เปลวรักแสงระวี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,059 Views

  • 0 Comments

  • 27 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    4

    Overall
    2,059

ตอนที่ 5 : ๒.๒ ถอนหมั้นซะ - มีสิทธิ์อะไรมาสั่่งฉัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60





บทที่ ๒.๒


เปลวสุริยันมาหยิบเบียร์อีกกระป๋อง เปิดแล้วนั่งลงกระแซะชิดเธอ แสงระวีขยับออกเล็กน้อยเมื่อเอื้อมมือจะไปหยิบขวดไวน์อีก เปลวสุริยันก็ชิงหยิบขวดมารินให้เธอ ถามเสียงสนุกๆ ว่า

คุณคิดจะทำอะไร ถึงได้มอมไวน์ตัวเองขนาดนี้

ฉันกำลังจะพลีชีพให้คุณไงล่ะ

เขายิ้มดึงแก้วออกจากมือเธอ แล้วลูบหลังมือของเธอเบาๆ พูดเหมือนปลอบประโลมว่า

ถ้าคุณหมายถึงสิ่งนั้น มันไม่ใช่การพลีชีพ แต่มันคือความสุขที่เราจะมอบให้แก่กันและกัน คุณจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในร่างกายของคุณ ความเร่าร้อนที่เผาคุณ ความต้องการที่คุณไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร คุณจะครางและต้องการให้ผมเติมเต็มให้คุณ คุณจะขยับกายเป็นจังหวะไปพร้อมกับผม คุณจะ...

เขาพูดไม่จบ เมื่อโน้มลงไปใช้ริมฝีปากแตะเคลียเคล้ากลีบปากของเธอ มันสร้างความร้อนวูบวาบได้มากกว่าที่คิด ได้มากกว่าที่เคย และเมื่อสอดลิ้นเข้าไป ความนุ่มละมุนฉ่ำหวานของรสไวน์ที่เธอดื่มก็รอคอยเขาอยู่ อย่างช้าๆ ที่เขาค่อยๆ และเล็มหยั่งเชิงอย่างอ้อยอิ่ง คำพูดของเขาเหมือนจะหว่านล้อมเธอเมื่อครู่ มันทำให้เขาเกิดอารมณ์เสียเอง และตอนนี้เขาก็ได้แต่เตือนตัวเองไม่ให้รีบร้อนเกินไป เพราะเขาต้องการให้เธอคิดว่า เธอเป็นฝ่ายชนะ เธอทำได้สำเร็จ...ก่อนที่เธอจะหลับไป

แสงระวีรู้ว่าเธอจะต้องเสแสร้งตอบรับเขา ปล่อยให้เขาจูบเธอ ยอมให้ลิ้นของเขาซอกซอนไปทั่วปากของเธอ มันสร้างความวาบหวาม มันกระตุ้นบางอย่างในตัวเธอ ที่ทำให้เธอพึงพอใจไปพร้อมกับสัมผัสที่ลูบโลมเธอ สัมผัสที่เธอคิดว่าจะต้องให้เขาจดจำได้ว่าเขาทำอะไรกับเธอไปบ้าง...ก่อนที่จะเขาจะหลับไป

เธอเบียดกายเขาหาเขา ลูบไล้เขาปลดกระดุมเสื้อของเขา ดึงทึ้งเขาเหมือนขัดใจ แล้วไม่นานเขาก็ถอดเสื้อออก ขณะที่ปากของเขายังสร้างเปลวไฟอันแสนหวานให้กับเธอ

แม้เธอจะคิดว่ามันเป็นการเสแสร้ง แต่เธอก็รู้ว่าหัวใจเธอสั่น เธอวูบไหวไปกับการลูบไล้ผิวกายกล้ามเนื้อกำยำของเขา พอๆ กับที่พึงพอใจฝ่ามือของเขาที่โลมเล้าเธอ จนสร้างความรวดร้าวสะท้านเยือกไปถึงท้องน้อยอย่างที่เธอไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ผ่านไปครู่ใหญ่ เปลวสุริยันเองก็ไม่ได้เหนี่ยวรั้งอะไรตัวเอง เมื่อใช้ความช่ำชองของเขา โลมเล้าเธออย่างตั้งใจ ลิ้นของเขาไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ เขาต้องการให้แสงระวีร้อน และจดจำว่า เขาทำอะไรกับเธอบ้าง เธอเสียอะไรไปบ้างกับการที่มาล้อเล่นกับเขา

เพราะมั่นใจว่าอีกไม่กี่นาทีเปลวสุริยันจะต้องหลับจากฤทธิ์ยาที่เธอใส่ลงไปในกระป๋องเบียร์ แสงระวีจึงปล่อยตัวตามสบาย เสียหายภายนอกไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยเธอก็จะได้ในสิ่งที่เธอต้องการ เปลวสุริยันจะปฏิเสธเงื่อนไขที่เขาตั้งขึ้นมาไม่ได้ เขาจะบิดพริ้วไม่ได้ เธอจะให้เขาจดจำครั้งสุดท้ายที่เขาทำกับเธอ ให้ภาพนั้นติดตาเขา ให้เขาเข้าใจว่า เขาได้ร่วมรักกับเธอจริงๆ

เธอสูดลมหายใจแรงเมื่อใบหน้าของเขาซุกที่ทรวงอก เขามีวิธีอ่อนโยนและราบรื่นในการปลดปล่อยทรวงอกของเธอให้เป็นอิสระ และลิ้มลองมันอย่างที่เธอไม่เคยคิดว่าจะสร้างความรู้สึกรวดร้าววาบหวิวให้เช่นนี้ ไม่เคยเลยที่เธอจะยอมให้ใครทำกับเธอมากถึงขนาดนี้ ไม่เคยเลยที่จะคิดว่าสิ่งนี้มันสร้างความโหยหากระตุ้นเร้าความปรารถนาเป็นไฟได้ วูบหนึ่งที่คล้ายจะเคลิ้มไป เธอคิดไปถึงคู่หมั้นของเธอ เธอเคยจูบกับเขา กอดกับเขาบ้างนิดๆ หน่อยๆ แต่ไม่เคยที่จะถูกล่วงเกินหนักอย่างนี้ แต่ที่เธอต้องยอมก็เพราะ...เธอต้องหาตัวไอ้คนที่มันหลอกลวงน้องสาวของเธอไปให้ได้

แล้วเธอก็หลับตาพริ้มเมื่อร่างเหมือนจะถูกอุ้มขึ้น และรอยยิ้มกระจายทั่วใบหน้าเมื่อเขาพูดว่า

ผมจะพาคุณไปที่ห้อง มีเตียงที่จะทำให้คุณหลับอย่างมีความสุข

ใช่เธอก็อยากจะให้เขาพาเธอไปที่นั่น เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องพาเขาไปเอง เธอหวังว่าจะตื่นกับเขาที่นั่น และมันช่างวาบหวิวเหลือเกินที่แม้เขาจะอุ้มเธอ แต่ปากของเขาก็ยังให้ความสุขกับเธอไปด้วย ผู้ชายคนนี้เกิดมาเพื่อให้ความสุขกับผู้หญิงแท้ๆ เธอจะต้องตั้งสติตอบสนองเขา แบบที่เขาจะต้องจดจำได้ แบบที่เขาจะปฏิเสธไม่ได้ แม้เธอไม่เคย แต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่หาความรู้ เธอจะต้องทำให้เขาเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ เธอทำได้ เธอต้องไม่หลับ...

เปลวสุริยันถอนใจเฮือกใหญ่อย่างแสนเสียดาย เมื่อต้องผละจากร่างของแสงระวีที่เขาวางลงบนเตียง เธอหลับไปแล้ว แต่เขายังไม่หลับ มันยังตื่นตัวอยู่ แต่...เขาจะทำอะไรได้

เขาถอดกางเกง มองร่างแสงระวีที่นอนบนเตียงอีกครั้ง ก่อนที่ร่างเปลือยของเขาจะเปิดประตูออกไป...ไอ้ที่สร้างสระน้ำไว้ในบ้าน เขาไม่เคยคิดที่จะใช้มันเป็นเครื่องดับกระหายเลย ให้ตายเถอะ!

 

แสงระวีพลิกตัวแล้วรู้สึกตึงข้อมือ เธอลืมตามองไปก็เห็นมือข้างหนึ่งของเธอถูกใส่กุญแจมือกับหัวเตียง เธอนิ่งอยู่บนเตียงมองรอบๆ แม้เสื้อผ้าจะไม่ได้อยู่ในสภาพเรียบร้อยนัก แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกผิดปกติอะไร มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเธออย่างลึกล้ำแน่นอน และนี่ไม่ใช่ห้องที่เปลวสุริยันเปิดให้เธอดูก่อนจะขึ้นมา เพราะมันดูเป็นห้องนอนที่อบอุ่น มีตู้เสื้อผ้า โต๊ะกระจก โต๊ะเขียนหนังสือติดหน้าต่าง ที่ม่านถูกรวบเอาไว้รับแสงแดดที่ส่องผ่านเข้ามา

เธอลุกนั่งทบทวนว่า ทำไมเธอถึงได้หลับไม่รู้เรื่องอย่างนี้ มันควรเป็นเธอที่ตื่นแล้วนั่งมองเปลวสุริยันเปลือยหลับอยู่ข้างๆ ทำเหมือนกับทุกอย่างผ่านเลยตามเลยไปแล้ว และเขาจะต้องรักษาคำพูด แต่...เปลวสุริยันอยู่ไหน เกิดอะไรขึ้น ในเมื่อเธอเห็นเขาดื่มเบียร์ที่เธอใส่ยานอนหลับลงไป

มันพลาดตรงไหน ทำไมเธอไม่รู้ตัวเลย...จะว่าไม่รู้ตัวก็ไม่ใช่นัก เพราะเธอยังจำได้ถึงความรู้สึกร่องรอยสัมผัสของเขา เธอยังจำได้ว่าเธอทำอะไรไปบ้าง และที่เธอจำได้ก็คือ เขาอุ้มเธอ...จากนั้นก็หลับพับไปเลย

แสงระวีกระชากมือที่ติดกุญแจมืออย่างโมโห เธอไม่มีวันหลับง่ายๆ อย่างนั้น เปลวสุริยันต้องใส่ยานอนหลับให้เธอ มันต้องเป็นตอนที่เธอไปเอาเบียร์ให้เขา แล้วเขาเอาไวน์กลับมาให้เธอ ต้องเป็นตอนนั้นแน่ๆ เธอไม่ระวังตัวเลยจริงๆ เธอไม่คิดในมุมนี้มาก่อน เธอไม่คิดว่าเขาจะวางแผนเล่นงานเธออย่างนี้...ร้ายมากเขาคิดที่จะวางยาเธอ เขาคิดเอาไว้ตั้งแต่ชวนเธอมาที่นี่แล้วแน่นอน เขาต้องการทำให้เธออาย เขา...

แสงระวีหันขวับเมื่อเสียงเปิดประตูดังขึ้น เปลวสุริยันเดินเข้ามา แล้วยืนมองเธอนิ่งๆ

ลูกกุญแจอยู่ไหนเธอถามกดน้ำเสียงเอาไว้ไม่ให้กลายเป็นตวาด

เปลวสุริยันใช้เท้าดึงเก้าอี้ที่หน้าโต๊ะกระจกเข้ามาหาตัวแล้วนั่งลงมองแสงระวี ที่หน้าเชิดตาวาวใส่เขา...เธอฉลาดและคงจะรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอเอง

ผมเป็นคนง่ายๆ ก็จริง แต่ไม่ชอบที่จะถูกวางยา

ฉันน่าจะเป็นฝ่ายด่าคุณมากกว่า ฉันต่างหากที่ถูกวางยา คุณเอายานอนหลับให้ฉันกิน

ก็เพื่อจะสอนคุณเท่านั้นว่า อย่ามาเล่นกับคนอย่างผม

แสงระวีจ้องเขาเขม็ง ฉันไม่เคยสนใจจะมายุ่งกับคุณ เป็นคุณต่างหากที่ขวางทางฉัน และถ้าคุณไม่โง่ ด้านชา ก็ต้องรู้ว่าฉันกำลังยั่วยวนคุณ เพื่อให้มันง่ายต่อเงื่อนไขของคุณ แต่ฉันไม่คิดว่าคุณจะทำกับฉันอย่างนี้...คุณวางยาฉัน เพราะฉันไม่เคยนอนหลับง่ายอย่างนี้ ไม่เคยนอนโดยมีเสื้อผ้าติดตัวอย่างนี้...ไม่ละอายใจบ้างเหรอ ที่ทำกับผู้หญิงอย่างนี้ นี่คงเป็นตัวตนที่แท้จริงของกำนันเปลวละมัง เล่ห์เหลี่ยมจัด

คำพูดของเธอ ทำให้เปลวสุริยันถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย...แสงระวีนี่ไม่ใช่เล่น เธอโยนมาเป็นความผิดของเขาฝ่ายเดียวแบบหน้าเฉยเสียด้วย แต่แล้วเขาก็ยิ้ม

อาจจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของคุณเหมือนกัน ที่โยนความผิดไปให้คนอื่น คุณเองก็ตั้งใจจะวางยานอนหลับผม จากนั้นก็จะถอดผ้าผ่อนของผมออก แล้วตอนเช้าผมก็จะเห็นตัวเองนอนอยู่กับคุณ แล้วคุณก็จะกล่าวหาผม โดยที่ผมไม่ได้ทำอะไรคุณเลย

ดูละครมากไปหรือเปล่าเปลวสุริยัน ฉันจะวางยาคุณทำไม ในเมื่อฉันบอกกับคุณว่าฉันยอมรับเงื่อนไขแล้ว และฉันยอมให้คุณกอดจูบลูบคลำฉันแค่ไหน ถ้าหากฉันจะวางยาคุณอย่างที่ถูกกล่าวหาแล้วละก็ ฉันคอยปัดป้องคุณ รอให้ยานอนหลับออกฤทธิ์โดยไม่เปลืองตัวไม่ดีกว่าหรือ เอากุญแจมาฉันจะกลับ

เปลวสุริยันมองเธออย่างเหลือเชื่อจริงๆ ที่พูดซะจนเขาคิดว่าเขาระแวงเธอไปจริงๆ ถ้าเขาไม่เห็นกับตา เขาคงต้องหวั่นไหวโทษตัวเองว่าคิดมากไปแน่ๆ แต่เธอก็รู้จักเขาน้อยไป แต่เอาละ...เป็นเขาเข้าใจผิดก็ได้

แล้วเขาก็ถอนใจเบาๆ เดินตรงไปหาเธอ

ผมขอโทษ ผมอาจจะระแวงคุณไปเองก็ได้ ก็ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงอย่างคุณจะมายอมรับเงื่อนไขผมง่ายๆ กันล่ะ ขอให้ผมได้แก้ตัว เราเริ่มกันใหม่ได้ไหม

คำถามของเขาไม่ได้เอาคำตอบ เมื่อก้มไปหาแสงระวีอย่างรวดเร็ว และคร่อมตัวเธอเอาไว้ ใช้ใบหน้าซุกลงที่หน้าอกของเธอ มือข้างหนึ่งของเขาก็ลูบไล้ที่หน้าท้องน้อยของเธอ ก่อนจะสอดเข้าในกระโปรง

อย่านะ ปล่อยฉัน...หยุดเดี๋ยวนี้!

เธอตะโกนลั่น เมื่อมือของเขาซอกซอนเข้าไปที่หน้าขาอ่อนของเธอ แต่เปลวสุริยันไม่หยุด หนำซ้ำยังใช้ฟันขบเบาๆ ที่ยอดอกของเธอ แสงระวีทั้งตกใจ ทั้งวาบหวาม ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำ ไม่คิดว่าตัวเองจะตื่นตัวอย่างนี้

แต่เพียงครู่เปลวสุริยันก็หัวเราะหึ ลุกขึ้นมองแสงระวีที่นอนหงาย แววตามองเขาอย่างโกรธเกรี้ยว แต่ให้ตายเถอะสภาพเธออย่างนี้ มันทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า ไอ้ที่ทำไปเมื่อครู่ คิดจะแกล้งเธอเล่นๆ มันทำให้เขามึนวูบตกหลุมเร่าร้อนได้รวดเร็ว เหลือเกินจริงๆ ผู้หญิงคนนี้

เขาถอยไปนั่งเก้าอี้แล้วโยนลูกกุญแจให้เธอ ผมรู้ว่าคุณใส่ยาในกระป๋องเบียร์ เมื่อคืนถือว่าผมออมมือให้คุณ แต่...เขามองเธอด้วยสายตานิ่งๆ

อย่าคิดว่าจะมีซ้ำสอง ผมชอบผู้หญิงก็จริง แต่ผมก็เอ็นดูในที่ในทางที่พวกหล่อนทำตัวน่าเอ็นดู แต่สำหรับคุณ ผมขอพูดตรงๆ ว่า ผมไม่ชอบผู้หญิงอวดดี ที่คิดว่าตัวเองสวย แล้วผู้ชายจะยอมสยบให้ ผมเจอผู้หญิงมาเยอะและคุณก็ไม่ต่างไปจากที่ผมเคยเจอ ดังนั้นผมขอแนะนำเป็นครั้งสุดท้ายว่า...กลับไปซะ อย่ามาที่เกาะนี้อีก...กลับไปเก็บตัว ถนอมตัวไว้ในวันแต่งงาน อย่ามาคิดเอาชนะคนอย่างผมเลย มันไม่คุ้มหรอก เพราะผมจะไม่รับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น และถือว่าคุณมา ยอมผมเอง

แสงระวีมองเขาแล้วก็ยักไหล่ ใช้มือข้างที่เป็นอิสระไขกุญแจมือ ฉันมาทำงาน ไม่เคยคิดจะมาเอาชนะคุณ เป็นคุณต่างหากที่ตั้งแง่ขวางฉันอยู่ และถ้าหากคิดว่าฉันอวดดีแล้วละก็ คุณเองก็ไม่เบาหรอก เปลวสุริยัน

ผมนะเหรอตั้งแง่ สิ่งที่คุณทำกับผมเมื่อคืนต่างหากที่ล้ำเส้นของผู้หญิงที่บอกว่ากำลังจะแต่งงาน ไม่คิดถึงหัวอก คู่หมั้นของคุณบ้างหรือ ถ้าเขารู้ว่าคุณเป็นแบบนี้

มันเรื่องของฉัน

แต่มันเกี่ยวกับผม ลองคิดดูว่าถ้าเมื่อคืนไม่ใช่ผม จะมีผู้ชายคนไหนปล่อยให้คุณตื่นขึ้นมาสบายๆ อย่างนี้หลังจากที่คุณตอบสนองซะเขาเองก็ร้อนเป็นไฟ...หรือว่าจริงๆ แล้วคุณก็ไม่ได้แคร์อะไรกับเนื้อหนังมังสาของตัวเอง ออกจะทุ่มเทกับงานจนผมแปลกใจนะนี่เปลวสุริยันพูดแล้ว ก็เกร็งเล็กน้อยรอดูท่าทีของเธอที่ถอดกุญแจมือออก

แล้วแสงระวีก็ลุกขึ้นเดินมาทางเขา มองหน้าเขาพูดน้ำเสียงราบเรียบว่า

ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง ก็หยุดฉันไมได้

ถ้าอย่างนั้นผมขอเตือนคุณไว้ก่อนนะว่า อย่าให้รอยยิ้ม ท่าทางใจดีและอาการลุ่มหลงคุณของผมหลอกคุณได้... จากเมื่อคืนเขายิ้มน้อยๆ มองเธอนิ่งๆ

ผมคิดว่าเคมีเราตรงกัน แต่มันก็แค่เซ็กซ์ เมื่อพอใจให้ความสุขกันแล้ว ต่างคนก็จะต่างไป ไม่มีการผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น

แสงระวีเม้มปากน้อยๆ แม้เปลวสุริยันจะพูดด้วยรอยยิ้มแต่สายตาของเขานิ่งสนิท ซึ่งทำให้เธอรู้ว่า เขาหมายความอย่างนั้นจริงๆ แต่เขาคิดได้ยังไงว่าเธอจะยอมให้มันไปถึงจุดนั้น อวดดีเกินไปแล้วผู้ชายคนนี้

ผิดแล้ว เปลวสุริยัน ถ้าขืนเรามีเซ็กซ์กัน ฉันจะตามล่าคุณมาเป็นของฉันคนเดียว เพราะฉะนั้นเก็บไอ้นั่นของคุณเอาไว้ดีๆ ต่อให้เคมีของคุณร่านแค่ไหนก็อย่ามายุ่งกับฉันเธอหยุดจ้องเขาเขม็ง

และจำไว้ด้วยว่า ถึงไม่มีคุณฉันก็เข้าไปในกองถ่ายนั้นได้ด้วยตัวเอง อยากจะพนันกับฉันไหม

ผมจะพนันแค่ว่า ผมต้องได้คุณมานอนบนเตียงกับผมเท่านั้น ถ้าไม่อยากให้ถึงจุดนั้น ทั้งๆ ที่คุณกำลังจะแต่งงานอยู่แล้วละก็ อย่ามาเกาะนี้อีก หรือไม่ก็...ถอนหมั้นซะ

แสงระวีตาวาว มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน

คิดให้ดีผู้หมวด ก่อนที่จะมายุ่งกับคนอย่างผม แต่ถ้าคิดว่าตัวเองใจถึงละก็...ผมพร้อมเสมอ

เขาพูดแล้วก็ยักไหล่ เดินออกไปโดยไม่ปิดประตูห้อง แสงระวีมองตาม แววตาเธอมุ่งมั่น...ไม่เพียงแต่เธอจะต้องได้ทำงานอย่างที่ต้องการหรอก เธอจะต้องชนะผู้ชายคนนี้ด้วย!

แสงระวีจัดแต่งเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะก้าวฉับๆ ออกไป เธอไม่เห็นเปลวสุริยัน แต่ที่โต๊ะกินข้าว มีกระเป๋าของเธอวางอยู่ เธอเดินไปใกล้แล้วจึงเห็นกุญแจรถของเธอด้วย แต่ที่เพิ่มเข้ามา ก็คือหลอดเล็กๆ ที่เธอทิ้งลงขยะวางคู่เอาไว้ด้วย...เขาแสดงให้เธอเห็นชัดๆ เลยว่า เขารู้ทัน เขาจับได้...แต่ให้ตายสิ มันไม่ได้ทำให้เธอหยุดหรอก เพราะมันยิ่งทำให้เธออยากเอาชนะเขามากขึ้นเท่านั้น!

:+:+:+:+:+:

 

เปลวรักแสงระวี พิมพ์เล่มราคาพิเศษ 319 บาทฟรี
ค่าส่งพัสดุไปรษณีย์ธรรมดาสอบถาม tantrawee@gmail.com

*  *  * * * *  *

เปลวรักแสงระวี อีบุ๊กราคา 279 บาท






เปลวรักแสงระวี
สปันงา
www.mebmarket.com
“กำนันเปลวหรอกหรือนึกว่าใคร หวังว่าคงไม่ใช่เพราะผูกใจเจ็บ ที่ฉันไปทลายคลังเหล้าเถื่อนของกำนันหรอกนะ”“ผมไม่สนใจเรื่องนั้น แต่ผมไม่อยากทำงานกับคุณ เพราะคุณไม่มีคุณสมบัติ อย่างที่ผมต้องการ”“ฉันขาดคุณสมบัติอะไร ไม่ทราบ!”“ข้อแรก เพราะคุณเป็นผู้หญิงที่...”“อ่า คุณกำนันขา ฉันคิดว่าด้วยคุณสมบัติข้อนี้ของฉันต่างหาก ที่ทำให้ฉันเหมาะกับการทำงานนี้อย่างที่สุด”“คุณเป็นโสด”“ถ้าการเป็นโสดทำให้ฉันขาดคุณสมบัติแล้วละก็ ตำรวจหญิงทั้งประเทศก็ไม่น้อยนะ”“ผมไม่ได้หมายความว่า...”“แต่ฉันมีคู่หมั้นแล้ว จะโสดไปอีกเดือนสองเดือนเท่านั้นพอจะผ่อนผันอนุโลม เข้ามาตรฐานคุณสมบัติของคุณหน่อยได้ไหมละคะ คุณกำนันเปลวสุริยัน” “ผมไม่ได้ตั้งมาตรฐานอะไรมากมาย แค่เป็นมืออาชีพก็พอ และผมคิดว่าคุณคงทำไม่ได้ ผมต้องการผู้หญิงมืออาชีพ ที่ทั้งกล้า ทั้งร้อน ทั้งเร็ว ยั่วยวน เซ็กซี่ และเมคเลิฟเก่ง ผมแตะได้ทุกที่ ทุกเวลา เพราะเรากำลังจะเข้าไปในกองถ่ายหนังเซ็กซ์  ไม่ใช่ไปงานเลี้ยงสถานฑูต”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

0 ความคิดเห็น