REST ; Produce101 High School [โรงเรียนมัธยมปลาย101]

ตอนที่ 9 : บทเรียนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ก.ย. 60

Chapter 7
----

วันนี้ที่โรงเรียนชายล้วนในเครือ Produce101 คึกคักที่สุดในระยะเวลาเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

'นั่นไงมึง สภาโรงเรียนหญิงล้วนอ่ะ'

'เชี่ย รุ่นพี่จอนโซมีตัวจริงโคตรสวย'

'ควีนโรงเรียนนู่นกินขาดจริง'

'เชี่ย ยอมแพ้เลยได้มั้ยครับ ไม่แข่งแล้วกีฬาสงกีฬาสีเนี่ย'

กลุ่มหญิงสาวประมาณเกือบสิบคนเดินเข้ามาในโรงเรียนทำให้นักเรียนชายทั้งหลายถึงกับตาวาว เพราะนานๆทีจะมีนักเรียนหญิงเดินเข้ามาในนี้ ถ้าไม่ใช่ช่วงกิจกรรมระหว่างโรงเรียน 

"โรงเรียนชายล้วน Produce101 ขอต้อนรับควีนและปริ้นเซสและสภานักเรียนจากโรงเรียนหญิงล้วน และขอให้สภาทุกคนมาประชุมพร้อมกันที่อาคารสภานักเรียนครับ" เสียงประกาศที่คุ้นเคย ทำให้โซมีตาวาว ก็เธอค่อนข้างถูกใจอีแดฮวีนี่นา ไม่คิดว่าจะเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ด้วย นี่สิ สวย เก่ง มีความสามารถ!! ที่แท้ทรู

"ควีนฮันยอนคะ เราควรรีบไปนะคะ" เลขาคนสวยอย่าง คิมโซฮเย เอ่ยบอกหลังจากได้ยินเสียงประกาศ อี ฮันยอน หญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็น 'ควีน' ร่างเพรียวบางพร้อมกับความสูงเกือบ 180 ซึ่งดูสูงกว่าผู้หญิงทั่วไปหรือผู้ชายบางคนเสียอีก เรือนผมสีอ่อนต้องกับแสงทำให้เธอดูโดดเด่นสมกับตำแหน่ง ใบหน้าสวยหวานกรีดยิ้มบางๆให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมา โดยเฉพาะพวกผู้ชายส่วนใหญ่ที่ตะลึงในความสวยของเธอแล้วยืนอ้าปากค้าง ริมฝีปากสีสดกรีดยิ้มกว้าง สมกับใบหน้าที่ทำให้คิงคนก่อนและคิงคนปัจจุบันต่างหลงใหล

เอ๊ะ นี่แดเนียลยังไม่ได้เล่าเรื่องของเธอให้ฟังงั้นหรอ

เรื่องของ เธอ คิงมินโฮ และ คิงคังเเดเนียล

เอาเถอะ ถ้าถึงเวลาเมื่อไหร่จะบอกก็เเล้วกัน

อาคารที่คุ้นเคยอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว ควีนคนสวยยกยิ้มอย่างอารมณ์ดี ตั้งเเต่เกิดเรื่องนั้น เธอก็ไม่ได้มาเหยียบที่นี่นานแสนนาน จนกระทั่งวันนี้ ที่เธอรอคอยมาแสนนาน

อ่อ แล้วก็อีกนัยหนึ่ง เธอรู้มาว่าน้องชายสุดที่รักของเธอก็เข้าเรียนที่นี่ด้วย อี อูจิน เด็กคนนั้นและเธอไม่ได้เจอกันมานานมากเเล้ว เพราะตั้งแต่เธอเข้ามัธยม เธอก็ออกมาอยู่ในคอนโดแทน เพราะมีงาน อ่อ เธอไม่ได้บอกใช่มั้ยว่ารับงานพิเศษเป็นนางแบบชื่อดังของบริษัทนายแบบและนางแบบขนาดใหญ่ของโซลน่ะ เพราะงั้น เธอกับเขาจึงไม่ได้เจอกันเสียนาน เวลาเธอกลับบ้านทีไรก็มักจะไม่เจอน้องชายเลย เพราะอูจินเองก็ติดเรียนพิเศษและติวหนักเพื่อให้ได้เข้าโรงเรียนนี้ตามที่หวังไว้

"วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะคะควีน" จอนโซมีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ ไม่ต้องแปลกใจ เธอไม่ชอบยัยควีนนี่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เเต่ไม่มีใครรู้ เพราะเธอพยายามไม่เเสดงออกให้มาก เพราะยัยฮันยอนคนนี้เเหละ ที่สร้างปัญหาและความวุ่นวายให้เเก่โรงเรียนและเธอเองมานับต่อนับแล้ว แต่กลับไม่มีใครรู้ว่าต้นเหตุจริงๆมาจากยัยนี่ ภายใต้ใบหน้าใสๆหวานๆนั่น เหมือนกับแอปเปิ้ลอาบยาพิษดีๆนี่เอง

"พอดีวันนี้อากาศดีเหมาะสำหรับการได้เจอคนดีๆน่ะค่ะ" ฮันยอนเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ 

"คนดีๆ เหอะ!" ปริ้นเซสโซมีบ่นพึมพำ ก่อนจะเร่งฝีเท้าไปยังห้องประชุมให้เร็วที่สุด

"ขออนุญาตนะคะ" เป็นคิมโดยอนหนึ่งในกรรมการนักเรียนเองที่เปิดประตูเข้าไป ก่อนจะหลีกทางให้ควีนคนสวยเดินเข้าไปก่อน เธอทรุดตัวนั่งลงตรงอีกฝั่งของโต๊ะ ตรงข้ามกับ คิง เเห่งโรงเรียนชายล้วน

'ควีนฮันยอนสวยชิบหายเลย คิงทิ้งได้ลงคอได้ไงวะ'

'เซอุน มึงเงียบเลยนะสัส เดี๋ยวก็ชิบหายหรอก มึงดูสายตาคิงด้วย น่ากลัวชิบหาย'

'อิเหี้ย ปากกูมันไปเองอ่ะไอ่อง เหี้ยแม่งจะโดนทัณฑ์บนป่ะวะ'

ทันใดนั้นห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ เพราะเเรงสั่นบางอย่างจากใต้โต๊ะ คิงแดเนียลหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูขึ้นมาก่อนจะยกยิ้มกว้างที่สุดตั้งแต่เขานั่งในห้องนี้มานานเกือบหนึ่งชั่วโมง ร่างสูงลุกขึ้นพลางก้มหัวเชิงว่าขอตัวไปรับโทรศัพท์สักครู่ ทิ้งให้ควีนคนสวยที่อารมณ์ดีในตอนแรกขมวดคิ้วยุ่ง นิ้วเรียวจิกเข้าหาก่อนอย่างหงุดหงิด

คนในสายนั่นเป็นใครกัน

ในเวลาสำคัญขนาดนี้ แต่เขาก็ยังออกไปรับโทรศัพท์?

ตอนที่เธอเข้ามา ทำไมเธอจึงไม่ได้รับรอยยิ้มแบบนี้บ้าง!?!?

จิตใจของหญิงสาวคุกกรุ่นอย่างที่ไม่เคยเป็น ไฟริษยาท่วมท้นในสายตาของเธอจนคนรอบข้างเริ่มหวาดกลัว


หลังจากที่ขอตัวออกมาจากห้องประชุม ร่างสูงจึงรีบสไลด์หน้าจอรับสายจากคนสำคัญทันที

-หมีน้อยอูจิน-

"ยอโบเซโย (ฮัลโหล)" 

['คิดว่าพี่จะไม่รับสายผมซะอีก'] ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงติดงอนนิดๆ ทำให้คนรับสายยกยิ้มกว้าง

"พี่กำลังจะประชุม มีอะไรรึเปล่าครับ"

['ผมรบกวนพี่รึเปล่าครับ'] ปลายสายหง่อยลงทันที ทำเอาใจแดเนียลกระตุกวูบ รีบแก้ตัวทันที

"ไม่ครับ มีอะไรรึเปล่าหืม"

['คือผมมีงานที่ต้องให้พี่ช่วยอ่ะครับ แต่ถ้าพี่ไม่ว่างก็ไม่.....']

"เอางานขึ้นมารอบนห้องพี่เลยครับคนเก่ง เดี๋ยวพี่ประชุมเสร็จจะไปหานะครับ แค่นี้ก่อนนะครับ" แดเนียลรีบเอ่ยอย่างรวบรัดเพราะเลขามินฮยอนเดินออกมาตามให้เขากลับไปประชุมได้แล้ว มือหนากดตัดสายอย่างเสียดาย ก่อนจะเดินกลับเข้าไปทันที

"ผมขอเริ่มการประชุมเลยนะครับ" หน้าที่ของมินฮยอน เลขาคนเก่งเป็นคนเอ่ยเปิดการประชุม 

"กีฬาสีในเครือโรงเรียน Produce101 ในปีนี้จะพิเศษกว่าปีก่อนๆครับ เพราะเราจะทำการจับฉลากในการแบ่งทีมสี แบ่งเป็นสองสี ดังนี้นะครับ.." โปรเจ็คเตอร์ตัวใหญ่กลางห้องเลื่อนลงมาทันทีที่พูดจบ ไฟในห้องดับลง เพื่อให้เห็นหน้าจอได้ชัดเจนขึ้น บนนั้นเป็นตารางการแบ่งสีที่จัดไว้แล้ว

 

สีชมพู

 

สีฟ้า

ปี 1 ห้อง A B C

ปี 1 ห้อง D E F

 

ปี 2 ห้อง A B C

 

ปี 2 ห้อง D E F

ปี 3 ห้อง D E F

 

ปี 3 ห้อง A B C

ปี 3 ห้อง A B C

ปี 1 ห้อง A B C

ปี 2 ห้อง D E F

 

ปี 2 ห้อง A B C

ปี 1 ห้อง D E F

 

ปี 3 ห้อง D E F

 



"ซึ่งตารางจะเป็นดังนี้นะครับ สามารถดูอีกรอบได้ในเว็บไซต์โรงเรียนเลยนะครับ" ซามูแอลเป็นคนพูดต่อ ก่อนภาพหน้าจอจะดับลงทำให้ห้องกลับมาสว่างอีกครั้ง

ปี 1 ห้อง A ปี 2 ห้อง A ปี 3 ห้อง A งั้นหรอ...

ศึกระหว่างพี่กับน้องรึไงเนี่ย

ทำไมน่ะหรอ

ก็ควีนฮันยอนอยู่ปี 3 ห้อง A น่ะสิ

'เฮ้ย ควีนอยู่สีเดียวกับคิงวะ'

'ชิบหายแล้วมึง จะเอาอะไรไปสู้เนี่ย ฝั่งเรามีเเค่ปริ้นเซสโซมีเอง'

"สถานที่จัดคือสนามโรงเรียนชายล้วนแทนสนามกีฬาของเมืองนะครับ กิจกรรมก็เหมือนเดิมนะครับ ทุกสีต้องมีทีมเชียร์ลีดเดอร์ และส่งรายชื่อนักกีฬาภายในสัปดาห์หน้านะครับ" ปริ้นซ์ซามูแอลเอ่ยกำชับ

"มีใครอยากเสนออะไรมั้ยครับ?"

"มีค่ะ" สิ้นคำถาม หญิงสาวที่นั่งอยู่โต๊ะอีกฝั่งเอ่ยขึ้นทันที ควีนฮันยอนยกยิ้มก่อนจะยืนขึ้น

"ปีนี้เราน่าจะเพิ่มขบวนพาเหรดด้วยนะคะ เพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์กิจกรรมของโรงเรียน" 

"น่าสนใจนะครับ เราจะเก็บไว้พิจารณาต่อไป ทุกคนว่ายังไงครับ" มินฮยอนเอ่ยถาม และดูเหมือนทุกคนจะสนอกสนใจกับกิจกรรมที่ว่า ทำให้ขบวนพาเหรดถูกจัดเพิ่มเข้าไปในลิสต์กิจกรรมทันที

หลังจากเห็นตารางจัดทีมสีแล้ว หญิงสาวก็กลับมาอารมณ์ดีอีกครั้ง นิ้วเรียวถูกยกขึ้นมาเคาะบนโต๊ะอย่างอารมณ์ดี

ยังไงนายก็หนีฉันไม่พ้นหรอก คังเเดเนียล :)

"ถ้าอย่างนั้น ผมขอจบการประชุมเพียงเท่านี้ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ" ร่างสูงของคิงเป็ฯคนเอ่ยปิดการประชุมหลังจากที่ปรึกษาต่อกันเกือบ 20 นาที เขาค่อนข้างโล่งใจที่มันจบลงจริงๆเสียที 

เขาเกลียดการเล่นสงครามประสาทกับควีนฮันยอนเป็นที่สุด เกือบ 20 นาทีที่เธอเอาแต่ส่งสายมาให้เขาจนอยากจะเลิกประชุมให้เเล้วๆไปในตอนนั้น

แต่เขาก็อดทนได้พอสมควรเพื่อให้มันรีบจบลงเสียที ไหนเขาจะต้องมาอยู่ทีมสีเดียวกับเธออีก 

เอาเถอะ เพราะตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้สึกอะไรกับเธออีกแล้ว  

ก็เพราะเขามีหมีน้อยของเขาอยู่แล้วไง :) 

ไหนๆแล้ว เขาก็ควรทำให้มันจริงจังขึ้นสินะ

แกร๊ก

ร่างสูงเปิดเข้าประตูเข้าไปในห้องประจำที่ถูกยึดโดยหมีน้อยที่ดูเหมือนว่าจะหลับคาโซฟาเขาไปเสียแล้ว แก้มขาวยุ้ยเเนบกับเบาะโซฟา ทำเอาคิงแดเนียลลอบยิ้มให้กับความน่ารักของเด็กน้อย แต่ยังไม่ทันทำอะไร เด็กที่ว่าก็ลืมตาตื่นขึ้นมาเสียแล้ว

"ฮื่อ ประชุมเสร็จแล้วหรอฮะ?" 

"ครับ อ๊ะ อย่าขยี้ตา" แดเนียลรีบจับมือนิ่มที่กำลังจะเอื้อมไปขยี้ตา เขากลัวว่าตาใสๆนั่นจะเเดงหมด อูจินพยักหน้าก่อนจะปลดมือคนพี่ออกแล้วหยิบงานที่จะให้คนพี่ช่วยออกมาทันที

"คืออาจารย์โบอาให้ผมทำสรุปการสอนอ่ะครับ คือผมไม่รู้วิธีทำ" อูจินเงยหน้ามองคนเป็นพี่ด้วยสายตาอ้อนเหมือนลูกหมีอยากได้ของ ทำเอาใจคนเป็นพี่เต้นไม่เป็นจังหวะเเอบคิดผิดไปนิด เขาคิดว่าอูจินจะถามเกี่ยวกับการบ้านรายวิชา แต่กลับไม่ใช่ แต่เขาก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ ดูจากความสามารถแล้ว เป็นเด็กห้อง A ก็ต้องเก่งวิชาการเสียหน่อยน่ะนะ

"ไหนดูสิ อืม เราต้องคอยจดใช่มั้ยว่าในชั่วโมงอาจารย์สอนอะไรบ้าง เพราะงั้น..." แดเนียลอธิบายให้เด็กน้อยฟังเเบบคนที่เชี่ยวชาญด้านนี้ มือเล็กรีบจดตามพร้อมกับหัวทุยที่พยักขึ้นลงบ่งบอกว่าเข้าใจ ในจังหวะที่อูจินเขียนผิดและกำลังจะเอื้อมไปหยิบน้ำยาลบคำผิดที่อยู่บนโต๊ะ แต่ร่างเล็กๆกลับเซไปล้มคว่ำบนตักของคนเป็นพี่อย่างไม่ได้ตั้งใจ พอลุกขึ้นได้ก็หน้าแดงก่ำรีบขอโทษขอโพย สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ต่างจากคนเป็นพี่ที่นั่งหัวเราะและอมยิ้มกับท่าทางตั้งใจนั้นจนแก้มแทบแตก

เวลาที่เราหัวเราะมีความสุขแบบนี้กับคนที่ชอบใช่ ..ความรู้สึกรัก.. รึเปล่านะ?

"อูจินครับ อูจิน" แดเนียลเรียกชื่ออีกฝ่ายที่มัวแต่ทำหน้าเหม่อลอย "อีอูจิน"

"ครับ?  อ๊ะ โทษทีนะฮะ เมื่อกี้เผลอคิดอะไรเพลิน ถึงไหนแล้วนะครับ"

"ไม่ได้ตั้งใจฟังเลยใช่มั้ยหืม ก็ตรงนี้น่..." ยังไม่ทันที่คนพี่จะได้บอกจุดที่ผิด เสียงเคาะประตูห้องถี่ๆสองสามครั้งก็ดังขัดขึ้น ทำเอาแดเนียลขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด คนที่เคาะไม่ใช่มินฮยอนหรือคนในสภาแน่นอน เพราะพวกน่าจะรู้จักมารยาทดี แม้กระทั่งคนอย่างคังดงโฮยังไม่เคาะประตูถี่ขนาดนี้เลย

แกร๊ก ปัง!

"โอ๊ะ! ฉันมาถูกจังหวะใช่มั้ยคะ?"

"นี่เธอ..."

"อูจินไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ"

"พี่?!?!"

"อ่อ แดเนียลเองก็ด้วย :)"

"..." 

ประตูบานสวยถูกเปิดออกอย่างถือวิสาสะ ปรากฏร่างหญิงสาวเจ้าปัญหาที่เดินเข้ามาราวกับที่นี่เป็นห้องทำงานในโรงเรียนของเธอเอง ร่างเพรียวนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกันกับคนทั้งสองอย่างไม่ต้องให้ใครเชิญ ริมฝีปากสีสดกรีดยิ้มอีกครั้ง 

'โตขึ้นเยอะ' เธอคิดในใจ ก่อนจะพินิจใบหน้าของน้องชายที่ไม่ได้เจอกันนาน ด้วยสายตาที่มองไม่ออก 

"เธอต้องการอะไร" เจ้าของห้องกดเสียงต่ำ หลังจากเห็นสายตาของควีนฮันยอนที่จ้องมองมาทางเด็กน้อย สาบานสิว่านี่สายตาที่พี่สาวใช้มองน้องชายแท้ๆของตัวเองแบบนี้น่ะ ไม่ใช่สายตาคล้ายกับเวลาเลือกของในร้านค้า อูจินเองก็จ้องมองพี่สาวตัวเองไม่วางตาเช่นกัน

"ก็แค่เเวะมาทักทายน่ะค่ะ ไม่คิดว่าจะได้เจอคนสำคัญของฉันตั้งสองคน" ฮันยอนหัวเราะเสียงใสอย่างไม่รู้สึกรู้สา

"งั้นก็ทักทายแค่นี้แล้วรีบกลับโรงเรียนเถอะ" 

"แหม เมื่อกี้ยังไม่ได้คุยกันเลยนะคะ"

"จะรีบไล่ทำไมล่ะคะ อยู่ทบทวนความหลังกันหน่อยดีมั้ย :)"

"อืม หรือว่าจะกลัวอดีตกันล่ะคะ"

"เงียบ!" แดเนียลเอ่ยเสียงเย็น ทำเอาบรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือก อูจินกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ เขาจ้องมองหญิงาวที่หน้าตาไม่มีความคล้ายกับเขาแต่อย่างใด ทั้งใบหน้าสวยคมและองค์ประกอบหน้าที่เพอร์เฟ็ค เขาไม่ได้เห็นเธอมานานและไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนไปได้เสียขนาดนี้ โดยเฉพาะนิสัย หญิงที่ว่ายังคงยิ้มระรื่นในขณะที่ถูกไล่ทางอ้อม เหมือนกับกำลังสนุกเสียเต็มประดา อูจินถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะค่อยๆลุกออกจากโซฟาเพื่อออกจากห้องไปก่อน ให้คิงและควีนได้คุยกัน

ก็นะ อะไรจะเหมาะสมกันไปมากกว่า คิงและควีน ล่ะ

"อ้าว รีบร้อนไปไหนคะน้องชายที่รัก อยากฟังนิทานสนุกๆมั้ยคะ" แต่พอเขาจะเปิดประตู เสียงหวานก็รั้งเขาไว้พร้อมกับเอ่ยชักชวน คิงแดนียลทำหน้าเครียดหนักกว่าเดิม 

"อูจินครับ ออกไปรอพี่ข้างนอกก่อนเนอะ พี่ขอคุยกับเธอหน่อย" 

"อี อูจิน อย่าไปฟังเขา นั่งลงสิ พี่อยากคุยกับเธอมานานแล้วนะ"

มาทางนี้สิ

อยากรู้เรื่องทั้งหมดไม่ใช่หรือ

เธอนี่เเหละจะเป็นคนเปิดเผยมันเอง

"ไม่ครับ ผมขอตัว" 

แต่ผิดคาด เหยื่อตัวน้อยของเธอกลับหลุดออกไปจากกับดักของเธอ วิธีการที่เธอมักใช้ในการข่มเหง กดขี่ บังคับ กลับใช้ไม่ได้กับอูจินเลยแม้แต่น้อย อูจินรีบเปิดประตูแล้วเดินออกไปทันที แดเนียลสีหน้าดีขึ้นมาก ถึงเขาจะใจเสียไปสักนิดเมื่อเห็นสายตาบางอย่างทอดออกมาจากดวงตาคู่สวยของอูจิน 


ดวงตาที่สดใสไร้เดียงสานั่น ดีกว่าดวงตาคมกริบที่เจ้าเล่ห์เพทุบายตรงหน้าเสียอีก

"ต้องการอะไรกันแน่ ถ้าไม่มีอะไรก็ออกไป"

"ใจเย็นๆสิคะคุณคิงเเดเนียล" ฮันยอนกรีดยิ้ม เธอค่อนข้างหัวเสียที่น้องชายไม่ติดกับเธอ แต่ไม่เป็นไร เพราะเธอเองก็ไม่ได้สนใจพวกปลาตัวเล็กๆที่มาติดในกับของเธออยู่แล้ว

"งั้นเรามาย้อนอดีตหน่อยมั้ยคะ"

"อดีตของพวกเราทั้งสามคน"




-----------------------------------------------------------------------------------------------
ตัดฉึบบบบบบบบบบบบ

เมื่อคืนนั้นที่บอกว่าจะอัพก็เผลอหลับค่ะ กิ๊สสสสส นั่งฟังสตรีมคอนเซบทีนเพลิน หลับเลย ฮือ TT กราบไหว้ขอโทษมากๆ แง้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง นี่ผ่านมานานมาก ไม่ยอมอัพสักที อ๊าก ยัยบ้า! T-T


อันนี้เผื่อใครงงห้องเรียนนะคะ เราจัดมาให้เลย นี่งายยยย

ปี 1 ห้อง A = อูจิน จัสติน

ปี 2 ห้อง A = แดเนียล ซามูเอล ซอนโฮ  ดีโน่ จีซอง

ปี 2 ห้อง F = ควานลิน

ปี 3 ห้อง A = ดงโฮ แดฮวี อ๋ง

 

ปี 3 ห้อง A = ฮันยอน โดยอน 

ปี 2 ห้อง A = โซมี โซฮเย ยูจอง


*ตอนต่อไปจะเอาทีมสภามาฝากนะคะ 5555*

เข้าสู่ช่วงรีวิวค่ะ มาส์กหิวข้าวของคุณอ๋งดีงามมากๆ ลองใช้แล้วค่ะ มาร์กไปนั่งพิมพ์นิยายไปปป
หรรษาดีค่ะ ใช้แล้วหน้าสะอาดม๊ากมาก หูยยย ขอบคุณพรีเซ็นเตอร์ และ เด็กร้อยเอ็ดที่ทำให้เราซื้อมาใช้ค่ะ5555555
ไม่ได้ค่าจ้างนะคะ ของดีอยากบอกต่อ5555555555555555555555555555 

ขอบคุณนะคะพี่ 5555555555555 /แนบรูป

Image result for มาส์กหิวข้าว


อย่าลืมเม้นเป็นกำลังใจให้คนเขียนนะ!
ไปเล่นแท็กด้วย!! #โรงเรียนมัธยมปลาย101


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #49 linne (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 13:24
    คิงแดนเป็นคนอบอุ่นกับน้อง น่ารัก

    รู้สึกน้องจะมีศัตรูที่น่ากลัวจัง 55555

    สู้ววววว นะคะะะะ
    #49
    0
  2. #46 kanteeraprarom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 23:56
    รอร๊อรอน๊าา
    #46
    0