[END ทำมือ+E-Book] One Night Stand รุกสิ

ตอนที่ 3 : One Night Stand รุกสิ :EP2 อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    3 พ.ค. 62

2


เพราะอุบัติเหตุในวันนั้นที่มันทำให้เธอเปลี่ยนไป...



"พระพาย! พระพายหยุดก่อน" เสียงตะโกนเรียกพร้อมกับมือหนาที่เอื้อมมาคว้าข้อมือของเธอเอาไว้ พระพายหยุดเดินแล้วหันกลับไปมองอดีตแฟนเก่าของเธอช้าๆ ด้วยหางตา



"อะไร" พระพายถามออกไปเสียงนิ่ง พร้อมกับจ้องสบตากับภูมิโดยไม่มีความรู้สึกใดๆ



"กลับมาคบกับภูมิเหมือนเดิมเถอะนะ ภูมิขอโอกาสหน่อยได้หรือเปล่า" ภูมิพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาที่อ้อนวอน ถ้าหากพระพายคือพระพายในอดีต เธอก็คงจะหวั่นไหวกับน้ำเสียงและดวงตาคู่นี้แล้ว แต่ตอนนี้มันไม่ใช่



เมื่อหลายเดือนก่อนเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเธออย่างรุนแรง พ่อกับแม่ของเธอส่งตัวเธอไปรักษาที่เมืองนอก โดยค่าใช้จ่ายทุกอย่างทางคู่กรณีก็เป็นคนออกให้หมด แต่เธอก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าใครเป็นคนขับรถชนเธอกันแน่ เขาไม่เคยมาเยี่ยมเธอเลยสักครั้ง มีแต่ครอบครัวของเขาเท่านั้นที่มารับหน้าแทนตลอด แต่สิ่งหนึ่งที่เธอจำมันได้ดีก็คือเขาคนนั้นชื่อนาวิน



ถึงแม้ว่าเธอจะเจ็บตัวกับอุบัติเหตุในครั้งนั้นอย่างสาหัส แต่สิ่งที่ได้กลับมามันก็ทำให้เธอพอใจ เธอไม่รู้ว่าอะไรมันเกิดขึ้นกับเธอ แต่พอเธอฟื้นขึ้นมานิสัยของเธอมันกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างกับคนละคน อาจจะเป็นเพราะสมองของเธอมันได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนัก จึงทำให้ความรู้สึกและนิสัยของเธอมันเปลี่ยนไป



"กลับไปให้โง่สิ หน้าตาของนายมันก็งั้นๆ อ่ะ สงสัยแต่ก่อนฉันคงตาถั่วมั้งที่คบกับนาย" พระพายพูดออกมาตรงๆ อย่างไม่อ้อมคอม ตอนนี้เธอกลายเป็นผู้หญิงที่สวยสง่า ผู้ชายมากมายก็ต่างวิ่งเข้าหา เพราะการแต่งตัวที่ดูน่าดึงดูดของเธอ



ไม่ว่าจะเป็นเสื้อนักศึกษาที่แนบชิดไปกับสัดส่วนโค้งเว้าบนร่างกายของเธอ และไหนจะกระโปรงทรงเอที่สั้นเหนือเข่าขึ้นมามาก เผยให้เห็นขาเรียวสวยนวลเนียน ซึ่งถ้าเป็นแต่ก่อนคงจะไม่มีใครได้เห็นอะไรแบบนี้บนร่างกายของเธอ เพราะเธอมักจะใส่เสื้อนักศึกษาที่ใหญ่กว่าตัวไม่สามารถมองเห็นได้เลยว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน แล้วยิ่งกระโปรงของเธอแล้ว นี่ก็เป็นกระโปรงพลีทที่ยาวยิ่งกว่ากระโปรงเต้นรำในเทพนิยาย



"ฉันจะบอกอะไรให้นะ ฉันไม่ใช่พระพายคนเดิมของนายอีกแล้ว นายควรจะเลิกยุ่งกับฉัน แล้วปล่อยให้ฉันไปเจอคนที่ดีกว่าเลิศกว่าและแซบกว่า โอเค๊!" พระพายพูดออกมาต่อ ก่อนที่เธอจะสะบัดข้อมือออกจากการกอบกุมของเขาแล้วเดินออกมาจากตรงนั้น ภูมิได้แต่ยืนนิ่งและมองตามหลังเธออย่างเสียดาย ถ้าเขารู้ว่าพระพายจะสวยได้ขนาดนี้เขาคงจะไม่ยอมนอกใจเธอแน่ๆ



ขณะที่พระพายย่างก้าวเดินออกไป สายตาของผู้ชายทุกคนในคณะก็ต่างมองตามเธอเป็นตาเดียว



"เอ่อ...น้องพระพายครับพี่ขอเบอร์ได้มั้ย" สิงห์ เดินมาขวางหน้าของพระพายเอาไว้ พร้อมกับพูดจุดประสงค์ของตัวเองออกมา เขาเป็นรุ่นพี่ปี 4 ที่พระพายรู้จักดีเพราะชื่อเสียงด้านเสียๆ ของเขาที่เลื่องลือไปทั่วคณะ สำหรับเขาเรื่องที่โดดเด่นที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องผู้หญิง



"ไม่ค่ะ ถ้าพายอยากได้พี่เดี๋ยวพายจะเป็นคนเข้าหาพี่เองแหละค่ะ" พระพายพูดพร้อมรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยยาพิษ



"แล้วเมื่อไหร่คนสวยๆ อย่างน้องพระพายจะอยากได้พี่ล่ะครับ" สิงห์ถามออกมาพลางยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย



"พี่เลิกม่อเมื่อไหร่พายก็อยากได้พี่เมื่อนั้นแหละค่ะ" พระพายกระตุกยิ้มเล็กน้อย หลังจากที่เธอพูดประโยคนั้นออกไปเสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อนสิงห์ ที่นั่งดูสถานการณ์ระหว่างเขากับเธออยู่ก็ดังลั่นขึ้นทันที เพราะสะใจที่เพื่อนของพวกเขาโดนสาวตอกหน้ากลับ


"ขอตัวนะคะพี่...สิงห์" พระพายพูดออกมา พร้อมรอยยิ้มอีกรอบ เรื่องราวในอดีตมันทำให้เธอรู้สึกเกลียดผู้ชายประเภทนี้จนเข้าไส้



"หาที่ตักผงกับไม้กวาดให้กูหน่อยดิ" โดมพูดขึ้นมา เมื่อสิงห์เดินกลับเข้ามารวมกลุ่มเหมือนเดิม



"ทำไมวะ" กานต์ถามออกมาหลังจากที่หยุดขำได้แล้ว



"กูจะเอามากวาดเศษหน้าของไอ้สิงห์" โดมพูดตอบ เสียงหัวเราะจึงดังลั่นขึ้นอีกครั้ง แต่คนที่ถูกกล่าวถึงกลับมองไปที่เพื่อนทั้งสองด้วยแววตานิ่งๆ



"สนุกกันจังเลยนะพวกมึง รอถึงตาพวกมึงบ้างเถอะแล้วจะรู้สึก" สิงห์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ นี่คงจะเป็นครั้งแรกที่เขาโดนผู้หญิงตอกกลับแบบนี้



"เจอแบบนี้ยังจะเอาอยู่ป่ะ" กานต์ถามออกมาขณะที่ปากก็กำลังยกยิ้ม



"ถ้าน้องมันเผลอเมื่อไหร่ กูจะแทงให้ยับเลย" สิงห์พูดออกมาอย่างมีเลศนัย ซึ่งเพื่อนของเขาก็ต่างรู้ความหมายกันดีอยู่แล้ว



"จะแทงน้องเค้า ก็ระวังโดนฟาดด้วยไม้หน้าสามล่ะ" โดมพูดบอกออกมา จากที่เขาสังเกตพระพายมันก็ทำให้เขารู้ว่า ถึงแม้ผู้หญิงคนนี้จะดูแรง แต่เธอก็ไม่ง่าย



"กลัวเหี้ยอะไรกูมีปืน" คำพูดของสิงห์มันแฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง เขาก้มลงมองที่เป้ากางเกงของตัวเพื่อให้เพื่อนหายข้อข้องใจ



"มึงแม่งบ้ากามได้ทุกเวลา" โดมว่าออกมาอย่างไม่จริงจังหลังจากที่เข้าใจดีแล้ว ว่าปืนของเพื่อนมันคืออะไร



มันเป็นอาวุธที่ร้ายแรง ที่แทนที่จะทำให้คนตายแต่กลับทำให้ได้เพิ่มมาอีกคน



"แล้วพวกนั้นเมื่อไหร่มันจะมาวะ" สิงห์ถามถึงเพื่อนของเขาอีกสามคนที่เรียนอยู่ต่างคณะ



"เดี๋ยวก็มา" กานต์ตอบ ก่อนที่สายตาของเขาจะพลันเหลือบไปเห็นเพื่อนที่กำลังเดินตรงมาทางนี้


"นั่นไง...เฮ้ยนาวิน!" กานต์พูดกับสิงห์ ส่วนประโยคหลังเขาหันไปเรียกนาวินและกวักมือเรียก เมื่อนาวินและเพื่อนอีกสองคนเห็นเขาก็เดินตรงเข้ามาทันที



"กว่าจะออกมาได้แม่งโคตรน่าเบื่อ" นาวินพูดบ่นออกมา พลางขมวดคิ้วไปด้วย



"มึงจะไปเรียนทำไมวะคณะวิศวะ ก็รู้อยู่ว่าต้องใช้สมองเยอะ ซึ่งคนอย่างมึงมันไม่มีสมอง" สิงห์พูดว่าออกมาอย่างไม่จริงจัง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็โดนนาวินตบหัวไปหนึ่งที



"ก็เรียนตามพ่อกับแม่กูไง" นาวินตอบ พ่อของเขาชื่อเพลิง แม่ของเขาชื่อลาวา ทั้งสองต่างเรียนที่คณะวิศวะทั้งคู่ เขาก็เลยอยากจะเดินตามรอยของพ่อกับแม่บ้างเท่านั้น



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

181 ความคิดเห็น