REST ; Produce101 High School [โรงเรียนมัธยมปลาย101]

ตอนที่ 7 : บทเรียนที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 616
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 ต.ค. 60



Chapter 5
-------
(อ่านTALKด้วยยย)




"หืม?"


แดเนียลเลิกคิ้วด้วยความสงสัย ดวงตากลมมองมาที่เขาอย่างไม่ลังเล


"อ๊ะ..หรือว่าไม่ใช่นะ" อูจินเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมตอบก็ใจเสีย มงกุฎอาจจะเป็นคนอื่นก็ได้นี่นะ ㅠㅠ หน้าเเตกเลยเรา


"..."


"พี่เขียนนี่รึเปล่าครับ" เขายื่นกระดาษให้คนเป็นรุ่นพี่ดู มือหนารับไปคลี่มันออกอ่าน



มงกุฎ?



อันที่จริงเขาไม่ได้เขียนฉลากหรอก เพราะช่วงเตรียมฉลากเขาต้องไปประชุมกับคณะกรรมการพอดี แต่ก็พลันนึกไปถึงเสียงกระตือรือร้นจากเพื่อร่วมห้องอย่างจีซองว่า..


'เดี๋ยวจะเขียนฉลากแบบอลังๆสมเป็นคิงให้เลย!!'


อะไรประมาณนี้..


แต่เขาคิดว่าน่าจะเป็นฉลากของเขานั่นแหละนะ


แต่ถ้าบอกง่ายๆมันก็ไม่สนุกน่ะสิ :)


"อืม..มงกุฎหรอ? อาจจะเป็นปริ้นซ์รึเปล่า" แดเนียลบ่ายเบี่ยงด้วยเสียงเรียบนิ่ง ทำเอาหน้าลูกหมีที่หงอยอยู่แล้วหงอยลงไปอีก


มันน่าจับมากอดปลอบนัก!!!


"ปริ้นซ์หรอครับ..ต..แต่ว่า.." แล้วดวงตากลมที่เคยหม่องก็สดใสทันใดจนคนแกล้งคิ้วขมวด


"แต่ปริ้นซ์มีน้องรหัสแล้วนะครับ นั่นไง" อูจินชี้ไปยังเด็กปีหนึ่งร่างเล็กที่ยืนคุยกับซามูแอลอยู่พรอมกับกล่องช็อคโกแลตราคาแพงในมือหรือของขวัญจากพี่รหัสนั่นแหละ ซึ่งนั่นก็น่าจะเป็นของปริ้นซ์ซามูแอล


เอ๊ะ? ว่าแต่ทำไมเขาต้องดีใจที่ไม่ใช่ปริ้นซ์ด้วยเนี่ย!! อีอูจินนน พลาดแล้ว  ㅠㅠ


"อืม..แต่พี่อาจจะไม่ใช่พี่รหัสนายก็ได้.."


ห๊ะ..อ้าว


"จ..จริงหรอฮะ ㅠㅠ" เสียงหวานหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด บางทีเขาอาจจะไม่มีพี่รหัสก็ได้


โธ่..ชีวิตม.ปลายอันเเสนโดดเดี่ยวของเขา


(นี่ก็เว่อร์ไป๊)


"อืม งั้นจะบอกให้เอามั้ยว่าเขาเป็นใคร"


"เอ๋ ได้หรอครับ" ดวงตากลมเป็นประกายจ้องคนเป็นพี่อย่างกระตือรือร้น


"ได้สิ แต่มีข้อแม้.."


มือแกร่งดึงมือเล็กๆของอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ๆ



"..."



"นายต้องมาเป็นน้องรหัสของพี่นะ :)"



-----



ห๊ะ?!???!!!


ว้อทเดอะ ช็อคแปบนะครับ...


อะไรคือเป็นน้องรหัสพี่


หรือเขาโดนคิงนิสัยเสียเเกล้งเข้าอีกแล้ว!!!


"อย่าบอกนะครับว่าพี่เป็นพี่รหัสผมตั้งแต่เเรกแล้วน่ะ -^-"


"เปล๊า" คนเป็นพี่ปฏิเสธเสียงสูง ก่อนจะหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเป้ราคาเเพงข้างกาย


"เอ๊..นี่มัน"


กล่องกำมะหยี่สีดำเล็กๆถูกส่งให้เขา ซึ่งเรียกว่ายัดใส่มือน่าจะถูกกว่า อูจินขมวดคิ้วอย่างงงๆ


"เอาไปสิ" เสียงทุ้มว่า ก่อนจะพยักเพยิดให้เปิดกล่องออก


"หืม 0_0"


ทันทีที่ฝากล่องถูกเปิดออก ก็มีกำไลข้อมือสีขาวอันเล็กอยู่ด้านใน เป็นห่วงคล้อง จี้เล็กๆเป็นรูปมงกุฏสีทองสวย มันอาจจะดูคล้ายกับกำไลของผู้หญิง แต่เขาก็คิดว่ามันน่าจะเหมาะกับคนตรงหน้าเขามากที่สุดแล้ว

นี่เขาอุตส่าห์ไปยืนเลือกในร้านเครื่องเพชรของครอบครัวเลยนะ ปกติเขาไม่ยอมย่างกรายไปที่แบบนั้นแน่ๆ


"ม..มันไม่ดูแพงไปหรอฮะ" เด็กน้อยถามขึ้น กำไลเส้นนี้ถึงจะสวยขนาดไหน แต่ก็ดูมีมูลค่าเเพง แถมยังดูคล้ายๆกับกำไลผู้หญิงอีก แต่พอเห็นคิ้วของคุณคิงขมวดคิ้วฉับ เขาก็หยิบมันขึ้นมาใส่ทันที

"ขอบคุณนะฮะ" อูจินยิ้มกว้างจนตาหยีแล้วโค้งตัวเล็กๆ


เขาคงไม่ได้สังเกตหรอก..


ก็กำไลเส้นนี้น่ะ..มันมีจี้รูปมงกุฏสีทอง..


เหมือนกับแหวนของคิงไงล่ะ :)


"อ้อ ส่วนค่าตอบแทนน่ะ"


"..?"


"ขอเป็น SNS ของนายจะได้มั้ย"


------


"ย่าห์ คิมซามูแอล!!"


เสียงหวานของรุ่นพี่ตัวเล็กดังมาแต่ไกล ทำเอาเจ้าของชื่อสะดุ้ง แต่ก็ยังหันมาอมยิ้มบางๆให้


จะใครซะอีก ก็หวานใจของคุณปริ้นซ์ซามูแอลนั่นแหละ


หลังจากเหตุการณ์นั่น เขาก็ตอบตกลงกับปริ้นซ์ไป จนตอนนี้เป็นเวลา 1 สัปดาห์แล้วที่พวกเขาคบกัน และข่าวก็เเพร่กระจายไปไกล


จนถึงโรงเรียนหญิงล้วนข้างเคียง..


"อธิบายนี่มานะๆๆ นี่มันอะไรกัน!!"


ไม่ช้ารุ่นพี่ตัวเล็กก็ก้าวขาสั้นๆ(?)มาถึงตัวเขา พร้อมกับดึงให้เขาก้มลงมาดูโทรศัพท์เครื่องสวยในมือตัวเอง ซึ่งเป็นหน้าแอพโซเชี่ยลชื่อดังมีโพสต์เด่นหราไว้ว่า..


'ข่าวด่วน!! ปริ้นซ์ซามูแอลจากโรงเรียนชายล้วน ประกาศหวานใจของตัวเองแล้ว!! อ่านเพิ่มเติม...'



"ก็เเค่ข่าวนี่ครับ" ซามูแอลว่างงๆ ก็แค่ข่าว ทำไมแดฮวีต้องทำหน้าบอกบุญไม่รับขนาดนั้นนะ ทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ใช่ไม่ดังอะไร ข่าวที่มีชื่อของอีกฝ่ายก็หลายข่าว แต่พอเป็นข่าวนี้ทำไมต้องโกธรขนาดนั้น


"อ่านคอมเม้นต์ดูสิ!!" คนตัวเล็กทำเสียงฮึดฮัด




14,000 ถูกใจ 2,000 คอมเม้นต์ 10,000 แชร์
-------------------------------
ควอน แนทตี้ : ซามูแอลอปป้า!! น่าเสียดายที่สุด ㅠㅠ

ลี กวงกวาง : ฉันเห็นแฟนอปป้าแล้ว หน้าตาจืดๆ  ดูแรงๆ ไม่เห็นมีอะไรดีเลย สู้โซมีอนนี่ก็ไม่ได้ ㅋㅋㅋ

ทาคาดะ แทงงี่ : ปริ้นซามูแอลคบอยู่กับปริ้นเซสโซมีไม่ใช่หรอ??

คัง อึนฮยอน : ปริ้นซ์คบกับโซมีอยู่นี่คะ!! ข่าวมั่วเเน่ๆ เมื่อวานฉันยังเห็นปริ้นซ์กับโซมียืนคุยกันอยู่เลยค่ะทุกคน!!

-------------------------------




เขาว่าน่าจะรู้สาเหตุแล้วล่ะ...


ว่าแต่ไอ่พวกที่ว่าเขาคบกับยัยโซมีนี่มันอะไรกัน


-_- ใครจะไปบ้าจี้คบกับพี่สาวตัวเองล่ะ



ก็เขากับยัยจอนโซมีน่ะ เป็นพี่น้องกันน่ะสิ


เรื่องที่เม้นๆก็เข้าใจผิดกันทั้งนั้น!!


แล้วยิ่งมาว่าโซมีดีกว่าแฟนเขานี่มันเกินไปนะ ไม่มีใครดีไปกว่ารุ่นพี่อีแดฮวีของเขาแน่นอน!! เขาพูดจริงๆ แบบไม่ได้อวยเลยเอ้า!!


ใครจะไปหารุ่นพี่ที่นุ่มนิ่มน่ารักน่ากอดขนาดนี้ได้ที่ไหนเล่า~ ถึงจะขี้วีนไปหน่อยก็เถอะครับ.. /กระซิบเบาๆ
(น้องบอกรู้เเค่รีดกับไรท์นะคะ..)



แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญคือต้องทำให้รุ่นพี่ที่น่ารักของเขาใจเย็นๆลงก่อน


#พ่อบ้านใจกล้า


"ที่รักครับ~ ใจเย็นๆก่อนสิ" สองมือก็เอื้อมไปกอดพี่เขาแน่น มืออีกข้างก็ยืนขึ้นมาลูบหัวอย่างเชี่ยวชาญ แบบรู้ว่าควรง้ออีกฝ่ายอย่างไร


"ยัยผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร บอกพี่มานะ คิมซามูแอล!!"


"พี่จอนโซมีครับ พี่สาวผมเอง พี่อย่าคิดมากสิครับ"


"พี่ไม่ได้คิดมากนะ!!..ก..ก็เเค่ ฮืออ ก็ดูสิ ใครๆก็บอกว่านายสองคนเหมาะสมกันอ่ะ!!" คนเป็นพี่เริ่มงอแงจนปริ้นซ์หนุ่มถอนหายใจ


"คิดมากน่าพี่.."


"ใช่สิ!! พี่คิดมากไปคนเดียวนี่!! ฮึ่ย" มือบางพยายามดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของคนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนอย่างน้อยใจ เขาไม่ได้คิดว่าตัวเองดีนักหรอก แต่เพราะเขาคือคนที่ปริ้นซ์เลือกนี่ ทำไมล่ะ ยังไงปริ้นซ์ก็ไม่ได้เลือกคุณโซมีของพวกเธออยู่เเล้ว เขาแอบคิดเข้าข้างตัวเองให้ใจเย็นลง


"พี่ไม่ได้คิดมากคนเดียวหรอกครับ ที่รักไม่งอนสิครับ หน้ามุ่ยเดี๋ยวไม่น่ารักนะ"


"พี่ไม่น่ารักหรอก!! ไปหาคุณพี่สาวจอนโซมีของนายไ--- อุ๊บ"


เสียงโวยถูกกลืนเข้าไปในลำคอเมื่ออีกฝ่ายประกบริมฝีปากลงมาบนอวัยวะเดียวกันที่ขยับไปมา บางทีเขาก็คิดนะว่าขนาดบ่นอยู่อีกฝ่ายก็ยังดูยั่วยวน น่ารักอยู่เสมอ


คุณพี่สาวของเขาเทียบไม่ติดหรอก หรือไม่ว่าใครก็ตาม :D


สงสัยเขาต้องไปจัดการลูกแมวของเขาต่อซะแล้วล่ะมั้ง



----


ฟิ้ว! ฉึก!!


เสียงลูกดอกแหลมคมลอยไปปักบนแผ่นปาเป้าบนจุดสีแดงตรงกลางอย่างแม่นยำ ภายในห้องสภานักเรียนที่ตกอยู่ในความเงียบ เพราะส่วนใหญ่กลับบ้านไปหมดแล้ว


เว้นแต่กรรมการคุมกุฎร่างสูงที่กำลังนั่งเท้าคางอย่างน่าเบื่อบนโต๊ะประจำ ลูกดอกแหลมถูกปาเข้าเป้าตรงกลางซ้ำแล้วซ้ำเล่า


เพื่อรอเหยื่อเข้ามาในถ้ำของเขา


"ขออนุญาตครับ"


เสียงใสดังขึ้นตรงหน้าประตู คนที่คุ้นเคยปรากฏตัวตรงหน้าเขา


เด็กคนนี้เขายังแอบตกใจไม่น้อยที่รู้ว่าได้เป็นสายรหัสกับเขา แต่ก็ดี เพราะมันเป็นเรื่องง่ายขึ้นที่เขาจะได้เจอกับ ไล ควานลิน อย่างง่ายๆ


"พี่ชายนายล่ะ?"


"อยู่นั่นครับ" จัสตินบุ้ยปากไปยังบานประตูที่ถูกเปิดออก ร่างเด็กหนุ่มในสภาพสะบักสะบอมไม่น้อยเดินเข้ามาในห้องสภา ชายเสื้อหลุดลุ่ย ไม่สวมเสื้อคลุม ไม่ใส่เข็มขัด


แบบนี้มันช่างขัดหูขัดตาน่าจับหักคะแนนจริงๆ


"ผมกลับบ้านก่อนนะฮะพี่ โชคดี" จัสตินส่งพี่ชายเสร็จก็รีบขอตัวออกไป ควานลินพยักหน้าตอบน้องชายแล้วยิ้มบางๆให้


ปัง!



เสียงทุบโต๊ะดังขึ้น แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ กลับทิ้งตัวนั่งบนโซฟาอย่างสบายอารมณ์ แต่คงเพราะทิ้งตัวแรงไปหน่อย แผลที่ถูกอริผลักจนล้มก็เจ็บขึ้นมาจนต้องนิ่วหน้า


"ไปหาเรื่องใครมาล่ะ"


"รุ่นพี่ซึงชอลห้องบี"


"รอบที่หกสำหรับสัปดาห์นี้"



สมุดสีเทาสำหรับจดรายชื่อนักเรียนที่ทำผิดกฎถูกกางออก มือหนาจับปากาด้ามสวยแล้วจรดหมึกลงไป



17/05/×××× - ไล ควานลิน ปีสอง ห้องเอฟ (แต่งกายผิดระเบียบ + ชกต่อยกับชเวซึงชอลปีสามห้องบี)



แต่ถ้าหากสังเกตดีๆ ถึงเล่มจะไม่หนามาก แต่เกือบครึ่งเล่มก็มีชื่ออยู่แค่ไม่กี่คนซ้ำไปมา และหนึ่งในนั้น..



16/05/×××× - ไลควานลิน ปีสอง ห้องเอฟ (ทะเลาะวิวาทกับจองโฮซอก ปีสองห้องซี)

14/05/×××× - ไลควานลิน ปีสองห้องเอฟ (เเต่งกายผิดระเบียบ + กลั่นแกล้งเพื่อนร่วมห้อง)

13/05/×××× - ไลควานลิน ปีสองห้องเอฟ (แต่งกายผิดระเบียบ)


และอื่นๆอีกมากมาย...



ถามจริงเถอะ เด็กคนนี้รู้จักคำว่าอยู่นิ่งๆไม่ก่อเรื่องได้มั้ย


ถ้าถามคังดงโฮแล้ว ยังไงเขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่รู้จักหรอก


ตัวเขาเองก็พอรู้อยู่ว่าอีกฝ่ายเป็นคนเเบบไหน เขาคือคนที่ดูแลอีกฝ่ายมาตั้งนานแล้วด้วยซ้ำ เพราะครอบครัวทั้งคู่รู้จักกันดีมากๆ


ตั้งแต่ยังไม่มีจัสตินเข้ามาเสียด้วยซ้ำ


"อืม ทำอะไรก็ทำไปเถอะ" เด็กหนุ่มยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เขายังนึกเหตุผลที่มาที่นี่ไม่ออก จึงเดินไปหยิบกล่องพยาบาลในตู้กระจกข้างห้องอย่างคล่องแคล่ว มือเรียวก็หยิบสำลีและแอลกอฮอล์ออกมา


"คิดว่าที่นี่เป็นห้องพยาบาลรึไงห๊ะ" ดงโฮบ่นอุบ แต่ก็ไม่วานเดินเข้าไปแย่งสำลีและแอลกอฮอล์ออกมาจากมืออีกฝ่าย ควานลินมองหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ครั้นจะเอ่ยปากถามสำลีเย็นๆชุบด้วยเเอลกฮอล์ก็ลงมาที่ปากแผลตรงเเขนของเขาแล้ว


ซี๊ด...


หลุดครางออกมาเบาๆอย่างลืมตัวด้วยความเเสบ แต่อีกฝ่ายมือเบาแตกต่างกับลักษณะภายนอก ดวงตาคมดุหรี่ลงมองบาดแผลของเขา คิ้วหนาขมวดเข้าหากันอย่างไม่พอใจอะไรบางอย่าง


อีกฝ่ายอาจจะไม่พอใจเรื่องที่เขาไปมีเรื่องชกต่อยก็ได้ ไอ่เรื่องกลัวเจ็บน่ะ อย่าไปฝันเลย


"ถ้าไม่ก่อเรื่องก็ไม่เจ็บหรอก" หลังจากปิดพลาสเตอร์ยาลงบนแผลแล้ว ในที่สุดอีกฝ่ายก็หลุดออกจากสภาวะเป็นใบ้ ไม่วายดุเขาอีกรอบ แต่ควานลินกฌไม่ได้สนใจอยู่ดี กลับคว้าน้ำข้างกระเป๋าเป้โทรมๆขึ้นมาเปิดดื่ม


'เอาน้ำมาจากไหนน่ะ..'


ดงโฮแอบคิดในใจขณะมืออีกฝ่ายยกน้ำขึ้นดื่ม มันแปลกตรงที่ว่าน้ำขวดนี้เป็นกระปุกลายหมีรีลัคคุมะน่าตาน่ารักขัดกับอิมเมจอีกคนและเขามั่นใจว่าไม่ใช่ของอีกฝ่ายเเน่นอน ลำพังแค่ตื่นเช้ามาเรียนก็ยังไม่ทัน ยังจะมีกะใจเติมน้ำใส่กระติกมาไว้ดื่มอีกก็คงไม่ใช่


"ไปเอาน้ำมาจากไหนน่ะ" สุดท้ายก็หลุดปากพูดไป ควานลินเลิกคิ้ว พลางมองขวดน้ำในมือตัวเองอย่างพิจารณา

"มีรุ่นน้องเอามาให้อ่ะ จู่ๆก็ยัดใส่มือ เลยไม่ทันได้ถามอะไร" เขามองเจ้ากระติกน้ำลายหมีในมือแล้วยิ้มบางๆ ไม่เเปลกใจเท่าไหร่เพราะเขาเองก็มีพวกรุ่นน้องหรือแม้แต่รุ่นพี่บางคนเอาของมาให้บ่อยๆ

แต่เหมือนเขาจะลืมอะไรไปอย่าง..


อย่างเช่น ความรู้สึกคนเเถวนี้


"นายบอกว่ามีคนเอามาให้หรอ..."

"อื้ม.."

"หึ"

ร่างสูงขยับเข้าไปใกล้ร่างโปร่ง ก่อนจะคว้าเอวบางนั่นเข้ามาในอ้อมแขนทันที ควานลินเบิกตากว้างอย่างตกใจ ไม่ใช่เพราะไม่ชิน แต่เขายังไม่ได้ตั้งตัว เเถมเพราะถูกดึงเเรงไป รอยช้ำแถวๆสะบั้นเอวจึงทำให้รู้สึกเจ็บนิดๆ

"นายน่าจะรู้ดีที่สุดนะ ไล ควานลิน ว่าฉันเป็นคนยังไง"

ดงโฮแสยะยิ้มร้ายแบบที่ชอบทำ ค่อยๆปลดเน็คไทของตัวเองออก กระดุมเม็ดบนสุดสองสามเม็ดถูกปลดออกเช่นกัน จนเห็นเเผงอกแกร่งแบบคนออกกำลังกาย ควานลินหลับตาเเน่น ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวขึ้นในมวลท้อง

"อื้อ.."

ริมฝีปากร้อนทาบลงมาบนกลีบปากบางที่แห้งแตก เจ้าของริมฝีปากด้านบนขมวดคิ้วก่อนจะขบกัดแรงๆจนได้เลือด ควานลินหลับตาเเน่น เพราะอะไรก็ไม่รู้ เขารู้สึกร้อนวูบวาบในมวลท้อง ร่างกายมันร้อนรุ่มไปหมด ขาเรียวบิดไปมาอย่างอึดอัด

เขาปฏิเสธไม่ได้ว่าต้องการจูบจากอีกฝ่ายจนแทบบ้า

เพราะอะไรกัน..

"หืม"

ดงโฮหยุดการรุกรานริมฝีปากบางแล้วผละออกมามองปฏิกิริยาของอีกฝ่ายในตอนนี้

เชิ้ตขาวที่เป็นยูนิฟอร์มของโรงเรียนหลุดหลุ่ยออกจากางเกงขายาวสีดำ เพราะเเรงขยับตัวทำให้มันเลิกขึ้นจนเห็นหน้าท้องขาวเนียน ใบหน้าหวานชื้นเหงื่อ สองมือเล็กจิกเข้าที่โซฟาแน่น เรียวขาขาวผ่องขยับเสียดสีกัน ท่าทางแปลกไปนั้นทำให้เขาต้องขมวดคิ้วฉับ

"เฮ้ย เป็นอะไรของนายน่ะ!!" ดงโฮเขย่าตัวอีกฝ่าย ดวงตาที่เคยเเข็งกร้าวเอาแต่ต่อต้านเขาวูบไหว หยาดน้ำคลอหน่วงๆอยู่ที่หางตา

"ร..ร้อน ฮื่อ.."

ใบหน้าหวานสะบัดไปมาอย่างสุดทน เขาไม่ไหวแล้ว ร่างกายมันร้อนไปหมด อึดอัด เขาหัวเสียสุดๆ ทำไมกัน

ทำไมเขาต้องการคนคนนี้

"โธ่เว้ย!!!" ดงโฮสถบอย่างหัวเสีย เขาผลักอีกฝ่ายออกจากอ้อมกอด ก่อนจะอุ้มให้นอนบนโซฟาตัวยาวดีๆ มือแกร่งหยิบเจ้าขวดน้ำที่อีกฝ่ายดื่มไปตอนแรกขึ้นมา

ตุ้บ


เสียงของบางอย่างตกลงมาจากใต้ฝาปิด เขามองมัน ก่อนหยิบเจ้ากระดาษที่เเปะในนั้นขึ้นมาอ่าน


'ขอให้สนุกนะครับ พี่ควานลิน :)'

แควก!


มือหนาจับเจ้ากระดาษใบน้อยขย้ำเป็นก้อนแล้วฉีกออกอย่างเกรี้ยวกราด แล้วยกสองมือขยี้หัวตัวเอง อยากจะบ้าตาย


เด็กนี่..โดนยาปลุก


เขามั่นใจเต็มร้อย ประสบการณ์ที่ต้องอยู่กับพวกยาเสพติดหรือยาอะไรแบบนี้มันสอนให้เขารู้ นักเรียนที่นี่ก็ไม่ได้ดีไปทั้งหมดหรอก ของแบบนี้ก็มีพวกชอบพกมาเพื่อกลั่นแกล้งคนอื่นเยอะเช่นกัน


"ร้อน ฮื่อ พี่ด..ดงโฮ" เสียงครางหวานหูดังขึ้น ทำเอาคนที่หงุดหงิดอยู่แล้ว หงุดหงิดมากขึ้นอีกเป็นเท่าตัว


บ้าเอ๊ย!!! ทำไมต้องทำเสียงยั่วด้วยวะ ไหนจะสรรพนามคำว่าพี่ ที่เพิ่งเคยเห็นพูดโดยที่เขาไม่บังคับนี่แหละ


"รู้มั้ย ถ้านายเรียกฉันอีกทีนายไม่รอดเเน่ๆ"


"ฮื่อ..."


มาฮงมาฮื่อ มันเข้าใจเขารึเปล่าวะ


"พ..พี่ดงโฮ"


ไม่..


"กอด ผมที.."


เขาว่าไอ่เด็กนี่ไม่เข้าใจเขาหรอก


ฟุ่บ!


'ฉันจะไม่ถือว่ามันคือความผิดพลาด เพราะมันเกิดจากความเต็มใจของเราสองคน'





(ตัดไปที่โคมไฟว้อยยยยย เดะโดนเเบ๊นนนน)












23.06.2017.21.46

อ๊ากกก กลับมาแล้วค่ะ หายหัวไปทำใจมา TT

ไรท์คัมแบ็คมาพร้อมเเบล็กค์พิงค์ค่ะ! มาชิมักชอรอมม

ตอนนี้เขียนไป เกือบ 10 หน้าค่ะ ทั้งหมดก็ราวๆเกือบ 20,000 ตัวอักษรได้5555
(แต่ดูสั้นๆเนอะ แง้ ทั้งหมดนี่กินเวลาอาทิตย์หนึ่งของเราเลยนะคะTT)

แซมฮวี ทำไมไม่มีดราม่า สั้นๆจัง

เอาน่าาา มุ้งมิ้งดีออกกก หูย /โดนรีดรุมกระทืบ

เเหม มาม่าน่ะ ต้องรอให้สุกก่อน ถึงจะรับประทานได้นะคะ 

อ่านให้สนุกค่าาา :)

(คัทจิ้มเอานะคะ)
--------------------

18.06.2017.19.30

กลับมาแล้วนะคะ 

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นทุกกำลังใจนะคะ

นิยายเรื่องนี้จะดำเนินต่อไปเรื่อยๆค่ะ!!! 

ยังไงก็ช่วยเป็นกำลังใจและเป็นเเรงผลักดันให้ไรท์เตอร์คนนี้ต่อไปเรื่อยๆนะคะ <3

*นิยายกำลังปั่น เตรียมตัวรับความสนุกได้เล้ยยยยยย*

#โรงเรียนมัธยมปลาย101

--------------------

17.06.2017.17.32

เมื่อคืนยินดีกับเด็กฝึกทุกคนนะคะ

❤Wanna one❤

(เสียใจมากที่น้องเเซมไม่ได้เด โฮรกกก ㅠㅠ)


ช่วยออกความคิดเห็นด้วยนะคะ 

รักนะคะ 

#โรงเรียนมัธยมปลาย101
#produce101



16.06.2017.20.29

ฮ้าาา เข้าใกล้เวลานาทีสุดท้ายของรายการเเล้วค่ะ ตื่นเต้นจัง >////<

อยากให้เด็กๆทุกคนที่หวังไว้เดบิวต์นะคะ ฮือ

เเล้วพบกันค่ะ

:)

คืนนี้เเวะมาสกรีมเด็กๆด้วยกันนะคะ ;)
twitter - @yasumizxx









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น

  1. #38 pkoil2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 10:44
    รออ่านต่อนะคะ-///ชอบๆ
    #38
    0
  2. #37 kanteeraprarom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 07:34
    เราต้องยืดเรือ????
    #37
    0
  3. #36 nammb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2560 / 21:30
    อยากให้อัพต่อค่าาาา ฟิคจะช่วยต่อเรือเราต่อไปค่ะ รออ่านต่อนะค้าาาา
    #36
    0
  4. #35 I LoVe xs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 12:01
    อัพต่อค่ะ ถึงเรือจะล่ม แต่พี่จะอยู่555555555//หัวเราะทั้งน้ามตาTT
    #35
    0
  5. #34 thipbeast (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 00:46
    อัพต่อสิคะ รออ่านอยู่ค่าาาาาาาาา 
    #34
    0
  6. #32 yuriexo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 00:06
    อัพต่อจนจบเลยนะค่ะ รออ่านทุกตอนเลยค่ะ
    #32
    0
  7. #31 เก้เก้งกวาง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 23:57
    ต่อออค่ะๆ
    #31
    0
  8. #30 chan chan chanyeol (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 22:07
    ต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #30
    0
  9. #29 pkoil2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:31
    เค้าอยากให้แอดอัพต่อนะคะ เค้าชอบมากๆ
    #29
    0
  10. #28 !!แบมทอริ!! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:30
    อัพต่อนะคะ รู้ว่ามันค่อนข้างทำใจยาก เพราะเราเองก็ยังทำใจเรื่องนี้ไม่ได้เหมือนกัน แต่ยังไงน้องจะต้องได้ยืนบนเวทีแน่ๆค่ะ ไม่ช้าก็เร็ว สู้ๆนะคะไรท์ ??
    #28
    0
  11. #27 kanokkan-NBJK (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:25
    อัพต่อน้าาา
    ถึงจะไม่ได้เห็นโมเม้นในรายการ
    แต่ได้อ่านก็รู้สึกดีแล้วค่าาา
    #27
    0
  12. #26 Ploywarin-24 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:17
    อัพนร้าาา
    #26
    0
  13. #25 SB1JA4 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 17:46
    อยากให้อัพต่อไปค่ะ มันคือแรงใจต่อเรือของเรา .___.
    #25
    0
  14. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  15. #23 Jennie-Choi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 01:10
    พี่ลีดของน้องตกรอบ
    #23
    0
  16. #22 matoommy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 20:50
    คุณแดนของน้องต้องได้เด!!!!!
    #22
    0