจะเอามือลูบแก้มก้นที่ถูกถีบส่งเสียดื้อๆ

 

อ๋อ...ก็แฟ้มมึงบาดนิ้วกูอ่ะ  เลยขอยืมใช้แปปเดี๋ยวกูซื้อมาใช้....!” หนุ่มแขกหน้ามลพยายามอธิบายสาเหตุ  แต่ทว่าเสียงตวาดแบบหัวร้อนของคาร์ดอสก็สวนขึ้นมาอย่างทันควัน

 

มันไม่เหมือนกันไอ้เชี้ย!!!!!

 


พรึ่บ พรึ่บบบบบ!!?

 

 ว่าแล้วร่างแกร่งก็วิ่งไล่กวดเพื่อนซี้ด้วยความโมโห  จนแขกผิวสีต้องวิ่งหลบฝ่าตีนของเพื่อนแบบจ้าละหวั่น


 “ เห้ย!! เดี๋ยวกูซื้อใช้!!! แค่พลาสเตอร์ลายแหว๋วมึงจะโกรธทำเชี้ยไรเนี้ย?!!! ”

 

          ผมไล่กวดมันไม่ไก้ไกลนักเพราะว่าผ้าคุณหนูที่นุ่งไว้ก็กำลังจะหลุดออกจากช่วงเอว  แม่งเอ๊ยเลือดลมแล่นพล่านจนหัวร้อนไปหมด!! เหลือของต่างหน้าเหลือไว้แค่ชิ้นเดียวเองไอ้ชิบหาย!!!


          กว่ากูจะราวี ตามหาพี่เขาเจอน่ะมันยากเย็นขนาดไหน!!!! 


          ไอ้เชี้ย!!!! อุตส่าห์ได้ของชิ้นแรกมาไว้ในมือแล้วแท้ๆ...!

 

ได้แต่กร่นด่ามันอยู่ในใจ  แต่พอเห็นแววตาคมของเพื่อนผิวสีก็จำต้องถอนลมหายใจร้อนกรุ่นออกมาเพื่อระบายความอัดอั้น

 

          มึงออกไปเลย….” ผมตัดสินใจดันหลังของผมให้ออกไปจากห้องก่อยจะลงกลอนที่ประตูโดยไม่อธิบายอะไร

 


ปังงงงงงงงง

 

          อะไรของแม่งวะ....?ชายหนุ่มหยีเรือนผมของตนเองแบบงงๆ ก่อนจะคิดแบบปลงๆว่าตนคงผิดที่ถือวิสาสะไปใช้ของขอเพื่อนโดยไม่ได้รับการขออนุญาตจากเจ้าของสะก่อน

 


            เดี๋ยวค่อยง้อมันแล้วกัน....ราฟาเอลเอ่ยก่อนจะเดินดิ่วกลับไปที่ห้องเพื่ออาบน้ำแต่งตัวหลังจากวิ่งไล่ลูกทีมตนเองมาจนเหงื่อโชกตั้งแต่เช้าตรู่



ทำไมต้องเป็นพลาสเตอร์อันนี้ด้วยวะ!!  


ช่างแม่ง  ถึงยังไงก็เหลืออันหนึ่งก็ยังดี 

 

ผมได้แต่หัวร้อนอยู่ในอกก่อนจะคว้ายูนิฟอร์มขึ้นมาสวมทับ  หงุดหงิดมากแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้  อย่าหวังว่าจะได้ชิ้นที่สองจากพี่เขาเลยดีกว่า 

 

               ไอ้ราฟ...มึงนะมึง  ผมได้แต่สบถด่าอยู่ในใจก่อนจะคว้าเป้ใบโปรดขึ้นมาแล้วออกไปจากห้อง

               ราฟพยายามจะง้อด้วยการซื้อพลาสเตอร์กล่องมาชดใช้กับวันนี้จะพาไปเลี้ยงด้วยของกินบุฟเฟ่  กรีเซลก็พยายามเกลี่ยกล่อมอีกแรง  ส่วนผมนั้นไม่อยากพูดมากก็เลยเออออให้มันแล้วๆกันไป 

 

แก็งผู้ชายก็ยังงี้แหละครับ  กระทบกระทั่งกันบ้างเล็กน้อย แต่ไม่มีลึกลับซับซ้อนซ่อนมีดไว้แทงข้างหลังแบบพวกผู้หญิงหลายๆกลุ่มหรอกนะ 

 

คาบเช้าของวันนี้คือเรียนภาษาอังกฤษและภาษาเสริมที่ลงเพิ่มเติมเอาไว้  ตบท้ายก่อนไปทานอาหารกลางวันช่วงพักเที่ยงคือผมต้องไปเรียนวิชาพละที่โรงยิม  ออกกำลังมันให้เหนื่อยสุดเหวี่ยงไปเลยดีกว่า  จะได้ผลาญเงินไอ้ราฟให้กระเป๋าแบนแฟบกันไปข้างหนึ่ง

 

เออ...เห็นพวกบลูอีเกลมาทาบทามผู้หญิงผู้ชายที่หน้าตาเข้าขั้นไปสี่ห้าคนว่ะ กรีเซลเอ่ยกระซิบในขณะที่โยนลูกบอลไปมาให้คู่บัดดี้ที่ผลัดกันชูสลูกลงห่วงเพื่อนับคะแนนในคลาส

 

น่าจะส่งลงขบวนไม่ก็คัดเอาไปประกวดวันงานล่ะมั้งครับ...ชาลเอ่ยเสริมเพราะวันนี้มันได้กรีเซลเป็นคู่บัดดี้

 

ราฟมึงโดนทาบทามด้วยไม่ใช่เหรอ! ” กรีเซลหันมาโห่เสียงแซวเพื่อนชายที่ไม่ได้ปริปากอะไรกับเรื่องนี้ให้ทราบมาก่อนเลย

 

ไอ้คาร์มันก็โดน  แต่มันไม่เอาบ่นว่าแค่แข่งก็จะตายห่าแล้ว....กูเลยตบปากรับคำไปคนเดียว 

 

โห่  จะหาเวลาไปสอยหญิงแจ่ม ๆหออื่นมากกว่ามั้งมึงอ่ะ....ไอ้แขกหื่น! ” กรีเซลเอ่ยกระทบก่อนจะตั้งฉายาใหม่ให้กับเพื่อนชายคนสนิท

 

กวนตีน....ไอ้สัสกวนตีน ราฟไม่พูดเปล่าทำทีเป็นเหวี่ยงบอลพลาดไปโดนกบาลกรีเซลเต็มๆอาจารย์ประจำวิชารีบวิ่งมาเป่านกหวีดห้ามปรามเป็นการใหญ่ เรียกเสียงฮือฮาและขบขันของบรรดาเพื่อนร่วมคลาสไปด้วย  เสียงหัวเราะมากมายจนท้องแทบแข็งทำให้ผมเผลอหัวเราะลั่นตามไปด้วย

 

กรีเซลขอแว๊บไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำก่อนจะรีบปี่เข้ามานั่งด้วยความร้อนรน  เสียงออดทำหน้าที่ของผมทันทีนั้นหมายความว่าตอนนี้ผมและชาวแก็งค์กำลังจะได้ไปพักเที่ยงทานอาหารกลางวันสักทีซินะ  ชาลหาวฟอดใหญ่ก่อนจะเหยียดร่างกายให้ยืดออกเพื่อรับออกซิเจน  เสียงเจี๊ยวจ๊าวของเหล่าเมมเบอร์ดังขึ้นเมื่อไอ้ราฟมันนึกคึกอะไรไม่รู้แหย่เจ้าชาลจนเสียงดังลั่น  ไดน่าถึงกับหัวเราะร่าออกมาเมื่อเห็นว่าหมาป่าแสนสุภาพประจำหอค่อยๆหลุดคำหยาบออกมาให้เห็นบ่อยขึ้นเมื่อถูกแหย่หนักเข้าจนเริ่มจะหัวเสีย  


ขณะที่ผมและเพื่อนๆกำลังวางเป้ของตนเองเพื่อจอดที่นั่งเอาไว้แล้วจะไปร้านข้าวในโรงอาหาร  สายตาของผมก็สะดุดกับร่างบางแสนคุ้นตาของใครบางคนเข้าสะก่อน  มีกลุ่มคนมุงอยู่รอบๆให้แน่นขนัดจนกลายเป็นม็อบขนาดเล็กๆ

 

            “ คาร์...มีอะไรเหรอ? ” เสียงใสของไดน่าถามขึ้นเมื่อเห็นว่าผมหยุดดูอะไรสักอย่าง แทนที่จะเดินไปหาอะไรสักอย่างลงท้อง

 

นั่นมัน...พวกพี่สาวนี่หน่า?

 

            “ เห็นหงิม ๆยังงี้...เรื่องผู้ชายก็ร้ายเหมือนกันนี้ฮันน่า! ” เสียงดูแคลนเอ่ยอย่างกระแนะกระแหน ตามด้วยเสียงหัวเราะร่าของลูกสมุนคนอื่นๆที่อยู่รอบๆ

 

            “ อีพวกนี้นิ...!! ” โอเว่นชักจะเดือดดาดเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวคนสนิทกำลังดูถูก


                พูดด้วยก็ไม่พูดด้วย....เด็กหอบลูฯเดี๋ยวนี้หยิ่งผยองขนาดนี้เลยเหรอ!”  ลูกคุณหนูที่ทาลิปสีชาดไม่พูดเปล่าเอื้อมฝ่ามือมาผลักจนร่างบางเซถลาไปหาเพื่อน  กรอบแว่นสี่เหลี่ยมหล่นแตกกระจัดกระจาย  แต่ทว่ากลับยังยืนนิ่งไม่คิดตอบโต้  แม้นัยน์ตาและกำหมัดน้อย ๆที่กำอยู่จะฉายแววถึงความโกรธมากแค่ไหน  แต่คนฉลาดอย่างเธอก็รู้ดีว่าสู้ไปก็รังแต่จะมีปัญหา


ผลักกกก!!! 


          “ ก็คงจะแรดเงียบนั้นแหละ  ดูซิหน้าคงจะหนาโดนด่าขนาดนี้ยังไม่สะท้านเลยสักนิด! ” หนึ่งในลูกกระจอกปลายแถวของเรดฟอกซ์เอ่ยเสริมก่อนจะทำทีเบะปากใส่ด้วยความหมั่นไส้

 

มันมากไปว่ะ....ผมไม่ทน!  พอฟังจนพอจะจับใจความและเคล้าเรื่องทั้งหมดได้  ก็พอจะเข้าใจทันทีว่าทำไมกลุ่มพวกพี่เขาถึงโดนแกล้งขนาดนี้  คงเนเพราไอ้พวกข่าวลือห่าเหวอะไรพวกนั้นสินะ!!  ไดน่าคว้าท่อนแขนของผมไว้เพราะไม่อยากให้แบล็ควูฟเข้าไปมีเอี่ยวด้วย  แต่ทว่าพอเธอเห็นสายตาของผมที่ตอนนี้กำลังร้อนผ่าวก็ยอมผ่อนกำลังรั้งแต่โดยดี


         อุ้ย ตายแล้ว...เผลอทำแว่นเธอหล่นแตกสะได้ น้ำเสียงกลั๊วหัวเราะเอ่ยอย่างไม่คิดจะเอ่ยคำขอทา  เสียงหัวเราะรวนของเหล่าเพื่อนผู้หญิงด้วยกันก็ขบขันจนลั่นโรงอาหารไปหมด  ไม่มีใครกล้าเข้ามามีส่วนได้ส่วนเสียทำได้แต่ยืนมุงสถานการณ์ตึงเครียดกันอย่างอยากรู้อยากเห็น

 

เอายังงี้แล้วกัน  เรื่องแว่นเนี้ยฉันจะออกค่าใช้จ่ายให้...แพงแค่ไหนก็จะจ่าย

 

เผื่อว่าแว่นที่ฉันหามาให้จะได้ทำให้สายตาเธอน่ะไม่ต้อง ใฝ่สูงจนเกินตัว....ประโยคสุดท้ายคุณหนูผมลอนทำทีจริตจะก้านยกเรียวนิ้วขึ้นมาทาบใบหน้าก่อนจะละเลงรองเท้าขยี้เลนต์แว่นราคาถูกให้แหลกละเอียด 

 

“………….”  ร่างบางเหลือบสายตาที่พร่าเลือนมองไปยังต้นเสียงของศัตรูคู่อริที่พยายามหาวิธีแกล้งสารพัดมาเล่นงาน  แทนการฉีกหน้าที่ผลคะแนนของเธอกระแทกอันดับรายชื่อของคุณหนูเศรษฐีจนต้องหลุดออกจาก Top5 ประจำชั้นเรียนอยู่ตลอด

 

หมั่นไส้ยัยฮันน่ามาตั้งนาน....


แค่นักเรียนทุนมีสมองของโรงเรียนแล้วคิดจะมาอวดดี


อยากจะหาจังหวะเหมาะๆฉีกหน้ายัยนี้มาตั้งนานแล้ว  สะใจชะมัด!!

 

ทว่าคุณหนูผมลอนยังไม่ทันได้เอาคืนจนหนำใจ! จู่ๆก็มีใครไม่รู้แหวกวงล้อมเข้ามายืนประจันหน้าแล้วก่อนจะมองด้วยสีหน้าหาเรื่อง


ตึก  ตึก  ตึก ตึก


          “ พูดยังงี้...หน้าผมก็คงจะหนาไม่แพ้กันสินะ ”  เสียงกดต่ำที่พยายามข่มความรู้สึกเดือดดาดที่กำลังแล่นไปทั่วร่างให้สงบลง แต่ทว่าสายตาของผมก็ฉายแววโรจน์มายังเหล่าคุณหนูที่ซีดเป็นไก่ต้ม

 

            “ ไม่ได้หมายถึงประธานแบล็ควูฟสักคำ  จะร้อนตัวไปทำไม? ” ยัยคุณหนูปากดียังช่างแถจนเนื้อตัวถลอก  เหล่าเมมเบอร์ชายของผมถึงกับร้องหืมจนเสียงหลงเมื่อได้ยินคำแก้ตัวที่ข้างๆคูๆของยัยคุณหนูคนนี้

 

             อ๋อ.....เหรอ ” ร่างสูงกดเสียงลงต่ำพลางย่างสาวขุมจนเหล่าคุณหนูต่างผละถอยด้วยความกลัว 


หมับบบบบบบบบ!!!!


           ว๊ายยยยยยยยยย....!!!? ” เสียงหวีดร้องดังขึ้นเมื่อจู่ๆเธอเสียหลักเพราะคนตรงหน้าใช้ฝ่ามือหนาคว้าเสื้อคลุมประจำหอพักของร่างอ้อนแอ้นของอีกฝ่ายเข้ามาอย่างจังก่อนจะจดจ้องด้วยสายตาวาวโรจน์


           “  อย่าคิดว่ามีตังค์แล้วจะทำอะไรก็ได้..... ” ร่างสูงเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงที่กัดฟันกรอด  นัยน์ตาแข็งกร้าวยังคงจดจ้องไปยังเครื่องสำอางค์ที่โบกอยู่บนหน้าของคุณหนูลูกผู้ดีที่ผละต้นคอให้ออกห่างจากใบหน้าของเขาด้วยความหวดระแวง


              “  ขือพูดจาดูถูก คนของฉัน อีกล่ะก็....ต่อให้เป็นผู้หญิง ฉันก็เตะไม่เลี้ยง ” เสียงเตือนที่เอ่ยกระซิบอยู่ข้างใบหูทำให้เหล่าคนมุงดูต่างชะเง้อคอเพื่ออยากจะรู้ว่าพวกเขากระซิบกระซาบอะไรกันนัยน์ตาคมยกยิ้มก่อนจะออกแรงเพียงนิดเดียวคุณหนูร่างน้อยตรงหน้าก็เซถลาเสียหลักหงายหลัง!


ตึกตึก  ตึกตึก  ตึกตึก   ปังงงงงง!


            “  ระ...รุ่นพี่ครับ  เรนครับ เรนกำลังถูกประธานแบล็ค....!!

 

          “ ชู่ววว์  เงียบซิ....กำลังสนุกเลยเสียงทุ้มจอมทะเล้นเอ่ยขึ้นพลางเท้าปลายคางชำเลืองมองสถานการณ์สุดน่าตื่นเต้นที่อยู่ด้านนอกของร้านอาหารสุดหรู สายตาที่จ้องมานั้นกึ่งจริงจังกึ่งเย้าแหย่จนเด็กเรดฟอกซ์ที่เป็นฝ่ายเข้าหารายงานถึงกับหน้าถอดสี 


ทั้งๆที่เด็กในสังกัดของตนเองกำลังถูกข่มเหงจากพวกอันธพาลเก่าอย่างพวกหมาบ้าอยู่แท้ๆ 


แต่คุณวิลเลียมก็ยังนั่งกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในร้านอยู่ได้!



          “ เอ๋.....จะจบลงยังไงหน่า ” สายตาคมทอดมองออกไปมองยังสถานการณ์ที่อยู่ข้างนอกด้วยรอยยิ้มจอมทะเล้น  ดูสีหน้าและแววตาของเจ้าหนู P4 คนใหม่นั้นมองมายังเด็กในหอของเขาเซ่....ราวกับหมาป่าที่กำลังแยกคมเขี้ยวเพื่อปกป้องลูกเป็ดขี้เหร่ตัวน้อยยังไงยังงั้น

 

ตอนนี้ด้านนอกนั้นเหล่าเรดฟอกซ์ทั้งหลายจะเงียบเป็นเป่าซากเมื่อเห็นว่าผู้ที่เป็นตัวตั้งตัวตีไปหาเรื่องนักเรียนทุนอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อเห็นประธานหอแบล็ควูฟคู่กรณีที่ตกเป็นขี้ปากของเหล่านักเรียนขาเม้าท์มาจัดการเรื่องราวด้วยตนเอง!

 

ฝีเท้าแกร่งถอยกลับไปหายังร่างบอบบางที่เอาแต่ยืนนิ่งไม่โต้เถียงอะไร  ดูสภาพของพี่เขาซิ  ดูก็รู้ว่าคงไม่เคยเป็นฝ่ายหาเรื่องใครมาก่อนแน่ๆ  ดวงตากลมโตของพี่เขาแหงนขึ้นมามองหน้าผมพร้อมกับเพ่งมองอย่างจริงจัง 


สายตาของพี่เขาคงจะสั้นพอตัวเลยสินะเนี้ย....

 

ที่ไม่สู้ก็พอจะเดาได้ว่าคงจะห่วงเรื่องการเป็นนักเรียนทุน....

 

แต่ยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำแบบนี้  ผมรับไม่ได้....

 

จริงๆเลย.....ผมเอ่ยพลางเผลอพ่นลมหายใจหงุดหงิดแต่ทว่าก็นับถือในสปิริตของความอดทนที่สูงลิบของพี่สาวจริงๆ  เอาล่ะถ้าขือไม่ทำอะไรวันต่อไปก็ต้องมีเรื่องแบบนี้อีกสินะ...  ผมตัดสินใจคว้าข้อมือของเจ้าตัวเข้ามาใกล้ตัวจนเธอเซเล็กน้อยเพราะไม่ทันได้ระวัง  เสียงซุบซิบดังกระหึ่มขึ้นมาทันตาเมื่อเห็นว่าผมดึงคู่กรณีที่เป็นที่โจษจันฑ์เข้ามาใกล้ทำไม!?

 

เห้ยๆ คาร์ดอสมันเอาจริงว่ะ  ”  หนึ่งในคำอุทานของเหล่าบรรดารุ่นพี่ชมรมคาราเต้เอ่ยขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น  ไม่นานเหล่าผู้อยากรู้ที่ออดูกันอยู่ชั้นสองก็พากันมาเกาะที่ริมรั้วกั้นกันยกใหญ่เพื่อรับชมเหตุการณ์น่าระทึกใจว่าจะออกหัวหรือว่าออกก้อย

 

ทำบ้าอะไรของนาย....!! ” เสียงร้องท้วงกึ่งตวาดดังขึ้นไม่มาก แต่ทว่าแรงพยศที่พยายามจะสะบัดข้อมือให้หลุดจากการเกาะกุมแสดงความเป็นเจ้าของของผมนั้นกลับสวนทางกับน้ำเสียงที่เอ่ยถาม

 

ทุกคนคงอยากจะรู้คำตอบของข่าวลือบ้าบอที่แพร่ออกไปสินะ.....!!!! ผมเอ่ยตะโกนจนสุดเสียงเพื่อให้ทุกคนในที่นี้ได้ยินพร้อมกันให้หมดจะได้ไม่ต้องอธิบายอะไรหลายๆรอบ

 

คิดจะทำบ้าอะไร.......?!!!” เสียงใสเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงถึ่งโมโหเมื่อเห็นว่าไอ้เด็กบ้าที่เข้ามาวอแว แถมยังเป็นต้นเหตุของเรื่องวุ่นวายทั้งหมดในชีวิตเธอกำลังร้องตะโกนบ้าบออะไรก็ไม่รู้!!

 

ข่าวลือที่บอกว่าผมกับพี่สาวคนนี้เป็นยังงั้นยังงี้.....นั้นจริงแท้หรือว่ามั่วนิ่ม!!!!! ”  เสียงตะโกนร้องของชายหน้าคมที่ดำรงตำแหน่งประธานหอพักสุดแกร่ง  ทำให้เหล่านักเรียนที่ลงมาพักกลางวันต่างหันมามองกันเป็นตาเดียวด้วยความสนใจ

 

นายเทอร์เนอร์...หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!” ร่างบางร้องปรามบอกให้ผมหยุด  แต่ไม่ว่าจะสะบัดข้อมือหรือว่ายื้อหยุดระดมกำปั้นน้อยๆที่ท่อนแขนยังไงก็ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผล....

 

พี่สาวหยุดผมไม่ได้หรอก :)

 

งั้นวันนี้ผมจะตอบให้ชัดๆไปเลยเป็นยังไง.........!!!!

 

วู้วววววววววววววววววววว!!!!! // เอาเซ่!!! // เออตอบมาเลย!!!! // อยากรู้ๆ!!! ’  เหล่าบรรดาขาเผือกทั้งหลายต่างโห่ร้องสวนขึ้นมาทันทีด้วยแววตาระยิบระยับ  ตอนนี้นักเรียนทั้งมอต้นมอปลาย ไม่ว่าจะสวมทับด้วนเสื้อคลุมสีเขียว ดำ แดง หรือน้ำเงินต่างมาออฟังกันอย่างพร้อมเพรียง

 

ถ้าไม่ชัดเจน...พี่เขาก็ถูกรังแกอีก...

 

ผมตัดสินใจแล้ว....ความกล้าทั้งหมดนี้

 

รุ่นพี่....!!! ”  ผมหันมาหาสาวร่างบางที่ผมกุมมือบังคับให้เจ้าตัวยืนอยู่เคียงข้าง  ดวงตากลมโตของพี่เขาเพ่งมองใบหน้าผมด้วยความหงุดหงิด  คงจะเห็นภาพไม่ชัดบวกกับไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่สินะ....

 

ตอนนี้ทั่วทั้งโรงอาหารขนาดใหญ่ของโรงเรียนที่เมื่อครู่มีเสียงโห่ร้องและอื้ออึงไปด้วยคำติฉินนินทามากมายนั้นเงียบสงบลงไปแล้ว  เหล่าสายตานับพันกำลังจดจ้องมาที่ผมว่ากำลังจะพูดหรือทำอะไรต่อกันแน่  ความกล้าและความอดทนที่มีมาตลอดสี่ปีที่ออกตามหา  วันนี้ผมจะต้องกล้าที่จะเดินหน้าต่อ....

 


รุ่นพี่ครับ......น้ำเสียงที่ร้องตะโกนเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นโทนที่นุ่มทุ้มและอบอุ่นขึ้นมาถนัดตา  นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนแสนมีเสน่ห์ของร่างสูงที่มองมายังร่างบางที่ยังขมวดคิ้วไม่เข้าใจอยู่เพียงลำพัง  เหล่านักเรียนหญิงทั้งหลายต่างกำฝ่ามือของตนเองอย่างลุ้นจนหัวใจแทบหยุดเต้น  สีหน้าของทุกคนตอนนี้แทบจะไม่อยากเชื่อกับภาพทีเห็นตรงหน้า  แต่ทว่าสายตาที่ประธานแบล็ควูฟมองมายังเลขาสาวประจำหอบลูฯทำให้ใคร ๆ ต่างก็มีคำตอบอยู่ในหัวใจเป็นที่เรียบร้อย

 

ผม ชอบ พี่.....  คำพูดสามคำเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาที่กลั่นออกมาจากใจ  จนคนที่ถูกสารภาพได้แต่ยืนตะลึงอึ้ง  ออกแรงเพียงนิดก็กระตุกพี่เขาเข้ามาในระยะได้พอดิบพอดี  เพียงเสี้ยววินาทีที่ได้ครอบครองริมฝีปากบางของอีกคนที่เราแอบชอบมานาน


...ทำให้ใจผมก็เต้นระรัว เสียงกรี๊ดกร๊าดดังกระหึ่มจนแสบแก้วหู  


แต่ทว่าตอนนี้การรับรู้ของผมอยู่ที่พี่เขาหมดแล้ว


นุ่ม...นุ่มจัง///


ขนาดผละออกมาแล้วผมยังคงได้กลิ่นแชมพูจากโคนผมของพี่เขาอยู่เลย  ใช้แชมพูอออะไรนะถึงได้หอมติดจมูกขนาดนี้....แววตาที่ค้างเติ่งและทีท่าที่แข็งทื่อ  ทำให้ผมบรือตากระพริบ?


ทำไมพี่เขายังยืนอึ้งราวกับเป็นประติมากรรมรูปปั้นยังไงยังงั้นวะ


...ยืนนิ่งขนาดนี้หรือว่า


นี่จะเป็น First Kiss ?

 

_____________________________________________________________________________

Writter:  Top comments 

 fvwcrp (@fvwcrp) 

 moon_lovers (@moon_lovers)


ขอบคุณที่ทำให้ไรต์ไม่เหงานะคะ :)

 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น

  1. #17 BN2P (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 13:22

    แหล่วๆ ไปยุ่งของคาร์ทำไมล่ะราฟเอ๊ย

    #17
    0
  2. #16 moon_lovers (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 13:20

    รอค่าาาาาา

    #16
    0