[Ebook]YOU'RE MY SASSYGIRL "วุ่นรักยัยตัวแสบ"

ตอนที่ 39 : CHAPTER 01 : คำแนะนำสุดสยิว 100% [ครบ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    1 พ.ย. 63






CHAPTER 01

 [ คำแนะนำสุดสยิว ] 

@บ้านเดริตโต้


ฉันพาลิลลากลับมาบ้านตัวเองจนได้ ยัยนี่ไม่เคยปฏิเสธฉันหรอกเวลาชวนมานอนที่บ้านด้วยกัน ยิ่งช่วงนี้พ่อกับแม่ไม่ค่อยได้อยู่ด้วย พากันไปฮันนีมูนกันเป็นร้อยรอบได้แล้วมั้ง จนลืมไปแล้วว่ายังมีลูกสาวคนสวยอย่างฉันอยู่บ้าน ถึงแม้ว่าจะปล่อยให้อยู่กับพี่ชายสุดหล่ออย่างเฮียแอร์บัสก็เถอะ แต่เฮียอยู่ก็เหมือนไม่อยู่อะ เพราะวันๆ ไม่เคยกลับบ้าน เอาแต่ควงผู้หญิง ดื่ม เที่ยว ปาร์ตี้ไปวันๆ


ฉันละอย่างจะฟ้องพ่อกับแม่เสียจริงๆ แต่ว่ามันติดตรงที่โดนเฮียขู่เอาไว้เหมือนกันน่ะสิ ถ้าฉันเอาเรื่องที่เฮียทำตัวเหลวไหลกลับบ้านไม่ตรงเวลาและทิ้งน้องสาวคนสวยอย่างฉันให้อยู่บ้านคนเดียวไปฟ้องพ่อแม่นะ เฮียแอร์บัสก็จะเอาเรื่องที่ฉันทำงานพาร์ทไทม์เป็นเพื่อนลิลลาไปฟ้องด้วยเช่นเดียวกัน


หึ้ยยย! ได้ทีก็ข่มขู่กันเลยนะ ไอ้พี่ชายตัวแสบ!


คุณลุงฟรานกับป้าพลอยไม่อยู่เหรอเสียงเล็กๆ ปนความสงสัยของลิลลาถามขึ้น คงเป็นเพราะเห็นบ้านเงียบผิดปกติล่ะมั้ง


อ้อ.. ป๊ากับม๊าไปฮันนีมูนรอบที่ร้อยสิบหกแล้วอ่ะฉันตอบไปแบบแซวขำๆ ลิลลามาบ้านฉันบ่อยมาก บ่อยจนรู้แล้วว่าบ้านฉันเดินไปตรงไหน ทะลุถึงห้องไหน ห้องใครเป็นใคร คือนางรู้หมด


เอ่อ... แล้วเฮียแกล่ะ


เหอะ! รายนั้นหน่ะยังไม่กลับอีกตามเคย พอป๊ากับม๊าไม่อยู่ หมาป่าก็เริงร่าเลยไงฉันบ่นพลางวางถุงขนมในมือลง ยัยลิลลาหันมาทำตาแป๋วใส่ก่อนจะเอ่อยปากไล่


แกขึ้นไปอาบน้ำแล้วเปิดหนังรอเลยก็ได้นะโบ เดี๋ยวฉันจัดการขนมพวกนี้เสร็จแล้วจะตามขึ้นไป


เห้ยไม่เอา ช่วยกันทำดิ แล้วขึ้นไปพร้อมกัน


เออหน่า แกขึ้นไปอาบน้ำก่อนเลย ฉันขี้เกียจขึ้นไปรอคุณหนูโบอิ้งอาบน้ำเป็นชั่วโมงๆ เข้าใจนะ?


ฉันเบื่อลิลลาจริงๆ จะรู้มากเกินไปละ ก็ความสวยมันต้องใช้เวลา ก็ต้องอาบน้ำนานบ้างไรบ้าง มันแปลกตรงไหน


ก็ได้ๆ แล้วรีบตามขึ้นไปล่ะ


โอเค


แล้วฉันก็ทิ้งให้ลิลลาเพื่อนแสนรู้มากจัดเตรียมขนมไปพลางๆ ก่อนคนเดียว ไม่ต้องรีบตามขึ้นมาก็ได้นะจ๊ะเพื่อนรัก ฉันขอเวลาไปขัดผิว พอกหน้า อาบน้ำแร่ แช่น้ำนมตามประสาคุณหนูโบอิ้งสักหน่อย แล้วเราค่อยมาดูหนังอีโรติคกันยาวๆ เลย


 

ฉันอาบน้ำเสร็จหลังจากหนึ่งชั่วโมงต่อมา พอออกมาก็ไม่พบลิลลานอกจากข้อความสั้นๆ เขียนใส่โพสต์อิทติดกระจกไว้ว่าขอกลับก่อน


เฮ้อยัยหนูลิลลา ช่างปอดแหกจริงๆ แล้วแบบนี้จะพากย์เสียงสยิวไหวเหรอเนี้ย!


หลังจากโทรไปบ่นยัยพื่อนรักจอมป๊อดเรื่องหนีกลับก่อน เพราะไม่ยอมดูหนังอีโรติคตามคำแนะนำของฉันเสร็จ ฉันก็ทิ้งตัวลงนอนหลับตานิ่ง มันยังเป็นอีกหนึ่งคืน ซึ่งก็เหมือนทุกๆ คืนที่ผ่านมานั่นแหละที่ฉันต้องมานอนคิดถึงคนคนนั้น


ฉันจะทำอย่างไรดีนะโบอิ้ง... แกควรทำยังไงให้ลืมและตัดขุนทัพออกไปจากความรู้สึกแบบนี้เสียที ฉันไม่อยากรู้สึกผิดต่อเพื่อนที่รัก และไม่อยากทรยศต่อความรู้สึกของตัวเองด้วยเช่นกัน ทำไมมันช่างเป็นความรู้สึกที่แสนทรมานเหลือเกินนะ


แต่ถ้าหากวันใดวันหนึ่ง ลิลลาและขุนทัพ ลงเอยคบกันขึ้นมาจริงๆล่ะ ตัวฉันเองจะยอมรับได้ไหม จะรับมือกับสถานการณ์แบบนั้นได้หรือเปล่า เพราะพวกเขาทั้งสองคน ต่างก็ทำงานที่เดียวกัน มีความใกล้ชิดสนิทสนมกัน ในขณะที่ฉันกับขุนทัพกลับไม่มีทางจะได้ลงเอยกันแน่นอน ทั้งที่ตัวเองก็รู้อยู่แก่ใจว่าถึงอย่างไรก็เป็นไปไม่ได้


แต่ก็นะ... ถ้าหากเพื่อนรักอย่างลิลลาจะสมหวังกับขุนทัพชายในฝันแล้ว... ฉันเองสิ... ที่ต้องเป็นคนที่ดีใจและยินดีกับทั้งสองคนไม่ใช่เหรอ ฉันควรจะปล่อยวางบ้าง ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ


เธอต้องยอมรับความจริงให้ได้นะ โบอิ้ง!


ฉันเตือนสติตัวเอง ถึงแม้ว่าตอนนี้ได้แอบมองอยู่ห่างๆ ก็สุขใจมากเกินพอแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะต้องเก็บความรู้สึกแบบนี้ไว้ให้เป็น


ความลับตลอดไปฉันก็ยอม...

 โปรดติดตามตอนต่อไป....


ชอบเรื่องนี้จิ้มเลย





TALK::วอแหวน


ขออนุญาตรีอัพใหม่นะคะ
 เพื่อแจ้งเตือนสำหรับผู้ที่เข้ามาติดตามใหม่ค่ะ


SET




กดไลค์แฟนเพจ "แววจันทร์"
[ติดตามนิยาย+เข้ากลุ่มลับ]

+++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

254 ความคิดเห็น