FORGET ME NOT จะรักหรือจะลืม เลือกเอาซักอย่าง (YAOI,BL)

ตอนที่ 7 : CHAPTER 05 : เพลงรักชื่อข้าวต้มกุ้งไม่โอตรงไหนครับ?? (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 พ.ย. 60

-CHAPTER 05-

เพลงรักชื่อข้าวต้มกุ้งไม่โอตรงไหนครับ??


“โฟร์การ์ด! ไอ้เจเจทิ้งไพ่ในมือลงบนโต๊ะ ไพ่จำนวนสี่ในห้าใบมีแต้มเท่ากัน ตามด้วยลุกขึ้นเต้นด้วยท่าที่ผมเสิร์ชกูเกิลแล้วพบว่ามันชื่อท่าดึงดาว

“หึ!” เสียงหัวเราะชั่วๆ มาจากหนุ่มลูกครึ่งเกาหลี ใบหน้าและบุคลิกเจนเทิลแมนของมันโคตรคอนทราสต์กับสันดานจริงๆ เลย ตัดสินคนแต่ภายนอกไม่ได้จริงๆ

“แต่กูสเตรทฟลัชเว้ย!

“ม่ายยย”

ผมหัวเราะออกมาเมื่อหนึ่งในเพื่อนสนิทเล่นใหญ่ด้วยการลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้น ร้องโหยหวนจนไม่เหลือมาดมือเบสสุดเท่ของวงร็อคชื่อดัง ในขณะที่เพื่อนอีกคนลุกขึ้นยืนพร้อมกับออร่าของผู้ชนะ มีการทำมือเสยผมด้วยท่าทางกวนตีนด้วยครับ ออสการ์ไหม??

การที่สมาชิกวง WTH มารวมกันก็เพราะวันนี้เป็นวันที่พวกเรานัดมาเล่นดนตรีที่ห้องของผมนั่นเอง แรกๆ ก็ซ้อมดนตรีอยู่หรอก แต่พอสบโอกาสตอนที่คุณผู้จัดการสุดเฮี้ยบของวงขอตัวกลับไปทำธุระกะทันหัน ไอ้เจเจผู้อยู่ไม่สุกก็โพล่งขึ้นมาโดยยกเอาคำแนะนำของหมอ เรื่องคนป่วยที่อยู่ในภาวะสูญเสียความทรงจำอย่างผมนั้นนอกจากการใช้สภาพแวดล้อมเดิมๆ มาฟื้นฟูความจำแล้ว ผมยังจำเป็นต้องหมั่นฝึกสมองเช่นกัน พอพล่ามจบมันก็ชูสำหรับไพ่ขึ้นมา

สรุปคือไอ้เจเจจะหาเพื่อนเล่นโป๊กเกอร์แค่นั้นแหละครับ

ไอ้ที่ร่ายมาตอนแรกก็แค่แม่น้ำโขงที่แมร่งยกมาหว่านล้อมให้ดูดีเป็นคนรักเพื่อน แค่มึงบอกว่าอยากเล่นก็จบแล้วไหม??

“กูจะไปซื้อกาแฟ พวกมึงเอาไรป่ะ?” 

จู่ๆ ก็อยากกินกาแฟขึ้นมา ก็เลยลุกขึ้น เดินไปหยิบหมวกกับกระเป๋าตังค์ ก่อนหน้านี้เพิ่งทานมื้อเที่ยงที่พวกไทกะหอบหิ้วมาฝากจนอิ่มตื้อ แถมไม่หมด ต้องยัดใส่ตู้เย็นเอาไว้เวฟกินวันหลัง ไม่เข้าใจว่าทำไมเวลาเพื่อนๆ มาห้องผมทีไรจะต้องพร้อมใจกันขนซื้อของกินมาเป็นภาระตู้เย็นห้องผมด้วย คิดว่าผมกำลังจำศีลต้องกักตุนอาหารงี้เหรอ??

“กูๆ กูอยากกินช็อกโกแลตปั่นกับช็อกชิพอ่ะมึง” 

ไอ้เจเจแสลนมาก่อนใครเพื่อน เมื่อสองเดือนก่อนผมพาเพื่อนๆ ไปอุดหนุนร้านคุณภางค์ ไอ้มือเบสติดใจเครื่องดื่มสูตรดับเบิ้ลดาร์กช็อกโกแลตที่คุณภางค์ให้ลองชิม ถึงขนาดมาเยี่ยมผมทีไรมันจะต้องถือแก้วเครื่องดื่มที่ว่าติดมือมาด้วยเสมอ อันที่จริงมันก็เพิ่งกินหมดไปเมื่อกี้หมาดๆ

“กูเอาอเมริกาโน่เย็น” ตามด้วยผู้ชายไร้ความหวานที่ชอบซื้อสติ๊กเกอร์ไลน์อย่างแทฮยอง

“กูเอาแบบมึง” 

ไอ้เป็นหนึ่งที่แอบอู้งานมาตอบโดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากจอโทรศัพท์ ผมเห็นมันพิมพ์แชทคุยกับใครก็ไม่รู้ตั้งนานสองนานแล้ว ตอนที่ไอ้เจเจแง่วๆ ชวนเล่นโป๊กเกอร์มันก็ขอผ่านทั้งที่ทุกทีมันจะเป็นตัวตั้งตัวตีชวนเล่นอะไรแผลงๆ อยู่เสมอ

“แล้วมึงอ่ะไทกะ?” ผมหันไปถามเพื่อนตัวโตหน้าตายที่กำลังเก็บไพ่เข้าสำรับทั้งที่ไอ้มือเบสเป็นคนเทกระจาดจนเกลื่อนโต๊ะ ไทกะโหมดพ่อบ้านครับ

“นมสตรอเบอรี่ปั่นเพิ่มวิปครีม” 

อ่านะ เมนูมุ้งมิ้งที่เกิดมาเพื่อผู้ชายมุ้งมิ้ง

หลังจากทวนรายการที่เพื่อนสั่งจนจำได้ขึ้นใจ ผมก็เอาหมวกมาใส่ แล้วเปิดประตูออกไป ได้ยินเสียงไอ้เจเจโวยวายใส่แทฮยองไล่หลังมาด้วย สองคนนั้นตีกันเป็นกิจวัตร นี่ถ้าไอ้เป็นหนึ่งไม่ได้ติดแชทมันคงยุแยงให้ทั่งคู่เปิดวอร์กันแล้ว สุดท้ายก็ไทกะที่ต้องเป็นคนห้ามศึกอย่างทุกที ตอนแรกผมก็ตกใจนึกว่าเพื่อนทะเลาะกันจริงจัง กลัวเรื่องจะบานปลายจนมองหน้ากันไม่ติด แต่เดี๋ยวเดียวพวกมันก็กลับมากอดคอเล่นดนตรีกันเหมือนเดิม เรื่องนี้ทำให้ผมเรียนรู้อีกอย่างว่ามิตรภาพของพวกเรามันแน่นแฟ้นขนาดไหน

กริ้ง!

ผมผลักประตูร้านไรซ์คาเฟ่เข้าไป กระดิ่งเล็กๆ ตรงประตูส่งเสียงกังวานใสให้คนที่อยู่หลังเคาน์เตอร์เครื่องดื่มเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มทักทายกัน

“สวัสดีครับคุณนักร้องนำ”

“สวัสดีครับคุณเจ้าของร้านอืม หอมจัง” 

ผมทักทายกลับพลางเดินไปนั่งที่เก้าอี้ทรงสูงตรงหน้าอีกฝ่าย ตามด้วยชะโงกหน้าไปดูสิ่งที่บาริสต้าหนุ่มหล่อกำลังทำอยู่ กลิ่นหอมๆ ของกาแฟคั่วบดที่ผสมกับน้ำร้อนทำให้ผมต้องสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แค่ดมก็รู้สึกเหมือนได้ซดเอสเปรสโซไปสองช็อตเต็มๆ สดชื่นขึ้นในพริบตาเลยทีเดียว

“ถ้าจะขนาดนี้แปลว่าไม่รับเครื่องดื่มใช่ไหมครับ?” คุณภางค์แซ็วออกมาเมื่อผมเอาแต่นั่งสูดหายใจเอากลิ่นหอมๆ ของกาแฟเข้าปอดเฮือกๆ พอได้ยินอย่างนั้นผมก็รีบยิ้มอ้อนออกไปทันที

“เอาเหมือนเดิมครับ แล้วก็” ผมสั่งเครื่องดื่มของตัวเองและของเพื่อนๆ คุณภางค์ถึงกับหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเมนูของไทกะ ผู้ชายมุ้งมิ้งของวง

“เหมือนเดิมอีกแล้ว ไม่เบื่อหรือครับ ลองอะไรใหม่ๆ ดูไหมครับ?” ก่อนจะถามพร้อมกับพยักพเยิดหน้ามาที่ใบเมนูเครื่องดื่มตรงหน้าผม ขณะที่มือก็เอาไอ้นู้นมาผสมไอ้นี่ไปด้วย ผมส่ายหน้าหวือ

“ไม่เบื่อครับ คุณภางค์ชงอร่อย” อันที่จริงผมเคยลองเมนูอื่นอยู่เหมือนกันแต่ก็ไม่เจออันไหนถูกใจเท่าเครื่องดื่มสูตรที่คุณภางค์ทำให้ ขนาดนมอุ่นๆ ธรรมดาผมยังรู้สึกว่าคุณภางค์ชงได้อร่อยกว่าทั้งที่ร้านอื่นก็ใช้นมยี่ห้อเดียวกันแท้ๆ

“งั้นผมขอยืมชื่อคุณนักร้องนำมาตั้งเป็นชื่อเครื่องดื่มได้ไหมครับ ถ้าทำขายต้องขายดีแน่ๆ” บาริสต้าหนุ่มพูดทีเล่นทีจริง ยิ้มบนหน้าผมหุบฉับอย่างว่องไว

“ไม่ให้ครับ!

“งั้นใช้ชื่ออื่น

“ไม่ให้ครับ!” ผมย้ำอีกครั้ง

คำว่า ไม่ให้ของผมหมายถึง

” ??

“เครื่องดื่มสูตรพิเศษนี้คุณเจ้าของร้านคิดค้นให้ผมโดยเฉพาะ ก็หมายความว่ามันเป็นของผม คุณเจ้าของร้านห้ามทำให้คนอื่น ต้องทำให้ผมคนเดียวเท่านั้น!” 

ผมเอามือกอดอกฉับด้วยท่าทางของเด็กชายเอาแต่ใจ คุณภางค์หลุดขำพรืดเมื่อได้ฟังเหตุผล (?) ของผม ดวงตากลมๆ พราวขึ้นมาคล้ายกำลังวางแผนแกล้งอะไรกันซักอย่าง

“ทำไมแบ่งคนอื่นบ้างไม่ได้ล่ะครับ ทีคุณเป็นหนึ่งยังแบ่งได้เลย” พอเขาพูดแบบนั้นผมก็รู้สึกตัว รีบเปลี่ยนรายการของเพื่อนสนิทอย่างไว

“งั้นของไอ้เป็นหนึ่งเปลี่ยนเป็นมัทฉะลาเต้ครับ”

“เห??”

“ถ้าคราวหน้ามันมาสั่งแบบผมก็ไม่ต้องทำให้นะครับ บอกมันไปว่าเครื่องดื่มสูตรนี้ขายให้เฉพาะผมเท่านั้น!” ผมกำชับด้วยใบหน้าจริงจัง ในขณะที่คุณภางค์ยังอมยิ้มไม่หุบกับความเด็กน้อยหวงของของผม

“เด็กคนนี้อายุเท่าไหร่แล้วครับเนี่ย?” นั่นไง! ตากลมใสสีน้ำตาลคู่นั้นวิบวับใหญ่เชียวที่ได้ล้อกัน

“ยี่สิบห้าขวบเท่าคุณเจ้าของร้านนั่นแหละครับ”

“อ่อเหรอครับ” ทำไมมันเป็น อ่อเหรอ ที่ฟังแล้วชวนให้อมยิ้มออกมา ทั้งที่เวลาไอ้เจเจหรือแทฮยองพูดแล้วมันน่าถีบวะครับ 



----------------- 30% ----------------


 

--------------------------

ชอบชื่อเรื่องอ่า ฮา ชอบคนหล่อเอ๋อ 55555 รักเฮียน้า กอดดด

30 เปอร์ก่อนเนอะ เค้ากระดืบมากช่วงนี้ เดี๋ยวอะไรๆ ลงตัวจะมาเต็มๆ ค่ะ

ว่าแต่ใครคือเจ้าของตัวเอฟนั้น คุคุ (หัวเราะชั่วร้ายแบบคุรุรุ // การ์ตูนดักแก่ T^T)

ขำตรงที่บอกว่าช่างสลักแหวนผิด ลั่นเลยค่ะ ชอบอ่ะ ^0^

ส่วนที่สงสัยกันเนอะ ถ้าผู้ต้องสงสัยคนไหนถูกจับแล้วเค้นความจริง (?) และพบว่าบริสุทธิ์แล้วก็แปลว่ารอดเนอะ

ให้เฮียไปสงสัยคนอื่นต่อ ฮา เหลือใครอีกน้อ?? สองสามคน

ประมาณไม่น่าจะเกิน 5 ตอน แล้วจากนั้นก็จะรู้ความจริงแล้วค่ะว่าใคร

แล้วจากนั้นก็หวานครับ ฮิ้วววว

ปอคอง. เรื่องนี้ฟีลกู๊ดนาจา ไม่ดราม่าครับผม (หรือเปล่าหว่า?) ชีวิตจริงกำลังดราม่า ขอนิยายบำบัดนี๊สนึง

.

มันเกินกว่ารักไปมากจริงๆ

<3

UP 30% : 28.11.17

21 ความคิดเห็น