[END ทำมือ+E-Book] One Night Stand รุกสิ

ตอนที่ 4 : One Night Stand รุกสิ :EP3 อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

3


พระพายเดินไปที่ตึกเรียนตามตารางเรียนของตน เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องก็พบกับเพื่อนสนิทของเธอที่นั่งกันอยู่ก่อนแล้ว



"ทำไมมาช้าจังพระพาย" เกล สาวประเภทสองที่แปลงเพศเรียบร้อย เอ่ยถามพระพายออกมาก่อนใคร



"พอดีมีของที่ฉันไม่เอาแล้วมันมาตามตื้อน่ะ" พระพายตอบเพื่อนสนิทของตัวเองกลับไป เธอเดินเข้าไปนั่งข้างๆ อาเซียเพื่อนสนิทของเธออีกคน ส่วนเกลก็นั่งกับหลินซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอเช่นกัน



"แล้วเป็นไง จัดการได้หรือเปล่า ถ้าอยากให้ฉันจัดการให้ก็บอกนะ" เกลเอี้ยวตัวหันหลังมาพูดกับพระพาย เวลาที่เพื่อนๆ ทีปัญหาหรือมีเรื่องอะไร เกลจะเป็นคนที่ช่วยจัดการให้ตลอดขอแค่พวกเธอต้องการ



"แกก็รู้ว่าฉันไม่ใช่พระพายคนเดิมแล้ว เรื่องแค่นี้ฉันจัดการได้สบาย และต่อให้เรื่องใหญ่แค่ไหนฉันก็จัดการเองได้ ไม่ต้องลำบากแกแล้วล่ะ" พระพายพูดออกมา ถ้าหากมีปัญหาอะไรเข้ามาอีก เธอก็จะวิ่งชนอย่างไม่ลังเล



"ถ้าไม่ใช่พระพายคนเดิมแล้ว งั้นคืนนี้แกไปปาร์ตี้กับพวกฉันหน่อยสิ" อาเซียที่นั่งอยู่ข้างๆ พระพายเอ่ยพูดออกมาหลังจากที่นั่งเงียบอยู่นาน พระพายหันไปมองเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างกาย ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปาก



"ที่ไหนขอให้บอก เรื่องนี้ฉันไม่พลาด" พระพายพูดบอกออกไป ตอนนี้เธอพร้อมที่จะสังสรรค์เต็มที่ ซึ่งเมื่อก่อนเธอเอาแต่ปฏิเสธเพื่อนทุกครั้งยามที่เพื่อนชวน ถ้าต้องไปจริงๆ เธอก็ดื่มเพียงแค่น้ำอัดลมหรือน้ำเปล่าเท่านั้น แต่ครั้งนี้ต่อให้เหล้าดีกรีแรงแค่ไหนเธอก็พร้อมที่จะกระดกเข้าปากไม่ยั้ง



"ดีกรีความแซบและเผ็ดร้อนเพิ่มขึ้นนะ" เกลพูดแซวออกมา พระพายจึงยิ้มรับ



"แล้วแกจะไปด้วยหรือเปล่าหลิน" อาเซียถามหลินที่เอาแต่นั่งก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่



"อ๋อ ไม่ล่ะฉันต้องไปสอนพิเศษ" หลินตอบออกมา ทั้งที่ยังไม่ละสายตาจากหนังสือที่กำลังอ่านเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้เธอทำงานรับจ้างเป็นครูสอนพิเศษให้กับลูกคนรวยที่วันๆ เอาแต่ใช้เงินไม่ใช้สมองจนสอบตกแล้วตกอีก และการเรียนก็ย่ำแย่ ที่หนักสุดก็คือคนที่เธอต้องไปสอนนั้นดันเป็นเด็กผู้ชายวัยรุ่นที่มีนิสัยเกเรและก้าวร้าวเป็นอย่างมาก



"ทำไมแกไม่ไปหางานอื่นทำ แบบนี้มันยุ่งยากจะตายไป แถมลางานได้แค่นิดเดียวเองด้วย" เกลพูดแนะนำออกมา



"ก็งานนี้เงินมันดี" หลินเงยหน้าขึ้นตอบ ก่อนจะก้มลงอ่านหนังสือตามเดิม เธอต้องเตรียมเนื้อหาล่วงหน้าเพื่อที่จะเอาไปสอนเด็กนักเรียนของเธอ



"เงินดี แต่ชีวิตแกจะรอดจนจบคอร์สหรือเปล่าเถอะ" พระพายพูดออกมาบ้าง เธอเองก็รู้ข้อมูลบางส่วนของนักเรียนที่หลินสอนพิเศษอยู่ เพราะหลินชอบมาบ่นให้เธอฟังบ่อยๆ ว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นคนที่เอาแต่ใจและอารมณ์ร้อนสุดๆ



"หรือไม่ ก็อาจถูกผู้ชายคนนั้นจับทำเมียซะก่อน" อาเซียพูดออกมา ประโยคนั้นทำให้หลินหันพรึบกลับมามองทันที



"แกพูดอะไรของแก!" หลินโวยออกมาด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย



"ฉันก็แค่พูดแซวเล่นๆ ทำไมแกต้องหน้าแดงด้วยล่ะ หรือว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นแล้ว" อาเซียพูดบอกออกมา พร้อมกับทำหน้าตาล้อเลียน



"เพ้อเจ้อ!" หลินว่าออกมา ก่อนจะรีบหันกลับไปสนใจหนังสือของเธอตามเดิม พระพาย อาเซียและเกลได้แต่นั่งขำกับท่าทางของเพื่อนตัวเอง



เวลาผ่านไปสักพักอาจารย์ประจำวิชาก็เข้ามาสอน พวกเธอจึงหยุดพูดคุยกันและนั่งฟังอย่างตั้งใจ



ถึงแม้บุคลิกภายนอกจะดูแรง แต่มันก็ไม่สามารถเอามาตัดสินได้ว่าพวกเธอจะแย่ในทุกๆ เรื่อง มองคนก็อย่ามองที่ภายนอก เพราะบางคนภายนอกอาจจะดูดี แต่กลับดีแต่เปลือกข้างในเน่าเฟะ



หลายชั่วโมงผ่านไป



เมื่อเลิกเรียนแล้วพระพายก็กลับไปที่หอของเธอ แล้วรีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะออกไปปาร์ตี้กับเพื่อนที่ผับชื่อดังแถวย่านสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับนักท่องราตรี



ชุดที่พระพายใส่เป็นชุดเดรสสีแดงเพลิงสั้นจนเห็นขาอ่อน และรัดแน่นจนเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งบนร่างกาย ด้านหลังก็เปิดกว้างเผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียน ถ้าเป็นเมื่อก่อนพระพายคงไม่คิดที่จะใส่ชุดแบบนี้แน่ เพราะมันเป็นอะไรที่ล่อตาล่อใจให้พวกผู้ชายมักง่ายเข้ามาฉวยโอกาส



เมื่อพระพายแต่งหน้าและแต่งตัวจนเรียบร้อยหมดทุกอย่าง สักพักเกลก็ขับรถมารับเธอที่หน้าหอพัก



"วันนี้เอากี่คน" เกลเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมา หลังจากที่พวกเธอเดินลงจากรถเมื่อมาถึงยังผับเป้าหมายแล้ว



"ฉันมาดื่มปาร์ตี้แบบใสๆ ไม่ได้จะมาล่อผู้ชายกลับบ้านเหมือนแก" อาเซียพูดว่าออกมาอย่างไม่จริงจัง เกลจึงเบะปากเล็กน้อยกับคำพูดของเพื่อน



"แล้วแกล่ะพระพาย" เกลหันไปถามพระพายแทน



"ถ้ามีเข้ามาก็อยากจะล่ออยู่นะ" พระพายตอบออกไป ถึงแม้มันจะเป็นคำพูดเล่นๆ แต่ถ้าเอาจริงๆ เธอก็เอา



"ไม่เก็บซิงไว้ชิงโชคแล้วเหรอ" เกลถามออกมาต่อ เพราะรู้ดีว่าพระพายหวงตัวยิ่งกว่าอะไร ไม่อย่างนั้นคงไม่เลิกกับแฟนเพียงเพราะเหตุผลแค่นี้



"ก็กะว่าจะเอามาชิงโชคคืนนี้ เพื่อได้แจ็กพอต" พระพายตอบออกไป คนอย่างเธอไม่ได้พูดเล่นๆ ถ้าถึงเวลาเมื่อไหร่เธอก็เอาจริงได้เสมอ



"ฉันชอบแกลุคนี้มากพระพาย อย่าไปเอาหัวโขกอะไรนะ ฉันกลัวนิสัยแกแบบเดิมๆ มันจะกลับมา" เมื่อเกลพูดประโยคนั้นจบ พวกเธอก็หัวเราะชอบใจกันใหญ่ ถ้าพระพายเลือกได้เธอก็จะขอมีนิสัยแบบนี้ไปนานๆ หรือตลอดไปยิ่งดี



พวกเธอเดินไปที่หน้าผับเพื่อให้การ์ดตรวจบัตรประชาชน ก่อนจะเดินเข้าไปยังด้านใน ผับแห่งนี้ค่อนข้างที่จะเข้มงวด มีแต่พวกไฮโซและลูกคนรวยเท่านั้นที่เข้ามาดื่มสังสรรค์กัน ส่วนมากก็จะเป็นช่วงวัยรุ่นหรือวัยทำงานเท่านั้น พวกเฒ่าหัวงูคงไม่มีสิทธิ์เข้ามาหาเด็กไปอยู่ในสังกัด



"นั่งในๆ หน่อยมั้ย" อาเซียถามขึ้น ซึ่งพระพายและเกลเองก็เห็นด้วย พวกเธอจึงเดินเข้าไปยังโต๊ะด้านใน ก่อนจะเรียกพนักงานเสิร์ฟภายในร้านให้เดินมารับออเดอร์



"จะเอาอะไรกัน" เกลเอ่ยถามขึ้นเสียงดังเล็กน้อย เพราะเสียงเพลงในผับค่อนข้างที่จะดัง



"อะไรก็ได้" อาเซียและพระพายตอบออกมาพร้อมกัน เกลจึงหันไปกระซิบที่ข้างหูพนักงานเพื่อบอกสิ่งที่เธอต้องการ เมื่อรับออเดอร์เสร็จแล้วพนักงานก็เดินจากไป



"แกสั่งอะไรไปบ้าง" อาเซียเอ่ยถามขึ้นมา เกลยกยิ้มกรุ้มกริ่มเล็กน้อย



"ก็บอกน้องเขาไปว่าเหล้าอะไรแรงๆ ให้เอามา แบบว่าช็อตเดียวเมาเลย" เกลตอบออกมาด้วยทาทีที่สบายใจ ไม่ได้สะทกสะท้านกับสีหน้าที่ตกใจของอาเซียเลยสักนิด



"เมาฉันไม่กลัวหรอกนะ แต่กลัวว่าจะกลับบ้านไม่ได้ต่างหาก ทำไมแกสั่งอะไรไม่ปรึกษาก่อน" อาเซียโวยออกมา วันนี้เธอรู้สึกตงิดๆ ใจ กลัวว่าจะได้คลานกลับบ้านยังไงก็ไม่รู้



"ฉันปรึกษาพวกแกแล้วย่ะ แต่ถ้าไม่ไหวก็กลับกับผู้ชาย หรือไม่ก็เปิดโรงแรมแถวนี้นอน" เกลพูดบอกออกมา ยังไงคืนนี้เธอก็กลับบ้านได้อยู่แล้ว เพราะเธอจะไปกับผู้ชายต่อ ส่วนรถก็จอดไว้ที่นี่พรุ่งนี้ค่อยมาเอากลับ



"แกไหวหรือเปล่าพระพาย พึ่งจะลองดื่มครั้งแรกหนิ แกจะสั่งน้ำอัดลม น้ำส้ม หรือน้ำเปล่าเหมือนเดิมก็ได้นะ" อาเซียแนะนำออกมาอย่างเป็นห่วง ถึงพระพายจะไม่ได้มาที่ผับนี้เป็นครั้งแรก แต่ทุกครั้งพระพายก็ไม่เคยแตะแอลกอฮอล์เลยสักนิด



"เมาไม่กลัว กลัวไม่เมา" พระพายตอบออกมาอย่างไม่ทุกข์ร้อน สำหรับเธอยังไงก็ได้ ถ้าคิดจะเปลี่ยนก็ต้องเปลี่ยนให้ถึงที่สุด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น