P4 รักอันตรายของคุณชายสายเถื่อน

ตอนที่ 14 : ตอน ผู้ชายคนนั้นชัดเจน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 70
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    1 ต.ค. 61




[Hannah’s Part]

 

                ตกเช้าวันจันทร์ยังไม่ทันได้แวะออกไปเข้าห้องน้ำอีริกก็บ่นเป็นน้ำไหลไฟดับด้วยสีหน้าจริงจัง  เพราะว่าเมื่อวานฉันลืมส่งรายงานสรุปงบให้กับไอ้ประธษนเฮงซวยนี่น่ะซิถึงได้ทนมันบ่นใส่ไม่ยอมหยุดอยู่เนี้ย

 

ฮันน่า  เธอไม่ส่งรายงานมาแบบนี้แล้วฉันจะทำเรื่องขอเบิกกับฝ่ายการเงินของโรงเรียนได้ยังไง?! ”


ขอโทษจ้ะ ขอโทษ.....วันนี้เย็นๆจะส่งให้ ฉันได้แต่นั่งก้มหน้าแล้วพูดพร่ำคำๆนี้อยู่นานเท่าไหร่แล้วนะ  อ่า..ปวดฉี่จะตายอยู่แล้ว  ปล่อยเพื่อนไปเข้าห้องน้ำสักทีเฮอะพ่อคุณเอ๊ย 


อย่าลืมอีกแล้วกัน ไม่งั้นจะตามจิก...ถึงห้อง ว่าแล้วเจ้าคุณชายจอมระเบียบก็ปั้นหน้ายักษ์พลางขยับกรอบแว่นเข้าหาใบหน้า  ตัดภาพไปที่มีสาวแห่งจินตนาการๆมุมหนึ่งของห้องที่ชอบผู้ชายหล่อเพอร์เฟ็กต์ นิสัยติดขี้เก๊กแบบเย็นชาหน่อยๆก็เอาแต่ยืนกรี๊ดกร๊าดแบบไม่เปล่งเสียง ประมาณว่าอร๊ายยยยยย  หนุ่มหล่อมาให้กินถึงที่มีรึจะปล่อยให้กลับไปง่ายๆ  เหอะๆถ้าไอ้จอมเจ้ากี้เจ้าการนี้บุกมาถึงถิ่นด้วยตัวเองดิ  นรกชัดๆ!  ในขณะที่พอสบตาเข้ากับฉันก็คล้ายกับพวกนางก็กดหน้าต่ำกัดฟันกรอดก่อนจะมองด้วยสายตาทิ่มแทงคล้ายกับพกอาวุธมายังไงยังงั้น

 

ทำไมโลกนี้...ชะนีแท้ถึงได้ลำเอียงกันจังวะ?  -  -)

 

 เป็นไปได้ฉันก็ไม่อยากมาคลุกคลีกับพวก P4 อะไรเทือกนี้หรอก

 


พรวดดดดดด


เสียงเก้าอี้ครูดไปกับพื้นเมื่อถูกร่างบางลุกขึ้นเพื่อจะออกไปทำธุระส่วนตัวข้างนอก  อีริกที่นั่งข้างๆปรายตามามองคล้ายกับกำลังตั้งคำถามแต่เจ้าตัวไม่ปริปากถามสะเอง  ไม่รู้แม่งเป็นบ้าอะไรของมันเหมือนกัน  ไอ้เราจะเดินไปไม่ยอมบอกกล่าวแม่งก็จ้องตาเขม็งสะ

 

จะไปเข้าห้องน้ำ.... ร่างน้อยจำใจต้องเอ่ยลอยๆ ขณะที่คุณชายสายนิ่งก็หยิบตำราขึ้นมาอ่าน

ระหว่างทางเดินตรงอาคารเรียนนี้โล่งชะมัดเลยแหะ สงสัยคงจะเริ่มบทเรียนกันแบบไม่มีพักเบรกเลยสินะ  ฉันกวาดสายตาไปมองรอบบริเวณตามวิสัยคนชอบมองนู้นมองนี้แล้วก็ขบคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  จะว่าไปเมื่อวานก็อุตส่าห์ไปนั่งหาข้อมูลมาเสริมเพื่องานวิจัยจบ จู่ๆก็ดันไปติดพันบ้าบอเรื่องเต้นๆรำๆจนถึงหัวค่ำอีก!!  กลับมาก็นึกขึ้นได้อีกว่าพรุ่งนี้คาบเช้าเรียนชีวะนี้หว่า ชิบหายล่ะการบ้งการบ้านยังไม่ได้ทำเลย!!! น้ำท่านี้ไม่ต้ององต้องอาบกันแล้ววววว หยิบงาขึ้นมาปั่นแบบเต็มสปีดติดเทอร์โบยิ่งกว่าการเป็นเดอะแฟลช  !!  แม่งเอ๊ย ทำไมช่วงนี้ตารางกิจวัตรประจำวันของฉันมันถึงได้รวนนักวะ  ตั้งแต่ไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั้นเข้ามายุ่มย่ามชีวิตก็วุ่นวายไปหมด  นี้ยังไม่รวมที่ต้องมีเสต็ปหลบหลีกครูฝ่ายปกครองอีกนะเนี้ยที่แต่งเครื่องแบบไม่ครบตามกฎโรงเรียน ดีแค่ไหนที่ช่วงนี้ยังพอสวมเสื้อคลุมทับมาเรียนได้!!!  ประสาทจะแดก!!! 


พูดแล้วมันก็น่าโมโห...

 

ร่างบางจัดการทำธุระในห้องน้ำเสร็จมายังอ่างล่างมือเพื่อทำความสะอาดแบบลวกๆก่อนจะสลัดน้ำบนฝ่ามือให้แห้งพอหมาดๆแล้วเดินออกไป  ระหว่างทางเดินจะมีตู้เครื่องดื่มแบบหยอดเหรียญอยู่เป็นสวัสดิการของโรงเรียนเพื่อให้ผู้เรียนมีการเติมพลังงานไว้สำหรับการเรียนรู้

 

เอาสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน....”  ฉันที่เดินดิ่วๆมาที่ตู้  แล้วก็สอดส่องหาเป้หามาย  อื้ม...น้ำอัดลมหรอ  ไม่เอาอ่ะไม่ดีต่อสุขภาพ แถมทำให้อ้วนด้วย   นมเปรี้ยวก็มีน้ำตาลเยอะอีก แถมถ้าดื่มตอนท้องว่างเดี๋ยวท้องไส้ฉันรวนขึ้นมาจะแย่เอา ไม่เอาๆเอาไรดีวะ....และแล้วสายตาก็ไปสะดุดกับกล่องสีส้มท่าทางน่ากิน  เอาน้ำส้มก็แล้วกัน  ว่าแล้วฝ่ามือก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากระโปรงโดยกำลังควักหาเหรียญให้ได้ตามจำนวน 

 


กึก  กึก  กึก....ตุ๊บบบบ


ขณะที่ฉันได้แต่ก้มหน้าก้มตาหยอดเหรียญแล้วล้วงมือเข้าไปหยิบเครื่องดื่มที่หล่นอยู่ด้านล่างเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับเสียงซ่าส์ของเครื่องดื่มแบบอัดแก๊สพร้อมๆกับแรงบีบอัดของของเหลวที่พุ่งเพราะเกิดแรงดัน  ตอนนี้ทั่วทั้งหน้าและเสื้อตรงเนินอกของฉันกำลังเปียกชุ่มจนเหนียวเหนอะหนะไปหมด  ทั้งหน้า  แว่น และก็ยูนิฟอร์ม...

 

อุ้ย  โทษทีนะ...มันบังเอิญ :) ” เสียงใสของผู้หญิงหน้าตาจัดมาสวย แต่งตัวดูคล้ายสาวเปรี้ยวๆหน่อย  ยูนิฟอร์มสีดำทำให้ฉันรู้ทันทีว่าสาวแสบที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้คือเด็กในสังกัดแบล็ควูฟอีกแล้ว

 

ยิ้มเหยียดๆแบบนี้....นี้คงไม่ได้บังเอิญตามที่ปากเจ้าตัวว่าสินะ

 

ฉันเอามือปาดน้ำเหนียวให้ออกจากใบหน้าก่อนจะหยิบแว่นสายตาออกมาเช็คหยดน้ำให้สะอาดแบบลวกๆแล้วใส่กลับเข้าไปพลางปั้นหน้านิ่ง  แล้วพยายามจะทำตัวเองให้ใจเย็นลง....มีสติหน่อยฮันน่า  ปะทะคารมณ์ไปก็ไม่ได้อะไร  ถ้าเรื่องเลยเถิดบานปลายกลายเป็นทะเลาะวิวาทมิวายจะไม่ทันได้จบการศึกษากันพอดี  เรียนไม่จบไม่ว่าแต่ต้องมาทำงานงกๆชดใช้ทุนห้าเท่า....ไม่คุ้มๆ


ฉันตัดสินใจไม่ต่อปากต่อคำก่อนจะเดินวกกลับไปที่ห้องน้ำใหม่อีกครั้งเพื่อล้างคราบน้ำอัดลมที่เลอะจนช่วงอกจนเสื้อสีขาวสะอาดกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อน  แถมยังชุ่มจนเห็นทะลุไปถึงไหนต่อไหน  ฝ่ามือก็ทำเป็นอุ้งขนาดหย่อมเพื่อกรองน้ำขึ้นมาล้างคราบเหนียวๆแบบรีบๆ  แน่นอนยัยสาวเปรี้ยวนั้นเดินดุ่มๆตามฉันเข้ามาในนี้ก่อนจะยืนมองตาถลึงจากด้านหลัง


อย่ามายุ่งกับคาร์ดาส  ไม่ยังงั้น...แกจะโดนหนักกว่านี้  ”  น้ำเสียงสุดแสนจะอาฆาตรทำให้ฉันเข้าใจถึงเงื่อนงำ

 

อ่อ ที่แท้ก็พวกแฟนคลับที่คลั่งไคล้ชอบไอ้เด็กบ้านั้นนี้เอง  แต่ท่าทางที่ยืนกอดอกและมองด้วยสายตาเหยียดๆแบบนี้ทำให้ฉันนึกขึ้นได้  ยัยสาวเปรี้ยวนี้คือหนึ่งในเมมเบอร์ที่ด่าฉันฉอดๆบนดาดฟ้าโรงเรียนนี้เอง

 

พอฉันเงยหน้าขึ้นหลังจากล้างคราบที่เหนียวอยู่ที่หน้าและเสื้อเสร็จแล้วฉันก็หันหลังขวับกลับไปตบหน้ายัยเปรี้ยวนั้นฉากใหญ่จนเธอร้องเสียงหลง!!!  ละเลงถีบช่วงท้องยัยอีผีบ้านี้จนร้องโอดครวญขอชีวิต!!  ฝ่ามือทั้งสองของฉันขยุ้มไปที่เส้นผมสลวยมีน้ำหนักของเจ้าตัวจนกระเซิงไม่เป็นทรงก่อนจะเหวี่ยงจนแผ่นหลังนางกระแทกกับบานประตู!! เสียงตบ เสียงถีบดังให้เพี๊ยะ โครมครามตูมต้ามเสียงดังให้อึกกระทึกลั่นตึกเรียน  ไม่นานเด็กนักเรียนในเอกซ์เซียสต่างแห่ออกมาอออยู่หน้าประตูห้องน้ำหญิง  ไม่นานครูประจำวิชาก็กูรีกูจอเข้ามาห้ามกันยกใหญ่ เราทั้งคู่ถูกทำทัณฑ์บนโทษฐานทะเลาะวิวาท  ฉันถูกตัดสินการเป็นนักเรียนทุนและชดใช้ค่าเล่าเรียนห้าเท่าตามเงื่อนไข....

 

แหม  ไม่ว่าจะทางไหนดูเหมือนบทสรุปของเรื่องราวครั้งนี้ก็ดูจะจบเหมือนเดิมสินะ

 

อ่อ จริงซิ....!!  อยากให้ทุกท่านได้รู้เอาไว้ว่าไอ้ช็อตเด็ดๆเมื่อกี้นี้น่ะ....ฉันก็แค่คิดอยู่ในหัวเท่านั้นเอง 

 

กลับมาที่ฉากเมื่อครู่ที่ยังค้างกันเอาไว้  เราสองคนมองประสานตากันแบบในละครเลย มีแสงวิ้งๆเฉียดเฉือนกันเล็กน้อยประมาณว่าประกาศสงครามศึกชิงนายกันยังไงยังงั้น  แต่ขอโทษทีนะคะ  หน้าอย่าฉันนี้ก็เลือกผู้ชายเก่ง ดี มีสมองนะ  ไอ้ที่เป็นคุณชายสายบู้ บุคลิกดูเจ้าชู้แถมยังโคตรเอาแต่ใจแบบนั้น...พูดได้เลยค่ะขอผ่าน!!!


ถ้าไม่กลัวถูกไล่ออก  อยากจะทำอะไรก็ทำ :D ” ฉันยิ้มแบบผู้ดีมีสมองเขาทำกัน  เรื่องใช้กำลังฉันอาจจะเป็นรอง แต่ถ้าเรื่องใช้สมองเนี้ยบอกเลยว่าถนัดค่า!!  ยัยนั้นกัดฟันกรอดก่อนจะมองฉันตาขวางพลางแสยะยิ้ม  แต่เอาเถอะฉันก็ไม่มีธุระที่จะทำให้เสียผลประโยชน์เรื่องเรียนไปกับการเจรจาเรื่องผู้ชายสะหน่อย  ผู้หญิงสมัยนี้ทำไมต้องตบตีฆ่าฟันเพื่อผู้ชายแบบนั้นด้วย  ไม่เข้าใจเลยสักนิด



 ฉันกลับมายังที่นั่งในขณะที่เพื่อนๆในคลาสเริ่มบทเรียนกันไปเรียบร้อยสะแล้ว  บ้าจริงอาจารย์ไปบทเรียนไหนแล้ววะเนี้ย   ขณะที่ร่างบางเอี้ยวตัวหยิบแลคเชอร์ของตนเองขึ้นมาพลางมัวแต่ง่วนอยู่กับหนังสือ  เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าสายตาคมของร่างโปร่งที่นั่งอยู่ข้างๆกำลังจดจ้องไปยังใบหน้าที่เหมือนจะมีละอองน้ำจับตัวอยู่หมาดๆ  ตรงเสื้อก็เปียกชุ่มเป็นวงกว้างอยู่เนืองๆ 


นัยน์ตาคมพินิจมองอย่างใช้ความคิดถ้าเจ้าตัวล้างหน้าล้างตาก็ไม่น่าจะเลอะมาถึงยูนิฟอร์มด้านในของตนเองได้นี้หน่า  เกิดเรื่องอะไรกัน...ชายหน้านิ่งครุ่นคิดก่อนจะหันไปยังกระดานหน้าห้องทำทีเป็นไม่รู้เรื่องอะไร 


ไม่นานเสียงออดหมดชั่วโมงเรียนดังขึ้น  เจ้าตัวลุกพรวดเพราะจะรีบหิ้วกระเป๋าไปจองที่นั่งสำหรับคลาสที่จะได้เจอกับกลุ่มเพื่อนตนเอง แต่ทว่าฝ่ามือหนาของอีริกก็คว้าเอาไว้ก่อนจะปรายตามองนิ่งๆ

 

มีอะไรรึเปล่า? เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น  ทำเอาเลขาสาวประจำหอถึงกับชะงักก่อนจะยักไหล่เป็นคำตอบ  ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะปล่อยมือเพื่อนไปตามทาง  ถ้าเจ้าตัวยืนยันว่าไม่มี  เขาก็ไม่มีอะไรจะต้องซักไซ้   อีริก อลาโน่คิดก่อนจะรวบตำราเข้าไปในท่อนแขนแล้วเดินไปยังคลาสต่อไป

 


[ Kardos’s Part ]


 

ผ่านไปหลายสัปดาห์ชักเริ่มมีข่าวโคมลอยแปลกๆแพร่สะบัดไปจนทั่วเกินขอบเขตที่จะปิดข่าวลือมั่วๆได้  ไม่ว่าจะไปซอกมุมใดของอาคารหรือตามตึกเรียน  ต่างมีเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับพี่สาวหนักข้อขึ้นทุกวัน  แม้เจ้าตัวและกลุ่มเพื่อนตนแลจะดูไม่เป็นทุกข์เป็นร้อน  แต่การนั่งจับเข่าเม้าท์มอยตามภาษาผู้หญิง เป็นสิ่งที่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญมากนักก็จริง  แต่พอได้ยินประโยคหนึ่งที่ไม่เข้าหูเข้ามันก็อดไม่ได้ที่จะชะงักฝีเท้าลง

 

นี้เธอที่เขาว่า ฮ. ประจำหอบลู ไปอ้อยประธานแบล็คอ่ะจริงหรอเธอ!! ”


ต๊าย  จริงสิยะ  เห็นว่าทีแรกทำเป็นบ่ายเบี่ยง  แต่จริงแล้วอ่ะแอบเป็นแมวขโมยไปอยู่กับผู้ชายสองต่อสองจนค่ำมืดแน่ะแกเอ๊ยยยยย!! ”

 

“………………”  เสียงซุบซิบดังขึ้นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลตัว  ทำให้ร่างสูงที่กำลังเลี้ยงลูกบาสอยู่บนเรียวนิ้วถึงกับดึงสีหน้าเรียบ  เหล่าเพื่อนชายที่เฮฮากันอยู่เมื่อครู่ต่างมองหน้ากันไปตาเมื่อเห็นว่าคาร์ดอสจู่ๆหยุดเดินทำไม

 

ว๊ายยยยย เห็นหงิมๆ แต่จริงร้ายนะเนี้ย!!! // นั่นน่ะสิ!!! ”


อย่างว่าแหละหน้าเป็นปลวกขนาดนั้น  คิดว่าผู้เขาจะเหลียวล่ะมั้ง ฮะฮ่ะฮ่าๆ

 


คาร์อย่าไปใส่......ราฟาเอลกำลังจะพูดในแง่ดี  แต่ทว่ากรีเซลกลับเป็นฝ่ายให้เพื่อนชายหุบปากก่อนจะดีกว่า  เพราะถ้ามองจากภายนอกอาจจะมองว่าคาร์ดอสแค่ทำหน้านิ่ง แต่จิรงๆแววตามันกลับลุกโชกไปด้วยโทสะ!!!

 

ผมกัดฟันแน่นจนได้ยินเสียงเสียดสีอยู่ในโพรงปาก  ฝ่ามือหนารวบลูกบาสขนาดพอดีมือเข้าหาวงแขนนึกโมโหให้พวกปากดีที่เอาเรื่องไม่เป็นเรื่องไปกระจายข่าวให้พี่สาวเขาเสียหายแบบนี้!!   ผมสติขาดบึ้งเมื่อได้ยินเสียงหยอกกระเซ้าของพวกขาเม้าท์ที่เอาแต่หัวเราะสนุกสนานโดยที่ไม่ได้สนหัวอกบุคคลที่สามที่ตนเองกำลังพร่ำถึงเลยแม้แต่น้อย!!!

 

โครมมมมมมมมมมมมม!!!!

 

                “ ว๊ายยยยยยยยยยยยยย!!!” กลุ่มชะนีที่รวมกลุ่มที่มุมศาลาลุกอือเมื่อจู่ๆมีลูกบาสเหวี่ยงเข้ามากลางวงจนต้องผละหนีกันให้วงแตก 

 

โอ๊ยยยย!! บาสใครยะ!!!! // ของใคร!!!? ”เสียงแว๊ดๆร้องตะโกนถามหาเจ้าของลูกบาสกันให้จ้าละหวั่น 

 

ของฉันเอง....  เสียงทุ้มเอ่ยตอบแบบห้วนก่อนจะเต๊ะท่ามองหน้าอีกฝ่ายที่แม้จะมีผู้หญิง เก้งกวางทั้งหลายที่เอาแต่ยืนทำหน้าเลิ่กลั่ก 

 

ดีนะที่ไม่มีใคร...ปากแตก ร่างสูงเอ่ยแบบเน้นหางประโยค  ทำเอาหนถุ่มสาวขาเม้าท์ถึงกับกลืนน้ำลายกันแทบไม่ลง  เพราะเหล่าที่นั่งเม้าท์กันอยู่ตรงนี้คือพวกกรีนเสน็คกับเรดฟอกซ์ปลายแถวเท่านั้น

 

ใจก็อยากจะระเบิดลงให้มันรู้แล้วรู้รอด แต่ว่าลงไม้ลงมือกับเด็กต่างหอไปเดี๋ยวก็กลายเป็นเรื่องใหญ่โตเปล่าๆ  เอาแค่ขู่นิดๆหน่อยพอหอมปากหอมคอก็น่าจะพอ....ว่าแล้วผมเดินปลีกตัวออกมาหลังจากที่ได้ลูกบาสประจำตัวคืน  กรีเซลปี่เข้ามากอดคอผมอย่างหยอกล้อก่อนจะยื่นข้อเสนอหวังให้ผมอารมณ์ดีขึ้น

 


เอ้ยคาร์ดอส  วันนี้ฉันเลี้ยงเองเอาเปล่า....

 

หมับ


                พอเลย...กูไม่เอา

 

                “ โห่ ไรวะมันทำทีเป็นเสียงโอดครวญแสนปัญญาอ่อน  ก่อนจะหามุขนู้นมุขนี้มาเล่นแบบแป๊กๆหวังให้ผมคลายความหงุดหงิดลง  แต่อย่างว่าตอนนี้ผมไม่มีกระใจอะไรทั้งนั้น...ไม่รู้ในแวดวงผู้หญิงด้วยกันจะโดนแรงขนาดไหน   ชาลเองก็ดูเหมือนจะเข้าใจว่าตอนนี้ผมกำลังหงุดหงิดขนาดไหนเลยไม่ได้มากวนใจอะไรให้ของขึ้นมากไปกว่าเดิม 

 

                ผมทรุดกายลงนั่งประจำที่ของตนเองในคลาสวิชาพละ  ตอนนี้ห้องเรียนของเราคือโรงยิม  ที่ที่ผมชอบมาคลุกตัว  มีสายตาจากเพื่อนร่วมคลาสทั้งที่อยู่ในหอเดียวกันและหออื่นๆที่มองมาด้วยสายตาแปลกๆ  ไม่รู้ไอ้ข่าวบ้าๆนี้มีต้นตอมาจากใคร  เอาไว้ค่อยสืบหาเอา...ตอนนี้ใจผมนึกห่วงแต่พี่สาว  ไม่รู้จะโดนใส่สีว่าอะไรบ้าง

 

                อาจารย์ประจำวิชาพละเริ่มเป่านกหวีดให้สัญญาณการแข่งบาสภายในห้องฉบับมินิขึ้น  มีเสียงเชียร์ดังกระหึ่มอยู่ข้างสนาม  ดูเหมือนการได้ให้ร่างกายได้ปะทะและซึมซับกับเหงื่อจะเป็นวิธีที่ทำให้ผมหยุดความคิดที่กำลังฟุ้งซ่านได้เป็นอย่างดี  ผมและแก็งค์เพื่อนเดินมายังก๊อกน้ำล่างหน้าที่อยู่ด้านข้างเพื่อลดอุณหภูมิในร่างกายลง   แต่แล้วจู่ๆก็มีผ้าคุณหนูสีขาวสะอาดสะอ้านยื่นมาตรงหน้าด้วยกับสีหน้ายิ้มน้อยๆของสาวผมบ็อบหนึ่งในเมมเบอร์ประจำหอของผมเอง

 

                รู้งานนี้ไดน่า....ไอ้ราฟเอ่ยปากแซวพร้อมกับตัดหน้ารับผ้าที่ไดน่ายื่นมาให้ผมไปแบบกวนๆ  ก่อนจะหยอกล้อกับสาวเจ้าเป็นการแหย่เล่นเชิงเอานสนุก

 

                ...น้ำครับ! ” ไอ้ชาลเอ่ยเรียบๆพร้อมกับโยนขวดน้ำขนาด 700มิลลิลิตรมาที่ผมอย่างรู้จังหวะ  เราคุยกันเรื่องสัพเพเหระพอเป็นพิธีก่อนที่ไดน่าจะดึงสีหน้าเครียดๆแล้วเอ่ยปากถามกับผมที่กำลังเดินรั้งท้ายกลุ่มอยู่ลำพัง

 

                พักนี้มีข่าวลือเสียๆเกี่ยวกับนายเยอะเลยนะ....


                “ จะพูดอะไรกันแน่ ” ผมชะงักฝีเท้าที่ตามหลังเพื่อนๆลงเพื่อให้ได้คุยกับไดน่าตามลำพัง  สีหน้าเธอดูนิ่งผิดวิสัยเมมสาวแสนเฮฮาประจำแก็งค์

 

                บางข่าวบอกว่านายถูกยัยนั้นอ้อยใส่   บ้างก็ว่านายตามแจยัยนั้นถึงถิ่น  บ้างก็ว่าพวกนายสวีทจนแถวตึกดนตรีจนค่ำมืด....ไม่คิดจะทำอะไรกับข่าวบ้าๆนี้บ้างรึไง? สีหน้าที่นิ่งของไดน่า ทำให้ผมรู้ว่าข้อหัวที่กำลังสนทนาอยู่นี้เจ้าตัวกำลังจริงจังแค่ไหน  แต่คำว่า ยัยนั้นสรรพนามที่ใช้แทนตัวพี่สาว แสนจะจิกหัวแบบนั้น....ผมชักจะไม่ชอบใจเอาสะเลย

 

            เธอไม่ต้องเข้ามายุ่ง....  ผมกดเสียงต่ำเป็นการเตือนว่าเจ้าตัวกำลังเจ้ากี้เจ้าการเรื่องส่วนตัวของผมมากจนเกินไป  ฝีเท้าที่เคยหยุดชะงักค่อยๆกลับมาก้าวไปข้างหน้าต่ออีกครั้ง  ฝ่ามือผมทำหน้าที่เปิดฝาขวดเพื่อดื่มดับกระหายไปพลางๆ

 

           ดูที่นายทำอยู่ตอนนี้ซิ!.....ทำยังกับว่า  กำลังชอบยัยนั้น อย่างที่เขาว่ากันอย่างนั้นแหละ ”  



                ใช่...ถ้า ชอบ แล้วใครจะทำไมล่ะ  ผมสะบัดหน้าหันมามองเมมเบอร์ที่ชักจะข้ามเส้นผมมากจนเกินไป ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปหาด้วยแววตาที่นิ่งจนเธอต้องผละถอย

 

 

 

ผมไม่สนว่าใครจะแคร์เรื่องนี้ จะสนับสนุนหรือแอนตี้ก็ช่างหัวมัน 

 

สิ่งที่ผมแคร์และรอเวลามาตั้งนานคือพี่สาวคนนั้น  ฉะนั้นไม่ว่ายังไงผมก็ยืนยันที่จะจีบพี่เขาอยู่ดี




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

20 ความคิดเห็น